✳️ اصطلاحات رایج در ارسال مقاله به ژورنال های بین المللی و ISI
🔺سابمیت (Submit) :
ثبت و ارسال مقاله ی خود به یک مجله را سابمیت میگویند. سابمیت به معنای ارائه کردن است و فقط باعث معرفی کردن مقاله خود در آن ژورنال میباشد و هیچ امتیاز علمی ندارد و جز رزومه حساب نمی شود.
🔺منیو اسکریپت (manuscript) :
به معنی دست نویس میباشد و در واقع همان مقاله ای است که برای ژورنال ارسال کرده اید ولی هنوز به چاپ نرسیده است.
🔺آندر ریویوو (Under Review) :
یعنی مقاله تحت داوری است و باید منتظر نتیجه بمانید.
🔺اکسپت (Accept) :
یعنی مقاله جهت چاپ در مجله پذیرفته شده است.
🔺ریجکت (Reject) :
به معنای رد مقاله ی شما است.
🔺تمپلیت (Template) :
الگوی نگارش یک مقاله علمی.
🔺ریوایز (Revise) :
حالتی که نظر داوران این است که مقاله شما باید اصلاح شود.
🔺سابمیت (Submit) :
ثبت و ارسال مقاله ی خود به یک مجله را سابمیت میگویند. سابمیت به معنای ارائه کردن است و فقط باعث معرفی کردن مقاله خود در آن ژورنال میباشد و هیچ امتیاز علمی ندارد و جز رزومه حساب نمی شود.
🔺منیو اسکریپت (manuscript) :
به معنی دست نویس میباشد و در واقع همان مقاله ای است که برای ژورنال ارسال کرده اید ولی هنوز به چاپ نرسیده است.
🔺آندر ریویوو (Under Review) :
یعنی مقاله تحت داوری است و باید منتظر نتیجه بمانید.
🔺اکسپت (Accept) :
یعنی مقاله جهت چاپ در مجله پذیرفته شده است.
🔺ریجکت (Reject) :
به معنای رد مقاله ی شما است.
🔺تمپلیت (Template) :
الگوی نگارش یک مقاله علمی.
🔺ریوایز (Revise) :
حالتی که نظر داوران این است که مقاله شما باید اصلاح شود.
✳️ BLOCHCHAIN
تکنولوژی BlockChain یک پایگاه داده غیر متمرکز است که در آن صورت دارایی ها و معاملات بر روی یک شبکه نظیر به نظیر (Peer-to-Peer) نگه داری می شود. در واقع یک دفتر ثبت اسناد عمومی است که در آن مشخص می شود هر شخص چه مقدار دارایی دارد و چه معاملاتی را تابحال انجام داده است. منظور از غیر متمرکز بودن این دیتابیس این است که داده ها بر روی یک سرور مرکزی نگه داری نمی شوند. در این سیستم امنیت مبادلات توسط علم رمزنگاری کامپیوتری تامین می شود و در طول زمان تاریخچه معاملات در بلاک هایی از داده قفل و نگه داری می شوند. بلاک هایی که به صورت رمز نگاری شده با هم لینک شده و ایمن می شوند.این سیستم یک رکورد غیرقابل تغییر و فراموشی از تمام دارایی ها و مبادلات را بر روی شبکه خود بوجود می آورد. این رکورد بر روی تمامی کامپیوترهایی که از این شبکه استفاده می کنند تکرار می شود.بلاک چین یک App یا یک شرکت نیست. شاید شبیه ترین نمونه از این سیستم به لحاظ توضیح ویکی پدیا باشد. ما می توانیم همه چیز را روی ویکی پدیا ببینیم. مطالب روی آن همواره در حال بروزرسانی و تغییر هستند. ما می توانیم سابقه تغییرات مطالب را روی ویکی پدیا در گذر زمان مشاهده کنیم. ما حتی می توانیم ویکی های خودمان را روی ویکی پدیا ایجاد کنیم. همه این امکانات بخاطر این است که هسته ویکی پدیا یک زیرساخت داده است. یک زیرساخت داده متن باز که مطالب، عکس ها و تغییرات آنها را در طول زمان نگهداری می کند.بلاک چین نیز یک زیرساخت آزاد است که می توانید روی آن دارایی های مختلف را نگه داری کنید. این زیرساخت تاریخچه حضانت این دارائی ها، مالک و مکان دارائی ها را نیز ذخیره می کند. این دارئی ها می تواند یک پول دیجیتال مانند بیت کوین یا دارائی های دیجیتال دیگر مانند عنوان مالک، آدرس IP او، یک قرارداد یا گواهی نامه، اشیاء حقیقی دنیای ما یا حتی اطلاعات تشخیص هویت باشد.اطلاعات فنی زیاد دیگری در خصوص بلاک چین وجود دارد، ولی هسته آن اینگونه کار می کند. دفتر اسناد رسمی عمومی که مبادلات را در بر روی یک شبکه نگه داری می کند و با تکرار این اسناد بر روی کامپیوترهای مختلف استفاده کننده از این شبکه امنیت داده ها را بالا می برد تا دست بردن در آنها بشدت سخت شود./کانال مدیریت اجرایی
چگونه بلاک چین عدم قطعیت را کاهش می دهد و سیستم های اقتصادی ما را متحول می کند؟!عدم قطعیت یک مشکل بزرگ در اقتصاد است. معمولا ۳ فرم مختلف از عدم قطعیت در تراکنش ها و مبادلات روزانه ما وجود دارد که با آن روبرو می شویم و بلاک چین می تواند نقشی در برطرف کردن آنها داشته باشد.عدم قطعیت در خصوص شخصی که با آن معامله می کنیمشفاف نبودن معامله ای که انجام می دهیمنبودن چاره در زمان که اشتباهی در معامله رخ می دهد./کانال مدیریت اجرایی
✅بگذارید این موارد را دقیق تر بررسی کنیم.
فکر کنید قصد خرید یک تلفن همراه کارکرده از روی سایت Ebay را دارید. یکی از اولین سوالات این است که از چه کسی این تلفن را خریداری می کنید. آیا فروشنده یک کاربر با سابقه و مورد اعتماد است؟! آیا نقد های مثبتی از او و کالاهایش موجود است؟! بررسی ها، رتبه بندی ها، مارک ها و علامت ها، این ها همه گواهی هایی از هویت ما هستند که به ما کمک می کنند عدم قطعیت درباره شخصی که با او معامله می کنیم را کاهش دهیم، ولی مشکل این گواهی ها این است که بسیار پراکنده اند. برای مثال خود شما چند پروفایل در سایت های مختلف یا حتی یک سایت دارید !؟تکنولوژی بلاک چین به ما این امکان را می دهد تا یک پلتفرم جهانی و آزاد ایجاد کنیم و بر روی آن گواهی های هر شخص حقیقی یا حقوقی از هر سورسی را نگهداری کنیم. این قابلیت به ما این امکان را می دهد یک سیستم تصدیق هویت پرتابل تحت کنترل کاربران ایجاد کنیم. این بدان معناست که شما می توانید اطلاعات مختلف هویتی خود را بصورت انتخابی نمایان سازید که این کار منجر به تسهیل تجارت و معامله می شود. برای مثال اینکه شناسنامه ارائه شده توسط دولت به شما مشخص می کند که سن شما بالای ۲۱ سال است. با نمایش این گواهی های تصدیق شده به شیوه رمزنگاری دیجیتال و اعتماد سازی نسبت به صحت این اطلاعات در دنیای واقعی و مجازی ما می توانیم انواع مختلف تجارت را به شیوه ای جدید دنبال کنیم.
دومین معظل مورد بحث، وجود شفافیت در معاملات و ارتباطات ماست. برای مثال قرار است یک تلفن همراه دست دوم خریداری شده توسط پست برای شما ارسال شود. شفافیت در این معامله بدین معناست که شما مطمئن شوید تلفن خریداری شده با آنچه توسط مامور پستی تحویل شما می شود یکسان است و اینکه رکوردی مبنی بر تحویل این کالا پس از تحویل مامور پست به شما وجود دارد. این مشکل نه تنها برای قطعات الکترونیکی و گوشی های هوشمند، بلکه برای بیشتر کالاها، از دارو گرفته تا کالاهای لوکس و حتی دیتا وجود دارد./کانال مدیریت اجرایی
مشکل دیگر در شرکت های تولید کنن
تکنولوژی BlockChain یک پایگاه داده غیر متمرکز است که در آن صورت دارایی ها و معاملات بر روی یک شبکه نظیر به نظیر (Peer-to-Peer) نگه داری می شود. در واقع یک دفتر ثبت اسناد عمومی است که در آن مشخص می شود هر شخص چه مقدار دارایی دارد و چه معاملاتی را تابحال انجام داده است. منظور از غیر متمرکز بودن این دیتابیس این است که داده ها بر روی یک سرور مرکزی نگه داری نمی شوند. در این سیستم امنیت مبادلات توسط علم رمزنگاری کامپیوتری تامین می شود و در طول زمان تاریخچه معاملات در بلاک هایی از داده قفل و نگه داری می شوند. بلاک هایی که به صورت رمز نگاری شده با هم لینک شده و ایمن می شوند.این سیستم یک رکورد غیرقابل تغییر و فراموشی از تمام دارایی ها و مبادلات را بر روی شبکه خود بوجود می آورد. این رکورد بر روی تمامی کامپیوترهایی که از این شبکه استفاده می کنند تکرار می شود.بلاک چین یک App یا یک شرکت نیست. شاید شبیه ترین نمونه از این سیستم به لحاظ توضیح ویکی پدیا باشد. ما می توانیم همه چیز را روی ویکی پدیا ببینیم. مطالب روی آن همواره در حال بروزرسانی و تغییر هستند. ما می توانیم سابقه تغییرات مطالب را روی ویکی پدیا در گذر زمان مشاهده کنیم. ما حتی می توانیم ویکی های خودمان را روی ویکی پدیا ایجاد کنیم. همه این امکانات بخاطر این است که هسته ویکی پدیا یک زیرساخت داده است. یک زیرساخت داده متن باز که مطالب، عکس ها و تغییرات آنها را در طول زمان نگهداری می کند.بلاک چین نیز یک زیرساخت آزاد است که می توانید روی آن دارایی های مختلف را نگه داری کنید. این زیرساخت تاریخچه حضانت این دارائی ها، مالک و مکان دارائی ها را نیز ذخیره می کند. این دارئی ها می تواند یک پول دیجیتال مانند بیت کوین یا دارائی های دیجیتال دیگر مانند عنوان مالک، آدرس IP او، یک قرارداد یا گواهی نامه، اشیاء حقیقی دنیای ما یا حتی اطلاعات تشخیص هویت باشد.اطلاعات فنی زیاد دیگری در خصوص بلاک چین وجود دارد، ولی هسته آن اینگونه کار می کند. دفتر اسناد رسمی عمومی که مبادلات را در بر روی یک شبکه نگه داری می کند و با تکرار این اسناد بر روی کامپیوترهای مختلف استفاده کننده از این شبکه امنیت داده ها را بالا می برد تا دست بردن در آنها بشدت سخت شود./کانال مدیریت اجرایی
چگونه بلاک چین عدم قطعیت را کاهش می دهد و سیستم های اقتصادی ما را متحول می کند؟!عدم قطعیت یک مشکل بزرگ در اقتصاد است. معمولا ۳ فرم مختلف از عدم قطعیت در تراکنش ها و مبادلات روزانه ما وجود دارد که با آن روبرو می شویم و بلاک چین می تواند نقشی در برطرف کردن آنها داشته باشد.عدم قطعیت در خصوص شخصی که با آن معامله می کنیمشفاف نبودن معامله ای که انجام می دهیمنبودن چاره در زمان که اشتباهی در معامله رخ می دهد./کانال مدیریت اجرایی
✅بگذارید این موارد را دقیق تر بررسی کنیم.
فکر کنید قصد خرید یک تلفن همراه کارکرده از روی سایت Ebay را دارید. یکی از اولین سوالات این است که از چه کسی این تلفن را خریداری می کنید. آیا فروشنده یک کاربر با سابقه و مورد اعتماد است؟! آیا نقد های مثبتی از او و کالاهایش موجود است؟! بررسی ها، رتبه بندی ها، مارک ها و علامت ها، این ها همه گواهی هایی از هویت ما هستند که به ما کمک می کنند عدم قطعیت درباره شخصی که با او معامله می کنیم را کاهش دهیم، ولی مشکل این گواهی ها این است که بسیار پراکنده اند. برای مثال خود شما چند پروفایل در سایت های مختلف یا حتی یک سایت دارید !؟تکنولوژی بلاک چین به ما این امکان را می دهد تا یک پلتفرم جهانی و آزاد ایجاد کنیم و بر روی آن گواهی های هر شخص حقیقی یا حقوقی از هر سورسی را نگهداری کنیم. این قابلیت به ما این امکان را می دهد یک سیستم تصدیق هویت پرتابل تحت کنترل کاربران ایجاد کنیم. این بدان معناست که شما می توانید اطلاعات مختلف هویتی خود را بصورت انتخابی نمایان سازید که این کار منجر به تسهیل تجارت و معامله می شود. برای مثال اینکه شناسنامه ارائه شده توسط دولت به شما مشخص می کند که سن شما بالای ۲۱ سال است. با نمایش این گواهی های تصدیق شده به شیوه رمزنگاری دیجیتال و اعتماد سازی نسبت به صحت این اطلاعات در دنیای واقعی و مجازی ما می توانیم انواع مختلف تجارت را به شیوه ای جدید دنبال کنیم.
دومین معظل مورد بحث، وجود شفافیت در معاملات و ارتباطات ماست. برای مثال قرار است یک تلفن همراه دست دوم خریداری شده توسط پست برای شما ارسال شود. شفافیت در این معامله بدین معناست که شما مطمئن شوید تلفن خریداری شده با آنچه توسط مامور پستی تحویل شما می شود یکسان است و اینکه رکوردی مبنی بر تحویل این کالا پس از تحویل مامور پست به شما وجود دارد. این مشکل نه تنها برای قطعات الکترونیکی و گوشی های هوشمند، بلکه برای بیشتر کالاها، از دارو گرفته تا کالاهای لوکس و حتی دیتا وجود دارد./کانال مدیریت اجرایی
مشکل دیگر در شرکت های تولید کنن
ده کالاهای پیشرفته مانند گوشی های هوشمند است که باید قطعات یدکی مختلف را از تامین کنندگان مختلف یک زنجیره تامین بزرگ سفارش دهند. تمام افرادی که گوشی تلفن هوشمند تولید می کنند دیتابیس یکسان و مشترکی ندارند و از زیرساخت یکسانی استفاده نمی کنند.این مشکلات باعث شده شفافیت معاملات در گذر زمان کاهش یابد. با کمک تکنولوژی بلاک چین ما می توانیم یک واقعیت را بین نهای هایی که به هم اعتماد کامل ندارند به اشتراک بگذاریم. تمام نودهای روی شبکه بلاک چین نیاز ندارند که یکدیگر را بشناسند و به هم اعتماد داشته باشند، زیرا هر کدام از آنها این قابلیت را دارد که چین را مانیتور و تائید کند. برای درک بهتر این قضیه دوباره به شیوه کارکرد ویکی پدیا فکر کنید، سایتی که در واقع یک زیرساخت پایگاه داده اشتراک یافته بین کاربران است که خوانندگان و نویسندگان زیادی در آن واحد روی آن فعالیت می کنند تا یک واقعیت یکتا را روی آن بوجود بیاورند و ثبت کنند./کانال مدیریت اجرایی
ما می توانیم این کار را در بلاک چین هم انجام دهیم. ما می توانیم یک پایگاه داده غیر متمرکز بست یافته ایجاد کنیم که تمام مزایای یک سیستم با سرور مرکزی را داشته باشد و در عین حال شامل یک نهاد مرکزی برای کنترل آن نباشد. این برای مصرف کنندگان به معنای سطح های جدیدی از شفافیت است. همانطور که اشیاء فیزیکی دنیای واقعی ما نقل و مکان می شوند، ما می توانیم یک گواهی دیجیتال یا یک توکن الکترونیک را روی بلاک چین جابجا کنیم. این یک دنیای جدید از دید ما انسان هاست.
آخرین مورد عدم قطعیت در معاملات ما عدم دریافت کالای سفارش داده شده و امکان مرجوع کردن مبلغ پرداخت شده بابت آن است. بلاک چین به ما این امکان را می دهد که با نوشتن کد بین افراد قراردادهایی را عقد کنیم و اطمینان حاصل کنیم که این قراردادها بدون نیاز به یک نهاد سوم شخص ناظر طبق اصول خود انجام می شوند. اگر با سایت Escrow آشنایی داشته باشید می دانید که چگونه به عنوان یک واسط بر روی معاملات و قراردادها نظارت می کند و حق السهم خود را دریافت می کند.شما یک کالا را خریداری می کنید و مبلغ آن می تواند در حساب شما قفل شود و تا زمان عدم دریافت کالا و حصول اطمینان از صحت کالای خریداری شده با شرایط عنوان شده در زمان خرید، به حساب فروشنده واریز نشود. این یکی از شیوه های جالب کاربرد بلاک چین در کاهش عدم قطعیت و افزایش شفافیت در معاملات است. این بدان معناست که بسیاری از فعالیت های اقتصادی ما می تواند بصورت اتوماسیون وار یا وثیقه دار انجام شود./کانال مدیریت اجرایی
✅آینده بلاک چین
استفاده صحیح ما از تکنولوژی و شاید عدم اعتماد نهادها به یکدیگر باعث شده ما بتوانیم زیرساختی امن و مورد تایید مانند بلاک چین بوجود آوریم که از کند شدن ما جلوگیری می کند و ما را نسبت به بانک ها، دولت ها، سازمان ها بی نیاز می کند. ما می توانیم تمام این عدم قطعیت ها را مهار کنیم و از آن برای همکاری و تبادلات هر چه بیشتر، سریع تر و آزاد تر استفاده کنیم.
البته این بدان معنا نیست که تکنولوژی بلاک چین پاسخگوی تمام نیازهای ماست و راه حلی برای همه مشکلات ارائه می کند. شاید رسانه های بگویند که بلاک چین می تواند قحطی در دنیا را ریشکن کند، مشکل داروهای جعلی را برطرف کند و جنگل های بارانی ما را نجات دهد، ولی این تکنولوژی در دوران اولیه رشد خود است. بلاک چین هنوز نیازمند تجربیات و سعی و خطاهای بیشتری برای بلوغ است تا کاربردهای حقیقی آن در اقتصاد آشکار شود. ولی آنچه واضح است، کار و تلاش افراد زیادی برای توسعه و رشد این سیستم است. نهادهای مالی، شرکت های تکنولوژی، استارت آپ ها و دانشگاه ها در حال کار بر روی این ایده جدید برای تحول نظام اقتصادی هستند./کانال مدیریت اجرایی
ما باید خود را برای دنیای جدیدی آماده سازیم که در آن سازمان های decentralized و خود گردان نقش بزرگی را ایفا می کنند. برای اقتباس عمومی این سیستم لازم است تا دولت ها و سازمان های بزرگ نیز در این مسیر قدم بردارند. بلاک چین یک ایده جدید و در عین حال پیچیده است. خیلی از ما هنوز نمی دانیم که اینترنت چگونه کار می کند، ولی هر روز از آن استفاده می کنیم. تکنولوژی یا باید نامرئی یا زیبا باشد تا مورد اقبال سریع عمومی قرار گیرد و بلاک چین در حال حاضر هیچ یک از آنها نیست!
کاربران پیشگام این سیستم توسعه دهندگان و افراد آشنا با فناوری هستند که می توانند آن را توسعه دهند و موارد استفاده جدیدی مثل رهگیری دارائی ها، هویت افراد یا قراردادهای هوشمند برای آن بیایند. ایده هایی که می تواند در سطح سازمانی و دولتی نیز مورد استفاده قرار بگیرد./کانال مدیریت اجرایی
ما می توانیم این کار را در بلاک چین هم انجام دهیم. ما می توانیم یک پایگاه داده غیر متمرکز بست یافته ایجاد کنیم که تمام مزایای یک سیستم با سرور مرکزی را داشته باشد و در عین حال شامل یک نهاد مرکزی برای کنترل آن نباشد. این برای مصرف کنندگان به معنای سطح های جدیدی از شفافیت است. همانطور که اشیاء فیزیکی دنیای واقعی ما نقل و مکان می شوند، ما می توانیم یک گواهی دیجیتال یا یک توکن الکترونیک را روی بلاک چین جابجا کنیم. این یک دنیای جدید از دید ما انسان هاست.
آخرین مورد عدم قطعیت در معاملات ما عدم دریافت کالای سفارش داده شده و امکان مرجوع کردن مبلغ پرداخت شده بابت آن است. بلاک چین به ما این امکان را می دهد که با نوشتن کد بین افراد قراردادهایی را عقد کنیم و اطمینان حاصل کنیم که این قراردادها بدون نیاز به یک نهاد سوم شخص ناظر طبق اصول خود انجام می شوند. اگر با سایت Escrow آشنایی داشته باشید می دانید که چگونه به عنوان یک واسط بر روی معاملات و قراردادها نظارت می کند و حق السهم خود را دریافت می کند.شما یک کالا را خریداری می کنید و مبلغ آن می تواند در حساب شما قفل شود و تا زمان عدم دریافت کالا و حصول اطمینان از صحت کالای خریداری شده با شرایط عنوان شده در زمان خرید، به حساب فروشنده واریز نشود. این یکی از شیوه های جالب کاربرد بلاک چین در کاهش عدم قطعیت و افزایش شفافیت در معاملات است. این بدان معناست که بسیاری از فعالیت های اقتصادی ما می تواند بصورت اتوماسیون وار یا وثیقه دار انجام شود./کانال مدیریت اجرایی
✅آینده بلاک چین
استفاده صحیح ما از تکنولوژی و شاید عدم اعتماد نهادها به یکدیگر باعث شده ما بتوانیم زیرساختی امن و مورد تایید مانند بلاک چین بوجود آوریم که از کند شدن ما جلوگیری می کند و ما را نسبت به بانک ها، دولت ها، سازمان ها بی نیاز می کند. ما می توانیم تمام این عدم قطعیت ها را مهار کنیم و از آن برای همکاری و تبادلات هر چه بیشتر، سریع تر و آزاد تر استفاده کنیم.
البته این بدان معنا نیست که تکنولوژی بلاک چین پاسخگوی تمام نیازهای ماست و راه حلی برای همه مشکلات ارائه می کند. شاید رسانه های بگویند که بلاک چین می تواند قحطی در دنیا را ریشکن کند، مشکل داروهای جعلی را برطرف کند و جنگل های بارانی ما را نجات دهد، ولی این تکنولوژی در دوران اولیه رشد خود است. بلاک چین هنوز نیازمند تجربیات و سعی و خطاهای بیشتری برای بلوغ است تا کاربردهای حقیقی آن در اقتصاد آشکار شود. ولی آنچه واضح است، کار و تلاش افراد زیادی برای توسعه و رشد این سیستم است. نهادهای مالی، شرکت های تکنولوژی، استارت آپ ها و دانشگاه ها در حال کار بر روی این ایده جدید برای تحول نظام اقتصادی هستند./کانال مدیریت اجرایی
ما باید خود را برای دنیای جدیدی آماده سازیم که در آن سازمان های decentralized و خود گردان نقش بزرگی را ایفا می کنند. برای اقتباس عمومی این سیستم لازم است تا دولت ها و سازمان های بزرگ نیز در این مسیر قدم بردارند. بلاک چین یک ایده جدید و در عین حال پیچیده است. خیلی از ما هنوز نمی دانیم که اینترنت چگونه کار می کند، ولی هر روز از آن استفاده می کنیم. تکنولوژی یا باید نامرئی یا زیبا باشد تا مورد اقبال سریع عمومی قرار گیرد و بلاک چین در حال حاضر هیچ یک از آنها نیست!
کاربران پیشگام این سیستم توسعه دهندگان و افراد آشنا با فناوری هستند که می توانند آن را توسعه دهند و موارد استفاده جدیدی مثل رهگیری دارائی ها، هویت افراد یا قراردادهای هوشمند برای آن بیایند. ایده هایی که می تواند در سطح سازمانی و دولتی نیز مورد استفاده قرار بگیرد./کانال مدیریت اجرایی
✳️سازمان شما بهشتی است یا جهنمی؟
فردي از پروردگار در خواست كرد تا به او بهشت و جهنم را نشان دهد. خداوند دعاي او را مستجاب كرد. در عالم شهود او وارد اتاقي شد كه جمعي از مردم در اطراف ديگ بزرگ غذا نشسته بودند. همه گرسنه، نااميد و در عذاب بودند. هر كدام قاشقي داشت كه به ديگ مي رسيد، ولي دسته قاشق ها بلندتر از بازوي آنها بود به طوري كه نمي توانستند قاشق را به دهانشان برسانند. عذاب آنها وحشتناك بود!
آنگاه ندا آمد: اكنون بهشت را نظاره كن. او به اتاق ديگري كه درست مانند اولي بود وارد شد. ديگ غذا، جمعي از مردم، همان قاشقهاي دسته بلند و ...ولي در آنجا همه شاد و سير بودند. آن مرد گفت: نمي فهمم!!! چرا مردم اينجا شادند. در حالي كه در اتاق ديگر بدبختند با آنكه همه چيزشان يكسان است؟ ندا آمد كه در اينجا آنها ياد گرفته اند كه يكديگر را تغذيه كنند. هر كسي با قاشقش غذا در دهان ديگري مي گذارد چون ايمان دارد كه كسي هست كه در دهانش غذايي بگذارد.../کانال مدیریت اجرایی
✅نکته مدیریتی:
شاید اغراق آمیز نباشد اگر عصر حاضر را عصر تشریک مساعی (Collaboration) بنامیم. امروزه رقابت به معنای نابود کردن و حذف رقبا نیست بلکه در بهترین حالت در جستجوی تشریک مساعی با یکدیگر جهت خلق یک ارزش پایدار و تشکیل اتحادهای استراتژیک می باشد. همچنین در سازمانهای موفق همواره رد پای یک تیم منسجم و اثربخش که با هم تشریک مساعی کرده اند دیده می شود. امروزه انسانهای موفق ترجیح میدهند که سهمی مناسب از یک کیک بزرگ داشته باشند تا اینکه به تنهایی صاحب یک کیک کوچک باشند. امروزه نقش غیر قابل انکار کامیونیتی ها در موفقیت کسب و کارها بر هیچ کس پوشیده نیست....بازنشراز کانال تجربه آینده
فردي از پروردگار در خواست كرد تا به او بهشت و جهنم را نشان دهد. خداوند دعاي او را مستجاب كرد. در عالم شهود او وارد اتاقي شد كه جمعي از مردم در اطراف ديگ بزرگ غذا نشسته بودند. همه گرسنه، نااميد و در عذاب بودند. هر كدام قاشقي داشت كه به ديگ مي رسيد، ولي دسته قاشق ها بلندتر از بازوي آنها بود به طوري كه نمي توانستند قاشق را به دهانشان برسانند. عذاب آنها وحشتناك بود!
آنگاه ندا آمد: اكنون بهشت را نظاره كن. او به اتاق ديگري كه درست مانند اولي بود وارد شد. ديگ غذا، جمعي از مردم، همان قاشقهاي دسته بلند و ...ولي در آنجا همه شاد و سير بودند. آن مرد گفت: نمي فهمم!!! چرا مردم اينجا شادند. در حالي كه در اتاق ديگر بدبختند با آنكه همه چيزشان يكسان است؟ ندا آمد كه در اينجا آنها ياد گرفته اند كه يكديگر را تغذيه كنند. هر كسي با قاشقش غذا در دهان ديگري مي گذارد چون ايمان دارد كه كسي هست كه در دهانش غذايي بگذارد.../کانال مدیریت اجرایی
✅نکته مدیریتی:
شاید اغراق آمیز نباشد اگر عصر حاضر را عصر تشریک مساعی (Collaboration) بنامیم. امروزه رقابت به معنای نابود کردن و حذف رقبا نیست بلکه در بهترین حالت در جستجوی تشریک مساعی با یکدیگر جهت خلق یک ارزش پایدار و تشکیل اتحادهای استراتژیک می باشد. همچنین در سازمانهای موفق همواره رد پای یک تیم منسجم و اثربخش که با هم تشریک مساعی کرده اند دیده می شود. امروزه انسانهای موفق ترجیح میدهند که سهمی مناسب از یک کیک بزرگ داشته باشند تا اینکه به تنهایی صاحب یک کیک کوچک باشند. امروزه نقش غیر قابل انکار کامیونیتی ها در موفقیت کسب و کارها بر هیچ کس پوشیده نیست....بازنشراز کانال تجربه آینده
✳️ #دورهمی
خوشا به حال آنان که از تنهایی نمی ترسند، از همنشینی با خویش نمی ترسند، مدام دنبال کاری برای انجام یا راهی برای سرگرمی یا موضوعی برای قضاوت نیستند!
اگر تنها نمانی، خودت را نمی شناسی. اگر خود را نشناسی، کم کم از خلاء درونت به هراس می افتی.
اما خلائي در کار نیست، جهانی پهناور درون روح ما پنهان است،در انتظار کشف. با تمام قدرت بکرش آنجاست. چنان تازه و چنان نیرومند است که از پذیرفتن وجودش می ترسیم.
خوشا به حال آنان که از تنهایی نمی ترسند، از همنشینی با خویش نمی ترسند، مدام دنبال کاری برای انجام یا راهی برای سرگرمی یا موضوعی برای قضاوت نیستند!
اگر تنها نمانی، خودت را نمی شناسی. اگر خود را نشناسی، کم کم از خلاء درونت به هراس می افتی.
اما خلائي در کار نیست، جهانی پهناور درون روح ما پنهان است،در انتظار کشف. با تمام قدرت بکرش آنجاست. چنان تازه و چنان نیرومند است که از پذیرفتن وجودش می ترسیم.
✳️ #دورهمی
✅ "چماق و هویج را خدا بیامرزد"
تا حالا شده به میز کار خود باز گردید و کاغذ یادداشت زرد رنگی روی میز خود ببینید؟ کاغذ یادداشتی که رئیس شما روی آن نوشته باشد «کار امروزت عالی بود!». /کانال مدیریت اجرایی
هر وقت که سخنرانی دارم این را از حاضرین میپرسم. در یک جمعیت ۱۰۰ نفری معمولا ۲ یا ۳ نفر دست خود را بلند میکنند. از آنها میپرسم «آن را چه کردید؟»، تنها یکبار شده که کسی بگوید آن را دور انداخته است. تمام افراد دیگر، آن را در محل کارشان در معرض دید نگاه داشتهاند. مثلا برای مدت زیادی روی صفحه نمایش رایانه خود چسپانده بودند./کانال مدیریت اجرایی
شگفتآور است که اکثر ما توجه بسیار کمی از طرف رئیس خود دریافت میکنیم که در نتیجه، یک کاغذ یادداشت با چند کلمه روی آن اهمیت یک جایزه بزرگ را پیدا میکند. کاغذ یادداشت یادآوری است که نشان میدهد ما کاری انجام دادهایم که ارزش تقدیر و صرف ۳۰ ثانیه از وقت رئیس ما را داشته است.
کارکنان ممکن است برای حقوق سرکار حاضر شوند ولی کاغذهای یادداشت زرد رنگ بسیار با ارزشتر از حقوق هستند. این کاغذها هستند که تلاش آینده کارکنان را نتیجه میدهند.
بازنشراز کانال مدیریت و روانشناسی
✅ "چماق و هویج را خدا بیامرزد"
تا حالا شده به میز کار خود باز گردید و کاغذ یادداشت زرد رنگی روی میز خود ببینید؟ کاغذ یادداشتی که رئیس شما روی آن نوشته باشد «کار امروزت عالی بود!». /کانال مدیریت اجرایی
هر وقت که سخنرانی دارم این را از حاضرین میپرسم. در یک جمعیت ۱۰۰ نفری معمولا ۲ یا ۳ نفر دست خود را بلند میکنند. از آنها میپرسم «آن را چه کردید؟»، تنها یکبار شده که کسی بگوید آن را دور انداخته است. تمام افراد دیگر، آن را در محل کارشان در معرض دید نگاه داشتهاند. مثلا برای مدت زیادی روی صفحه نمایش رایانه خود چسپانده بودند./کانال مدیریت اجرایی
شگفتآور است که اکثر ما توجه بسیار کمی از طرف رئیس خود دریافت میکنیم که در نتیجه، یک کاغذ یادداشت با چند کلمه روی آن اهمیت یک جایزه بزرگ را پیدا میکند. کاغذ یادداشت یادآوری است که نشان میدهد ما کاری انجام دادهایم که ارزش تقدیر و صرف ۳۰ ثانیه از وقت رئیس ما را داشته است.
کارکنان ممکن است برای حقوق سرکار حاضر شوند ولی کاغذهای یادداشت زرد رنگ بسیار با ارزشتر از حقوق هستند. این کاغذها هستند که تلاش آینده کارکنان را نتیجه میدهند.
بازنشراز کانال مدیریت و روانشناسی
✳️ #آموزه_مدیریتی
✅ قاتلان تصمیم گیری استراتژیک
چه برای زندگی شخصی خود تصمیمگیری میکنید و چه مدیر ارشد یک سازمان، یک استاندار یا رییس جمهور هستید، یکی از مهمترین مهارتها، مهارت تصمیمگیری است. در این میان عادتهایی وجود دارند که قاتلان تصمیمگیری استراتژيک هستند.
1- عادت خیلی منطقی بودن
اگر خیلی منطقی باشید، هیچ ایده خلاقانهای به ذهن شما نمیرسد. اگر بخواهید هر ایدهای که کمی عجیب و غریب است را در همان لحظه اول کنار بگذارید، همیشه به همان گزینههای قدیمی خواهید رسید.
2- عادت انتخاب اولین راه حل
فکر کردن کار انرژیبری است، بنابراین مغز ما متخصص کاهش مصرف انرژی است. چه کار میکند؟ یکی از کارهایی که میکند این است که وقتی به اولین گزینه رسید، خاموش میشود و سوت پایان جستجو را میکشد! بدین ترتیب شما با سبد کوچکی از گزینهها روبرو خواهید بود.
3- عادت فقط یک جواب درست وجود دارد
اکثر ما فکر میکنیم که یک جواب بهینه وجود دارد و ما باید آن را پیدا کنیم. در صورتی که ممکن است سه جواب مطلوب وجود داشته باشد. بنابراین ذهن خود را باز نگاه دارید./کانال مدیریت اجرایی
4- عادت تفکر تک سناریویی
همه ما در صحبت میگوییم که دنیا متغیر است اما در عمل، وقتی تصمیم میگیریم فقط بر اساس یک آینده (سناریو)، گزینه برتر را انتخاب میکنیم. در صورتی که باید علاوه بر گزینه برای آینده مورد انتظار، برای آیندههای دیگر نیز گزینههای متناسب در ذهن داشته باشیم.
5- عادت جمع آوری دادههای خیلی زیاد
برخی از ما آنقدر اطلاعات جمعآوری میکنیم، که دچار فلج تحلیلی (Paralysis by analysis) میشویم. کیفیت تصمیمگیری مبتنی بر دادههای خیلی کم و خیلی زیاد هر دو در معرض خطر است./کانال مدیریت اجرایی
6- عادت بیتوجهی به پیامدهای موج دو و سه
تفکر کوتاه مدت یکی از بزرگترین اشتباهاتی است که افراد در فرآیند تصمیمگیری مرتکب میشوند. آنها نمیدانند تصمیمی که امروز میگیرند علاوه بر زمان حال بر آینده نیز تاثیر خواهد گذاشت. چیزی که امروز درست و کاربردی به نظر میرسد، شاید نهایتا تصمیم خوبی از آب درنیاید. برای رفع این مشکل از ابزار چرخ آینده استفاده میکنند. این ابزار کمک میکند که پیامدهای موجهای بعدی تصمیم امروز مشخص و در نظر گرفته شود.
✅ قاتلان تصمیم گیری استراتژیک
چه برای زندگی شخصی خود تصمیمگیری میکنید و چه مدیر ارشد یک سازمان، یک استاندار یا رییس جمهور هستید، یکی از مهمترین مهارتها، مهارت تصمیمگیری است. در این میان عادتهایی وجود دارند که قاتلان تصمیمگیری استراتژيک هستند.
1- عادت خیلی منطقی بودن
اگر خیلی منطقی باشید، هیچ ایده خلاقانهای به ذهن شما نمیرسد. اگر بخواهید هر ایدهای که کمی عجیب و غریب است را در همان لحظه اول کنار بگذارید، همیشه به همان گزینههای قدیمی خواهید رسید.
2- عادت انتخاب اولین راه حل
فکر کردن کار انرژیبری است، بنابراین مغز ما متخصص کاهش مصرف انرژی است. چه کار میکند؟ یکی از کارهایی که میکند این است که وقتی به اولین گزینه رسید، خاموش میشود و سوت پایان جستجو را میکشد! بدین ترتیب شما با سبد کوچکی از گزینهها روبرو خواهید بود.
3- عادت فقط یک جواب درست وجود دارد
اکثر ما فکر میکنیم که یک جواب بهینه وجود دارد و ما باید آن را پیدا کنیم. در صورتی که ممکن است سه جواب مطلوب وجود داشته باشد. بنابراین ذهن خود را باز نگاه دارید./کانال مدیریت اجرایی
4- عادت تفکر تک سناریویی
همه ما در صحبت میگوییم که دنیا متغیر است اما در عمل، وقتی تصمیم میگیریم فقط بر اساس یک آینده (سناریو)، گزینه برتر را انتخاب میکنیم. در صورتی که باید علاوه بر گزینه برای آینده مورد انتظار، برای آیندههای دیگر نیز گزینههای متناسب در ذهن داشته باشیم.
5- عادت جمع آوری دادههای خیلی زیاد
برخی از ما آنقدر اطلاعات جمعآوری میکنیم، که دچار فلج تحلیلی (Paralysis by analysis) میشویم. کیفیت تصمیمگیری مبتنی بر دادههای خیلی کم و خیلی زیاد هر دو در معرض خطر است./کانال مدیریت اجرایی
6- عادت بیتوجهی به پیامدهای موج دو و سه
تفکر کوتاه مدت یکی از بزرگترین اشتباهاتی است که افراد در فرآیند تصمیمگیری مرتکب میشوند. آنها نمیدانند تصمیمی که امروز میگیرند علاوه بر زمان حال بر آینده نیز تاثیر خواهد گذاشت. چیزی که امروز درست و کاربردی به نظر میرسد، شاید نهایتا تصمیم خوبی از آب درنیاید. برای رفع این مشکل از ابزار چرخ آینده استفاده میکنند. این ابزار کمک میکند که پیامدهای موجهای بعدی تصمیم امروز مشخص و در نظر گرفته شود.
✳️ #آموزه_مدیریتی
✅ هفت کلید برای اینکه رهبری حرفه ای و موثر باشید:
عاقلانه تفویض اختیار کنید.
اهداف را برای زیردستانتان مشخص کنید.
ارتباطات قوی و موثر داشته باشید.
برای زیردستان خود وقت بگذارید و صحبتهای آنها را بشنوید.
دستاوردهای زیردستان را ببینید و تصدیق کنید.
همواره به راه حلهای پایدار فکر کنید، راه حلهای مقطعی زیان آور هستند.
در محیط کار خیلی جدی و خشک نباشید.
✅ هفت کلید برای اینکه رهبری حرفه ای و موثر باشید:
عاقلانه تفویض اختیار کنید.
اهداف را برای زیردستانتان مشخص کنید.
ارتباطات قوی و موثر داشته باشید.
برای زیردستان خود وقت بگذارید و صحبتهای آنها را بشنوید.
دستاوردهای زیردستان را ببینید و تصدیق کنید.
همواره به راه حلهای پایدار فکر کنید، راه حلهای مقطعی زیان آور هستند.
در محیط کار خیلی جدی و خشک نباشید.
✳️ #بزرگی_می_گفت
دائما مهارتهای خود را در زمینه فعالیتهای کلیدی و مهم با زمان هماهنگ کنید. به یاد داشته باشید که هر چقدر هم که امروز مهارتهای خوبی داشته باشید، دانش و مهارتهای شما با گذر زمان کهنه و متروک میشوند. اگر شما در حال بهتر شدن نباشید، پس در حال بدتر شدن هستید...
دائما مهارتهای خود را در زمینه فعالیتهای کلیدی و مهم با زمان هماهنگ کنید. به یاد داشته باشید که هر چقدر هم که امروز مهارتهای خوبی داشته باشید، دانش و مهارتهای شما با گذر زمان کهنه و متروک میشوند. اگر شما در حال بهتر شدن نباشید، پس در حال بدتر شدن هستید...
Forwarded from اخبار اقتصاد ایران
گزارش جدید بانک جهانی درباره پیش بینی وضعیت #اقتصاد_ایران با ترجمه فارسی
👇
👇
Forwarded from اخبار اقتصاد ایران
ایران. 1396بهبود نفت محور.pdf
2.8 MB
✳️ #مطالعه_موردی case study ودرس آموخته های آن
✅ هند و توسعه صنعتی
پس از استقلال هند در سال 1947، دولت مسوولیت توسعه اقتصادی را برعهده گرفت و سیاستهای اقتصادی در چارچوب برنامههای پنج ساله توسعه تنظیم شد. از آنجا که هند در کنار استقلال سیاسی علاقهمند به استقلال اقتصادی نیز بود با آغاز برنامه پنجساله دوم، سیاستگذاران هندی «رشد بخش کالاهای سرمایهای» را در دستور کار خود قرار دادند. این کشور مایل نبود سرمایهگذاری خارجی را بپذیرد مگر بهعنوان وسیله تحصیل تکنولوژی خارجی. با این حال آمادگی پذیرش کمک خارجی را داشت؛ هرچند از این کمکها نیز بسیار کم استفاده کرد. هند اساسا تمایل داشت خوداتکا باشد و چنین نیز بود. بهطور کلی جهتگیری سیاستهای صنعتی هند به مدت 30 سال از استمرار برخوردار بود. به عبارت دیگر دیدگاه هند در این مدت، تاکید بر نقش پیشرو بخش کالاهای سرمایهای در اقتصاد و تمرکز بر نقش دولت در راستای تحقق این امر بود. در این دوران، بخش عمومی حدود 40تا55 درصد از مجموع سرمایهگذاریها را انجام میداد و «سرمایهگذاری خصوصی» در صنعت از طریق رشتهای از اقدامات مثل صدور جوازهای صنعتی و سهمیههای وارداتی، تحت کنترل درآمد. واردات نیز به وسیله سهمیهها(علاوه بر تعرفهها) محدود میشد و مقدار آن برحسب نوع محصول و استفادهکننده تخصیص مییافت. برای جلوگیری از افزایش انحصار در بخشخصوصی، «نظارتهای قیمتی» نیز بر محصولاتی که ضروری تلقی میشدند مثل کود شیمیایی، سیمان، آلومینیوم، شکر، فرآوردههای دارویی و ... انجام میگرفت. با فرض تمرکز سیاستهای اقتصادی هند بر ایجاد بخش کالاهای سرمایهای در راستای استقلال نرخ انباشت سرمایه از رشد درآمدهای صادراتی، میتوان این کشور را در زمینه صنعتی شدن، موفق ارزیابی کرد. چراکه سهم کالاهای سرمایهای در تولید صنعتی هند از کمتراز 5 درصد در ابتدای برنامه پنج ساله دوم، به حدود 18 درصد در سال 1980 رسید. همچنین طی دوره 20 ساله 80-1960 نرخ رشد ارزش افزوده صنایع مرتبط با کالاهای سرمایهای به 8.1درصد بالغ شد. در حالی که در همین بازه، نرخ رشد بخش کالاهای سرمایهای، مصرفی و واسطهای به ترتیب معادل6.2، 4.9و 4.2درصد بود. بنابراین اولویت سرمایهگذاری درخصوص کالاهای سرمایهای بهطور نسبی محقق شد؛ هرچند آهنگ رشد اقتصادی و بهرهوری طی 3دهه (80-1950) آهسته بود.
بهدنبال رشد کند تولید ناخالص داخلی و بهرهوری، هند در سال 1985 برنامهای تحت عنوان «اصلاحات صنعتی» به اجرا درآورد. تمرکز این برنامه به سه محور «افزایش سرمایهگذاری بخشخصوصی»، «تغییر ابزارهای سیاست اقتصادی از نظارتهای فیزیکی به مشوقهای ملی» و «تغییر رویکرد استراتژی توسعه صنعتی از جایگزینی واردات کالاهای سرمایهای به سوی اقتصاد بازتر» بود. به این ترتیب، دولت یارانههای بنگاههای تولید صنعتی را تقلیل داد و نظارت بر قیمتها کاهش یافت. برخی مشوقهای صادراتی به اجرا درآمد و عوارض گمرکی صادرات در مورد سه چهارم از اقلامی که در گذشته مشمول حقوق گمرکی بودند از میان رفت. همچنین، سیاست اقتصادی، اندکی به سمت ترغیب بیشتر سرمایهگذاری خارجی مستقیم متمایل شد. در نتیجه این اصلاحات سهم تولیدات صنعتی از صادرات به حدود 70 درصد رسید. با وجود موفقیتهای نسبی هند در اجرای این رویکرد، سیاستهای اقتصادی این کشور به لحاظ زمانی با سیاستهای جهانی هماهنگ نبوده است. زمانی که تجارت بینالمللی به شدت در حال گسترش بود، سیاستهای هند خیلی دروننگر بودند. زمانی هم که آهنگ تجارت بینالمللی آهسته شد، هند تصمیم گرفت نظام تجاری خود را آزاد کند و بیشتر رو به صادرات بینالمللی آورد.
✅ هند و توسعه صنعتی
پس از استقلال هند در سال 1947، دولت مسوولیت توسعه اقتصادی را برعهده گرفت و سیاستهای اقتصادی در چارچوب برنامههای پنج ساله توسعه تنظیم شد. از آنجا که هند در کنار استقلال سیاسی علاقهمند به استقلال اقتصادی نیز بود با آغاز برنامه پنجساله دوم، سیاستگذاران هندی «رشد بخش کالاهای سرمایهای» را در دستور کار خود قرار دادند. این کشور مایل نبود سرمایهگذاری خارجی را بپذیرد مگر بهعنوان وسیله تحصیل تکنولوژی خارجی. با این حال آمادگی پذیرش کمک خارجی را داشت؛ هرچند از این کمکها نیز بسیار کم استفاده کرد. هند اساسا تمایل داشت خوداتکا باشد و چنین نیز بود. بهطور کلی جهتگیری سیاستهای صنعتی هند به مدت 30 سال از استمرار برخوردار بود. به عبارت دیگر دیدگاه هند در این مدت، تاکید بر نقش پیشرو بخش کالاهای سرمایهای در اقتصاد و تمرکز بر نقش دولت در راستای تحقق این امر بود. در این دوران، بخش عمومی حدود 40تا55 درصد از مجموع سرمایهگذاریها را انجام میداد و «سرمایهگذاری خصوصی» در صنعت از طریق رشتهای از اقدامات مثل صدور جوازهای صنعتی و سهمیههای وارداتی، تحت کنترل درآمد. واردات نیز به وسیله سهمیهها(علاوه بر تعرفهها) محدود میشد و مقدار آن برحسب نوع محصول و استفادهکننده تخصیص مییافت. برای جلوگیری از افزایش انحصار در بخشخصوصی، «نظارتهای قیمتی» نیز بر محصولاتی که ضروری تلقی میشدند مثل کود شیمیایی، سیمان، آلومینیوم، شکر، فرآوردههای دارویی و ... انجام میگرفت. با فرض تمرکز سیاستهای اقتصادی هند بر ایجاد بخش کالاهای سرمایهای در راستای استقلال نرخ انباشت سرمایه از رشد درآمدهای صادراتی، میتوان این کشور را در زمینه صنعتی شدن، موفق ارزیابی کرد. چراکه سهم کالاهای سرمایهای در تولید صنعتی هند از کمتراز 5 درصد در ابتدای برنامه پنج ساله دوم، به حدود 18 درصد در سال 1980 رسید. همچنین طی دوره 20 ساله 80-1960 نرخ رشد ارزش افزوده صنایع مرتبط با کالاهای سرمایهای به 8.1درصد بالغ شد. در حالی که در همین بازه، نرخ رشد بخش کالاهای سرمایهای، مصرفی و واسطهای به ترتیب معادل6.2، 4.9و 4.2درصد بود. بنابراین اولویت سرمایهگذاری درخصوص کالاهای سرمایهای بهطور نسبی محقق شد؛ هرچند آهنگ رشد اقتصادی و بهرهوری طی 3دهه (80-1950) آهسته بود.
بهدنبال رشد کند تولید ناخالص داخلی و بهرهوری، هند در سال 1985 برنامهای تحت عنوان «اصلاحات صنعتی» به اجرا درآورد. تمرکز این برنامه به سه محور «افزایش سرمایهگذاری بخشخصوصی»، «تغییر ابزارهای سیاست اقتصادی از نظارتهای فیزیکی به مشوقهای ملی» و «تغییر رویکرد استراتژی توسعه صنعتی از جایگزینی واردات کالاهای سرمایهای به سوی اقتصاد بازتر» بود. به این ترتیب، دولت یارانههای بنگاههای تولید صنعتی را تقلیل داد و نظارت بر قیمتها کاهش یافت. برخی مشوقهای صادراتی به اجرا درآمد و عوارض گمرکی صادرات در مورد سه چهارم از اقلامی که در گذشته مشمول حقوق گمرکی بودند از میان رفت. همچنین، سیاست اقتصادی، اندکی به سمت ترغیب بیشتر سرمایهگذاری خارجی مستقیم متمایل شد. در نتیجه این اصلاحات سهم تولیدات صنعتی از صادرات به حدود 70 درصد رسید. با وجود موفقیتهای نسبی هند در اجرای این رویکرد، سیاستهای اقتصادی این کشور به لحاظ زمانی با سیاستهای جهانی هماهنگ نبوده است. زمانی که تجارت بینالمللی به شدت در حال گسترش بود، سیاستهای هند خیلی دروننگر بودند. زمانی هم که آهنگ تجارت بینالمللی آهسته شد، هند تصمیم گرفت نظام تجاری خود را آزاد کند و بیشتر رو به صادرات بینالمللی آورد.
✳️ #مطالعه_موردی _و_درس_ آموخته_ های_ آن
✅ اشتغال به سبک شیلی
یکی از کشورهایی که طی دهه گذشته با اجرای صحیح سیاستهای اشتغالزایی، تصویر نیروی کار خود را به کلی تغییر داد شیلی است. بررسی آمارهای بانک جهانی نشان میدهد که در اوایل دهه 80 شیلی با نرخ بیکاری 13درصدی مواجه بود. رشد اقتصادی این کشور در بازه زمانی بین سالهای 1975 تا 1980 بین محدوده مثبت و منفی اعداد در نوسان بود. اقتصاد این کشور مانند همسایگان خود اقتصادی مبتنی بر کشاورزی و منابع طبیعی بود و بخش صنعت سهم کمی از تولید ناخالص داخلی در شیلی را برعهده داشت. اما اتخاذ مجموعهای از سیاستهای اقتصادی و برنامههای اشتغال باعث شد تا علاوه بر کاهش ابعاد فقر و بیکاری در شیلی، این کشور از لحاظ تنوع اقتصادی نیز در وضعیتی به مراتب بهتر از همسایگان خود در آمریکای لاتین قرار بگیرد.
میتوان گفت برنامه اقتصادی شیلی در سه سطح به وقوع پیوست. در دو سطح نخست برنامه اصلاحی تسهیل صادرات، سیاستهای رقابتی، خصوصیسازی صندوقهای بازنشستگی، نظام سلامت و نظام آموزشی در دستور کار سیاستگذاران قرار گرفت. تغییراتی که این کشور را به یک مقصد سرمایهگذاری جذاب و الگویی برای پیادهسازی اصلاحات اقتصادی بدل کرد. اما بازگشت وضعیت ناگوار پس از بحران اقتصادی سال 1998 سیاستگذاران شیلیایی را به فکر اجرای سومین مرحله از برنامههای اصلاحی انداخت. این برنامه اصلاحی بهطور ویژه بر تقویت بنگاههای خرد، کوچک و متوسط متمرکز شده بود. محورهای اصلی این برنامه اصلاحی شامل افزایش انعطاف بازار نیروی کار، ایجاد سیستم صدور گواهینامه توانافزایی فنی، گسترش شبکه ارتباطی بین صنایع خرد و حذف برخی قوانین زائد و بهروزرسانی برخی استانداردها برای افزایش سطح کیفی محصولات این کشور بود.
اشتغال میوه مهارتافزایی
سیاستگذاران شیلی که نرخ بالای بیسوادی و سطح نامطلوب مهارتهای فنی کارگران را بهعنوان مانعی جدی برای رشد اقتصادی میدیدند برای غلبه بر این مشکلات علاوه بر توسعه زیر ساخت و گسترش چتر پوششی آموزش تحصیلی در این کشور، از یک ابزار اثرگذار در زمینه افزایش مهارتهای فنی کارگران شیلیایی استفاده کردند. این ابزارها شامل تشکیل سرویس ملی کارآموزی و استخدام بود. این سرویس به منظور افزایش انگیزه شرکتها به استخدام کارکنان کمتجربه، از مشوقهای مالیاتی در قالب برگزاری دوره کارآموزی بهعنوان ابزاری انگیزشی استفاده کرد. به این ترتیب طی بازه زمانی بین سالهای 1988 تا 2002 تعداد شرکتهای عضو در این سرویس ملی از 17 هزار شرکت به بیش از 110 هزار شرکت افزایش یافت و به این ترتیب شیلی توانست نرخ بیکاری را از 12 درصد در سال 1999 به کمتر از 7 درصد در سال 2016 کاهش دهد.
✅ اشتغال به سبک شیلی
یکی از کشورهایی که طی دهه گذشته با اجرای صحیح سیاستهای اشتغالزایی، تصویر نیروی کار خود را به کلی تغییر داد شیلی است. بررسی آمارهای بانک جهانی نشان میدهد که در اوایل دهه 80 شیلی با نرخ بیکاری 13درصدی مواجه بود. رشد اقتصادی این کشور در بازه زمانی بین سالهای 1975 تا 1980 بین محدوده مثبت و منفی اعداد در نوسان بود. اقتصاد این کشور مانند همسایگان خود اقتصادی مبتنی بر کشاورزی و منابع طبیعی بود و بخش صنعت سهم کمی از تولید ناخالص داخلی در شیلی را برعهده داشت. اما اتخاذ مجموعهای از سیاستهای اقتصادی و برنامههای اشتغال باعث شد تا علاوه بر کاهش ابعاد فقر و بیکاری در شیلی، این کشور از لحاظ تنوع اقتصادی نیز در وضعیتی به مراتب بهتر از همسایگان خود در آمریکای لاتین قرار بگیرد.
میتوان گفت برنامه اقتصادی شیلی در سه سطح به وقوع پیوست. در دو سطح نخست برنامه اصلاحی تسهیل صادرات، سیاستهای رقابتی، خصوصیسازی صندوقهای بازنشستگی، نظام سلامت و نظام آموزشی در دستور کار سیاستگذاران قرار گرفت. تغییراتی که این کشور را به یک مقصد سرمایهگذاری جذاب و الگویی برای پیادهسازی اصلاحات اقتصادی بدل کرد. اما بازگشت وضعیت ناگوار پس از بحران اقتصادی سال 1998 سیاستگذاران شیلیایی را به فکر اجرای سومین مرحله از برنامههای اصلاحی انداخت. این برنامه اصلاحی بهطور ویژه بر تقویت بنگاههای خرد، کوچک و متوسط متمرکز شده بود. محورهای اصلی این برنامه اصلاحی شامل افزایش انعطاف بازار نیروی کار، ایجاد سیستم صدور گواهینامه توانافزایی فنی، گسترش شبکه ارتباطی بین صنایع خرد و حذف برخی قوانین زائد و بهروزرسانی برخی استانداردها برای افزایش سطح کیفی محصولات این کشور بود.
اشتغال میوه مهارتافزایی
سیاستگذاران شیلی که نرخ بالای بیسوادی و سطح نامطلوب مهارتهای فنی کارگران را بهعنوان مانعی جدی برای رشد اقتصادی میدیدند برای غلبه بر این مشکلات علاوه بر توسعه زیر ساخت و گسترش چتر پوششی آموزش تحصیلی در این کشور، از یک ابزار اثرگذار در زمینه افزایش مهارتهای فنی کارگران شیلیایی استفاده کردند. این ابزارها شامل تشکیل سرویس ملی کارآموزی و استخدام بود. این سرویس به منظور افزایش انگیزه شرکتها به استخدام کارکنان کمتجربه، از مشوقهای مالیاتی در قالب برگزاری دوره کارآموزی بهعنوان ابزاری انگیزشی استفاده کرد. به این ترتیب طی بازه زمانی بین سالهای 1988 تا 2002 تعداد شرکتهای عضو در این سرویس ملی از 17 هزار شرکت به بیش از 110 هزار شرکت افزایش یافت و به این ترتیب شیلی توانست نرخ بیکاری را از 12 درصد در سال 1999 به کمتر از 7 درصد در سال 2016 کاهش دهد.
Forwarded from مجمع فعالان اقتصادی
✅ استراتژی آمریکا نسبت به ایران چیست؟
✍️دکتر محمود سریع القلم
آمریکا، کشور گروه های لابی است. نه تنها در سیاست خارجی بلکه تقریباً در تمامی موضوعات میتوان از طریق لابی بر تصمیم سازی ها در آمریکا اثرات جدی گذاشت.عربستان اعلام کرده که در سال ۲۰۱۶، ۱۵۰ میلیون دلار صرف لابی در دستگاه های حکومتی آمریکا کرده است. هر گروهی که تشکلِ قویتر، پول بیشترداشته باشد، ظرفیت اثرگذاری بر سیاستگذری ها را پیدا میکند.
با توجه به اینکه ایران کشور فرصت ها، زیبایی ها و توانمندی ها است، چرا در این حدّ، ذهنیت نسبت به ایران منفی است؟ تقریباً هر خارجی که به ایران سفر میکند بلافاصله متوجه میان ذهنیت قبل از سفر و واقعیت بعد از سفر میشود.ذهنیت نسبت به ایران و ایرانی کجا پردازش میشود و شکل میگیرد؟ در مسکو؟ در شانگهای و بی چینگ؟ یا در ریاض؟ هیچکدام. شاید ۹۰ درصد ذهنیت نسبت به ایران، در آمریکا شکل میگیرد. ما ایرانی ها انتظار داریم دیگران نسبت به ما منصف باشند. این انتظارات با واقعیات جهانی که مبتنی بر منافع است، سازگار نیست.
دو گروه لابی در آمریکا نسبت به ایران، ذهنیت میسازند: ۱)تشکیلات نظامی که در تقابل با ایران در سطح منطقه خاورمیانه هستند و ۲) تشکیلات حامی اسراییل که عملکرد ایران را در مقابله با منافع اسراییل میدانند. دایره توافق این دو گروه قدرتمند به مراتب بیشتر از اختلاف نظر آنهاست. طی چند سال اخیر نیز، عربستان سعودی، ضلع سوم این لابی درون حاکمیت آمریکا شده است. هر سه ضلع مثلث، از یک استراتژی تبعیت میکنند: تفکیک ایران از جمهوری اسلامی ایران. آنها تبلیغ میکنند که ایران کشوری است با تاریخی پرافتخار. از این ایران باید حمایت کرد و با آن ارتباط داشت. به زعم آنها، جمهوری اسلامی ایران، مزاحم و در تضاد با منافع آمریکا، اسراییل و عربستان در منطقه است.
به نظر میرسد این لابی، این استراتژی را نسبت به ایران طراحی کرده اند: فشار تدریجی و دائمی، تداوم تحریم ها، محدود کردن منابع مالی، ممانعت از انتقال دانش، ایجاد نگرانی در میان بنگاهها و بانکهای اروپایی و ژاپنی، جلوگیری از سرمایه گذاری خارجی و در حاشیه سیاسی گذاشتن ایران. خلاصه تر: حفظ ایران در حد بقا و ممانعت از رشد و توسعه و پیشرفت آن. جالب توجه این است که در یک موضوع با اهمیتی، دو کانون لابی آمریکا با هم توافق ندارند: بخش های سیاسی، امنیتی و نظامی آمریکا، تکه تکه شدن خاورمیانه را به نفع منافع ژئوپلیتیک آمریکا نمیدانند و معتقدند که این جدایی طلبی ها در نهایت به نفع روسیه، تروریستها و در آیندهای دور به نفع چین است. تکه تکه شدن خاورمیانه، سطح اثرگذاری آمریکا در منطقه را میکاهد و هزینه های حضور را افزایش میدهد
هم اکنون ۲۶ سال است که از مذاکرات پیرامون حل و فصل اختلافات میان اسراییل و فلسطینی ها میگذرد.نتیجه ملموسی هم بدست نیامده و با ائتلاف غیرمستقیم اسراییل با کشورهای عربی موضوع فلسطین، شفافیت گذشته خود را ندارد. اگر از این زاویه به استراتژی آمریکا نسبت به ایران نظر بیافکنیم، کار فرسایشی سیاسی به مراتب کارآمدتر از کار نظامی است. تشابه قابل مطالعه ای میان موضوع هسته ای ایران و موضوع فلسطین وجود دارد: مذاکرات طولانی، بازیگران نابرابر، یک طرف عجله بر تفاهم دارد و دیگری اصرار بر درازا انجامیدن اختلاف . استراتژیست چین باستان، Sun Tzu در کتاب ماندنی خود The Art of Warfare به دو نکته اشاره میکند. یکی استفاده از اشتباهات دشمن برای شکست او و دوم، استراتژی فرسایشی سیاسی که بعضی از وجوه آن بدینصورت است: گیج کردن، به تأخیر انداختن حمله، سرِکارگذاشتن، موارد جدید مطرح کردن و در عین حال منطقی و قانونی رفتار کردن. در نظر داشته باشیم که ایران بیش از یک دهه است مذاکره هسته ای میکند، همچنان موضوع ادامه دارد، پیشرفت کشور به تأخیر افتاده است و هم زمان عربستان و اسراییل، پروژه های عظیم را دنبال میکنند
دایره اختلافات ایران و آمریکا به مراتب بزرگتر از موضوع هسته ای و برجام است. چه برجام بماند و چه نماند، این اختلافات پابرجا هستند.از منظر تاریخی، ایرانیها ۱۷۰ سال است در پی روابط عادلانه با سه قدرت جهانی بوده اند که عموماً به ناکامی انجامیده است. امروز، گفتار درمانی دستگاه دیپلماسی تأثیر چندانی بر محاسبات و انتخاب های طرف مقابل نخواهد گذاشت. متأسفانه نظام بین الملل براساس استدلال،بنا نشده است. نظام بین الملل و بازیگران آن براساس قدرت و منافع عمل میکنند و کار لابیها، بزک کردن استدلالی، منطقی و رسانه ای این منافع است.هم اکنون یک ائتلاف بین المللی منطقه ای در پی آن است که ایران را در حدّ یک هتل سه ستاره نگاه دارد
به مجمع فعالان اقتصادی بپیوندید
telegram.me/esfahaneconomy
✍️دکتر محمود سریع القلم
آمریکا، کشور گروه های لابی است. نه تنها در سیاست خارجی بلکه تقریباً در تمامی موضوعات میتوان از طریق لابی بر تصمیم سازی ها در آمریکا اثرات جدی گذاشت.عربستان اعلام کرده که در سال ۲۰۱۶، ۱۵۰ میلیون دلار صرف لابی در دستگاه های حکومتی آمریکا کرده است. هر گروهی که تشکلِ قویتر، پول بیشترداشته باشد، ظرفیت اثرگذاری بر سیاستگذری ها را پیدا میکند.
با توجه به اینکه ایران کشور فرصت ها، زیبایی ها و توانمندی ها است، چرا در این حدّ، ذهنیت نسبت به ایران منفی است؟ تقریباً هر خارجی که به ایران سفر میکند بلافاصله متوجه میان ذهنیت قبل از سفر و واقعیت بعد از سفر میشود.ذهنیت نسبت به ایران و ایرانی کجا پردازش میشود و شکل میگیرد؟ در مسکو؟ در شانگهای و بی چینگ؟ یا در ریاض؟ هیچکدام. شاید ۹۰ درصد ذهنیت نسبت به ایران، در آمریکا شکل میگیرد. ما ایرانی ها انتظار داریم دیگران نسبت به ما منصف باشند. این انتظارات با واقعیات جهانی که مبتنی بر منافع است، سازگار نیست.
دو گروه لابی در آمریکا نسبت به ایران، ذهنیت میسازند: ۱)تشکیلات نظامی که در تقابل با ایران در سطح منطقه خاورمیانه هستند و ۲) تشکیلات حامی اسراییل که عملکرد ایران را در مقابله با منافع اسراییل میدانند. دایره توافق این دو گروه قدرتمند به مراتب بیشتر از اختلاف نظر آنهاست. طی چند سال اخیر نیز، عربستان سعودی، ضلع سوم این لابی درون حاکمیت آمریکا شده است. هر سه ضلع مثلث، از یک استراتژی تبعیت میکنند: تفکیک ایران از جمهوری اسلامی ایران. آنها تبلیغ میکنند که ایران کشوری است با تاریخی پرافتخار. از این ایران باید حمایت کرد و با آن ارتباط داشت. به زعم آنها، جمهوری اسلامی ایران، مزاحم و در تضاد با منافع آمریکا، اسراییل و عربستان در منطقه است.
به نظر میرسد این لابی، این استراتژی را نسبت به ایران طراحی کرده اند: فشار تدریجی و دائمی، تداوم تحریم ها، محدود کردن منابع مالی، ممانعت از انتقال دانش، ایجاد نگرانی در میان بنگاهها و بانکهای اروپایی و ژاپنی، جلوگیری از سرمایه گذاری خارجی و در حاشیه سیاسی گذاشتن ایران. خلاصه تر: حفظ ایران در حد بقا و ممانعت از رشد و توسعه و پیشرفت آن. جالب توجه این است که در یک موضوع با اهمیتی، دو کانون لابی آمریکا با هم توافق ندارند: بخش های سیاسی، امنیتی و نظامی آمریکا، تکه تکه شدن خاورمیانه را به نفع منافع ژئوپلیتیک آمریکا نمیدانند و معتقدند که این جدایی طلبی ها در نهایت به نفع روسیه، تروریستها و در آیندهای دور به نفع چین است. تکه تکه شدن خاورمیانه، سطح اثرگذاری آمریکا در منطقه را میکاهد و هزینه های حضور را افزایش میدهد
هم اکنون ۲۶ سال است که از مذاکرات پیرامون حل و فصل اختلافات میان اسراییل و فلسطینی ها میگذرد.نتیجه ملموسی هم بدست نیامده و با ائتلاف غیرمستقیم اسراییل با کشورهای عربی موضوع فلسطین، شفافیت گذشته خود را ندارد. اگر از این زاویه به استراتژی آمریکا نسبت به ایران نظر بیافکنیم، کار فرسایشی سیاسی به مراتب کارآمدتر از کار نظامی است. تشابه قابل مطالعه ای میان موضوع هسته ای ایران و موضوع فلسطین وجود دارد: مذاکرات طولانی، بازیگران نابرابر، یک طرف عجله بر تفاهم دارد و دیگری اصرار بر درازا انجامیدن اختلاف . استراتژیست چین باستان، Sun Tzu در کتاب ماندنی خود The Art of Warfare به دو نکته اشاره میکند. یکی استفاده از اشتباهات دشمن برای شکست او و دوم، استراتژی فرسایشی سیاسی که بعضی از وجوه آن بدینصورت است: گیج کردن، به تأخیر انداختن حمله، سرِکارگذاشتن، موارد جدید مطرح کردن و در عین حال منطقی و قانونی رفتار کردن. در نظر داشته باشیم که ایران بیش از یک دهه است مذاکره هسته ای میکند، همچنان موضوع ادامه دارد، پیشرفت کشور به تأخیر افتاده است و هم زمان عربستان و اسراییل، پروژه های عظیم را دنبال میکنند
دایره اختلافات ایران و آمریکا به مراتب بزرگتر از موضوع هسته ای و برجام است. چه برجام بماند و چه نماند، این اختلافات پابرجا هستند.از منظر تاریخی، ایرانیها ۱۷۰ سال است در پی روابط عادلانه با سه قدرت جهانی بوده اند که عموماً به ناکامی انجامیده است. امروز، گفتار درمانی دستگاه دیپلماسی تأثیر چندانی بر محاسبات و انتخاب های طرف مقابل نخواهد گذاشت. متأسفانه نظام بین الملل براساس استدلال،بنا نشده است. نظام بین الملل و بازیگران آن براساس قدرت و منافع عمل میکنند و کار لابیها، بزک کردن استدلالی، منطقی و رسانه ای این منافع است.هم اکنون یک ائتلاف بین المللی منطقه ای در پی آن است که ایران را در حدّ یک هتل سه ستاره نگاه دارد
به مجمع فعالان اقتصادی بپیوندید
telegram.me/esfahaneconomy
✳️ #مطالعه_موردی_ ودرس آموخته های آن
✅ اشتغال به سبک اندونزی
تجربه اندونزی طی سالهای 1970 تا 1990 را میتوان نمونهای موفق از سیاستگذاری در زمینه کاهش نرخ بیکاری معرفی کرد. بررسی تجربه این کشور در کاهش عمق بیکاری از آنجا حائز اهمیت است که شرایط اندونزی طی سالهای یاد شده به واسطه وابستگی درآمدی به نفت، بهرهوری پایین، حضور در منطقهای ناامن و نرخ بیکاری دورقمی شباهت زیادی با وضعیت کنونی ایران دارد. سیاستگذاران وقت اندونزی با محوریت «سوهارتو» دومین رئیسجمهوری اندونزی، برای برخورد با عدم تناسب بین رشد اقتصادی 7 درصدی در دهه 70 و نرخ روزافزون بیکاری در اوایل این دهه از یک برنامه سهلایهای استفاده کردند.
طی نیمه اول دهه 1970 همزمان با صنعتی شدن اندونزی، نرخ بیکاری در مناطق روستایی با سرعت چشمگیری افزایش مییافت. اتفاقی که باعث افزایش نابرابری درآمدی و افزایش فقر در این کشور شده بود. بنابراین سیاستگذاران اندونزیایی در گام نخست با هدف اشتغالزایی حداکثری برای این اقشار سیاست توانمندسازی فعالیتهای خرد در دو حوزه صنعت و کشاورزی را در دستور کار قرار دادند. به این ترتیب در اثر مجموعهای از ابزارها چون تجاریسازی محصولات روستایی و صنایع پایین دست و ارتقای تکنولوژیک در حوزه صنایع خرد و کشاورزی با ایجاد شغلهای هر چند موقت و مدیریت سیل روزافزون بیکاران، علاوه بر کاهش آثار سوء اجتماعی بیکاری، با ایجاد تقاضا برای بخش غیررسمی پیشنیاز مورد نیاز برای اجرای سطح دوم سیاستهای اشتغالزایی خود را ایجاد کند.
سیاستگذاران برای کاهش عمق بیکاری در مرحله دوم تلاش کردند تا محیط فعالیت خرد اقتصادی را با دستاوردهای اقتصاد کلان هماهنگ کنند. ابزار سیاستگذاران اندونزی برای تامین این هدف، مقرراتزدایی، توسعه زیرساختهای نرمافزاری و سختافزاری در حوزههای کشاورزی و صنایع خرد و واردات سطوح بالاتر تکنولوژی برای تقویت این بنگاههای خرد بود. بررسیهای کارشناسانه نشان میدهد سرمایهگذاریهای زیرساختی در قالب تسهیل حملونقل در مناطق روستایی، توسعه شبکه ارتباطی، توسعه زیر ساختهای بازاری و بهروزرسانی سیستم کشاورزی قابلیت اشتغالزایی مضاعفی در اقتصاد اندونزی به وجود آورد. علاوه بر نیروی محرک ناشی از کاهش هزینه مبادله از طریق افزایش سرمایهگذاری بخش عمومی و تقویت روزافزون بخش خصوصی، کاهش قیود مقرراتی با افزایش انگیزه صادرات، سرمایهگذاری خارجی منابع بیشتری را در اختیار دولت وقت اندونزی قرار داد. از سوی دیگر با تسهیل ارتباط بازارهای شهری و روستایی از طریق واسطههای بازار مالی روستایی، رشد اقتصادی در این کشور پتانسیل بالاتری برای اثرپذیری و اثرگذاری بر مناطق روستایی پیدا کرد.
سیاستگذاران اندونزیایی پس از این اقدامات در سطح سوم از مجموعه سیاستهای اشتغالزایی «تثبیت تقاضا» با حفظ و توسعه حجم صادرات سرمایهبر را در دستور کار قرار دادند. به این ترتیب تغییری چشمگیر در ترکیب صادرات صنعتی اندونزی بر اساس نهاده مورد استفاده به وقوع پیوست، به نحوی که سهم صادرات مبتنی بر منابع طبیعی از مجموع صادرات این کشور آسیایی از 33 درصد در سال 95 به حدود 10درصد در سال 1999 رسید. افزون بر این طی این بازه زمانی سهم صادرات مبتنی بر سرمایه انسانی و تکنولوژی جدید در این کشور نیز به میزان قابل توجهی افزایش یافت. به عقیده کارشناسان دستیابی به رشد اقتصادی بالاتر نیازمند کاهش هرچه بیشتر هزینههای تولید و افزایش بهرهوری است. دو هدفی که به سختی تجمیع میشوند اما سیاستگذاران این کشور از طریق تثبیت تقاضای داخلی و خارجی برای بخشهای رونق یافته این دو هدف را تجمیع کردند. به این ترتیب با اجرای سیاستهای سطح سوم مانند تقویت صنایع کاربری مانند تولید پوشاک و مونتاژ سهم بخش صنایع از رشد ناخالص داخلی اندونزی از 10 درصد به حدود 30 درصد رسید. اصلاح قانون و بستر مناسب ایجاد شده برای صادرات نیز این موقعیت را فراهم کرد تا صنایع صادراتی پتانسیل بیشتری برای رشد داشته باشند.
به این ترتیب نقش سیاستهای تجاری بهعنوان یک کاتالیزور در دستیابی به اهداف اشتغالزایی اندونزی ایفای نقش کرد. این سیاستها در سه فاز به شکل توانمندسازی و تجاریسازی صنایع کوچک و روستایی، تسهیل ارتباط این صنایع با زنجیره ارزش و اتخاذ سیاستهای تجاری و ارزی صادرات محور از سیاستهای تجاری بهعنوان ابزاری برای کاهش بیکاری ایفای نقش کردند. ابزاری که بر مبنای آمارهای موجود در پایگاه اطلاعاتی trading economics نرخ بیکاری را از بیش از 12 درصد در سال 1975 طی دو دهه به حدود 6.5 درصد رساند.
✅ اشتغال به سبک اندونزی
تجربه اندونزی طی سالهای 1970 تا 1990 را میتوان نمونهای موفق از سیاستگذاری در زمینه کاهش نرخ بیکاری معرفی کرد. بررسی تجربه این کشور در کاهش عمق بیکاری از آنجا حائز اهمیت است که شرایط اندونزی طی سالهای یاد شده به واسطه وابستگی درآمدی به نفت، بهرهوری پایین، حضور در منطقهای ناامن و نرخ بیکاری دورقمی شباهت زیادی با وضعیت کنونی ایران دارد. سیاستگذاران وقت اندونزی با محوریت «سوهارتو» دومین رئیسجمهوری اندونزی، برای برخورد با عدم تناسب بین رشد اقتصادی 7 درصدی در دهه 70 و نرخ روزافزون بیکاری در اوایل این دهه از یک برنامه سهلایهای استفاده کردند.
طی نیمه اول دهه 1970 همزمان با صنعتی شدن اندونزی، نرخ بیکاری در مناطق روستایی با سرعت چشمگیری افزایش مییافت. اتفاقی که باعث افزایش نابرابری درآمدی و افزایش فقر در این کشور شده بود. بنابراین سیاستگذاران اندونزیایی در گام نخست با هدف اشتغالزایی حداکثری برای این اقشار سیاست توانمندسازی فعالیتهای خرد در دو حوزه صنعت و کشاورزی را در دستور کار قرار دادند. به این ترتیب در اثر مجموعهای از ابزارها چون تجاریسازی محصولات روستایی و صنایع پایین دست و ارتقای تکنولوژیک در حوزه صنایع خرد و کشاورزی با ایجاد شغلهای هر چند موقت و مدیریت سیل روزافزون بیکاران، علاوه بر کاهش آثار سوء اجتماعی بیکاری، با ایجاد تقاضا برای بخش غیررسمی پیشنیاز مورد نیاز برای اجرای سطح دوم سیاستهای اشتغالزایی خود را ایجاد کند.
سیاستگذاران برای کاهش عمق بیکاری در مرحله دوم تلاش کردند تا محیط فعالیت خرد اقتصادی را با دستاوردهای اقتصاد کلان هماهنگ کنند. ابزار سیاستگذاران اندونزی برای تامین این هدف، مقرراتزدایی، توسعه زیرساختهای نرمافزاری و سختافزاری در حوزههای کشاورزی و صنایع خرد و واردات سطوح بالاتر تکنولوژی برای تقویت این بنگاههای خرد بود. بررسیهای کارشناسانه نشان میدهد سرمایهگذاریهای زیرساختی در قالب تسهیل حملونقل در مناطق روستایی، توسعه شبکه ارتباطی، توسعه زیر ساختهای بازاری و بهروزرسانی سیستم کشاورزی قابلیت اشتغالزایی مضاعفی در اقتصاد اندونزی به وجود آورد. علاوه بر نیروی محرک ناشی از کاهش هزینه مبادله از طریق افزایش سرمایهگذاری بخش عمومی و تقویت روزافزون بخش خصوصی، کاهش قیود مقرراتی با افزایش انگیزه صادرات، سرمایهگذاری خارجی منابع بیشتری را در اختیار دولت وقت اندونزی قرار داد. از سوی دیگر با تسهیل ارتباط بازارهای شهری و روستایی از طریق واسطههای بازار مالی روستایی، رشد اقتصادی در این کشور پتانسیل بالاتری برای اثرپذیری و اثرگذاری بر مناطق روستایی پیدا کرد.
سیاستگذاران اندونزیایی پس از این اقدامات در سطح سوم از مجموعه سیاستهای اشتغالزایی «تثبیت تقاضا» با حفظ و توسعه حجم صادرات سرمایهبر را در دستور کار قرار دادند. به این ترتیب تغییری چشمگیر در ترکیب صادرات صنعتی اندونزی بر اساس نهاده مورد استفاده به وقوع پیوست، به نحوی که سهم صادرات مبتنی بر منابع طبیعی از مجموع صادرات این کشور آسیایی از 33 درصد در سال 95 به حدود 10درصد در سال 1999 رسید. افزون بر این طی این بازه زمانی سهم صادرات مبتنی بر سرمایه انسانی و تکنولوژی جدید در این کشور نیز به میزان قابل توجهی افزایش یافت. به عقیده کارشناسان دستیابی به رشد اقتصادی بالاتر نیازمند کاهش هرچه بیشتر هزینههای تولید و افزایش بهرهوری است. دو هدفی که به سختی تجمیع میشوند اما سیاستگذاران این کشور از طریق تثبیت تقاضای داخلی و خارجی برای بخشهای رونق یافته این دو هدف را تجمیع کردند. به این ترتیب با اجرای سیاستهای سطح سوم مانند تقویت صنایع کاربری مانند تولید پوشاک و مونتاژ سهم بخش صنایع از رشد ناخالص داخلی اندونزی از 10 درصد به حدود 30 درصد رسید. اصلاح قانون و بستر مناسب ایجاد شده برای صادرات نیز این موقعیت را فراهم کرد تا صنایع صادراتی پتانسیل بیشتری برای رشد داشته باشند.
به این ترتیب نقش سیاستهای تجاری بهعنوان یک کاتالیزور در دستیابی به اهداف اشتغالزایی اندونزی ایفای نقش کرد. این سیاستها در سه فاز به شکل توانمندسازی و تجاریسازی صنایع کوچک و روستایی، تسهیل ارتباط این صنایع با زنجیره ارزش و اتخاذ سیاستهای تجاری و ارزی صادرات محور از سیاستهای تجاری بهعنوان ابزاری برای کاهش بیکاری ایفای نقش کردند. ابزاری که بر مبنای آمارهای موجود در پایگاه اطلاعاتی trading economics نرخ بیکاری را از بیش از 12 درصد در سال 1975 طی دو دهه به حدود 6.5 درصد رساند.