به شکار استعدادهای افرادتان بروید
⭕️ هرکسی دارای استعدادهای متعددی است و الگوهای مختلف تفکر، احساسات و رفتارها را در اختیار دارد که میتوان از آنها به شکل مولدی استفاده کرد. تحقیقات نشان داده که هر فردی میتواند حداقل یک کار را بهتر از ۱۰ هزار نفر دیگر انجام دهد.
بنابراین اگر مدیری بخواهد استعدادهای افرادش را به عملکرد تبدیل کند باید هر فرد را در همان شغلی بکار گیرد که بهطور طبیعی برای آن ساخته شده و با آن پیوند احساسی و فکری دارد.
چنین روشی در همه جا جواب میدهد چه در ورزش، چه در هنرهای تجسمی و کسب و کار و حتی سینما.
⭕️ نمونه مشهور این به کارگیری درست در سینما به فیلم مشهور بوچ کسیدی مربوط میشود، جایی که کارگردان ابتدا تصمیم داشت پل نیومن را در نقش ساندانس و رابرت رد فورد را در نقش بوچ به بازی بگیرد؛ اما پس از ضبط چند سکانس از فیلم کاملا مشخص شد که هر کدام از این دو بازیگر بزرگ توانایی ایفای نقشهای محوله را ندارند و بهتر است که نقش آنها با هم عوض شود و نتیجه آن شد که این فیلم به یکی از فیلمهای ماندگار تاریخ سینما تبدیل شود.
⭕️ اما در دنیای کسب و کار این نقشدهی باید با دقت و حساسیت بیشتری صورت پذیرد، چرا که اولا باید به درستی مشخص کرد که درون افراد چه چیزی وجود دارد و صرف نگاه کردن به ویژگیهای فیزیکی افراد کافی نیست و ثانیا اغلب مدیران تحت تاثیر کیفیتهایی مانند دانش و مهارتهای افراد قرار میگیرند و در نتیجه از توجه کافی به استعدادهای آنها غفلت میکنند.
به همین دلیل هم هست که افرادی که دارای تحصیلات بالا در زمینه بازاریابی هستند، اولین گزینه برای تصدی پست بازاریابی در شرکتها در نظر گرفته میشوند و افراد دارای مدرک حسابداری برای فعالیت در بخش حسابداری کاندیدا میشوند.
هر چند ایرادی در به کارگیری افراد در بخشهای مختلف بر اساس دانش و مهارتهایشان وجود ندارد اما نکته اساسی در کماهمیت جلوه دادن عامل استعدادهای هر فرد نهفته است. بهطوری که اگر بعنوان فاکتوری در صدر فهرست عوامل تعیینکننده در انتخاب فرد در شغل قرار نگیرد، ریسک شکلگیری و ارائه عملکرد متوسط یا ضعیف به شدت افزایش خواهد یافت.
⭕️ کشف استعدادهای درونی افراد از جمله رازهای نانوشته برای موفقیت مدیران بزرگ محسوب میشود. مدیران بزرگ پس از شناسایی استعدادهای درونی افرادشان آنها را در مناسبترین قسمت به کار میگیرند.
بعنوان مثال، یک مدیر فروش موفق، فروشندهای که دارای روحیه تهاجمی و با اعتماد به نفس بالاست را در منطقهای به کار میگیرد که به تحولی بزرگ و جلب توجه اساسی مشتریان بالقوه و بالفعل نیاز دارد، در حالی که همین مدیر برای منطقهای که ساکنان آن افرادی نکتهسنج و حساس هستند، فروشندهای صبور و اهل مدارا و برقراری رابطهای نزدیک و محترمانه را کاندیدا میکند.
منبع: گالوپ
⭕️ هرکسی دارای استعدادهای متعددی است و الگوهای مختلف تفکر، احساسات و رفتارها را در اختیار دارد که میتوان از آنها به شکل مولدی استفاده کرد. تحقیقات نشان داده که هر فردی میتواند حداقل یک کار را بهتر از ۱۰ هزار نفر دیگر انجام دهد.
بنابراین اگر مدیری بخواهد استعدادهای افرادش را به عملکرد تبدیل کند باید هر فرد را در همان شغلی بکار گیرد که بهطور طبیعی برای آن ساخته شده و با آن پیوند احساسی و فکری دارد.
چنین روشی در همه جا جواب میدهد چه در ورزش، چه در هنرهای تجسمی و کسب و کار و حتی سینما.
⭕️ نمونه مشهور این به کارگیری درست در سینما به فیلم مشهور بوچ کسیدی مربوط میشود، جایی که کارگردان ابتدا تصمیم داشت پل نیومن را در نقش ساندانس و رابرت رد فورد را در نقش بوچ به بازی بگیرد؛ اما پس از ضبط چند سکانس از فیلم کاملا مشخص شد که هر کدام از این دو بازیگر بزرگ توانایی ایفای نقشهای محوله را ندارند و بهتر است که نقش آنها با هم عوض شود و نتیجه آن شد که این فیلم به یکی از فیلمهای ماندگار تاریخ سینما تبدیل شود.
⭕️ اما در دنیای کسب و کار این نقشدهی باید با دقت و حساسیت بیشتری صورت پذیرد، چرا که اولا باید به درستی مشخص کرد که درون افراد چه چیزی وجود دارد و صرف نگاه کردن به ویژگیهای فیزیکی افراد کافی نیست و ثانیا اغلب مدیران تحت تاثیر کیفیتهایی مانند دانش و مهارتهای افراد قرار میگیرند و در نتیجه از توجه کافی به استعدادهای آنها غفلت میکنند.
به همین دلیل هم هست که افرادی که دارای تحصیلات بالا در زمینه بازاریابی هستند، اولین گزینه برای تصدی پست بازاریابی در شرکتها در نظر گرفته میشوند و افراد دارای مدرک حسابداری برای فعالیت در بخش حسابداری کاندیدا میشوند.
هر چند ایرادی در به کارگیری افراد در بخشهای مختلف بر اساس دانش و مهارتهایشان وجود ندارد اما نکته اساسی در کماهمیت جلوه دادن عامل استعدادهای هر فرد نهفته است. بهطوری که اگر بعنوان فاکتوری در صدر فهرست عوامل تعیینکننده در انتخاب فرد در شغل قرار نگیرد، ریسک شکلگیری و ارائه عملکرد متوسط یا ضعیف به شدت افزایش خواهد یافت.
⭕️ کشف استعدادهای درونی افراد از جمله رازهای نانوشته برای موفقیت مدیران بزرگ محسوب میشود. مدیران بزرگ پس از شناسایی استعدادهای درونی افرادشان آنها را در مناسبترین قسمت به کار میگیرند.
بعنوان مثال، یک مدیر فروش موفق، فروشندهای که دارای روحیه تهاجمی و با اعتماد به نفس بالاست را در منطقهای به کار میگیرد که به تحولی بزرگ و جلب توجه اساسی مشتریان بالقوه و بالفعل نیاز دارد، در حالی که همین مدیر برای منطقهای که ساکنان آن افرادی نکتهسنج و حساس هستند، فروشندهای صبور و اهل مدارا و برقراری رابطهای نزدیک و محترمانه را کاندیدا میکند.
منبع: گالوپ
✳️ #دورهمی
✅ چرا اینقدر اشتباه می کنیم؟
اشتباه کردن مهم نیست. تعداد اشتباهات مهم است و بلکه تکرار اشتباهات مخرب است. به عنوان یک جامعه توانمند، به نظر می رسد تعدادی از اشتباهات را طی قرن گذشته مرتب تکرار کرده ایم:
۱) نیاموخته ایم که پیشرفت ژاپن، اروپا و آسیا تابع مدیریت بنگاه ها و سیستم هاست و نه ریاست افراد؛
۲) نیاموخته ایم که فهم حقیقت از طریق دیالوگ و وجود جامعه مدنی شکل می گیرد و در ذهن جزیره ای یک یا چند فرد نیست و بنابراین ضروری است که، یکدیگر را تحمل کنیم، برای یکدیگر جا بازکنیم، تفاوت های یکدیگر را به رسمیت بشناسیم و از خودخواهی های فکری بپرهیزیم؛
۳) نیاموخته ایم که با Fact، قضاوت کنیم و نه با تخیل و شنیده ها و شایعات؛
۴) نیاموخته ایم که حکمرانی، امری تخصصی است و لازمه آن دانش است؛
۵) نیاموخته ایم که قدرت، مسئولیت می آورد و اصل بر «مصلحت عامه» و تأمین رضایت مندی عامه شهروندان است؛
۶) نیاموخته ایم وقتی از درب منزل خود پا بیرون می گذاریم، در عرصه عمومی وارد شده ایم و در عرصه عمومی نمی توانیم هر کاری انجام دهیم (مثل دوبله پارک کردن) و هر سخنی بگوییم و هر قضاوتی بنماییم؛
۷) نیاموخته ایم که توسعه، قبل از آنکه به سرمایه، فن آوری و تولید نیازمند باشد، به همکاری، هماهنگی، اعتماد و حمایت از یکدیگر محتاج است؛
۸) نیاموخته ایم برای آنکه دیگر ملت ها به هویت، استقلال و حاکمیت ما احترام بگذارند باید داخل خود را سامان دهیم،
۹) نیاموخته ایم که در کنار دستور کار شخصی، به مسئولیت اجتماعی و به مفهومِ مقدس عمومی اهمیت دهیم و
۱۰) نیاموخته ایم که نقد از فکر و رفتار را، از نقد به شخص تفکیک کنیم، حرف منطقی را بپذیریم، یکدیگر را تخریب و تحریف و زخمی نکنیم و تلقی اینکه هر کدام، مرکز ثقل جهان هستیم را کنار بگذاریم، از هم حمایت کنیم و به قول هایی که می دهیم حتی المقدور عمل کنیم.
طبیعی است تبدیل این نیاموختنی ها به آموختن ها با گفتار درمانیِ صرف، امکان پذیر نیست. اما فهم مشکل خود بخشی از حل مسئله است.اگر ریشه ها در داخل است، کدام عوامل در اولویت هستند؟ چرا نسل بعد از نسل، این اشتباهات را تکرار می کنند؟ آیا دانش، علم و داده های ما کمبود دارند؟ آیا در برنامه ریزی، سیاست گذاری و تعیین اولویت ها مسئله داریم؟منابع طبیعی نداریم یا منابع انسانی؟ آیا مشکل در فکر است؟ دانش است؟ ساختار سیاسی است؟ خلقیات است؟ فرهنگ است؟ ساختار تولید است؟ سبک زندگی است؟
دستور کار فردی باعث شده که جمع را فراموش کنیم، کوتاه مدت بیاندیشیم، به دنبال منافع خود و گروه خود باشیم و به عموم و مصلحت عامه فکر نکنیم. تقریباً هر فردی هر نوعی که دوست دارد عمل میکند. بیشتر به شخصی احترام می گذاریم که در دایره ماست. کمتر فردی را به خاطر اینکه شهروند این جامعه است محترم می شماریم. شاید به همین دلیل اگر با اتوموبیلی تصادف کنیم که راننده اش را می شناسیم خوب برخورد می کنیم ولی به راننده ای که نمی شناسیم ناسزا می گوییم . برای کسانی جا باز می کنیم که به درد ما می خورند؛ بقیه را ربات هایی می بینیم که در حال حرکت هستند و سنخیتی با آنها نداریم.در ناخودآگاه تاریخی ما، تمایلی قوی به یکسان سازی افکار وجود دارد.تمایلی شدید به حذف داریم.چون فردی تصمیم می گیریم بسیار اشتباه می کنیم در حالی که در اشتباهات جمعی، راه اصلاح سریع تر فراهم می شود.
وقتی مصلحت عامه، عامه مردم، کشور و آینده کشور مبنا نباشند، حکومت ها به صورت خودکار به سوی مدارهایِ بسته تصمیم گیری می روند و مرتب اشتباه می کنند چون گردش آزاد اطلاعات و اندیشه ها از میان می رود.
چون اقتصاد کشور طی شش دهه پیش بر پایه صادرات نفت بوده، مجبور نبوده ایم که در اقتصاد بین الملل در پی مزیت نسبی خود باشیم، در چند صنعت مانند کره جنوبی سرمایه گذاری و تولید ثروت کنیم و از طریق سهم بازار در اقتصاد بین الملل به صورت ساختاری و اجباری، بیاموزیم، نوآوری کنیم و از همه مهم تر رقابت کنیم.این نظام اقتصادی نیست بلکه نوعی حسابداری است. چون به اقتصاد بین الملل قفل نشده ایم، مجبور به یادگیری و اصلاح و رقابت نبوده ایم.
کانون اشتباه نکردن به ساختاری برمیگردد که در آن گردش اطلاعات، گردش فکر و گردش مجریان وجود داشته باشد.سیستم ها وقتی یادگیری را متوقف می کنند، خود نیز متوقف می شوند و اشتباهات بر روی هم جمع می شوند. ایجاد این سیستم یک تصمیم است. این تصمیم را ژاپن در سال ۱۸۶۹ گرفت؛ کره جنوبی در ۱۹۶۵؛ چین ۱۹۸۰؛ هند ۱۹۹۰ و ترکیه ۲۰۰۲٫ جلوگیری از اشتباه تابع اصلاح ساختارهای تصمیم سازی و تصمیم گیری است.
✅ چرا اینقدر اشتباه می کنیم؟
اشتباه کردن مهم نیست. تعداد اشتباهات مهم است و بلکه تکرار اشتباهات مخرب است. به عنوان یک جامعه توانمند، به نظر می رسد تعدادی از اشتباهات را طی قرن گذشته مرتب تکرار کرده ایم:
۱) نیاموخته ایم که پیشرفت ژاپن، اروپا و آسیا تابع مدیریت بنگاه ها و سیستم هاست و نه ریاست افراد؛
۲) نیاموخته ایم که فهم حقیقت از طریق دیالوگ و وجود جامعه مدنی شکل می گیرد و در ذهن جزیره ای یک یا چند فرد نیست و بنابراین ضروری است که، یکدیگر را تحمل کنیم، برای یکدیگر جا بازکنیم، تفاوت های یکدیگر را به رسمیت بشناسیم و از خودخواهی های فکری بپرهیزیم؛
۳) نیاموخته ایم که با Fact، قضاوت کنیم و نه با تخیل و شنیده ها و شایعات؛
۴) نیاموخته ایم که حکمرانی، امری تخصصی است و لازمه آن دانش است؛
۵) نیاموخته ایم که قدرت، مسئولیت می آورد و اصل بر «مصلحت عامه» و تأمین رضایت مندی عامه شهروندان است؛
۶) نیاموخته ایم وقتی از درب منزل خود پا بیرون می گذاریم، در عرصه عمومی وارد شده ایم و در عرصه عمومی نمی توانیم هر کاری انجام دهیم (مثل دوبله پارک کردن) و هر سخنی بگوییم و هر قضاوتی بنماییم؛
۷) نیاموخته ایم که توسعه، قبل از آنکه به سرمایه، فن آوری و تولید نیازمند باشد، به همکاری، هماهنگی، اعتماد و حمایت از یکدیگر محتاج است؛
۸) نیاموخته ایم برای آنکه دیگر ملت ها به هویت، استقلال و حاکمیت ما احترام بگذارند باید داخل خود را سامان دهیم،
۹) نیاموخته ایم که در کنار دستور کار شخصی، به مسئولیت اجتماعی و به مفهومِ مقدس عمومی اهمیت دهیم و
۱۰) نیاموخته ایم که نقد از فکر و رفتار را، از نقد به شخص تفکیک کنیم، حرف منطقی را بپذیریم، یکدیگر را تخریب و تحریف و زخمی نکنیم و تلقی اینکه هر کدام، مرکز ثقل جهان هستیم را کنار بگذاریم، از هم حمایت کنیم و به قول هایی که می دهیم حتی المقدور عمل کنیم.
طبیعی است تبدیل این نیاموختنی ها به آموختن ها با گفتار درمانیِ صرف، امکان پذیر نیست. اما فهم مشکل خود بخشی از حل مسئله است.اگر ریشه ها در داخل است، کدام عوامل در اولویت هستند؟ چرا نسل بعد از نسل، این اشتباهات را تکرار می کنند؟ آیا دانش، علم و داده های ما کمبود دارند؟ آیا در برنامه ریزی، سیاست گذاری و تعیین اولویت ها مسئله داریم؟منابع طبیعی نداریم یا منابع انسانی؟ آیا مشکل در فکر است؟ دانش است؟ ساختار سیاسی است؟ خلقیات است؟ فرهنگ است؟ ساختار تولید است؟ سبک زندگی است؟
دستور کار فردی باعث شده که جمع را فراموش کنیم، کوتاه مدت بیاندیشیم، به دنبال منافع خود و گروه خود باشیم و به عموم و مصلحت عامه فکر نکنیم. تقریباً هر فردی هر نوعی که دوست دارد عمل میکند. بیشتر به شخصی احترام می گذاریم که در دایره ماست. کمتر فردی را به خاطر اینکه شهروند این جامعه است محترم می شماریم. شاید به همین دلیل اگر با اتوموبیلی تصادف کنیم که راننده اش را می شناسیم خوب برخورد می کنیم ولی به راننده ای که نمی شناسیم ناسزا می گوییم . برای کسانی جا باز می کنیم که به درد ما می خورند؛ بقیه را ربات هایی می بینیم که در حال حرکت هستند و سنخیتی با آنها نداریم.در ناخودآگاه تاریخی ما، تمایلی قوی به یکسان سازی افکار وجود دارد.تمایلی شدید به حذف داریم.چون فردی تصمیم می گیریم بسیار اشتباه می کنیم در حالی که در اشتباهات جمعی، راه اصلاح سریع تر فراهم می شود.
وقتی مصلحت عامه، عامه مردم، کشور و آینده کشور مبنا نباشند، حکومت ها به صورت خودکار به سوی مدارهایِ بسته تصمیم گیری می روند و مرتب اشتباه می کنند چون گردش آزاد اطلاعات و اندیشه ها از میان می رود.
چون اقتصاد کشور طی شش دهه پیش بر پایه صادرات نفت بوده، مجبور نبوده ایم که در اقتصاد بین الملل در پی مزیت نسبی خود باشیم، در چند صنعت مانند کره جنوبی سرمایه گذاری و تولید ثروت کنیم و از طریق سهم بازار در اقتصاد بین الملل به صورت ساختاری و اجباری، بیاموزیم، نوآوری کنیم و از همه مهم تر رقابت کنیم.این نظام اقتصادی نیست بلکه نوعی حسابداری است. چون به اقتصاد بین الملل قفل نشده ایم، مجبور به یادگیری و اصلاح و رقابت نبوده ایم.
کانون اشتباه نکردن به ساختاری برمیگردد که در آن گردش اطلاعات، گردش فکر و گردش مجریان وجود داشته باشد.سیستم ها وقتی یادگیری را متوقف می کنند، خود نیز متوقف می شوند و اشتباهات بر روی هم جمع می شوند. ایجاد این سیستم یک تصمیم است. این تصمیم را ژاپن در سال ۱۸۶۹ گرفت؛ کره جنوبی در ۱۹۶۵؛ چین ۱۹۸۰؛ هند ۱۹۹۰ و ترکیه ۲۰۰۲٫ جلوگیری از اشتباه تابع اصلاح ساختارهای تصمیم سازی و تصمیم گیری است.
❤1
✳️ با مسافران پرشتاب سفر دیجیتال همراه شوید.
جف بزوس مدیرعامل آمازون :" اگر تنها یک دلیل برای برتر بودن شرکت ما نسبت به رقبا وجود داشته باشد این است که ما مانند یک لیزر بر روی تجربهی مشتریان متمرکزشدهایم." در حال حاضر تجربهی دیجیتالی مشتری، عرصهی رقابت سازمانها قرارگرفته است، اما برندهی این زمین نبرد در سالهای آینده، سازمانهایی هستند که بتوانند به این سؤال اساسی پاسخ دهند که آیندهی تجربهی مشتری چه خواهد شد؟ بخشی از پاسخ را باید در نسل بعدی مشتریان جستجو کرد، نسلی که همراه با تلفنهای هوشمند، تبلت ها و اینترنت رشد کردهاند، نسلی که از ابتدای کودکی راهی سفر دیجیتال میشوند، یعنی نسل Z!
نسل Z متولدین 1995 تاحال حاضر را شامل میشوند و بر اساس پژوهشهای فارستر و آمریکن اکسپرس تا سه سال آینده حداقل 40 درصد از مشتریان را این گروه تشکیل خواهند داد. نسلی که از کودکان تا جوانان 22 ساله را شامل میشود. آنها در سنی که سایر نسلها خواندن و نوشتن را یاد گرفتهاند و با اسباببازیهای مختلف سرگرم میشدند، برنامهنویسی را تجربه میکنند و ابزارهای هوشمند را در دست میگیرند./کانال مدیریت اجرایی
نسل Z از همان کودکی عازم سفر دیجیتال گردیده و حتی پرشتابتر از سایر نسلها درحرکت بوده و در این سفر از آنها پیشی گرفتهاند. اگر از افراد متعلق به این نسل بپرسید که در چه رشتهای ادامه تحصیل خواهند داد، شاید با تردید به شما پاسخ دهند، اما تقریباً همهی آنها در مورد خواستههایشان از یک تجربهی مشتری خوشایند، اتفاقنظر دارند. پژوهشی از IBM نشان میدهد که این نسل بر روی علایق سایر افراد خانوادهی خود از خرید لباس تا وسایل منزل تاثیرگذارند و این نکته، اهمیت موضوع را بیشازپیش آشکار میسازد.
✅ چه باید کرد؟
برای پاسخگویی به نیازهای این نسل باید بدانیم که آنها چه علایقی دارند، کجا و چگونه وقت خود را میگذرانند و درنهایت چه تجربهای را خوشایند میدانند. اگر میخواهید نسل Z را بیابید، آنها را میتوانید در محیطهای آنلاین پیدا کنید. پایههای ارائهی تجربه به این نسل باید مبتنی بر تسریع در ارائه، شخصیسازی، در دسترس بودن و امنیت سرویس و همچنین سرگرمکننده بودن تجربه باشد. برای ایجاد یک تجربهی مشتری جذاب برای نسل Z، توجه به موارد زیر میتواند سودمند باشد:/کانال مدیریت اجرایی
📌 از طریق ابزارهای دیداری، احساس خوب را به آنها القا کنید.
محتوا و خدمات خود را از طریق ابزارهای دیداری از ایموجی گرفته تا ویدیوهای کوتاه معرفی کنید. اگر مشتریان صرفاً قصد خرید یک محصول را داشته باشند، چهرهی دوستانه و الهام بخشی که شما از محصولات و خدمات خود ارائه میدهید، میتواند منجر به افزایش خرید آنها شود./کانال مدیریت اجرایی
📌اطلاعات موردنیاز آنها را بهصورت مختصرمعرفی کنید.
اطلاعات مربوط به محصولات و خدمات را بهصورت خلاصه و قابلدرک ارائه کنید، وگرنه توجه این نسل را از دست خواهید داد. میزان توجه این گروه از مشتریان به محتواهایی که از سوی شرکتها ارائه میشوند، بسیار کم و گذرا بوده (بهطور متوسط 8 ثانیه) و لذا باید اطلاعات بهگونهای ارائه شوند که در مدت کوتاهی بتوانند توجه آنها را به خود جلب کنند.
📌اجازه دهید آنها بخشی از فرآیند باشند.
افراد متعلق به نسل Z علاقه دارند که بخشی از هر تصمیمی باشند. آنها نهتنها خواستار پلتفرمی هستند که در سطح بالایی از امکان شخصیسازی برخوردار باشد، بلکه میخواهند ایدههای آنها نیز در فرایند طراحی، تولید و ارائهی محصولات و خدمات مورد توجه قرار گیرد./کانال مدیریت اجرایی
📌کانالهای همهکاره (Omni Channels) را موردتوجه قرار دهید.
تجربهی مشتری دیگر محدود به یک کانال نیست. وقتی ما در حال تماشای یک بازی فوتبال هستیم، بهطور همزمان مشغول توییت کردن در مورد بازی، رأیدهی در کانالهای تلگرامی و تماشای عکسهای مرتبط در دیگر شبکههای اجتماعی هم می باشیم و نسل Z نیز از این قاعده مستثنا نخواهد بود. نسلی که وابستگی زیادی به تلفنهای هوشمند، تبلت ها و ابزارهای پوشیدنی دیجیتالی دارد، خواهان تجربهای فراتر از یک کانال است؛ بنابراین ضروری است که کانالهای همهکاره را موردتوجه قرار دهید تا بتوانید فرآیندی سیال از تجربه را برای آنها ایجاد کنید. در انتها ذکر این نکته لازم است که نیروهای پیشران تغییر و تحولاتی که در آینده در ظهور و بروز تکنولوژیهای جدید نقش دارند، صرفا از والاستریت یا سیلیکون ولی نشات نخواهد گرفت، بلکه علایق و توقعاتی که نسل Z از تجربهی مشتری دارند، هدایتکننده مسیر آینده خواهد بود.
جف بزوس مدیرعامل آمازون :" اگر تنها یک دلیل برای برتر بودن شرکت ما نسبت به رقبا وجود داشته باشد این است که ما مانند یک لیزر بر روی تجربهی مشتریان متمرکزشدهایم." در حال حاضر تجربهی دیجیتالی مشتری، عرصهی رقابت سازمانها قرارگرفته است، اما برندهی این زمین نبرد در سالهای آینده، سازمانهایی هستند که بتوانند به این سؤال اساسی پاسخ دهند که آیندهی تجربهی مشتری چه خواهد شد؟ بخشی از پاسخ را باید در نسل بعدی مشتریان جستجو کرد، نسلی که همراه با تلفنهای هوشمند، تبلت ها و اینترنت رشد کردهاند، نسلی که از ابتدای کودکی راهی سفر دیجیتال میشوند، یعنی نسل Z!
نسل Z متولدین 1995 تاحال حاضر را شامل میشوند و بر اساس پژوهشهای فارستر و آمریکن اکسپرس تا سه سال آینده حداقل 40 درصد از مشتریان را این گروه تشکیل خواهند داد. نسلی که از کودکان تا جوانان 22 ساله را شامل میشود. آنها در سنی که سایر نسلها خواندن و نوشتن را یاد گرفتهاند و با اسباببازیهای مختلف سرگرم میشدند، برنامهنویسی را تجربه میکنند و ابزارهای هوشمند را در دست میگیرند./کانال مدیریت اجرایی
نسل Z از همان کودکی عازم سفر دیجیتال گردیده و حتی پرشتابتر از سایر نسلها درحرکت بوده و در این سفر از آنها پیشی گرفتهاند. اگر از افراد متعلق به این نسل بپرسید که در چه رشتهای ادامه تحصیل خواهند داد، شاید با تردید به شما پاسخ دهند، اما تقریباً همهی آنها در مورد خواستههایشان از یک تجربهی مشتری خوشایند، اتفاقنظر دارند. پژوهشی از IBM نشان میدهد که این نسل بر روی علایق سایر افراد خانوادهی خود از خرید لباس تا وسایل منزل تاثیرگذارند و این نکته، اهمیت موضوع را بیشازپیش آشکار میسازد.
✅ چه باید کرد؟
برای پاسخگویی به نیازهای این نسل باید بدانیم که آنها چه علایقی دارند، کجا و چگونه وقت خود را میگذرانند و درنهایت چه تجربهای را خوشایند میدانند. اگر میخواهید نسل Z را بیابید، آنها را میتوانید در محیطهای آنلاین پیدا کنید. پایههای ارائهی تجربه به این نسل باید مبتنی بر تسریع در ارائه، شخصیسازی، در دسترس بودن و امنیت سرویس و همچنین سرگرمکننده بودن تجربه باشد. برای ایجاد یک تجربهی مشتری جذاب برای نسل Z، توجه به موارد زیر میتواند سودمند باشد:/کانال مدیریت اجرایی
📌 از طریق ابزارهای دیداری، احساس خوب را به آنها القا کنید.
محتوا و خدمات خود را از طریق ابزارهای دیداری از ایموجی گرفته تا ویدیوهای کوتاه معرفی کنید. اگر مشتریان صرفاً قصد خرید یک محصول را داشته باشند، چهرهی دوستانه و الهام بخشی که شما از محصولات و خدمات خود ارائه میدهید، میتواند منجر به افزایش خرید آنها شود./کانال مدیریت اجرایی
📌اطلاعات موردنیاز آنها را بهصورت مختصرمعرفی کنید.
اطلاعات مربوط به محصولات و خدمات را بهصورت خلاصه و قابلدرک ارائه کنید، وگرنه توجه این نسل را از دست خواهید داد. میزان توجه این گروه از مشتریان به محتواهایی که از سوی شرکتها ارائه میشوند، بسیار کم و گذرا بوده (بهطور متوسط 8 ثانیه) و لذا باید اطلاعات بهگونهای ارائه شوند که در مدت کوتاهی بتوانند توجه آنها را به خود جلب کنند.
📌اجازه دهید آنها بخشی از فرآیند باشند.
افراد متعلق به نسل Z علاقه دارند که بخشی از هر تصمیمی باشند. آنها نهتنها خواستار پلتفرمی هستند که در سطح بالایی از امکان شخصیسازی برخوردار باشد، بلکه میخواهند ایدههای آنها نیز در فرایند طراحی، تولید و ارائهی محصولات و خدمات مورد توجه قرار گیرد./کانال مدیریت اجرایی
📌کانالهای همهکاره (Omni Channels) را موردتوجه قرار دهید.
تجربهی مشتری دیگر محدود به یک کانال نیست. وقتی ما در حال تماشای یک بازی فوتبال هستیم، بهطور همزمان مشغول توییت کردن در مورد بازی، رأیدهی در کانالهای تلگرامی و تماشای عکسهای مرتبط در دیگر شبکههای اجتماعی هم می باشیم و نسل Z نیز از این قاعده مستثنا نخواهد بود. نسلی که وابستگی زیادی به تلفنهای هوشمند، تبلت ها و ابزارهای پوشیدنی دیجیتالی دارد، خواهان تجربهای فراتر از یک کانال است؛ بنابراین ضروری است که کانالهای همهکاره را موردتوجه قرار دهید تا بتوانید فرآیندی سیال از تجربه را برای آنها ایجاد کنید. در انتها ذکر این نکته لازم است که نیروهای پیشران تغییر و تحولاتی که در آینده در ظهور و بروز تکنولوژیهای جدید نقش دارند، صرفا از والاستریت یا سیلیکون ولی نشات نخواهد گرفت، بلکه علایق و توقعاتی که نسل Z از تجربهی مشتری دارند، هدایتکننده مسیر آینده خواهد بود.
✳️ #با_هم_بیاموزیم
✅ چگونه به سوالات مصاحبه رفتاری پاسخ دهیم؟
در دهه ۱۹۸۰، رویکردی وارد حوزه منابع انسانی شد که فکر میکردیم یک مد زودگذر است اما پس از سالها، هنوز هم در بعضی شرکتها طرفدارانی دارد. رویکردی به نام «مصاحبه رفتاری».
در مصاحبه رفتاری، مسئول مصاحبه از متقاضی کار سوالاتی میپرسد که با این عبارت آغاز میشوند: «از زمانی بگو که توانستی...» متقاضی کار نیز در جواب این سوال، داستانش را روایت میکند که در گذشته چگونه توانسته یک موقعیت بحرانی را مدیریت کند (مثلا برخورد با یک مشتری عصبانی).
مصاحبه رفتاری یکی از بدترین روشها برای جذب نیرو است. یک راه سادهتر و موثرتر این است که از او بخواهید خودش را در شرایط واقعی سازمان شما تجسم کند و در برابر مشکلات واقعی واکنش نشان دهد.
اما اگر بهعنوان متقاضی کار در جلسه مصاحبه با سوالاتی از این دست مواجه شدید، نمیتوانید بگویید «من به این سوال پاسخ نمیدهم چون مصاحبه رفتاری یک روش منسوخ و از کار افتاده است.»
اگر شغل مربوطه را میخواهید، چارهای ندارید جز اینکه به سوالات مصاحبه پاسخ دهید.
اما چطور خودمان را برای این سوالات آماده کنیم؟
در پاسخ به سوال «از زمانی بگو که توانستی...»، یک داستان تعریف کنید. این داستان باید شامل سه بخش باشد: چه مشکلی پیش آمده بود که مجبور شدی وارد عمل شوی، چه راه حلی بهکار بردی و چرا راه حل خوبی بود؟
رایجترین سوالاتی که با عبارت «از زمانی بگو...» آغاز میشوند، از این قرارند:
از زمانی بگو که...
▪️از اشتباهت درس گرفتی.
▪️مجبور بودی کارها را بدون راهنمایی مدیرت پیش ببری.
▪️ناچار شدی در میانه یک پروژه تغییر مسیر دهی.
▪️مجبور بودی با یک شخص بدقلق کنار بیایی.
▪️نحوه انجام یک کار را به شخصی یاد دادی.
▪️محل کارت را از خطر نجات دادی.
▪️مدیریت یک پروژه را بر عهده داشتی.
▪️یاد گرفتی چگونه کاری را انجام دهی.
میتوانید این سوالات را اینگونه پاسخ دهید:
مسوول مصاحبه: از زمانی بگویید که از یک اشتباه درس گرفتید.
- حتما! یک روز مدیرم به خارج از شهر رفته بود که از واحد پشتیبانی گزارش کردند یک مشتری عصبانی با آنها تماس گرفته که سفارشهایش را به موقع دریافت نکرده بود.
من مسئول رسیدگی به سفارشهای ارسال نشده بودم، بنابراین با موسسه باربری تماس گرفتم تا محموله گمشده را جستوجو کنند و معلوم شد که محموله در میانه مسیر، به مقصد دیگری فرستاده شده است.
از نمایندگان فروشمان در محل اقامت آن مشتری خواستم نمونههای شکلات خود را به او ارسال کنند تا ۸۰ درصد سفارش مشتری جبران شود. سپس از پست سفارشی خواستم که مابقی شکلاتها را به مشتری برساند.
تنها اشتباهم این بود که سفارش اصلی را کنسل نکردم و محموله اصلی هم به او تحویل داده شد و او به یکباره با کوهی از شکلات مواجه شد که تاریخ انقضا داشتند و ممکن بود فاسد شوند.
یکی از نمایندگان فروش را به مغازه او فرستادم تا شکلاتهای اضافی را تحویل بگیرد. از آن روز یاد گرفتم که راه حل سریع مهم است اما نتیجه نیز به همان اندازه حائز اهمیت است.
مسوول مصاحبه: از زمانی بگویید که مجبور بودید با یک فرد بدقلق کنار بیایید.
- وقتی در مدرسه بودم، در کتابفروشی مدرسه کار میکردم. یکی از همکارانم خیلی بدقلق بود. همیشه طوری به ما دستور میداد که انگار رئیسمان است. جالب اینجاست که همیشه اشتباه میکرد و به مشتری قیمتهای اشتباه میداد. وقتی مشتری از دست او ناراحت میشد، او صندوق را ترک میکرد و میگفت: «من نمیتوانم از پسش بر بیایم» و بعد یکی از ما مجبور میشدیم اوضاع را آرام کنیم.
الان به آن روزها میخندم چون کار کردن در کنار او به من یاد داد که چگونه سرعت عمل داشته باشم و حواسم به کار بقیه باشد که اگر دردسری درست کردند، وارد عمل شوم.
وقتی فارغالتحصیل شدم، او هنوز در آن کتابفروشی کار میکرد و خدا میداند، شاید هنوز هم آنجاست!
خواه با چنین سوالاتی مواجه شوید، خواه نشوید، بهتر است همیشه داستانی برای روایت کردن داشته باشید.
✅ چگونه به سوالات مصاحبه رفتاری پاسخ دهیم؟
در دهه ۱۹۸۰، رویکردی وارد حوزه منابع انسانی شد که فکر میکردیم یک مد زودگذر است اما پس از سالها، هنوز هم در بعضی شرکتها طرفدارانی دارد. رویکردی به نام «مصاحبه رفتاری».
در مصاحبه رفتاری، مسئول مصاحبه از متقاضی کار سوالاتی میپرسد که با این عبارت آغاز میشوند: «از زمانی بگو که توانستی...» متقاضی کار نیز در جواب این سوال، داستانش را روایت میکند که در گذشته چگونه توانسته یک موقعیت بحرانی را مدیریت کند (مثلا برخورد با یک مشتری عصبانی).
مصاحبه رفتاری یکی از بدترین روشها برای جذب نیرو است. یک راه سادهتر و موثرتر این است که از او بخواهید خودش را در شرایط واقعی سازمان شما تجسم کند و در برابر مشکلات واقعی واکنش نشان دهد.
اما اگر بهعنوان متقاضی کار در جلسه مصاحبه با سوالاتی از این دست مواجه شدید، نمیتوانید بگویید «من به این سوال پاسخ نمیدهم چون مصاحبه رفتاری یک روش منسوخ و از کار افتاده است.»
اگر شغل مربوطه را میخواهید، چارهای ندارید جز اینکه به سوالات مصاحبه پاسخ دهید.
اما چطور خودمان را برای این سوالات آماده کنیم؟
در پاسخ به سوال «از زمانی بگو که توانستی...»، یک داستان تعریف کنید. این داستان باید شامل سه بخش باشد: چه مشکلی پیش آمده بود که مجبور شدی وارد عمل شوی، چه راه حلی بهکار بردی و چرا راه حل خوبی بود؟
رایجترین سوالاتی که با عبارت «از زمانی بگو...» آغاز میشوند، از این قرارند:
از زمانی بگو که...
▪️از اشتباهت درس گرفتی.
▪️مجبور بودی کارها را بدون راهنمایی مدیرت پیش ببری.
▪️ناچار شدی در میانه یک پروژه تغییر مسیر دهی.
▪️مجبور بودی با یک شخص بدقلق کنار بیایی.
▪️نحوه انجام یک کار را به شخصی یاد دادی.
▪️محل کارت را از خطر نجات دادی.
▪️مدیریت یک پروژه را بر عهده داشتی.
▪️یاد گرفتی چگونه کاری را انجام دهی.
میتوانید این سوالات را اینگونه پاسخ دهید:
مسوول مصاحبه: از زمانی بگویید که از یک اشتباه درس گرفتید.
- حتما! یک روز مدیرم به خارج از شهر رفته بود که از واحد پشتیبانی گزارش کردند یک مشتری عصبانی با آنها تماس گرفته که سفارشهایش را به موقع دریافت نکرده بود.
من مسئول رسیدگی به سفارشهای ارسال نشده بودم، بنابراین با موسسه باربری تماس گرفتم تا محموله گمشده را جستوجو کنند و معلوم شد که محموله در میانه مسیر، به مقصد دیگری فرستاده شده است.
از نمایندگان فروشمان در محل اقامت آن مشتری خواستم نمونههای شکلات خود را به او ارسال کنند تا ۸۰ درصد سفارش مشتری جبران شود. سپس از پست سفارشی خواستم که مابقی شکلاتها را به مشتری برساند.
تنها اشتباهم این بود که سفارش اصلی را کنسل نکردم و محموله اصلی هم به او تحویل داده شد و او به یکباره با کوهی از شکلات مواجه شد که تاریخ انقضا داشتند و ممکن بود فاسد شوند.
یکی از نمایندگان فروش را به مغازه او فرستادم تا شکلاتهای اضافی را تحویل بگیرد. از آن روز یاد گرفتم که راه حل سریع مهم است اما نتیجه نیز به همان اندازه حائز اهمیت است.
مسوول مصاحبه: از زمانی بگویید که مجبور بودید با یک فرد بدقلق کنار بیایید.
- وقتی در مدرسه بودم، در کتابفروشی مدرسه کار میکردم. یکی از همکارانم خیلی بدقلق بود. همیشه طوری به ما دستور میداد که انگار رئیسمان است. جالب اینجاست که همیشه اشتباه میکرد و به مشتری قیمتهای اشتباه میداد. وقتی مشتری از دست او ناراحت میشد، او صندوق را ترک میکرد و میگفت: «من نمیتوانم از پسش بر بیایم» و بعد یکی از ما مجبور میشدیم اوضاع را آرام کنیم.
الان به آن روزها میخندم چون کار کردن در کنار او به من یاد داد که چگونه سرعت عمل داشته باشم و حواسم به کار بقیه باشد که اگر دردسری درست کردند، وارد عمل شوم.
وقتی فارغالتحصیل شدم، او هنوز در آن کتابفروشی کار میکرد و خدا میداند، شاید هنوز هم آنجاست!
خواه با چنین سوالاتی مواجه شوید، خواه نشوید، بهتر است همیشه داستانی برای روایت کردن داشته باشید.
✳️ #آموزه_های_مدیریتی
✅ پاپ کورنی فکر کنید!
بیل گیتس سال های سال است که جزو ثروتمندترین افراد جهان به شمار می رود و همه جا داستان های موفقیت او را می خوانیم و می بینیم. اما حتی او هم در یک چشم بهم زدن نتوانسته به موفقیت کنونیش دست پیدا کند. اولین شرکت گیتس ترف اُدیتا نام داشت. این شرکت دستگاهی را ساخته بود که می توانست اطلاعات ترافیکی را مورد تحلیل قرار دهد. گیتس و رفیقش پل آلن، در اولین اقدام برای فروش محصولشان متوجه شدند که دستگاه کار نم یکند. در نهایت آن شرکت شکست سختی خورد و تمام زحمات گیتس به هدر رفت. سپس او مایکروسافت را تاسیس کرد. آن جا نیز شکست های متعددی را پذیرفت. ویندوز نسخه 1 موفقیت بزرگی به همراه نداشت اما مایکروسافت دو سال بعد ویندوز 2 را ارائه کرد اما باز هم آن طور که باید خواسته ها را برآورده نکرد و بعد از آن ویندوز 3 ارائه شد که در روابط گرافیکی موفق بود. ۱۰ میلیون نسخه از آن طی ۲ سال فروخته شد.
«مایکروسافت باب» قرار بود به کمک حیوانات کارتونی سخنگو استفاده از ویندوز را ساده تر کند. مطبوعات، مایکروسافت را به خاطر آن به شدت مورد انتقاد قرار دادند و در نهایت مایکروسافت هم موفق نشد مشتری ها را جذب کند. «اینترنت اکسپلورر ۶» در واقع مرورگری بود که همراه با «ویندوز ایکس پی» عرضه شد و بعضی ها لقب ناامن ترین نرم افزار روی کره ی زمین را به آن داده بودند.
✅ تحلیل و تجویز راهبردی:
تصور کنید در ظرف بسیار بزرگ به اندازه یک وان حمام پاپ کورن در سینما به شما میدهند. بله، میدانم کمی غیرواقعی است اما کمی تحمل کنید. واقعاً دوست دارید آن پاپکرن را مزه کنید به همین دلیل یکی از آنها را از ظرف بزرگ با دستتان برمیدارید، به سمت دهانتان میآورید و بعد تصادفاً از دستتان میافتد روی زمین.
آیا خودتان را به زمین میاندازید و شروع میکنید به گریه کردن؟ یا دستتان را دراز میکنید تا یک پاپ کورن دیگر از وان بردارید؟ (میگنا)
حالا اگر بغل دستی شما چند پاپ کورن از ظرف شما برداشت، شما خشمگین می شوید و وحشیانه به سمت او حمله می کنید؟ باز هم نه!
حکایت یک وان حمام پر از پاپ کورن، حکایت زندگی و کسب وکار و فرصت های پیش روی ماست. اگر اینگونه به ظرفیت ها و فرصت های دنیا نگاه کنیم: متوجه می شویم
1- دستاوردها و موفقیتهای دیگران مساوی با شکست ما نیست. پاپ کورن های زیاد دیگری برای ما وجود دارد. دیگر توان و انرژی درونی محدود ما صرف رقابت، حسادت، زیرآب زنی و تنفر از رقبا نخواهد شد.
2- اگر فرصتی را از دست دادیم دنیا برای ما به پایان نمی رسد. فرصت های بی شمار دیگری وجود دارند که می توانیم به آن ها بپردازیم. اگر نگاه پاپ کورنی را نداشته باشیم، زمانی که پیش روی ما دری بسته می شود آنقدر به آن در بسته چشم می دوزیم که صدها درب دیگری که پیش روی ما گشوده شده است را نمی بینیم. کانال مدیریت استراتژی
✅ پاپ کورنی فکر کنید!
بیل گیتس سال های سال است که جزو ثروتمندترین افراد جهان به شمار می رود و همه جا داستان های موفقیت او را می خوانیم و می بینیم. اما حتی او هم در یک چشم بهم زدن نتوانسته به موفقیت کنونیش دست پیدا کند. اولین شرکت گیتس ترف اُدیتا نام داشت. این شرکت دستگاهی را ساخته بود که می توانست اطلاعات ترافیکی را مورد تحلیل قرار دهد. گیتس و رفیقش پل آلن، در اولین اقدام برای فروش محصولشان متوجه شدند که دستگاه کار نم یکند. در نهایت آن شرکت شکست سختی خورد و تمام زحمات گیتس به هدر رفت. سپس او مایکروسافت را تاسیس کرد. آن جا نیز شکست های متعددی را پذیرفت. ویندوز نسخه 1 موفقیت بزرگی به همراه نداشت اما مایکروسافت دو سال بعد ویندوز 2 را ارائه کرد اما باز هم آن طور که باید خواسته ها را برآورده نکرد و بعد از آن ویندوز 3 ارائه شد که در روابط گرافیکی موفق بود. ۱۰ میلیون نسخه از آن طی ۲ سال فروخته شد.
«مایکروسافت باب» قرار بود به کمک حیوانات کارتونی سخنگو استفاده از ویندوز را ساده تر کند. مطبوعات، مایکروسافت را به خاطر آن به شدت مورد انتقاد قرار دادند و در نهایت مایکروسافت هم موفق نشد مشتری ها را جذب کند. «اینترنت اکسپلورر ۶» در واقع مرورگری بود که همراه با «ویندوز ایکس پی» عرضه شد و بعضی ها لقب ناامن ترین نرم افزار روی کره ی زمین را به آن داده بودند.
✅ تحلیل و تجویز راهبردی:
تصور کنید در ظرف بسیار بزرگ به اندازه یک وان حمام پاپ کورن در سینما به شما میدهند. بله، میدانم کمی غیرواقعی است اما کمی تحمل کنید. واقعاً دوست دارید آن پاپکرن را مزه کنید به همین دلیل یکی از آنها را از ظرف بزرگ با دستتان برمیدارید، به سمت دهانتان میآورید و بعد تصادفاً از دستتان میافتد روی زمین.
آیا خودتان را به زمین میاندازید و شروع میکنید به گریه کردن؟ یا دستتان را دراز میکنید تا یک پاپ کورن دیگر از وان بردارید؟ (میگنا)
حالا اگر بغل دستی شما چند پاپ کورن از ظرف شما برداشت، شما خشمگین می شوید و وحشیانه به سمت او حمله می کنید؟ باز هم نه!
حکایت یک وان حمام پر از پاپ کورن، حکایت زندگی و کسب وکار و فرصت های پیش روی ماست. اگر اینگونه به ظرفیت ها و فرصت های دنیا نگاه کنیم: متوجه می شویم
1- دستاوردها و موفقیتهای دیگران مساوی با شکست ما نیست. پاپ کورن های زیاد دیگری برای ما وجود دارد. دیگر توان و انرژی درونی محدود ما صرف رقابت، حسادت، زیرآب زنی و تنفر از رقبا نخواهد شد.
2- اگر فرصتی را از دست دادیم دنیا برای ما به پایان نمی رسد. فرصت های بی شمار دیگری وجود دارند که می توانیم به آن ها بپردازیم. اگر نگاه پاپ کورنی را نداشته باشیم، زمانی که پیش روی ما دری بسته می شود آنقدر به آن در بسته چشم می دوزیم که صدها درب دیگری که پیش روی ما گشوده شده است را نمی بینیم. کانال مدیریت استراتژی
Forwarded from هفتهنامه تجارتفردا
جایگاه ایران در رتبه بندی رفاه مؤسسه لگاتوم با یک پله پیشرفت، به مقام 117 جهان ارتقا پیدا کرده است. دستاوردی که چندان چشمگیر به نظر نمیرسد.
منبع:#تجارت_فردا
@tejaratefarda
منبع:#تجارت_فردا
@tejaratefarda
✳️ #آموزه_های_مدیریتی
✅ چگونه در جلسات رهبری گروه رابرعهده بگیریم؟!
در موقعیت کاری خود چه یک کارمند ساده باشید، چه یک مدیر؛ میتوانید قابلیتهای یک رهبر را در جلسات از خود نشان دهید. اکثر افراد قبول دارند که برگزاری جلسه، بخشی از کار تمام رهبران است. با این حال، اینکه رهبران بزرگ در جلسههای کاری زیادی شرکت میکنند به این معنی نیست که از شرکت در جلسه لذت میبرند. همانطور که نتایج تحقیقات نشان میدهند، بین ۳۵ تا ۵۰ درصد وقت مدیران در جلسه سپری میشود. البته همین مدیران ۶۷ درصد جلسات خود را شکستخورده تلقی میکنند./کانال مدیریت اجرایی
شاید شما جزو آن دسته از افرادی باشید که سعی دارند خود را از شرکت در جلسههای کاری با بهانههای مختلف نجات دهند. درحالیکه این جلسات فرصتهایی هستند که در آنها بتوانید تواناییهای مدیریتی و رهبری خود را به دیگران نشان دهید. پس به جای اینکه به دنبال رها کردن یا به تأخیر انداختن شرکت در جلسات باشید، از این ۵ راهکار برای مؤثر ساختن حضور خود کمک بگیرید:/کانال مدیریت اجرایی
۱- در همان ابتدای جلسه صدای رسای شما شنیده شود
صحبت کردن با صدای بلند در ۵ دقیقهی اول نشان از اعتمادبهنفس شما دارد.
۲- به افکار بقیه جهت دهید
گفتگو در جلسات میتواند خیلی سریع صورت بگیرد و ایدهها بهسرعت مطرح شوند. چنانچه ایدهی خود را قبل از اینکه مطرح کنید از زبان دیگران بشنوید، ممکن است مجبور شوید خلاقیت به خرج دهید و ایدهی دیگری مطرح کنید.
۳- پرسشهای مفید مطرح کنید
سعی کنید پرسشهای شما بیشتر از اینکه بر چرای قضیه تکیه کند با چه و چطور شروع شوند؛ زیرا چنین پرسشهایی افراد را در موضع دفاعی قرار نمیدهد، بلکه آنها را تشونیق میکند تا به طرز فکر خود وسعت ببخشند.
۴- آمادگی داشته باشید اما انعطافپذیر باشید
اگر برای جلسات آماده باشید، سریعتر در موضع قدرت قرار خواهید گرفت. این آمادگی میتواند به وسیلهی کارهایی از جمله خواندن دستور کار جلسه، تحقیقات پیشین و پیشبینی نظرات دیگران باشد./کانال مدیریت اجرایی
۵- گام بعدی نتایج جلسه را دنبال کنید
بسیاری از اوقات شنیده میشود که پس از برگزاری یک جلسه هیچ اتفاق خاصی نمیافتد! از آنجا که ما میخواهیم جلسات ما مفید باشند، بهتر است که قدم بعدی در هر جلسه عنوان شود.
✅ چگونه در جلسات رهبری گروه رابرعهده بگیریم؟!
در موقعیت کاری خود چه یک کارمند ساده باشید، چه یک مدیر؛ میتوانید قابلیتهای یک رهبر را در جلسات از خود نشان دهید. اکثر افراد قبول دارند که برگزاری جلسه، بخشی از کار تمام رهبران است. با این حال، اینکه رهبران بزرگ در جلسههای کاری زیادی شرکت میکنند به این معنی نیست که از شرکت در جلسه لذت میبرند. همانطور که نتایج تحقیقات نشان میدهند، بین ۳۵ تا ۵۰ درصد وقت مدیران در جلسه سپری میشود. البته همین مدیران ۶۷ درصد جلسات خود را شکستخورده تلقی میکنند./کانال مدیریت اجرایی
شاید شما جزو آن دسته از افرادی باشید که سعی دارند خود را از شرکت در جلسههای کاری با بهانههای مختلف نجات دهند. درحالیکه این جلسات فرصتهایی هستند که در آنها بتوانید تواناییهای مدیریتی و رهبری خود را به دیگران نشان دهید. پس به جای اینکه به دنبال رها کردن یا به تأخیر انداختن شرکت در جلسات باشید، از این ۵ راهکار برای مؤثر ساختن حضور خود کمک بگیرید:/کانال مدیریت اجرایی
۱- در همان ابتدای جلسه صدای رسای شما شنیده شود
صحبت کردن با صدای بلند در ۵ دقیقهی اول نشان از اعتمادبهنفس شما دارد.
۲- به افکار بقیه جهت دهید
گفتگو در جلسات میتواند خیلی سریع صورت بگیرد و ایدهها بهسرعت مطرح شوند. چنانچه ایدهی خود را قبل از اینکه مطرح کنید از زبان دیگران بشنوید، ممکن است مجبور شوید خلاقیت به خرج دهید و ایدهی دیگری مطرح کنید.
۳- پرسشهای مفید مطرح کنید
سعی کنید پرسشهای شما بیشتر از اینکه بر چرای قضیه تکیه کند با چه و چطور شروع شوند؛ زیرا چنین پرسشهایی افراد را در موضع دفاعی قرار نمیدهد، بلکه آنها را تشونیق میکند تا به طرز فکر خود وسعت ببخشند.
۴- آمادگی داشته باشید اما انعطافپذیر باشید
اگر برای جلسات آماده باشید، سریعتر در موضع قدرت قرار خواهید گرفت. این آمادگی میتواند به وسیلهی کارهایی از جمله خواندن دستور کار جلسه، تحقیقات پیشین و پیشبینی نظرات دیگران باشد./کانال مدیریت اجرایی
۵- گام بعدی نتایج جلسه را دنبال کنید
بسیاری از اوقات شنیده میشود که پس از برگزاری یک جلسه هیچ اتفاق خاصی نمیافتد! از آنجا که ما میخواهیم جلسات ما مفید باشند، بهتر است که قدم بعدی در هر جلسه عنوان شود.
✳️ #با_هم_بیاموزیم
✅ رهیاری (کوچینگ)
۱۰ تعریف رهیاری (کوچینگ):
1- همکاری و مشارکت بین رهیار (کوچ) و مراجعه کننده که در طی آن، مراجعه کننده با استفاده از تفکر عمیق و خلاقیت خود، تواناییهای شخصی و حرفهای خود را افزایش میدهد.
(International Coach Federation (ICF
2- فرآیند عملی کردن تواناییهای بالقوه مراجع و همچنین تسهیلگری جهت وصل کردن اهداف و علایق درونی به اقدامهای بیرونی در جهت رسیدن به هدف
(Institute Professional Excellence in Coaching (iPEC
3- آشکار ساختنِ پتانسیلِ اشخاص برای به حداکثر رساندنِ عملکرد آنها؛ یعنی کمک کردن به آنها در راستای یادگرفتن به جای یاد دادن به آنها
(Whitmore ۲۰۰۳)
4- هنرِ تسهیلِ عملکرد، یادگیری و رشد
(Downdy، ۲۰۰۳
5- رهیاری (کوچینگ) به طور مستقیم با ارتقای عملکرد و رشد مهارتها از طریق نوعی راهنمایی یا آموزش در ارتباط است.
(Parsole، ۱۹۹۵)
6- یک فرآیندِ مشارکتی، متمرکز بر راه حل، مبتنی بر نتیجه و سیستماتیک که در آن رهیار (کوچ) به تسهیلِ بهبود عملکرد کاری، تجربهی زندگی، یادگیریِ خودمحور و رشدِ شخصی مراجع میپردازد.
(Grant ۱۹۹۹, basic definition also referred to by the Association for Coaching, ۲۰۰۵)
7- رهیاری (کوچینگ) به معنای توسعه بخشیدن مهارتها و دانشِ شخص در راستای بهبودِ عملکردِ شغلی اوست و به طور امیدوارانه منجر به دستیابی به اهداف سازمانی میشود. رهیاری (کوچینگ)، عملکردِ قوی و رشد کاری را مورد هدف قرار میدهد و البته ممکن است بر روی زندگی خصوصیِ شخص نیز اثر بگذارد. رهیاری (کوچینگ) معمولاً در یک دورهی دوام پیدا میکند و بر مهارتها و اهداف خاصی متمرکز است.
(CIPD ۲۰۰۹)
8- مهارتها و شیوههای روانشناختی در یک رابطهی یک به یک به کار بسته میشوند تا به شخص کمک کنند که مدیر یا رهبر مؤثرتری باشد. این مهارتها عموماً در ارتباط با مشکلاتِ خاصِ کنونی و مرتبط با کار به کار بسته میشوند؛ به شکلی که مراجع بتواند این مهارتها را با مجموعه ترفندهای مدیریتیِ خود درآمیزد.
(Peltier ۲۰۱۰)
9- کواَکتیو کوچینگ (Co-active Coaching) ارتباطِ مستحکمی است که برای به پیش بردن و ارتقای فرآیندِ مادامالعمرِ یادگیری، ثمربخشی و کامیابیِ انسان طراحی شده است.
(Whitworth ۲۰۰۷)
10- رهیاری (کوچینگ) عبارت است از قادر ساختنِ افراد برای اخذِ تصمیماتِ آگاهانه و توانمندسازیِ آنها برای رهبری کردنِ زندگی خود.
(Wise ۲۰۱۰)
به نظر من یک رهیار (کوچ) باید بتواند توضیحِ ساده و خوبی را دربارهی رهیاری (کوچینگ) ارائه دهد و تفاوت میان رهیاری (کوچینگ)، مربیگری (منتورینگ) و رواندرمانی را بیان کند.
اگرچه در ظاهر ممکن است درکِ این جمله آسان باشد، اما برای یک رهیار (کوچ) که قصد دارد «توضیح اثر گذار و خوبی» را ارائه کند، طیف وسیعِ این تعاریف میتواند چالشبرانگیز باشد. و به نظر بهتر هست که با هر کدام از تعاریف ذکر شده ارتباط بهتری برقرار کردید از آن در معرفی رهیاری (کوچینگ) استفاده کنید.
✅ رهیاری (کوچینگ)
۱۰ تعریف رهیاری (کوچینگ):
1- همکاری و مشارکت بین رهیار (کوچ) و مراجعه کننده که در طی آن، مراجعه کننده با استفاده از تفکر عمیق و خلاقیت خود، تواناییهای شخصی و حرفهای خود را افزایش میدهد.
(International Coach Federation (ICF
2- فرآیند عملی کردن تواناییهای بالقوه مراجع و همچنین تسهیلگری جهت وصل کردن اهداف و علایق درونی به اقدامهای بیرونی در جهت رسیدن به هدف
(Institute Professional Excellence in Coaching (iPEC
3- آشکار ساختنِ پتانسیلِ اشخاص برای به حداکثر رساندنِ عملکرد آنها؛ یعنی کمک کردن به آنها در راستای یادگرفتن به جای یاد دادن به آنها
(Whitmore ۲۰۰۳)
4- هنرِ تسهیلِ عملکرد، یادگیری و رشد
(Downdy، ۲۰۰۳
5- رهیاری (کوچینگ) به طور مستقیم با ارتقای عملکرد و رشد مهارتها از طریق نوعی راهنمایی یا آموزش در ارتباط است.
(Parsole، ۱۹۹۵)
6- یک فرآیندِ مشارکتی، متمرکز بر راه حل، مبتنی بر نتیجه و سیستماتیک که در آن رهیار (کوچ) به تسهیلِ بهبود عملکرد کاری، تجربهی زندگی، یادگیریِ خودمحور و رشدِ شخصی مراجع میپردازد.
(Grant ۱۹۹۹, basic definition also referred to by the Association for Coaching, ۲۰۰۵)
7- رهیاری (کوچینگ) به معنای توسعه بخشیدن مهارتها و دانشِ شخص در راستای بهبودِ عملکردِ شغلی اوست و به طور امیدوارانه منجر به دستیابی به اهداف سازمانی میشود. رهیاری (کوچینگ)، عملکردِ قوی و رشد کاری را مورد هدف قرار میدهد و البته ممکن است بر روی زندگی خصوصیِ شخص نیز اثر بگذارد. رهیاری (کوچینگ) معمولاً در یک دورهی دوام پیدا میکند و بر مهارتها و اهداف خاصی متمرکز است.
(CIPD ۲۰۰۹)
8- مهارتها و شیوههای روانشناختی در یک رابطهی یک به یک به کار بسته میشوند تا به شخص کمک کنند که مدیر یا رهبر مؤثرتری باشد. این مهارتها عموماً در ارتباط با مشکلاتِ خاصِ کنونی و مرتبط با کار به کار بسته میشوند؛ به شکلی که مراجع بتواند این مهارتها را با مجموعه ترفندهای مدیریتیِ خود درآمیزد.
(Peltier ۲۰۱۰)
9- کواَکتیو کوچینگ (Co-active Coaching) ارتباطِ مستحکمی است که برای به پیش بردن و ارتقای فرآیندِ مادامالعمرِ یادگیری، ثمربخشی و کامیابیِ انسان طراحی شده است.
(Whitworth ۲۰۰۷)
10- رهیاری (کوچینگ) عبارت است از قادر ساختنِ افراد برای اخذِ تصمیماتِ آگاهانه و توانمندسازیِ آنها برای رهبری کردنِ زندگی خود.
(Wise ۲۰۱۰)
به نظر من یک رهیار (کوچ) باید بتواند توضیحِ ساده و خوبی را دربارهی رهیاری (کوچینگ) ارائه دهد و تفاوت میان رهیاری (کوچینگ)، مربیگری (منتورینگ) و رواندرمانی را بیان کند.
اگرچه در ظاهر ممکن است درکِ این جمله آسان باشد، اما برای یک رهیار (کوچ) که قصد دارد «توضیح اثر گذار و خوبی» را ارائه کند، طیف وسیعِ این تعاریف میتواند چالشبرانگیز باشد. و به نظر بهتر هست که با هر کدام از تعاریف ذکر شده ارتباط بهتری برقرار کردید از آن در معرفی رهیاری (کوچینگ) استفاده کنید.
شایستگی چیست؟
توانایی به کار بردن دانش و مهارت ها برای رسیدن به نتایج مورد نظر
یادآوری 1: شایستگی نشان داده شده را گاهی واجد شرایط بودن می نامند.
بر اساس متن استاندارد۹۰۰۱
🔴 سازمان باید:
الف) شایستگی لازم کارکنانی را که تحت کنترل سازمان کار می کنند و عملکردشان بر کیفیت موثر است تعیین نماید:
ب) اطمینان حاصل کند این کارکنان از نظر تحصیلات، آموزش و یا تجربه ،شایستگی مناسب را دارند.
ب) در صورت کاربرد جهت به دست آوردن شایستگی لازم و ارزیابی اثربخشی اقدامات انجام شده اقدام کند.
د) اطلاعات مدون مناسب را به عنوان شواهد شایستگی حفظ کند.
یادآوری: اقدامات کاربردی می تواند به عنوان مثال شامل ارائه آموزش، هدایت یا انتصاب مجدد افراد در حال کار فعلی و یا استخدام و یا قرارداد بستن با کارکنان شایسته باشد.
این بدین معناست که افرادی که برای سازمان کار می کنند میبایست دارای شایستگی لازم برای انجام امور محوله را داشته باشند.عموما در ممیزی نهایی ممیزان بر اساس موقعیت های شغلی موجود در سازمان چند نفر را انتخاب و شایستگی و شرایط احراز موقعیت شغلی انتخاب شده را بررسی و سپس مدارک مربوط به فرد انتخاب شده برای موقعیت شغلی موردنظر انطباق دارد یا خیر.
توانایی به کار بردن دانش و مهارت ها برای رسیدن به نتایج مورد نظر
یادآوری 1: شایستگی نشان داده شده را گاهی واجد شرایط بودن می نامند.
بر اساس متن استاندارد۹۰۰۱
🔴 سازمان باید:
الف) شایستگی لازم کارکنانی را که تحت کنترل سازمان کار می کنند و عملکردشان بر کیفیت موثر است تعیین نماید:
ب) اطمینان حاصل کند این کارکنان از نظر تحصیلات، آموزش و یا تجربه ،شایستگی مناسب را دارند.
ب) در صورت کاربرد جهت به دست آوردن شایستگی لازم و ارزیابی اثربخشی اقدامات انجام شده اقدام کند.
د) اطلاعات مدون مناسب را به عنوان شواهد شایستگی حفظ کند.
یادآوری: اقدامات کاربردی می تواند به عنوان مثال شامل ارائه آموزش، هدایت یا انتصاب مجدد افراد در حال کار فعلی و یا استخدام و یا قرارداد بستن با کارکنان شایسته باشد.
این بدین معناست که افرادی که برای سازمان کار می کنند میبایست دارای شایستگی لازم برای انجام امور محوله را داشته باشند.عموما در ممیزی نهایی ممیزان بر اساس موقعیت های شغلی موجود در سازمان چند نفر را انتخاب و شایستگی و شرایط احراز موقعیت شغلی انتخاب شده را بررسی و سپس مدارک مربوط به فرد انتخاب شده برای موقعیت شغلی موردنظر انطباق دارد یا خیر.
هفت مشکل رایج مدیران و دلیل آن
1- کارمند خوب پیدا نمیشود
مشکل از آنجاست که مهارت کافی در استخدام نداریم. البته منظور ما این نیست که استخدام کار بسیار راحتی است. کار سخت است ولی امکانپذیر است.
2- هیچکس کار را مثل خود آدم انجام نمیدهد
باید در «واگذاری کارها» مهارت بیشتری کسب کنیم. واگذاری قابل یادگیری است و نکات فراوانی دارد که باید رعایت کنیم تا کارمندان کار را به خوبی انجام دهند.
3- اگر من نباشم کارمندان کار نمیکنند
انگیزه دادن به کارمندان را بلد نیستیم. اگر رهبر خوبی باشیم و مدام به کارمندان انگیزه بدهیم کارها به خوبی انجام خواهند شد.
4- اگر به کارمندان آزادی و اختیار میدهیم سوءاستفاده میکنند
مشکل از آنجاست که هیچ سیستمی برای سنجش عملکرد کارکنان نداریم. اگر عملکرد کارکنان با معیارهای عددی سنجیده شود امکان سوء استفاده از بین میرود.
5- آنقدر سرم شلوغ است که فرصت بازاریابی و تبلیغات ندارم
مدیریت زمان ضعیفی داریم و همچنین کارها را به اندازه کافی واگذار نمیکنیم.
6- شرایط اقتصادی خوب نیست و نمیتوان کاری کرد
به اندازه کافی بر بازاریابی و تبلیغات تمرکز نکردهایم. با شنیدن کلمه بازاریابی بلافاصله به فکر بیلبورد و تبلیغات چند میلیونی نیفتید. راههای بسیار ارزانی وجود دارد که میتواند مشتریان زیادی ایجاد کند.
7- رقیبان نمیگذارند فروش خوبی داشته باشیم
مشکل از آنجاست که استراتژی ندارید یا حداقل استراتژی مناسبی ندارید. آنقدر در کارهای روزانه غرق شدهاید که دیدگاه بلندمدت را از دست دادهاید.
1- کارمند خوب پیدا نمیشود
مشکل از آنجاست که مهارت کافی در استخدام نداریم. البته منظور ما این نیست که استخدام کار بسیار راحتی است. کار سخت است ولی امکانپذیر است.
2- هیچکس کار را مثل خود آدم انجام نمیدهد
باید در «واگذاری کارها» مهارت بیشتری کسب کنیم. واگذاری قابل یادگیری است و نکات فراوانی دارد که باید رعایت کنیم تا کارمندان کار را به خوبی انجام دهند.
3- اگر من نباشم کارمندان کار نمیکنند
انگیزه دادن به کارمندان را بلد نیستیم. اگر رهبر خوبی باشیم و مدام به کارمندان انگیزه بدهیم کارها به خوبی انجام خواهند شد.
4- اگر به کارمندان آزادی و اختیار میدهیم سوءاستفاده میکنند
مشکل از آنجاست که هیچ سیستمی برای سنجش عملکرد کارکنان نداریم. اگر عملکرد کارکنان با معیارهای عددی سنجیده شود امکان سوء استفاده از بین میرود.
5- آنقدر سرم شلوغ است که فرصت بازاریابی و تبلیغات ندارم
مدیریت زمان ضعیفی داریم و همچنین کارها را به اندازه کافی واگذار نمیکنیم.
6- شرایط اقتصادی خوب نیست و نمیتوان کاری کرد
به اندازه کافی بر بازاریابی و تبلیغات تمرکز نکردهایم. با شنیدن کلمه بازاریابی بلافاصله به فکر بیلبورد و تبلیغات چند میلیونی نیفتید. راههای بسیار ارزانی وجود دارد که میتواند مشتریان زیادی ایجاد کند.
7- رقیبان نمیگذارند فروش خوبی داشته باشیم
مشکل از آنجاست که استراتژی ندارید یا حداقل استراتژی مناسبی ندارید. آنقدر در کارهای روزانه غرق شدهاید که دیدگاه بلندمدت را از دست دادهاید.
Forwarded from کلینیک خدمات مدیریت
آیا شما شهامت نشستن را دارید؟
در ذهن من و شما یکی از مصادیق شهامت یعنی اینکه در جمعی بزرگ روبروی یک مقام/مدیر ارشد بایستی و شروع کنی به انتقاد از وی آنهم شجاعانه و با صدای بلند.
اما شهامت دو رو دارد. یکی از بهترین جملاتی که دو روی شهامت را نشان می دهد جمله ای از چرچیل است:
شهامت یعنی ایستادن و سخن گفتن .
شهامت همچنین یعنی نشستن و گوش دادن
چه یک خانه دار هستید یا یک کارمند یا یک مدیر مدرسه و یا یک رییس جمهور شما هم باید شهامت ایستادن را داشته باشید و هم شهامت نشستن و شنیدن انتقادات و نظرات دیگران را.
آخرین باری که شهامت به خرج داده اید و به عنوان یک پدر/مادر به سخنان متفاوت فرزند خود گوش داده اید کی بوده است؟
آخرین باری که به عنوان یک مدیر نشسته اید و به ایده های نامتعارف کارمندان و همکاران خود گوش داده اید و بعد از یک مکث کوتاه گفته اید فکر می کنم حق با شماست و در این مورد من کاملا اشتباه کردم.
آخرین باری که به عنوان رییس جمهور روبروی منتقدان خود نشسته اید و سپس به تصمیمات اشتباه خود اعتراف کرده اید چه زمانی بوده است؟
هیچ کدام از عادت ها یا اگر بخواهم بهتر بگویم فضیلت های اخلاقی یک شبه به دست نمی آیند. با خودتان قرار بگذارید هر هفته در یک مورد فضایی را فراهم کنید تا دیگران شما را نقد کنند و سپس اگر اشتباه کرده اید بدون اینکه سعی در توجیه، پوشش، بهانه آوری و ... باشید بپذیرید که اشتباه کرده اید. هر هفته با خودتان تکرار کنید نشستن و گوش دادن هم شهامت می خواهد.
بگذارید یک مثال عملی برای شما بزنم: یکی از فرهیختگان می گفت من هر از چند گاهی در سر کلاس هایم آمار اشتباه می گویم و جلسه بعد آن آمار را اصلاح می کنم و معذرت خواهی میکنم. ممکن است دانشجوی من یک هفته آمار اشتباه در ذهنش باشد اما با این کار برای تمام عمر می آموزد استادش نیز می تواند اشتباه کند و اگر اشتباه کرد باید معذرت خواهی کند.
با شهامت باشید هم در بیان بی لکنت حقایق و هم در اعتراف بی لکنت اشتباهات و هم در شنیدن بی تکلف ایده های مخالف از افرادی که از شما پایین تر، کم تجربه تر و .... هستند.
دکتر مجتبی لشکربلوکی
در ذهن من و شما یکی از مصادیق شهامت یعنی اینکه در جمعی بزرگ روبروی یک مقام/مدیر ارشد بایستی و شروع کنی به انتقاد از وی آنهم شجاعانه و با صدای بلند.
اما شهامت دو رو دارد. یکی از بهترین جملاتی که دو روی شهامت را نشان می دهد جمله ای از چرچیل است:
شهامت یعنی ایستادن و سخن گفتن .
شهامت همچنین یعنی نشستن و گوش دادن
چه یک خانه دار هستید یا یک کارمند یا یک مدیر مدرسه و یا یک رییس جمهور شما هم باید شهامت ایستادن را داشته باشید و هم شهامت نشستن و شنیدن انتقادات و نظرات دیگران را.
آخرین باری که شهامت به خرج داده اید و به عنوان یک پدر/مادر به سخنان متفاوت فرزند خود گوش داده اید کی بوده است؟
آخرین باری که به عنوان یک مدیر نشسته اید و به ایده های نامتعارف کارمندان و همکاران خود گوش داده اید و بعد از یک مکث کوتاه گفته اید فکر می کنم حق با شماست و در این مورد من کاملا اشتباه کردم.
آخرین باری که به عنوان رییس جمهور روبروی منتقدان خود نشسته اید و سپس به تصمیمات اشتباه خود اعتراف کرده اید چه زمانی بوده است؟
هیچ کدام از عادت ها یا اگر بخواهم بهتر بگویم فضیلت های اخلاقی یک شبه به دست نمی آیند. با خودتان قرار بگذارید هر هفته در یک مورد فضایی را فراهم کنید تا دیگران شما را نقد کنند و سپس اگر اشتباه کرده اید بدون اینکه سعی در توجیه، پوشش، بهانه آوری و ... باشید بپذیرید که اشتباه کرده اید. هر هفته با خودتان تکرار کنید نشستن و گوش دادن هم شهامت می خواهد.
بگذارید یک مثال عملی برای شما بزنم: یکی از فرهیختگان می گفت من هر از چند گاهی در سر کلاس هایم آمار اشتباه می گویم و جلسه بعد آن آمار را اصلاح می کنم و معذرت خواهی میکنم. ممکن است دانشجوی من یک هفته آمار اشتباه در ذهنش باشد اما با این کار برای تمام عمر می آموزد استادش نیز می تواند اشتباه کند و اگر اشتباه کرد باید معذرت خواهی کند.
با شهامت باشید هم در بیان بی لکنت حقایق و هم در اعتراف بی لکنت اشتباهات و هم در شنیدن بی تکلف ایده های مخالف از افرادی که از شما پایین تر، کم تجربه تر و .... هستند.
دکتر مجتبی لشکربلوکی
✳️ به شکار استعدادهای افرادتان بروید
هرکسی دارای استعدادهای متعددی است و الگوهای مختلف تفکر، احساسات و رفتارها را در اختیار دارد که میتوان از آنها به شکل مولدی استفاده کرد. تحقیقات نشان داده که هر فردی میتواند حداقل یک کار را بهتر از ۱۰ هزار نفر دیگر انجام دهد.
بنابراین اگر مدیری بخواهد استعدادهای افرادش را به عملکرد تبدیل کند باید هر فرد را در همان شغلی بکار گیرد که بهطور طبیعی برای آن ساخته شده و با آن پیوند احساسی و فکری دارد.
چنین روشی در همه جا جواب میدهد چه در ورزش، چه در هنرهای تجسمی و کسب و کار و حتی سینما.
نمونه مشهور این به کارگیری درست در سینما به فیلم مشهور بوچ کسیدی مربوط میشود، جایی که کارگردان ابتدا تصمیم داشت پل نیومن را در نقش ساندانس و رابرت رد فورد را در نقش بوچ به بازی بگیرد؛ اما پس از ضبط چند سکانس از فیلم کاملا مشخص شد که هر کدام از این دو بازیگر بزرگ توانایی ایفای نقشهای محوله را ندارند و بهتر است که نقش آنها با هم عوض شود و نتیجه آن شد که این فیلم به یکی از فیلمهای ماندگار تاریخ سینما تبدیل شود.
اما در دنیای کسب و کار این نقشدهی باید با دقت و حساسیت بیشتری صورت پذیرد، چرا که اولا باید به درستی مشخص کرد که درون افراد چه چیزی وجود دارد و صرف نگاه کردن به ویژگیهای فیزیکی افراد کافی نیست و ثانیا اغلب مدیران تحت تاثیر کیفیتهایی مانند دانش و مهارتهای افراد قرار میگیرند و در نتیجه از توجه کافی به استعدادهای آنها غفلت میکنند.
به همین دلیل هم هست که افرادی که دارای تحصیلات بالا در زمینه بازاریابی هستند، اولین گزینه برای تصدی پست بازاریابی در شرکتها در نظر گرفته میشوند و افراد دارای مدرک حسابداری برای فعالیت در بخش حسابداری کاندیدا میشوند.
هر چند ایرادی در به کارگیری افراد در بخشهای مختلف بر اساس دانش و مهارتهایشان وجود ندارد اما نکته اساسی در کماهمیت جلوه دادن عامل استعدادهای هر فرد نهفته است. بهطوری که اگر بعنوان فاکتوری در صدر فهرست عوامل تعیینکننده در انتخاب فرد در شغل قرار نگیرد، ریسک شکلگیری و ارائه عملکرد متوسط یا ضعیف به شدت افزایش خواهد یافت.
کشف استعدادهای درونی افراد از جمله رازهای نانوشته برای موفقیت مدیران بزرگ محسوب میشود. مدیران بزرگ پس از شناسایی استعدادهای درونی افرادشان آنها را در مناسبترین قسمت به کار میگیرند.
بعنوان مثال، یک مدیر فروش موفق، فروشندهای که دارای روحیه تهاجمی و با اعتماد به نفس بالاست را در منطقهای به کار میگیرد که به تحولی بزرگ و جلب توجه اساسی مشتریان بالقوه و بالفعل نیاز دارد، در حالی که همین مدیر برای منطقهای که ساکنان آن افرادی نکتهسنج و حساس هستند، فروشندهای صبور و اهل مدارا و برقراری رابطهای نزدیک و محترمانه را کاندیدا میکند.
منبع: گالوپ
هرکسی دارای استعدادهای متعددی است و الگوهای مختلف تفکر، احساسات و رفتارها را در اختیار دارد که میتوان از آنها به شکل مولدی استفاده کرد. تحقیقات نشان داده که هر فردی میتواند حداقل یک کار را بهتر از ۱۰ هزار نفر دیگر انجام دهد.
بنابراین اگر مدیری بخواهد استعدادهای افرادش را به عملکرد تبدیل کند باید هر فرد را در همان شغلی بکار گیرد که بهطور طبیعی برای آن ساخته شده و با آن پیوند احساسی و فکری دارد.
چنین روشی در همه جا جواب میدهد چه در ورزش، چه در هنرهای تجسمی و کسب و کار و حتی سینما.
نمونه مشهور این به کارگیری درست در سینما به فیلم مشهور بوچ کسیدی مربوط میشود، جایی که کارگردان ابتدا تصمیم داشت پل نیومن را در نقش ساندانس و رابرت رد فورد را در نقش بوچ به بازی بگیرد؛ اما پس از ضبط چند سکانس از فیلم کاملا مشخص شد که هر کدام از این دو بازیگر بزرگ توانایی ایفای نقشهای محوله را ندارند و بهتر است که نقش آنها با هم عوض شود و نتیجه آن شد که این فیلم به یکی از فیلمهای ماندگار تاریخ سینما تبدیل شود.
اما در دنیای کسب و کار این نقشدهی باید با دقت و حساسیت بیشتری صورت پذیرد، چرا که اولا باید به درستی مشخص کرد که درون افراد چه چیزی وجود دارد و صرف نگاه کردن به ویژگیهای فیزیکی افراد کافی نیست و ثانیا اغلب مدیران تحت تاثیر کیفیتهایی مانند دانش و مهارتهای افراد قرار میگیرند و در نتیجه از توجه کافی به استعدادهای آنها غفلت میکنند.
به همین دلیل هم هست که افرادی که دارای تحصیلات بالا در زمینه بازاریابی هستند، اولین گزینه برای تصدی پست بازاریابی در شرکتها در نظر گرفته میشوند و افراد دارای مدرک حسابداری برای فعالیت در بخش حسابداری کاندیدا میشوند.
هر چند ایرادی در به کارگیری افراد در بخشهای مختلف بر اساس دانش و مهارتهایشان وجود ندارد اما نکته اساسی در کماهمیت جلوه دادن عامل استعدادهای هر فرد نهفته است. بهطوری که اگر بعنوان فاکتوری در صدر فهرست عوامل تعیینکننده در انتخاب فرد در شغل قرار نگیرد، ریسک شکلگیری و ارائه عملکرد متوسط یا ضعیف به شدت افزایش خواهد یافت.
کشف استعدادهای درونی افراد از جمله رازهای نانوشته برای موفقیت مدیران بزرگ محسوب میشود. مدیران بزرگ پس از شناسایی استعدادهای درونی افرادشان آنها را در مناسبترین قسمت به کار میگیرند.
بعنوان مثال، یک مدیر فروش موفق، فروشندهای که دارای روحیه تهاجمی و با اعتماد به نفس بالاست را در منطقهای به کار میگیرد که به تحولی بزرگ و جلب توجه اساسی مشتریان بالقوه و بالفعل نیاز دارد، در حالی که همین مدیر برای منطقهای که ساکنان آن افرادی نکتهسنج و حساس هستند، فروشندهای صبور و اهل مدارا و برقراری رابطهای نزدیک و محترمانه را کاندیدا میکند.
منبع: گالوپ
✳️ چند نکته درمورد زبانبدن در مذاکرات
۱. حرکات طرفمقابل را زیرنظر بگیرید.
زیر نظر گرفتن حرکات طرف مقابل یعنی سعی کنید زبان بدن، تنصدا و رفتار وی را تفسیر کنید. مثلا اگر فرد روبرو به صحبت های شما علاقه مند شده باشد به جلو خم شده و حرکات شما را دنبال خواهد کرد. و اگر به پشت تکیه دهد و دستبهسینه بنشیند سعی کنید راهی را برای بازگرداندن تهوجه وی پیدا کرده و متوجه شوید که چه چیزی اشتباه است.
۲. سرتان را به علامت تأیید تکان دهید.
این نکته از زبانبدن یک رئیس جمهور بدست آمده است: حتی وقتی که او درگیر بحث انتقادی یا مخالفت شدید افراد با خود است سرش را تکان داده و تماس چشمی اش را با طرف مقابل حفظ می کند. انجام این کار در مذاکرات تنش را از بین برده و حتی در حین بحث های شدید باعث همگرایی می شود.
۳. به دستان خود توجه کنید.
افراد وقتی عصبی هستند یا استرس دارند معمولاً از دستهایشان مشخص است. وقتی در حال مذاکره هستید مطمئن باشید که دستانتان اعتماد به نفس و ثبات را مخابره می کند. بیقراری یا قفلکردن دست ها به هم نشان میدهد که شما عصبی هستید. طرف مقابل ممکن است از این نکته استفاده کند. وقتی میخواهید با اعتمادبهنفس نکتهای را بگویید سعی کنید دستانتان را کمی زیر سینه خود قرار داده و انگشتانتان را به هم نزدیک کنید.
4. لبخند را فراموش نکنید.
این مهم است که محیط خیلی پر تنش نشود. برای رسیدن به توافقی موفق که به مدت زیادی پایدار بماند راهی وجود ندارد جز اینکه هر دو طرف با هم دوستانه برخورد کنند.
5. شکیبایی نشان دهید.
در حین مذاکره وانمود کنید که با مادربزرگتان در حال حرف زدن هستید. باید خیلی متمرکز شوید چون او آرام حرف میزند و مطمئناً لازم است که برای توضیح حرفهایتان صبور باشید چون موضوعاتی که برای شما واضح است (مثل تلگرام و برنامههای موبایل) احتمالاً برای مادربزرگتان غریب است. لبخند هم زیاد بزنید. روی طرف مقابل متمرکز شوید و به نیازهای او توجه کنید.
6. تماسچشمی خود را حفظ کنید.
اگرچه فاکتورهای زبان بدن دیگری نیز وجود دارند که ممکن است باعث شوند مهارتهای مذاکره شما محدود شود، اما زیانبارترین آنها خدشه در تماس چشمی است. این مثل معروف که میگوید چشمها دروازه نفوذ به عمق افراد هستند در مورد ارتباطات مؤثر نیز صادق است. عدم حفظ تماس چشمی تلقی راحت نبودن و کمبود اعتماد به نفس و اطمینان را به طرف مقابل میدهد و این نقطه ضعف بزرگی برای یک مذاکره کننده خوب است.
7. زبان بدن طرف مقابل را کپی کنید.
مهمترینقانون در زبان بدن، کپی کردن است، زیرا تمامی کسانی که از همدیگر خوششان می آید این کار را انجام می دهند
این کار باعث می شود تا در ضمیر ناخودآگاه طرف مقابل اتفاقات مثبتی بیافتد.
۱. حرکات طرفمقابل را زیرنظر بگیرید.
زیر نظر گرفتن حرکات طرف مقابل یعنی سعی کنید زبان بدن، تنصدا و رفتار وی را تفسیر کنید. مثلا اگر فرد روبرو به صحبت های شما علاقه مند شده باشد به جلو خم شده و حرکات شما را دنبال خواهد کرد. و اگر به پشت تکیه دهد و دستبهسینه بنشیند سعی کنید راهی را برای بازگرداندن تهوجه وی پیدا کرده و متوجه شوید که چه چیزی اشتباه است.
۲. سرتان را به علامت تأیید تکان دهید.
این نکته از زبانبدن یک رئیس جمهور بدست آمده است: حتی وقتی که او درگیر بحث انتقادی یا مخالفت شدید افراد با خود است سرش را تکان داده و تماس چشمی اش را با طرف مقابل حفظ می کند. انجام این کار در مذاکرات تنش را از بین برده و حتی در حین بحث های شدید باعث همگرایی می شود.
۳. به دستان خود توجه کنید.
افراد وقتی عصبی هستند یا استرس دارند معمولاً از دستهایشان مشخص است. وقتی در حال مذاکره هستید مطمئن باشید که دستانتان اعتماد به نفس و ثبات را مخابره می کند. بیقراری یا قفلکردن دست ها به هم نشان میدهد که شما عصبی هستید. طرف مقابل ممکن است از این نکته استفاده کند. وقتی میخواهید با اعتمادبهنفس نکتهای را بگویید سعی کنید دستانتان را کمی زیر سینه خود قرار داده و انگشتانتان را به هم نزدیک کنید.
4. لبخند را فراموش نکنید.
این مهم است که محیط خیلی پر تنش نشود. برای رسیدن به توافقی موفق که به مدت زیادی پایدار بماند راهی وجود ندارد جز اینکه هر دو طرف با هم دوستانه برخورد کنند.
5. شکیبایی نشان دهید.
در حین مذاکره وانمود کنید که با مادربزرگتان در حال حرف زدن هستید. باید خیلی متمرکز شوید چون او آرام حرف میزند و مطمئناً لازم است که برای توضیح حرفهایتان صبور باشید چون موضوعاتی که برای شما واضح است (مثل تلگرام و برنامههای موبایل) احتمالاً برای مادربزرگتان غریب است. لبخند هم زیاد بزنید. روی طرف مقابل متمرکز شوید و به نیازهای او توجه کنید.
6. تماسچشمی خود را حفظ کنید.
اگرچه فاکتورهای زبان بدن دیگری نیز وجود دارند که ممکن است باعث شوند مهارتهای مذاکره شما محدود شود، اما زیانبارترین آنها خدشه در تماس چشمی است. این مثل معروف که میگوید چشمها دروازه نفوذ به عمق افراد هستند در مورد ارتباطات مؤثر نیز صادق است. عدم حفظ تماس چشمی تلقی راحت نبودن و کمبود اعتماد به نفس و اطمینان را به طرف مقابل میدهد و این نقطه ضعف بزرگی برای یک مذاکره کننده خوب است.
7. زبان بدن طرف مقابل را کپی کنید.
مهمترینقانون در زبان بدن، کپی کردن است، زیرا تمامی کسانی که از همدیگر خوششان می آید این کار را انجام می دهند
این کار باعث می شود تا در ضمیر ناخودآگاه طرف مقابل اتفاقات مثبتی بیافتد.
✳️ #آموزه_های_مدیریتی
✅ در دنیای غیر قابل پیش بینی چگونه باید برنامه ریزی استراتژیک کرد؟
در تحولات روز های اخیر،برخی افراد می پرسند که چگونه می توان در دنیایی که درجه ابهام در ان افزایش پیدا کرده است،از علم استراتژی بیشتر بهره برد؟راهکار چیست؟
در ادامه به این سوال سعی می شود با بهره گیری از تجارب شرکت های موفق ملی و بین المللی تا حدی جواب داد۰
در پاره ای اوقات دنیای آتی را با دقت بسیار کمتری می توان پیش بینی کرد،معلوم نیست که آینده چگونه خواهد بود،اینده به فرم غیر خطی اتفاق می افتد،تحولات با سرعت بالایی رخ می دهد وگویی باید تغییری در رویکرد به فرایند برنامه ریزی استراتژیک هم داشت۰
🔸سوال این است که این تغییر چگونه است؟
✅به جای تدوین برنامه ای دقیق،در دنیای غیر قابل پیش بینی بر دستاورد ها تاکید کنید۰
در شرکت های بزرگ و کوچک،همواره از فرایند مدیریت استراتژیک بهره می برند اما در تحولات با درجه پیچیدگی بالا،به جای ترسیم دقیق اقدامات بر شاخص ها تمرکز دارند۰مثلا می گویند که باید ۱۰ درصدشاخص های مالی،۱۵ درصد نرخ خرابی و۰۰۰ بهبود یابد و این با نقشه استراتژی منطق مشخصی دارد،اما اینکه دقیقا چگونه این ۱۵ درصد ها و ۱۰ درصد ها تحقق پیدا می کند تا حد زیادی به مدیران استقلال و آزادی عمل داده می شود که بسته به تحولات محیطی راه را به روز بیابند۰یا از مجموعه راه های فکر شده از قبل،در زمان اجرا خودشان انتخاب کنند ۰
✅دوره به روز کردن استراتژی ها کمتر می شود۰
به طور کلی در دنیای پیچیده و مبهم لازم است که در تقویم استراتژی جلسات پیش بینی شده به ۲ تا ۳ برابر افزایش یاید۰ لازم است مدام تحلیل شود تا شرکت بتواند به تحولات محیطی پاسخ دهد۰بسیاری ازفرصت ها در این دوران ظهور می کند و بسیاری تهدید ها شرکت ها را نابود می کند۰عده ای که در خواب غفلت هستند در سر این پیچیدگی های محیطی شرکتشان نابود می شود و عده ای بسیار سود می برند.
✅استراتژی گروه به استراتژی کسب و کار بدل می شود
در تحولات بالای محیطی،دیگربنگاه مادر(هلدینگ مرکزی)نقشش بسیار کمتر از قبل و برعکس شرکت زیر مجموعه نقشش بسیار پررنگ تر می شود۰
هلدینگ ها چون به صورت متمرکز تدوین استراتژی می کنند برای تحولات غیر خطی و بسیار مبهم خیلی کند و لخت عمل می کنند و سرعتشان مناسب نیست۰
در اکثر شرکت های نفتی دنیا در دهه اخیر وزن شرکت مرکزی در تدوین استراتژی بسیار کمتر شده است و عمده کار به خصوص در دنیای غیر خطی به کسب و کار سپرده می شود۰
✅بهره گیری از مشاوران سازمانی
در بسیاری از شرکت ها زمانی که تحولات زیاد می شود،نیازشان به خبره های حوزه استراتژی دو چندان می شود۰ در بیشتر کشور ها،در دوران بحران،این کار به افراد با درجه خبرگی بالاتر سپرده می شود۰
✅جمع بندی
موفقیت بسیاری اوقات زمانی است که دیگران خواب هستند۰در سر این موقعیت ها،افراد خبره بهتر و بیشتر دنیا را رصد می کنند و از افراد دانا و توانا بهره می برند۰بسیاری تهدید ها رخ می دهد که بسیار ویرانگر است و باید از ان فرار کرد و شرکت های هشیار نسبت به ان واکنش نشان می دهند۰گویی در دنیای پیچیده افق فکر کردن کوتاه تر و تمرکز بر کشف فرصت های نوظهور است۰واکنش و تطبیق سازمان است که سبب می شود در این دوران از بقیه رقبا جلو بزند یا لااقل نابود نشود۰
بازنشراز کانال IBM
✅ در دنیای غیر قابل پیش بینی چگونه باید برنامه ریزی استراتژیک کرد؟
در تحولات روز های اخیر،برخی افراد می پرسند که چگونه می توان در دنیایی که درجه ابهام در ان افزایش پیدا کرده است،از علم استراتژی بیشتر بهره برد؟راهکار چیست؟
در ادامه به این سوال سعی می شود با بهره گیری از تجارب شرکت های موفق ملی و بین المللی تا حدی جواب داد۰
در پاره ای اوقات دنیای آتی را با دقت بسیار کمتری می توان پیش بینی کرد،معلوم نیست که آینده چگونه خواهد بود،اینده به فرم غیر خطی اتفاق می افتد،تحولات با سرعت بالایی رخ می دهد وگویی باید تغییری در رویکرد به فرایند برنامه ریزی استراتژیک هم داشت۰
🔸سوال این است که این تغییر چگونه است؟
✅به جای تدوین برنامه ای دقیق،در دنیای غیر قابل پیش بینی بر دستاورد ها تاکید کنید۰
در شرکت های بزرگ و کوچک،همواره از فرایند مدیریت استراتژیک بهره می برند اما در تحولات با درجه پیچیدگی بالا،به جای ترسیم دقیق اقدامات بر شاخص ها تمرکز دارند۰مثلا می گویند که باید ۱۰ درصدشاخص های مالی،۱۵ درصد نرخ خرابی و۰۰۰ بهبود یابد و این با نقشه استراتژی منطق مشخصی دارد،اما اینکه دقیقا چگونه این ۱۵ درصد ها و ۱۰ درصد ها تحقق پیدا می کند تا حد زیادی به مدیران استقلال و آزادی عمل داده می شود که بسته به تحولات محیطی راه را به روز بیابند۰یا از مجموعه راه های فکر شده از قبل،در زمان اجرا خودشان انتخاب کنند ۰
✅دوره به روز کردن استراتژی ها کمتر می شود۰
به طور کلی در دنیای پیچیده و مبهم لازم است که در تقویم استراتژی جلسات پیش بینی شده به ۲ تا ۳ برابر افزایش یاید۰ لازم است مدام تحلیل شود تا شرکت بتواند به تحولات محیطی پاسخ دهد۰بسیاری ازفرصت ها در این دوران ظهور می کند و بسیاری تهدید ها شرکت ها را نابود می کند۰عده ای که در خواب غفلت هستند در سر این پیچیدگی های محیطی شرکتشان نابود می شود و عده ای بسیار سود می برند.
✅استراتژی گروه به استراتژی کسب و کار بدل می شود
در تحولات بالای محیطی،دیگربنگاه مادر(هلدینگ مرکزی)نقشش بسیار کمتر از قبل و برعکس شرکت زیر مجموعه نقشش بسیار پررنگ تر می شود۰
هلدینگ ها چون به صورت متمرکز تدوین استراتژی می کنند برای تحولات غیر خطی و بسیار مبهم خیلی کند و لخت عمل می کنند و سرعتشان مناسب نیست۰
در اکثر شرکت های نفتی دنیا در دهه اخیر وزن شرکت مرکزی در تدوین استراتژی بسیار کمتر شده است و عمده کار به خصوص در دنیای غیر خطی به کسب و کار سپرده می شود۰
✅بهره گیری از مشاوران سازمانی
در بسیاری از شرکت ها زمانی که تحولات زیاد می شود،نیازشان به خبره های حوزه استراتژی دو چندان می شود۰ در بیشتر کشور ها،در دوران بحران،این کار به افراد با درجه خبرگی بالاتر سپرده می شود۰
✅جمع بندی
موفقیت بسیاری اوقات زمانی است که دیگران خواب هستند۰در سر این موقعیت ها،افراد خبره بهتر و بیشتر دنیا را رصد می کنند و از افراد دانا و توانا بهره می برند۰بسیاری تهدید ها رخ می دهد که بسیار ویرانگر است و باید از ان فرار کرد و شرکت های هشیار نسبت به ان واکنش نشان می دهند۰گویی در دنیای پیچیده افق فکر کردن کوتاه تر و تمرکز بر کشف فرصت های نوظهور است۰واکنش و تطبیق سازمان است که سبب می شود در این دوران از بقیه رقبا جلو بزند یا لااقل نابود نشود۰
بازنشراز کانال IBM
Forwarded from کلینیک مدیریت منابع انسانی
⭕️پل های پشت سر را خراب نکنیم!!!
همه سازمانها و شرکتها با پدیده از دست دادن کارکنان شایسته مواجه هستند. حتی، بهترین کارفرمایان دنیا هم در معرض چنین پدیده ای میباشند. با از دست دادن کارکنان، هزینه های زیادی به سازمان تحمیل میشود؛ چرا که باید فرد جدیدی استخدام شده و آموزش ببیند که این امر، گاها چند ماه طول میکشد تا فرد جدید بتواند جای خالی کارمند شایسته قبلی را پر کند.
در اینگونه موارد، برند کارفرمایی سازمان هم لطمه میخورد؛ زیرا نمیتواند کارکنان خوب خود را حفظ کند. پس، همه سازمانها باید نگران از دست دادن کارکنان کلیدی خود باشند و از این اتفاق تا حد امکان پیشگیری کنند.
هنگام مواجهه با پدیده ترک خدمت کارکنان شایسته، مراقب 4 موضوع مهم باشید:
🔹تعداد کارکنانی که میروند و نسبت (درصد) آنها به کل کارکنان و روند کاهش یا افزایش این نسبت در طول زمان
🔹کیفیت و مهارت و قابلیت های کارکنانی که میروند؛ چرا که گاهی یکی مرد جنگی به از صد هزار
🔹کیفیت رفتن کارکنانی که میروند؛ نباید اجازه بدهیم کارکنان شایسته با قهر و دلخوری از سازمان بروند. باید با آنها بهنگام رفتن، تا حد امکان، محترمانه و منصفانه رفتار کنیم تا امکان بازگشت احتمالی آنها منتفی نشود. علاوه بر این، کارکنانی که ما را ترک میکنند میتوانند سفیر ترویج برند سازمان ما باشند و رابطه عاطفی مثبت خود را با ما حفظ کنند.
🔹تأثیر رفتن کارکنان شایسته بر روی کارکنانی که می مانند؛ کارکنانی که می مانند نباید تصور کنند که سازمان نگران از دست دادن کارکنان خوب خود نیست و آنها را بعد از آن که مورد استفاده قرار گرفتند و تاریخ مصرفشان تمام شد، دور می اندازد. آنها باید ببینند و مطمئن شوند که سازمان و مدیران آن، تمام تلاش خود را برای حفظ کارکنان شایسته به کار گرفته اند. در این صورت، آنها که مانده اند، نسبت به سازمان خوشبین تر و وفادارتر خواهند شد.
برگرفته از کانال "جناب آقای دکتر بهزاد ابوالعلایی"
https://telegram.me/joinchat/BciG3EDDRzAnPsbJ9D4UWg
همه سازمانها و شرکتها با پدیده از دست دادن کارکنان شایسته مواجه هستند. حتی، بهترین کارفرمایان دنیا هم در معرض چنین پدیده ای میباشند. با از دست دادن کارکنان، هزینه های زیادی به سازمان تحمیل میشود؛ چرا که باید فرد جدیدی استخدام شده و آموزش ببیند که این امر، گاها چند ماه طول میکشد تا فرد جدید بتواند جای خالی کارمند شایسته قبلی را پر کند.
در اینگونه موارد، برند کارفرمایی سازمان هم لطمه میخورد؛ زیرا نمیتواند کارکنان خوب خود را حفظ کند. پس، همه سازمانها باید نگران از دست دادن کارکنان کلیدی خود باشند و از این اتفاق تا حد امکان پیشگیری کنند.
هنگام مواجهه با پدیده ترک خدمت کارکنان شایسته، مراقب 4 موضوع مهم باشید:
🔹تعداد کارکنانی که میروند و نسبت (درصد) آنها به کل کارکنان و روند کاهش یا افزایش این نسبت در طول زمان
🔹کیفیت و مهارت و قابلیت های کارکنانی که میروند؛ چرا که گاهی یکی مرد جنگی به از صد هزار
🔹کیفیت رفتن کارکنانی که میروند؛ نباید اجازه بدهیم کارکنان شایسته با قهر و دلخوری از سازمان بروند. باید با آنها بهنگام رفتن، تا حد امکان، محترمانه و منصفانه رفتار کنیم تا امکان بازگشت احتمالی آنها منتفی نشود. علاوه بر این، کارکنانی که ما را ترک میکنند میتوانند سفیر ترویج برند سازمان ما باشند و رابطه عاطفی مثبت خود را با ما حفظ کنند.
🔹تأثیر رفتن کارکنان شایسته بر روی کارکنانی که می مانند؛ کارکنانی که می مانند نباید تصور کنند که سازمان نگران از دست دادن کارکنان خوب خود نیست و آنها را بعد از آن که مورد استفاده قرار گرفتند و تاریخ مصرفشان تمام شد، دور می اندازد. آنها باید ببینند و مطمئن شوند که سازمان و مدیران آن، تمام تلاش خود را برای حفظ کارکنان شایسته به کار گرفته اند. در این صورت، آنها که مانده اند، نسبت به سازمان خوشبین تر و وفادارتر خواهند شد.
برگرفته از کانال "جناب آقای دکتر بهزاد ابوالعلایی"
https://telegram.me/joinchat/BciG3EDDRzAnPsbJ9D4UWg
Telegram
کلینیک مدیریت منابع انسانی
تماس با مدیر کانال: @HrMohsenFaraji
آدرس سایت: www.hcmclinic.ir
آدرس سایت: www.hcmclinic.ir