✳️«تکنیک شخص معروف» در حل مساله و تحلیل
هر کدام از ما سبکی برای فکر کردن و تحلیل کردن امور و پدیده ها داریم. بنابراین بعد از مدتی تکراری می شویم! همیشه یک جور پدیده ها را تفسیر می کنیم و همیشه یک جور فکر می کنیم. اگر هم بخواهیم که جور دیگری نگاه کنیم احساس ناراحتی می کنیم. چرا که با تحلیل ها و نگرش های قبلی ما در تضاد است. حالا می خواهم روشی را به شما معرفی کنم که می تواند به شما در این زمینه کمک کند.
یکی از روش های حل خلاق مساله این است که وانمود كنيد كه شما شخص مشهوري هستيد و سعي كنيد مساله را از ديد آن شخص حل كنيد. شخصيت مفروض شما ممكن است چشم اندازهاي جديدي را نسبت به آن مساله به شما بدهد. براي مثال، با خود بگوييد
اگر اسحاق نيوتن با اين مساله روبرو مي شد، چه مي كرد؟
اگر بیل گیتس با بحران مالی روبرو می شد چه می کرد؟
اگر علی پروین با این مشکل دست و پنجه نرم می کرد، چه تصمیمی می گرفت؟
می توانید به جای شخص مشهور، از افرادی که مشهور نیستند اما شما آنان را به خوش فکری و خلاقیت و موفقیت می شناسید استفاده کنید:
اگر پسر عمه پولدار و موفقم در چنین موقعیتی قرار می گرفت چه تصمیمی می گرفت؟
به این ترتیب شما با تغییر زاویه و نگاه خود می توانید یک نگاه بدیع و جدید را تجربه کنید. در ضمن به خاطر تغییر نگاه و تضاد با نگرش های قبلی خود نیز احساس ناراحتی نمی کنید چون این نگاه را منتسب به نیوتن/علی پروین/پسر عمه خود می دانید.
یک مثال عملی:
شما با بحران زیر روبرو شده اید: به دلایل ناروا به زندان افتاده اید و مجبورید دو سال را در زندان بمانید. استرس زیادی دارید. خانواده تان بی پناه و بی پول در بیرون زندان هستند. چه می کنید؟
وقتی از تکنیک نیوتن استفاده می کنید به این ایده می رسید: شما یک نویسنده بالفطره هستید اما هیچگاه این فرصت فراهم نشد که بنشینید و کتاب بنویسید بنابراین اگر هدف گذاری و همت کنید می توانید هر دو ماه یک بار کتاب به بیرون بدهید. در ضمن شما ایده ها و دانش هایی دارید که بسیار جذابند و احتمالا کتاب شما به چاپ های بعدی هم خواهد رسید.
✅تجویز راهبردی:
برای بکارگیری تکنیک شخص معروف و موفق گام های زیر را طی کنید:
1- مساله خود را شناسایی کنید.
2- یک شخص معروف و موفق که به مساله شما نسبتا (و نه کاملاً) مرتبط است را انتخاب کنید.
3- آن شخص معروف را در آن موقعیت در نظر بگیرید و از خود بپرسید که وی در چنین موقعیتی احتمالا چه می کرد و اصلا مساله را چگونه می دید، چگونه تفسیر می کرد؟
4- اگر ایده های بدست آمده مطلوب نبود، شخص معروف دیگری را انتخاب کنید.
هر کدام از ما سبکی برای فکر کردن و تحلیل کردن امور و پدیده ها داریم. بنابراین بعد از مدتی تکراری می شویم! همیشه یک جور پدیده ها را تفسیر می کنیم و همیشه یک جور فکر می کنیم. اگر هم بخواهیم که جور دیگری نگاه کنیم احساس ناراحتی می کنیم. چرا که با تحلیل ها و نگرش های قبلی ما در تضاد است. حالا می خواهم روشی را به شما معرفی کنم که می تواند به شما در این زمینه کمک کند.
یکی از روش های حل خلاق مساله این است که وانمود كنيد كه شما شخص مشهوري هستيد و سعي كنيد مساله را از ديد آن شخص حل كنيد. شخصيت مفروض شما ممكن است چشم اندازهاي جديدي را نسبت به آن مساله به شما بدهد. براي مثال، با خود بگوييد
اگر اسحاق نيوتن با اين مساله روبرو مي شد، چه مي كرد؟
اگر بیل گیتس با بحران مالی روبرو می شد چه می کرد؟
اگر علی پروین با این مشکل دست و پنجه نرم می کرد، چه تصمیمی می گرفت؟
می توانید به جای شخص مشهور، از افرادی که مشهور نیستند اما شما آنان را به خوش فکری و خلاقیت و موفقیت می شناسید استفاده کنید:
اگر پسر عمه پولدار و موفقم در چنین موقعیتی قرار می گرفت چه تصمیمی می گرفت؟
به این ترتیب شما با تغییر زاویه و نگاه خود می توانید یک نگاه بدیع و جدید را تجربه کنید. در ضمن به خاطر تغییر نگاه و تضاد با نگرش های قبلی خود نیز احساس ناراحتی نمی کنید چون این نگاه را منتسب به نیوتن/علی پروین/پسر عمه خود می دانید.
یک مثال عملی:
شما با بحران زیر روبرو شده اید: به دلایل ناروا به زندان افتاده اید و مجبورید دو سال را در زندان بمانید. استرس زیادی دارید. خانواده تان بی پناه و بی پول در بیرون زندان هستند. چه می کنید؟
وقتی از تکنیک نیوتن استفاده می کنید به این ایده می رسید: شما یک نویسنده بالفطره هستید اما هیچگاه این فرصت فراهم نشد که بنشینید و کتاب بنویسید بنابراین اگر هدف گذاری و همت کنید می توانید هر دو ماه یک بار کتاب به بیرون بدهید. در ضمن شما ایده ها و دانش هایی دارید که بسیار جذابند و احتمالا کتاب شما به چاپ های بعدی هم خواهد رسید.
✅تجویز راهبردی:
برای بکارگیری تکنیک شخص معروف و موفق گام های زیر را طی کنید:
1- مساله خود را شناسایی کنید.
2- یک شخص معروف و موفق که به مساله شما نسبتا (و نه کاملاً) مرتبط است را انتخاب کنید.
3- آن شخص معروف را در آن موقعیت در نظر بگیرید و از خود بپرسید که وی در چنین موقعیتی احتمالا چه می کرد و اصلا مساله را چگونه می دید، چگونه تفسیر می کرد؟
4- اگر ایده های بدست آمده مطلوب نبود، شخص معروف دیگری را انتخاب کنید.
وقتي مبتدي هستي حرفه اي ها را نقد نكن...
وقتي متوسط هستي خود را حرفه اي نبين...
وقتي حرفه اي شدي مبتدي ها را فراموش نكن و با متوسط ها بحث نكن...
--------------------------------
وقتي مبتدي هستي كپي كن اما به نام خودت منتشر نكن...
وقتي متوسط هستي ايده بگير اما كپي نكن...
وقتي حرفه اي هستي فقط خلق كن...
--------------------------------
وقتي مبتدي هستي بدان روزي حرفه اي خواهي شد...
وقتي متوسط هستي بدان كه نبايد در اين جايگاه بماني...
وقتي حرفه اي شدي فراموش نكن روزي مبتدي بودي...
--------------------------------
وقتي مبتدي هستي بدان اكنون هيچ نميداني...
وقتي متوسط هستي بدان هنوز هيچ نميداني...
وقتي حرفه اي هستي بدان هنوز هم هيچ نميداني...
وقتي متوسط هستي خود را حرفه اي نبين...
وقتي حرفه اي شدي مبتدي ها را فراموش نكن و با متوسط ها بحث نكن...
--------------------------------
وقتي مبتدي هستي كپي كن اما به نام خودت منتشر نكن...
وقتي متوسط هستي ايده بگير اما كپي نكن...
وقتي حرفه اي هستي فقط خلق كن...
--------------------------------
وقتي مبتدي هستي بدان روزي حرفه اي خواهي شد...
وقتي متوسط هستي بدان كه نبايد در اين جايگاه بماني...
وقتي حرفه اي شدي فراموش نكن روزي مبتدي بودي...
--------------------------------
وقتي مبتدي هستي بدان اكنون هيچ نميداني...
وقتي متوسط هستي بدان هنوز هيچ نميداني...
وقتي حرفه اي هستي بدان هنوز هم هيچ نميداني...
Forwarded from BEST SHOW™
Lost Cubert.mp4
15.5 MB
✳️تکنیک الگو برداری در تحلیل وحل مساله
هر کدام از ما روش خاصی برای فکر کردن و تحلیل کردن مسائل داریم. بنابراین بعد از مدتی تثبیت می شویم! همیشه یک جور مسائل را تفسیر می کنیم و همیشه یک جور فکر می کنیم. اگر هم بخواهیم که جور دیگری نگاه کنیم احساس ناراحتی می کنیم. چرا که با تحلیل ها و نگرش های قبلی ما در تضاد است. حالا می خواهم روشی را به شما معرفی کنم که می تواند به شما در این زمینه کمک کند.
یکی از روش های حل خلاق مساله این است که وانمود كنيد كه شما شخص مشهوري هستيد و سعي كنيد مساله را از ديد آن شخص حل كنيد. شخصيت مفروض شما ممكن است چشم اندازهاي جديدي را نسبت به آن مساله به شما بدهد. براي مثال، با خود بگوييد
اگر انیشتن با اين مساله روبرو مي شد، چه مي كرد؟
اگر بیل گیتس با بحران مالی روبرو می شد چه می کرد؟
اگه انتونی رابینز با احساس روبه رو می شد چه می کرد؟
می توانید به جای شخص مشهور، از افرادی که مشهور نیستند اما شما آنان را به خوش فکری و خلاقیت و موفقیت می شناسید استفاده کنید:
اگر برادر پولدار و موفقم در چنین موقعیتی قرار می گرفت چه تصمیمی می گرفت؟
به این ترتیب شما با تغییر زاویه و نگاه خود می توانید یک نگاه بدیع و جدید را تجربه کنید. در ضمن به خاطر تغییر نگاه و تضاد با نگرش های قبلی خود نیز احساس ناراحتی نمی کنید چون این نگاه را منتسب به انیشتن /بیل گیس/رابینز و برادر خود می دانید.
هر کدام از ما روش خاصی برای فکر کردن و تحلیل کردن مسائل داریم. بنابراین بعد از مدتی تثبیت می شویم! همیشه یک جور مسائل را تفسیر می کنیم و همیشه یک جور فکر می کنیم. اگر هم بخواهیم که جور دیگری نگاه کنیم احساس ناراحتی می کنیم. چرا که با تحلیل ها و نگرش های قبلی ما در تضاد است. حالا می خواهم روشی را به شما معرفی کنم که می تواند به شما در این زمینه کمک کند.
یکی از روش های حل خلاق مساله این است که وانمود كنيد كه شما شخص مشهوري هستيد و سعي كنيد مساله را از ديد آن شخص حل كنيد. شخصيت مفروض شما ممكن است چشم اندازهاي جديدي را نسبت به آن مساله به شما بدهد. براي مثال، با خود بگوييد
اگر انیشتن با اين مساله روبرو مي شد، چه مي كرد؟
اگر بیل گیتس با بحران مالی روبرو می شد چه می کرد؟
اگه انتونی رابینز با احساس روبه رو می شد چه می کرد؟
می توانید به جای شخص مشهور، از افرادی که مشهور نیستند اما شما آنان را به خوش فکری و خلاقیت و موفقیت می شناسید استفاده کنید:
اگر برادر پولدار و موفقم در چنین موقعیتی قرار می گرفت چه تصمیمی می گرفت؟
به این ترتیب شما با تغییر زاویه و نگاه خود می توانید یک نگاه بدیع و جدید را تجربه کنید. در ضمن به خاطر تغییر نگاه و تضاد با نگرش های قبلی خود نیز احساس ناراحتی نمی کنید چون این نگاه را منتسب به انیشتن /بیل گیس/رابینز و برادر خود می دانید.
✳️« تنهایی پر هیاهو »
« ساده ترین چیز ها را یاد بگیر ،
برای آنان كه بخواهند یاد بگیرند ، هرگز دیر نیست.
الفبا را یاد بگیر ، كافی نیست ،
اما آن را یاد بگیر ، مگذار دل سردت كنند.
دست به كار شو ، تو همه چیز را باید بدانی.
تو باید رهبری را به دست بگیری. »
ای انسان شصت ساله ، یاد بگیر .
تو باید رهبری را به دست بگیری. »
« ای آن كه بی خانمانی ، در پی درس و مدرسه باش ،
ای آن كه از سرما می لرزی ، چیزی بیاموز .
ای آن كه گرسنگی میكشی ، كتابی به دست گیر .
این خود سلاحی است.
تو باید رهبری را به دست بگیری. »
« ای دوست ، از پرسیدن شرم مكن ،
مگذار كه با زور ، پذیرنده ات بكنند. »
« خود به دنبال اش بگرد ،
آن چه را كه خود نیاموخته ای ،
انکار كن كه نمیدانی.
صورت حساب ات را خودت جمع بزن ،
این تویی كه باید بپردازی اش.
روی هر رقمی انگشت بگذار ،
و بپرس : این ، برای چیست ؟
تو باید رهبری را به دست بگیری. »
« ساده ترین چیز ها را یاد بگیر ،
برای آنان كه بخواهند یاد بگیرند ، هرگز دیر نیست.
الفبا را یاد بگیر ، كافی نیست ،
اما آن را یاد بگیر ، مگذار دل سردت كنند.
دست به كار شو ، تو همه چیز را باید بدانی.
تو باید رهبری را به دست بگیری. »
ای انسان شصت ساله ، یاد بگیر .
تو باید رهبری را به دست بگیری. »
« ای آن كه بی خانمانی ، در پی درس و مدرسه باش ،
ای آن كه از سرما می لرزی ، چیزی بیاموز .
ای آن كه گرسنگی میكشی ، كتابی به دست گیر .
این خود سلاحی است.
تو باید رهبری را به دست بگیری. »
« ای دوست ، از پرسیدن شرم مكن ،
مگذار كه با زور ، پذیرنده ات بكنند. »
« خود به دنبال اش بگرد ،
آن چه را كه خود نیاموخته ای ،
انکار كن كه نمیدانی.
صورت حساب ات را خودت جمع بزن ،
این تویی كه باید بپردازی اش.
روی هر رقمی انگشت بگذار ،
و بپرس : این ، برای چیست ؟
تو باید رهبری را به دست بگیری. »
✳️چرا کارها را به تعویق میاندازیم؟
تعویق در کارها (Procrastination) گریبانگیر عده زیادی از افراد در سراسر دنیا است. این پدیده اتفاقی نوظهور نیست که ناشی از تغییر و تحولات جهانی امروز باشد، بلکه عارضهای است که عمری طولانی دارد و از زمان ظهور بشریت همواره وجود داشته و همراه افراد بوده است. در فرهنگ خودمان از گذشته داریم که “کار امروز را به فردا مسپار.” سیسرو (Cicero)، خطیب، سیاستمدار و نویسنده یونان باستان نیز تعویق و تاخیر در انجام کارها را امری قبیح و نفرتانگیز عنوان میکند. اما آنچه مطالعات امروز نشان میدهد این است که تعویق در کارها نه تنها پدیدهای قبیح آنگونه که سیسرو به آن اشاره میکند میباشد، بلکه دارای اثرات منفی متعددی بر زندگی فردی و اجتماعی افراد است.
تئوریهای مختلفی در تبیین تعویق در کارها توسعه یافته است. تئوری اضطراب و ترس از شکست (Fear of Failure) یا کمالگرایی (Perfectionism) توضیح میدهد از آنجا که بعضی از فعالیتها میتوانند به دلایل مختلف اضطرابزا باشند، ما برای اجتناب از این اضطرابها انجام آنها را به تعویق میاندازیم. بر این اساس افرادی که به دلایل مختلف، احساساتی نظیر استرس و اضطراب را بیشتر تجربه میکنند، با احتمال بالاتری کارهای خود را به تعویق میاندازند.
تئوری خودمعلولی (Self-handicapping) بر این باور است که در برخی شرایط فرد عمدا برای خود موانعی ایجاد میکند که از عملکرد موفق او جلوگیری میکند. انگیزه از این کار اغلب حفاظت از عزت نفس خویش است تا با یافتن یک عامل بیرونی دلیلی غیر از ضعف شخصی برای شکست یا عدم موفقیت خود در کارها فراهم کند.
تئوری زمانی انگیزش (معادله انگیزش) یکی از جدیدترین تئوریها در ادبیات انگیزش است که براساس آن میتوان توضیح دقیقتری برای علل تعویق در کارها ارائه کرد.
ما به شکل روزمره با تصمیمات و اقدامات مختلف مواجه هستیم. ورزش کنیم یا روی کاناپه لم بدهیم و تلویزیون نگاه کنیم؟ یک غذای سالم برای شام درست کنیم یا از بیرون غذای آماده سفارش دهیم؟ بر روی پروژهای که مهلت تحویلش هفته بعد است، تمرکز کنیم با به یکی از دوستانمان تلفن بزنیم و با او در مورد اتفاقات امروز صحبت کنیم؟ بر اساس این تئوری، ما اقداماتی را انتخاب میکنیم که برای ما جذابتر و نتایج آنها آنیتر هستند. به همین ترتیب، احتمال انجام کارهای سخت یا کارهایی که جذابیت کمتری دارند، پایینتر است، بویژه اگر به لحاظ شخصیتی بیشتر متمایل به هیجانات لحظهای باشیم.
بنا به اثر تاخیر، ما معمولا تمایل داریم که کارهایی را انجام دهیم که پاداشهای بزرگ و در عین حال سریع به همراه دارند. در نتیجه، این تمایل در ما بسیار قوی است که کارهایی را که در شرایط فعلی برای ما ناخوشایند هستند و پاداش آنها نیز به زودی محقق نمیشوند، به تعویق بیاندازیم. به بیان دیگر، این احتمال قوی وجود دارد که ما کارهای با الویت بالاتر را با فعالیتهای وسوسهانگیزی که پاداشهای آنی دارند جایگزین کنیم، حتی در شرایطی که این فعالیتها هزینه سنگینی در بلند مدت برای ما ببار بیاورند.
تعویق در کارها (Procrastination) گریبانگیر عده زیادی از افراد در سراسر دنیا است. این پدیده اتفاقی نوظهور نیست که ناشی از تغییر و تحولات جهانی امروز باشد، بلکه عارضهای است که عمری طولانی دارد و از زمان ظهور بشریت همواره وجود داشته و همراه افراد بوده است. در فرهنگ خودمان از گذشته داریم که “کار امروز را به فردا مسپار.” سیسرو (Cicero)، خطیب، سیاستمدار و نویسنده یونان باستان نیز تعویق و تاخیر در انجام کارها را امری قبیح و نفرتانگیز عنوان میکند. اما آنچه مطالعات امروز نشان میدهد این است که تعویق در کارها نه تنها پدیدهای قبیح آنگونه که سیسرو به آن اشاره میکند میباشد، بلکه دارای اثرات منفی متعددی بر زندگی فردی و اجتماعی افراد است.
تئوریهای مختلفی در تبیین تعویق در کارها توسعه یافته است. تئوری اضطراب و ترس از شکست (Fear of Failure) یا کمالگرایی (Perfectionism) توضیح میدهد از آنجا که بعضی از فعالیتها میتوانند به دلایل مختلف اضطرابزا باشند، ما برای اجتناب از این اضطرابها انجام آنها را به تعویق میاندازیم. بر این اساس افرادی که به دلایل مختلف، احساساتی نظیر استرس و اضطراب را بیشتر تجربه میکنند، با احتمال بالاتری کارهای خود را به تعویق میاندازند.
تئوری خودمعلولی (Self-handicapping) بر این باور است که در برخی شرایط فرد عمدا برای خود موانعی ایجاد میکند که از عملکرد موفق او جلوگیری میکند. انگیزه از این کار اغلب حفاظت از عزت نفس خویش است تا با یافتن یک عامل بیرونی دلیلی غیر از ضعف شخصی برای شکست یا عدم موفقیت خود در کارها فراهم کند.
تئوری زمانی انگیزش (معادله انگیزش) یکی از جدیدترین تئوریها در ادبیات انگیزش است که براساس آن میتوان توضیح دقیقتری برای علل تعویق در کارها ارائه کرد.
ما به شکل روزمره با تصمیمات و اقدامات مختلف مواجه هستیم. ورزش کنیم یا روی کاناپه لم بدهیم و تلویزیون نگاه کنیم؟ یک غذای سالم برای شام درست کنیم یا از بیرون غذای آماده سفارش دهیم؟ بر روی پروژهای که مهلت تحویلش هفته بعد است، تمرکز کنیم با به یکی از دوستانمان تلفن بزنیم و با او در مورد اتفاقات امروز صحبت کنیم؟ بر اساس این تئوری، ما اقداماتی را انتخاب میکنیم که برای ما جذابتر و نتایج آنها آنیتر هستند. به همین ترتیب، احتمال انجام کارهای سخت یا کارهایی که جذابیت کمتری دارند، پایینتر است، بویژه اگر به لحاظ شخصیتی بیشتر متمایل به هیجانات لحظهای باشیم.
بنا به اثر تاخیر، ما معمولا تمایل داریم که کارهایی را انجام دهیم که پاداشهای بزرگ و در عین حال سریع به همراه دارند. در نتیجه، این تمایل در ما بسیار قوی است که کارهایی را که در شرایط فعلی برای ما ناخوشایند هستند و پاداش آنها نیز به زودی محقق نمیشوند، به تعویق بیاندازیم. به بیان دیگر، این احتمال قوی وجود دارد که ما کارهای با الویت بالاتر را با فعالیتهای وسوسهانگیزی که پاداشهای آنی دارند جایگزین کنیم، حتی در شرایطی که این فعالیتها هزینه سنگینی در بلند مدت برای ما ببار بیاورند.
✳️استراتژی کلاس جهانی
چهار ویژگی سازمان هایی که فرآیند برنامه ریزی استراتژیک در کلاس جهانی دارند.
اگر شرکت شما فاقد این ویژگیها میباشد، به این معنی است که فرآیند برنامه ریزی استراتژیک شرکت نیاز به بازنگری دارد.
✅برنامه ریزی استراتژیک سازمان ما، مجموعه روشنی از اقدامات را تولید می کند. این اقدامات به (نظام) مدیریت عملکرد پیوند خورده است تا از اجرای موفق استراتژی اطمینان حاصل شود.
✅کارکنان ما بر روی برنامه ریزی استراتژیک جهت تحقق ماموریت کسب و کار، بهره مندی مشتری (تجربه لذت بخش مشتری) و شکست رقبا تمرکز دارند و نه بر روی سیاست های داخلی (بخشی ).
✅استراتژی ما منبع تعیین اهداف کمی و تخصیص منابع، است و راه دیگری برای این کار وجود ندارد.
✅جدا از تصمیم گیری برای بودجه، تیم رهبران با مدیرعامل و هیئت مدیره زمان مشخصی را جهت بحث در مورد استراتژی های بلند مدت، اختصاص داده اند.
چهار ویژگی سازمان هایی که فرآیند برنامه ریزی استراتژیک در کلاس جهانی دارند.
اگر شرکت شما فاقد این ویژگیها میباشد، به این معنی است که فرآیند برنامه ریزی استراتژیک شرکت نیاز به بازنگری دارد.
✅برنامه ریزی استراتژیک سازمان ما، مجموعه روشنی از اقدامات را تولید می کند. این اقدامات به (نظام) مدیریت عملکرد پیوند خورده است تا از اجرای موفق استراتژی اطمینان حاصل شود.
✅کارکنان ما بر روی برنامه ریزی استراتژیک جهت تحقق ماموریت کسب و کار، بهره مندی مشتری (تجربه لذت بخش مشتری) و شکست رقبا تمرکز دارند و نه بر روی سیاست های داخلی (بخشی ).
✅استراتژی ما منبع تعیین اهداف کمی و تخصیص منابع، است و راه دیگری برای این کار وجود ندارد.
✅جدا از تصمیم گیری برای بودجه، تیم رهبران با مدیرعامل و هیئت مدیره زمان مشخصی را جهت بحث در مورد استراتژی های بلند مدت، اختصاص داده اند.
✳️ خطاهای شناختی درارزیابی
1. Mind reading
۱. ذهنخوانی
بدون استدلال و دلایل کافی میاندیشید از افکار دیگران اطلاع دارید
«اصلن نگاهم نکرد حتماً از من شاکی است»
2. Furtune telling
۲. پیشگویی
پیشبینی ذهنی از اتفاقات و شرایط آیندهای منفی
«حتماً فردا حرفم رو قبول نمیکنه»
3. Catastrophizing
۳. فاجعهسازی
تمام حوادث آیندهی نزدیک و دور را افتضاح و غیرقابل تحمل انگاشتن
«در آزمون خراب کنم آبرویم میرود»
4. Labeling
۴. برچسب زدن
صفات کلی و منفی به خود و دیگران الصاق کردن
«کلاً بدبخت هستیم»
5. Discounting positives
۵. نادیدهانگاری جنبههای مثبت
موفقیتها و نکات مثبت را کوچک و خوار شمردن
«این را که همه میتوانندانجام بدهند»
6. Negative filter
۶. فیلتر منفی
فقط جنبههای منفی چیزی را دیدن
«اصلاً به من توجه نمیشود»
7. Overgeneralizing
۷. تعمیم افراطی
تعمیم دادن یک اتفاق و حادثهی بد به همیشه و استنباط همیشگی داشتن از آن
«این اتفاق همیشه فقط برای من میافتد»
8. Dichotomous thinking
۸. تفکر دو قطبی
دید «همه» یا «هیچ» داشتن در مورد اتفاقات و انسانهای پیرامونی
«همهی زندگیمن تباه شد»
9. Should
۹. بایداندیشی
اتفاقات و رخدادها و حوادث رو آنطور که هستند ارزیابی و ارزشگذاری نکردن. دید و تفسیرها را بیشتر بر اساس آنچه باید میبود/باشد گذاشتن.
«باید میبردیم» «برد با ماست»
10. Personalizing
۱۰. شخصیسازی
علل شکست و رخدادهای منفی را متوجه خود کردن و سهم دیگران را ندیدن
«خودم مقصر بودم»
11. Blaming
۱۱. سرزنشگری
مسئولیت تغییر رفتار خود را به عهده نگرفتن. دیگران را دلیل مشکلات و احساسات منفی خود دانستن.
«او باعث تمام مشکلات من هست»
12. Unfair comparisons
۱۲. قیاسهای ناعادلانه
معیار نداشتن و خود را با کسانی که امتیازات ویژه دارند مقایسه کردن
«او خیلی از من زیباتر عمل میکنه»
13. Regret orientation
۱۳. تاسفگرایی
ای کاشهای مکرر گفتن به جای تکیه بر حال
«ای کاش این حرف رو نمیزدم»
14. What if
۱۴. چی میشد اگر
پرسش مکرر «چی میشد اگر» و اقناع نشدن شخصی
«چی میشد اگر زودتر راه میافتادم»
O. Emotional reasoning
۱۵. استدلال هیجانی
برای تفسیر واقعیات پیرامونی از احساسات محض استفاده کردن
«دلم شور میزنه یه اتفاقی میافته»
16. Ignoring counter evidences
۱۶. نادیدهانگاری شواهد متناقض
شواهد یا استدلالهای ناهمسان یا ناهمخوان با تفکر خود را مردود دانستن
«هیچکدومتون نمیفهمین»
17. Judgment focus
۱۷. قضاوتگرایی
معیارهای غیراستاندارد و شخصی برای خود ایجاد کردن در جهت تفکر منفی
«در مسابقه اصلاً خوب بازی نکردیم»
1. Mind reading
۱. ذهنخوانی
بدون استدلال و دلایل کافی میاندیشید از افکار دیگران اطلاع دارید
«اصلن نگاهم نکرد حتماً از من شاکی است»
2. Furtune telling
۲. پیشگویی
پیشبینی ذهنی از اتفاقات و شرایط آیندهای منفی
«حتماً فردا حرفم رو قبول نمیکنه»
3. Catastrophizing
۳. فاجعهسازی
تمام حوادث آیندهی نزدیک و دور را افتضاح و غیرقابل تحمل انگاشتن
«در آزمون خراب کنم آبرویم میرود»
4. Labeling
۴. برچسب زدن
صفات کلی و منفی به خود و دیگران الصاق کردن
«کلاً بدبخت هستیم»
5. Discounting positives
۵. نادیدهانگاری جنبههای مثبت
موفقیتها و نکات مثبت را کوچک و خوار شمردن
«این را که همه میتوانندانجام بدهند»
6. Negative filter
۶. فیلتر منفی
فقط جنبههای منفی چیزی را دیدن
«اصلاً به من توجه نمیشود»
7. Overgeneralizing
۷. تعمیم افراطی
تعمیم دادن یک اتفاق و حادثهی بد به همیشه و استنباط همیشگی داشتن از آن
«این اتفاق همیشه فقط برای من میافتد»
8. Dichotomous thinking
۸. تفکر دو قطبی
دید «همه» یا «هیچ» داشتن در مورد اتفاقات و انسانهای پیرامونی
«همهی زندگیمن تباه شد»
9. Should
۹. بایداندیشی
اتفاقات و رخدادها و حوادث رو آنطور که هستند ارزیابی و ارزشگذاری نکردن. دید و تفسیرها را بیشتر بر اساس آنچه باید میبود/باشد گذاشتن.
«باید میبردیم» «برد با ماست»
10. Personalizing
۱۰. شخصیسازی
علل شکست و رخدادهای منفی را متوجه خود کردن و سهم دیگران را ندیدن
«خودم مقصر بودم»
11. Blaming
۱۱. سرزنشگری
مسئولیت تغییر رفتار خود را به عهده نگرفتن. دیگران را دلیل مشکلات و احساسات منفی خود دانستن.
«او باعث تمام مشکلات من هست»
12. Unfair comparisons
۱۲. قیاسهای ناعادلانه
معیار نداشتن و خود را با کسانی که امتیازات ویژه دارند مقایسه کردن
«او خیلی از من زیباتر عمل میکنه»
13. Regret orientation
۱۳. تاسفگرایی
ای کاشهای مکرر گفتن به جای تکیه بر حال
«ای کاش این حرف رو نمیزدم»
14. What if
۱۴. چی میشد اگر
پرسش مکرر «چی میشد اگر» و اقناع نشدن شخصی
«چی میشد اگر زودتر راه میافتادم»
O. Emotional reasoning
۱۵. استدلال هیجانی
برای تفسیر واقعیات پیرامونی از احساسات محض استفاده کردن
«دلم شور میزنه یه اتفاقی میافته»
16. Ignoring counter evidences
۱۶. نادیدهانگاری شواهد متناقض
شواهد یا استدلالهای ناهمسان یا ناهمخوان با تفکر خود را مردود دانستن
«هیچکدومتون نمیفهمین»
17. Judgment focus
۱۷. قضاوتگرایی
معیارهای غیراستاندارد و شخصی برای خود ایجاد کردن در جهت تفکر منفی
«در مسابقه اصلاً خوب بازی نکردیم»
✳️ پنج راه اصلی موفقیت
1⃣ یاد بگیرید در چه زمان بگویید نه
در دنیای شلوغ امروزی باید بدانید در چه زمانی نه بگویید. باید زمان خود را برای انجام دادن کارهای مهمتر صرف کنید و بهتر است بیاموزید که به چه کارهایی نه بگویید و چه کارهایی را انجام ندهید.
2⃣ انتقاد پذیر باشید
💠 اینکه دربارهی موضوعی خجالتزده شوید باعث میشود که تجربهی بیشتری بهدست بیاورید. هیچ وقت از اینکه کسی نسبت به کار شما انتقاد میکند، ناراحت نشوید. از بازخوردها استفاده کنید تا کار خودتان را بهبود ببخشید. گوش دادن به انتقادها دیدگاه جدیدی به شما میدهند.البته برخی از انتقادها هم کاربردی نیستند و باید بهوسیلهی قدرت قضاوت خود به آنها عمل کنید.
3⃣ خوشبین باشید
💠در دنیایی که همه چیز در آن اشتباه پیش میرود، خوشبین بودن کار سختی است. اگر خوشبین نباشید نمیتوانید کار مخصوص خودتان را شروع کنید و توانایی مدیریت یک شرکت را هم نخواهید داشت. با خوشبین بودن میتوانید روی ایدههای جدید سرمایهگذاری کنید و در آینده محصولات جدیدی را وارد بازار خواهید کرد.
4⃣ از شکست نترسید
💠 موفقیت از شکستهای بسیار زیاد بهدست میآید. هر شکستی منجر به موفقیت در آینده میشود.شکست به شما آموزش میدهد که به چه صورت موفق شوید و فرصت پیشرفت را فراهم خواهد کرد.
5⃣ روی هدف خودتان تمرکز کنید اگر هدف خودتان را مشخص کنید و به سمت آن قدم بردارید، قطعا به چیزی که میخواهید دست پیدا میکنید.
1⃣ یاد بگیرید در چه زمان بگویید نه
در دنیای شلوغ امروزی باید بدانید در چه زمانی نه بگویید. باید زمان خود را برای انجام دادن کارهای مهمتر صرف کنید و بهتر است بیاموزید که به چه کارهایی نه بگویید و چه کارهایی را انجام ندهید.
2⃣ انتقاد پذیر باشید
💠 اینکه دربارهی موضوعی خجالتزده شوید باعث میشود که تجربهی بیشتری بهدست بیاورید. هیچ وقت از اینکه کسی نسبت به کار شما انتقاد میکند، ناراحت نشوید. از بازخوردها استفاده کنید تا کار خودتان را بهبود ببخشید. گوش دادن به انتقادها دیدگاه جدیدی به شما میدهند.البته برخی از انتقادها هم کاربردی نیستند و باید بهوسیلهی قدرت قضاوت خود به آنها عمل کنید.
3⃣ خوشبین باشید
💠در دنیایی که همه چیز در آن اشتباه پیش میرود، خوشبین بودن کار سختی است. اگر خوشبین نباشید نمیتوانید کار مخصوص خودتان را شروع کنید و توانایی مدیریت یک شرکت را هم نخواهید داشت. با خوشبین بودن میتوانید روی ایدههای جدید سرمایهگذاری کنید و در آینده محصولات جدیدی را وارد بازار خواهید کرد.
4⃣ از شکست نترسید
💠 موفقیت از شکستهای بسیار زیاد بهدست میآید. هر شکستی منجر به موفقیت در آینده میشود.شکست به شما آموزش میدهد که به چه صورت موفق شوید و فرصت پیشرفت را فراهم خواهد کرد.
5⃣ روی هدف خودتان تمرکز کنید اگر هدف خودتان را مشخص کنید و به سمت آن قدم بردارید، قطعا به چیزی که میخواهید دست پیدا میکنید.
✳️برای کنترل کردن سیستم کنترلی طراحی کنید!
همانطور که می دانیم یکی از ۵ وظیفه اصلی و مهم مدیریت، کنترل است. چرا که تمام برنامه ریزی ها، سازماندهی ها و تلاش های یک سازمان و مدیر، در نهایت در مرحله ی کنترل باید مورد ارزیابی و نظارت قرار بگیرند. اگر در اینجا یک مدیر به درستی عمل نکند در واقع همه ی تلاشها را به باد داده است.
امروز بیشتر از هر زمان دیگری، ایران نیازمند به مدیران حرفه ای و قدرتمند است. اما تنها ۱۰ درصد مدیران فعلی به صورت حرفه ای عمل می کنند و به همان میزان هم دستمزدهای بالاتری دریافت می کنند.
✅آنها 5 تا 10 برابر یک مدیر معمولی دستمزد میگیرند چون تاثیر آنها در سازمان صدها برابر این مبلغ است.
تصور نکنید کنترل رفت و آمد، کنترل کارکنان با دوربین، سر زدن های گاه و بیگاه به کارکنان ، تشکیل جلسات، دریافت گزارشات ناکارآمد و مواردی از این قبیل را می توان کنترل نامید.
مدیران موفق سیستم های کنترلی بسیار منظم و قدرتمندی را پیاده سازی می کنند که به صورت پیوسته و زنجیروار همه چیز را به هم متصل و تحت کنترل می گیرند به طوری که کارکنان از این کنترل کردن نه تنها احساس نارضایتی نمی کنند بلکه بسیار خرسند هم می شوند.
همانطور که می دانیم یکی از ۵ وظیفه اصلی و مهم مدیریت، کنترل است. چرا که تمام برنامه ریزی ها، سازماندهی ها و تلاش های یک سازمان و مدیر، در نهایت در مرحله ی کنترل باید مورد ارزیابی و نظارت قرار بگیرند. اگر در اینجا یک مدیر به درستی عمل نکند در واقع همه ی تلاشها را به باد داده است.
امروز بیشتر از هر زمان دیگری، ایران نیازمند به مدیران حرفه ای و قدرتمند است. اما تنها ۱۰ درصد مدیران فعلی به صورت حرفه ای عمل می کنند و به همان میزان هم دستمزدهای بالاتری دریافت می کنند.
✅آنها 5 تا 10 برابر یک مدیر معمولی دستمزد میگیرند چون تاثیر آنها در سازمان صدها برابر این مبلغ است.
تصور نکنید کنترل رفت و آمد، کنترل کارکنان با دوربین، سر زدن های گاه و بیگاه به کارکنان ، تشکیل جلسات، دریافت گزارشات ناکارآمد و مواردی از این قبیل را می توان کنترل نامید.
مدیران موفق سیستم های کنترلی بسیار منظم و قدرتمندی را پیاده سازی می کنند که به صورت پیوسته و زنجیروار همه چیز را به هم متصل و تحت کنترل می گیرند به طوری که کارکنان از این کنترل کردن نه تنها احساس نارضایتی نمی کنند بلکه بسیار خرسند هم می شوند.
✳️تکنیک فوق العاده «از چرایی منفی به چگونگی مثبت»
یکی از بهترین آموزه هایی که در مورد پیشرفت سازمانی و ملی و موفقیت فردی آموخته ام تکنیک از چرایی منفی به چگونگی مثبت است.
خلاصه این تکنیک این است زمانی که ما شکست می خوریم و ناکام می شویم شروع می کنیم این سوالات را از خود می پرسیم:
چرا رییسم در حق من چنین کرد؟
چرا شریکم پول من را خورد؟
چرا هیچ کس قدر زحمات من را نمی داند؟
چرا مشتریان سازمان ما، علی رغم کیفیت خوب، از ما حمایت نمی کنند؟
چرا من تنها هستم و هیچ کس برای تحول به من کمک نمی کند؟
چرا همیشه بحران ها (مانند زلزله، جنگ، بی آبی) برای کشور من پیش می آید؟
به این می گویند چرایی منفی یعنی تمرکز روی دلایل و علت های اینکه چرا من شکست خوردم و چرا من بدشانسم؟ حالا این سوالات می تواند توسط یک مادر در زندگی شخصی از خود پرسیده شود باشد یا یک رییس جمهور در سطح یک کشور!
اما این تکنیک می گوید فقط با یک حرکت ساده نقطه کانونی تمرکز خود را تغییر دهید: سوالات متفاوت بپرسید:
چگونه می توانم ایده هایم را بهتر به رییسم منتقل کنم؟
چگونه می توانم به جز رییسم مخاطب دیگری برای ایده هایم بیابم؟
چگونه می توانم از این به بعد شراکت هایم را به گونه ای تعریف کنم که به نفع همه باشد.
چگونه می توانم همراهان خوبی برای اجرای پروژه های تحولی بیابم؟
اگر دقت کنید همه سوالات بالا متمرکز هستند بر راه حل و چگونگی.
✅تجویز راهبردی:
برای بکارگیری این تکنیک این سه گام را بردارید:
1- گفتگوها را بررسی کنید. همه ما در طول روز هم با خود گفتگو می کنیم (گفتگوی درونی) و هم با دیگران (گفتگوی بیرونی)
2- در صورتی که گفتگوها (چه درونی و چه بیرونی) نشان از تمرکز ذهن فردی/اذهان جمعی بر چرایی منفی داشت، به جای اینکه دیگران را ملامت کنید، فقط با تغییر سوالات، سعی کنید که گفتگوها را به سمت چگونگی مثبت بکشانید.
3- صبور باشید فقط با یک سوال نمی تواند ذهن فردی/اذهان جمعی را تغییر دهید. هر از چند گاهی سوالات چگونگی مثبت بپرسید و پاسخ هایی که به آن داده می شود را تشویق و برجسته کنید.
یکی از بهترین آموزه هایی که در مورد پیشرفت سازمانی و ملی و موفقیت فردی آموخته ام تکنیک از چرایی منفی به چگونگی مثبت است.
خلاصه این تکنیک این است زمانی که ما شکست می خوریم و ناکام می شویم شروع می کنیم این سوالات را از خود می پرسیم:
چرا رییسم در حق من چنین کرد؟
چرا شریکم پول من را خورد؟
چرا هیچ کس قدر زحمات من را نمی داند؟
چرا مشتریان سازمان ما، علی رغم کیفیت خوب، از ما حمایت نمی کنند؟
چرا من تنها هستم و هیچ کس برای تحول به من کمک نمی کند؟
چرا همیشه بحران ها (مانند زلزله، جنگ، بی آبی) برای کشور من پیش می آید؟
به این می گویند چرایی منفی یعنی تمرکز روی دلایل و علت های اینکه چرا من شکست خوردم و چرا من بدشانسم؟ حالا این سوالات می تواند توسط یک مادر در زندگی شخصی از خود پرسیده شود باشد یا یک رییس جمهور در سطح یک کشور!
اما این تکنیک می گوید فقط با یک حرکت ساده نقطه کانونی تمرکز خود را تغییر دهید: سوالات متفاوت بپرسید:
چگونه می توانم ایده هایم را بهتر به رییسم منتقل کنم؟
چگونه می توانم به جز رییسم مخاطب دیگری برای ایده هایم بیابم؟
چگونه می توانم از این به بعد شراکت هایم را به گونه ای تعریف کنم که به نفع همه باشد.
چگونه می توانم همراهان خوبی برای اجرای پروژه های تحولی بیابم؟
اگر دقت کنید همه سوالات بالا متمرکز هستند بر راه حل و چگونگی.
✅تجویز راهبردی:
برای بکارگیری این تکنیک این سه گام را بردارید:
1- گفتگوها را بررسی کنید. همه ما در طول روز هم با خود گفتگو می کنیم (گفتگوی درونی) و هم با دیگران (گفتگوی بیرونی)
2- در صورتی که گفتگوها (چه درونی و چه بیرونی) نشان از تمرکز ذهن فردی/اذهان جمعی بر چرایی منفی داشت، به جای اینکه دیگران را ملامت کنید، فقط با تغییر سوالات، سعی کنید که گفتگوها را به سمت چگونگی مثبت بکشانید.
3- صبور باشید فقط با یک سوال نمی تواند ذهن فردی/اذهان جمعی را تغییر دهید. هر از چند گاهی سوالات چگونگی مثبت بپرسید و پاسخ هایی که به آن داده می شود را تشویق و برجسته کنید.