مدیریت اجرایی
3.04K subscribers
12.9K photos
788 videos
1.32K files
4.6K links
ارایه به روز ترین اطلاعات ، دانش، مهارت وتوانایی در خصوص مدیریت ،سازمان واقتصاد زیر نظر دکتر امیرصادقی(پژوهشگر،مشاور و مدرس درزمینه کسب وکار) تاسیس کانال ۲۰۱۵
(۰۹۱۲۳۱۱۶۴۷۳) تلفن همراه
Download Telegram
✳️ #بزرگی_می_گفت

دائما مهارت‌های خود را در زمینه فعالیت‌های کلیدی و مهم با زمان هماهنگ کنید. به یاد داشته باشید که هر چقدر هم که امروز مهارت‌های خوبی داشته باشید، دانش و مهارت‌های شما با گذر زمان کهنه و متروک می‌شوند. اگر شما در حال بهتر شدن نباشید، پس در حال بدتر شدن هستید...
Forwarded from اخبار اقتصاد ایران
گزارش جدید بانک جهانی درباره پیش بینی وضعیت #اقتصاد_ایران با ترجمه فارسی
👇
Forwarded from اخبار اقتصاد ایران
ایران. 1396بهبود نفت محور.pdf
2.8 MB
✳️ #مطالعه_موردی case study ودرس آموخته های آن

✅ هند و توسعه صنعتی

پس از استقلال هند در سال 1947، دولت مسوولیت توسعه اقتصادی را برعهده گرفت و سیاست‌های اقتصادی در چارچوب برنامه‌های پنج ساله توسعه تنظیم شد. از آنجا که هند در کنار استقلال سیاسی علاقه‌مند به استقلال اقتصادی نیز بود با آغاز برنامه پنج‌ساله دوم، سیاست‌گذاران هندی «رشد بخش کالاهای سرمایه‌ای» را در دستور کار خود قرار دادند. این کشور مایل نبود سرمایه‌گذاری خارجی را بپذیرد مگر به‌عنوان وسیله تحصیل تکنولوژی خارجی. با این حال آمادگی پذیرش کمک خارجی را داشت؛ هرچند از این کمک‌ها نیز بسیار کم استفاده کرد. هند اساسا تمایل داشت خوداتکا باشد و چنین نیز بود. به‌طور کلی جهت‌گیری سیاست‌های صنعتی هند به مدت 30 سال از استمرار برخوردار بود. به عبارت دیگر دیدگاه هند در این مدت، تاکید بر نقش پیشرو بخش کالاهای سرمایه‌ای در اقتصاد و تمرکز بر نقش دولت در راستای تحقق این امر بود. در این دوران، بخش عمومی حدود 40تا55 درصد از مجموع سرمایه‌گذاری‌ها را انجام می‌داد و «سرمایه‌گذاری خصوصی» در صنعت از طریق رشته‌ای از اقدامات مثل صدور جوازهای صنعتی و سهمیه‌های وارداتی، تحت کنترل درآمد. واردات نیز به وسیله سهمیه‌ها(علاوه بر تعرفه‌ها) محدود می‌شد و مقدار آن برحسب نوع محصول و استفاده‌کننده تخصیص می‌یافت. برای جلوگیری از افزایش انحصار در بخش‌خصوصی، «نظارت‌های قیمتی» نیز بر محصولاتی که ضروری تلقی می‌شدند مثل کود شیمیایی، سیمان، آلومینیوم، شکر، فرآورده‌های دارویی و ... انجام می‌گرفت. با فرض تمرکز سیاست‌های اقتصادی هند بر ایجاد بخش کالاهای سرمایه‌ای در راستای استقلال نرخ انباشت سرمایه از رشد درآمدهای صادراتی، می‌توان این کشور را در زمینه صنعتی شدن، موفق ارزیابی کرد. چراکه سهم کالاهای سرمایه‌ای در تولید صنعتی هند از کمتراز 5 درصد در ابتدای برنامه پنج ساله دوم، به حدود 18 درصد در سال 1980 رسید. همچنین طی دوره 20 ساله 80-1960 نرخ رشد ارزش افزوده صنایع مرتبط با کالاهای سرمایه‌ای به 8.1درصد بالغ شد. در حالی که در همین بازه، نرخ رشد بخش کالاهای سرمایه‌ای، مصرفی و واسطه‌ای به ترتیب معادل6.2، 4.9و 4.2درصد بود. بنابراین اولویت سرمایه‌گذاری درخصوص کالاهای سرمایه‌ای به‌طور نسبی محقق شد؛ هرچند آهنگ رشد اقتصادی و بهره‌وری طی 3دهه (80-1950) آهسته بود.

به‌دنبال رشد کند تولید ناخالص داخلی و بهره‌وری، هند در سال 1985 برنامه‌ای تحت عنوان «اصلاحات صنعتی» به اجرا درآورد. تمرکز این برنامه به سه محور «افزایش سرمایه‌گذاری بخش‌خصوصی»، «تغییر ابزارهای سیاست اقتصادی از نظارت‌های فیزیکی به مشوق‌های ملی» و «تغییر رویکرد استراتژی توسعه صنعتی از جایگزینی واردات کالاهای سرمایه‌ای به سوی اقتصاد بازتر» بود. به این ترتیب، دولت یارانه‌های بنگاه‌های تولید صنعتی را تقلیل داد و نظارت بر قیمت‌ها کاهش یافت. برخی مشوق‌های صادراتی به اجرا درآمد و عوارض گمرکی صادرات در مورد سه چهارم از اقلامی که در گذشته مشمول حقوق گمرکی بودند از میان رفت. همچنین، سیاست اقتصادی، اندکی به سمت ترغیب بیشتر سرمایه‌گذاری خارجی مستقیم متمایل شد. در نتیجه این اصلاحات سهم تولیدات صنعتی از صادرات به حدود 70 درصد رسید. با وجود موفقیت‌های نسبی هند در اجرای این رویکرد، سیاست‌های اقتصادی این کشور به لحاظ زمانی با سیاست‌های جهانی هماهنگ نبوده است. زمانی که تجارت بین‌المللی به شدت در حال گسترش بود، سیاست‌های هند خیلی درون‌نگر بودند. زمانی هم که آهنگ تجارت بین‌المللی آهسته شد، هند تصمیم گرفت نظام تجاری خود را آزاد کند و بیشتر رو به صادرات بین‌المللی آورد.
✳️ #مطالعه_موردی _و_درس_ آموخته_ های_ آن

✅ اشتغال به سبک شیلی

یکی از کشورهایی که طی دهه‌ گذشته با اجرای صحیح سیاست‌های‌ اشتغال‌زایی، تصویر نیروی کار خود را به کلی تغییر داد شیلی است. بررسی آمارهای بانک جهانی نشان می‌دهد که در اوایل دهه 80 شیلی با نرخ بیکاری 13درصدی مواجه بود. رشد اقتصادی این کشور در بازه زمانی بین سال‌های 1975 تا 1980 بین محدوده مثبت و منفی اعداد در نوسان بود. اقتصاد این کشور مانند همسایگان خود اقتصادی مبتنی بر کشاورزی و منابع طبیعی بود و بخش صنعت سهم کمی از تولید ناخالص داخلی در شیلی را برعهده داشت. اما اتخاذ مجموعه‌ای از سیاست‌های اقتصادی و برنامه‌های اشتغال باعث شد تا علاوه بر کاهش ابعاد فقر و بیکاری در شیلی، این کشور از لحاظ تنوع اقتصادی نیز در وضعیتی به مراتب بهتر از همسایگان خود در آمریکای لاتین قرار بگیرد.

می‌توان گفت برنامه اقتصادی شیلی در سه سطح به وقوع پیوست. در دو سطح نخست برنامه‌ اصلاحی تسهیل صادرات، سیاست‌های رقابتی، خصوصی‌سازی صندوق‌های بازنشستگی، نظام سلامت و نظام آموزشی در دستور کار سیاست‌گذاران قرار گرفت. تغییراتی که این کشور را به یک مقصد سرمایه‌گذاری جذاب و الگویی برای پیاده‌سازی اصلاحات اقتصادی بدل کرد. اما بازگشت وضعیت ناگوار پس از بحران اقتصادی سال 1998 سیاست‌گذاران شیلیایی را به فکر اجرای سومین مرحله از برنامه‌های اصلاحی انداخت. این برنامه اصلاحی به‌طور ویژه بر تقویت بنگاه‌های خرد، کوچک و متوسط متمرکز شده بود. محورهای اصلی این برنامه اصلاحی شامل افزایش انعطاف بازار نیروی کار، ایجاد سیستم صدور گواهینامه توان‌افزایی فنی، گسترش شبکه ارتباطی بین صنایع خرد و حذف برخی قوانین زائد و به‌روزرسانی برخی استانداردها برای افزایش سطح کیفی محصولات این کشور بود.

اشتغال میوه مهارت‌افزایی

سیاست‌گذاران شیلی که نرخ بالای بی‌سوادی و سطح نامطلوب مهارت‌های فنی کارگران را به‌عنوان مانعی جدی برای رشد اقتصادی می‌‎دیدند برای غلبه بر این مشکلات علاوه بر توسعه زیر ساخت و گسترش چتر پوششی آموزش تحصیلی در این کشور، از یک ابزار اثرگذار در زمینه افزایش مهارت‌های فنی کارگران شیلیایی استفاده کردند. این ابزارها شامل تشکیل سرویس ملی کارآموزی و استخدام بود. این سرویس به منظور افزایش انگیزه شرکت‌ها به استخدام کارکنان کم‌تجربه، از مشوق‌های مالیاتی در قالب برگزاری دوره کارآموزی به‌عنوان ابزاری انگیزشی استفاده کرد. به این ترتیب طی بازه زمانی بین سال‌های 1988 تا 2002 تعداد شرکت‌های عضو در این سرویس ملی از 17 هزار شرکت به بیش از 110 هزار شرکت افزایش یافت و به این ترتیب شیلی توانست نرخ بیکاری را از 12 درصد در سال 1999 به کمتر از 7 درصد در سال 2016 کاهش دهد.
✅ استراتژی آمریکا نسبت به ایران چیست؟
✍️دکتر محمود سریع القلم

آمریکا، کشور گروه های لابی است. نه تنها در سیاست خارجی بلکه تقریباً در تمامی موضوعات می­توان از طریق لابی بر تصمیم­ سازی ها­ در آمریکا اثرات جدی گذاشت.عربستان اعلام کرده که در سال ۲۰۱۶، ۱۵۰ میلیون دلار صرف لابی در دستگاه های حکومتی آمریکا کرده است. هر گروهی که تشکلِ قوی­تر، پول بیشترداشته باشد، ظرفیت اثرگذاری بر سیاست­­گذری ها را پیدا می­کند.
با توجه به اینکه ایران کشور فرصت­ ها، زیبایی ­ها و توان­مندی ها است، چرا در این حدّ، ذهنیت نسبت به ایران منفی است؟ تقریباً هر خارجی که به ایران سفر می­کند بلافاصله متوجه میان ذهنیت قبل از سفر و واقعیت بعد از سفر می­شود.ذهنیت نسبت به ایران و ایرانی کجا پردازش می­شود و شکل می­گیرد؟ در مسکو؟ در شانگهای و بی چینگ؟ یا در ریاض؟ هیچکدام. شاید ۹۰ درصد ذهنیت نسبت به ایران، در آمریکا شکل می­گیرد. ما ایرانی ­ها انتظار داریم دیگران نسبت به ما منصف باشند. این انتظارات با واقعیات جهانی که مبتنی بر منافع است، سازگار نیست.
دو گروه لابی در آمریکا نسبت به ایران، ذهنیت می­سازند: ۱)تشکیلات نظامی که در تقابل با ایران در سطح منطقه خاورمیانه هستند و ۲) تشکیلات حامی اسراییل که عملکرد ایران را در مقابله با منافع اسراییل می­دانند. دایره توافق این دو گروه قدرتمند به مراتب بیشتر از اختلاف­ نظر آنهاست. طی چند سال اخیر نیز، عربستان سعودی، ضلع سوم این لابی درون حاکمیت آمریکا شده است. هر سه ضلع مثلث، از یک استراتژی تبعیت می­کنند: تفکیک ایران از جمهوری اسلامی ایران. آنها تبلیغ می­کنند که ایران کشوری است با تاریخی پرافتخار. از این ایران باید حمایت کرد و با آن ارتباط داشت. به زعم آنها، جمهوری اسلامی ایران، مزاحم و در تضاد با منافع آمریکا، اسراییل و عربستان در منطقه است.
به نظر می­رسد این لابی، این استراتژی را نسبت به ایران طراحی کرده­ اند: فشار تدریجی و دائمی، تداوم تحریم ­ها، محدود کردن منابع مالی، ممانعت از انتقال دانش، ایجاد نگرانی در میان بنگاهها و بانکهای اروپایی و ژاپنی، جلوگیری از سرمایه­ گذاری خارجی و در حاشیه سیاسی گذاشتن ایران. خلاصه ­تر: حفظ ایران در حد بقا و ممانعت از رشد و توسعه و پیشرفت آن. جالب توجه این است که در یک موضوع با اهمیتی، دو کانون لابی آمریکا با هم توافق ندارند: بخش ­های سیاسی، امنیتی و نظامی آمریکا، تکه تکه شدن خاورمیانه را به نفع منافع ژئوپلیتیک آمریکا نمی­دانند و معتقدند که این جدایی­ طلبی­ ها در نهایت به نفع روسیه، تروریست­ها و در آینده­ای دور به نفع چین است. تکه تکه شدن خاورمیانه، سطح اثرگذاری آمریکا در منطقه را می­کاهد و هزینه های حضور را افزایش می­دهد
هم اکنون ۲۶ سال است که از مذاکرات پیرامون حل و فصل اختلافات میان اسراییل و فلسطینی­ ها می­گذرد.نتیجه ملموسی هم بدست نیامده و با ائتلاف غیرمستقیم اسراییل با کشورهای عربی موضوع فلسطین، شفافیت گذشته خود را ندارد. اگر از این زاویه به استراتژی آمریکا نسبت به ایران نظر بیافکنیم، کار فرسایشی سیاسی به مراتب کارآمدتر از کار نظامی است. تشابه قابل مطالعه ای میان موضوع هسته­ ای ایران و موضوع فلسطین وجود دارد: مذاکرات طولانی، بازیگران نابرابر، یک طرف عجله بر تفاهم دارد و دیگری اصرار بر درازا انجامیدن اختلاف . استراتژیست چین باستان، Sun Tzu در کتاب ماندنی خود The Art of Warfare به دو نکته اشاره می­کند. یکی استفاده از اشتباهات دشمن برای شکست او و دوم، استراتژی فرسایشی سیاسی که بعضی از وجوه آن بدین­صورت است: گیج کردن، به تأخیر انداختن حمله، سرِکارگذاشتن، موارد جدید مطرح کردن و در عین حال منطقی و قانونی رفتار کردن. در نظر داشته باشیم که ایران بیش از یک دهه است مذاکره هسته­ ای می­کند، همچنان موضوع ادامه دارد، پیشرفت کشور به تأخیر افتاده است و هم زمان عربستان و اسراییل، پروژه ­های عظیم را دنبال می­کنند
دایره اختلافات ایران و آمریکا به مراتب بزرگتر از موضوع هسته­ ای و برجام است. چه برجام بماند و چه نماند، این اختلافات پابرجا هستند.از منظر تاریخی، ایرانی­ها ۱۷۰ سال است در پی روابط عادلانه با سه قدرت جهانی بوده ­اند که عموماً به ناکامی انجامیده است. امروز، گفتار درمانی دستگاه دیپلماسی تأثیر چندانی بر محاسبات و انتخاب­ های طرف مقابل نخواهد گذاشت. متأسفانه نظام بین­ الملل براساس استدلال،بنا نشده است. نظام بین ­الملل و بازیگران آن براساس قدرت و منافع عمل می­کنند و کار لابی­ها، بزک کردن استدلالی، منطقی و رسانه ­ای این منافع است.هم اکنون یک ائتلاف بین ­المللی منطقه­ ای در پی آن است که ایران را در حدّ یک هتل سه ستاره نگاه دارد
به مجمع فعالان اقتصادی بپیوندید
telegram.me/esfahaneconomy
✳️ #مطالعه_موردی_ ودرس آموخته های آن

✅ اشتغال به سبک اندونزی

تجربه اندونزی طی سال‌های 1970 تا 1990 را می‌توان نمونه‌ای موفق از سیاست‌گذاری در زمینه کاهش نرخ بیکاری معرفی کرد. بررسی تجربه این کشور در کاهش عمق بیکاری از آنجا حائز اهمیت است که شرایط اندونزی طی سال‌های یاد شده به واسطه وابستگی درآمدی به نفت، بهره‌وری پایین، حضور در منطقه‌ای ناامن و نرخ بیکاری دورقمی شباهت زیادی با وضعیت کنونی ایران دارد. سیاست‌گذاران وقت اندونزی با محوریت «سوهارتو» دومین رئیس‌جمهوری اندونزی، برای برخورد با عدم تناسب بین رشد اقتصادی 7 درصدی در دهه 70 و نرخ روزافزون بیکاری در اوایل این دهه از یک برنامه سه‌لایه‌ای استفاده کردند.

طی نیمه اول دهه 1970 همزمان با صنعتی شدن اندونزی، نرخ بیکاری در مناطق روستایی با سرعت چشمگیری افزایش می‌یافت. اتفاقی که باعث افزایش نابرابری درآمدی و افزایش فقر در این کشور شده بود. بنابراین سیاست‌گذاران اندونزیایی در گام نخست با هدف اشتغال‌زایی حداکثری برای این اقشار سیاست توانمند‌سازی فعالیت‌های خرد در دو حوزه صنعت و کشاورزی را در دستور کار قرار دادند. به این ترتیب در اثر مجموعه‌ای از ابزارها چون تجاری‌سازی محصولات روستایی و صنایع پایین دست و ارتقای تکنولوژیک در حوزه صنایع خرد و کشاورزی با ایجاد شغل‌های هر چند موقت و مدیریت سیل روزافزون بیکاران، علاوه بر کاهش آثار سوء اجتماعی بیکاری، با ایجاد تقاضا برای بخش غیررسمی پیش‌نیاز مورد نیاز برای اجرای سطح دوم سیاست‌های اشتغال‌زایی خود را ایجاد کند.

سیاست‌گذاران برای کاهش عمق بیکاری در مرحله دوم تلاش کردند تا محیط فعالیت خرد اقتصادی را با دستاوردهای اقتصاد کلان هماهنگ کنند. ابزار سیاست‌‎گذاران اندونزی برای تامین این هدف، مقررات‌زدایی، توسعه زیرساخت‌های نرم‌افزاری و سخت‌افزاری در حوزه‌های کشاورزی و صنایع خرد و واردات سطوح بالاتر تکنولوژی برای تقویت این بنگاه‌های خرد بود. بررسی‌های کارشناسانه نشان می‌دهد سرمایه‌گذاری‌های زیرساختی در قالب تسهیل حمل‌ونقل در مناطق روستایی، توسعه شبکه ارتباطی، توسعه زیر ساخت‌های بازاری و به‌روزرسانی سیستم کشاورزی قابلیت اشتغال‌زایی مضاعفی در اقتصاد اندونزی به وجود آورد. علاوه بر نیروی محرک ناشی از کاهش هزینه مبادله از طریق افزایش سرمایه‌گذاری بخش عمومی و تقویت روزافزون بخش خصوصی، کاهش قیود مقرراتی با افزایش انگیزه صادرات، سرمایه‌گذاری خارجی منابع بیشتری را در اختیار دولت وقت اندونزی قرار داد. از سوی دیگر با تسهیل ارتباط بازارهای شهری و روستایی از طریق واسطه‌های بازار مالی روستایی، رشد اقتصادی در این کشور پتانسیل بالاتری برای اثرپذیری و اثرگذاری بر مناطق روستایی پیدا کرد.

سیاست‌گذاران اندونزیایی پس از این اقدامات در سطح سوم از مجموعه سیاست‌های اشتغال‌زایی «تثبیت تقاضا» با حفظ و توسعه حجم صادرات سرمایه‌‎بر را در دستور کار قرار دادند. به این ترتیب تغییری چشمگیر در ترکیب صادرات صنعتی اندونزی بر اساس نهاده مورد استفاده به وقوع پیوست، به نحوی که سهم صادرات مبتنی بر منابع طبیعی از مجموع صادرات این کشور آسیایی از 33 درصد در سال 95 به حدود 10درصد در سال 1999 رسید. افزون بر این طی این بازه زمانی سهم صادرات مبتنی بر سرمایه انسانی و تکنولوژی جدید در این کشور نیز به میزان قابل توجهی افزایش یافت. به عقیده کارشناسان دستیابی به رشد اقتصادی بالاتر نیازمند کاهش هرچه بیشتر هزینه‌های تولید و افزایش بهره‌وری است. دو هدفی که به سختی تجمیع می‌شوند اما سیاست‌گذاران این کشور از طریق تثبیت تقاضای داخلی و خارجی برای بخش‌های رونق یافته این دو هدف را تجمیع کردند. به این ترتیب با اجرای سیاست‌های سطح سوم مانند تقویت صنایع کاربری مانند تولید پوشاک و مونتاژ سهم بخش صنایع از رشد ناخالص داخلی اندونزی از 10 درصد به حدود 30 درصد رسید. اصلاح قانون و بستر مناسب ایجاد شده برای صادرات نیز این موقعیت را فراهم کرد تا صنایع صادراتی پتانسیل بیشتری برای رشد داشته باشند.

به این ترتیب نقش سیاست‌های تجاری به‌عنوان یک کاتالیزور در دستیابی به اهداف اشتغال‌زایی اندونزی ایفای نقش کرد. این سیاست‌ها در سه فاز به شکل توانمند‌سازی و تجاری‌سازی صنایع کوچک و روستایی، تسهیل ارتباط این صنایع با زنجیره ارزش و اتخاذ سیاست‌های تجاری و ارزی صادرات محور از سیاست‌های تجاری به‌عنوان ابزاری برای کاهش بیکاری ایفای نقش کردند. ابزاری که بر مبنای آمارهای موجود در پایگاه اطلاعاتی trading economics نرخ بیکاری را از بیش از 12 درصد در سال 1975 طی دو دهه به حدود 6.5 درصد رساند.
✳️ #دورهمی

✅آزادی اجتماعی اشتغال می آفریند
✍️ پدرام سلطانی

خبری به نقل از آقای علی مطهری نایب رئیس محترم مجلس منتشر شد، مبنی بر اینکه طرحی برای ساماندهی موتورسواران در دست اجرا بوده است که به دستور یک نهاد متوقف شده است. دلیل عنوان شده هم این بوده است که آنها از قشر مستضف هستند.

می توان گفت که منظور نهاد مربوطه این بوده است که این گروه از طریق موتور خود کسب درامد می کنند و برخورد با ایشان موجب از بین رفتن درامدشان می شود. پیشتر در یادداشتی با عنوان "سهم من از تخلف" نوشته بودم که موتور سواران با تخلف از مقررات راهنمایی و رانندگی سهمشان را از تخلفات جاری در کشور بر می دارند. امروز با خواندن این خبر دریافتم که موضوع برداشتن سهم از تخلف حداقل از جانب بخشی از نظام تصمیم گیری کشور هم پذیرفته شده است./کانال مدیریت اجرایی
اما چرا باید قانون، هزینه فرصت بیکاری در کشور باشد؟ آیا به راستی همه راه های درست و سازنده طی شده و بسنده نبوده است؟ بدون شک چنین نیست. نخست در یک جمله بگویم که هیچ راهکار حساب شده و سازگار با وضع کنونی کشور برای کاهش نرخ بیکاری تاکنون از سوی دولت یا یک سازمان رسمی منتشر نشده است و این یعنی ایرادی هست./کانال مدیریت اجرایی
اگر به جای سخاوت در اعطای سهم شهروندان از تخلف، کمی گشاده دستی در قراردادهای سليقه اى اجتماعیمان بکنیم بهتر نیست؟ اگر بجای اینکه از ذخیره اخلاق شهروندی برداریم به تولید سرمایه اجتماعی بپردازیم و آنرا تا جای ممکن جايگزین سرمایه مادی بکنیم هوشمندانه تر نیست؟ اگر در برابر روشی که ما را هر آن به ناپایداری های اجتماعی نزدیک می کند به راهکاری که امید و نشاط را به جامعه تزریق می کند دست بزنیم اطمینان بخش تر نیست؟ /کانال مدیریت اجرایی
کافی است که آزادی های ساده اجتماعی راجایگزین ولنگاری های قانونی بکنیم. برگزاری یک کنسرت چند ده شغل ایجاد می کند، راه دادن بانوان به ورزشگاه صد ها هزار تقاضا برای خدمات به همراه می آورد که هزاران شغل در پی خود دارد، سبک کردن فیلترینگ اینترنت، آسان کردن چاپ کتاب و مجله، تساهل در تولید فیلم، رفع سختگیریهای متعدد به رستورانها و هتلها، رویکرد مداراجویانه تر با گردشگران و بسیاری از کارهای بی هزینه ای از این دست صدها هزار شغل در دل خود دارند. و البته ایجاد شغل فقط یکی از بهره های چندگانه این کارها است. /کانال مدیریت اجرایی
یکبار اولویت های کشور را بر شماریم! هیچکدام از اصلاحات بالا در زمره ١٠ موضوع اصلی کشور ما هم قرار نمی گیرند و اگر موضوعی اولویت دهم ما هم نباشد یعنی اصلاٌ اولویت ما نیست. البته جای ایراد است که ما هنوز سند واحد و مورد اجماعی درباره اولویتهای خود نداریم و همین کمبود موجب شده است که هر کسی قرآنی بر سر نیزه کند و آنرا اولویت بنماياند. اما سئوال اینست: چرا اولویتهای بزرگ را فدای موضوعات کوچک می کنیم؟

ساده تر اگر بخواهم بیان کنم همینکه یک نهاد مقتدر دستور توقف برخورد با موتور سواران متخلف را داده است یعنی اشتغال اولویت است و یعنی امنیت ما در گرو اشتغال است و بعید می دانم که کسی امنیت را جزو ٣ اولویت اول و چه بسا اولین اولویت نشمارد. پس این سختگیری های اجتماعی اولویتی بالاتر از امنیت و اشتغال ندارند. همین نشانی ساده برای تصمیم گیری کافی و راهگشاست. /کانال مدیریت اجرایی
سفر هموطنان ما به ترکیه، دوبی، باکو، ایروان، تفلیس و چند مقصد دیگر، هر سال رشد دو رقمی دارد. میلیاردها دلار ارزی که از این بابت از کشور خارج می شود به دنبال تفریحات نامشروع نیستند، برای بسیاری یک رستوران بی دغدغه، یک قدم زنی بی نگرانی، یک اینترنت سریع و کم فیلتر و حتی یک خیابان شاد و رنگارنگ جذابیت هایی است که جایشان در کشور ما خالی است. و ما چقدر شغل را به این کشورها هدیه کرده ایم که برای شهروندان ما تفریحاتی به این سادگی بیافرینند!
حتی یکی از جذابیت های بسیاری از این مقاصد اتفاقاٌ قانونمند بودن آنهاست. لذت محترمانه رد شدن از خط عابر پیاده، نشنیدن بوقهای ممتد ماشینها، نبود پرخاش ها و نزاع های خیابانی و موضوعاتی به این بدیهی هم برای ایرانیان گردشگر لذت بخش است.
در گفتگوهایی که با ایرانیان مهاجر از کشور داشته ام هم دریافته ام که همین آزادی ها و قانونمندی های ساده و مشروع دلیل مهاجرت تعداد زیادی از ایشان است، آنهایی که در کشور شغل، رفاه و امکانات دارند اما پولشان را نمی توانند در کشورشان خرج کنند.
امیدوارم که تا ديرتر نشده این تفکر ناصواب را عوض کنیم. راه صلاح و ثبات و بالندگی کشور از ترویج قانون گریزی و توزیع سهم از تخلف نمی گذرد، مسیر درست، مدارا و تساهل در قراردادهای اجتماعی، احترام به قانون و تولید سرمایه اجتماعی است.
✳️ #دورهمی

✅ مقایسه تجربه زندگی در دو کشور توسعه‌یافته و در حال توسعه زندگی ما و زندگی آن ها

اگر تصمیم بگیرید در یک کشور توسعه‌یافته یا در حال توسعه ماشین بخرید، چه مسیری را پیش می‌گیرید؟ این مقاله را بخوانید تا ببینید چگونه در کشورهای توسعه‌یافته رفتار شهروندان ثبت می‌شود.

حجم داده‌ها و مشاهدات آماری سطح جدیدی از دانش و خودآگاهی را پدید آورده است که انگیزه‌های جدیدی را برای مصرف‌کنندگان در بازارها ایجاد کرده‌است. بیایید نگاهی بیندازیم به فرآیند خرید ماشین برای درک این تغییر. 

صبح به خیر! بیدار شده‌اید و می‌خواهید بروید ماشین بخرید؟ این فرآیند با توجه به کشور محل زندگی‌تان می‌تواند بسیار متفاوت باشد. در یک کشور در حال توسعه، که برای همه بسیار عزیز است، زندگی می‌کنید. بیدار می‌شوید، موجودی حساب بانکی را چک می‌کنید. می‌روید نمایندگی احتمالاً ماشین صفری را برای شما دارد که چند وقت پیش به نام یک نفر دیگر از کارخانه دریافت کرده است. پرداخت نقدی بهای خودرو را شروع می‌کنید تا با انتقال سند فرآیند خرید و پرداخت پول تکمیل شود. فرض کنید شما صاحب یک خودرو در اقتصادی هستید که نرخ تورم آن ناچیز نیست ولی خوشحالید که به زیادیِ گذشته نیست. حالا فرض کنید در یک کشور غیرتوسعه‌یافته بیدار شده‌اید. آنلاین می‌شوید، یک ماشین حساب آنلاین پیدا می‌کنید، با پیش‌پرداخت‌ها‌‌‌‌‌‌ی مختلف و نرخ بهره‌های مختلف برای مدت‌زمان‌ها‌‌‌‌‌‌ی مختلف بازپرداخت سناریوهای مختلف دریافت وام را چک می‌کنید تا ببینید قسطتان چقدر می‌شود. به نمایشگاه ماشین می‌روید، بعد از انتخاب خودرو و قبول شدن قیمت پیشنهادی‌تان، یا با مدیر مالی مشغول پیدا کردن وام مناسبی می‌شوید یا وام مناسبی از بانکتان دریافت کرده‌اید که می‌خواهید از آن استفاده کنید. نامه یا پرینت ایمیل ارسالی را به مدیر مالی می‌دهید و کارها خاتمه پیدا می‌کند. ماشین را بیمه می‌کنید و راه می‌‌‌‌‌‌‌‌‌افتید. حالا از ۳ تا ۶ سال باید قسط بپردازید ولی این همه داستان نیست. /کانال مدیریت اجرایی

در کشور در حال توسعه فقط بانک شما متوجه برداشت شما از حسابتان شده است. این برداشت در صورت‌حسابِ حساب بانکی شما ثبت می‌شود و اتفاق خاصی هم نیست. در کشور توسعه‌یافته در گزارش اعتباری شما، چند یا چندین قسمت اضافه شده‌اند. اول تعداد دفعاتی که مدیر مالی برای شما تقاضای وام کرده است به گزارش اضافه شده است و بعد بانکی که وام داده است و بعد خود وام. حالا هر عضو معتبر شبکه بانکی و مؤسسات اعطای وام می‌تواند با استفاده از شناسه ملی شما به این گزارش دسترسی پیدا کند و ببیند که تعهدات مالی شما چه تغییری کرده است و میزان قسط‌ها‌‌‌‌‌‌ی ماهیانه شما چقدر است. بعضی از بانک‌ها‌‌‌‌‌‌ دیگر برای شما نامه یا ایمیل اعطای وام خودرو نمی‌فرستند. در عوض بعضی دیگر بعد از چند ماه شروع می‌کنند وام‌ها‌‌‌‌‌‌یی با بهره کمتر به شما پیشنهاد دادن تا وام اصلی را پرداخت کنید و با قسط کمتری از ایشان وام بگیرید. چه اتفاقی دارد می‌‌‌‌‌‌‌‌‌افتد؟‌ مگر شما جاسوس دارید؟‌/کانال مدیریت اجرایی

واقعیت اینجاست که در یک نظام بانکی الکترونیکی که همه از شناسه‌های ملی‌شان استفاده می‌کنند، کوچک‌ترین رفتار مالی ثبت می‌شود؛ این ثبت یعنی مشاهده. به عبارت دیگر هربار که شما خریدی می‌کنید یا وامی می‌گیرید یک ردیف به کارنامه مالی شما اضافه می‌شود. این مشاهدات به خودی خود مهم نیستند، آنچه مهم هست اطلاعات نهفته در این مشاهدات است که به مدد مدل‌های اقتصادسنجی که الگوهای رفتار مصرف‌کننده را در بازارها کمی می‌کنند، آشکار می‌شود. این اطلاعات که در نتیجه این مشاهدات گردآوری می‌شود به آموخته‌های همه بازیگران اقتصادی در یک بازار می‌افزاید. مصرف‌کننده خیلی زود می‌فهمد که از چندین بانک تقاضای وام کردن یا تأخیر در پرداخت وام به ضرر اوست و از نمره اعتباری کارنامه مالی‌اش می‌کاهد. عرضه کننده، در اینجا بانک، خیلی زود متوجه می‌شود برخی متغیرها و رفتارها خبر از بدقولی احتمالی وام‌گیرنده در بازپرداخت وام می‌دهند و روند آنها را دنبال می‌کند. از توانایی ثبت داد و ستد در بازار به توانایی تولید دانش درباره رفتار مصرف‌کننده و عرضه‌کننده در بازار می‌رسیم. خیلی زود این دانش باعث خودآگاهی افراد از هزینه و اثر رفتارهایشان می‌شود. این خودآگاهی تغییر و اصلاح رفتار را به دنبال دارد. ناگهان متوجه می‌شوید که شما ممکن است در یک کشور توسعه‌یافته خوش‌حساب‌تر باشید تا در یک کشور در حال توسعه. چون در اولی بدحسابی شما به‌طور کاملاً شخصی و خصوصی ثبت می‌شود و در تصمیم‌گیری بانک‌ها و مؤسسات مالی به حساب می‌آید. در دومی ثبتی در کار نیست و وقتی مشاهده نیست، خبری از افزایش آگاهی و دانسته‌های اقتصادی هم نیست. /کانال مدیریت اجرایی

تحولی که در نتیجه انقلاب رایانه‌ای عصر ما روی داده است این توانایی کسب و گردآوری دانستنی‌های مختلف درباره اف
راد مختلف با سلایق گوناگون در بازارهای مختلف است. به این ترتیب مشاهده به اطلاعات و اطلاعات به دانش و توانایی پیش‌بینی تبدیل می‌شود. این توانایی در همه سطوح تعریف و عرضه کالا و خدمات مورد استفاده قرار می‌گیرد. حالا این روزها این سؤال مطرح است که مرحله بعدی این تحول چه خواهد بود؟ آیا خواهیم توانست مدل‌هایی بسازیم که بر مبنای رفتار مصرف‌کنندگان در شبکه‌های اجتماعی رفتار آنها را در بازارها پیش‌بینی کند؟ خیلی زود ابررایانه‌ها خواهند توانست ابرهای اطلاعات و داده‌ها را با هم تلفیق کنند. آن وقت اگر می‌خواهید ماشین بخرید شاید باید نگران پستی باشید که درباره قیمت نفت گذاشته‌اید و اثرش بر نرخ بهره وامی که دریافت می‌کنید. همان‌طور که گفتم ماشین خریدن مهم نیست، اینکه کجا ماشین می‌خرید مهم است و اینکه چقدر از رفتار شما ثبت شده است. 
بازنشرازاتاق بازرگانی تهران
✳️ نگاهی به کسب‌وکار خانواده فرِرو، مالک چهارمین شرکت بزرگ شکلات‌سازی در دنیاامپراتوری کیندر و نوتلا
شیشه‌های شفاف با درهای سفید، عکس یک تکه نان تست پوشیده از کرم شکلاتی و یکی، دو تا فندق؛ این تصویر آشنای شیشه‌های نوتلا است، یکی از مشهورترین محصولات شکلاتی دنیا که هواداران پروپاقرصی دارد. همین عشق به شکلات است که دهه‌هاست کسب‌وکار خانوادگی فررو را به جایی رسانده که حالا در میان برترین ثروتمندان جهان بنشینند. ماجرای این کسب‌وکار خانوادگی از زمان جنگ جهانی دوم شروع شد، از زمانی که در حاشیه منازعات و درگیری‌ها، پیترو فررو بیشتر از هرچیزی سرش را گرم کاروبار شیرینی‌پزی کرد. پیترو شیرینی‌پزی بود در شهر دولیگانی در ایتالیا که برای رونق بیشتر راهی شهر تورین شد و مغازه خودش را باز کرد. با شروع جنگ جهانی دوم مغازه‌اش را به ناچار از تورین به آلبا منتقل کرد، جایی که قرار بود تبدیل به خانه اصلی یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های شکلات‌سازی در جهان شود. همسرش پیِرا مغازه را می‌چرخاند و پیترو مشغول آزماش کردن ترکیبات جدید و دستور پخت‌های تازه شد، تمرکزش را روي تولید محصولات جدیدی گذاشت که در وضعیت جنگ و کمبود شیرینی و شکلات‌های معمول بتوانند جای خالی آنها را پر کنند. در زمان جنگ، یکی از محبوب‌ترین انواع شکلات در ایتالیا کمیاب شده بود؛ گیاندوجا نوعی کرم شکلاتی بود که در دوران ناپلئون تولید و استفاده از آن رایج شد. پیترو سعی کرد تا محصولی شبیه به همان گیاندوجای محبوب تولید کند، کرمی که از ترکیب فندق و کره کاکائو  تهیه شد و نامش را گذاشت «پاستا گیاندوجا». تلاش‌های او با تمام شدن جنگ جواب داد و فروش محصول تازه را در سال 1946 آغاز کرد. برای تبلیغ این محصول که شکلکش شبیه به کره بود و  قرار بود مانند کره هم روی نان مالیده شود، به هر مشتری که نان می‌خرید یک قالب از شکلات می‌دادند تا همراه نان امتحان کنند و همین موضوع به معرفی شکلاتی که قرار نبود تنها به عنوان شکلات مصرف شود کمک کرد. هزینه تولید محصول بالا نبود و در نتیجه قیمت عرضه آن هم برای عموم مردم مناسب بود و همین باعث استقبال بیشتر از آن شد به گونه‌ای که تا پایان همان سال کاروبار این محصول تازه آن‌قدر گرفته بود که فررو توانست هم شرکت خود را به صورت رسمی ثبت کند و هم 50 نفر را استخدام و شرکتش را در همان شهر آلبا به ساختمانی بزرگ‌تر و مجهزتر منتقل کند. بعد از یک سال اول، وقتی که حداقل فروش محصول تضمین شد، پیترو کار تماس با کشاورزان محلی را آغاز کرد تا با آنها برای خرید مقدار ثابتی از فندق قرارداد ببندد. بعد از مدتی هم به جای عرضه محصول به عمده‌فروشان خودش دست‌به‌کار شد و ناوگان ارسال محصول خودش را راه انداخت تا در هزینه حمل و نقل هم صرفه‌جویی شود. برادر پیترو با نام جیووانی از ابتدای کار تاسیس شرکت همراه او مشغول به کار شد و عمده کار ناوگان حمل و نقل را او هدایت می‌کرد و توانست در طول چند سال کمک بزرگی برای عرضه مستقیم محصولات به مشتریان باشد./کانال مدیریت اجرایی
✅کمی روغن اضافه
میشل فررو، فرزند پیترو در سال 1950 به کسب‌وکار خانوادگی پیوست و زیر نظر پدر و عمویش کار را آغاز کرد. در همان دهه 50 بود که پس از فوت هردو برادر، میشل کار را در دست گرفت و در رأس شرکت نشست اما او هم مانند پدرش از تولید ترکیبات جدید لذت می‌برد. برای همین بود که به دستور تهیه قدیمی پدر اندکی روغن گیاهی اضافه کرد و از آن به بعد بود که کرم شکلاتی‌های معروف، بیشتر حالت خامه‌ای به خود گرفتند و دیگر به راحتی روی نان‌های صبحانه پخش می‌شدند. میشل محصول جدید را در شیشه‌های کوچک عرضه کرد و نام «نوتلا» را برایشان برگزید. محصولی که امروز برای بسیاری از افراد شناخته‌شده است در واقع حاصل خلاقیتی بود که او در سال 1964 به خرج داد.
دهه 60 میلادی، دهه ورود نوتلا به سایر کشورهای اروپایی بود؛ اول آلمان بعد فرانسه و انگلستان. هم‌زمان با پا گذاشتن به کشورهای تازه، نوبت به معرفی محصولات تازه هم رسید. در اواخر همین دهه بود که قرص‌های نعنایی تیک‌تک از سوی شرکت فررو تولید شدند. این محصول به صورت خاص بازار امریکا را هدف گرفته بود، فررو می‌دانست که امریکایی‌ها محصول معروفی دارند به نام کره بادام‌زمینی، همان ظرف‌های شیشه‌ای که با کرم بادام‌زمینی پر شده بود، همان‌گونه همراه با نان صبحانه خورده می‌شد و رقیبی بسیار سرسخت برای نوتلا به شمار می‌رفت. فررو تصمیم گرفت به جای آغاز کار با رقابت، قرص‌های کوچک نعنایی‌اش را برای امریکایی‌ها بفرستد. هم‌زمان با ورود تیک‌تک کار اولین دفتر شرکت فررو در نیویورک هم آغاز شد./کانال مدیریت اجرایی
✅ تخم‌مرغ‌هاي هيجان‌انگيز
میشل فررو در اواخر دهه 60 به سراغ مشتریان تازه رفت، این‌بار محصولی ارائه شد مخصوص بچه‌ها. در سال 1968 شکلات کیندر وارد بازار شد و تا سال 74 خط تولید کیندر به صورت مستقل فعالیتش را آغاز کرد؛ خط تولیدی با محصول
ات گوناگون تنها برای بچه‌ها. یکی از معروف‌ترین محصولات این خط تولید که در گذر زمان همچنان هواداران زیادی بین بچه‌ها دارد تخم‌مرغ‌های شکلاتی کیندر است، همان چیزی که ما آن را به اسم تخم‌مرغ شانسی می‌شناسیم. شکلاتی شبیه به تخم‌مرغ که در دلش یک تکه اسباب‌بازی جاسازی شده و همین باعث شد تا در میان کودکان تبدیل به محصولی پرطرفدار شود. آن اسباب‌بازی‌های کوچکی که در دل شکلات مخفی شده بودند باعث شد تا این محصول فررو در میان بزرگ‌سالان هم محبوب شود، هرکسی در هر سن و سالی که باشد گاهی بدش نمی‌آید غافلگیر شود. کمی بعد از رونق بازار تخم‌مرغ‌های کیندر، اسباب‌بازی‌های کوچکی كه در دلشان جاسازی شده بود تبدیل به سوژه‌ای برای سرگرمی شدند، خیلی از کودکان و گاهی بزرگ‌سالان شروع به جمع‌آوری کلکسیون اسباب‌بازی‌های کوچک کیندر کردند./کانال مدیریت اجرایی . فررو در اواخر دهه 90 کارش را به اروپای شرقی هم گسترش داد و در لهستان، مجارستان، جمهوری چک و روسیه شعبه زد. تا نیمه‌های این دهه فروش شرکت به 3 میلیارد یورو رسید و نزدیک به سه‌چهارم از فروش شرکت از بازارهایش خارج از کشور ایتالیا تامین می‌شد.اروپا البته براي شركت فررو كافي نبود و قرار شد كه بازار امريكا و تمام قاره امريكا هم مورد توجه بيشتري قرار بگيرد. هدف اين بود كه تا پايان دهه 90 درآمد فررو از امريكاي شمالي و جنوبي به يك ميليارد يورو برسد. براي همين بود كه شركت دست به سرمايه‌گذاري جديد زد و سال 1997 با 100 ميليون دلار يك كارخانه جديد در برزيل تاسيس كرد./کانال مدیریت اجرایی . سال 97 همان سالي بود كه كه نوبت به جيوواني و پيترو جونيور رسيد. دو پسر ميشل كه به صورت مشترك مديريت شركت خانوادگي را در دست گرفتند. پيترو  كه نام پدربزرگش را بر او گذاشته بودند در سال 1963 به دنيا آمده بود و جيوواني در سال 1964. پيترو در سال 1985 كار براي شركت پدرش را آغاز كرد و در سال 1992 مسئول تمامي فعاليت‌هاي فررو در اروپا شد. جيوواني در سال 1975 به بلژيك رفت و در «مدرسه اروپايي» تحصيل كرد، يكي از شعب مدارس اروپايي كه مدرسه‌هاي خصوصي بودند و دانش‌آموزانشان با سيستم چندفرهنگي و چندزباني تحصيل مي‌كردند. جيوواني پس از آن راهي امريكا شد تا در رشته بازاريابي در يك دانشكده خصوصي در پنسيلوانيا تحصيل كند. بعد از پايان تحصيلاتش بود كه به كشورش بازگشت و به برادرش براي مديريت شركت ملحق شد. هم‌‌سن‌وسال بودند و همراه هم امور را در دست گرفتند، اين مديريت مشترك برادرانه تا سال 2011 يعني زماني كه پيترو درگذشت ادامه داشت. توليد محصولات جديد در زمان مديريت دو برادر هم ادامه داشت اما هنوز كه هنوز است فررو را بيشتر از هر محصول ديگري با همان كرم شكلاتي فندقي مي‌شناسند كه پيتروي بزرگ روانه بازار كرد و توانست خانواده‌اش را به يمن نوتلا در فهرست ميلياردرهاي جهان بنشاند./کانال مدیریت اجرایی. امسال تغييري اساسي در روند كار شركت فررو به وجود آمد، جيوواني تصميم گرفت اولين مدير اجرايي شركت را از ميان گزينه‌هايي خارج از خانواده فررو انتخاب كند. و به اين ترتيب لاپو سيويلتي، مدير بخش اروپاي مركزي و شرقي شركت جاي او را گرفت. مالكيت شركت البته در اختيار اعضاي مختلف خانواده فررو است، شركتي كه در سال 2015 درآمدي بالغ بر 9.5 ميليارد يورو (برابر 11 ميليارد دلار) را براي خودش به ثبت رساند.
✳️ وب سایت های برای دریافت مقاله لاتین رایگان:

اول، بر اساس موضوعی که در نظر دارید، با استفاده از کلیدواژه‌های مناسب، مقالهٔ دلخواه را در یکی از بانک‌های اطلاعاتیِ مقالات علمی، مانند وبسایت‌های زیر پیدا کنید:

1⃣ اِمِرآلد (emeraldinsight.com)
2⃣ ساینس‌دایرکت (sciencedirect.com)
3⃣ جی‌استور (jstor.org)
4⃣ اشپرینگر (springer.com)
5⃣ پابمد (ncbi.nlm.nih.gov/pubmed)

سپس عنوان مقاله، یا DOI مقاله، یا نشانیِ صفحه‌ای را که مقاله در آن است، در وبسایت sci-hub.cc وارد کنید یا فقط عنوان مقاله را در وبسایت booksc.org وارد کنید و PDF مقاله را بگیرید.
🌐 http://sci-hub.cc
🌐 http://booksc.org

همچنین به این لیست کانال ویکی لیس راهم اضافه کنید.
✳️ #دورهمی

✅ چگونه مودبانه نه بگوییم؟

«نه» یکی از کوتاهترین و ساده ترین کلمات برای تلفظ در فارسی است. اما دقیقاً همین کلمه، به زبان آوردنش سخت است. وقتی که می خواهیم به دیگران نه بگوییم، می ترسیم که احساساتشان را جریحه دار کرده یا نا امیدشان کنیم یا حتی بدتر، دیگر دوستمان نداشته باشند.
برای اینکه نه گفتن برایتان راحت تر شود، این راهکارها را امتحان کنید.

1- کلمه «ممنونم» را اضافه کنید:
اضافه کردن یک «ممنونم»، کلمه «نه» را بسیار دلپذیرتر می کند. وقتی از شما می خواهند کاری را انجام دهید که نمی خواهید، از طرف مقابل برای اینکه به فکر شما بوده تشکر کنید.
مثال:
«نه ممنونم، اما خیلی خوشحالم که مرا برای همراهی دراین کار انتخاب کردی.»

2- یک برنامه دیگر پیشنهاد دهید:
وقتی کسی از شما می خواهد کاری را انجام دهید که چندان رغبتی به آن ندارید، کار دیگری را پیشنهاد دهید که می توانید برای او انجام دهید.
مثال:
«متاسفم نمی توانم هفته دیگردراجرای کارها به شما کمک کنم اما اگه دوست داشته باشی می توانم از دوستانم بپرسم که وقت این کار را دارند یا نه.»

3- وقت بخواهید:
به جای اینکه فوراً بگویید «بله» (و بعد بخاطر آن پشیمان شوید)، از طرف مقابل بخواهید چند روز به شما وقت بدهد که فکر کنید.
مثال:
«خوشحال می شوم کمکت کنم هفته دیگر پروژه راتمام کنی، اما نمی دانم برنامه هفته دیگم چیه. می توانم بعداً بهت خبر بدم؟»

4- بگویید که نیاز ندارید:
به جای این که به خاطر خوردن غذایی که اعضای خانواده یا دوستتان مدام تعارفتان می کنند، خودتان را اذیت کنید، بگویید که سیر شده اید.
مثال:
«الان سیر شدم ولی بدم نمی آید کمی با خودم ببرم خانه که بعداً بخورم.»

5- ساده بگیرید:
گاهی وقت ها مودبانه ترین راه برای «نه» گفتن این است که خیلی ساده بگویید «نه»! بدون هیچ توضیحی./کانال مدیریت اجرایی
مثال:
«متاسفم، نمی توانم»

🔹مهمترین چیزی که باید بفهمید این است که گفتن «نه» کار زشت یا خودخواهانه ای نیست. در واقع اگر زیاد «بله» بگویید، ممکن است سلامت احساسی و جسمی خودتان را به خطر بیندازید و وقت کمتری را بتوانید صرف رسیدگی به کارها و اهدافی که برای خودتان مهم است صرف کنید./کانال مدیریت اجرایی

🔹ناتوانی برای «نه» گفتن همچنین ممکن است سطح استرس شما را هم بالا ببرد. بر اساس وبسایت کلینیک مایو (Mayo Clinic)، افراد باید قبل از متعهد شدن به انجام کاری میزان بله گفتن هایی که موجب استرس می شود را در نظر بگیرند. اگر «نه» گفتن برایتان سخت است، بعضی از این روش های مودبانه را امتحان کنید.بازنشرازآموزه های سازمانی
✳️ #مطالعه_موردی

✅ کره جنوبی !

بعد از جنگ کره (1953-1950) اقتصاد این کشور به کلی از هم پاشیده بود. در سال 1961 کره‌جنوبی یک استراتژی جدید اقتصادی صنعتی شدن با جهت‌گیری صادراتی را به اجرا درآورد. این استراتژی نه یک استراتژی آزادی عمل اقتصادی، بلکه ترکیبی از حمایت همه‌جانبه و نظارت شدید دولت بود. یکی از اجزای مهم این استراتژی، یکسان کردن قیمت‌های کره‌جنوبی با قیمت‌های بین‌المللی به منظور بهره‌برداری از برتری نسبی کشور و حفظ قابلیت رقابت صادرات آن بود. در همین راستا، در سال 1961 پول ملی کره از سوی دولت این کشور تضعیف شد. بنابراین ضمن رقابت‌پذیر شدن کالاهای کره‌ای از بعد قیمت در بازارهای جهانی، دولت در راستای حمایت از صادرکنندگان(از منظر هزینه‌های تمام شده)، اقدام به پرداخت یارانه‌های صادراتی کرد. در نتیجه همزمان با «تغییر نظام ارز»، «نظام مالی» نیز تغییر یافت. در سال 1961 دولت اداره پنج بانک عمده را بر عهده گرفت و از این نظارت در جهت اجرای برنامه‌های سرمایه‌گذاری و تولید خود استفاده کرد. /کانال مدیریت اجرایی . سرمایه با نرخ‌های یارانه‌ای در اختیار کارفرمایان خصوصی قرار داده شد و از دیگر سیاست‌های دولتی چون «تعرفه‌ها»، «نظارت‌های قیمتی»، «مالیات بر سود»، «مقرری‌های استهلاک» و «نظارت بر اقلام وارده به هر صنعت» به منظور اعمال تبعیض بین شرکت‌ها استفاده شد. به‌گونه‌ای که به آنهایی که با خواسته‌های برنامه‌ریزان مطابقت داشتند، مساعدت شد و آنهایی که از مطابقت سرباز زدند، جریمه شدند. در سال 1966 نرخ‌های بهره اسمی دو برابر شد. به این ترتیب هزینه استقراض سرمایه افزایش یافت و شرکت‌ها ترغیب شدند از روش‌های تولیدی کاربر استفاده کنند. در نتیجه اشتغال‌ افزایش یافت. اثر دوم افزایش نرخ پس‌انداز، انتقال اندوخته‌های پس‌اندازکنندگان از بازارهای خیابانی به بازار رسمی سرمایه بود. این امر اجرای برنامه‌های محوری را برای بانک‌های تحت نظارت دولت آسان‌تر کرد. همچنین دخالت دولت در پیشبرد صادرات به دقت برنامه‌ریزی شده تولیدات صنعتی در کره‌جنوبی بسیار موفق بود. سهم صنعت در خلق ارزش افزوده طی دوره 75-1960 به دو برابر افزایش یافت و در سال 1984 به 29درصد از تولید ناخالص ملی رسید. طی همین دوره نسبت صادرات به GDP از3.4درصد به41.5 درصد رسید. بنابراین طی سه دهه اقتصاد کره‌جنوبی عملا از اقتصادی بسته به اقتصادی بسیار باز مبدل شد. سرمایه خارجی منبع مهمی در تامین سرمایه‌گذاری در تمامی دوران صنعتی شدن کره‌جنوبی بود. اما این به معنی وابستگی به سرمایه خارجی نبود. سرمایه‌گذاری خارجی مستقیم که اجازه ورود به کشور را می‌یافت به شدت تحت نظارت بود. /کانال مدیریت اجرایی . معمولا این سرمایه‌گذاری‌ها به‌صورت مشترک ایجاد می‌شد، به‌طوری‌که کره‌ای‌ها در آن نفع نظارتی و کنترلی داشتند و در نهایت سرمایه‌گذاری‌های مشترک بعدا به مالکیت تام کره درمی‌آمدند. از لحاظ رشد اقتصادی نیز، تجربه کره‌جنوبی نشان می‌دهد پس از به اجرا درآمدن استراتژی جدید، نرخ رشد تولید ناخالص داخلی به شدت شتاب گرفت. درحالی که رشد اقتصادی طی سال‌های 62-1953، 4.7درصد بود و در بازه زمانی 85-1962 به8.7درصد رسید. صادرات کل و به‌ویژه صادرات کالاهای صنعتی نیز سریعا افزایش یافت. به‌طوری‌که تا آغاز دهه 1980، کالاهای صنعتی بیش از 90 درصد از صادرات کل را شامل می‌شد. /منبع :دنیای اقتصاد
✳️ #آموزه_مدیریتی

✅مدیران بزرگ چگونه با دیگران ارتباط برقرار می کنند ؟

اگر فردی نتواند در برقراری ارتباط با دیگران خوب عمل کند، مسلما نمی‌تواند مدیر خوبی باشد.فکر می کنید مدیران بزرگ چگونه با دیگران ارتباط برقرار می کنند ؟ مدیران بزرگ هنگام صحبت با دیگران ارتباطی عاطفی برقرار می‌کنند. صحبت‌های آنها به گونه‌ای به دیگران الهام می‌بخشد که به آنچه غیرممکن می‌پنداشتند دست یابند. مدیران بزرگ از ۹ روش برای انتقال پیام استفاده می‌کنند که در ادامه به آن می‌پردازیم.

۱– مخاطبشان را می‌شناسند.
مدیران بزرگ نگران این نیستند که مهم جلوه کنند، تخصص خود را به رخ بکشند یا خود را بزرگ نشان دهند. در عوض، به این فکر می‌کنند که مردم نیاز دارند چه بشنوند و چطور می‌توانند این پیام را منتقل کنند تا به گوش آنها برسد. البته این بدان معنی نیست که مدیران حرف‌هایی می‌زنند که مردم می‌خواهند بشنوند، دقیقا برعکس – حرف‌هایی می‌زنند که دانستنش برای مردم مهم است، حتی اگر خوشایند نباشد./کانال مدیریت اجرایی
۲– در زمینه زبان بدن تخصص دارند.
مدیران بزرگ دائما عکس العمل مردم را نسبت به پیامشان پیگیری می‌کنند. در دریافت سرنخ‌هایی همچون حالات چهره و زبان بدن مخاطب سریعند چرا که می‌دانند این تنها بازخوردی است که برخی افراد ارائه می‌دهند. مدیران از این تخصص برای اصلاح پیام و تعدیل روابطشان استفاده می‌کنند.
۳– صادق‌اند.
بهترین مدیران می‌دانند که روابط باید به منظور اثربخشی بیشتر، واقعی باشد. آنها نمی‌توانند مردم را وادار به تجزیه و تحلیل صحبت‌هایشان کنند تا راست را از دروغ تشخیص دهند. وقتی نتوانند اطلاعات خاصی را بیان کنند، حقیقت را می‌گویند چرا که پاسخ‌های موقت و نیمه درست منجر به بی‌اعتمادی و اضطراب می‌شود. در هر دو شرایط خوب و بد، صداقت اعتماد می‌آورد./کانال مدیریت اجرایی
۴– قابل اعتمادند.
مدیران بزرگ سعی نمی‌کنند کسی که نیستند، باشند. حتما دلیلی داشته که زاکربرگ با یک پیراهن ساده و شلوار جین، فیس‌بوک را به سرمایه‌گذاران عرضه کرد. مدیران بزرگ می‌دانند وقتی خودشان باشند مردم جذب پیامشان می‌شوند و وقتی نقش بازی کنند عکس آن اتفاق می‌افتد.
۵– با اقتدار صحبت می‌کنند.
مدیران بزرگ، مبهم، نامطمئن و ضعیف نیستند، در عوض ریسک کرده و درباره‌ی اینکه اوضاع چطور است و چگونه باید باشد مستقیم سخن می‌گویند.
۶– با گروه‌ها همچون یک فرد صحبت می‌کنند.
مدیران، اغلب برای صحبت با تک تک افراد وقت ندارند. چه جمعیتی دور یک میز کنفرانس جمع شده باشند یا یک سالن پر جمعیت، مدیران می‌دانند چطور صحبت کنند که هر فرد حس کند که مخاطب قرار گرفته است.
۷– گوش می‌دهند.
مدیران بزرگ می‌دانند ارتباط یک خیابان دو طرفه است و آنچه می‌شنوند اغلب مهمتر از گفته‌هایشان است. آنها هنگامی‌که دیگران صحبت می‌کنند فکر نمی‌کنند که چه بگویند، بلکه به دقت گوش می‌دهند و برای درک دیدگاه طرف مقابل کاملا تمرکز می‌کنند./کانال مدیریت اجرایی
۸– از عباراتی همچون “تقصیر من بود”،”اشتباه کردم”و “ببخشید” استفاده می‌کنند.
مدیران بزرگ اشتباهاتشان را فورا می‌پذیرند. صبر نمی‌کنند که دیگران به اشتباهشان پی برده و به آنها گوشزد کنند. مسئولیت حرف‌ها و اعمالشان را به عهده می‌گیرند، حتی زمانیکه می‌توانند براحتی شانه خالی کنند.
۹– بازخورد می‌گیرند.
بهترین مدیران هم می‌دانند پیامی که مردم دریافت می‌کنند دقیقا همان پیامی نیست که ارسال کرده‌اند. بررسی می‌کنند که پیامشان به درستی منتقل شده باشد در غیر اینصورت مخاطب را مقصر نمی‌دانند، بلکه پیام را تغییر داده و دوباره امتحان می‌کنند./کانال مدیریت اجرایی
همه‌ی این ویژگی‌ها را در کنار هم داشته باشید.
مدیران بزرگ متفاوت از دیگران عمل می‌کنند. آنها صادق و قابل اعتمادند. گوش می‌دهند. روابط بهتری برقرار می‌کنند زیرا برای آن ارزش قائل‌اند و این اصلی ترین قدم برای مدیریت موفق است.
✳️ مدل جدید قدرت سازمانی

همزمان با گسترش جهانی سازی و بازتر شدن فضای محیط کار و افزایش تعامل و همکاری در آنها، قدرت باید در قالب حمایت، همدلی، احترام و توجه به عواطف انسانی نمود پیدا کند. اکثر ما فکر می کنیم انسان های خوب همیشه از بقیه عقب می مانند و برای پیشرفت باید روی شانه های دیگران قدم بگذارند اما هیچ چیز از حقیقت مهم تر نیست. نتایج بیش از 70 تحقیق نشان می دهد افرادی که در سازمان هایشان پیشرفت کرده اند از این پنج ویژگی برخوردار بوده اند:

همدلی
مهربانی
تمرکز
آرامش
گشاده رویی

زمانی که مدیری از این ویژگی ها برخودار باشد، خود او و کارکنانش از روحیه و سلامت فیزیکی و ذهنی بیشتری برخوردار بوده و در نتیجه بازدهی بالاتری خواهند بازنشرازکانال مدیریت، تغییر، تحول، عملکرد