Forwarded from کلینیک خدمات مدیریت
آیا شما شهامت نشستن را دارید؟
در ذهن من و شما یکی از مصادیق شهامت یعنی اینکه در جمعی بزرگ روبروی یک مقام/مدیر ارشد بایستی و شروع کنی به انتقاد از وی آنهم شجاعانه و با صدای بلند.
اما شهامت دو رو دارد. یکی از بهترین جملاتی که دو روی شهامت را نشان می دهد جمله ای از چرچیل است:
شهامت یعنی ایستادن و سخن گفتن .
شهامت همچنین یعنی نشستن و گوش دادن
چه یک خانه دار هستید یا یک کارمند یا یک مدیر مدرسه و یا یک رییس جمهور شما هم باید شهامت ایستادن را داشته باشید و هم شهامت نشستن و شنیدن انتقادات و نظرات دیگران را.
آخرین باری که شهامت به خرج داده اید و به عنوان یک پدر/مادر به سخنان متفاوت فرزند خود گوش داده اید کی بوده است؟
آخرین باری که به عنوان یک مدیر نشسته اید و به ایده های نامتعارف کارمندان و همکاران خود گوش داده اید و بعد از یک مکث کوتاه گفته اید فکر می کنم حق با شماست و در این مورد من کاملا اشتباه کردم.
آخرین باری که به عنوان رییس جمهور روبروی منتقدان خود نشسته اید و سپس به تصمیمات اشتباه خود اعتراف کرده اید چه زمانی بوده است؟
هیچ کدام از عادت ها یا اگر بخواهم بهتر بگویم فضیلت های اخلاقی یک شبه به دست نمی آیند. با خودتان قرار بگذارید هر هفته در یک مورد فضایی را فراهم کنید تا دیگران شما را نقد کنند و سپس اگر اشتباه کرده اید بدون اینکه سعی در توجیه، پوشش، بهانه آوری و ... باشید بپذیرید که اشتباه کرده اید. هر هفته با خودتان تکرار کنید نشستن و گوش دادن هم شهامت می خواهد.
بگذارید یک مثال عملی برای شما بزنم: یکی از فرهیختگان می گفت من هر از چند گاهی در سر کلاس هایم آمار اشتباه می گویم و جلسه بعد آن آمار را اصلاح می کنم و معذرت خواهی میکنم. ممکن است دانشجوی من یک هفته آمار اشتباه در ذهنش باشد اما با این کار برای تمام عمر می آموزد استادش نیز می تواند اشتباه کند و اگر اشتباه کرد باید معذرت خواهی کند.
با شهامت باشید هم در بیان بی لکنت حقایق و هم در اعتراف بی لکنت اشتباهات و هم در شنیدن بی تکلف ایده های مخالف از افرادی که از شما پایین تر، کم تجربه تر و .... هستند.
دکتر مجتبی لشکربلوکی
در ذهن من و شما یکی از مصادیق شهامت یعنی اینکه در جمعی بزرگ روبروی یک مقام/مدیر ارشد بایستی و شروع کنی به انتقاد از وی آنهم شجاعانه و با صدای بلند.
اما شهامت دو رو دارد. یکی از بهترین جملاتی که دو روی شهامت را نشان می دهد جمله ای از چرچیل است:
شهامت یعنی ایستادن و سخن گفتن .
شهامت همچنین یعنی نشستن و گوش دادن
چه یک خانه دار هستید یا یک کارمند یا یک مدیر مدرسه و یا یک رییس جمهور شما هم باید شهامت ایستادن را داشته باشید و هم شهامت نشستن و شنیدن انتقادات و نظرات دیگران را.
آخرین باری که شهامت به خرج داده اید و به عنوان یک پدر/مادر به سخنان متفاوت فرزند خود گوش داده اید کی بوده است؟
آخرین باری که به عنوان یک مدیر نشسته اید و به ایده های نامتعارف کارمندان و همکاران خود گوش داده اید و بعد از یک مکث کوتاه گفته اید فکر می کنم حق با شماست و در این مورد من کاملا اشتباه کردم.
آخرین باری که به عنوان رییس جمهور روبروی منتقدان خود نشسته اید و سپس به تصمیمات اشتباه خود اعتراف کرده اید چه زمانی بوده است؟
هیچ کدام از عادت ها یا اگر بخواهم بهتر بگویم فضیلت های اخلاقی یک شبه به دست نمی آیند. با خودتان قرار بگذارید هر هفته در یک مورد فضایی را فراهم کنید تا دیگران شما را نقد کنند و سپس اگر اشتباه کرده اید بدون اینکه سعی در توجیه، پوشش، بهانه آوری و ... باشید بپذیرید که اشتباه کرده اید. هر هفته با خودتان تکرار کنید نشستن و گوش دادن هم شهامت می خواهد.
بگذارید یک مثال عملی برای شما بزنم: یکی از فرهیختگان می گفت من هر از چند گاهی در سر کلاس هایم آمار اشتباه می گویم و جلسه بعد آن آمار را اصلاح می کنم و معذرت خواهی میکنم. ممکن است دانشجوی من یک هفته آمار اشتباه در ذهنش باشد اما با این کار برای تمام عمر می آموزد استادش نیز می تواند اشتباه کند و اگر اشتباه کرد باید معذرت خواهی کند.
با شهامت باشید هم در بیان بی لکنت حقایق و هم در اعتراف بی لکنت اشتباهات و هم در شنیدن بی تکلف ایده های مخالف از افرادی که از شما پایین تر، کم تجربه تر و .... هستند.
دکتر مجتبی لشکربلوکی
✳️ به شکار استعدادهای افرادتان بروید
هرکسی دارای استعدادهای متعددی است و الگوهای مختلف تفکر، احساسات و رفتارها را در اختیار دارد که میتوان از آنها به شکل مولدی استفاده کرد. تحقیقات نشان داده که هر فردی میتواند حداقل یک کار را بهتر از ۱۰ هزار نفر دیگر انجام دهد.
بنابراین اگر مدیری بخواهد استعدادهای افرادش را به عملکرد تبدیل کند باید هر فرد را در همان شغلی بکار گیرد که بهطور طبیعی برای آن ساخته شده و با آن پیوند احساسی و فکری دارد.
چنین روشی در همه جا جواب میدهد چه در ورزش، چه در هنرهای تجسمی و کسب و کار و حتی سینما.
نمونه مشهور این به کارگیری درست در سینما به فیلم مشهور بوچ کسیدی مربوط میشود، جایی که کارگردان ابتدا تصمیم داشت پل نیومن را در نقش ساندانس و رابرت رد فورد را در نقش بوچ به بازی بگیرد؛ اما پس از ضبط چند سکانس از فیلم کاملا مشخص شد که هر کدام از این دو بازیگر بزرگ توانایی ایفای نقشهای محوله را ندارند و بهتر است که نقش آنها با هم عوض شود و نتیجه آن شد که این فیلم به یکی از فیلمهای ماندگار تاریخ سینما تبدیل شود.
اما در دنیای کسب و کار این نقشدهی باید با دقت و حساسیت بیشتری صورت پذیرد، چرا که اولا باید به درستی مشخص کرد که درون افراد چه چیزی وجود دارد و صرف نگاه کردن به ویژگیهای فیزیکی افراد کافی نیست و ثانیا اغلب مدیران تحت تاثیر کیفیتهایی مانند دانش و مهارتهای افراد قرار میگیرند و در نتیجه از توجه کافی به استعدادهای آنها غفلت میکنند.
به همین دلیل هم هست که افرادی که دارای تحصیلات بالا در زمینه بازاریابی هستند، اولین گزینه برای تصدی پست بازاریابی در شرکتها در نظر گرفته میشوند و افراد دارای مدرک حسابداری برای فعالیت در بخش حسابداری کاندیدا میشوند.
هر چند ایرادی در به کارگیری افراد در بخشهای مختلف بر اساس دانش و مهارتهایشان وجود ندارد اما نکته اساسی در کماهمیت جلوه دادن عامل استعدادهای هر فرد نهفته است. بهطوری که اگر بعنوان فاکتوری در صدر فهرست عوامل تعیینکننده در انتخاب فرد در شغل قرار نگیرد، ریسک شکلگیری و ارائه عملکرد متوسط یا ضعیف به شدت افزایش خواهد یافت.
کشف استعدادهای درونی افراد از جمله رازهای نانوشته برای موفقیت مدیران بزرگ محسوب میشود. مدیران بزرگ پس از شناسایی استعدادهای درونی افرادشان آنها را در مناسبترین قسمت به کار میگیرند.
بعنوان مثال، یک مدیر فروش موفق، فروشندهای که دارای روحیه تهاجمی و با اعتماد به نفس بالاست را در منطقهای به کار میگیرد که به تحولی بزرگ و جلب توجه اساسی مشتریان بالقوه و بالفعل نیاز دارد، در حالی که همین مدیر برای منطقهای که ساکنان آن افرادی نکتهسنج و حساس هستند، فروشندهای صبور و اهل مدارا و برقراری رابطهای نزدیک و محترمانه را کاندیدا میکند.
منبع: گالوپ
هرکسی دارای استعدادهای متعددی است و الگوهای مختلف تفکر، احساسات و رفتارها را در اختیار دارد که میتوان از آنها به شکل مولدی استفاده کرد. تحقیقات نشان داده که هر فردی میتواند حداقل یک کار را بهتر از ۱۰ هزار نفر دیگر انجام دهد.
بنابراین اگر مدیری بخواهد استعدادهای افرادش را به عملکرد تبدیل کند باید هر فرد را در همان شغلی بکار گیرد که بهطور طبیعی برای آن ساخته شده و با آن پیوند احساسی و فکری دارد.
چنین روشی در همه جا جواب میدهد چه در ورزش، چه در هنرهای تجسمی و کسب و کار و حتی سینما.
نمونه مشهور این به کارگیری درست در سینما به فیلم مشهور بوچ کسیدی مربوط میشود، جایی که کارگردان ابتدا تصمیم داشت پل نیومن را در نقش ساندانس و رابرت رد فورد را در نقش بوچ به بازی بگیرد؛ اما پس از ضبط چند سکانس از فیلم کاملا مشخص شد که هر کدام از این دو بازیگر بزرگ توانایی ایفای نقشهای محوله را ندارند و بهتر است که نقش آنها با هم عوض شود و نتیجه آن شد که این فیلم به یکی از فیلمهای ماندگار تاریخ سینما تبدیل شود.
اما در دنیای کسب و کار این نقشدهی باید با دقت و حساسیت بیشتری صورت پذیرد، چرا که اولا باید به درستی مشخص کرد که درون افراد چه چیزی وجود دارد و صرف نگاه کردن به ویژگیهای فیزیکی افراد کافی نیست و ثانیا اغلب مدیران تحت تاثیر کیفیتهایی مانند دانش و مهارتهای افراد قرار میگیرند و در نتیجه از توجه کافی به استعدادهای آنها غفلت میکنند.
به همین دلیل هم هست که افرادی که دارای تحصیلات بالا در زمینه بازاریابی هستند، اولین گزینه برای تصدی پست بازاریابی در شرکتها در نظر گرفته میشوند و افراد دارای مدرک حسابداری برای فعالیت در بخش حسابداری کاندیدا میشوند.
هر چند ایرادی در به کارگیری افراد در بخشهای مختلف بر اساس دانش و مهارتهایشان وجود ندارد اما نکته اساسی در کماهمیت جلوه دادن عامل استعدادهای هر فرد نهفته است. بهطوری که اگر بعنوان فاکتوری در صدر فهرست عوامل تعیینکننده در انتخاب فرد در شغل قرار نگیرد، ریسک شکلگیری و ارائه عملکرد متوسط یا ضعیف به شدت افزایش خواهد یافت.
کشف استعدادهای درونی افراد از جمله رازهای نانوشته برای موفقیت مدیران بزرگ محسوب میشود. مدیران بزرگ پس از شناسایی استعدادهای درونی افرادشان آنها را در مناسبترین قسمت به کار میگیرند.
بعنوان مثال، یک مدیر فروش موفق، فروشندهای که دارای روحیه تهاجمی و با اعتماد به نفس بالاست را در منطقهای به کار میگیرد که به تحولی بزرگ و جلب توجه اساسی مشتریان بالقوه و بالفعل نیاز دارد، در حالی که همین مدیر برای منطقهای که ساکنان آن افرادی نکتهسنج و حساس هستند، فروشندهای صبور و اهل مدارا و برقراری رابطهای نزدیک و محترمانه را کاندیدا میکند.
منبع: گالوپ
✳️ چند نکته درمورد زبانبدن در مذاکرات
۱. حرکات طرفمقابل را زیرنظر بگیرید.
زیر نظر گرفتن حرکات طرف مقابل یعنی سعی کنید زبان بدن، تنصدا و رفتار وی را تفسیر کنید. مثلا اگر فرد روبرو به صحبت های شما علاقه مند شده باشد به جلو خم شده و حرکات شما را دنبال خواهد کرد. و اگر به پشت تکیه دهد و دستبهسینه بنشیند سعی کنید راهی را برای بازگرداندن تهوجه وی پیدا کرده و متوجه شوید که چه چیزی اشتباه است.
۲. سرتان را به علامت تأیید تکان دهید.
این نکته از زبانبدن یک رئیس جمهور بدست آمده است: حتی وقتی که او درگیر بحث انتقادی یا مخالفت شدید افراد با خود است سرش را تکان داده و تماس چشمی اش را با طرف مقابل حفظ می کند. انجام این کار در مذاکرات تنش را از بین برده و حتی در حین بحث های شدید باعث همگرایی می شود.
۳. به دستان خود توجه کنید.
افراد وقتی عصبی هستند یا استرس دارند معمولاً از دستهایشان مشخص است. وقتی در حال مذاکره هستید مطمئن باشید که دستانتان اعتماد به نفس و ثبات را مخابره می کند. بیقراری یا قفلکردن دست ها به هم نشان میدهد که شما عصبی هستید. طرف مقابل ممکن است از این نکته استفاده کند. وقتی میخواهید با اعتمادبهنفس نکتهای را بگویید سعی کنید دستانتان را کمی زیر سینه خود قرار داده و انگشتانتان را به هم نزدیک کنید.
4. لبخند را فراموش نکنید.
این مهم است که محیط خیلی پر تنش نشود. برای رسیدن به توافقی موفق که به مدت زیادی پایدار بماند راهی وجود ندارد جز اینکه هر دو طرف با هم دوستانه برخورد کنند.
5. شکیبایی نشان دهید.
در حین مذاکره وانمود کنید که با مادربزرگتان در حال حرف زدن هستید. باید خیلی متمرکز شوید چون او آرام حرف میزند و مطمئناً لازم است که برای توضیح حرفهایتان صبور باشید چون موضوعاتی که برای شما واضح است (مثل تلگرام و برنامههای موبایل) احتمالاً برای مادربزرگتان غریب است. لبخند هم زیاد بزنید. روی طرف مقابل متمرکز شوید و به نیازهای او توجه کنید.
6. تماسچشمی خود را حفظ کنید.
اگرچه فاکتورهای زبان بدن دیگری نیز وجود دارند که ممکن است باعث شوند مهارتهای مذاکره شما محدود شود، اما زیانبارترین آنها خدشه در تماس چشمی است. این مثل معروف که میگوید چشمها دروازه نفوذ به عمق افراد هستند در مورد ارتباطات مؤثر نیز صادق است. عدم حفظ تماس چشمی تلقی راحت نبودن و کمبود اعتماد به نفس و اطمینان را به طرف مقابل میدهد و این نقطه ضعف بزرگی برای یک مذاکره کننده خوب است.
7. زبان بدن طرف مقابل را کپی کنید.
مهمترینقانون در زبان بدن، کپی کردن است، زیرا تمامی کسانی که از همدیگر خوششان می آید این کار را انجام می دهند
این کار باعث می شود تا در ضمیر ناخودآگاه طرف مقابل اتفاقات مثبتی بیافتد.
۱. حرکات طرفمقابل را زیرنظر بگیرید.
زیر نظر گرفتن حرکات طرف مقابل یعنی سعی کنید زبان بدن، تنصدا و رفتار وی را تفسیر کنید. مثلا اگر فرد روبرو به صحبت های شما علاقه مند شده باشد به جلو خم شده و حرکات شما را دنبال خواهد کرد. و اگر به پشت تکیه دهد و دستبهسینه بنشیند سعی کنید راهی را برای بازگرداندن تهوجه وی پیدا کرده و متوجه شوید که چه چیزی اشتباه است.
۲. سرتان را به علامت تأیید تکان دهید.
این نکته از زبانبدن یک رئیس جمهور بدست آمده است: حتی وقتی که او درگیر بحث انتقادی یا مخالفت شدید افراد با خود است سرش را تکان داده و تماس چشمی اش را با طرف مقابل حفظ می کند. انجام این کار در مذاکرات تنش را از بین برده و حتی در حین بحث های شدید باعث همگرایی می شود.
۳. به دستان خود توجه کنید.
افراد وقتی عصبی هستند یا استرس دارند معمولاً از دستهایشان مشخص است. وقتی در حال مذاکره هستید مطمئن باشید که دستانتان اعتماد به نفس و ثبات را مخابره می کند. بیقراری یا قفلکردن دست ها به هم نشان میدهد که شما عصبی هستید. طرف مقابل ممکن است از این نکته استفاده کند. وقتی میخواهید با اعتمادبهنفس نکتهای را بگویید سعی کنید دستانتان را کمی زیر سینه خود قرار داده و انگشتانتان را به هم نزدیک کنید.
4. لبخند را فراموش نکنید.
این مهم است که محیط خیلی پر تنش نشود. برای رسیدن به توافقی موفق که به مدت زیادی پایدار بماند راهی وجود ندارد جز اینکه هر دو طرف با هم دوستانه برخورد کنند.
5. شکیبایی نشان دهید.
در حین مذاکره وانمود کنید که با مادربزرگتان در حال حرف زدن هستید. باید خیلی متمرکز شوید چون او آرام حرف میزند و مطمئناً لازم است که برای توضیح حرفهایتان صبور باشید چون موضوعاتی که برای شما واضح است (مثل تلگرام و برنامههای موبایل) احتمالاً برای مادربزرگتان غریب است. لبخند هم زیاد بزنید. روی طرف مقابل متمرکز شوید و به نیازهای او توجه کنید.
6. تماسچشمی خود را حفظ کنید.
اگرچه فاکتورهای زبان بدن دیگری نیز وجود دارند که ممکن است باعث شوند مهارتهای مذاکره شما محدود شود، اما زیانبارترین آنها خدشه در تماس چشمی است. این مثل معروف که میگوید چشمها دروازه نفوذ به عمق افراد هستند در مورد ارتباطات مؤثر نیز صادق است. عدم حفظ تماس چشمی تلقی راحت نبودن و کمبود اعتماد به نفس و اطمینان را به طرف مقابل میدهد و این نقطه ضعف بزرگی برای یک مذاکره کننده خوب است.
7. زبان بدن طرف مقابل را کپی کنید.
مهمترینقانون در زبان بدن، کپی کردن است، زیرا تمامی کسانی که از همدیگر خوششان می آید این کار را انجام می دهند
این کار باعث می شود تا در ضمیر ناخودآگاه طرف مقابل اتفاقات مثبتی بیافتد.
✳️ #آموزه_های_مدیریتی
✅ در دنیای غیر قابل پیش بینی چگونه باید برنامه ریزی استراتژیک کرد؟
در تحولات روز های اخیر،برخی افراد می پرسند که چگونه می توان در دنیایی که درجه ابهام در ان افزایش پیدا کرده است،از علم استراتژی بیشتر بهره برد؟راهکار چیست؟
در ادامه به این سوال سعی می شود با بهره گیری از تجارب شرکت های موفق ملی و بین المللی تا حدی جواب داد۰
در پاره ای اوقات دنیای آتی را با دقت بسیار کمتری می توان پیش بینی کرد،معلوم نیست که آینده چگونه خواهد بود،اینده به فرم غیر خطی اتفاق می افتد،تحولات با سرعت بالایی رخ می دهد وگویی باید تغییری در رویکرد به فرایند برنامه ریزی استراتژیک هم داشت۰
🔸سوال این است که این تغییر چگونه است؟
✅به جای تدوین برنامه ای دقیق،در دنیای غیر قابل پیش بینی بر دستاورد ها تاکید کنید۰
در شرکت های بزرگ و کوچک،همواره از فرایند مدیریت استراتژیک بهره می برند اما در تحولات با درجه پیچیدگی بالا،به جای ترسیم دقیق اقدامات بر شاخص ها تمرکز دارند۰مثلا می گویند که باید ۱۰ درصدشاخص های مالی،۱۵ درصد نرخ خرابی و۰۰۰ بهبود یابد و این با نقشه استراتژی منطق مشخصی دارد،اما اینکه دقیقا چگونه این ۱۵ درصد ها و ۱۰ درصد ها تحقق پیدا می کند تا حد زیادی به مدیران استقلال و آزادی عمل داده می شود که بسته به تحولات محیطی راه را به روز بیابند۰یا از مجموعه راه های فکر شده از قبل،در زمان اجرا خودشان انتخاب کنند ۰
✅دوره به روز کردن استراتژی ها کمتر می شود۰
به طور کلی در دنیای پیچیده و مبهم لازم است که در تقویم استراتژی جلسات پیش بینی شده به ۲ تا ۳ برابر افزایش یاید۰ لازم است مدام تحلیل شود تا شرکت بتواند به تحولات محیطی پاسخ دهد۰بسیاری ازفرصت ها در این دوران ظهور می کند و بسیاری تهدید ها شرکت ها را نابود می کند۰عده ای که در خواب غفلت هستند در سر این پیچیدگی های محیطی شرکتشان نابود می شود و عده ای بسیار سود می برند.
✅استراتژی گروه به استراتژی کسب و کار بدل می شود
در تحولات بالای محیطی،دیگربنگاه مادر(هلدینگ مرکزی)نقشش بسیار کمتر از قبل و برعکس شرکت زیر مجموعه نقشش بسیار پررنگ تر می شود۰
هلدینگ ها چون به صورت متمرکز تدوین استراتژی می کنند برای تحولات غیر خطی و بسیار مبهم خیلی کند و لخت عمل می کنند و سرعتشان مناسب نیست۰
در اکثر شرکت های نفتی دنیا در دهه اخیر وزن شرکت مرکزی در تدوین استراتژی بسیار کمتر شده است و عمده کار به خصوص در دنیای غیر خطی به کسب و کار سپرده می شود۰
✅بهره گیری از مشاوران سازمانی
در بسیاری از شرکت ها زمانی که تحولات زیاد می شود،نیازشان به خبره های حوزه استراتژی دو چندان می شود۰ در بیشتر کشور ها،در دوران بحران،این کار به افراد با درجه خبرگی بالاتر سپرده می شود۰
✅جمع بندی
موفقیت بسیاری اوقات زمانی است که دیگران خواب هستند۰در سر این موقعیت ها،افراد خبره بهتر و بیشتر دنیا را رصد می کنند و از افراد دانا و توانا بهره می برند۰بسیاری تهدید ها رخ می دهد که بسیار ویرانگر است و باید از ان فرار کرد و شرکت های هشیار نسبت به ان واکنش نشان می دهند۰گویی در دنیای پیچیده افق فکر کردن کوتاه تر و تمرکز بر کشف فرصت های نوظهور است۰واکنش و تطبیق سازمان است که سبب می شود در این دوران از بقیه رقبا جلو بزند یا لااقل نابود نشود۰
بازنشراز کانال IBM
✅ در دنیای غیر قابل پیش بینی چگونه باید برنامه ریزی استراتژیک کرد؟
در تحولات روز های اخیر،برخی افراد می پرسند که چگونه می توان در دنیایی که درجه ابهام در ان افزایش پیدا کرده است،از علم استراتژی بیشتر بهره برد؟راهکار چیست؟
در ادامه به این سوال سعی می شود با بهره گیری از تجارب شرکت های موفق ملی و بین المللی تا حدی جواب داد۰
در پاره ای اوقات دنیای آتی را با دقت بسیار کمتری می توان پیش بینی کرد،معلوم نیست که آینده چگونه خواهد بود،اینده به فرم غیر خطی اتفاق می افتد،تحولات با سرعت بالایی رخ می دهد وگویی باید تغییری در رویکرد به فرایند برنامه ریزی استراتژیک هم داشت۰
🔸سوال این است که این تغییر چگونه است؟
✅به جای تدوین برنامه ای دقیق،در دنیای غیر قابل پیش بینی بر دستاورد ها تاکید کنید۰
در شرکت های بزرگ و کوچک،همواره از فرایند مدیریت استراتژیک بهره می برند اما در تحولات با درجه پیچیدگی بالا،به جای ترسیم دقیق اقدامات بر شاخص ها تمرکز دارند۰مثلا می گویند که باید ۱۰ درصدشاخص های مالی،۱۵ درصد نرخ خرابی و۰۰۰ بهبود یابد و این با نقشه استراتژی منطق مشخصی دارد،اما اینکه دقیقا چگونه این ۱۵ درصد ها و ۱۰ درصد ها تحقق پیدا می کند تا حد زیادی به مدیران استقلال و آزادی عمل داده می شود که بسته به تحولات محیطی راه را به روز بیابند۰یا از مجموعه راه های فکر شده از قبل،در زمان اجرا خودشان انتخاب کنند ۰
✅دوره به روز کردن استراتژی ها کمتر می شود۰
به طور کلی در دنیای پیچیده و مبهم لازم است که در تقویم استراتژی جلسات پیش بینی شده به ۲ تا ۳ برابر افزایش یاید۰ لازم است مدام تحلیل شود تا شرکت بتواند به تحولات محیطی پاسخ دهد۰بسیاری ازفرصت ها در این دوران ظهور می کند و بسیاری تهدید ها شرکت ها را نابود می کند۰عده ای که در خواب غفلت هستند در سر این پیچیدگی های محیطی شرکتشان نابود می شود و عده ای بسیار سود می برند.
✅استراتژی گروه به استراتژی کسب و کار بدل می شود
در تحولات بالای محیطی،دیگربنگاه مادر(هلدینگ مرکزی)نقشش بسیار کمتر از قبل و برعکس شرکت زیر مجموعه نقشش بسیار پررنگ تر می شود۰
هلدینگ ها چون به صورت متمرکز تدوین استراتژی می کنند برای تحولات غیر خطی و بسیار مبهم خیلی کند و لخت عمل می کنند و سرعتشان مناسب نیست۰
در اکثر شرکت های نفتی دنیا در دهه اخیر وزن شرکت مرکزی در تدوین استراتژی بسیار کمتر شده است و عمده کار به خصوص در دنیای غیر خطی به کسب و کار سپرده می شود۰
✅بهره گیری از مشاوران سازمانی
در بسیاری از شرکت ها زمانی که تحولات زیاد می شود،نیازشان به خبره های حوزه استراتژی دو چندان می شود۰ در بیشتر کشور ها،در دوران بحران،این کار به افراد با درجه خبرگی بالاتر سپرده می شود۰
✅جمع بندی
موفقیت بسیاری اوقات زمانی است که دیگران خواب هستند۰در سر این موقعیت ها،افراد خبره بهتر و بیشتر دنیا را رصد می کنند و از افراد دانا و توانا بهره می برند۰بسیاری تهدید ها رخ می دهد که بسیار ویرانگر است و باید از ان فرار کرد و شرکت های هشیار نسبت به ان واکنش نشان می دهند۰گویی در دنیای پیچیده افق فکر کردن کوتاه تر و تمرکز بر کشف فرصت های نوظهور است۰واکنش و تطبیق سازمان است که سبب می شود در این دوران از بقیه رقبا جلو بزند یا لااقل نابود نشود۰
بازنشراز کانال IBM
Forwarded from کلینیک مدیریت منابع انسانی
⭕️پل های پشت سر را خراب نکنیم!!!
همه سازمانها و شرکتها با پدیده از دست دادن کارکنان شایسته مواجه هستند. حتی، بهترین کارفرمایان دنیا هم در معرض چنین پدیده ای میباشند. با از دست دادن کارکنان، هزینه های زیادی به سازمان تحمیل میشود؛ چرا که باید فرد جدیدی استخدام شده و آموزش ببیند که این امر، گاها چند ماه طول میکشد تا فرد جدید بتواند جای خالی کارمند شایسته قبلی را پر کند.
در اینگونه موارد، برند کارفرمایی سازمان هم لطمه میخورد؛ زیرا نمیتواند کارکنان خوب خود را حفظ کند. پس، همه سازمانها باید نگران از دست دادن کارکنان کلیدی خود باشند و از این اتفاق تا حد امکان پیشگیری کنند.
هنگام مواجهه با پدیده ترک خدمت کارکنان شایسته، مراقب 4 موضوع مهم باشید:
🔹تعداد کارکنانی که میروند و نسبت (درصد) آنها به کل کارکنان و روند کاهش یا افزایش این نسبت در طول زمان
🔹کیفیت و مهارت و قابلیت های کارکنانی که میروند؛ چرا که گاهی یکی مرد جنگی به از صد هزار
🔹کیفیت رفتن کارکنانی که میروند؛ نباید اجازه بدهیم کارکنان شایسته با قهر و دلخوری از سازمان بروند. باید با آنها بهنگام رفتن، تا حد امکان، محترمانه و منصفانه رفتار کنیم تا امکان بازگشت احتمالی آنها منتفی نشود. علاوه بر این، کارکنانی که ما را ترک میکنند میتوانند سفیر ترویج برند سازمان ما باشند و رابطه عاطفی مثبت خود را با ما حفظ کنند.
🔹تأثیر رفتن کارکنان شایسته بر روی کارکنانی که می مانند؛ کارکنانی که می مانند نباید تصور کنند که سازمان نگران از دست دادن کارکنان خوب خود نیست و آنها را بعد از آن که مورد استفاده قرار گرفتند و تاریخ مصرفشان تمام شد، دور می اندازد. آنها باید ببینند و مطمئن شوند که سازمان و مدیران آن، تمام تلاش خود را برای حفظ کارکنان شایسته به کار گرفته اند. در این صورت، آنها که مانده اند، نسبت به سازمان خوشبین تر و وفادارتر خواهند شد.
برگرفته از کانال "جناب آقای دکتر بهزاد ابوالعلایی"
https://telegram.me/joinchat/BciG3EDDRzAnPsbJ9D4UWg
همه سازمانها و شرکتها با پدیده از دست دادن کارکنان شایسته مواجه هستند. حتی، بهترین کارفرمایان دنیا هم در معرض چنین پدیده ای میباشند. با از دست دادن کارکنان، هزینه های زیادی به سازمان تحمیل میشود؛ چرا که باید فرد جدیدی استخدام شده و آموزش ببیند که این امر، گاها چند ماه طول میکشد تا فرد جدید بتواند جای خالی کارمند شایسته قبلی را پر کند.
در اینگونه موارد، برند کارفرمایی سازمان هم لطمه میخورد؛ زیرا نمیتواند کارکنان خوب خود را حفظ کند. پس، همه سازمانها باید نگران از دست دادن کارکنان کلیدی خود باشند و از این اتفاق تا حد امکان پیشگیری کنند.
هنگام مواجهه با پدیده ترک خدمت کارکنان شایسته، مراقب 4 موضوع مهم باشید:
🔹تعداد کارکنانی که میروند و نسبت (درصد) آنها به کل کارکنان و روند کاهش یا افزایش این نسبت در طول زمان
🔹کیفیت و مهارت و قابلیت های کارکنانی که میروند؛ چرا که گاهی یکی مرد جنگی به از صد هزار
🔹کیفیت رفتن کارکنانی که میروند؛ نباید اجازه بدهیم کارکنان شایسته با قهر و دلخوری از سازمان بروند. باید با آنها بهنگام رفتن، تا حد امکان، محترمانه و منصفانه رفتار کنیم تا امکان بازگشت احتمالی آنها منتفی نشود. علاوه بر این، کارکنانی که ما را ترک میکنند میتوانند سفیر ترویج برند سازمان ما باشند و رابطه عاطفی مثبت خود را با ما حفظ کنند.
🔹تأثیر رفتن کارکنان شایسته بر روی کارکنانی که می مانند؛ کارکنانی که می مانند نباید تصور کنند که سازمان نگران از دست دادن کارکنان خوب خود نیست و آنها را بعد از آن که مورد استفاده قرار گرفتند و تاریخ مصرفشان تمام شد، دور می اندازد. آنها باید ببینند و مطمئن شوند که سازمان و مدیران آن، تمام تلاش خود را برای حفظ کارکنان شایسته به کار گرفته اند. در این صورت، آنها که مانده اند، نسبت به سازمان خوشبین تر و وفادارتر خواهند شد.
برگرفته از کانال "جناب آقای دکتر بهزاد ابوالعلایی"
https://telegram.me/joinchat/BciG3EDDRzAnPsbJ9D4UWg
Telegram
کلینیک مدیریت منابع انسانی
تماس با مدیر کانال: @HrMohsenFaraji
آدرس سایت: www.hcmclinic.ir
آدرس سایت: www.hcmclinic.ir
✳️ #با_هم_بیاموزیم
✅ برای بازتعریف رسالت/ماموریت سازمان/ شرکت مدیران باید به ۳ سوال پاسخ دهند:
1) در چه صنعت و بخشی فعالیت داریم و آینده آن چیست؟
2) مشتریان شرکت چه کسانی هستند و چه ارزش هایی برای آنها مهم است؟
3) صنعتی که در آن فعالیت داریم چگونه باید باشد؟
✅ برای بازتعریف رسالت/ماموریت سازمان/ شرکت مدیران باید به ۳ سوال پاسخ دهند:
1) در چه صنعت و بخشی فعالیت داریم و آینده آن چیست؟
2) مشتریان شرکت چه کسانی هستند و چه ارزش هایی برای آنها مهم است؟
3) صنعتی که در آن فعالیت داریم چگونه باید باشد؟
✳️ چگونه کارمندان را تشویق به انجام وظایفی فراتر از نقششان کنیم؟
هر روز کارمندان تصمیم میگیرند که آیا میخواهند برای مشارکت در موفقیت سازمانشان سنگ تمام بگذارند یا خیر. این تصمیم بسیار مهمی است؛ چرا که تحقیقات نشان میدهد زمانی که کارمندان تصمیم میگیرند که با کمک کردن به همکارانشان، داوطلب شدن برای به عهده گرفتن وظایف خاص، معرفی ایدهها و فعالیتهای جدید، شرکت در جلسات غیر اجباری، وقف ساعات اضافی برای تکمیل پروژه های مهم و ...، کاری بیش از نقشهای رسمی و تعریف شده سازمانی انجام دهند، شرکتهایشان کاراتر و مؤثرتر میشوند. در نتیجه، یک وظیفه مهم برای مدیران موفق، انگیزه دادن به کارمندانشان برای تعهد به اینگونه رفتارهاست؛ رفتارهایی که محققان آن را «رفتارهای شهروندی» یا citizenship behaviors می نامند.
اگرچه پیامدهای رفتارهای شهروندی در عملکرد سازمانی واضح است، اما دلالت های آن برای کارمندان مبهم است. از یکسو، بسیاری از کارمندان فعالیتهای شهروندی را انجام میدهند؛ چرا که نسبت به همتایان، ناظران و سازمانهایشان احساس تعهد میکنند و از سوی دیگر، کارمندانی وجود دارند که ممکن است تنها برای اینکه از طرف سازمان پذیرفته شوند، این کارها را انجام دهند. علاوه بر این، سنگ تمام گذاشتن برای سازمان، میتواند به دلیل استرس و درگیریهای کار-خانواده، انرژی کارمندان را خالی کند.
با فرض اهمیت رفتار شهروندی برای موفقیت سازمانی، بسیار مهم است که مدیران به کارمندان کمک کنند تا روشهای بهتری برای انجام کاری ورای وظیفه خود بیابند و به معنادار کردن کار کمک کنند. یک روش مؤثر برای انجام این کار چیزی است که ما آن را «دگرگون سازی شهروندی» مینامیم. در حالیکه «دگرگون سازی شغلی» به دنبال بازطراحی شغل از طریق تغییر جنبه های کار (دگرگون سازی وظیفه)، تغییر اعضای تیم کاری (دگرگون سازی رابطه) و تغییر طرز فکر افراد در مورد شغلشان (دگرگون سازی شناختی) است به گونه ای که در راستای نقاط قوت، انگیزه ها و علایق آنها باشد، دگرگون سازی شهروندی به این معناست که کارمندان میتوانند روشهایی را شکل دهند که فراتر از وظیفه خود عمل کنند؛ به طوری که نه تنها در سازمان همکاری کنند، بلکه شخصا از نقاط قوت خود به بهترین شکل بهره ببرند.
اگرچه کارمندان می توانند رفتارهای شهروندی خود را تغییر دهند، اما بطور ایده آل، آنها نه تنها نیازهای خودشان، بلکه نیازهای مدیران و همکارانشان را نیز در نظر خواهند گرفت. به این دلیل، ما مدیران را تشویق میکنیم که به کارمندانشان اجازه دهند تا بدانند چه نوع رفتار شهروندی برای کار گروهی آنها مهمتر است. مدیران باید بدانند اینکه از کارمندان بخواهیم به رفتارهای شهروندی بسیار زیاد متعهد شوند، می تواند زیان آور باشد. کارمندان باید در مورد اینکه چه نوع رفتارهای شهروندی با نقاط قوت، انگیزه ها و علایق آنها هماهنگ تر است، با مدیرانشان رک و راست باشند. به عنوان مثال، فروشندهای که نمیتواند تا پایان جلسات بنشیند، اما از فرصتها برای تربیت دیگران استفاده می کند، می تواند درخواست کند تا از کارهای تیمی ملال آور دور شود و در عوض، زمان اضافی برای مشاوره غیررسمی استخدامی های جدید بدست آورد.
اگرچه «دگرگون سازی شهروندی» یک ایده جدید است، لکن تحقیقات اولیه نشان میدهند که این کار باید به کارمندان و مدیران بطور یکسان منفعت برساند. اولا، اگر این مشاغل شامل وظایفی شود که با انگیزه های ذاتی کارمندان منطبق باشد و مشتمل بر وظایفی نباشد که کارمندان در آن احساس اجبار کنند، عملکرد شغلی بطور قابل توجهی بالاتر میرود. ثانیا، کارمندانی که می توانند در رفتارهای شهروندی که با نقاط قوت و علایق آنها همگام است شرکت کنند، باید احساس استرس کمتری داشته باشند و از تلاش زیاد خسته نشوند.
با درک این نکته که همه شهروندان خوب شبیه هم نیستند و اجازه دادن به کارمندان برای سازمان دادن رفتارهای شهروندی شان متناسب با علایق و استعدادهای منحصر به فرد آنها، مدیران میتوانند همزمان رفاه کارمندان و بهره وری کار گروهی را بالا ببرند. در نهایت، دگرگونی شهروندی باید نیاز مدیران به استراتژی چماق و هویج را کاهش دهد. این کار نه تنها باید منابع مالی را حفظ کند، بلکه باید به کارمندان کمک کند تا باطنا (و نه برای پاداشهای مادی) به تلاش بیشتر تحریک شوند.
هر روز کارمندان تصمیم میگیرند که آیا میخواهند برای مشارکت در موفقیت سازمانشان سنگ تمام بگذارند یا خیر. این تصمیم بسیار مهمی است؛ چرا که تحقیقات نشان میدهد زمانی که کارمندان تصمیم میگیرند که با کمک کردن به همکارانشان، داوطلب شدن برای به عهده گرفتن وظایف خاص، معرفی ایدهها و فعالیتهای جدید، شرکت در جلسات غیر اجباری، وقف ساعات اضافی برای تکمیل پروژه های مهم و ...، کاری بیش از نقشهای رسمی و تعریف شده سازمانی انجام دهند، شرکتهایشان کاراتر و مؤثرتر میشوند. در نتیجه، یک وظیفه مهم برای مدیران موفق، انگیزه دادن به کارمندانشان برای تعهد به اینگونه رفتارهاست؛ رفتارهایی که محققان آن را «رفتارهای شهروندی» یا citizenship behaviors می نامند.
اگرچه پیامدهای رفتارهای شهروندی در عملکرد سازمانی واضح است، اما دلالت های آن برای کارمندان مبهم است. از یکسو، بسیاری از کارمندان فعالیتهای شهروندی را انجام میدهند؛ چرا که نسبت به همتایان، ناظران و سازمانهایشان احساس تعهد میکنند و از سوی دیگر، کارمندانی وجود دارند که ممکن است تنها برای اینکه از طرف سازمان پذیرفته شوند، این کارها را انجام دهند. علاوه بر این، سنگ تمام گذاشتن برای سازمان، میتواند به دلیل استرس و درگیریهای کار-خانواده، انرژی کارمندان را خالی کند.
با فرض اهمیت رفتار شهروندی برای موفقیت سازمانی، بسیار مهم است که مدیران به کارمندان کمک کنند تا روشهای بهتری برای انجام کاری ورای وظیفه خود بیابند و به معنادار کردن کار کمک کنند. یک روش مؤثر برای انجام این کار چیزی است که ما آن را «دگرگون سازی شهروندی» مینامیم. در حالیکه «دگرگون سازی شغلی» به دنبال بازطراحی شغل از طریق تغییر جنبه های کار (دگرگون سازی وظیفه)، تغییر اعضای تیم کاری (دگرگون سازی رابطه) و تغییر طرز فکر افراد در مورد شغلشان (دگرگون سازی شناختی) است به گونه ای که در راستای نقاط قوت، انگیزه ها و علایق آنها باشد، دگرگون سازی شهروندی به این معناست که کارمندان میتوانند روشهایی را شکل دهند که فراتر از وظیفه خود عمل کنند؛ به طوری که نه تنها در سازمان همکاری کنند، بلکه شخصا از نقاط قوت خود به بهترین شکل بهره ببرند.
اگرچه کارمندان می توانند رفتارهای شهروندی خود را تغییر دهند، اما بطور ایده آل، آنها نه تنها نیازهای خودشان، بلکه نیازهای مدیران و همکارانشان را نیز در نظر خواهند گرفت. به این دلیل، ما مدیران را تشویق میکنیم که به کارمندانشان اجازه دهند تا بدانند چه نوع رفتار شهروندی برای کار گروهی آنها مهمتر است. مدیران باید بدانند اینکه از کارمندان بخواهیم به رفتارهای شهروندی بسیار زیاد متعهد شوند، می تواند زیان آور باشد. کارمندان باید در مورد اینکه چه نوع رفتارهای شهروندی با نقاط قوت، انگیزه ها و علایق آنها هماهنگ تر است، با مدیرانشان رک و راست باشند. به عنوان مثال، فروشندهای که نمیتواند تا پایان جلسات بنشیند، اما از فرصتها برای تربیت دیگران استفاده می کند، می تواند درخواست کند تا از کارهای تیمی ملال آور دور شود و در عوض، زمان اضافی برای مشاوره غیررسمی استخدامی های جدید بدست آورد.
اگرچه «دگرگون سازی شهروندی» یک ایده جدید است، لکن تحقیقات اولیه نشان میدهند که این کار باید به کارمندان و مدیران بطور یکسان منفعت برساند. اولا، اگر این مشاغل شامل وظایفی شود که با انگیزه های ذاتی کارمندان منطبق باشد و مشتمل بر وظایفی نباشد که کارمندان در آن احساس اجبار کنند، عملکرد شغلی بطور قابل توجهی بالاتر میرود. ثانیا، کارمندانی که می توانند در رفتارهای شهروندی که با نقاط قوت و علایق آنها همگام است شرکت کنند، باید احساس استرس کمتری داشته باشند و از تلاش زیاد خسته نشوند.
با درک این نکته که همه شهروندان خوب شبیه هم نیستند و اجازه دادن به کارمندان برای سازمان دادن رفتارهای شهروندی شان متناسب با علایق و استعدادهای منحصر به فرد آنها، مدیران میتوانند همزمان رفاه کارمندان و بهره وری کار گروهی را بالا ببرند. در نهایت، دگرگونی شهروندی باید نیاز مدیران به استراتژی چماق و هویج را کاهش دهد. این کار نه تنها باید منابع مالی را حفظ کند، بلکه باید به کارمندان کمک کند تا باطنا (و نه برای پاداشهای مادی) به تلاش بیشتر تحریک شوند.
Forwarded from آموزه های سازمانی
سه تفکر نادرست درباره ارتقای کارکنان
⭕️ یکی از واقعیتهای غیرقابل انکار دنیای کسب و کار و مدیریت این است که کارکنان یک شرکت هر چقدر هم از شرایط کاریشان رضایت داشته باشند، باز هم دیر یا زود از مدیرانشان خواهند پرسید که «من از اینجا به کجا میروم؟ و چه موقع زمان جابهجایی من از شغلی که هم اکنون دارم به مقام بالاتر فرا میرسد؟»
مدیران باید چه پاسخی به چنین کارکنانی بدهند؟ آیا باید به کارمندان کمک کرد تا ارتقا یابند؟ بهترین عکسالعمل به این خواسته کارکنان کدام است؟
⭕️ در واقع، پاسخ واحد و صد درصدی به این سوالات وجود ندارد. با این همه، پاسخهای سازنده ای به این سوالات وجود دارد که با توجه به شرایط تعیین میشوند و همگی حول محور «کمک به افرادی برای یافتن تناسب» متمرکز میشوند.
یکی از کارکردهای مدیران بزرگ این است که به افرادشان کمک کنند تا نقشهایی را بیابند که در آنها به بهترین شکل بتوانند از استعدادهای طبیعی خود بهره ببرند و آن را پرورش دهند.
کمک مدیران به کارکنان در استفاده حداکثری از نقاط قوتشان میتواند زمینه مساعدی را برای ارتقای هرچه زودتر آنها فراهم آورد و همین بهرهگیری حداکثری از استعدادها و هدایت افراد به سوی موفقیت از جمله مهمترین کارکردهای مدیران بزرگ است.
⭕️تفکر سنتی معتقد است که افراد باید از نقشهای کوچک شروع کنند و پس از کسب تجربیات فراوان به ایفای نقشهای پیچیدهتر اقدام کنند و در مرحله بعد از طریق ارائه عملکرد خوب، شانس کافی و ارتباطات سازنده، از نردبان ترقی بالا روند.
یکی از اشتباهات مرسوم در میان بسیاری از مدیران این است که شرایط را به گونهای برای کارمندانشان فراهم میکنند که برای بسیاری کارمندان، ارتقا یعنی دستیابی به دستمزد بیشتر، عناوین شغلی پر طمطراق و نفوذ بیشتر.
در حالی که مدیران بزرگ به گونهای رفتار میکنند که برای کارمندان ثابت میشود تنها راه کسب اعتبار و منزلت اجتماعی، ارتقای مقام نیست، بلکه با درست انجام دادن نقشهای کنونی نیز میتوان برای خود کسب منزلت و احترام کرد.
⭕️بسیاری از مدیرانی که با پیروی از تفکر سنتی اقدام به ارتقای کارکنان میکنند، معمولا دچار سه تفکر نادرست در این زمینه میشوند:
⛔️تصور نادرست اول این است: پیمودن پلههای بالاتر در نردبان ترقی از عهده هر کسی که پلههای پایینتر را پیموده است برمیآید و با آموزشهای جدید میتوان آن فرد را به پیمودن پلههای بالاتر سوق داد.
اما مدیران بزرگ معتقدند که پیمودن یک پله از نردبان ترقی لزوما به معنای آمادگی صد درصدی برای رفتن به پلههای بالاتر نیست چراکه به استعدادها، مهارتها و دانش گستردهتری نیازمند است که برای خیلیها، داشتن یا کسب آنها امکانپذیر نیست.
⛔️ دومین تصور نادرست اینست که تنها با رسیدن به پلههای بالاتر نردبان ترقی میتوان جایگاه و اعتبار بیشتری برای خود کسب کرد.
این در حالی است که پستهای بالاتر از نظر تعداد، بسیار محدود هستند و هنگامی که همه برای رسیدن به آنها گام برداشتهاند، بسیاری از افراد در این راه ناکام خواهند ماند که این مساله باعث بروز اختلاف و تعارض در بسیاری از سازمانها است.
مدیران بزرگ برای جلوگیری از چنین تعارضی، با فراهم آوردن حداکثری جایگاه و احترام برای اغلب یا همه کارکنان، بگونهای عمل میکنند که هر کدام از افراد خود را قهرمان بلامنازع در ایفای همان نقشهایی میبینند که در حال انجامش هستند.
⛔️سومین و خطرناکترین تصور غلط در این میان به واسطه این فرض نادرست شکل میگیرد که برخورداری کارمندان از تجربیات بیشتر و متنوعتر موجب جذابتر به نظر رسیدن آنها از نظر دیگران خواهد شد و سایر بخشها یا سایر شرکتها برای تصاحب و بکارگیری این افراد سر و دست خواهند شکست. شیوع این تفکر در میان کارکنان میتواند آنها را به کاسبانی تبدیل کند که همیشه منتظرند تا برای تصدی پستهای بالاتر دعوت شوند.
به عقیده مدیران بزرگ، شکار مهارتها و تجربیات بازاری نمیتواند و نباید موتور محرکه و بالابرنده بر نردبان ترقی باشد و نباید به آن تکیه کرد و باید برای رشد و تعالی راههای دیگری را برگزید.
منبع: گالوپ - دنیای اقتصاد
اختصاصی کانال آموزه های سازمانی
@orgteachings
⭕️ یکی از واقعیتهای غیرقابل انکار دنیای کسب و کار و مدیریت این است که کارکنان یک شرکت هر چقدر هم از شرایط کاریشان رضایت داشته باشند، باز هم دیر یا زود از مدیرانشان خواهند پرسید که «من از اینجا به کجا میروم؟ و چه موقع زمان جابهجایی من از شغلی که هم اکنون دارم به مقام بالاتر فرا میرسد؟»
مدیران باید چه پاسخی به چنین کارکنانی بدهند؟ آیا باید به کارمندان کمک کرد تا ارتقا یابند؟ بهترین عکسالعمل به این خواسته کارکنان کدام است؟
⭕️ در واقع، پاسخ واحد و صد درصدی به این سوالات وجود ندارد. با این همه، پاسخهای سازنده ای به این سوالات وجود دارد که با توجه به شرایط تعیین میشوند و همگی حول محور «کمک به افرادی برای یافتن تناسب» متمرکز میشوند.
یکی از کارکردهای مدیران بزرگ این است که به افرادشان کمک کنند تا نقشهایی را بیابند که در آنها به بهترین شکل بتوانند از استعدادهای طبیعی خود بهره ببرند و آن را پرورش دهند.
کمک مدیران به کارکنان در استفاده حداکثری از نقاط قوتشان میتواند زمینه مساعدی را برای ارتقای هرچه زودتر آنها فراهم آورد و همین بهرهگیری حداکثری از استعدادها و هدایت افراد به سوی موفقیت از جمله مهمترین کارکردهای مدیران بزرگ است.
⭕️تفکر سنتی معتقد است که افراد باید از نقشهای کوچک شروع کنند و پس از کسب تجربیات فراوان به ایفای نقشهای پیچیدهتر اقدام کنند و در مرحله بعد از طریق ارائه عملکرد خوب، شانس کافی و ارتباطات سازنده، از نردبان ترقی بالا روند.
یکی از اشتباهات مرسوم در میان بسیاری از مدیران این است که شرایط را به گونهای برای کارمندانشان فراهم میکنند که برای بسیاری کارمندان، ارتقا یعنی دستیابی به دستمزد بیشتر، عناوین شغلی پر طمطراق و نفوذ بیشتر.
در حالی که مدیران بزرگ به گونهای رفتار میکنند که برای کارمندان ثابت میشود تنها راه کسب اعتبار و منزلت اجتماعی، ارتقای مقام نیست، بلکه با درست انجام دادن نقشهای کنونی نیز میتوان برای خود کسب منزلت و احترام کرد.
⭕️بسیاری از مدیرانی که با پیروی از تفکر سنتی اقدام به ارتقای کارکنان میکنند، معمولا دچار سه تفکر نادرست در این زمینه میشوند:
⛔️تصور نادرست اول این است: پیمودن پلههای بالاتر در نردبان ترقی از عهده هر کسی که پلههای پایینتر را پیموده است برمیآید و با آموزشهای جدید میتوان آن فرد را به پیمودن پلههای بالاتر سوق داد.
اما مدیران بزرگ معتقدند که پیمودن یک پله از نردبان ترقی لزوما به معنای آمادگی صد درصدی برای رفتن به پلههای بالاتر نیست چراکه به استعدادها، مهارتها و دانش گستردهتری نیازمند است که برای خیلیها، داشتن یا کسب آنها امکانپذیر نیست.
⛔️ دومین تصور نادرست اینست که تنها با رسیدن به پلههای بالاتر نردبان ترقی میتوان جایگاه و اعتبار بیشتری برای خود کسب کرد.
این در حالی است که پستهای بالاتر از نظر تعداد، بسیار محدود هستند و هنگامی که همه برای رسیدن به آنها گام برداشتهاند، بسیاری از افراد در این راه ناکام خواهند ماند که این مساله باعث بروز اختلاف و تعارض در بسیاری از سازمانها است.
مدیران بزرگ برای جلوگیری از چنین تعارضی، با فراهم آوردن حداکثری جایگاه و احترام برای اغلب یا همه کارکنان، بگونهای عمل میکنند که هر کدام از افراد خود را قهرمان بلامنازع در ایفای همان نقشهایی میبینند که در حال انجامش هستند.
⛔️سومین و خطرناکترین تصور غلط در این میان به واسطه این فرض نادرست شکل میگیرد که برخورداری کارمندان از تجربیات بیشتر و متنوعتر موجب جذابتر به نظر رسیدن آنها از نظر دیگران خواهد شد و سایر بخشها یا سایر شرکتها برای تصاحب و بکارگیری این افراد سر و دست خواهند شکست. شیوع این تفکر در میان کارکنان میتواند آنها را به کاسبانی تبدیل کند که همیشه منتظرند تا برای تصدی پستهای بالاتر دعوت شوند.
به عقیده مدیران بزرگ، شکار مهارتها و تجربیات بازاری نمیتواند و نباید موتور محرکه و بالابرنده بر نردبان ترقی باشد و نباید به آن تکیه کرد و باید برای رشد و تعالی راههای دیگری را برگزید.
منبع: گالوپ - دنیای اقتصاد
اختصاصی کانال آموزه های سازمانی
@orgteachings
Forwarded from روزنامه ایران
✳️ ١۰ مهارت مورد نیاز نیروی کار در سال ٢۰٢۰
✅ موسسه تحقیقاتی دانشگاه فونیکس، موارد دهگانه زیر را به عنوان مهارتهای مورد نیاز نیروی کار در سال ٢۰٢۰ معرفی نموده است:
✅درک معانی:
توانایی درک عمیق مفاهيم و اهمیت موضوعات تبیین شده
✅هوشمندی اجتماعی:
توانایی برقراری ارتباط موثر با دیگران بهمنظور جلب واکنشهای مناسب و ایجاد تعامل مطلوب با آنها
✅تفکر نوین و انطباقی:
توانایی یافتن راهحلها و پاسخهای بدیع و نوآورانه برای مسائل
✅شایستگی میانفرهنگی:
قابلیت موثر عمل کردن در فرهنگهای مختلف
✅تفکر محاسبهای:
توانایی تبدیل و تفسیر حجم بزرگی از دادهها و استخراج مفهوم و تحلیلهای لازم از آنها
✅سواد رسانههای نوین:
توانایی ارزیابی منتقدانه محتواهای رسانههای نوین و توان تولید محتوای مناسب و متقاعدکننده برای آنها
✅چند رشتهای بودن:
سواد و توانایی درک مفاهیم چندین رشته مختلف
✅تفکر طراحی:
توانایی طراحی فرایندها و اقداماتی در راستای رسیدن به هدفی خاص
✅مدیریت بار فکری:
توانایی فیلتر کردن و اولویت بندی مطالب در راستای حداکثر سازی کارکرد شناختی مغز
✅تشریک مساعی مجازی:
توانایی کار بهرهورانه و همراه با شور و شوق در یک تیم مجازی
@Irannewspaper
✅ موسسه تحقیقاتی دانشگاه فونیکس، موارد دهگانه زیر را به عنوان مهارتهای مورد نیاز نیروی کار در سال ٢۰٢۰ معرفی نموده است:
✅درک معانی:
توانایی درک عمیق مفاهيم و اهمیت موضوعات تبیین شده
✅هوشمندی اجتماعی:
توانایی برقراری ارتباط موثر با دیگران بهمنظور جلب واکنشهای مناسب و ایجاد تعامل مطلوب با آنها
✅تفکر نوین و انطباقی:
توانایی یافتن راهحلها و پاسخهای بدیع و نوآورانه برای مسائل
✅شایستگی میانفرهنگی:
قابلیت موثر عمل کردن در فرهنگهای مختلف
✅تفکر محاسبهای:
توانایی تبدیل و تفسیر حجم بزرگی از دادهها و استخراج مفهوم و تحلیلهای لازم از آنها
✅سواد رسانههای نوین:
توانایی ارزیابی منتقدانه محتواهای رسانههای نوین و توان تولید محتوای مناسب و متقاعدکننده برای آنها
✅چند رشتهای بودن:
سواد و توانایی درک مفاهیم چندین رشته مختلف
✅تفکر طراحی:
توانایی طراحی فرایندها و اقداماتی در راستای رسیدن به هدفی خاص
✅مدیریت بار فکری:
توانایی فیلتر کردن و اولویت بندی مطالب در راستای حداکثر سازی کارکرد شناختی مغز
✅تشریک مساعی مجازی:
توانایی کار بهرهورانه و همراه با شور و شوق در یک تیم مجازی
@Irannewspaper
✳️ #آموزه_های_مدیریتی
✅ برای یافتن معنا در کارتان، نحوه تفکر در مورد آن را تغییر دهید
در تحقیقی که در سال ۲۰۰۷ روی کارگران تصفیه فاضلاب انجام شد، شرکتکنندگان برای نشان دادن مهارت در کارشان وارد رقابت شدند و اغلب با اشتیاق زیادی این کار را انجام میدادند.
امیلی لوید، عضو دپارتمان حفاظت از محیطزیست نیویورک در مورد کار آنها گفته است که «کار آنها قطعا کار دشواری است و بیشتر اوقات بسیار ناخوشایند است، اما آنها در این کار فوقالعاده هستند.» /کانال مدیریت اجرایی
چرا برخی افراد میتوانند حقوقهای عالی دریافت کنند، در محیطهای راحت کار کنند اما احساس تهی بودن کنند؛ درحالیکه سایرین در فاضلابهای نیویورک کار میکنند اما احساس کامل بودن دارند؟
برای اکثر افراد «هدف» پیدا کردنی نیست، بلکه ساختنی است. کار کردن توام با هدف، عملی ارادی است که نیازمند تفکر و عمل است. صرفنظر از حرفهای که دارید، توصیههای زیر را در مورد نحوه هدفبخشی به کارتان مدنظر قرار دهید:
🔸ارتباطی بین کارتان و افراد تحت خدمت خود ایجاد کنید:
هر کدام از ما با کارمان در حال خدمترسانی به فرد یا افرادی هستیم. مثلا معلمان میتوانند هر روز افراد جوانی که در حال تربیت آنها هستند را ببینند و شاهد اثر ماندگاری باشند که بر این افراد جوان می گذارند. /کانال مدیریت اجرایی
ارتباطات آگاهانه مشاغل روزمره ما با کسانی که به آنها خدمت میکنیم این کار را هدفمندتر میکند.
🔸کار را به یک مهارت تبدیل کنید:
امی رزسنیوسکی، استاد دانشگاه ییل، یک بار یک مطالعه دقیق روی کارمندان نظافتچی بیمارستان انجام داد. او فعالیتی را بین شادترین و موثرترین نظافتچیها پیدا کرد و آن را «بازآفرینی شغلی» نامید.
این کارمندان به شدت بر خدمت به بیماران متمرکز بودند. مثلا یکی از این کارمندان آثار هنری را در اتاقها میچیند تا مغز بیماران در کما را تحریک کند. آنها ارزش کار خود را بهبود میبخشند تا برای خودشان و کسانی که به آنها خدمت میکنند معنیدار باشد.
از طرفی، این بازآفرینی، دلیلی برای برخورد با شغل به عنوان یک مهارت است؛ تمرکز بر مهارت موردنیاز برای تکمیل کار و تخصیص خودشان برای تکمیل این مهارتها. به نظر میرسد این فضا باعث ایجاد اهداف بزرگتر میشود./کانال مدیریت اجرایی
🔸در روابط مثبت سرمایهگذاری کنید:
اینکه با چه کسانی کار میکنیم، به اندازه آنچه انجام میدهیم مهم است. شادی و حتی موفقیت مالی به گرمای روابط فرد با سایرین گره خورده است. گرچه روابط ضرورتا در محیط کار نسبت به بیرون آن متفاوت به نظر میرسد؛ اما هنوز مساله بسیار مهمی است.
نگرش شما هر چه باشد، تلاشها برای پیشبرد روابط مثبتی که شما با دیگران در محیط کار دارید، میتواند بهکار معنای بهتری بدهد.
🔸دلیل کارتان را به خاطر بسپارید:
اکثر ما از نعمت کار کردن تنها برای سرگرمی محرومیم. ممکن است ما از کارمان لذت ببریم، اما برای کسب درآمد کار میکنیم. برای اکثر ما کار کردن به خودی خود یک خدمت معنیدار است. مثلا پدر و مادرها اغلب به سختی کار میکنند تا روی فرزندانشان سرمایهگذاری کنند؛ یا کسانی هم که خانوادهای ندارند اغلب از منابع خود برای حمایت از سازمانهایی که به آن علاقه دارند استفاده میکنند. به ندرت میتوان کسی را پیدا کرد که تنها برای نیازهای شخصیاش کار کند./کانال مدیریت اجرایی
اگر وظایفتان چندان برایتان جذاب نیست، به یاد بیاورید که کار شما خدمت به کسانی است که در زندگی شخصی به آنها اهمیت میدهید. با نگرش درست، تقریبا همه مشاغل میتوانند معنادار باشند.
منبع: HBR
✅ برای یافتن معنا در کارتان، نحوه تفکر در مورد آن را تغییر دهید
در تحقیقی که در سال ۲۰۰۷ روی کارگران تصفیه فاضلاب انجام شد، شرکتکنندگان برای نشان دادن مهارت در کارشان وارد رقابت شدند و اغلب با اشتیاق زیادی این کار را انجام میدادند.
امیلی لوید، عضو دپارتمان حفاظت از محیطزیست نیویورک در مورد کار آنها گفته است که «کار آنها قطعا کار دشواری است و بیشتر اوقات بسیار ناخوشایند است، اما آنها در این کار فوقالعاده هستند.» /کانال مدیریت اجرایی
چرا برخی افراد میتوانند حقوقهای عالی دریافت کنند، در محیطهای راحت کار کنند اما احساس تهی بودن کنند؛ درحالیکه سایرین در فاضلابهای نیویورک کار میکنند اما احساس کامل بودن دارند؟
برای اکثر افراد «هدف» پیدا کردنی نیست، بلکه ساختنی است. کار کردن توام با هدف، عملی ارادی است که نیازمند تفکر و عمل است. صرفنظر از حرفهای که دارید، توصیههای زیر را در مورد نحوه هدفبخشی به کارتان مدنظر قرار دهید:
🔸ارتباطی بین کارتان و افراد تحت خدمت خود ایجاد کنید:
هر کدام از ما با کارمان در حال خدمترسانی به فرد یا افرادی هستیم. مثلا معلمان میتوانند هر روز افراد جوانی که در حال تربیت آنها هستند را ببینند و شاهد اثر ماندگاری باشند که بر این افراد جوان می گذارند. /کانال مدیریت اجرایی
ارتباطات آگاهانه مشاغل روزمره ما با کسانی که به آنها خدمت میکنیم این کار را هدفمندتر میکند.
🔸کار را به یک مهارت تبدیل کنید:
امی رزسنیوسکی، استاد دانشگاه ییل، یک بار یک مطالعه دقیق روی کارمندان نظافتچی بیمارستان انجام داد. او فعالیتی را بین شادترین و موثرترین نظافتچیها پیدا کرد و آن را «بازآفرینی شغلی» نامید.
این کارمندان به شدت بر خدمت به بیماران متمرکز بودند. مثلا یکی از این کارمندان آثار هنری را در اتاقها میچیند تا مغز بیماران در کما را تحریک کند. آنها ارزش کار خود را بهبود میبخشند تا برای خودشان و کسانی که به آنها خدمت میکنند معنیدار باشد.
از طرفی، این بازآفرینی، دلیلی برای برخورد با شغل به عنوان یک مهارت است؛ تمرکز بر مهارت موردنیاز برای تکمیل کار و تخصیص خودشان برای تکمیل این مهارتها. به نظر میرسد این فضا باعث ایجاد اهداف بزرگتر میشود./کانال مدیریت اجرایی
🔸در روابط مثبت سرمایهگذاری کنید:
اینکه با چه کسانی کار میکنیم، به اندازه آنچه انجام میدهیم مهم است. شادی و حتی موفقیت مالی به گرمای روابط فرد با سایرین گره خورده است. گرچه روابط ضرورتا در محیط کار نسبت به بیرون آن متفاوت به نظر میرسد؛ اما هنوز مساله بسیار مهمی است.
نگرش شما هر چه باشد، تلاشها برای پیشبرد روابط مثبتی که شما با دیگران در محیط کار دارید، میتواند بهکار معنای بهتری بدهد.
🔸دلیل کارتان را به خاطر بسپارید:
اکثر ما از نعمت کار کردن تنها برای سرگرمی محرومیم. ممکن است ما از کارمان لذت ببریم، اما برای کسب درآمد کار میکنیم. برای اکثر ما کار کردن به خودی خود یک خدمت معنیدار است. مثلا پدر و مادرها اغلب به سختی کار میکنند تا روی فرزندانشان سرمایهگذاری کنند؛ یا کسانی هم که خانوادهای ندارند اغلب از منابع خود برای حمایت از سازمانهایی که به آن علاقه دارند استفاده میکنند. به ندرت میتوان کسی را پیدا کرد که تنها برای نیازهای شخصیاش کار کند./کانال مدیریت اجرایی
اگر وظایفتان چندان برایتان جذاب نیست، به یاد بیاورید که کار شما خدمت به کسانی است که در زندگی شخصی به آنها اهمیت میدهید. با نگرش درست، تقریبا همه مشاغل میتوانند معنادار باشند.
منبع: HBR
Forwarded from آموزه های سازمانی
Forwarded from هنر مدیریت
مدل های کسب درآمد در اپلیکیشن ها
مقدمه:
کسب و کارهای اینترنتی که در بستر سایت یا اپلیکیشن ارائه می گردند بر خلاف روش در آمد زایی مستقیم روش های زیادی برای کسب در آمد دارند.بسیاری از این اپلیکیشن ها که به صورت رایگان در اختیار کاربران قرار می گیرند اهداف در آمد زایی دیگری را دنبال می کنند.
در ادامه به معرفی 10 مدل شناخته شده و مورد استفاده در اپلیکیشن ها می پردازیم.
1-شناخت مدل های کسب درآمد در اپلیکیشن ها:
1-1مدل پرداخت –خرید اپلیکیشن(Pay Model)
کاربر هنگام ورود به مارکت های اپلیکیشن بر طبق قیمت گذاری که شما به عنوان صاحب اپلیکیشن قرار داده اید قبل از استفاده باید هزینه را درون برنامه پرداخت نماید.
برنامه مورد نظر چه یک بازی باشد چه یک برنامه کاربردی، می شود با قرار دادن قیمتی مناسب کاربر را برای استفاده از آن ترغیب کرد.
2-1مدل فری میوم (Freemium Model)
این عبارت در سال 2006 توسط جارید لوکین ابداع شد . بهترین مدل درآمدی می باشد که مورد استقبال استارت اپ ها و اپلیکیشن سازها قرار گرفته است بدین صورت که کاربر یکسری امکانات و فیچرها را به صورت رایگان دریافت می کند و بابت امکانات و قابلیت های بیشتر باید هزینه ای را پرداخت کند.این مدل درآمدی را می توان به عنوان یک ابزار بازاریابی خوب محسوب کرد.
رعایت یک سری اصول برای اجرایی کردن این مدل بسیار حائز اهمیت می باشد:
1 . شما در این مدل قبل از هر چیزی باید بدانید که چه امکاناتی از اپ خود را باید رایگان و چه امکاناتی را باید غیر رایگان در اختیار کاربران قرار دهید اگر در این مرحله انتخاب درستی انجام ندهید مطمئناً با شکست مواجه خواهید شد. 2 . در این مدل باید به صورت کاملا ً اشکار برای کاربر توضیح داده شود که در صورت شارژ حساب خود قرار است چه چیز باارزشی را به دست آورد .3 .در این مدل شما باید همواره در حال ارتقا اپلیکیشن خود باشید . 4 .شما در این مدل باید ارزش کاربران رایگان خود را درک کنید زیرا یا خود تبدیل به مشتری شما می شوند و یا منجر به جذب دیگر کاربران خواهند شد.
3-1 مدل پِیمیوم (Paymium Model ):
ترکیبی از مدل فری میوم و پرداخت است . که در این مدل مشتری از همان ابتدا باید هزینه اَپ را پرداخت کند و در صورتی که قصد ارتقا و دسترسی به امکانات و قابلیت های بیشتر را داشته باشد باز باید هزینه ای مازاد پرداخت نماید.
مدل پرداختی یا پیمیوم برای زمانی که ارزش اپ بر اساس محتواست بسیار مناسب است.اپلیکیشن برای مشتریان منافع روشن و واضحی دارد بدون اینکه حتما نیاز به دسترسی ویژگیهای جدید باشد.در بازی ها این روش بسیار جذاب بوده و کاربران تمایل دارند برای گرفتن مقام بالاتر یا امکانات اضافی و.... پول واقعی پرداخت نمایند.
4-1 مدل تبلیغات در اپلیکیشنهای پرمیوم(Advertising on freemium apps)
در این مدل ما با پرداختن به تبلیغات درون اپلیکیشن هزینه های کمتری از کاربر دریافت می کنیم که این موجب رضایتمندی بیشتر ایشان می شود.
کاربر می تواند با پرداخت هزینه های کمتری از امکانات اپلیکیشن مورد نظر استفاده کند.تنها نکنه استفاده بیش از حد از تبلیغات و دلزده کردن کاربران می باشد که با تبلیغات زیاد رضایتمندی ایشان کاهش می یابد.
لذا در اپلیکیشن و بازی های جدید بعضی از تبلیغات اختیاری بوده و در صورت مشاهده یک دقیقه تبلیغ تخفیف یا امکان خاصی به شما داده می شود و بدون آن شامل تخفیف نمی شوید یا از آن امکان خاص نمی توانید استفاده کنید.دادن حق انتخاب به کاربران باعث می شود هم تبلیغات به خوبی دیده شود و هم از نارضایتی احتمالی بعضی از کاربران جلوگیری شود.با داشتن دو کانال درآمدی می توان مدیریت این قضیه را با خیال راحت تر انجام داد.
5-1 مدل تبلیغات(Advertising)
اپلیکیشن ها و بازی های جذاب که کاربران را راحت جذی خود می نمایند می توانند با توجه به حضور کاربران و علاقه شرکت ها برای معرفی در این فضا ها از این پتانسیل صرفاً برای درآمد زایی استفاده کنند.
کاربران رضایتمندی زیادی در استفاده از این اپلیکیشن ها دارند و کشش بیشتری برای ایشان ایجاد می نماید.
این تبلیغات می تواند به صورت بنر یا ویدیو باشد.
6-1 مدل حق عضویت(membership)
دریافت حق عضویت یکی دیگر از روش های کسب درآمد می باشد.در این روش شما به خاطر عضویت از امکانت خاصی بهره مند می شوید و در ازای آن مبلغی را پرداخت می نمایید.اصولا در این اپلیکیشن ها با در اختیار قرار دادن مجانی یک سری امکانات اولیه کاربر را بر استفاده از این اپ مجاب کرده و سپس با قرار دادن امکانات بیشتر و.... ایشان را قانع به پرداخت حق عضویت می کنند.
@honaremodiriat
مقدمه:
کسب و کارهای اینترنتی که در بستر سایت یا اپلیکیشن ارائه می گردند بر خلاف روش در آمد زایی مستقیم روش های زیادی برای کسب در آمد دارند.بسیاری از این اپلیکیشن ها که به صورت رایگان در اختیار کاربران قرار می گیرند اهداف در آمد زایی دیگری را دنبال می کنند.
در ادامه به معرفی 10 مدل شناخته شده و مورد استفاده در اپلیکیشن ها می پردازیم.
1-شناخت مدل های کسب درآمد در اپلیکیشن ها:
1-1مدل پرداخت –خرید اپلیکیشن(Pay Model)
کاربر هنگام ورود به مارکت های اپلیکیشن بر طبق قیمت گذاری که شما به عنوان صاحب اپلیکیشن قرار داده اید قبل از استفاده باید هزینه را درون برنامه پرداخت نماید.
برنامه مورد نظر چه یک بازی باشد چه یک برنامه کاربردی، می شود با قرار دادن قیمتی مناسب کاربر را برای استفاده از آن ترغیب کرد.
2-1مدل فری میوم (Freemium Model)
این عبارت در سال 2006 توسط جارید لوکین ابداع شد . بهترین مدل درآمدی می باشد که مورد استقبال استارت اپ ها و اپلیکیشن سازها قرار گرفته است بدین صورت که کاربر یکسری امکانات و فیچرها را به صورت رایگان دریافت می کند و بابت امکانات و قابلیت های بیشتر باید هزینه ای را پرداخت کند.این مدل درآمدی را می توان به عنوان یک ابزار بازاریابی خوب محسوب کرد.
رعایت یک سری اصول برای اجرایی کردن این مدل بسیار حائز اهمیت می باشد:
1 . شما در این مدل قبل از هر چیزی باید بدانید که چه امکاناتی از اپ خود را باید رایگان و چه امکاناتی را باید غیر رایگان در اختیار کاربران قرار دهید اگر در این مرحله انتخاب درستی انجام ندهید مطمئناً با شکست مواجه خواهید شد. 2 . در این مدل باید به صورت کاملا ً اشکار برای کاربر توضیح داده شود که در صورت شارژ حساب خود قرار است چه چیز باارزشی را به دست آورد .3 .در این مدل شما باید همواره در حال ارتقا اپلیکیشن خود باشید . 4 .شما در این مدل باید ارزش کاربران رایگان خود را درک کنید زیرا یا خود تبدیل به مشتری شما می شوند و یا منجر به جذب دیگر کاربران خواهند شد.
3-1 مدل پِیمیوم (Paymium Model ):
ترکیبی از مدل فری میوم و پرداخت است . که در این مدل مشتری از همان ابتدا باید هزینه اَپ را پرداخت کند و در صورتی که قصد ارتقا و دسترسی به امکانات و قابلیت های بیشتر را داشته باشد باز باید هزینه ای مازاد پرداخت نماید.
مدل پرداختی یا پیمیوم برای زمانی که ارزش اپ بر اساس محتواست بسیار مناسب است.اپلیکیشن برای مشتریان منافع روشن و واضحی دارد بدون اینکه حتما نیاز به دسترسی ویژگیهای جدید باشد.در بازی ها این روش بسیار جذاب بوده و کاربران تمایل دارند برای گرفتن مقام بالاتر یا امکانات اضافی و.... پول واقعی پرداخت نمایند.
4-1 مدل تبلیغات در اپلیکیشنهای پرمیوم(Advertising on freemium apps)
در این مدل ما با پرداختن به تبلیغات درون اپلیکیشن هزینه های کمتری از کاربر دریافت می کنیم که این موجب رضایتمندی بیشتر ایشان می شود.
کاربر می تواند با پرداخت هزینه های کمتری از امکانات اپلیکیشن مورد نظر استفاده کند.تنها نکنه استفاده بیش از حد از تبلیغات و دلزده کردن کاربران می باشد که با تبلیغات زیاد رضایتمندی ایشان کاهش می یابد.
لذا در اپلیکیشن و بازی های جدید بعضی از تبلیغات اختیاری بوده و در صورت مشاهده یک دقیقه تبلیغ تخفیف یا امکان خاصی به شما داده می شود و بدون آن شامل تخفیف نمی شوید یا از آن امکان خاص نمی توانید استفاده کنید.دادن حق انتخاب به کاربران باعث می شود هم تبلیغات به خوبی دیده شود و هم از نارضایتی احتمالی بعضی از کاربران جلوگیری شود.با داشتن دو کانال درآمدی می توان مدیریت این قضیه را با خیال راحت تر انجام داد.
5-1 مدل تبلیغات(Advertising)
اپلیکیشن ها و بازی های جذاب که کاربران را راحت جذی خود می نمایند می توانند با توجه به حضور کاربران و علاقه شرکت ها برای معرفی در این فضا ها از این پتانسیل صرفاً برای درآمد زایی استفاده کنند.
کاربران رضایتمندی زیادی در استفاده از این اپلیکیشن ها دارند و کشش بیشتری برای ایشان ایجاد می نماید.
این تبلیغات می تواند به صورت بنر یا ویدیو باشد.
6-1 مدل حق عضویت(membership)
دریافت حق عضویت یکی دیگر از روش های کسب درآمد می باشد.در این روش شما به خاطر عضویت از امکانت خاصی بهره مند می شوید و در ازای آن مبلغی را پرداخت می نمایید.اصولا در این اپلیکیشن ها با در اختیار قرار دادن مجانی یک سری امکانات اولیه کاربر را بر استفاده از این اپ مجاب کرده و سپس با قرار دادن امکانات بیشتر و.... ایشان را قانع به پرداخت حق عضویت می کنند.
@honaremodiriat
Forwarded from آموزه های سازمانی
لطفا از دفتر کارتان بیرون بیایید!
⭕️ اغلب مدیران تازهکار خواسته یا ناخواسته در بدو ورودشان به دنیای مدیریت به تکیه زدن به صندلی مدیریت و گذراندن ساعات متمادی در دفتر کارشان گرایش پیدا میکنند و این مساله پس از مدتی به یکی از عادات کاری آنها تبدیل میشود.
اما اگر شما هم جزو آن دسته از مدیران تازهنفسی هستید که دغدغه اصلیشان پیدا کردن راهی برای آفرینش تصویری مثبت از خود و سازمان در ذهن آنها است، باید بدانید این هدف ارزشمند از طریق نشستن در دفتر کار قابل تحقق نیست، بلکه نیازمند آن است که مدیر با افرادش از نزدیک ارتباط برقرار کند و ارزشها و دیدگاههای شرکت را به آنها منتقل سازد.
⭕️ بر اساس تحقیقات دانشگاه بیلور، که از مدیران عالیرتبه چهار شرکت مشهور و بینالمللی صورت پذیرفته، مشخص شده است که عامل اصلی موفقیت سازمانها در تشویق کارکنان، ارتباط مستمر بین مدیران ارشد و کارکنان است.
باز کردن در اتاق مدیریت و همچنین حضور یافتن مدیران در اتاق کارمندان یا سالن تولید میتواند تاثیر بسزایی در نزدیکتر شدن مدیران و کارکنان داشته باشد. بر این اساس، شکلگیری روابط دوستانه بین مدیریت و کارمندان هر شرکت، میتواند منجر به این شود که فرهنگ سازمانی به شکلی مطلوب به تمام اجزای سازمان منتقل شود و پس از آن است که بسیاری از غیرممکنها امکانپذیر خواهد شد.
⭕️خلق تصویری مثبت از سازمان در ذهن کارکنان میتواند باعث شود سختترین پروژهها از نظر کارکنان آسان و امکانپذیر جلوه کنند.
اما تحقیقات نشریه HBR نشان داده که فقط ۴۲ درصد از کارمندان و کارگران در جهان از شناختی نسبی و محدود از ارزشها و استراتژیهای سازمانی شرکتهایی که در آن مشغول به کار هستند، برخوردارند و بیش از ۹۵ درصد از کارمندان یا از بسیاری از ارزشها و استراتژیهای شرکتهای خود بیخبرند یا با آن موافق نیستند.
⭕️عامل اصلی این عدم همسویی، در فقدان ارتباط سازنده بین مدیران و کارکنان نهفته است و نتیجه آن میشود که از یکسو، مدیران کارکنان را به کمکاری متهم میکنند و از سوی دیگر، کارکنان نیز مدیران را افرادی میدانند که نفسشان از جای گرم بلند میشود و درک درستی از شرایط حاکم بر سازمان ندارند.
⭕️حال سوال اینجاست که برای حل این مشکل چه باید کرد؟ در پاسخ به این پرسش میتوان موارد زیر را پیشنهاد کرد:
🔹 ارزشها و اهداف کلیدی سازمانتان را بهصورت پیوسته و به هر بهانهای به تمام کارکنانتان یادآوری کنید.
🔹تصویری روشن و دلپذیر از سازمان در ذهن کارکنان پدید آورید و آن را در تمام گفتگوهای کاری با پرسنل رعایت کنید. بهعنوان مثال اگر در فرهنگ شرکتی شما دروغگویی امری ناپسند است، سعی کنید هم خودتان راستگو باشید و هم دیگران را به راستگویی تشویق کنید، حتی اگر گفتن حقیقت به ضرر آنها تمام شود.
🔹تصویرسازی از ارزشهای مورد قبول سازمانتان را بهطور روزانه انجام دهید، نه صرفا در زمان برگزاری جلسات عمومی فصلی یا سالانه با کارکنان.
🔹راههای تحقق اهداف و پیاده شدن استراتژیها را برای کارکنان شرح دهید. جیمی دایمون، مدیر عامل مشهور بانک جی پی مورگان که سه بار از سوی مجله تایم بهعنوان یکی از ۱۰۰ شخصیت تاثیرگذار جهان انتخاب شده است در این مورد میگوید: «من اجرای درست و دقیق یک استراتژی درجه دو را به اجرای ناقص یک استراتژی فوقالعاده ترجیح میدهم.»
🔹مطمئن شوید که کارکنانتان پیامهای ارسالی از سوی شما را به درستی فهمیدهاند.
برقراری ارتباط با کارکنان فقط به خوب سخن گفتن با آنها و انتقال پیام به آنها نیست، بلکه نیازمند شنیدن فعال و تبادل نظر با کارکنان نیز هست.
منبع: HBR - دنیای اقتصاد
#اختصاصی_کانال
@orgteachings
⭕️ اغلب مدیران تازهکار خواسته یا ناخواسته در بدو ورودشان به دنیای مدیریت به تکیه زدن به صندلی مدیریت و گذراندن ساعات متمادی در دفتر کارشان گرایش پیدا میکنند و این مساله پس از مدتی به یکی از عادات کاری آنها تبدیل میشود.
اما اگر شما هم جزو آن دسته از مدیران تازهنفسی هستید که دغدغه اصلیشان پیدا کردن راهی برای آفرینش تصویری مثبت از خود و سازمان در ذهن آنها است، باید بدانید این هدف ارزشمند از طریق نشستن در دفتر کار قابل تحقق نیست، بلکه نیازمند آن است که مدیر با افرادش از نزدیک ارتباط برقرار کند و ارزشها و دیدگاههای شرکت را به آنها منتقل سازد.
⭕️ بر اساس تحقیقات دانشگاه بیلور، که از مدیران عالیرتبه چهار شرکت مشهور و بینالمللی صورت پذیرفته، مشخص شده است که عامل اصلی موفقیت سازمانها در تشویق کارکنان، ارتباط مستمر بین مدیران ارشد و کارکنان است.
باز کردن در اتاق مدیریت و همچنین حضور یافتن مدیران در اتاق کارمندان یا سالن تولید میتواند تاثیر بسزایی در نزدیکتر شدن مدیران و کارکنان داشته باشد. بر این اساس، شکلگیری روابط دوستانه بین مدیریت و کارمندان هر شرکت، میتواند منجر به این شود که فرهنگ سازمانی به شکلی مطلوب به تمام اجزای سازمان منتقل شود و پس از آن است که بسیاری از غیرممکنها امکانپذیر خواهد شد.
⭕️خلق تصویری مثبت از سازمان در ذهن کارکنان میتواند باعث شود سختترین پروژهها از نظر کارکنان آسان و امکانپذیر جلوه کنند.
اما تحقیقات نشریه HBR نشان داده که فقط ۴۲ درصد از کارمندان و کارگران در جهان از شناختی نسبی و محدود از ارزشها و استراتژیهای سازمانی شرکتهایی که در آن مشغول به کار هستند، برخوردارند و بیش از ۹۵ درصد از کارمندان یا از بسیاری از ارزشها و استراتژیهای شرکتهای خود بیخبرند یا با آن موافق نیستند.
⭕️عامل اصلی این عدم همسویی، در فقدان ارتباط سازنده بین مدیران و کارکنان نهفته است و نتیجه آن میشود که از یکسو، مدیران کارکنان را به کمکاری متهم میکنند و از سوی دیگر، کارکنان نیز مدیران را افرادی میدانند که نفسشان از جای گرم بلند میشود و درک درستی از شرایط حاکم بر سازمان ندارند.
⭕️حال سوال اینجاست که برای حل این مشکل چه باید کرد؟ در پاسخ به این پرسش میتوان موارد زیر را پیشنهاد کرد:
🔹 ارزشها و اهداف کلیدی سازمانتان را بهصورت پیوسته و به هر بهانهای به تمام کارکنانتان یادآوری کنید.
🔹تصویری روشن و دلپذیر از سازمان در ذهن کارکنان پدید آورید و آن را در تمام گفتگوهای کاری با پرسنل رعایت کنید. بهعنوان مثال اگر در فرهنگ شرکتی شما دروغگویی امری ناپسند است، سعی کنید هم خودتان راستگو باشید و هم دیگران را به راستگویی تشویق کنید، حتی اگر گفتن حقیقت به ضرر آنها تمام شود.
🔹تصویرسازی از ارزشهای مورد قبول سازمانتان را بهطور روزانه انجام دهید، نه صرفا در زمان برگزاری جلسات عمومی فصلی یا سالانه با کارکنان.
🔹راههای تحقق اهداف و پیاده شدن استراتژیها را برای کارکنان شرح دهید. جیمی دایمون، مدیر عامل مشهور بانک جی پی مورگان که سه بار از سوی مجله تایم بهعنوان یکی از ۱۰۰ شخصیت تاثیرگذار جهان انتخاب شده است در این مورد میگوید: «من اجرای درست و دقیق یک استراتژی درجه دو را به اجرای ناقص یک استراتژی فوقالعاده ترجیح میدهم.»
🔹مطمئن شوید که کارکنانتان پیامهای ارسالی از سوی شما را به درستی فهمیدهاند.
برقراری ارتباط با کارکنان فقط به خوب سخن گفتن با آنها و انتقال پیام به آنها نیست، بلکه نیازمند شنیدن فعال و تبادل نظر با کارکنان نیز هست.
منبع: HBR - دنیای اقتصاد
#اختصاصی_کانال
@orgteachings