✳️ دوازده کلان روند تا سال 2020
(بخش دوم)
9. بهداشت و محیط زیست :
▫️نخستین بار Rachel Carson، زیست شناس امریکایی در سال 1962، با ترسیم یک نقاشی از یک انسان که نسبت به محیط زیست و کره زمین بی مسئولیت بود، موجب تمسخر همه قرار گرفت. در سال 1972 بحران نفت همه را نگران نمود.
▫️پس از سال 1980 مسئله حفاظت از محیط زیست مورد استقبال همه قرار گرفته است. در آینده شاهد تحولات عظیم تری را در زمینه کلان روند بهداشت و محیط زیست خواهیم بود. این کلان روند به بررسی وتحولات انواع بیماریها،از قبیل چاقی، استرس و بیماری های روانی می پردازد. کودکان زیادی از آلرژی رنج می برند، سیگار کشیدن در مکان های عمومی ممنوع شده است. از طرف دیگر بر روی استفاده از آب تصفیه شده توصیه زیادی شده است. بنا بر گزارشات بانک جهانی گسترش آنفولانزای مرغی برابر 800 میلیون دلار بر تولید ناخالص داخلی اثر گذار است. علاوه بر آن که یک بیماری همه گیر به میزان 14% تجارت جهانی را کاهش می دهد، سبب ایجاد تحول عظیم بر سلامت بشر می شود، که تاثیر مهمی بر اقتصاد جهانی می گذارد.
10. شتاب:
انقلاب صنعتی، نشانه شروع افزایش شتاب در تولید، مصرف، برقراری ارتباط،حمل ونقل، وتعامل بیشتر مردم بوجود آورد. سرعت تغییر بسیاری از این موارد در واحد زمان است و تعداد مطلقی برای آن وجود ندارد. برخی از افراد بر این عقیده هستند که تغییرات خیلی زیاد است و باید آن ها را متوقف نمود. در حال حاضر تغییرات زیادی را با سرعت بیشتری در قیاس با گذشته در زمینه های مختلف برای مثال دوستی، شغل، همکار، خانه، دانش، اخبار و ایده ها تجربه می کنیم. نه تنها اطلاعات بلکه محصولات نیز در بازارها با سرعت بیشتری عرضه می شود. 13 سال پیش فقط 30 میلیون نوار کاست در بازار وجود داشت، 8 سال بعد 30 میلیون CD و پنج سال بعد 30 میلیون DVD وارد بازار شد. سرعت زیاد تغییر سبب سازماندهی مجدد شرکت ها و سازمان ها می شود.
11. شبکه سازماندهی:
ورود به شبکه، بخشی طبیعی از انسان بودن است. ارتباطات مرکز اتصال به تمام شبکه ها است. زیرا ارتباط سبب معنا دارشدن اجتماع، فرهنگ، هویت و اقتصاد می شود. سازماندهی شبکه یک کلانروند است زیرا شبکه تبدیل به یک اصطلاح مرکزی و راهی برای نفوذ در فکر بشر شده است. حمل و نقل ارزانتر، زیرساخت های بهتر، اینترنت، موبایل، افزایش رفاه، فرصت ایجاد ارتباط و سازماندهی شبکه ها را تغییر داده است. توسعه این کلانروند ارتباط تنگاتنگی با سایر کلان روندها نظیر دیجیتالی شدن، جهانی شدن، فردگرایی، رفاه و تجاری سازی دارد. ارزش یک شبکه با افزایش تعداد اعضای آن افزایش می یابد. تغییر مجموعه ای از شبکه ها، به مانند یک شبکه باز، خطی نمی باشد. تنها 2 سال پس از افتتاح شبکه جهانی وب (WWW) 10 میلیون کاربر از آن استفاده می کردند. این در حالی است که 4 دهه طول کشید تا تلفن مورد استفاده بشر قرار گرفت. از آنجا که انسان به راحتی وارد شبکه های مجازی می شود، سازماندهی شبکه سبب ایجاد چالش به تفکر بشر و نهادهای سنتی (کلیسا و مسجد)، فرهنگ و زبان می شود.
12. شهرنشینی:
در حال حاظر بیش از 48.3% ازمیان 6.5 میلیارد نفر جمعیت جهان در مناطق شهری زندگی می کنند. سازمان ملل متحد پیش بینی نموده است که سهم جمعیت جهان در مناطق شهری به 53.6% در سال 2030 افزایش می یابد، که حدود 3.9 میلیارد نفر است. نرخ سالیانه تغییر در شهرنشینی نسبت به سال 2030 در کشورهای توسعه یافته 9.5% و در مناطق درجه 1کشورهای در حال توسعه در آسیا و آفریقا 2.3% پیش بینی شده است. درآسیا وخاورمیانه مهاجرت از مناطق روستایی به شهری همچنان ادامه دارد. از این رو شهرستان ها می توانند به منظور ایجاد محیط های امن و سالم برای ارائه خدمات وایجاد فرصت های اقتصادی مدیریت شوند.بازنشرازکانال آینده پژوهی
(بخش دوم)
9. بهداشت و محیط زیست :
▫️نخستین بار Rachel Carson، زیست شناس امریکایی در سال 1962، با ترسیم یک نقاشی از یک انسان که نسبت به محیط زیست و کره زمین بی مسئولیت بود، موجب تمسخر همه قرار گرفت. در سال 1972 بحران نفت همه را نگران نمود.
▫️پس از سال 1980 مسئله حفاظت از محیط زیست مورد استقبال همه قرار گرفته است. در آینده شاهد تحولات عظیم تری را در زمینه کلان روند بهداشت و محیط زیست خواهیم بود. این کلان روند به بررسی وتحولات انواع بیماریها،از قبیل چاقی، استرس و بیماری های روانی می پردازد. کودکان زیادی از آلرژی رنج می برند، سیگار کشیدن در مکان های عمومی ممنوع شده است. از طرف دیگر بر روی استفاده از آب تصفیه شده توصیه زیادی شده است. بنا بر گزارشات بانک جهانی گسترش آنفولانزای مرغی برابر 800 میلیون دلار بر تولید ناخالص داخلی اثر گذار است. علاوه بر آن که یک بیماری همه گیر به میزان 14% تجارت جهانی را کاهش می دهد، سبب ایجاد تحول عظیم بر سلامت بشر می شود، که تاثیر مهمی بر اقتصاد جهانی می گذارد.
10. شتاب:
انقلاب صنعتی، نشانه شروع افزایش شتاب در تولید، مصرف، برقراری ارتباط،حمل ونقل، وتعامل بیشتر مردم بوجود آورد. سرعت تغییر بسیاری از این موارد در واحد زمان است و تعداد مطلقی برای آن وجود ندارد. برخی از افراد بر این عقیده هستند که تغییرات خیلی زیاد است و باید آن ها را متوقف نمود. در حال حاضر تغییرات زیادی را با سرعت بیشتری در قیاس با گذشته در زمینه های مختلف برای مثال دوستی، شغل، همکار، خانه، دانش، اخبار و ایده ها تجربه می کنیم. نه تنها اطلاعات بلکه محصولات نیز در بازارها با سرعت بیشتری عرضه می شود. 13 سال پیش فقط 30 میلیون نوار کاست در بازار وجود داشت، 8 سال بعد 30 میلیون CD و پنج سال بعد 30 میلیون DVD وارد بازار شد. سرعت زیاد تغییر سبب سازماندهی مجدد شرکت ها و سازمان ها می شود.
11. شبکه سازماندهی:
ورود به شبکه، بخشی طبیعی از انسان بودن است. ارتباطات مرکز اتصال به تمام شبکه ها است. زیرا ارتباط سبب معنا دارشدن اجتماع، فرهنگ، هویت و اقتصاد می شود. سازماندهی شبکه یک کلانروند است زیرا شبکه تبدیل به یک اصطلاح مرکزی و راهی برای نفوذ در فکر بشر شده است. حمل و نقل ارزانتر، زیرساخت های بهتر، اینترنت، موبایل، افزایش رفاه، فرصت ایجاد ارتباط و سازماندهی شبکه ها را تغییر داده است. توسعه این کلانروند ارتباط تنگاتنگی با سایر کلان روندها نظیر دیجیتالی شدن، جهانی شدن، فردگرایی، رفاه و تجاری سازی دارد. ارزش یک شبکه با افزایش تعداد اعضای آن افزایش می یابد. تغییر مجموعه ای از شبکه ها، به مانند یک شبکه باز، خطی نمی باشد. تنها 2 سال پس از افتتاح شبکه جهانی وب (WWW) 10 میلیون کاربر از آن استفاده می کردند. این در حالی است که 4 دهه طول کشید تا تلفن مورد استفاده بشر قرار گرفت. از آنجا که انسان به راحتی وارد شبکه های مجازی می شود، سازماندهی شبکه سبب ایجاد چالش به تفکر بشر و نهادهای سنتی (کلیسا و مسجد)، فرهنگ و زبان می شود.
12. شهرنشینی:
در حال حاظر بیش از 48.3% ازمیان 6.5 میلیارد نفر جمعیت جهان در مناطق شهری زندگی می کنند. سازمان ملل متحد پیش بینی نموده است که سهم جمعیت جهان در مناطق شهری به 53.6% در سال 2030 افزایش می یابد، که حدود 3.9 میلیارد نفر است. نرخ سالیانه تغییر در شهرنشینی نسبت به سال 2030 در کشورهای توسعه یافته 9.5% و در مناطق درجه 1کشورهای در حال توسعه در آسیا و آفریقا 2.3% پیش بینی شده است. درآسیا وخاورمیانه مهاجرت از مناطق روستایی به شهری همچنان ادامه دارد. از این رو شهرستان ها می توانند به منظور ایجاد محیط های امن و سالم برای ارائه خدمات وایجاد فرصت های اقتصادی مدیریت شوند.بازنشرازکانال آینده پژوهی
✳️ #با_هم_بیندیشیم
✅لطفا دچار غرور کاذب نشوید!
یکی از مهمترین اشتباهاتی که از اغلب مدیران تازهکار سر میزند خودبزرگ بینی و غرور است. آنها فکر میکنند تمام دنیا زیر پایشان است، چرا که توانستهاند به مقام مدیریت ارتقا یابند و پشت میز احترام برانگیز مدیریت یک سازمان مستقر شوند و کسی را یارای برکناریشان نیست.
در واقع اگرچه مدیر شدن برای خیلیها عامل کسب احترام و بالا رفتن از نردبان ترقی است، اما مدیران تازهکار باید بدانند که یک مدیر خوب بودن تفاوتهای بسیاری با یک کارمند یا کارگر خوب بودن دارد و راه موفقیت در آن بسیار دشوارتر و پیچیدهتر است.
🔸 چرا مدیران متفاوت هستند؟
شما مدیران تازهکار باید بدانید هنگامی که عنوان «مدیر» را دریافت میکنید، دیگران به شما متکی میشوند و به شما بهعنوان مشاور خود و از همه مهمتر دوست خود مینگرند. آنها از شما توقع دارند تا در یافتن مسیر شغلی درست و حفظ امنیت شغلیشان کمک کنید.
در واقع شما نقش تعیینکنندهای در موفقیت آنها در کار و زندگیشان ایفا خواهید کرد و همین مسئولیتهاست که مدیریت را به حرفهای پرچالش و حساس تبدیل کرده است./کانال مدیریت اجرایی
بخشی از این چالشها از آنجا ناشی میشود که زیردستان یک مدیر درک و شناخت درستی از ماهیت شغلی و مسئولیتهای مدیران مافوق خود ندارند و نمیدانند مدیران در شرکت چه نقشی را ایفا میکنند.
بنابراین یک مدیر موفق کسی است که مانند یک پدر و محافظتکننده، ایفای نقش کرده و به نیابت از دیگران یک سری مسئولیتها را به انجام برساند. به عبارت دیگر، مدیر باید الهامبخش و الگوی زیردستانش باشد، درحالیکه اگر مدیری دارای روحیات خودبزرگبینانه باشد، نخواهد توانست چنین کارکردی داشته باشد./کانال مدیریت اجرایی
باید دانست که موفقیتهای یک تیم یا سازمان فقط به حساب مدیر آن نوشته نمیشود، بلکه همه اعضای گروه از آن موفقیت احساس سربلندی خواهند کرد.
پس مدیران تازهکار باید هوشیار باشند که در زمره مدیران پرشماری قرار نگیرند که مست باده قدرت و مقام خود شده و در نهایت نیز دچار ناکامیهای فاحشی میشوند و باید پست خود را با سرافکندگی ترک کنند.
علاوهبر این، مدیران تازهکار باید بدانند که اگر محبوب زیردستان خود نباشند، هیچ گاه موفق نخواهند شد.
چه باید کرد تا به چنین سرنوشتی دچار نشد؟
🔸 یک شروع خوب!
مدیران تازهکار باید یک لیست کامل و حاوی جزئیات در مورد مدیران پیش از خود تهیه کنند که در آن عوامل موفقیت و عدم موفقیت پیشینیان آنها مشخص شده باشد. در مرحله بعد آنها باید خود را به جای مدیران پیشین تصور کرده و در ذهن خود به جای آنها تصمیم بگیرند و به این فکر کنند که اگر جای آنها بودند چه میکردند.
علاوهبر این، آنها باید از موفقیتها و ناکامیهای پیشینیان خود درس گرفته و برای تکرار موفقیتهای آینده برنامهریزی کنند./کانال مدیریت اجرایی
آنها باید همیشه از خود بپرسند که آیا رفتار مدیران سابق با زیردستانشان درست و مطلوب بوده یا نه؟ و اینکه آیا آنها توانسته بودند تاثیر مثبتی بر زیردستان خود داشته باشند و آنها را به سمت کار بیشتر و بهتر سوق دهند یا خیر؟ آیا به آنها احترام کافی میگذاشتند یا با بیاحترامی و آمرانه با آنها برخورد کردهاند و اگر چنین بوده واکنش زیردستان چگونه بوده است؟
✅لطفا دچار غرور کاذب نشوید!
یکی از مهمترین اشتباهاتی که از اغلب مدیران تازهکار سر میزند خودبزرگ بینی و غرور است. آنها فکر میکنند تمام دنیا زیر پایشان است، چرا که توانستهاند به مقام مدیریت ارتقا یابند و پشت میز احترام برانگیز مدیریت یک سازمان مستقر شوند و کسی را یارای برکناریشان نیست.
در واقع اگرچه مدیر شدن برای خیلیها عامل کسب احترام و بالا رفتن از نردبان ترقی است، اما مدیران تازهکار باید بدانند که یک مدیر خوب بودن تفاوتهای بسیاری با یک کارمند یا کارگر خوب بودن دارد و راه موفقیت در آن بسیار دشوارتر و پیچیدهتر است.
🔸 چرا مدیران متفاوت هستند؟
شما مدیران تازهکار باید بدانید هنگامی که عنوان «مدیر» را دریافت میکنید، دیگران به شما متکی میشوند و به شما بهعنوان مشاور خود و از همه مهمتر دوست خود مینگرند. آنها از شما توقع دارند تا در یافتن مسیر شغلی درست و حفظ امنیت شغلیشان کمک کنید.
در واقع شما نقش تعیینکنندهای در موفقیت آنها در کار و زندگیشان ایفا خواهید کرد و همین مسئولیتهاست که مدیریت را به حرفهای پرچالش و حساس تبدیل کرده است./کانال مدیریت اجرایی
بخشی از این چالشها از آنجا ناشی میشود که زیردستان یک مدیر درک و شناخت درستی از ماهیت شغلی و مسئولیتهای مدیران مافوق خود ندارند و نمیدانند مدیران در شرکت چه نقشی را ایفا میکنند.
بنابراین یک مدیر موفق کسی است که مانند یک پدر و محافظتکننده، ایفای نقش کرده و به نیابت از دیگران یک سری مسئولیتها را به انجام برساند. به عبارت دیگر، مدیر باید الهامبخش و الگوی زیردستانش باشد، درحالیکه اگر مدیری دارای روحیات خودبزرگبینانه باشد، نخواهد توانست چنین کارکردی داشته باشد./کانال مدیریت اجرایی
باید دانست که موفقیتهای یک تیم یا سازمان فقط به حساب مدیر آن نوشته نمیشود، بلکه همه اعضای گروه از آن موفقیت احساس سربلندی خواهند کرد.
پس مدیران تازهکار باید هوشیار باشند که در زمره مدیران پرشماری قرار نگیرند که مست باده قدرت و مقام خود شده و در نهایت نیز دچار ناکامیهای فاحشی میشوند و باید پست خود را با سرافکندگی ترک کنند.
علاوهبر این، مدیران تازهکار باید بدانند که اگر محبوب زیردستان خود نباشند، هیچ گاه موفق نخواهند شد.
چه باید کرد تا به چنین سرنوشتی دچار نشد؟
🔸 یک شروع خوب!
مدیران تازهکار باید یک لیست کامل و حاوی جزئیات در مورد مدیران پیش از خود تهیه کنند که در آن عوامل موفقیت و عدم موفقیت پیشینیان آنها مشخص شده باشد. در مرحله بعد آنها باید خود را به جای مدیران پیشین تصور کرده و در ذهن خود به جای آنها تصمیم بگیرند و به این فکر کنند که اگر جای آنها بودند چه میکردند.
علاوهبر این، آنها باید از موفقیتها و ناکامیهای پیشینیان خود درس گرفته و برای تکرار موفقیتهای آینده برنامهریزی کنند./کانال مدیریت اجرایی
آنها باید همیشه از خود بپرسند که آیا رفتار مدیران سابق با زیردستانشان درست و مطلوب بوده یا نه؟ و اینکه آیا آنها توانسته بودند تاثیر مثبتی بر زیردستان خود داشته باشند و آنها را به سمت کار بیشتر و بهتر سوق دهند یا خیر؟ آیا به آنها احترام کافی میگذاشتند یا با بیاحترامی و آمرانه با آنها برخورد کردهاند و اگر چنین بوده واکنش زیردستان چگونه بوده است؟
Forwarded from مدیریت رفتار سازمانی
✴ چگونه نگاه فلسفی میتواند یک کارآفرین بزرگ بسازد؟
🚩 نویسنده: Nicholas Mille
🚩 مترجم: بهناز پذیرایی
💠 یک کلیشه قدیمی وجود دارد که میگوید فارغالتحصیلان رشتههای فلسفه بیکار هستند، اما این بیشتر شبیه شوخی است. کارآفرینانی همچون ریدهافمن(موسس لینکدین)، پیترتیل (از موسسان پیپال) و کارلی فیورینا(یکی از بزرگترین مدیران شرکت اچپی) از پیشزمینه و سابقه تحصیلی خود در فلسفه برای موفقیتشان استفاده کردند.
◀ حتما از این موضوع شگفتزده شدهاید! میخواهیم در ادامه این موضوع را بیشتر بررسی کنیم.کارآفرینان رشتههای مختلف در بازار کار دیدگاههای خود را دارند؛ بهطور مثال یک فارغالتحصیل دانشکده مهندسی میپرسد: «سیستم چگونه کار میکند؟» یا فارغالتحصیل دانشکده حقوق میپرسد: «آیا این قانونی است؟» یا فارغالتحصیل رشته فلسفه میپرسد: «رویکردهای شرکت اخلاقی است؟» اما آیا واقعا یک فارغ التحصیل فلسفه میتواند در کسب و کار موفق باشد؟ آمار و ارقام میگویند: نه!
◀ هر دو شغل به ارتباط روشن، تفکر انتقادی و توانایی فروش ایدههایشان نیاز دارند؛ درحالیکه این فقط چند مهارت است که کارآفرینان با فیلسوفان به اشتراک میگذارند. درسهای ارزشمند زیادی وجود دارد که بنیانگذاران و مدیران اجرایی میتوانند از این رشته انسانی دیرینه بیرون بکشند. در ادامه پنج دلیل که فارغالتحصیلان رشته فلسفه را تبدیل به کارآفرینان بزرگی میکند، ذکر میکنیم.
🔹 ۱- آنها دوست دارند بحث کنند.
یکی از راههایی که میتواند کسبوکار شما را ارزشمند کند، پیادهسازی یک سیاست بحث آزاد است. کارمندان خود را بدون توجه به سطح کاری، تشویق کنید تا دیدگاههای مختلف خود را به اشتراک بگذارند یا دلیل موافق نبودن با تصمیمات را اعلام کنند.
🔹 ۲- آنها مشکلات و پیچیدگیها را مدیریت میکنند.
فلسفه به شما میآموزد که عدم قطعیت را مدیریت کنید و آرام باشید. به گفته والت ویتمن بهعنوان یک کارآفرین «فایق آمدن و توانایی کنترل، تحمل، جسارت، انجام کار پرمخاطره» را در پیشروی خود دارید و احتمالا زمان زیادی را برای ناشناختهها صرف میکنید، بنابراین باید بتوانید ابهام را تحمل کنید و بار دیگری که خود را بر سر دوراهی دیدید، تصمیمگیری را با اعتماد به نفس بیشتر انجام دهید.
🔹 ۳- آنها تصورات بزرگی از کوچکترین جزئیات دارند.
داشتن یک نگاه فلسفی ارزشمند است؛ زیرا به شما کمک میکند تا بدانید که تصمیمهای بزرگ در نهایت به تصمیمهای کوچکتر بستگی دارد و چگونه نظرات شما میتواند به پیشرفت کسبوکارتان کمک کند.
🔹 ۴- آنها احساسات خود را کنترل میکنند.
در فلسفه شما یاد میگیرید احساسات خود را رها کرده و تصمیمات منطقی بگیرید. بهعنوان یک کارآفرین، این درس ارزشمندی است که نباید به خاطر اینکه عاشق ایده یا محصولی هستید، زمان یا پول را در آن سرمایهگذاری کنید و نقاط ضعف آشکار آن را نادیده بگیرید.
🔹 ۵- آنها مشکلات پیچیده را حل میکنند.
آلبرت انیشتین میگوید: «اگر یک ساعت وقت برای حل یک مساله داشتم، ۵۵ دقیقه به خود آن مساله فکر میکردم و پنج دقیقه در مورد راهحل آن.» بهعنوان یک کارآفرین بالاخره دیر یا زود با مسائل پیچیده روبهرو میشوید؛ به جای اینکه روی یک مساله کلی تمرکز کنید، باید بتوانید آن مساله را بشکافید و به مسائل کوچکتر تقسیم کنید. @organizationalbehavior
🚩 نویسنده: Nicholas Mille
🚩 مترجم: بهناز پذیرایی
💠 یک کلیشه قدیمی وجود دارد که میگوید فارغالتحصیلان رشتههای فلسفه بیکار هستند، اما این بیشتر شبیه شوخی است. کارآفرینانی همچون ریدهافمن(موسس لینکدین)، پیترتیل (از موسسان پیپال) و کارلی فیورینا(یکی از بزرگترین مدیران شرکت اچپی) از پیشزمینه و سابقه تحصیلی خود در فلسفه برای موفقیتشان استفاده کردند.
◀ حتما از این موضوع شگفتزده شدهاید! میخواهیم در ادامه این موضوع را بیشتر بررسی کنیم.کارآفرینان رشتههای مختلف در بازار کار دیدگاههای خود را دارند؛ بهطور مثال یک فارغالتحصیل دانشکده مهندسی میپرسد: «سیستم چگونه کار میکند؟» یا فارغالتحصیل دانشکده حقوق میپرسد: «آیا این قانونی است؟» یا فارغالتحصیل رشته فلسفه میپرسد: «رویکردهای شرکت اخلاقی است؟» اما آیا واقعا یک فارغ التحصیل فلسفه میتواند در کسب و کار موفق باشد؟ آمار و ارقام میگویند: نه!
◀ هر دو شغل به ارتباط روشن، تفکر انتقادی و توانایی فروش ایدههایشان نیاز دارند؛ درحالیکه این فقط چند مهارت است که کارآفرینان با فیلسوفان به اشتراک میگذارند. درسهای ارزشمند زیادی وجود دارد که بنیانگذاران و مدیران اجرایی میتوانند از این رشته انسانی دیرینه بیرون بکشند. در ادامه پنج دلیل که فارغالتحصیلان رشته فلسفه را تبدیل به کارآفرینان بزرگی میکند، ذکر میکنیم.
🔹 ۱- آنها دوست دارند بحث کنند.
یکی از راههایی که میتواند کسبوکار شما را ارزشمند کند، پیادهسازی یک سیاست بحث آزاد است. کارمندان خود را بدون توجه به سطح کاری، تشویق کنید تا دیدگاههای مختلف خود را به اشتراک بگذارند یا دلیل موافق نبودن با تصمیمات را اعلام کنند.
🔹 ۲- آنها مشکلات و پیچیدگیها را مدیریت میکنند.
فلسفه به شما میآموزد که عدم قطعیت را مدیریت کنید و آرام باشید. به گفته والت ویتمن بهعنوان یک کارآفرین «فایق آمدن و توانایی کنترل، تحمل، جسارت، انجام کار پرمخاطره» را در پیشروی خود دارید و احتمالا زمان زیادی را برای ناشناختهها صرف میکنید، بنابراین باید بتوانید ابهام را تحمل کنید و بار دیگری که خود را بر سر دوراهی دیدید، تصمیمگیری را با اعتماد به نفس بیشتر انجام دهید.
🔹 ۳- آنها تصورات بزرگی از کوچکترین جزئیات دارند.
داشتن یک نگاه فلسفی ارزشمند است؛ زیرا به شما کمک میکند تا بدانید که تصمیمهای بزرگ در نهایت به تصمیمهای کوچکتر بستگی دارد و چگونه نظرات شما میتواند به پیشرفت کسبوکارتان کمک کند.
🔹 ۴- آنها احساسات خود را کنترل میکنند.
در فلسفه شما یاد میگیرید احساسات خود را رها کرده و تصمیمات منطقی بگیرید. بهعنوان یک کارآفرین، این درس ارزشمندی است که نباید به خاطر اینکه عاشق ایده یا محصولی هستید، زمان یا پول را در آن سرمایهگذاری کنید و نقاط ضعف آشکار آن را نادیده بگیرید.
🔹 ۵- آنها مشکلات پیچیده را حل میکنند.
آلبرت انیشتین میگوید: «اگر یک ساعت وقت برای حل یک مساله داشتم، ۵۵ دقیقه به خود آن مساله فکر میکردم و پنج دقیقه در مورد راهحل آن.» بهعنوان یک کارآفرین بالاخره دیر یا زود با مسائل پیچیده روبهرو میشوید؛ به جای اینکه روی یک مساله کلی تمرکز کنید، باید بتوانید آن مساله را بشکافید و به مسائل کوچکتر تقسیم کنید. @organizationalbehavior
✳️ خطای برنامه ریزی: چرا اینقدر زیاد مسئولیت می پذیری؟!
🔹هر روز صبح فهرستی از کارهایی که باید انجام بدهی تهیه می کنی. هرچند وقت یکبار می توانی تا پایان روز همه کارها را بکنی؟ اگر تو هم مثل بقیه مردم باشی، این اتفاق نادر ماهی یکبار برایت رخ می دهد.
به عبارت دیگر، دائما زیاده از حد مسئولیت می پذیری. علاوه بر آن، برنامه هایت به طرز نامعقولی بلندپروازانه اند.
حتی وقتی می دانی اغلب تلاش های قبلی ات فقط خوش بینانه بوده، امروز هم باز همان حجم کار یا بیشترش را کاملا انجام پذیر می دانی.
"دانیل کانمن" این موضوع را "خطای برنامه ریزی" می نامد.
خطای برنامه ریزی بیشتر زمانی آشکار می شود که مردم در مسائل کاری، علمی و سیاسی بصورت گروهی کار می کنند. گروه ها طول زمان کار و منافع را زیاد و هزینه ها و ریسک ها را کمتر از اندازه تخمین می زنند.
🔹پس چرا ما ذاتاً برنامه ریز نیستیم؟
دلیل اول تفکرات رویاپردازانه مان است. دوست داریم موفق باشیم و هر مسئولیتی را که به عهده می گیریم انجام بدهیم.
دوم اینکه بیش از حد بر پروژه تمرکز می کنیم و تاثیر مسائل بیرونی را در نظر نمی گیریم. بیشتر اوقات اتفاقات غیر قابل پیش بینی برنامه ریزی های ما را خراب می کنند. این نکته در برنامه ریزی های روزانه مان هم صدق می کند.
حتی برنامه ریزی دقیق تر و آماده سازی قدم به قدم، خطای برنامه ریزی را تشدید می کند. زیرا باعث می شود متمرکز شوی و در نتیجه از پیش بینی اتفاقات غیرمترقبه غافل بمانی.
🔹خوب چه باید کرد؟
تمرکزت را از مسائل داخلی مثل پروژه خودت به عوامل خارجی مانند پروژه های مشابه معطوف و از تجربیات گذشته استفاده کن. اگر مشابه کار تو 3 ماه طول کشیده و 5 میلیون دلار هزینه داشته، احتمالا برای تو هم این چنین خواهد بود.
"گری کلاین" روانشناس آمریکایی پیشنهاد می دهد این نطق کوتاه برای گروه ایراد شود: " تصور کنید یک سال از امروز گذشته است. طبق برنامه پیش رفته ایم. ولی نتیجه فاجعه بوده است. ظرف پنج تا ده دقیقه درباره این فاجعه بنویسید!"
این نوشته ها به ما نشان می دهند اوضاع چگونه ممکن است منحرف شود.
🔹هر روز صبح فهرستی از کارهایی که باید انجام بدهی تهیه می کنی. هرچند وقت یکبار می توانی تا پایان روز همه کارها را بکنی؟ اگر تو هم مثل بقیه مردم باشی، این اتفاق نادر ماهی یکبار برایت رخ می دهد.
به عبارت دیگر، دائما زیاده از حد مسئولیت می پذیری. علاوه بر آن، برنامه هایت به طرز نامعقولی بلندپروازانه اند.
حتی وقتی می دانی اغلب تلاش های قبلی ات فقط خوش بینانه بوده، امروز هم باز همان حجم کار یا بیشترش را کاملا انجام پذیر می دانی.
"دانیل کانمن" این موضوع را "خطای برنامه ریزی" می نامد.
خطای برنامه ریزی بیشتر زمانی آشکار می شود که مردم در مسائل کاری، علمی و سیاسی بصورت گروهی کار می کنند. گروه ها طول زمان کار و منافع را زیاد و هزینه ها و ریسک ها را کمتر از اندازه تخمین می زنند.
🔹پس چرا ما ذاتاً برنامه ریز نیستیم؟
دلیل اول تفکرات رویاپردازانه مان است. دوست داریم موفق باشیم و هر مسئولیتی را که به عهده می گیریم انجام بدهیم.
دوم اینکه بیش از حد بر پروژه تمرکز می کنیم و تاثیر مسائل بیرونی را در نظر نمی گیریم. بیشتر اوقات اتفاقات غیر قابل پیش بینی برنامه ریزی های ما را خراب می کنند. این نکته در برنامه ریزی های روزانه مان هم صدق می کند.
حتی برنامه ریزی دقیق تر و آماده سازی قدم به قدم، خطای برنامه ریزی را تشدید می کند. زیرا باعث می شود متمرکز شوی و در نتیجه از پیش بینی اتفاقات غیرمترقبه غافل بمانی.
🔹خوب چه باید کرد؟
تمرکزت را از مسائل داخلی مثل پروژه خودت به عوامل خارجی مانند پروژه های مشابه معطوف و از تجربیات گذشته استفاده کن. اگر مشابه کار تو 3 ماه طول کشیده و 5 میلیون دلار هزینه داشته، احتمالا برای تو هم این چنین خواهد بود.
"گری کلاین" روانشناس آمریکایی پیشنهاد می دهد این نطق کوتاه برای گروه ایراد شود: " تصور کنید یک سال از امروز گذشته است. طبق برنامه پیش رفته ایم. ولی نتیجه فاجعه بوده است. ظرف پنج تا ده دقیقه درباره این فاجعه بنویسید!"
این نوشته ها به ما نشان می دهند اوضاع چگونه ممکن است منحرف شود.
✳️ حل مسایل: تفکر عمودی و تفکر افقی
شرکت شما به فروشی که تعیین کرده اید نرسیده است. چه می کنید؟ تنبیه مدیران میانی؟ کاهش حقوق؟ سخنرانی؟ برگزاری کلاس های آموزشی؟ یک مدیر در تهران دست به کار متفاوتی زد. این مدیر یک چادر مسافرتی در حیاط ساختمان های شرکت گذاشت و شب را آن جا ماند. با این حرکت نمادین به کارمندانش اعلام کرد تا زمانی که به نتیجه مطلوب در فروش نرسند شب ها را در همین چادر خواهند گذراند!! او چگونه به چنین راه حل متفاوتی رسید.
به تعبیری ما دو نوع تفکر داریم: تفکر عمودی و تفکر افقی یا جانبی. در تفکر عمودی از مسیرهای محتمل، امکان پذیر و تجربه شده پیروی می کنیم، اما در تفکر افقی مسیرهایی جدید، تجربه نشده و متفاوت را جستجو می کنیم. تفکر عمودی به دنبال اینست که ریشه مساله چیست و تا راه حلی برای رفع ریشه پیدا کند. اما تفکر جانبی به صورت مستقیم به راهحلها فکر می کند. تفکر عمودی به دنبال پاسخ «این چیست؟» است ولی تفکر جانبی در جستجوی «این چه می تواند باشد؟».
حال برای سنجش تفکر جانبی خود، به معمای زیر جواب دهید: یک پشه با یک فیل ازدواج میکند ولی بچه آنها گورخر است، چرا؟ در تفکر عمودی چون همه چیز را طبق روال متعارف است با خود میگويید حتماً باید وقتی بچهای میآید، از توی شکم مادرش باشد ولی جواب آن براساس تفکر جانبی اینست که بچهشان را از پرورشگاه آوردند، تفکر جانبی تفکری است که جوابهای کلیشهای کنار گذاشته می شود. دی بونو، خالق مفهوم تفکر جانبی می نویسد: «روشی است برای حل مساله از یک زاویه یا زوایای نامتعارف».
و حالا یک سوال برای سنجش تفکر جانبی شما (این بار بدون جواب): جمعه از مبدا راه افتاد. دو روز طول کشید تا برسد به مقصد. چهل و هشت ساعت در مقصد ماند و بعد تصمیم گرفت برگردد اما وقتی داشت برمیگشت، غروب جمعه بود. چطور چنین چیزی ممکن است؟ لازم است به این سوال با زاویه دید متفاوت (90% درجه چرخش) فکر کنید!
استعداد آدم ها متفاوت است. بخشی از توانمندی ما در تفکر جانبی/افقی بستگی به استعداد ما دارد و بخشی اش هم به تمرین و تجربه. بنابراین می شود و می توان با تمرین تفکر جانبی را در خودمان تقویت کنیم. یکی از راهکارهای ساده اش این است که بعد از اینکه با تفکر عمودی به جواب رسیدیم، ضمن تشکر از تفکر عمودی او را به مرخصی بفرستیم و از خودمان بپرسیم آیا راهکار دیگری هم وجود دارد ولو خنده دار و غیرمتعارف. به خودمان جرات دهیم که متفاوت نگاه کنیم. همچنین یک راهکار دیگر این است که از آدم هایی استقبال کنیم که ذاتا تفکر جانبی قوی ای دارند.
شرکت شما به فروشی که تعیین کرده اید نرسیده است. چه می کنید؟ تنبیه مدیران میانی؟ کاهش حقوق؟ سخنرانی؟ برگزاری کلاس های آموزشی؟ یک مدیر در تهران دست به کار متفاوتی زد. این مدیر یک چادر مسافرتی در حیاط ساختمان های شرکت گذاشت و شب را آن جا ماند. با این حرکت نمادین به کارمندانش اعلام کرد تا زمانی که به نتیجه مطلوب در فروش نرسند شب ها را در همین چادر خواهند گذراند!! او چگونه به چنین راه حل متفاوتی رسید.
به تعبیری ما دو نوع تفکر داریم: تفکر عمودی و تفکر افقی یا جانبی. در تفکر عمودی از مسیرهای محتمل، امکان پذیر و تجربه شده پیروی می کنیم، اما در تفکر افقی مسیرهایی جدید، تجربه نشده و متفاوت را جستجو می کنیم. تفکر عمودی به دنبال اینست که ریشه مساله چیست و تا راه حلی برای رفع ریشه پیدا کند. اما تفکر جانبی به صورت مستقیم به راهحلها فکر می کند. تفکر عمودی به دنبال پاسخ «این چیست؟» است ولی تفکر جانبی در جستجوی «این چه می تواند باشد؟».
حال برای سنجش تفکر جانبی خود، به معمای زیر جواب دهید: یک پشه با یک فیل ازدواج میکند ولی بچه آنها گورخر است، چرا؟ در تفکر عمودی چون همه چیز را طبق روال متعارف است با خود میگويید حتماً باید وقتی بچهای میآید، از توی شکم مادرش باشد ولی جواب آن براساس تفکر جانبی اینست که بچهشان را از پرورشگاه آوردند، تفکر جانبی تفکری است که جوابهای کلیشهای کنار گذاشته می شود. دی بونو، خالق مفهوم تفکر جانبی می نویسد: «روشی است برای حل مساله از یک زاویه یا زوایای نامتعارف».
و حالا یک سوال برای سنجش تفکر جانبی شما (این بار بدون جواب): جمعه از مبدا راه افتاد. دو روز طول کشید تا برسد به مقصد. چهل و هشت ساعت در مقصد ماند و بعد تصمیم گرفت برگردد اما وقتی داشت برمیگشت، غروب جمعه بود. چطور چنین چیزی ممکن است؟ لازم است به این سوال با زاویه دید متفاوت (90% درجه چرخش) فکر کنید!
استعداد آدم ها متفاوت است. بخشی از توانمندی ما در تفکر جانبی/افقی بستگی به استعداد ما دارد و بخشی اش هم به تمرین و تجربه. بنابراین می شود و می توان با تمرین تفکر جانبی را در خودمان تقویت کنیم. یکی از راهکارهای ساده اش این است که بعد از اینکه با تفکر عمودی به جواب رسیدیم، ضمن تشکر از تفکر عمودی او را به مرخصی بفرستیم و از خودمان بپرسیم آیا راهکار دیگری هم وجود دارد ولو خنده دار و غیرمتعارف. به خودمان جرات دهیم که متفاوت نگاه کنیم. همچنین یک راهکار دیگر این است که از آدم هایی استقبال کنیم که ذاتا تفکر جانبی قوی ای دارند.
✳️ آیا مدرک دانشگاهی برای موفقیت در کسب و کار کافی است؟
در دوران کنونی کسب و کار، مدارک دانشگاهی بهتدریج اهمیت و ارزش خود را از دست میدهند و مهارت، توانایی یادگیری و اشتیاق به پیشرفت جای آنها را میگیرد. کشور ما در سالهای گذشته بسیار به سمت مدرک گرایی پیش رفته و بحث بر سر این موضوع همیشه داغ است که آیا علم دانشگاهی بهتنهایی میتواند ما را به کار و درآمد خوب برساند یا بدون مدرک هم میتوانیم به چنین جایگاهی برسیم؟
سوجان پاتل، استاد و بنیانگذار آژانس بازاریابی دیجیتال و نویسندهی کتاب «۱۰۰ روز رشد»، یک دانشجوی انصرافی است که با افتخار به این موضوع، تجربیاتش را اینگونه بیان میکند: «وظیفهی من کمک به شرکتها و کارفرمایان، برای رونق و معرفی اصولی کسبوکارشان در فضای حقیقی و مجازی است. من بدون مدرک دانشگاهی و فقط بعنوان یک متخصص سئو به درآمد ۲۰ هزاری دلار در سال رسیدهام.»
در یک دورهی زمانی، داشتن مدرک کارشناسی ارشد یک بلیط برنده و تأمینکنندهی جایگاه و موفقیتهای بزرگ بود؛ اما با گذشت زمان و تغییر شرایط شغلی و اقتصادی جوامع، ارزش و کاربرد این مدارک نیز تغییر کرد؛ زیرا جهان از فضای استخدام دولتی، به حوزهی کارآفرینی تغییر جهت داده است! شاید بدانید؛ اما یادآوری میکنم که افراد بسیار موفقی مانند استیو جابز، بیل گیتس و مارک زاکربرگ، همه بدون مدرک دانشگاهی هستند و طبق گزارشات منتخب واشنگتن، ۶۸ درصد آمریکاییها مدرک لیسانس ندارند.
البته بحث ما این نیست که داشتن مدرک دانشگاهی خوب است یا بد! این یک حقیقت است که دانشگاه یک پیشنیاز برای زندگی اجتماعی و برنامهریزی شما است. اما دیگر مهارتها مانند سختکوشی، صبوری، استراتژیهای ارتباطی، مشتریمداری، مدیریت مالی و... در هیچ کتاب درسی آموزش داده نمیشود. روند موفق شدن بسیار سختتر از امتحانهای کلاسی است و به آن زودی و آسانی که فکر میکنید آرزوهایتان محقق نمیشود. پس از رؤیاهای دانشجویی بیرون بیایید، از جای برخیزید و خودتان دستبهکار شوید.بازنشراز آکادمی مدیریت حرفه ای
در دوران کنونی کسب و کار، مدارک دانشگاهی بهتدریج اهمیت و ارزش خود را از دست میدهند و مهارت، توانایی یادگیری و اشتیاق به پیشرفت جای آنها را میگیرد. کشور ما در سالهای گذشته بسیار به سمت مدرک گرایی پیش رفته و بحث بر سر این موضوع همیشه داغ است که آیا علم دانشگاهی بهتنهایی میتواند ما را به کار و درآمد خوب برساند یا بدون مدرک هم میتوانیم به چنین جایگاهی برسیم؟
سوجان پاتل، استاد و بنیانگذار آژانس بازاریابی دیجیتال و نویسندهی کتاب «۱۰۰ روز رشد»، یک دانشجوی انصرافی است که با افتخار به این موضوع، تجربیاتش را اینگونه بیان میکند: «وظیفهی من کمک به شرکتها و کارفرمایان، برای رونق و معرفی اصولی کسبوکارشان در فضای حقیقی و مجازی است. من بدون مدرک دانشگاهی و فقط بعنوان یک متخصص سئو به درآمد ۲۰ هزاری دلار در سال رسیدهام.»
در یک دورهی زمانی، داشتن مدرک کارشناسی ارشد یک بلیط برنده و تأمینکنندهی جایگاه و موفقیتهای بزرگ بود؛ اما با گذشت زمان و تغییر شرایط شغلی و اقتصادی جوامع، ارزش و کاربرد این مدارک نیز تغییر کرد؛ زیرا جهان از فضای استخدام دولتی، به حوزهی کارآفرینی تغییر جهت داده است! شاید بدانید؛ اما یادآوری میکنم که افراد بسیار موفقی مانند استیو جابز، بیل گیتس و مارک زاکربرگ، همه بدون مدرک دانشگاهی هستند و طبق گزارشات منتخب واشنگتن، ۶۸ درصد آمریکاییها مدرک لیسانس ندارند.
البته بحث ما این نیست که داشتن مدرک دانشگاهی خوب است یا بد! این یک حقیقت است که دانشگاه یک پیشنیاز برای زندگی اجتماعی و برنامهریزی شما است. اما دیگر مهارتها مانند سختکوشی، صبوری، استراتژیهای ارتباطی، مشتریمداری، مدیریت مالی و... در هیچ کتاب درسی آموزش داده نمیشود. روند موفق شدن بسیار سختتر از امتحانهای کلاسی است و به آن زودی و آسانی که فکر میکنید آرزوهایتان محقق نمیشود. پس از رؤیاهای دانشجویی بیرون بیایید، از جای برخیزید و خودتان دستبهکار شوید.بازنشراز آکادمی مدیریت حرفه ای
✳️ ﻛﻞ ﺛﺮﻭﺕ ﺩﻧﻴﺎ ﭼﻪ ﻣﻘﺪاﺭ اﺳﺖ
و ﺳﻬﻢ ﻫﺮ ﻛﺸﻮﺭ ﭼﻘﺪر ...؟
⬅️اﺯ ﺳﺎﻝ 2010 ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻪ ﻣﻮﺳﺴﻪ ﻣﻌﺘﺒﺮ credit suisse ﮔﺰاﺭﺵ ﺟﺎمعی ﺭا ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﻴﺰاﻥ ﺛﺮﻭﺕ ﺟﻬﺎنی ﻳﺎ Global Wealth و ﺳﻬﻢ ﻣﻨﺎﻃﻖ و ﻛﺸﻮﺭﻫﺎﻱ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺩﻧﻴﺎ ﺭا اﺯ اﻳﻦ ﺛﺮﻭﺕ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﻣﻴﻜﻨﺪ .
⬅️ﺑﺮ ﻃﺒﻖ ﮔﺰاﺭﺵ اﻛﺘﺒﺮ 2015 اﻳﻦ ﻣﻮﺳﺴﻪ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎتی ﻛﻞ ﺛﺮﻭﺕ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺷﺎﻣﻞ ﺗﻤﺎﻡ ﺩاﺭاییهای ﻣﺎلی ﺷﺎﻣﻞ :
ﭘﻮﻝ ﻧﻘﺪ ، ﻓﻠﺰاﺕ ﮔﺮاﻧﺒﻬﺎ ، ﺳﻬﺎﻡ ﺑﻮﺭﺱ
و اﻣﻮاﻝ ﻏﻴﺮ ﻣﺎلی ﺷﺎﻣﻞ :
ﻣﻨﺎﺯﻝ ﻣﺴﻜﻮنی و ﺗﺠﺎﺭﻱ و ﺯﻣﻴﻦ ، ﻣﺎﺷﻴﻦ اﻻﺕ و ﻫﺮ اﻧﭽﻪ ﻛﻪ ﺑﺘﻮاﻥ ﺑﺮ ﺭﻭﻱ اﻥ ﻗﻴﻤﺖ ﮔﺬاﺷﺖ
ﺣﺪﻭﺩ 250 ﺗﺮﻳﻠﻴﻮﻥ ﺩﻻﺭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ!
⬅️اﺯ ﻛﻞ ﺛﺮﻭﺕ ﺟﻬﺎﻥ ﺣﺪﻭﺩ 86 ﺗﺮﻳﻠﻴﻮﻥ اﻥ ﻳﻌﻨﻲ ﻣﻌﺎﺩﻝ 34.3 ﺩﺭﺻﺪ آﻥ ﻓﻘﻄ ﺩﺭ ﻛﺸﻮﺭ اﻣﺮﻳﻜﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺑﻌﺪ اﺯ اﻥ ﻛﺸﻮﺭ ﭼﻴﻦ ﺑﺎ ﺣﺪﻭﺩ 23 ﺗﺮﻳﻠﻴﻮﻥ ﺩﻻﺭ ﻳﻌﻨﻲ ﺣﺪﻭﺩ 9% ﺩﺭ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﺩﻭﻡ ﻗﺮاﺭ ﺩاﺭﺩ
ﮊاﭘﻦ ﺑﺎ 20 ﺗﺮﻳﻠﻴﻮﻥ ﺛﺮﻭﺕ ﺩﺭ ﺭﺩﻳﻒ ﺳﻮﻡ ﺑﻌﺪ اﺯ اﻥ اﻧﮕﻠﻴﺲ ﺑﺎ 15.6 ﺗﺮﻳﻠﻴﻮﻥ ﺩﻻﺭ ، ﻓﺮاﻧﺴﻪ ﺑﺎ 12.6 ، اﻟﻤﺎﻥ ﺑﺎ 12 ، اﻳﺘﺎﻟﻴﺎ ﺑﺎ 10 ، ﻛﺎﻧﺎﺩا ﺑﺎ 7 ، اﺳﺘﺮاﻟﻴﺎ ﺑﺎ 6 ، اﺳﭙﺎﻧﻴﺎ ﺑﺎ 4 ، ﺗﺎﻳﻮان ﺑﺎ 3.5 و ﻛﺮﻩ ﺟﻨﻮبی ﻧﻴﺰ ﺑﺎ 3.5 ﺗﺮﻳﻠﻴﻮﻥ ﺩﻻﺭ ﺛﺮﻭﺕ ملی ﺩﺭ ﺟﺎﻳﮕﺎﻫﺎی ﺑﻌﺪی ﻗﺮاﺭ ﺩاﺭﻧﺪ ./کانال مدیریت اجرایی
⬅️ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ ﮔﺰاﺭﺵ ﺑﻴﺶ اﺯ 90% ﻛﻞ ﺛﺮﻭﺕ ﺩﻧﻴﺎ ﺑﻪ 30 ﻛﺸﻮﺭ اﻭﻝ اﻳﻦ ﻟﻴﺴﺖ ﺗﻌﻠﻖ ﺩاﺭﺩ و ﺑﻘﻴﻪ ﻛﺸﻮﺭﻫﺎی ﺩﻧﻴﺎ ﺩﺭ ﻣﺠﻤﻮﻉ ﻛﻤﺘﺮ اﺯ 10 ﺩﺭﺻﺪ اﺯ ﺛﺮﻭﺕ ﺟﻬﺎﻥ ﺭا ﺩﺭ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩاﺭﻧﺪ .
⬅️اﻳﺮاﻥ ﺑﺎ ﺩاﺷﺘﻦ ﺣﺪﻭﺩ 1% اﺯ ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺟﻬﺎﻥ فقط ﺣﺪﻭﺩ ﻳﻚ ﺩﻫﻢ ﺩﺭﺻﺪ اﺯ ﺛﺮﻭﺕ ﺩﻧﻴﺎ ﺭا ﺩﺭ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩاﺭﺩ و ﺟﺰ ﻛﺸﻮﺭﻫﺎی ﺑﺎ ﺩﺭاﻣﺪ ﻣﺘﻮسط ﺭﻭ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻣﺤﺴﻮﺏ ﻣﻴﺸﻮﺩ.
و ﺳﻬﻢ ﻫﺮ ﻛﺸﻮﺭ ﭼﻘﺪر ...؟
⬅️اﺯ ﺳﺎﻝ 2010 ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻪ ﻣﻮﺳﺴﻪ ﻣﻌﺘﺒﺮ credit suisse ﮔﺰاﺭﺵ ﺟﺎمعی ﺭا ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﻴﺰاﻥ ﺛﺮﻭﺕ ﺟﻬﺎنی ﻳﺎ Global Wealth و ﺳﻬﻢ ﻣﻨﺎﻃﻖ و ﻛﺸﻮﺭﻫﺎﻱ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺩﻧﻴﺎ ﺭا اﺯ اﻳﻦ ﺛﺮﻭﺕ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﻣﻴﻜﻨﺪ .
⬅️ﺑﺮ ﻃﺒﻖ ﮔﺰاﺭﺵ اﻛﺘﺒﺮ 2015 اﻳﻦ ﻣﻮﺳﺴﻪ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎتی ﻛﻞ ﺛﺮﻭﺕ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺷﺎﻣﻞ ﺗﻤﺎﻡ ﺩاﺭاییهای ﻣﺎلی ﺷﺎﻣﻞ :
ﭘﻮﻝ ﻧﻘﺪ ، ﻓﻠﺰاﺕ ﮔﺮاﻧﺒﻬﺎ ، ﺳﻬﺎﻡ ﺑﻮﺭﺱ
و اﻣﻮاﻝ ﻏﻴﺮ ﻣﺎلی ﺷﺎﻣﻞ :
ﻣﻨﺎﺯﻝ ﻣﺴﻜﻮنی و ﺗﺠﺎﺭﻱ و ﺯﻣﻴﻦ ، ﻣﺎﺷﻴﻦ اﻻﺕ و ﻫﺮ اﻧﭽﻪ ﻛﻪ ﺑﺘﻮاﻥ ﺑﺮ ﺭﻭﻱ اﻥ ﻗﻴﻤﺖ ﮔﺬاﺷﺖ
ﺣﺪﻭﺩ 250 ﺗﺮﻳﻠﻴﻮﻥ ﺩﻻﺭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ!
⬅️اﺯ ﻛﻞ ﺛﺮﻭﺕ ﺟﻬﺎﻥ ﺣﺪﻭﺩ 86 ﺗﺮﻳﻠﻴﻮﻥ اﻥ ﻳﻌﻨﻲ ﻣﻌﺎﺩﻝ 34.3 ﺩﺭﺻﺪ آﻥ ﻓﻘﻄ ﺩﺭ ﻛﺸﻮﺭ اﻣﺮﻳﻜﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺑﻌﺪ اﺯ اﻥ ﻛﺸﻮﺭ ﭼﻴﻦ ﺑﺎ ﺣﺪﻭﺩ 23 ﺗﺮﻳﻠﻴﻮﻥ ﺩﻻﺭ ﻳﻌﻨﻲ ﺣﺪﻭﺩ 9% ﺩﺭ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﺩﻭﻡ ﻗﺮاﺭ ﺩاﺭﺩ
ﮊاﭘﻦ ﺑﺎ 20 ﺗﺮﻳﻠﻴﻮﻥ ﺛﺮﻭﺕ ﺩﺭ ﺭﺩﻳﻒ ﺳﻮﻡ ﺑﻌﺪ اﺯ اﻥ اﻧﮕﻠﻴﺲ ﺑﺎ 15.6 ﺗﺮﻳﻠﻴﻮﻥ ﺩﻻﺭ ، ﻓﺮاﻧﺴﻪ ﺑﺎ 12.6 ، اﻟﻤﺎﻥ ﺑﺎ 12 ، اﻳﺘﺎﻟﻴﺎ ﺑﺎ 10 ، ﻛﺎﻧﺎﺩا ﺑﺎ 7 ، اﺳﺘﺮاﻟﻴﺎ ﺑﺎ 6 ، اﺳﭙﺎﻧﻴﺎ ﺑﺎ 4 ، ﺗﺎﻳﻮان ﺑﺎ 3.5 و ﻛﺮﻩ ﺟﻨﻮبی ﻧﻴﺰ ﺑﺎ 3.5 ﺗﺮﻳﻠﻴﻮﻥ ﺩﻻﺭ ﺛﺮﻭﺕ ملی ﺩﺭ ﺟﺎﻳﮕﺎﻫﺎی ﺑﻌﺪی ﻗﺮاﺭ ﺩاﺭﻧﺪ ./کانال مدیریت اجرایی
⬅️ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ ﮔﺰاﺭﺵ ﺑﻴﺶ اﺯ 90% ﻛﻞ ﺛﺮﻭﺕ ﺩﻧﻴﺎ ﺑﻪ 30 ﻛﺸﻮﺭ اﻭﻝ اﻳﻦ ﻟﻴﺴﺖ ﺗﻌﻠﻖ ﺩاﺭﺩ و ﺑﻘﻴﻪ ﻛﺸﻮﺭﻫﺎی ﺩﻧﻴﺎ ﺩﺭ ﻣﺠﻤﻮﻉ ﻛﻤﺘﺮ اﺯ 10 ﺩﺭﺻﺪ اﺯ ﺛﺮﻭﺕ ﺟﻬﺎﻥ ﺭا ﺩﺭ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩاﺭﻧﺪ .
⬅️اﻳﺮاﻥ ﺑﺎ ﺩاﺷﺘﻦ ﺣﺪﻭﺩ 1% اﺯ ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺟﻬﺎﻥ فقط ﺣﺪﻭﺩ ﻳﻚ ﺩﻫﻢ ﺩﺭﺻﺪ اﺯ ﺛﺮﻭﺕ ﺩﻧﻴﺎ ﺭا ﺩﺭ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩاﺭﺩ و ﺟﺰ ﻛﺸﻮﺭﻫﺎی ﺑﺎ ﺩﺭاﻣﺪ ﻣﺘﻮسط ﺭﻭ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻣﺤﺴﻮﺏ ﻣﻴﺸﻮﺩ.
✳️شش عادت استراتژیست های واقعی
استراتژی از آن موضوعات جذابی است که همه دوست دارند دستی در آن داشته باشند. استراتژی یک زاویهی دید و یک نوع نگاه بلندمدت و ژرف و عمیق به زندگی و کسب و کار است. تفکر استراتژیک رو به آینده دارد و چیزی است غیر از کارهای روزمرهی زندگی. برای همین اگر میخواهید “استراتژیک فکر کنید” لازم است به شیوهی اندیشیدنتان تکانی بدهید و کارهایی را انجام بدهید که به شما در ایجاد آن دیدگاه بلندمدت کمک میکنند. چطور باید این کار را بکنید؟ با ایجاد عادت! عادتها همیشه بد نیستند. عادتها یعنی رفتارها و کارهایی که ما معمولا بهصورت خودکار و ناآگاهانه آنها را انجام میدهیم. بنابراین ایجاد عادتهای درست یکی از راههای موفقیت در زندگی است./کانال مدیریت اجرایی
در این پست شش عادت استراتژیستهای واقعی را با هم مرور میکنیم:
۱- پیشبینی میکنند: استراتژی نگاه به آینده است و آینده هم معمولا نامعلوم! بنابراین راهی جز پیشبینی آینده وجود ندارد.
۲- تفکر انتقادی دارند: زندگی روزمره یعنی پذیرش هر آن چیزی که برای ما پیش میآید. برای “تغییر” وضعیت موجود، پیش از هر چیز نیازمند درک “نیاز به تغییر” هستیم. برای این کار نباید هر چیز را در همان مواجههی اول بپذیریم. البته طبیعتا این فرق دارد با بدبینی! تفکر انتقادی تحلیل منطقی است نه احساسی./کانال مدیریت اجرایی
۳- تفسیر میکنند: دیدن ظاهر موضوعات و نتیجهگیری که کار سختی نیست! متفکران استراتژیک، با بررسی اطلاعات تعداد زیادی منبع مختلف ساختارها و چارچوبها و روندها را استخراج میکنند. آنها پیشفرضها را زیر سؤال میبرند و فرضیههای خودشان را تعریف و آزمایش میکنند.
۴- تصمیم میگیرند: متفکران استراتژیک در مرحلهی “تحلیل” گیر نمیکنند! آنها میدانند هدف از تحلیل، تصمیمگیری و اجرا است.
۵- هماهنگی ایجاد میکنند: تصمیمات استراتژیک معمولا دارای ذینفعان (Stakeholders) بسیاری هستند که خیلی وقتها هم منافع (Stake) متضادی دارند. هنر استراتژیست، هماهنگ کردن و همسوسازی این منافع متنوع و احتمالا متضاد است.
۶- یاد میگیرند: متفکران استراتژیک از هر گامی که برمیدارند درسی جدید میگیرند. آنها از شکستها و موفقیتها میآموزند. و مهمتر اینکه این آموختهها را در عمل هم بهکار میگیرند.
استراتژی از آن موضوعات جذابی است که همه دوست دارند دستی در آن داشته باشند. استراتژی یک زاویهی دید و یک نوع نگاه بلندمدت و ژرف و عمیق به زندگی و کسب و کار است. تفکر استراتژیک رو به آینده دارد و چیزی است غیر از کارهای روزمرهی زندگی. برای همین اگر میخواهید “استراتژیک فکر کنید” لازم است به شیوهی اندیشیدنتان تکانی بدهید و کارهایی را انجام بدهید که به شما در ایجاد آن دیدگاه بلندمدت کمک میکنند. چطور باید این کار را بکنید؟ با ایجاد عادت! عادتها همیشه بد نیستند. عادتها یعنی رفتارها و کارهایی که ما معمولا بهصورت خودکار و ناآگاهانه آنها را انجام میدهیم. بنابراین ایجاد عادتهای درست یکی از راههای موفقیت در زندگی است./کانال مدیریت اجرایی
در این پست شش عادت استراتژیستهای واقعی را با هم مرور میکنیم:
۱- پیشبینی میکنند: استراتژی نگاه به آینده است و آینده هم معمولا نامعلوم! بنابراین راهی جز پیشبینی آینده وجود ندارد.
۲- تفکر انتقادی دارند: زندگی روزمره یعنی پذیرش هر آن چیزی که برای ما پیش میآید. برای “تغییر” وضعیت موجود، پیش از هر چیز نیازمند درک “نیاز به تغییر” هستیم. برای این کار نباید هر چیز را در همان مواجههی اول بپذیریم. البته طبیعتا این فرق دارد با بدبینی! تفکر انتقادی تحلیل منطقی است نه احساسی./کانال مدیریت اجرایی
۳- تفسیر میکنند: دیدن ظاهر موضوعات و نتیجهگیری که کار سختی نیست! متفکران استراتژیک، با بررسی اطلاعات تعداد زیادی منبع مختلف ساختارها و چارچوبها و روندها را استخراج میکنند. آنها پیشفرضها را زیر سؤال میبرند و فرضیههای خودشان را تعریف و آزمایش میکنند.
۴- تصمیم میگیرند: متفکران استراتژیک در مرحلهی “تحلیل” گیر نمیکنند! آنها میدانند هدف از تحلیل، تصمیمگیری و اجرا است.
۵- هماهنگی ایجاد میکنند: تصمیمات استراتژیک معمولا دارای ذینفعان (Stakeholders) بسیاری هستند که خیلی وقتها هم منافع (Stake) متضادی دارند. هنر استراتژیست، هماهنگ کردن و همسوسازی این منافع متنوع و احتمالا متضاد است.
۶- یاد میگیرند: متفکران استراتژیک از هر گامی که برمیدارند درسی جدید میگیرند. آنها از شکستها و موفقیتها میآموزند. و مهمتر اینکه این آموختهها را در عمل هم بهکار میگیرند.
✳️ #نکات_مدیریتی
✅قابلیت سازگاری داشته باشید
استراتژی ها و راهکارهایی که امروز جواب می دهند، ممکن است فردا به درد نخورند لذا مدیر باید خیلی سریع این مسئله را تشخیص دهد.
همانطور که شرکت باید خود را با تغییرات وفق دهد، مدیر هم باید بتواند خود را سازگار کند و باید بطور مداوم مهارت های تازه بیاموزد و رویکردهای تازه ای را امتحان کند.
مدیر نباید حتی لحظه ای هدف خود یا هدف کارمندان خود را فراموش کند. اگر اینکار را بکند، منسوخ و فسیل خواهد شد و دیگران را هم با خودش به پایین خواهد کشید.
از اینرو این مهم است که مدیر بتواند خود را با تغییرات هماهنگ کند و دیگران را نیز به آن سو هدایت نماید.بازنشرازمدیریت کاربردی
✅قابلیت سازگاری داشته باشید
استراتژی ها و راهکارهایی که امروز جواب می دهند، ممکن است فردا به درد نخورند لذا مدیر باید خیلی سریع این مسئله را تشخیص دهد.
همانطور که شرکت باید خود را با تغییرات وفق دهد، مدیر هم باید بتواند خود را سازگار کند و باید بطور مداوم مهارت های تازه بیاموزد و رویکردهای تازه ای را امتحان کند.
مدیر نباید حتی لحظه ای هدف خود یا هدف کارمندان خود را فراموش کند. اگر اینکار را بکند، منسوخ و فسیل خواهد شد و دیگران را هم با خودش به پایین خواهد کشید.
از اینرو این مهم است که مدیر بتواند خود را با تغییرات هماهنگ کند و دیگران را نیز به آن سو هدایت نماید.بازنشرازمدیریت کاربردی
✳️عارضه جامعه كوتاه مدت
📌 اینروزها جامعه ما در دام تصمیمگیریهای کوتاهمدت گرفتار شده است. انگار به عارضه نزدیکبینی مبتلا شدهایم و دوردستها را نمیبینیم. افق دید و تصمیمگیری ما هفتگی است و در بهترین حالت میتوانیم برای یک ماه برنامهریزی کنیم.
📌 گاهی مناقشات سیاسی داغ میشود و گاهی همدلی و همسویی به اوج میرسد. فضای سیاسی حالت سینوسی گرفته و هیچ صلحی در کشور بیشتر از دو ماه دوام نمیآورد. هیچ نشانهای مبنی بر تفاهم حداقلی درباره مسائل مهم در کشور وجود ندارد. مثلا برجام مورد تایید دو قوه است؛ اما یک قوه با آن مخالفت میکند.
📌 مناقشههای سیاسی سایه سنگینی روی سر اقتصاد کشور انداختهاند. سادهترین سیگنالی که مناقشهها به سرمایهگذاران میدهند، بیثباتی سیاسی است. مشکل از جایی شروع میشود که مناقشهها تبدیل به منازعه و دعوا میشوند. این دعوا گاهی تسویه حسابهای سیاسی را بهدنبال دارد. اولین اثر تداوم کشمکشهای سیاسی، به هم ریختن فضای روانی سرمایهگذاری است.
📌 کشمکشهای حاد سیاسی روی ذهنیت سرمایهگذاران اثر میگذارد و افق دید او را محدود میکند. سیاستمداران از اثر روانی کشمکشهای سیاسی بر فعالیتهای اقتصادی غافلند.
📌 بهبود فضای روانی کسبوکار بر بهبود ساختاری کسبوکار تقدم دارد. سرمایهگذاری اگرچه یک فعالیت اقتصادی است، اما فرآیندی است که ابتدا در ذهن شکل میگیرد. ذهنیت سرمایهگذاران و فضای روانی جامعه در شکلگیری فعالیتهای اقتصادی اهمیت زیادی دارد. سیاستمداران با تشدید دعواهای سیاسی، فضای روانی و امنیت سرمایهگذاری را به خطر میاندازند و سیاستگذاران با کوتاه کردن افق سیاستهای اقتصادی و غفلت از موانع کسبوکار، امکان دید بلندمدت را از سرمایهگذاران میگیرند.
📌 برای سرمایهگذاران، نقشه خروج از یک سرمایهگذاری، مهمتر از نحوه ورود به آن است. به این ترتیب سرمایهها به سمتوسوی فعالیتهای زودبازده و کوتاهمدت سوق پیدا کرده و کمتر کسی جرات میکند سراغ پروژههای بلندمدت اقتصادی برود.
📌 بدون شک این عارضه، نتیجه فضای سیاسی حاکم بر کشور است. فعالان اقتصادی چه در حوزه دانشگاهی و چه کارآفرینان و بازاریان، نگران عواقب منازعات سیاسی هستند و از چشمانداز تیرهای که در صورت تداوم این روند اقتصاد کشور را درگیر خواهد کرد، اظهار نگرانی کردهاند.
📌 تشکلهای اقتصادی مدتها است مطالبه بهبود فضای کسبوکار را دارند. این مطالبه در مجلس هشتم و دولت دهم تبدیل به قانون شده است. احتمالا شش سال از تصویب این قانون میگذرد؛ اما نه تنها فضای کسبوکار تفاوتی با گذشته پیدا نکرده که امنیت روانی آن بیشتر به خطر افتاده است.
📌 بیتعارف، در آینده حتی اگر همه موانع اداری کسبوکار هم برداشته شود و جایگاه ایران به شکل قابلملاحظهای ارتقا پیدا کند، اگر امنیت روانی سرمایهگذاران تامین نشود، نباید انتظار بهبود اوضاع را داشت.
📌 اینروزها جامعه ما در دام تصمیمگیریهای کوتاهمدت گرفتار شده است. انگار به عارضه نزدیکبینی مبتلا شدهایم و دوردستها را نمیبینیم. افق دید و تصمیمگیری ما هفتگی است و در بهترین حالت میتوانیم برای یک ماه برنامهریزی کنیم.
📌 گاهی مناقشات سیاسی داغ میشود و گاهی همدلی و همسویی به اوج میرسد. فضای سیاسی حالت سینوسی گرفته و هیچ صلحی در کشور بیشتر از دو ماه دوام نمیآورد. هیچ نشانهای مبنی بر تفاهم حداقلی درباره مسائل مهم در کشور وجود ندارد. مثلا برجام مورد تایید دو قوه است؛ اما یک قوه با آن مخالفت میکند.
📌 مناقشههای سیاسی سایه سنگینی روی سر اقتصاد کشور انداختهاند. سادهترین سیگنالی که مناقشهها به سرمایهگذاران میدهند، بیثباتی سیاسی است. مشکل از جایی شروع میشود که مناقشهها تبدیل به منازعه و دعوا میشوند. این دعوا گاهی تسویه حسابهای سیاسی را بهدنبال دارد. اولین اثر تداوم کشمکشهای سیاسی، به هم ریختن فضای روانی سرمایهگذاری است.
📌 کشمکشهای حاد سیاسی روی ذهنیت سرمایهگذاران اثر میگذارد و افق دید او را محدود میکند. سیاستمداران از اثر روانی کشمکشهای سیاسی بر فعالیتهای اقتصادی غافلند.
📌 بهبود فضای روانی کسبوکار بر بهبود ساختاری کسبوکار تقدم دارد. سرمایهگذاری اگرچه یک فعالیت اقتصادی است، اما فرآیندی است که ابتدا در ذهن شکل میگیرد. ذهنیت سرمایهگذاران و فضای روانی جامعه در شکلگیری فعالیتهای اقتصادی اهمیت زیادی دارد. سیاستمداران با تشدید دعواهای سیاسی، فضای روانی و امنیت سرمایهگذاری را به خطر میاندازند و سیاستگذاران با کوتاه کردن افق سیاستهای اقتصادی و غفلت از موانع کسبوکار، امکان دید بلندمدت را از سرمایهگذاران میگیرند.
📌 برای سرمایهگذاران، نقشه خروج از یک سرمایهگذاری، مهمتر از نحوه ورود به آن است. به این ترتیب سرمایهها به سمتوسوی فعالیتهای زودبازده و کوتاهمدت سوق پیدا کرده و کمتر کسی جرات میکند سراغ پروژههای بلندمدت اقتصادی برود.
📌 بدون شک این عارضه، نتیجه فضای سیاسی حاکم بر کشور است. فعالان اقتصادی چه در حوزه دانشگاهی و چه کارآفرینان و بازاریان، نگران عواقب منازعات سیاسی هستند و از چشمانداز تیرهای که در صورت تداوم این روند اقتصاد کشور را درگیر خواهد کرد، اظهار نگرانی کردهاند.
📌 تشکلهای اقتصادی مدتها است مطالبه بهبود فضای کسبوکار را دارند. این مطالبه در مجلس هشتم و دولت دهم تبدیل به قانون شده است. احتمالا شش سال از تصویب این قانون میگذرد؛ اما نه تنها فضای کسبوکار تفاوتی با گذشته پیدا نکرده که امنیت روانی آن بیشتر به خطر افتاده است.
📌 بیتعارف، در آینده حتی اگر همه موانع اداری کسبوکار هم برداشته شود و جایگاه ایران به شکل قابلملاحظهای ارتقا پیدا کند، اگر امنیت روانی سرمایهگذاران تامین نشود، نباید انتظار بهبود اوضاع را داشت.
✳️ #دورهمی
اگر ۱۰ سال بعد همدیگر را ببینیم و من از شما بپرسم در این ۱۰ سال چهکار کردی آیا دوست دارید بگویید: «راستش یه خروار فیلم و سریال های تلوزیون و ماهواره رو تماشا کردم و کلی از بازیها رو تا آخر رفتم… و دیگه… کار خاصی نکردم.»
یا اینکه ترجیح میدهید بگویید: «حسابی برای رسیدن به آرزوهام کار کردم، زندگیم رو سر و سامون دادم، دور دنیا مسافرت کردم و با کلی آدم عالی آشنا شدم و الانم دارم راحت پول در میآرم.»
فکر نکنم حوصله داشته باشید ۱۰ سال بگذرد تا به چنین زندگیای برسید. دوست دارید همین الان تجربهاش کنید. پس همین الان تصمیمی را بگیرید که یک آدم معمولی جراتش را ندارد ...و به سمت آرزوهایتان حرکت کنید
اگر ۱۰ سال بعد همدیگر را ببینیم و من از شما بپرسم در این ۱۰ سال چهکار کردی آیا دوست دارید بگویید: «راستش یه خروار فیلم و سریال های تلوزیون و ماهواره رو تماشا کردم و کلی از بازیها رو تا آخر رفتم… و دیگه… کار خاصی نکردم.»
یا اینکه ترجیح میدهید بگویید: «حسابی برای رسیدن به آرزوهام کار کردم، زندگیم رو سر و سامون دادم، دور دنیا مسافرت کردم و با کلی آدم عالی آشنا شدم و الانم دارم راحت پول در میآرم.»
فکر نکنم حوصله داشته باشید ۱۰ سال بگذرد تا به چنین زندگیای برسید. دوست دارید همین الان تجربهاش کنید. پس همین الان تصمیمی را بگیرید که یک آدم معمولی جراتش را ندارد ...و به سمت آرزوهایتان حرکت کنید
Forwarded from مدیریت آینده
#با_هم_بیندیشیم
@WeShowTomorrowToday
⭕️چگونه سرسخت بودن را تمرین کنیم؟⭕️
با هر چالشی که در زندگی مواجه می شوید، باید سعی کنید قدرتمندتر شوید. اگر قصد موفق شدن دارید همه چیز را از دریچه ای جدید بنگرید و تصمیماتی قاطعانه اتخاذ کنید. شاید در یک نگاه اجمالی ساده به نظر بیاید. اما اینطور نیست! زیرا همه ی ما به دنبال دوستان خوب، شغل های خوب و ارتباطات خوب هستیم.
خیلی سخت است که بتوانید از لحاظ ذهنی سرسخت و مقاوم باشید خصوصاً زمانی هایی که دچار تردید هستید. توانایی برای شکستن این قالب و ایجاد یک مسیر جدید و روشن نیازمند شهامت، جرأت و استحکام بیش تری ست که فقط افرادی که به لحاظ ذهنی قدرتمندند از آنها برخوردارند. اگر بدانید این دسته از افراد چطور می توانند خودشان را از سایرین مجزا کنند، شگفت زده خواهید شد. این دسته از افراد، جایی را که دیگران موانعی غیرقابل حل شدن می بینند را چالش هایی می بینند که باید بر آنها فائق بیایند.
وقتی که کارخانه ی توماس ادیسون در آتش در حال سوختن بود، واکنش بسیار دیدنی و ساده بود. او گفت: خدا را شکر که همه ی اشتباهات ما از بین رفتند و حالا می توانیم با شروعی جدید آغاز کنیم.
این واکنش ادیسون خلاصه ی یک سرسختی ذهنی ست. این یعنی دیدن فرصت ها و اقدام کردن زمانی که همه چیز به نظر ناامن می رسد.
👌عادت هایی هست که شما می توانید از طریق آنها این مقاومت و توانایی ذهنی را در خود بهبود ببخشید. در واقع، نشانِ این دسته از افراد موفق و قدرتمند، داشتن همان استراتژی هایی ست که از همین حالا می توانید در خود تقویت کنید.
✔️مجله مدیریتی نتساپ:
@WeShowTomorrowToday
@WeShowTomorrowToday
⭕️چگونه سرسخت بودن را تمرین کنیم؟⭕️
با هر چالشی که در زندگی مواجه می شوید، باید سعی کنید قدرتمندتر شوید. اگر قصد موفق شدن دارید همه چیز را از دریچه ای جدید بنگرید و تصمیماتی قاطعانه اتخاذ کنید. شاید در یک نگاه اجمالی ساده به نظر بیاید. اما اینطور نیست! زیرا همه ی ما به دنبال دوستان خوب، شغل های خوب و ارتباطات خوب هستیم.
خیلی سخت است که بتوانید از لحاظ ذهنی سرسخت و مقاوم باشید خصوصاً زمانی هایی که دچار تردید هستید. توانایی برای شکستن این قالب و ایجاد یک مسیر جدید و روشن نیازمند شهامت، جرأت و استحکام بیش تری ست که فقط افرادی که به لحاظ ذهنی قدرتمندند از آنها برخوردارند. اگر بدانید این دسته از افراد چطور می توانند خودشان را از سایرین مجزا کنند، شگفت زده خواهید شد. این دسته از افراد، جایی را که دیگران موانعی غیرقابل حل شدن می بینند را چالش هایی می بینند که باید بر آنها فائق بیایند.
وقتی که کارخانه ی توماس ادیسون در آتش در حال سوختن بود، واکنش بسیار دیدنی و ساده بود. او گفت: خدا را شکر که همه ی اشتباهات ما از بین رفتند و حالا می توانیم با شروعی جدید آغاز کنیم.
این واکنش ادیسون خلاصه ی یک سرسختی ذهنی ست. این یعنی دیدن فرصت ها و اقدام کردن زمانی که همه چیز به نظر ناامن می رسد.
👌عادت هایی هست که شما می توانید از طریق آنها این مقاومت و توانایی ذهنی را در خود بهبود ببخشید. در واقع، نشانِ این دسته از افراد موفق و قدرتمند، داشتن همان استراتژی هایی ست که از همین حالا می توانید در خود تقویت کنید.
✔️مجله مدیریتی نتساپ:
@WeShowTomorrowToday
✳️مهارت کلیدی مدیر امروز چیست؟
برای آنکه در خصوص مهارت کلیدی مدیر امروز صحبت کنم این مقدمه لازم است که چند روز پیش در بین مطالب جملهای دیدم منسوب به توماس مان (البته خیلی هم نمیشناسمش) که توجهام را جلب کرد:
«جنگ یک جور فرار بزدلانه از سختیهای صلح است»
با درست و غلطش در دنیای مملکتداری و سیاست کاری ندارم اما در دنیای کسبوکار حقیقتا میتوان این چنین گفت که:
“رقابت” یک جور فرار بزدلانه از سختیهای “شراکت” است!
در مملکت ما واقعا انگشتشمارند مدیرانی که با شناخت واقعی مزیتها و قابلیتهای محوری خود، قادرند از ایجاد شراکتهای مختلف ارزش تجاری مشترک خلق کنند. به جای آن شرکتها مدام در فکر رقابت و ضربه زدن به یکدیگرند.
✳️ #با_هم_بیندیشیم
✅مهارت کلیدی مدیر امروز
مدتهاست که در کلاسهای خودم از این صحبت میکنم که یکی از بهترین سیاستهای رقابتی با سرسختترین رقبا، ایجاد اتحادهای استراتژیک است؛ اما به تجربه یافتهام که مشکل اساسی ما ایرانیها در زمینه همکاری بسیار عمیقتر از این حرفهاست.
مهارت کلیدی مدیران امروز مهارت تعریف فرصتهای برد-برد است.
وقتی در فرهنگی رشد یافته باشی که در آن ضرب المثل این است که “اگر شریک خوب بود خدا شریک داشت!” و یا همه بازیها و روشهای تربیتی دوران کودکیات بر محور رقابت برای اول شدن شکل گرفته باشد، بسیار طبیعی است که وقتی در جوانی یا میانسالی مدیر و راهبر یک شرکت شوی هم همین مشی را برای کار کردنت برگزینی.
اگر این دیدگاه غلط تنها به نسل قدیمیتر مدیرانمان اختصاص داشت اساسا در موردش چیزی نمینوشتم اما آنچه مرا وادار به نگارش این سطور کرد تفکری است که حتی در میان نسل جوان استارتاپی کشور هم شیوع فراوان یافته است.
به جرات عرض میکنم که دوران یکهتازی و همه فن حریف بودن در کسبوکارها گذشته و اگر شما نتوانید با شرکتهای دیگر و رقبایتان فصل مشترک همکاری تعریف کنید باید گفت که آینده درخشانی در انتظارتان نخواهد بود.
دلایل زیادی برای این ادعا وجود دارد اما اگر اصلیترین دلیل را بخواهید شاید بتوان به این نکته اشاره کرد که ادامه بقا در دنیای سراسر نوسان و تغییر و عدم اطمینان کنونی مستلزم چابکی است. چابکی نه تنها در فهم تغییر بلکه در توان و سرعت تطبیق با آن. و این خود نیازمند کوچک بودن و ماژولار بودن کسبوکار شماست. کسبوکاری که ماژولار طراحی، اجرا و اداره نشود سرعت لازم را برای تغییر نخواهد داشت.
از سوی دیگر نه اقتصادی است و نه امکانپذیر که در تعداد زیادی از حوزهها متخصص و در عین حال بهترین بود و بهترین ماند. برای آنکه در حوزه وسیعی بهترین باشید لزومی ندارد که خودتان همه چیز داشته باشید فقط کافی است در کنار بهترینها قرار بگیرید.
استفاده از تاکتیکهای این چنینی برای رقابت در دنیا چنان رایج است که امروزه بسیاری از رقبا در عین رقابت در یک بازار در بازار دیگر با یکدیگر متحد هستند.
مطلب مرتبط برند مشترک (Co-branding) مصداقی از مشارکت استراتژیک شرکتها
برند مشترک McWhopper نمونهای از همکاری برگرکینگ و مک دونالد است.
در یک کلام باید گفت که مهارت اصلی در این مسیر توانایی تعریف یک رابطه برد-برد است که بر مبنای قابلیتهای کلیدی هر یک از طرفین استوار شده و این مهارت بیتردید از ضروریترین ابزارهای مدیران امروزی است.
برای آنکه در خصوص مهارت کلیدی مدیر امروز صحبت کنم این مقدمه لازم است که چند روز پیش در بین مطالب جملهای دیدم منسوب به توماس مان (البته خیلی هم نمیشناسمش) که توجهام را جلب کرد:
«جنگ یک جور فرار بزدلانه از سختیهای صلح است»
با درست و غلطش در دنیای مملکتداری و سیاست کاری ندارم اما در دنیای کسبوکار حقیقتا میتوان این چنین گفت که:
“رقابت” یک جور فرار بزدلانه از سختیهای “شراکت” است!
در مملکت ما واقعا انگشتشمارند مدیرانی که با شناخت واقعی مزیتها و قابلیتهای محوری خود، قادرند از ایجاد شراکتهای مختلف ارزش تجاری مشترک خلق کنند. به جای آن شرکتها مدام در فکر رقابت و ضربه زدن به یکدیگرند.
✳️ #با_هم_بیندیشیم
✅مهارت کلیدی مدیر امروز
مدتهاست که در کلاسهای خودم از این صحبت میکنم که یکی از بهترین سیاستهای رقابتی با سرسختترین رقبا، ایجاد اتحادهای استراتژیک است؛ اما به تجربه یافتهام که مشکل اساسی ما ایرانیها در زمینه همکاری بسیار عمیقتر از این حرفهاست.
مهارت کلیدی مدیران امروز مهارت تعریف فرصتهای برد-برد است.
وقتی در فرهنگی رشد یافته باشی که در آن ضرب المثل این است که “اگر شریک خوب بود خدا شریک داشت!” و یا همه بازیها و روشهای تربیتی دوران کودکیات بر محور رقابت برای اول شدن شکل گرفته باشد، بسیار طبیعی است که وقتی در جوانی یا میانسالی مدیر و راهبر یک شرکت شوی هم همین مشی را برای کار کردنت برگزینی.
اگر این دیدگاه غلط تنها به نسل قدیمیتر مدیرانمان اختصاص داشت اساسا در موردش چیزی نمینوشتم اما آنچه مرا وادار به نگارش این سطور کرد تفکری است که حتی در میان نسل جوان استارتاپی کشور هم شیوع فراوان یافته است.
به جرات عرض میکنم که دوران یکهتازی و همه فن حریف بودن در کسبوکارها گذشته و اگر شما نتوانید با شرکتهای دیگر و رقبایتان فصل مشترک همکاری تعریف کنید باید گفت که آینده درخشانی در انتظارتان نخواهد بود.
دلایل زیادی برای این ادعا وجود دارد اما اگر اصلیترین دلیل را بخواهید شاید بتوان به این نکته اشاره کرد که ادامه بقا در دنیای سراسر نوسان و تغییر و عدم اطمینان کنونی مستلزم چابکی است. چابکی نه تنها در فهم تغییر بلکه در توان و سرعت تطبیق با آن. و این خود نیازمند کوچک بودن و ماژولار بودن کسبوکار شماست. کسبوکاری که ماژولار طراحی، اجرا و اداره نشود سرعت لازم را برای تغییر نخواهد داشت.
از سوی دیگر نه اقتصادی است و نه امکانپذیر که در تعداد زیادی از حوزهها متخصص و در عین حال بهترین بود و بهترین ماند. برای آنکه در حوزه وسیعی بهترین باشید لزومی ندارد که خودتان همه چیز داشته باشید فقط کافی است در کنار بهترینها قرار بگیرید.
استفاده از تاکتیکهای این چنینی برای رقابت در دنیا چنان رایج است که امروزه بسیاری از رقبا در عین رقابت در یک بازار در بازار دیگر با یکدیگر متحد هستند.
مطلب مرتبط برند مشترک (Co-branding) مصداقی از مشارکت استراتژیک شرکتها
برند مشترک McWhopper نمونهای از همکاری برگرکینگ و مک دونالد است.
در یک کلام باید گفت که مهارت اصلی در این مسیر توانایی تعریف یک رابطه برد-برد است که بر مبنای قابلیتهای کلیدی هر یک از طرفین استوار شده و این مهارت بیتردید از ضروریترین ابزارهای مدیران امروزی است.
✳️ #نکات_مدیریتی
✅آیا بعضی از نقشها خیلی آسان هستند و به هیچ استعدادی برای ایفای آنها نیاز نیست؟!
🔸بعضی از مدیران به اشتباه فکر میکنند که ایفای برخی نقشها به مهارت، دانش و استعداد خاصی نیاز ندارد. آنها از این نقشها با عنوان «نقشهای سطح پایین» نام میبرند و نقشهایی مانند خدمتکاری یا بازاریابی تلفنی را جزو این دسته از نقشها طبقهبندی میکنند.
🔸این اشتباه از آنجا ناشی میشود که فاکتور مهمی به نام «میل به ارتقا» و «پیشرفت» که در همه افراد و کارکنان وجود دارد، مورد بیتوجهی قرار میگیرد. یک فرد، حتی اگر نقش پیشپا افتادهای را ایفا کند، به دنبال ارائه بهترین عملکردِ ممکن است تا به این وسیله بتواند افراد مافوق خود را متقاعد سازد که به او ارتقای مقام و جایگاه بدهند./کانال مدیریت اجرایی
🔸مدیران بزرگ، بهدرستی میدانند که اگر افراد براساس استعدادهایی که دارند برگزیده شوند و نقشی که برای آن ساخته شدهاند برعهده گیرند، انگیزه بسیار زیادی برای ارائه بهترین عملکرد و به دنبال آن ارتقا خواهند داشت.
🔸بعنوان مثال، نقش خدمتکاری هتل را در نظر بگیرید. شاید برای خیلی از شما این شغل سطح پایین به نظر برسد که نیاز به استعداد خاصی ندارد و هرکسی از عهده آن برمیآید و اغلب کسانی که این کار را انجام میدهد از روی ناچاری دست به این کار زده و بهطور کلی از آن متنفرند. اما واقعیت کاملا متفاوت است. /کانال مدیریت اجرایی
🔸چه بسیارند خدمتکاران موفقی که سال هاست این کار را با کیفیتی بالا انجام میدهند و چون در این کار استعداد دارند، آن را ادامه میدهند.
در واقع آنها هر روز که با اتاقی کثیف و به همریخته روبهرو میشوند پس از مرتب کردن اتاق، به جای احساس خستگی، احساس قویتر بودن میکنند.
آنها به جنبه تکراری کارشان توجهی ندارند و به این فکر نمیکنند که همین اتاقی که امروز مرتب کردهاند، فردا دوباره کثیف و بههم ریخته خواهد شد، بلکه آنها برای فردا و ایفای نقش مثبتشان لحظهشماری میکنند و همین چالش است که به آنها قدرت بیشتری میدهد.
✅آیا بعضی از نقشها خیلی آسان هستند و به هیچ استعدادی برای ایفای آنها نیاز نیست؟!
🔸بعضی از مدیران به اشتباه فکر میکنند که ایفای برخی نقشها به مهارت، دانش و استعداد خاصی نیاز ندارد. آنها از این نقشها با عنوان «نقشهای سطح پایین» نام میبرند و نقشهایی مانند خدمتکاری یا بازاریابی تلفنی را جزو این دسته از نقشها طبقهبندی میکنند.
🔸این اشتباه از آنجا ناشی میشود که فاکتور مهمی به نام «میل به ارتقا» و «پیشرفت» که در همه افراد و کارکنان وجود دارد، مورد بیتوجهی قرار میگیرد. یک فرد، حتی اگر نقش پیشپا افتادهای را ایفا کند، به دنبال ارائه بهترین عملکردِ ممکن است تا به این وسیله بتواند افراد مافوق خود را متقاعد سازد که به او ارتقای مقام و جایگاه بدهند./کانال مدیریت اجرایی
🔸مدیران بزرگ، بهدرستی میدانند که اگر افراد براساس استعدادهایی که دارند برگزیده شوند و نقشی که برای آن ساخته شدهاند برعهده گیرند، انگیزه بسیار زیادی برای ارائه بهترین عملکرد و به دنبال آن ارتقا خواهند داشت.
🔸بعنوان مثال، نقش خدمتکاری هتل را در نظر بگیرید. شاید برای خیلی از شما این شغل سطح پایین به نظر برسد که نیاز به استعداد خاصی ندارد و هرکسی از عهده آن برمیآید و اغلب کسانی که این کار را انجام میدهد از روی ناچاری دست به این کار زده و بهطور کلی از آن متنفرند. اما واقعیت کاملا متفاوت است. /کانال مدیریت اجرایی
🔸چه بسیارند خدمتکاران موفقی که سال هاست این کار را با کیفیتی بالا انجام میدهند و چون در این کار استعداد دارند، آن را ادامه میدهند.
در واقع آنها هر روز که با اتاقی کثیف و به همریخته روبهرو میشوند پس از مرتب کردن اتاق، به جای احساس خستگی، احساس قویتر بودن میکنند.
آنها به جنبه تکراری کارشان توجهی ندارند و به این فکر نمیکنند که همین اتاقی که امروز مرتب کردهاند، فردا دوباره کثیف و بههم ریخته خواهد شد، بلکه آنها برای فردا و ایفای نقش مثبتشان لحظهشماری میکنند و همین چالش است که به آنها قدرت بیشتری میدهد.
✳️ #دورهمی
✅چگونه در اوج قله موفقیت کاری قرار بگیریم؟
اگر شما خود را در اوج قله موفقیت کاری احساس میکنید، بدانید که عامل اصلی تمام پیشرفتهای شما در این واقعیت ساده نهفته است که شما از آنچه انجام میدهید، لذت میبرید و در محیط کارتان شاد هستید.
اما آیا فقط شاد بودن است که موجب افزایش بهرهوری میشود یا اینکه با افزایش بهرهوری کار، احساس شاد بودن نیز بیشتر میشود؟
در پاسخ به این پرسش باید گفت که تاثیر مثبت دو عامل شادی و بهرهوری برهم، رابطهای دوسویه و علت و معلولی است. بدون توجه به اصل منظم بودن در محل کار، سایر ترفندهای مرتبط با ارتقای بهرهوری، آنچنان که باید، مفید و تاثیرگذار نخواهند بود./کانال مدیریت اجرایی
با استفاده از تکنیکهای زیر خواهید توانست مالک بیچون و چرای وقت خود باشید و روزهای کاری پربازده و شادی را رقم بزنید.
🔹همیشه یک برنامه زمانی مکتوب و مدون داشته باشید و تمام افکار و فعالیتهای مهم خود طی هر هفته را یادداشت کنید.
🔹به گونهای برنامهریزی کنید که حداقل ۵۰ درصد زمان خود را صرف فعالیتهایی کنید که بخش عمده دستاوردهای مثبتتان را موجب شدهاند./کانال مدیریت اجرایی
🔹برای تمام ساعات کاریتان برنامهریزی کنید و از تمام دقایق آن نهایت استفاده را صورت دهید چراکه همین دقایق هستند که ساعات و روزهای کاری موفقتان را رقم میزنند.
🔹همیشه 30 دقیقه نخست هر روز کاریتان را صرف برنامهریزی فعالیتهای همان روز کنید و تا زمان تکمیل فرآیند برنامهریزی، اقدامات اجراییتان را آغاز نکنید.
🔹پنج دقیقه قبل از هرگونه فعالیت و تماس کاری با دیگران به روشنی تصمیم بگیرید که در آن روز میخواهید چه نتایجی بهدست بیاورید.
🔹در زمانهایی که سرتان خیلی شلوغ است علامت «لطفا مزاحم نشوید»را روی در دفتر کارتان نصب کنید. در مورد انجام این کار هیچ تعارفی نداشته باشید و هیچکس را از این مساله مستثنی نکنید، چراکه همین وقفه و مزاحمتهاست که شما را از رسیدن به موفقیتهایتان بازمیدارد./کانال مدیریت اجرایی
🔹با ارادهای قوی، سیاست عدم پاسخگویی به تماسهای تلفنی بیموقع و ایمیلهای ناخواسته و ناگهانی را به مرحله اجرا درآورید.
✅چگونه در اوج قله موفقیت کاری قرار بگیریم؟
اگر شما خود را در اوج قله موفقیت کاری احساس میکنید، بدانید که عامل اصلی تمام پیشرفتهای شما در این واقعیت ساده نهفته است که شما از آنچه انجام میدهید، لذت میبرید و در محیط کارتان شاد هستید.
اما آیا فقط شاد بودن است که موجب افزایش بهرهوری میشود یا اینکه با افزایش بهرهوری کار، احساس شاد بودن نیز بیشتر میشود؟
در پاسخ به این پرسش باید گفت که تاثیر مثبت دو عامل شادی و بهرهوری برهم، رابطهای دوسویه و علت و معلولی است. بدون توجه به اصل منظم بودن در محل کار، سایر ترفندهای مرتبط با ارتقای بهرهوری، آنچنان که باید، مفید و تاثیرگذار نخواهند بود./کانال مدیریت اجرایی
با استفاده از تکنیکهای زیر خواهید توانست مالک بیچون و چرای وقت خود باشید و روزهای کاری پربازده و شادی را رقم بزنید.
🔹همیشه یک برنامه زمانی مکتوب و مدون داشته باشید و تمام افکار و فعالیتهای مهم خود طی هر هفته را یادداشت کنید.
🔹به گونهای برنامهریزی کنید که حداقل ۵۰ درصد زمان خود را صرف فعالیتهایی کنید که بخش عمده دستاوردهای مثبتتان را موجب شدهاند./کانال مدیریت اجرایی
🔹برای تمام ساعات کاریتان برنامهریزی کنید و از تمام دقایق آن نهایت استفاده را صورت دهید چراکه همین دقایق هستند که ساعات و روزهای کاری موفقتان را رقم میزنند.
🔹همیشه 30 دقیقه نخست هر روز کاریتان را صرف برنامهریزی فعالیتهای همان روز کنید و تا زمان تکمیل فرآیند برنامهریزی، اقدامات اجراییتان را آغاز نکنید.
🔹پنج دقیقه قبل از هرگونه فعالیت و تماس کاری با دیگران به روشنی تصمیم بگیرید که در آن روز میخواهید چه نتایجی بهدست بیاورید.
🔹در زمانهایی که سرتان خیلی شلوغ است علامت «لطفا مزاحم نشوید»را روی در دفتر کارتان نصب کنید. در مورد انجام این کار هیچ تعارفی نداشته باشید و هیچکس را از این مساله مستثنی نکنید، چراکه همین وقفه و مزاحمتهاست که شما را از رسیدن به موفقیتهایتان بازمیدارد./کانال مدیریت اجرایی
🔹با ارادهای قوی، سیاست عدم پاسخگویی به تماسهای تلفنی بیموقع و ایمیلهای ناخواسته و ناگهانی را به مرحله اجرا درآورید.