✳️۱۰ عاملی که به ارتباطات حرفه ای ضربه می زند؟!
🔸 بیاحترامی کلامی
🔸 کنترلگرایی
🔸 بی اعتمادی
🔸 آویزان بودن
🔸 اولویت ندادن به طرف مقابل در مباحثه
🔸 منفیگرایی
🔸 درک نکردن احساسات طرف مقابل
🔸 گوش ندان به حرفهای طرف مقابل
🔸 حمایت نکردن از رویاها و اهداف طرف مقابل
🔸 بیمسئولیتی
🔸 بیاحترامی کلامی
🔸 کنترلگرایی
🔸 بی اعتمادی
🔸 آویزان بودن
🔸 اولویت ندادن به طرف مقابل در مباحثه
🔸 منفیگرایی
🔸 درک نکردن احساسات طرف مقابل
🔸 گوش ندان به حرفهای طرف مقابل
🔸 حمایت نکردن از رویاها و اهداف طرف مقابل
🔸 بیمسئولیتی
Forwarded from روزنامه دنیای اقتصاد
کالای جدید استراتژیک در قرن21
نشریه اکونومیست سرمقاله این هفته خود را به اهمیت اقتصاد دادهها و لزوم ضابطهمندسازی غولهای اینترنت اختصاص داد. اکونومیست نوشت: امروزه ارزشمندترین منبع جهان نفت نیست، بلکه دادهها است. این کالای جدید، موجب ایجاد یک صنعت پرسود و به سرعت در حال رشد شده و قانونگذاران ضدانحصارگرایی را بر آن داشته است تا وارد عمل شوند و از کنترل جریان آن جلوگیری کنند. یک قرن پیش، منبعی که مورد پرسش قرار میگرفت، نفت بود. حالا نگرانیهای مشابهی برای ابرشرکتها ایجاد شده است که معاملات دادهها همچون نفت در عصر دیجیتال عمل میکند.
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
http://donya-e-eqtesad.com/news/1099526
نشریه اکونومیست سرمقاله این هفته خود را به اهمیت اقتصاد دادهها و لزوم ضابطهمندسازی غولهای اینترنت اختصاص داد. اکونومیست نوشت: امروزه ارزشمندترین منبع جهان نفت نیست، بلکه دادهها است. این کالای جدید، موجب ایجاد یک صنعت پرسود و به سرعت در حال رشد شده و قانونگذاران ضدانحصارگرایی را بر آن داشته است تا وارد عمل شوند و از کنترل جریان آن جلوگیری کنند. یک قرن پیش، منبعی که مورد پرسش قرار میگرفت، نفت بود. حالا نگرانیهای مشابهی برای ابرشرکتها ایجاد شده است که معاملات دادهها همچون نفت در عصر دیجیتال عمل میکند.
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
http://donya-e-eqtesad.com/news/1099526
روزنامه دنیای اقتصاد
کالای جدید استراتژیک در قرن21
روزنامه دنیای اقتصاد، پرمخاطب ترین روزنامه اقتصادی کشور
#نکات_مدیریتی
#ارشیا_دکامی
✳️پس از اشتباه درست رفتار کنید
همه ی ما اشتباه کردن را دوست نداریم و تلاش می کنیم که اشتباه رخ ندهد ولی اغلب ما مدیران به خوبی می دانیم که اشتباه اجتناب ناپذیر است. ولی آنچه باعث امیدواری می شود این است که حتی بزرگترین و بدترین اشتباهات هم اگر به درستی مدیریت شوند باعث از دست دادن موقعیت شغلی و آسیب به وجه سیاسی ما در سازمان نمی شود. لذا برای مدیریت صحیح اشتباهات توصیه می کنم 3 نکته زیر را همیشه مدنظر داشته باشید تا بتوانید اعتبار و اقتدار خدشه دار شده تان را دوباره بازیابی کنید
1.بپذیرید:
اشتباهات را بپذیرید و هرگز تلاش نکنید که اشتباهات را پنهان و یا بی اهمیت جلوه دهید. اینکار ممکن است آسیب های بدتر و جبران ناپذیری به موقعیت حرفه ای و تصویر سیاسی شما وارد کند. بنابراین رو راست و شفاف باشید و مسئولیت را بدون ورود به حالت تدافعی بپذیرید.
2.اشتباه را فرصت یادگیری بدانید:
برای جلوگیری از تکرار اشتباه، دلایل آنرا ریشه یابی کنید و برای جلوگیری از تکرار آن برنامه های خود را اجرا کنید و به اطلاع همه برسانید و آنرا فرصتی برای یادگیری بدانید.
3.روی بهبود و آینده تمرکز کنید:
مراقب باشید که اشتباهات شما را نترسانند و جلوی خطر کردن مجدد شما بگیرند. اغلب بعد از اشتباه کردن جرات و شهامت خود را از دست می دهیم. بنابراین بعد از عبور از اشتباه شهامت خود را حفظ و روی آینده تمرکز کنید.
#ارشیا_دکامی
✳️پس از اشتباه درست رفتار کنید
همه ی ما اشتباه کردن را دوست نداریم و تلاش می کنیم که اشتباه رخ ندهد ولی اغلب ما مدیران به خوبی می دانیم که اشتباه اجتناب ناپذیر است. ولی آنچه باعث امیدواری می شود این است که حتی بزرگترین و بدترین اشتباهات هم اگر به درستی مدیریت شوند باعث از دست دادن موقعیت شغلی و آسیب به وجه سیاسی ما در سازمان نمی شود. لذا برای مدیریت صحیح اشتباهات توصیه می کنم 3 نکته زیر را همیشه مدنظر داشته باشید تا بتوانید اعتبار و اقتدار خدشه دار شده تان را دوباره بازیابی کنید
1.بپذیرید:
اشتباهات را بپذیرید و هرگز تلاش نکنید که اشتباهات را پنهان و یا بی اهمیت جلوه دهید. اینکار ممکن است آسیب های بدتر و جبران ناپذیری به موقعیت حرفه ای و تصویر سیاسی شما وارد کند. بنابراین رو راست و شفاف باشید و مسئولیت را بدون ورود به حالت تدافعی بپذیرید.
2.اشتباه را فرصت یادگیری بدانید:
برای جلوگیری از تکرار اشتباه، دلایل آنرا ریشه یابی کنید و برای جلوگیری از تکرار آن برنامه های خود را اجرا کنید و به اطلاع همه برسانید و آنرا فرصتی برای یادگیری بدانید.
3.روی بهبود و آینده تمرکز کنید:
مراقب باشید که اشتباهات شما را نترسانند و جلوی خطر کردن مجدد شما بگیرند. اغلب بعد از اشتباه کردن جرات و شهامت خود را از دست می دهیم. بنابراین بعد از عبور از اشتباه شهامت خود را حفظ و روی آینده تمرکز کنید.
Forwarded from HRM مدیران و مشاورین منابع انسانی
🤔وقتی تعاملات بیش از حد کارکنان مخرب میشود❗️ صفحه ۱/٣
این روزها بسیاری از رهبران کسبوکار از خطرهای همکاری بیش از حد کارکنان (Collaboration Overload) و استفاده بیش از حد از ابزارهای همکاری (Collaboration-tool Overload) در محیط کار باخبرند. شواهد حاکی از آن است که در بسیاری از سازمانها، هزینهها و مضرات جلسات، ایمیلها، ابزارهای پیامرسانی فوری و سایر فرمهای مشارکت نیروی کار، حالا از فوایدش بیشتر شده است.
اما در میان آمارهای تکاندهنده در رابطه با همکاری بیش از حد کارکنان، یک حقیقت از نظرها پنهان مانده است: همکاری بیش از حد معمولا از یک مشکل ریشهایتر در بدنه سازمان خبر میدهد؛ مشکلی که مانند یک بیماری مزمن به خودی خود قابل درمان نیست. بعضی از سازمانها کوشیدهاند با کمک ابزارهایی مثل Microsoft Teams، Slack و Box، زمانهای بدون بازده و عواملی را که وقت کارکنان را هدر میدهند به حداقل برسانند. بعضی شرکتها نیز قوانین و مقررات مربوط به جلسات را اصلاح کردهاند. اما تحقیقات نشان داده که این تلاشها بی نتیجهاند، مگر اینکه ریشه اصلی این بیماری پیدا و با آن مقابله شود. تنها شرکتهایی توانستهاند این بیماری را درمان کنند که به جای تمرکز بر نشانهها، عوامل و ریشهها را کشف کرده و به مقابله با آنها پرداختهاند. جلسات، ایمیلها، پیامهای فوری و سایر تعاملات محیط کار بی دلیل اتفاق نمیافتند؛ آنها نتیجه فرعی ساختار شرکتها هستند. این تعاملات منعکسکننده تلاشهای مدیران و کارکنان برای به انجام رساندن کارها در چارچوب فرآیندها و هنجارهای از پیش تعیینشدهاند. تجربه به ما نشان داده که تعاملات ناسالم، معمولا از دو اختلال پنهان در ساختار سازمان خبر میدهند: ۱) پیچیدگی سازمانی ۲) فرهنگ مشارکت صرفا برای مشارکت.
پیچیدگی سازمانی
سازمانها همزمان با رشد و توسعه کسبوکارشان، طبیعتا ابعاد فعالیتهای خود را گسترش میدهند. مثلا شرکتی که تاکنون تنها یک نوع محصول تولید میکرده، ممکن است خط تولید محصول جدیدی را افتتاح کند، روی طیف جدیدی از مشتریان تمرکز کند یا حتی وارد یک بازار هدف جدید شود. هر کدام از این فعالیتها مستلزم تعاملات بیشتر صاحبان سهام برای اتخاذ و اجرای تصمیمات مهم هستند. هرچه تعداد عملیات، محصولات، مشتریان، شعب یا سایر ابعاد جدیدی که به فعالیتهای یک سازمان اضافه میشوند بیشتر باشد، پیچیدگی نیز بیشتر خواهد بود. بهعنوان مثال، تاسیس یک شعبه در یک منطقه جغرافیایی جدید مستلزم این است که مدیران شعبه جدید، فعالیتهای مختلف را با سایر نمایندگیها، تیمهای تولید محصول و تیمهای پشتیبانی هماهنگ کنند. در نتیجه، تعداد افراد دخیل در تصمیمگیریها بیشتر خواهد شد و نتیجه چیزی نخواهد بود جز جلسات، ایمیلها و پیامهای بیشتر و در نتیجه، زمان بیشتری صرف مشارکت میان افراد میشود. در این حالت تلاش مدیران، حتی در سطوح ارشد، برای کاهش تعداد جلسات و ایمیلها چندان نتیجهبخش نخواهد بود، چرا که ریشه اصلی تعاملات بیش از حد کارکنان، پیچیدگی سازمان است.
فرهنگ مشارکت صرفا برای مشارکت
مشارکت بیشتر، در ظاهر یک ویژگی مثبت است. به هر حال از قدیم گفتهاند که یک دست صدا ندارد. اما اگر بر تعاملات کارکنان نظارت نشود، مشارکت بیشتر میتواند به شکلگیری فرهنگ «مشارکت صرفا برای مشارکت» منجر شود؛ فرهنگی که به کاهش بهرهوری میانجامد. جلسات کارکنان را در نظر بگیرید. اگر جلسات تبدیل به هنجار شوند، طوری که انجام کارها منوط به شرکت در جلسات باشد، دیگر از یک کارمند به صورت منفرد کار چندانی برنمیآید. اگر یک کارمند از سوی مدیرش به جلسهای دعوت شود، او حق انتخابی ندارد. یا باید در جلسه حاضر شود یا خطر سرزنش شدن را به جان بخرد. به مرور زمان، جلسات به نماد منزلت تبدیل میشوند، یعنی هرچه یک کارمند به جلسات بیشتری دعوت شود، از نگاه دیگران فرد مهمتری است. از آن بدتر، جلسات ممکن است جایگزین تعاملات سازنده رهبران شوند. بعضی از رهبران، بهجای آنکه زمان بگذارند و موضوعات مهم مطرحشده در جلسات را با غایبان جلسه در میان بگذارند، ترجیح میدهند هر بار لشکری از کارکنان را به جلسات دعوت کنند. وقتی یک مدیر نتواند پس از اتمام یک جلسه، اطلاعات مهم را به سایرین منتقل کند، کارکنان به مرور به این باور میرسند که اگر در جلسات شرکت نکنند، از قافله عقب خواهند ماند. در نتیجه جلسات بیشتری تشکیل خواهد شد و به مرور، جلساتی که با نیت جلب مشارکت کارکنان تشکیل میشدند، به محلی برای اتلاف وقت تبدیل خواهند شد. در یک چنین فرهنگی، تعداد افرادی که در تصمیمگیریهای مهم دخیل هستند، بیش از تعداد موردنیاز است.
✅گروه #مدیران_حرفه_ای_منابع_انسانی
🌎 goo.gl/H1bCGf
🌐 @HRMIR
این روزها بسیاری از رهبران کسبوکار از خطرهای همکاری بیش از حد کارکنان (Collaboration Overload) و استفاده بیش از حد از ابزارهای همکاری (Collaboration-tool Overload) در محیط کار باخبرند. شواهد حاکی از آن است که در بسیاری از سازمانها، هزینهها و مضرات جلسات، ایمیلها، ابزارهای پیامرسانی فوری و سایر فرمهای مشارکت نیروی کار، حالا از فوایدش بیشتر شده است.
اما در میان آمارهای تکاندهنده در رابطه با همکاری بیش از حد کارکنان، یک حقیقت از نظرها پنهان مانده است: همکاری بیش از حد معمولا از یک مشکل ریشهایتر در بدنه سازمان خبر میدهد؛ مشکلی که مانند یک بیماری مزمن به خودی خود قابل درمان نیست. بعضی از سازمانها کوشیدهاند با کمک ابزارهایی مثل Microsoft Teams، Slack و Box، زمانهای بدون بازده و عواملی را که وقت کارکنان را هدر میدهند به حداقل برسانند. بعضی شرکتها نیز قوانین و مقررات مربوط به جلسات را اصلاح کردهاند. اما تحقیقات نشان داده که این تلاشها بی نتیجهاند، مگر اینکه ریشه اصلی این بیماری پیدا و با آن مقابله شود. تنها شرکتهایی توانستهاند این بیماری را درمان کنند که به جای تمرکز بر نشانهها، عوامل و ریشهها را کشف کرده و به مقابله با آنها پرداختهاند. جلسات، ایمیلها، پیامهای فوری و سایر تعاملات محیط کار بی دلیل اتفاق نمیافتند؛ آنها نتیجه فرعی ساختار شرکتها هستند. این تعاملات منعکسکننده تلاشهای مدیران و کارکنان برای به انجام رساندن کارها در چارچوب فرآیندها و هنجارهای از پیش تعیینشدهاند. تجربه به ما نشان داده که تعاملات ناسالم، معمولا از دو اختلال پنهان در ساختار سازمان خبر میدهند: ۱) پیچیدگی سازمانی ۲) فرهنگ مشارکت صرفا برای مشارکت.
پیچیدگی سازمانی
سازمانها همزمان با رشد و توسعه کسبوکارشان، طبیعتا ابعاد فعالیتهای خود را گسترش میدهند. مثلا شرکتی که تاکنون تنها یک نوع محصول تولید میکرده، ممکن است خط تولید محصول جدیدی را افتتاح کند، روی طیف جدیدی از مشتریان تمرکز کند یا حتی وارد یک بازار هدف جدید شود. هر کدام از این فعالیتها مستلزم تعاملات بیشتر صاحبان سهام برای اتخاذ و اجرای تصمیمات مهم هستند. هرچه تعداد عملیات، محصولات، مشتریان، شعب یا سایر ابعاد جدیدی که به فعالیتهای یک سازمان اضافه میشوند بیشتر باشد، پیچیدگی نیز بیشتر خواهد بود. بهعنوان مثال، تاسیس یک شعبه در یک منطقه جغرافیایی جدید مستلزم این است که مدیران شعبه جدید، فعالیتهای مختلف را با سایر نمایندگیها، تیمهای تولید محصول و تیمهای پشتیبانی هماهنگ کنند. در نتیجه، تعداد افراد دخیل در تصمیمگیریها بیشتر خواهد شد و نتیجه چیزی نخواهد بود جز جلسات، ایمیلها و پیامهای بیشتر و در نتیجه، زمان بیشتری صرف مشارکت میان افراد میشود. در این حالت تلاش مدیران، حتی در سطوح ارشد، برای کاهش تعداد جلسات و ایمیلها چندان نتیجهبخش نخواهد بود، چرا که ریشه اصلی تعاملات بیش از حد کارکنان، پیچیدگی سازمان است.
فرهنگ مشارکت صرفا برای مشارکت
مشارکت بیشتر، در ظاهر یک ویژگی مثبت است. به هر حال از قدیم گفتهاند که یک دست صدا ندارد. اما اگر بر تعاملات کارکنان نظارت نشود، مشارکت بیشتر میتواند به شکلگیری فرهنگ «مشارکت صرفا برای مشارکت» منجر شود؛ فرهنگی که به کاهش بهرهوری میانجامد. جلسات کارکنان را در نظر بگیرید. اگر جلسات تبدیل به هنجار شوند، طوری که انجام کارها منوط به شرکت در جلسات باشد، دیگر از یک کارمند به صورت منفرد کار چندانی برنمیآید. اگر یک کارمند از سوی مدیرش به جلسهای دعوت شود، او حق انتخابی ندارد. یا باید در جلسه حاضر شود یا خطر سرزنش شدن را به جان بخرد. به مرور زمان، جلسات به نماد منزلت تبدیل میشوند، یعنی هرچه یک کارمند به جلسات بیشتری دعوت شود، از نگاه دیگران فرد مهمتری است. از آن بدتر، جلسات ممکن است جایگزین تعاملات سازنده رهبران شوند. بعضی از رهبران، بهجای آنکه زمان بگذارند و موضوعات مهم مطرحشده در جلسات را با غایبان جلسه در میان بگذارند، ترجیح میدهند هر بار لشکری از کارکنان را به جلسات دعوت کنند. وقتی یک مدیر نتواند پس از اتمام یک جلسه، اطلاعات مهم را به سایرین منتقل کند، کارکنان به مرور به این باور میرسند که اگر در جلسات شرکت نکنند، از قافله عقب خواهند ماند. در نتیجه جلسات بیشتری تشکیل خواهد شد و به مرور، جلساتی که با نیت جلب مشارکت کارکنان تشکیل میشدند، به محلی برای اتلاف وقت تبدیل خواهند شد. در یک چنین فرهنگی، تعداد افرادی که در تصمیمگیریهای مهم دخیل هستند، بیش از تعداد موردنیاز است.
✅گروه #مدیران_حرفه_ای_منابع_انسانی
🌎 goo.gl/H1bCGf
🌐 @HRMIR
Forwarded from HRM مدیران و مشاورین منابع انسانی
🤔وقتی تعاملات بیش از حد کارکنان مخرب میشود❗️ صفحه ٢/٣
کشف ریشههای مشکل
اما میتوانیم این وضعیت را تغییر دهیم. تحقیقات شرکت آمریکایی «بین اند کمپانی» که با حمایت واحد اطلاعات نشریه اکونومیست صورت گرفته، نشان میدهد که پربازدهترین شرکتها، زمان خود را ۵۰ درصد کمتر از سایر شرکتها برای مشارکتهای غیرضروری و غیرمفید هدر میدهند (ما به این منظور روی ۳۰۰ شرکت بزرگ جهان مطالعه کردیم و منظور ما از سازمانهای پربازده، شرکتهایی هستند که از نظر عملکرد در بالاترین چارک قرار دارند). در شرکتهای موفق از طریق کاهش اصطکاک سازمانی، در طول هفته بیش از ۱۲ ساعت در زمان کارکنان صرفهجویی میشود. اصطکاک سازمانی (Organizational Drag) عبارتی است برای اشاره به تمام عواملی که باعث کندی فعالیتها، کاهش بازده و تخلیه انرژی کارکنان میشوند. این شرکتها وقتی با مشکل مشارکت بیش از حد مواجه میشوند، برای افزایش بازده کارکنان، نشانهها را هدف نمیگیرند بلکه راهحل را در عوامل ایجاد مشکل جستوجو میکنند. چند راه حل ساده برای کاهش مشارکت غیرمفید کارکنان از این قرارند:
سادهسازی مدل عملیاتی. مدل عملیاتی یک سازمان مجموعهای از نقشها، مهارتها، داراییها، مسوولیتپذیری و سایر عناصری است که به سازمان کمک میکنند ارزشهای کلیدیاش را به مشتریان ارائه کند. این مدل همچنین دربرگیرنده ساختار سازمان، نحوه اداره و انجام فعالیتها است. مدل عملیاتی تعیین میکند که برای اتخاذ و اجرای تصمیمات مهم چه فرآیندهایی باید طی شوند و چه تعداد تداخل میان افراد صورت بگیرد. در یک مدل عملیاتی پیچیده، تعداد تداخلها بیشتر است و در نتیجه مشارکت افراد از حد و مرز خارج خواهد شد. اما یک مدل هدفمند، مشارکتهای غیرمفید را کاهش میدهد و در نتیجه، زمان بیشتری به فعالیتهای مفید اختصاص مییابد. در سال ۲۰۰۸، شرکت سرمایهگذاری «تریجی کپیتال» شرکت «انهایزر بوش» را خریداری کرد و نام آن را به AB InBev تغییر داد. این شرکت برای جلوگیری از تعاملات بیش از حد، تعداد مدیران دخیل در تصمیمگیریهای کلیدی را به میزان چشمگیری کاهش داد. آنها همچنین چندین لایه مدیریتی خود را حذف و سازمان را مسطح کردند. این شرکت تدابیری اندیشید تا تمام کارکنان ارشد اجرایی بتوانند در یک اتاق کنفرانس عمومی کار کنند. مثلا از رهبران زنجیره تامین انتظار میرود که با بازاریابان در تعامل باشند و مشکلات پیچیده را در مدت زمان کوتاه حل کنند. آنها لازم نیست در جلسات طولانی ارزیابی عملکرد حاضر شوند یا برای حل مشکلات، دست به دامن کارمندان سطوح پایین شوند. شرکت تریجی کپیتال تعداد تعاملات لازم برای انجام کارها را به میزان قابلتوجهی کاهش داد و همین امر موجب کاهش هزینهها و تسریع در تصمیمگیریها شد.
هماهنگسازی گروهها. حتی اگر ساختار یک سازمان از نظر تعداد فرآیندها و افراد کاملا مطابق با استانداردها باشد، بازهم ممکن است در نحوه سازماندهی تیمها ناهماهنگی وجود داشته باشد. در نتیجه، تعاملات میان افراد بیش از میزانی خواهد شد که برای انجام یک عملیات لازم است. مثلا در حوزه تکنولوژی، فرآیند فروش بسیار پیچیده است و افراد زیادی از جمله فروشندگان کلگرا، کارشناسان توسعه محصول و تکنسینهای فروش در آن دخیل هستند. اگر نحوه سازماندهی هر یک از این گروهها با بقیه متفاوت باشد، تعداد تعاملات لازم برای فروش یک محصول سر به فلک خواهد کشید.شرکت تکنولوژی «دل» با این مشکل مواجه شد. وقتی تیم رهبری، تعداد تعاملات لازم برای فروش یک محصول عادی را اندازهگیری کردند، معلوم شد که ۱۱ نفر در امر فروش دخیل هستند، شامل چند متصدی رسیدگی به امور مشتریان (که به صورت عمودی و در چند سطح طبقهبندی شده بودند)، چند کارشناس توسعه محصول (که بر اساس نوع محصول گروهبندی شده بودند) و چند تکنسین (که بر اساس نوع محصول و منطقه جغرافیایی سازماندهی شده بودند). به همین علت، فروش دو کالای یکسان به دو مشتری مشابه در یک منطقه جغرافیایی، ممکن بود توسط دو گروه متشکل از افراد کاملا متفاوت انجام شود که همین امر باعث شده بود کارگروهی برای افراد به یک چالش تبدیل شود. شرکت دل برای کاهش تعداد تعاملات فروش، همه کارکنان حوزه فروش، یعنی فروشندگان، کارشناسان و تکنسینها را بر اساس منطقه جغرافیایی طبقهبندی کرد و به این ترتیب تعداد تعاملات به نصف رسید، کارکنان با یکدیگر بیشتر آشنا شدند و بهرهوری نیز افزایش یافت. این شرکت توانست به این موفقیت دست پیدا کند بدون آنکه هیچیک از نیروهای فروش قربانی شوند.
✅گروه #مدیران_حرفه_ای_منابع_انسانی
🌎 goo.gl/H1bCGf
🌐 @HRMIR
کشف ریشههای مشکل
اما میتوانیم این وضعیت را تغییر دهیم. تحقیقات شرکت آمریکایی «بین اند کمپانی» که با حمایت واحد اطلاعات نشریه اکونومیست صورت گرفته، نشان میدهد که پربازدهترین شرکتها، زمان خود را ۵۰ درصد کمتر از سایر شرکتها برای مشارکتهای غیرضروری و غیرمفید هدر میدهند (ما به این منظور روی ۳۰۰ شرکت بزرگ جهان مطالعه کردیم و منظور ما از سازمانهای پربازده، شرکتهایی هستند که از نظر عملکرد در بالاترین چارک قرار دارند). در شرکتهای موفق از طریق کاهش اصطکاک سازمانی، در طول هفته بیش از ۱۲ ساعت در زمان کارکنان صرفهجویی میشود. اصطکاک سازمانی (Organizational Drag) عبارتی است برای اشاره به تمام عواملی که باعث کندی فعالیتها، کاهش بازده و تخلیه انرژی کارکنان میشوند. این شرکتها وقتی با مشکل مشارکت بیش از حد مواجه میشوند، برای افزایش بازده کارکنان، نشانهها را هدف نمیگیرند بلکه راهحل را در عوامل ایجاد مشکل جستوجو میکنند. چند راه حل ساده برای کاهش مشارکت غیرمفید کارکنان از این قرارند:
سادهسازی مدل عملیاتی. مدل عملیاتی یک سازمان مجموعهای از نقشها، مهارتها، داراییها، مسوولیتپذیری و سایر عناصری است که به سازمان کمک میکنند ارزشهای کلیدیاش را به مشتریان ارائه کند. این مدل همچنین دربرگیرنده ساختار سازمان، نحوه اداره و انجام فعالیتها است. مدل عملیاتی تعیین میکند که برای اتخاذ و اجرای تصمیمات مهم چه فرآیندهایی باید طی شوند و چه تعداد تداخل میان افراد صورت بگیرد. در یک مدل عملیاتی پیچیده، تعداد تداخلها بیشتر است و در نتیجه مشارکت افراد از حد و مرز خارج خواهد شد. اما یک مدل هدفمند، مشارکتهای غیرمفید را کاهش میدهد و در نتیجه، زمان بیشتری به فعالیتهای مفید اختصاص مییابد. در سال ۲۰۰۸، شرکت سرمایهگذاری «تریجی کپیتال» شرکت «انهایزر بوش» را خریداری کرد و نام آن را به AB InBev تغییر داد. این شرکت برای جلوگیری از تعاملات بیش از حد، تعداد مدیران دخیل در تصمیمگیریهای کلیدی را به میزان چشمگیری کاهش داد. آنها همچنین چندین لایه مدیریتی خود را حذف و سازمان را مسطح کردند. این شرکت تدابیری اندیشید تا تمام کارکنان ارشد اجرایی بتوانند در یک اتاق کنفرانس عمومی کار کنند. مثلا از رهبران زنجیره تامین انتظار میرود که با بازاریابان در تعامل باشند و مشکلات پیچیده را در مدت زمان کوتاه حل کنند. آنها لازم نیست در جلسات طولانی ارزیابی عملکرد حاضر شوند یا برای حل مشکلات، دست به دامن کارمندان سطوح پایین شوند. شرکت تریجی کپیتال تعداد تعاملات لازم برای انجام کارها را به میزان قابلتوجهی کاهش داد و همین امر موجب کاهش هزینهها و تسریع در تصمیمگیریها شد.
هماهنگسازی گروهها. حتی اگر ساختار یک سازمان از نظر تعداد فرآیندها و افراد کاملا مطابق با استانداردها باشد، بازهم ممکن است در نحوه سازماندهی تیمها ناهماهنگی وجود داشته باشد. در نتیجه، تعاملات میان افراد بیش از میزانی خواهد شد که برای انجام یک عملیات لازم است. مثلا در حوزه تکنولوژی، فرآیند فروش بسیار پیچیده است و افراد زیادی از جمله فروشندگان کلگرا، کارشناسان توسعه محصول و تکنسینهای فروش در آن دخیل هستند. اگر نحوه سازماندهی هر یک از این گروهها با بقیه متفاوت باشد، تعداد تعاملات لازم برای فروش یک محصول سر به فلک خواهد کشید.شرکت تکنولوژی «دل» با این مشکل مواجه شد. وقتی تیم رهبری، تعداد تعاملات لازم برای فروش یک محصول عادی را اندازهگیری کردند، معلوم شد که ۱۱ نفر در امر فروش دخیل هستند، شامل چند متصدی رسیدگی به امور مشتریان (که به صورت عمودی و در چند سطح طبقهبندی شده بودند)، چند کارشناس توسعه محصول (که بر اساس نوع محصول گروهبندی شده بودند) و چند تکنسین (که بر اساس نوع محصول و منطقه جغرافیایی سازماندهی شده بودند). به همین علت، فروش دو کالای یکسان به دو مشتری مشابه در یک منطقه جغرافیایی، ممکن بود توسط دو گروه متشکل از افراد کاملا متفاوت انجام شود که همین امر باعث شده بود کارگروهی برای افراد به یک چالش تبدیل شود. شرکت دل برای کاهش تعداد تعاملات فروش، همه کارکنان حوزه فروش، یعنی فروشندگان، کارشناسان و تکنسینها را بر اساس منطقه جغرافیایی طبقهبندی کرد و به این ترتیب تعداد تعاملات به نصف رسید، کارکنان با یکدیگر بیشتر آشنا شدند و بهرهوری نیز افزایش یافت. این شرکت توانست به این موفقیت دست پیدا کند بدون آنکه هیچیک از نیروهای فروش قربانی شوند.
✅گروه #مدیران_حرفه_ای_منابع_انسانی
🌎 goo.gl/H1bCGf
🌐 @HRMIR
Forwarded from HRM مدیران و مشاورین منابع انسانی
🤔وقتی تعاملات بیش از حد کارکنان مخرب میشود❗️ صفحه ٣/٣
مدیریت زمان به روش بودجهبندی بر مبنای صفر (Zero-Based). یکی از روشهای موثر برای کاهش تعداد جلسات غیرضروری، ایجاد یک حساب بانکی فرضی برای سپردهگذاری زمان است. یک حساب فرضی باز کنید و زمان تمام جلسات آینده را از این حساب برداشت کنید. برای شروع، مجموع زمانی را که اخیرا به جلسات اختصاص دادهاید مشخص کنید (مثلا بیست ساعت). سپس برای آن یک سقف در نظر بگیرید. شما نمیتوانید بیشتر از محدودهای که در نظر گرفتهاید برای تشکیل جلسات، زمان صرف کنید. حالا اگر هر یک از مدیران از شما درخواست تشکیل جلسه کند، باید از او بخواهید تا یکی از جلسات با مدت زمان یکسان (یا طولانیتر) را لغو کند. این رویکرد در ابتدا به شما کمک میکند تا مدت زمان اختصاص یافته به جلسات را همواره زیر نظر داشته باشید. به مرور زمان میتوانید سقف زمانی خود را کوتاهتر کنید و زمان جلسات را کاهش دهید و از زمانی که صرف فعالیتهای غیرمفید میشود، به صورت بهینه استفاده کنید.
لزوم طراحی یک مورد کسبوکار برای سرمایهگذاریهای جدید. زمانی که یک شرکت یک سرمایهگذاری بزرگ انجام میدهد، مدیران ارشد معمولا به یک مورد کسبوکار نیاز پیدا میکنند. مورد کسبوکار (Business Case) بیانیهای است مکتوب که هزینهها و سود احتمالی پروژه جدید را با یکدیگر مقایسه کرده و به تصمیمگیرندگان توضیح میدهد که چرا اجرای این پروژه به نفع سازمان است. پروژههای جدید معمولا زمانبر هستند و مدیران ارشد ناچارند بخش اعظمی از زمان خود را در جلسات بگذرانند، اما شرکتها معمولا روی جنبههای مالی پروژهها تمرکز میکنند و از سرمایهای که به همان اندازه حائز اهمیت است، غفلت میکنند: زمان. در نتیجه در اغلب شرکتها پروژهها پشت سر هم کلید میخورند، بدون آنکه زمانی برای اجرای آنها در نظر گرفته شود و در نهایت، اجرای همزمان دهها پروژه، به تعامل بیش از حد کارکنان میانجامد. بنابراین بهتر است پیش از آغاز هر پروژهای که نیازمند دخالت مستقیم رهبران ارشد است، یک مورد کسبوکار طراحی کنید تا هم تعداد پروژههای جدید را کاهش دهید و هم پروژههای فعلی را غربال کنید.
ارائه بازخورد بیدرنگ. بسیاری از کارکنان ناچارند در هفته صدها ایمیل دریافت و ارسال کنند و در دهها جلسه شرکت کنند. بسیاری از رهبران از فشاری که روی شانههای کارکنان سنگینی میکند، بیخبرند. گاهی میتوانیم با ارائه دادههای مربوط به این فعالیتها به رهبران، هنجارهای فرهنگی سازمان را اصلاح کنیم. ابزارهایی مثل Microsoft Workplace Analytics به مدیران اجرایی این امکان را میدهند که از کارکنان بازخورد دریافت کنند و از هزینههای ناخواسته این فعالیتها آگاه شوند. به مرور زمان، مدیران میتوانند در سایه این بازخوردها رفتار خود را اصلاح کنند، مثلا جلسات غیرضروری را لغو کنند، تعداد شرکتکنندگان یا مدت زمان جلسات را کاهش دهند یا هنگام ارسال ایمیل، از قابلیت «ارسال به همه» کمتر استفاده کنند. اگر بهعنوان یک مدیر، خودتان را به رعایت این نکات ملزم بدانید، سالانه هزاران ساعت در زمان صرفهجویی میشود و تعاملات غیرضروری به حداقل خواهند رسید.
تعاملات میان کارکنان هم میتواند مفید باشد هم مضر. همه ما از شرکت در جلسات غیر ضروری، دریافت ایمیلهای غیر مهم و سایر تعاملات غیرمفید به ستوه آمدهایم. تعاملات بیش از حد، انرژی کارکنان را تحلیل میبرد. کارکنان معمولا نمیتوانند وظایف خود را طی ساعات کاری به اتمام برسانند. به همین علت ساعتها پس از تعطیلی شرکت، حتی در خانه و در تعطیلات آخر هفته ناچارند کار کنند، اما بهرهبرداری از جنبههای مثبت تعامل و کاهش جنبههای منفی آن امکانپذیر است. به این منظور باید کل سازمان، ساختار، فرآیندها و هنجارهای فرهنگیاش را زیر ذرهبین قرار دهید و عوامل همکاری بیش از حد را شناسایی و رفع کنید. تنها به دنبال نشانهها نباشید. ریشه مشکل را پیدا کنید.
نویسنده: Michael Mankins
مترجم: سرکار خانم مریم مرادخانی
منبع: HBR
✅گروه #مدیران_حرفه_ای_منابع_انسانی
🌎 goo.gl/H1bCGf
🌐 @HRMIR
مدیریت زمان به روش بودجهبندی بر مبنای صفر (Zero-Based). یکی از روشهای موثر برای کاهش تعداد جلسات غیرضروری، ایجاد یک حساب بانکی فرضی برای سپردهگذاری زمان است. یک حساب فرضی باز کنید و زمان تمام جلسات آینده را از این حساب برداشت کنید. برای شروع، مجموع زمانی را که اخیرا به جلسات اختصاص دادهاید مشخص کنید (مثلا بیست ساعت). سپس برای آن یک سقف در نظر بگیرید. شما نمیتوانید بیشتر از محدودهای که در نظر گرفتهاید برای تشکیل جلسات، زمان صرف کنید. حالا اگر هر یک از مدیران از شما درخواست تشکیل جلسه کند، باید از او بخواهید تا یکی از جلسات با مدت زمان یکسان (یا طولانیتر) را لغو کند. این رویکرد در ابتدا به شما کمک میکند تا مدت زمان اختصاص یافته به جلسات را همواره زیر نظر داشته باشید. به مرور زمان میتوانید سقف زمانی خود را کوتاهتر کنید و زمان جلسات را کاهش دهید و از زمانی که صرف فعالیتهای غیرمفید میشود، به صورت بهینه استفاده کنید.
لزوم طراحی یک مورد کسبوکار برای سرمایهگذاریهای جدید. زمانی که یک شرکت یک سرمایهگذاری بزرگ انجام میدهد، مدیران ارشد معمولا به یک مورد کسبوکار نیاز پیدا میکنند. مورد کسبوکار (Business Case) بیانیهای است مکتوب که هزینهها و سود احتمالی پروژه جدید را با یکدیگر مقایسه کرده و به تصمیمگیرندگان توضیح میدهد که چرا اجرای این پروژه به نفع سازمان است. پروژههای جدید معمولا زمانبر هستند و مدیران ارشد ناچارند بخش اعظمی از زمان خود را در جلسات بگذرانند، اما شرکتها معمولا روی جنبههای مالی پروژهها تمرکز میکنند و از سرمایهای که به همان اندازه حائز اهمیت است، غفلت میکنند: زمان. در نتیجه در اغلب شرکتها پروژهها پشت سر هم کلید میخورند، بدون آنکه زمانی برای اجرای آنها در نظر گرفته شود و در نهایت، اجرای همزمان دهها پروژه، به تعامل بیش از حد کارکنان میانجامد. بنابراین بهتر است پیش از آغاز هر پروژهای که نیازمند دخالت مستقیم رهبران ارشد است، یک مورد کسبوکار طراحی کنید تا هم تعداد پروژههای جدید را کاهش دهید و هم پروژههای فعلی را غربال کنید.
ارائه بازخورد بیدرنگ. بسیاری از کارکنان ناچارند در هفته صدها ایمیل دریافت و ارسال کنند و در دهها جلسه شرکت کنند. بسیاری از رهبران از فشاری که روی شانههای کارکنان سنگینی میکند، بیخبرند. گاهی میتوانیم با ارائه دادههای مربوط به این فعالیتها به رهبران، هنجارهای فرهنگی سازمان را اصلاح کنیم. ابزارهایی مثل Microsoft Workplace Analytics به مدیران اجرایی این امکان را میدهند که از کارکنان بازخورد دریافت کنند و از هزینههای ناخواسته این فعالیتها آگاه شوند. به مرور زمان، مدیران میتوانند در سایه این بازخوردها رفتار خود را اصلاح کنند، مثلا جلسات غیرضروری را لغو کنند، تعداد شرکتکنندگان یا مدت زمان جلسات را کاهش دهند یا هنگام ارسال ایمیل، از قابلیت «ارسال به همه» کمتر استفاده کنند. اگر بهعنوان یک مدیر، خودتان را به رعایت این نکات ملزم بدانید، سالانه هزاران ساعت در زمان صرفهجویی میشود و تعاملات غیرضروری به حداقل خواهند رسید.
تعاملات میان کارکنان هم میتواند مفید باشد هم مضر. همه ما از شرکت در جلسات غیر ضروری، دریافت ایمیلهای غیر مهم و سایر تعاملات غیرمفید به ستوه آمدهایم. تعاملات بیش از حد، انرژی کارکنان را تحلیل میبرد. کارکنان معمولا نمیتوانند وظایف خود را طی ساعات کاری به اتمام برسانند. به همین علت ساعتها پس از تعطیلی شرکت، حتی در خانه و در تعطیلات آخر هفته ناچارند کار کنند، اما بهرهبرداری از جنبههای مثبت تعامل و کاهش جنبههای منفی آن امکانپذیر است. به این منظور باید کل سازمان، ساختار، فرآیندها و هنجارهای فرهنگیاش را زیر ذرهبین قرار دهید و عوامل همکاری بیش از حد را شناسایی و رفع کنید. تنها به دنبال نشانهها نباشید. ریشه مشکل را پیدا کنید.
نویسنده: Michael Mankins
مترجم: سرکار خانم مریم مرادخانی
منبع: HBR
✅گروه #مدیران_حرفه_ای_منابع_انسانی
🌎 goo.gl/H1bCGf
🌐 @HRMIR
✳️معجزه رشد در کرهجنوبی
بخش اول:
چند دهه قبل، چشمانداز کره جنوبی این چنین نبود. تمیزی، بزرگراهها، آب و میزان فقر در این کشور قابل مقایسه با حال حاضر نبودند. در سال ۱۹۶۰ پس از یک جنگ مخرب با کرهشمالی، کره جنوبی یکی از فقیرترین کشورهای جهان بود و درآمد سرانه آن با فقیرترین بخشهای قاره آفریقا برابری میکرد. با این حال رشد آن به گونهای بود که تا پایان سال ۲۰۱۱ این کشور ثروتمندتر از میانگین وضعیت اقتصادی کشورهای اتحادیه اروپا شده بود و تولید ناخالص داخلی سرانه آن به ۳۱ هزار و ۷۵۰ دلار میرسید، در حالی که درآمد سرانه میانگین کشورهای عضو اتحادیه اروپا بر اساس معیار برابری قدرت خرید به ۳۱ هزار و ۵۵۰ دلار میرسید. کره جنوبی تنها کشوری است که زمانی گیرنده کمکهای توسعه بوده و اکنون به کشوری ثروتمند تبدیل شده است. برای بسیاری از کشورهای فقیر، کرهجنوبی مدلی از رشد محسوب میشود و در مواردی حتی بیشتر از چین مورد توجه قرار گرفته است.
البته در میان کشورهای آسیایی که به رشد قابل توجهی دست یافتهاند، میتوان به کشورهایی مانند تایوان، سنگاپور یا هنگکنگ نیز اشاره کرد. کره جنوبی رشد خود را نسبتا سریع تجربه کرد با این حال میتوان به این امر اشاره کرد که این رشد با دموکراسی ترکیب شده است. اگرچه کره جنوبی در ابتدای مسیر رشد خود با دیکتاتوری نظامی «پارک چونگ هی» روبهرو بود و سیستم پارلمانی ضعیفی در دهههای نخست داشت. یکی از موارد دیگری که در این کشور مهم است و هیچ کشور دیگری در آسیا به جز ژاپن به آن نمیرسد، سطح اثرگذاری و آزادی مجلس این کشور است. کره جنوبی همزمان با رشد خود، برابری را نیز مورد توجه ویژه قرار داده است. در این زمینه میتوان به ضریب جینی این کشور اشاره کرد که شاخصی برای سنجش نابرابری در یک کشور است. این شاخص به طرزی استثنایی پیش از بحران مالی آسیایی در سال 1997 از ۳۳/. به ۲۸/. کاهش یافت و سپس در سال ۲۰۱۰ این به ۳۱/. رسید که اندکی از کشورهای اسکاندیناوی ضعیفتر بوده و اندکی از کانادا بهتر است.
بخش اول:
چند دهه قبل، چشمانداز کره جنوبی این چنین نبود. تمیزی، بزرگراهها، آب و میزان فقر در این کشور قابل مقایسه با حال حاضر نبودند. در سال ۱۹۶۰ پس از یک جنگ مخرب با کرهشمالی، کره جنوبی یکی از فقیرترین کشورهای جهان بود و درآمد سرانه آن با فقیرترین بخشهای قاره آفریقا برابری میکرد. با این حال رشد آن به گونهای بود که تا پایان سال ۲۰۱۱ این کشور ثروتمندتر از میانگین وضعیت اقتصادی کشورهای اتحادیه اروپا شده بود و تولید ناخالص داخلی سرانه آن به ۳۱ هزار و ۷۵۰ دلار میرسید، در حالی که درآمد سرانه میانگین کشورهای عضو اتحادیه اروپا بر اساس معیار برابری قدرت خرید به ۳۱ هزار و ۵۵۰ دلار میرسید. کره جنوبی تنها کشوری است که زمانی گیرنده کمکهای توسعه بوده و اکنون به کشوری ثروتمند تبدیل شده است. برای بسیاری از کشورهای فقیر، کرهجنوبی مدلی از رشد محسوب میشود و در مواردی حتی بیشتر از چین مورد توجه قرار گرفته است.
البته در میان کشورهای آسیایی که به رشد قابل توجهی دست یافتهاند، میتوان به کشورهایی مانند تایوان، سنگاپور یا هنگکنگ نیز اشاره کرد. کره جنوبی رشد خود را نسبتا سریع تجربه کرد با این حال میتوان به این امر اشاره کرد که این رشد با دموکراسی ترکیب شده است. اگرچه کره جنوبی در ابتدای مسیر رشد خود با دیکتاتوری نظامی «پارک چونگ هی» روبهرو بود و سیستم پارلمانی ضعیفی در دهههای نخست داشت. یکی از موارد دیگری که در این کشور مهم است و هیچ کشور دیگری در آسیا به جز ژاپن به آن نمیرسد، سطح اثرگذاری و آزادی مجلس این کشور است. کره جنوبی همزمان با رشد خود، برابری را نیز مورد توجه ویژه قرار داده است. در این زمینه میتوان به ضریب جینی این کشور اشاره کرد که شاخصی برای سنجش نابرابری در یک کشور است. این شاخص به طرزی استثنایی پیش از بحران مالی آسیایی در سال 1997 از ۳۳/. به ۲۸/. کاهش یافت و سپس در سال ۲۰۱۰ این به ۳۱/. رسید که اندکی از کشورهای اسکاندیناوی ضعیفتر بوده و اندکی از کانادا بهتر است.
✳️معجزه رشد در کرهجنوبی
بخش دوم:
مدل اقتصادی که کار کرد
هر چند در طول دوران مالی جهانی با مشکلاتی روبهرو شد، اما به دستاوردهای اقتصادی خود افتخار میکند. این کشور پیش از هر کشور ثروتمند دیگری رشد اقتصادی خود را پس از بحران مالی جهانی در سال 2008 بازیافت. با این حال، سیستم مالی باز کره جنوبی آن کشور را نسبت به تغییرات در بازارهای جهانی آسیبپذیر کرده است و این آسیبپذیری همچنان امکان تداوم دارد. این باز بودن نظام مالی در نتیجه سیاستهای اقتصادی اصلاحی در این کشور به دست آمده که حاصل تلاش سیاستمداران و اقتصاددانان کرهای بوده است. کره جنوبی مدتها است بهعنوان یک مدل فوقالعاده از توسعه اقتصادی به رغم مشکلاتی چون: منابع ضعیف و همچنین جمعیت زیاد، میراث استعماری و جنگ مخرب با کره شمالی، ناپایداری سیاسی و مواجهه نظامی با کره شمالی یاد میشود. اما با این حال توانسته است در سیستم اقتصادی بینالمللی به خوبی عمل کند. استراتژی معجزه اقتصادی این کشور مبتنی بر سرمایهگذاری در منابع انسانی این کشور بوده است که منجر به شکلگیری اقتصاد مبتنی بر صادرات شده و توسعه این کشور را رقم زده است.
بخش دوم:
مدل اقتصادی که کار کرد
هر چند در طول دوران مالی جهانی با مشکلاتی روبهرو شد، اما به دستاوردهای اقتصادی خود افتخار میکند. این کشور پیش از هر کشور ثروتمند دیگری رشد اقتصادی خود را پس از بحران مالی جهانی در سال 2008 بازیافت. با این حال، سیستم مالی باز کره جنوبی آن کشور را نسبت به تغییرات در بازارهای جهانی آسیبپذیر کرده است و این آسیبپذیری همچنان امکان تداوم دارد. این باز بودن نظام مالی در نتیجه سیاستهای اقتصادی اصلاحی در این کشور به دست آمده که حاصل تلاش سیاستمداران و اقتصاددانان کرهای بوده است. کره جنوبی مدتها است بهعنوان یک مدل فوقالعاده از توسعه اقتصادی به رغم مشکلاتی چون: منابع ضعیف و همچنین جمعیت زیاد، میراث استعماری و جنگ مخرب با کره شمالی، ناپایداری سیاسی و مواجهه نظامی با کره شمالی یاد میشود. اما با این حال توانسته است در سیستم اقتصادی بینالمللی به خوبی عمل کند. استراتژی معجزه اقتصادی این کشور مبتنی بر سرمایهگذاری در منابع انسانی این کشور بوده است که منجر به شکلگیری اقتصاد مبتنی بر صادرات شده و توسعه این کشور را رقم زده است.
✳️معجزه رشد در کرهجنوبی
بخش پایانی:
گامهای رشد...
کره جنوبی گامهای رشد اقتصادی سریع خود را با صنعتی کردن بخشها، تخصیص منابع بهطور صلاحدیدی به این بخشها و برخی اقدامات دیگر دراین زمینه انجام داده است. ضمن اینکه در سالهای اولیه رشد، چائه بولها (یک چائه بول شکلی از کسب و کار در کره جنوبی است که عموما شرکتهای متعدد بینالمللی دارند و تحت اداره یک فرد قدرتمند اداره میشوند.) نقش مهمی در رشد این کشور داشتند و قدرت زیادی نیز به دست آورده بودند اگر چه با اصول بازار آزاد مغایرت دارند. در سال ۱۹۹۷ پس از بحران اقتصادی که در کشورهای آسیایی ایجاد شد، وضعیت اقتصادی کره جنوبی نیز تحت تاثیر قرار گرفت و رقابتپذیری آن با مشکلاتی روبهرو شد.
در ۲۱ نوامبر ۱۹۹۷ دولت کره جنوبی بهطور رسمی از صندوق بینالمللی پول تقاضای وامهایی کرد و با شرایط این نهاد بینالمللی برای انجام اصلاحات و پارهای کارها در اقتصاد این کشور موافقت کرد. در راستای این کارها، مقررات زدایی و همچنین آزادسازی اقتصاد این کشور در دستور کار قرار گرفت و محدودیتهایی که بر جریان سرمایه و مالکیت خارجی وجود داشت، برداشته شدند تا سرمایهگذاری خارجی در داراییهای کره جنوبی افزایش یابد.
همچنین برای تسهیل در بازسازی وضعیت شرکتها قانون کار و وضعیت برخورد با کارگران راحتتر شد و چنین اصلاحاتی در دستور کار این کشور قرار گرفت. پس از آن، دولت معیارهایی را وضع کرد تا سیستم اقتصادی کره را شفافتر و پاسخگوتر کند، به ویژه آنکه مدیران مالک چائهبول مجبور شدند تا گزارشهای مالی در مورد خود را ارائه کرده و گزارشهایی در مورد عملکرد خود ارائه کنند و اعضای این شرکتها مجبور به تن دادن به چنین اصلاحاتی شدند. این پاسخگوتر شدن و شفافتر شدن دولت در وضعیت اقتصادی کره در دو دهه بعد آثار مثبتی به جای گذاشت.
دولت همچنین تلاش کرد تا به نوعی اصلاحات تن دهد و برنامهها را شتاب دهد که شامل مقرراتزدایی، آزادسازی و همچنین بازسازی نهادهای مالی، گسترش شفافیت در معاملات مالی و برخی موارد دیگر بود. در سال ۱۹۹۹ اصلاحات نخست بانکی و کاری کامل شدند و نخستین مرحله از اصلاح شرکتی انجام شد.
تلاشها برای اصلاحات در کره جنوبی را میتوان موفق دانست و تیمهای اقتصاد کرهجنوبی را در میان موفق ترین کسانی که در عرصه توسعه یک کشور گام برداشتند، قلمداد کرد. کره جنوبی تنها مشکلهای بدهی این کشور را حل نکرد بلکه بحران اقتصادی را نیز بهطور فوری درمان و همچنین اصلاحات بنیادی در زمینه تامین مالی شرکتها، شرکتهای دولتی و بازارهای مالی ارائه کرد. این اصلاحات راه و طریقه عملکرد سیستم اقتصادی کره جنوبی را به خصوص در مورد روابط بین دولت، کسب و کارها و بانکها تغییر دادند. ناظران خارجی نیز نسبت به این اصلاحات مالی که از سوی دولت کره جنوبی صورت گرفت، نظر بسیار مثبتی داشتند.
بخش پایانی:
گامهای رشد...
کره جنوبی گامهای رشد اقتصادی سریع خود را با صنعتی کردن بخشها، تخصیص منابع بهطور صلاحدیدی به این بخشها و برخی اقدامات دیگر دراین زمینه انجام داده است. ضمن اینکه در سالهای اولیه رشد، چائه بولها (یک چائه بول شکلی از کسب و کار در کره جنوبی است که عموما شرکتهای متعدد بینالمللی دارند و تحت اداره یک فرد قدرتمند اداره میشوند.) نقش مهمی در رشد این کشور داشتند و قدرت زیادی نیز به دست آورده بودند اگر چه با اصول بازار آزاد مغایرت دارند. در سال ۱۹۹۷ پس از بحران اقتصادی که در کشورهای آسیایی ایجاد شد، وضعیت اقتصادی کره جنوبی نیز تحت تاثیر قرار گرفت و رقابتپذیری آن با مشکلاتی روبهرو شد.
در ۲۱ نوامبر ۱۹۹۷ دولت کره جنوبی بهطور رسمی از صندوق بینالمللی پول تقاضای وامهایی کرد و با شرایط این نهاد بینالمللی برای انجام اصلاحات و پارهای کارها در اقتصاد این کشور موافقت کرد. در راستای این کارها، مقررات زدایی و همچنین آزادسازی اقتصاد این کشور در دستور کار قرار گرفت و محدودیتهایی که بر جریان سرمایه و مالکیت خارجی وجود داشت، برداشته شدند تا سرمایهگذاری خارجی در داراییهای کره جنوبی افزایش یابد.
همچنین برای تسهیل در بازسازی وضعیت شرکتها قانون کار و وضعیت برخورد با کارگران راحتتر شد و چنین اصلاحاتی در دستور کار این کشور قرار گرفت. پس از آن، دولت معیارهایی را وضع کرد تا سیستم اقتصادی کره را شفافتر و پاسخگوتر کند، به ویژه آنکه مدیران مالک چائهبول مجبور شدند تا گزارشهای مالی در مورد خود را ارائه کرده و گزارشهایی در مورد عملکرد خود ارائه کنند و اعضای این شرکتها مجبور به تن دادن به چنین اصلاحاتی شدند. این پاسخگوتر شدن و شفافتر شدن دولت در وضعیت اقتصادی کره در دو دهه بعد آثار مثبتی به جای گذاشت.
دولت همچنین تلاش کرد تا به نوعی اصلاحات تن دهد و برنامهها را شتاب دهد که شامل مقرراتزدایی، آزادسازی و همچنین بازسازی نهادهای مالی، گسترش شفافیت در معاملات مالی و برخی موارد دیگر بود. در سال ۱۹۹۹ اصلاحات نخست بانکی و کاری کامل شدند و نخستین مرحله از اصلاح شرکتی انجام شد.
تلاشها برای اصلاحات در کره جنوبی را میتوان موفق دانست و تیمهای اقتصاد کرهجنوبی را در میان موفق ترین کسانی که در عرصه توسعه یک کشور گام برداشتند، قلمداد کرد. کره جنوبی تنها مشکلهای بدهی این کشور را حل نکرد بلکه بحران اقتصادی را نیز بهطور فوری درمان و همچنین اصلاحات بنیادی در زمینه تامین مالی شرکتها، شرکتهای دولتی و بازارهای مالی ارائه کرد. این اصلاحات راه و طریقه عملکرد سیستم اقتصادی کره جنوبی را به خصوص در مورد روابط بین دولت، کسب و کارها و بانکها تغییر دادند. ناظران خارجی نیز نسبت به این اصلاحات مالی که از سوی دولت کره جنوبی صورت گرفت، نظر بسیار مثبتی داشتند.
✳️همه ما در دام "اثر نزدیکی زمانی" می افتیم.
یک تحقیق نشان داده است که وقتی افراد در تابستان در حال ساختن خانه باشند، تاکید بیش از حد بر این خواهند داشت که خانه استخر داشته باشد. چرا که گرمای تابستان بر ذهن آن ها تاثیر گذاشته و اهمیت استخر را بیش از حد فرض می کنند. این در حالی است که خانه هایی که در زمستان نقشه آن ها کشیده می شود، معمولا فاقد استخر هستند!! آیا نیازهای ما تغییر کرده است؟ خیر! چه چیزی تغییر کرده است؟ زمان تصمیم گیری. نقشه خانه ای که قرار است در آن سال ها در آن زندگی کنیم -هم زمستان و هم تابستان- بسته به این که در چه فصلی (=زمان تصمیم گیری) احداث می شود تحت تاثیر قرار خواهد گرفت!
به این پدیده می گویند: اثر نزدیکی زمانی (immediacy effect)
این پدیده زیر مجموعه خطاهایی است که در آن انسان اکنون را ارزشمندتر از آینده می داند. به عنوان مثال، وقتی شما تشنه هستید، به نظرتان آب خیلی مهم خواهد بود؛ ولی اگر تشنگی شما رفع شود، ارزش آب را کمتر فرض خواهید کرد و حاضر نیستید که زحمت برداشتن یک بطری آب را به دوش بکشید. یعنی انسان ها در ارزش گذاری، به وضعیت کنونی خودشان رجوع می کنند. این نوع ارزش گذاری یک خطا است، چرا که ارزش آن چیز تغییری نکرده است، بلکه این تصور انسان از آن چیز بوده است که ارزش آن را در ذهن زیاد و یا کم کرده است.
✅تحلیل راهبردی:
مغز ما یاد گرفته است که از یک سری میان بر استفاده کند تا زمان تحلیل و تصمیم گیری و در نتیجه انرژی خود را کاهش دهد. در بسیاری موارد این تکنیک جواب می دهد و ما سریع می توانیم تصمیم گیری کنیم و کار ما راه می افتد. اما یادمان باشد باید مغزمان را عادت دهیم که در تصمیم های مهم از سیستم میان بر و کم انرژی به سیستم دقیق و عمیق و با حوصله سوئیچ کند. چگونه؟ یکی از مهم ترین ويژگی های مغز انسان این است که می تواند شبیه سازی آینده نگرانه کند. یعنی می تواند سناریوهای مختلفی را از آینده در ذهن خود تولید و تجسم کند. بنابراین می توان در هنگام تصمیم گیری های مهم، آینده های متفاوت را تصویر کرد و سپس گزینه ای را که انتخاب کرده ایم را در آن سناریو تجسم کنیم (مثلا خانه ای بدون استخر در تابستان یا ماشین بدون آب در یک سفر بلندمدت) و آنگاه دست به انتخاب بزنیم
یک تحقیق نشان داده است که وقتی افراد در تابستان در حال ساختن خانه باشند، تاکید بیش از حد بر این خواهند داشت که خانه استخر داشته باشد. چرا که گرمای تابستان بر ذهن آن ها تاثیر گذاشته و اهمیت استخر را بیش از حد فرض می کنند. این در حالی است که خانه هایی که در زمستان نقشه آن ها کشیده می شود، معمولا فاقد استخر هستند!! آیا نیازهای ما تغییر کرده است؟ خیر! چه چیزی تغییر کرده است؟ زمان تصمیم گیری. نقشه خانه ای که قرار است در آن سال ها در آن زندگی کنیم -هم زمستان و هم تابستان- بسته به این که در چه فصلی (=زمان تصمیم گیری) احداث می شود تحت تاثیر قرار خواهد گرفت!
به این پدیده می گویند: اثر نزدیکی زمانی (immediacy effect)
این پدیده زیر مجموعه خطاهایی است که در آن انسان اکنون را ارزشمندتر از آینده می داند. به عنوان مثال، وقتی شما تشنه هستید، به نظرتان آب خیلی مهم خواهد بود؛ ولی اگر تشنگی شما رفع شود، ارزش آب را کمتر فرض خواهید کرد و حاضر نیستید که زحمت برداشتن یک بطری آب را به دوش بکشید. یعنی انسان ها در ارزش گذاری، به وضعیت کنونی خودشان رجوع می کنند. این نوع ارزش گذاری یک خطا است، چرا که ارزش آن چیز تغییری نکرده است، بلکه این تصور انسان از آن چیز بوده است که ارزش آن را در ذهن زیاد و یا کم کرده است.
✅تحلیل راهبردی:
مغز ما یاد گرفته است که از یک سری میان بر استفاده کند تا زمان تحلیل و تصمیم گیری و در نتیجه انرژی خود را کاهش دهد. در بسیاری موارد این تکنیک جواب می دهد و ما سریع می توانیم تصمیم گیری کنیم و کار ما راه می افتد. اما یادمان باشد باید مغزمان را عادت دهیم که در تصمیم های مهم از سیستم میان بر و کم انرژی به سیستم دقیق و عمیق و با حوصله سوئیچ کند. چگونه؟ یکی از مهم ترین ويژگی های مغز انسان این است که می تواند شبیه سازی آینده نگرانه کند. یعنی می تواند سناریوهای مختلفی را از آینده در ذهن خود تولید و تجسم کند. بنابراین می توان در هنگام تصمیم گیری های مهم، آینده های متفاوت را تصویر کرد و سپس گزینه ای را که انتخاب کرده ایم را در آن سناریو تجسم کنیم (مثلا خانه ای بدون استخر در تابستان یا ماشین بدون آب در یک سفر بلندمدت) و آنگاه دست به انتخاب بزنیم
✳️اقتصادهای برتردنیا تاوسال۲۰۵۰
پیشبینیهای انجام گرفته درباره 10 اقتصاد برتر جهان در سال 2050 میلادی، سه شگفتی بزرگ به همراه داشته است. چین جای آمریکا را در رده اول خواهد گرفت، یک کشور اسلامی به جمع 10 اقتصاد برتر جهان خواهد پیوست و بریتانیا از رده پنجم فعلی، به رده دهم سقوط خواهد کرد.
این پیشبینیها که توسط شرکتهای متخصص در زمینه اقتصاد و بازار جهانی صورت گرفته است، نشان میدهد نقشه اقتصاد جهانی در سی سال آینده کاملا دچار تغییر خواهد شد.
به گزارش روزنامه ایندپندنت، شرکت PwC، یکی از شرکتهای مشهور در زمینه تحلیل بازار با ارائه تحلیلی درباره 33 سال آینده اقتصاد جهانی، از سه شگفتی بزرگ پرده برداشت.
سه شگفتی که در راس هرم اقتصاد جهان و در ردهبندی 10 اقتصاد برتر جهان رخ خواهد داد.
براساس این پیشبینیها چین به رده اول فهرست 10 اقتصاد برتر جهان صعود کرده و آمریکا را کنار خواهد زد.
هند در جای دوم خواهد ایستاد و آمریکا با فاصله بسیار زیاد از دو کشور اول و دوم، به جایگاه سوم سقوط خواهد کرد.
شگفتی دوم ورود یک کشور مسلمان به فهرست 10 کشور برتر است. اندونزی به عنوان بزرگترین کشور مسلمان، در سال 2050 در رده چهارم برترین اقتصادهای جهان خواهد ایستاد. شگفتی سوم نیز به بریتانیا تعلق دارد. این کشور که شهروندانش به خروج از اتحادیه اروپا رای دادهاند، با پنج پله سقوط از جایگاه پنجمی فعلی، در رده دهم 10 اقتصاد برتر جهان خواهد ایستاد.
در این گزارش که تحت عنوان «چشمانداز دور، اقتصاد جهان در سال 2050 چه تغییری خواهد کرد؟» منتشر شده است، کارشناسان اقتصادی شرایط 32 اقتصاد برتر جهان را مورد تجزیه و تحلیل قرار داده و کشورها را براساس سرانه درآمد محلی و نسبت رشد آن ردهبندی کردهاند. بر این اساس 10 کشور زیر در سال 2050 در 10 رده اول بزرگترین اقتصادهای جهان قرار خواهند گرفت:
1. چین، 58.499 تریلیون دلار
2. هند، 44.128 تریلیون دلار
3. آمریکا، 34.102 تریلیون دلار
4. اندونزی، 10.502 تریلیون دلار
5. برزیل، 7.540 تریلیون دلار
6. روسیه، 7.131 تریلیون دلار
7. مکزیک، 6.863 تریلیون دلار
8. ژاپن، 6.779 تریلیون دلار
9. آلمان، 6.138 تریلیون دلار
10. بریتانیا، 5.369 تریلیون دلار
پیشبینیهای انجام گرفته درباره 10 اقتصاد برتر جهان در سال 2050 میلادی، سه شگفتی بزرگ به همراه داشته است. چین جای آمریکا را در رده اول خواهد گرفت، یک کشور اسلامی به جمع 10 اقتصاد برتر جهان خواهد پیوست و بریتانیا از رده پنجم فعلی، به رده دهم سقوط خواهد کرد.
این پیشبینیها که توسط شرکتهای متخصص در زمینه اقتصاد و بازار جهانی صورت گرفته است، نشان میدهد نقشه اقتصاد جهانی در سی سال آینده کاملا دچار تغییر خواهد شد.
به گزارش روزنامه ایندپندنت، شرکت PwC، یکی از شرکتهای مشهور در زمینه تحلیل بازار با ارائه تحلیلی درباره 33 سال آینده اقتصاد جهانی، از سه شگفتی بزرگ پرده برداشت.
سه شگفتی که در راس هرم اقتصاد جهان و در ردهبندی 10 اقتصاد برتر جهان رخ خواهد داد.
براساس این پیشبینیها چین به رده اول فهرست 10 اقتصاد برتر جهان صعود کرده و آمریکا را کنار خواهد زد.
هند در جای دوم خواهد ایستاد و آمریکا با فاصله بسیار زیاد از دو کشور اول و دوم، به جایگاه سوم سقوط خواهد کرد.
شگفتی دوم ورود یک کشور مسلمان به فهرست 10 کشور برتر است. اندونزی به عنوان بزرگترین کشور مسلمان، در سال 2050 در رده چهارم برترین اقتصادهای جهان خواهد ایستاد. شگفتی سوم نیز به بریتانیا تعلق دارد. این کشور که شهروندانش به خروج از اتحادیه اروپا رای دادهاند، با پنج پله سقوط از جایگاه پنجمی فعلی، در رده دهم 10 اقتصاد برتر جهان خواهد ایستاد.
در این گزارش که تحت عنوان «چشمانداز دور، اقتصاد جهان در سال 2050 چه تغییری خواهد کرد؟» منتشر شده است، کارشناسان اقتصادی شرایط 32 اقتصاد برتر جهان را مورد تجزیه و تحلیل قرار داده و کشورها را براساس سرانه درآمد محلی و نسبت رشد آن ردهبندی کردهاند. بر این اساس 10 کشور زیر در سال 2050 در 10 رده اول بزرگترین اقتصادهای جهان قرار خواهند گرفت:
1. چین، 58.499 تریلیون دلار
2. هند، 44.128 تریلیون دلار
3. آمریکا، 34.102 تریلیون دلار
4. اندونزی، 10.502 تریلیون دلار
5. برزیل، 7.540 تریلیون دلار
6. روسیه، 7.131 تریلیون دلار
7. مکزیک، 6.863 تریلیون دلار
8. ژاپن، 6.779 تریلیون دلار
9. آلمان، 6.138 تریلیون دلار
10. بریتانیا، 5.369 تریلیون دلار
✳️۱۰ نکته کلیدی در ره اندازی کسب وکار جدید
1⃣ کاری را انجام دهید که دوست دارید.
قرار است وقت و انرژی زیادی را برای شروع یک کار و تبدیل آن به یک تجارت موفق اختصاص دهید، به همین دلیل خیلی مهم است که واقعاً از انجام آن کار لذت ببرید.
2⃣ زمانی کار جدید را شروع کنید که هنوز استخدام کار قبلی هستید.
تا چه مدت میتوان بدون پول زندگی کرد؟ نه خیلی زیاد! و ممکن است زمان زیادی طول بکشد که کار جدیدتان رونق بگیرد و برایتان سوددهی کند. وقتی همزمان با شروع کار جدیدتان هنوز جای دیگری کار کنید و حقوق داشته باشید، میتوانید به راحتی از پس هزینههای زندگی برایید.
3⃣ تنهایی شروع نکنید.
برای شروع یک تجارت جدید نیاز به یک گروه پشتیبان دارید و یک عضو از خانواده یا یکی از دوستانتان میتواند ایدههای خوب و مفیدی به شما دهد و دلسوزانه به حرفهای شما گوش دهد. حتی میتوانید از یک متخصص کمک بگیرید. وقتی میخواهید کار جدیدی را شروع کنید داشتن یک راهنمای کارآموخته بسیار کمکحالتان خواهد بود.
4⃣ اول مشتریهای خودتان را پیدا کنید.
نباید صبر کنید تا رسماً کارتان را شروع کنید و بعد مشتری جذب کنید، زیرا کار شما بدون مشتری باقی نخواهد ماند. قبل از شروع ارتباطات لازم را برقرار کنید و محصولات و خدماتتان را به افراد مختلف معرفی کنید.
5⃣ یک برنامه کاریش بریزید.
دلیل اصلی برای داشتن یک برنامه کاری این است که به شما کمک میکند زمان و هزینه زیادی برای شروع کاری که موفق نخواهد شد تلف نکنید. یادتان باشد لازم نیست برای هر ایده کاری که به ذهنتان میرسد یک برنامه کامل طراحی کنید؛ یک طرح کلی از کار هم کفایت میکند.
6⃣ تحقیق کنید.
برای طراحی برنامه کار باید به اندازه کافی درمورد آن تحقیق کنید، اما این فقط یک شروع است. وقتی میخواهید کار جدیدی را آغاز کنید، باید در آن صنعت، محصولات یا خدمات استاد شوید. میتوانید قبل از اینکه کار خودتان را شروع کنید، در جایی مرتبط با آن رشته کار کنید.
7⃣ کمک تخصصی بگیرید.
از طرف دیگر، فقط به این دلیل که میخواهید کاری را شروع مکنید، به این معنی نیست که درمور همه چیز متخصص هستید. اگر حسابدار یا کتابدار نیستید، باید یکی استخدام کنید. اگر باید یک قرارداد بنویسید، و وکیل نیستید، یک وکیل بگیرید. برای اینکه کارهایی که در آن تخصص ندارید را خودتان انجام دهید، در طولانیمدت وقت و هزینه بیشتری را تلف خواهید کرد.
8⃣ سرمایه لازم را به دست آورید.
اگر لازم است پسانداز کنید. برنامه مالیتان را به دقت بررسی کنید. انتظار نداشته باشید که برای شروع کردن یک کار وقتی وارد بانک میشوید، پول لازم را بگیرید و بیرون بیایید. آنهایی که وام کاری میدهند زیاد از ایدههای جدید استقبال نمیکنند و علاقهای به بیزنسهای بدون سابقه ندارند.
9⃣ از همان ابتدا حرفهای شروع کنید.
مردم باید بدانند که همه چیز درمورد شما و کارتان حرفهای است. این یعنی باید همه چیزهای لازم برای یک بیزنس درست مثل کارت ویزیت، تلفن و آدرس ایمیل را داشته باشید و با مردم حرفهای و مودبانه برخورد کنید.
🔟 به مسائل قانونی و مالیاتی فوراً رسیدگی کنید.
آیا لازم است کارتان را ثبت کنید؟ ایا لازم است کارمندان یا کارگرهایتان را بیمه کنید؟ شرکتتان را چطور؟ کاری که انتخاب کردهاید چه تاثیری بر موقعیت مالیاتی شما میگذارد؟ درمورد مسئولیتهای قانونی و مالیاتی خود بیشتر مطالعه کنید و بر طبق آن رفتار کنید
عمل کردن نکاتی که در بالا بیان شد باعث میشود شروع کردن کار برای شما سادهتر شده و با استرس کمتری همراه باشد.
1⃣ کاری را انجام دهید که دوست دارید.
قرار است وقت و انرژی زیادی را برای شروع یک کار و تبدیل آن به یک تجارت موفق اختصاص دهید، به همین دلیل خیلی مهم است که واقعاً از انجام آن کار لذت ببرید.
2⃣ زمانی کار جدید را شروع کنید که هنوز استخدام کار قبلی هستید.
تا چه مدت میتوان بدون پول زندگی کرد؟ نه خیلی زیاد! و ممکن است زمان زیادی طول بکشد که کار جدیدتان رونق بگیرد و برایتان سوددهی کند. وقتی همزمان با شروع کار جدیدتان هنوز جای دیگری کار کنید و حقوق داشته باشید، میتوانید به راحتی از پس هزینههای زندگی برایید.
3⃣ تنهایی شروع نکنید.
برای شروع یک تجارت جدید نیاز به یک گروه پشتیبان دارید و یک عضو از خانواده یا یکی از دوستانتان میتواند ایدههای خوب و مفیدی به شما دهد و دلسوزانه به حرفهای شما گوش دهد. حتی میتوانید از یک متخصص کمک بگیرید. وقتی میخواهید کار جدیدی را شروع کنید داشتن یک راهنمای کارآموخته بسیار کمکحالتان خواهد بود.
4⃣ اول مشتریهای خودتان را پیدا کنید.
نباید صبر کنید تا رسماً کارتان را شروع کنید و بعد مشتری جذب کنید، زیرا کار شما بدون مشتری باقی نخواهد ماند. قبل از شروع ارتباطات لازم را برقرار کنید و محصولات و خدماتتان را به افراد مختلف معرفی کنید.
5⃣ یک برنامه کاریش بریزید.
دلیل اصلی برای داشتن یک برنامه کاری این است که به شما کمک میکند زمان و هزینه زیادی برای شروع کاری که موفق نخواهد شد تلف نکنید. یادتان باشد لازم نیست برای هر ایده کاری که به ذهنتان میرسد یک برنامه کامل طراحی کنید؛ یک طرح کلی از کار هم کفایت میکند.
6⃣ تحقیق کنید.
برای طراحی برنامه کار باید به اندازه کافی درمورد آن تحقیق کنید، اما این فقط یک شروع است. وقتی میخواهید کار جدیدی را آغاز کنید، باید در آن صنعت، محصولات یا خدمات استاد شوید. میتوانید قبل از اینکه کار خودتان را شروع کنید، در جایی مرتبط با آن رشته کار کنید.
7⃣ کمک تخصصی بگیرید.
از طرف دیگر، فقط به این دلیل که میخواهید کاری را شروع مکنید، به این معنی نیست که درمور همه چیز متخصص هستید. اگر حسابدار یا کتابدار نیستید، باید یکی استخدام کنید. اگر باید یک قرارداد بنویسید، و وکیل نیستید، یک وکیل بگیرید. برای اینکه کارهایی که در آن تخصص ندارید را خودتان انجام دهید، در طولانیمدت وقت و هزینه بیشتری را تلف خواهید کرد.
8⃣ سرمایه لازم را به دست آورید.
اگر لازم است پسانداز کنید. برنامه مالیتان را به دقت بررسی کنید. انتظار نداشته باشید که برای شروع کردن یک کار وقتی وارد بانک میشوید، پول لازم را بگیرید و بیرون بیایید. آنهایی که وام کاری میدهند زیاد از ایدههای جدید استقبال نمیکنند و علاقهای به بیزنسهای بدون سابقه ندارند.
9⃣ از همان ابتدا حرفهای شروع کنید.
مردم باید بدانند که همه چیز درمورد شما و کارتان حرفهای است. این یعنی باید همه چیزهای لازم برای یک بیزنس درست مثل کارت ویزیت، تلفن و آدرس ایمیل را داشته باشید و با مردم حرفهای و مودبانه برخورد کنید.
🔟 به مسائل قانونی و مالیاتی فوراً رسیدگی کنید.
آیا لازم است کارتان را ثبت کنید؟ ایا لازم است کارمندان یا کارگرهایتان را بیمه کنید؟ شرکتتان را چطور؟ کاری که انتخاب کردهاید چه تاثیری بر موقعیت مالیاتی شما میگذارد؟ درمورد مسئولیتهای قانونی و مالیاتی خود بیشتر مطالعه کنید و بر طبق آن رفتار کنید
عمل کردن نکاتی که در بالا بیان شد باعث میشود شروع کردن کار برای شما سادهتر شده و با استرس کمتری همراه باشد.
✳️ #نکات_مدیریتی
استراتژی درباره جدا کردن خودتان از رقابت است.
استراتژی درمورد بهتر شدن در چیزی که هستید، نیست.
بلکه متفاوت شدن از کاری است که انجام می دهید.
" مایکل پورتر "
استراتژی درباره جدا کردن خودتان از رقابت است.
استراتژی درمورد بهتر شدن در چیزی که هستید، نیست.
بلکه متفاوت شدن از کاری است که انجام می دهید.
" مایکل پورتر "
✳️ چگونه کارمندان خود را تشویق کنیم؟
✴️ براي انجام گرفتن كاري كه آن را انتظار داريد و به خاطر آن حقوق ميدهيد، پاداش هايي نيز در نظر بگيريد. حتي الامكان بلافاصله پس از پايان كار، از پاداش شفاهي براي استمرار سطح مطلوب كاري استفاده كنيد.
اينها نمونههايي از پاداش دادن به عملكرد هستند:
- متوجه شدم كه ديشب وقت اضافهاي براي تكميل گزارش صرف كردهايد. واقعا از كوشش شما متشكرم.
- من پشتكار شما را تقدير ميكنم، متوجه شدم كه به كوشش خود در يافتن اشكال برنامه ادامه ميدهيد. به تلاش خود ادامه دهيد، سرانجام موفق خواهيد شد.
- از موقعي كه مسئله را به شما يادآوري كردهام، در نگهداري تراز وجوه نقد و رسيدها كوشا هستيد، از اين كه توجه و دقت به خرج دادهايد متشكرم.
✴️ هنگامي كه شفاهاً تقدير ميكنيد اين كار را خصوصي انجام دهيد تا همكاران فردي كه تشويق ميشود كار او را تملق تعبير نكنند و در نتيجه از عكس العمل هاي منفي آنان اجتناب شود.
✴️ تقدير شفاهي شما بايد صريحاً در مورد كارهاي انجام شده باشد. از بيانهاي كلي همچون «احسنت»، «فوق العاده است» و «چه پسر خوبي» خودداري كنيد.
✴️ همان طور كه براي پرسش و كسب اطلاع از ميزان پيشرفت كاري افراد وقت صرف ميكنيد، براي سنجش پيشرفت آنها نيز اين كار را بكنيد و به زبان از هر پيشرفتي قدرداني كنيد.
✴️ اگر كسي گزارشي را كه شامل پنج بخش است به موقع ارائه كند ولي بخش چهارم آن ناصحيح باشد، در اظهار نظر خود خوب را از بد جدا كنيد. مثلا بگوييد: «از اين كه گزارشتان را به موقع تحويل داديد تشكر ميكنم. بخش هاي يك، دو، سه و پنچ كاملا همانطور هستند كه ما ميخواستيم. اجازه دهيد در مورد تغييراتي كه ميتوانيد در بخش چهار بدهيد تا همانند ساير بخش هاي گزارش به سطح مطلوبي برسد، صحبت كنيم.
✴️ براي دادن بازخورد و تشويق كاركنان تا پايان پروژه صبر نكنيد. در هر مرحله از پيشرفت كار، از آنها براي انجام دادن صحيح كارهاي كه منجر به كامل شدن طرحها ميشود قدرداني كنيد.
بازنشراز: آکادمی مدیریت حرفه ای
✴️ براي انجام گرفتن كاري كه آن را انتظار داريد و به خاطر آن حقوق ميدهيد، پاداش هايي نيز در نظر بگيريد. حتي الامكان بلافاصله پس از پايان كار، از پاداش شفاهي براي استمرار سطح مطلوب كاري استفاده كنيد.
اينها نمونههايي از پاداش دادن به عملكرد هستند:
- متوجه شدم كه ديشب وقت اضافهاي براي تكميل گزارش صرف كردهايد. واقعا از كوشش شما متشكرم.
- من پشتكار شما را تقدير ميكنم، متوجه شدم كه به كوشش خود در يافتن اشكال برنامه ادامه ميدهيد. به تلاش خود ادامه دهيد، سرانجام موفق خواهيد شد.
- از موقعي كه مسئله را به شما يادآوري كردهام، در نگهداري تراز وجوه نقد و رسيدها كوشا هستيد، از اين كه توجه و دقت به خرج دادهايد متشكرم.
✴️ هنگامي كه شفاهاً تقدير ميكنيد اين كار را خصوصي انجام دهيد تا همكاران فردي كه تشويق ميشود كار او را تملق تعبير نكنند و در نتيجه از عكس العمل هاي منفي آنان اجتناب شود.
✴️ تقدير شفاهي شما بايد صريحاً در مورد كارهاي انجام شده باشد. از بيانهاي كلي همچون «احسنت»، «فوق العاده است» و «چه پسر خوبي» خودداري كنيد.
✴️ همان طور كه براي پرسش و كسب اطلاع از ميزان پيشرفت كاري افراد وقت صرف ميكنيد، براي سنجش پيشرفت آنها نيز اين كار را بكنيد و به زبان از هر پيشرفتي قدرداني كنيد.
✴️ اگر كسي گزارشي را كه شامل پنج بخش است به موقع ارائه كند ولي بخش چهارم آن ناصحيح باشد، در اظهار نظر خود خوب را از بد جدا كنيد. مثلا بگوييد: «از اين كه گزارشتان را به موقع تحويل داديد تشكر ميكنم. بخش هاي يك، دو، سه و پنچ كاملا همانطور هستند كه ما ميخواستيم. اجازه دهيد در مورد تغييراتي كه ميتوانيد در بخش چهار بدهيد تا همانند ساير بخش هاي گزارش به سطح مطلوبي برسد، صحبت كنيم.
✴️ براي دادن بازخورد و تشويق كاركنان تا پايان پروژه صبر نكنيد. در هر مرحله از پيشرفت كار، از آنها براي انجام دادن صحيح كارهاي كه منجر به كامل شدن طرحها ميشود قدرداني كنيد.
بازنشراز: آکادمی مدیریت حرفه ای