Forwarded from آموزه های سازمانی
سه تفکر نادرست درباره ارتقای کارکنان
⭕️ یکی از واقعیتهای غیرقابل انکار دنیای کسب و کار و مدیریت این است که کارکنان یک شرکت هر چقدر هم از شرایط کاریشان رضایت داشته باشند، باز هم دیر یا زود از مدیرانشان خواهند پرسید که «من از اینجا به کجا میروم؟ و چه موقع زمان جابهجایی من از شغلی که هم اکنون دارم به مقام بالاتر فرا میرسد؟»
مدیران باید چه پاسخی به چنین کارکنانی بدهند؟ آیا باید به کارمندان کمک کرد تا ارتقا یابند؟ بهترین عکسالعمل به این خواسته کارکنان کدام است؟
⭕️ در واقع، پاسخ واحد و صد درصدی به این سوالات وجود ندارد. با این همه، پاسخهای سازنده ای به این سوالات وجود دارد که با توجه به شرایط تعیین میشوند و همگی حول محور «کمک به افرادی برای یافتن تناسب» متمرکز میشوند.
یکی از کارکردهای مدیران بزرگ این است که به افرادشان کمک کنند تا نقشهایی را بیابند که در آنها به بهترین شکل بتوانند از استعدادهای طبیعی خود بهره ببرند و آن را پرورش دهند.
کمک مدیران به کارکنان در استفاده حداکثری از نقاط قوتشان میتواند زمینه مساعدی را برای ارتقای هرچه زودتر آنها فراهم آورد و همین بهرهگیری حداکثری از استعدادها و هدایت افراد به سوی موفقیت از جمله مهمترین کارکردهای مدیران بزرگ است.
⭕️تفکر سنتی معتقد است که افراد باید از نقشهای کوچک شروع کنند و پس از کسب تجربیات فراوان به ایفای نقشهای پیچیدهتر اقدام کنند و در مرحله بعد از طریق ارائه عملکرد خوب، شانس کافی و ارتباطات سازنده، از نردبان ترقی بالا روند.
یکی از اشتباهات مرسوم در میان بسیاری از مدیران این است که شرایط را به گونهای برای کارمندانشان فراهم میکنند که برای بسیاری کارمندان، ارتقا یعنی دستیابی به دستمزد بیشتر، عناوین شغلی پر طمطراق و نفوذ بیشتر.
در حالی که مدیران بزرگ به گونهای رفتار میکنند که برای کارمندان ثابت میشود تنها راه کسب اعتبار و منزلت اجتماعی، ارتقای مقام نیست، بلکه با درست انجام دادن نقشهای کنونی نیز میتوان برای خود کسب منزلت و احترام کرد.
⭕️بسیاری از مدیرانی که با پیروی از تفکر سنتی اقدام به ارتقای کارکنان میکنند، معمولا دچار سه تفکر نادرست در این زمینه میشوند:
⛔️تصور نادرست اول این است: پیمودن پلههای بالاتر در نردبان ترقی از عهده هر کسی که پلههای پایینتر را پیموده است برمیآید و با آموزشهای جدید میتوان آن فرد را به پیمودن پلههای بالاتر سوق داد.
اما مدیران بزرگ معتقدند که پیمودن یک پله از نردبان ترقی لزوما به معنای آمادگی صد درصدی برای رفتن به پلههای بالاتر نیست چراکه به استعدادها، مهارتها و دانش گستردهتری نیازمند است که برای خیلیها، داشتن یا کسب آنها امکانپذیر نیست.
⛔️ دومین تصور نادرست اینست که تنها با رسیدن به پلههای بالاتر نردبان ترقی میتوان جایگاه و اعتبار بیشتری برای خود کسب کرد.
این در حالی است که پستهای بالاتر از نظر تعداد، بسیار محدود هستند و هنگامی که همه برای رسیدن به آنها گام برداشتهاند، بسیاری از افراد در این راه ناکام خواهند ماند که این مساله باعث بروز اختلاف و تعارض در بسیاری از سازمانها است.
مدیران بزرگ برای جلوگیری از چنین تعارضی، با فراهم آوردن حداکثری جایگاه و احترام برای اغلب یا همه کارکنان، بگونهای عمل میکنند که هر کدام از افراد خود را قهرمان بلامنازع در ایفای همان نقشهایی میبینند که در حال انجامش هستند.
⛔️سومین و خطرناکترین تصور غلط در این میان به واسطه این فرض نادرست شکل میگیرد که برخورداری کارمندان از تجربیات بیشتر و متنوعتر موجب جذابتر به نظر رسیدن آنها از نظر دیگران خواهد شد و سایر بخشها یا سایر شرکتها برای تصاحب و بکارگیری این افراد سر و دست خواهند شکست. شیوع این تفکر در میان کارکنان میتواند آنها را به کاسبانی تبدیل کند که همیشه منتظرند تا برای تصدی پستهای بالاتر دعوت شوند.
به عقیده مدیران بزرگ، شکار مهارتها و تجربیات بازاری نمیتواند و نباید موتور محرکه و بالابرنده بر نردبان ترقی باشد و نباید به آن تکیه کرد و باید برای رشد و تعالی راههای دیگری را برگزید.
منبع: گالوپ - دنیای اقتصاد
اختصاصی کانال آموزه های سازمانی
@orgteachings
⭕️ یکی از واقعیتهای غیرقابل انکار دنیای کسب و کار و مدیریت این است که کارکنان یک شرکت هر چقدر هم از شرایط کاریشان رضایت داشته باشند، باز هم دیر یا زود از مدیرانشان خواهند پرسید که «من از اینجا به کجا میروم؟ و چه موقع زمان جابهجایی من از شغلی که هم اکنون دارم به مقام بالاتر فرا میرسد؟»
مدیران باید چه پاسخی به چنین کارکنانی بدهند؟ آیا باید به کارمندان کمک کرد تا ارتقا یابند؟ بهترین عکسالعمل به این خواسته کارکنان کدام است؟
⭕️ در واقع، پاسخ واحد و صد درصدی به این سوالات وجود ندارد. با این همه، پاسخهای سازنده ای به این سوالات وجود دارد که با توجه به شرایط تعیین میشوند و همگی حول محور «کمک به افرادی برای یافتن تناسب» متمرکز میشوند.
یکی از کارکردهای مدیران بزرگ این است که به افرادشان کمک کنند تا نقشهایی را بیابند که در آنها به بهترین شکل بتوانند از استعدادهای طبیعی خود بهره ببرند و آن را پرورش دهند.
کمک مدیران به کارکنان در استفاده حداکثری از نقاط قوتشان میتواند زمینه مساعدی را برای ارتقای هرچه زودتر آنها فراهم آورد و همین بهرهگیری حداکثری از استعدادها و هدایت افراد به سوی موفقیت از جمله مهمترین کارکردهای مدیران بزرگ است.
⭕️تفکر سنتی معتقد است که افراد باید از نقشهای کوچک شروع کنند و پس از کسب تجربیات فراوان به ایفای نقشهای پیچیدهتر اقدام کنند و در مرحله بعد از طریق ارائه عملکرد خوب، شانس کافی و ارتباطات سازنده، از نردبان ترقی بالا روند.
یکی از اشتباهات مرسوم در میان بسیاری از مدیران این است که شرایط را به گونهای برای کارمندانشان فراهم میکنند که برای بسیاری کارمندان، ارتقا یعنی دستیابی به دستمزد بیشتر، عناوین شغلی پر طمطراق و نفوذ بیشتر.
در حالی که مدیران بزرگ به گونهای رفتار میکنند که برای کارمندان ثابت میشود تنها راه کسب اعتبار و منزلت اجتماعی، ارتقای مقام نیست، بلکه با درست انجام دادن نقشهای کنونی نیز میتوان برای خود کسب منزلت و احترام کرد.
⭕️بسیاری از مدیرانی که با پیروی از تفکر سنتی اقدام به ارتقای کارکنان میکنند، معمولا دچار سه تفکر نادرست در این زمینه میشوند:
⛔️تصور نادرست اول این است: پیمودن پلههای بالاتر در نردبان ترقی از عهده هر کسی که پلههای پایینتر را پیموده است برمیآید و با آموزشهای جدید میتوان آن فرد را به پیمودن پلههای بالاتر سوق داد.
اما مدیران بزرگ معتقدند که پیمودن یک پله از نردبان ترقی لزوما به معنای آمادگی صد درصدی برای رفتن به پلههای بالاتر نیست چراکه به استعدادها، مهارتها و دانش گستردهتری نیازمند است که برای خیلیها، داشتن یا کسب آنها امکانپذیر نیست.
⛔️ دومین تصور نادرست اینست که تنها با رسیدن به پلههای بالاتر نردبان ترقی میتوان جایگاه و اعتبار بیشتری برای خود کسب کرد.
این در حالی است که پستهای بالاتر از نظر تعداد، بسیار محدود هستند و هنگامی که همه برای رسیدن به آنها گام برداشتهاند، بسیاری از افراد در این راه ناکام خواهند ماند که این مساله باعث بروز اختلاف و تعارض در بسیاری از سازمانها است.
مدیران بزرگ برای جلوگیری از چنین تعارضی، با فراهم آوردن حداکثری جایگاه و احترام برای اغلب یا همه کارکنان، بگونهای عمل میکنند که هر کدام از افراد خود را قهرمان بلامنازع در ایفای همان نقشهایی میبینند که در حال انجامش هستند.
⛔️سومین و خطرناکترین تصور غلط در این میان به واسطه این فرض نادرست شکل میگیرد که برخورداری کارمندان از تجربیات بیشتر و متنوعتر موجب جذابتر به نظر رسیدن آنها از نظر دیگران خواهد شد و سایر بخشها یا سایر شرکتها برای تصاحب و بکارگیری این افراد سر و دست خواهند شکست. شیوع این تفکر در میان کارکنان میتواند آنها را به کاسبانی تبدیل کند که همیشه منتظرند تا برای تصدی پستهای بالاتر دعوت شوند.
به عقیده مدیران بزرگ، شکار مهارتها و تجربیات بازاری نمیتواند و نباید موتور محرکه و بالابرنده بر نردبان ترقی باشد و نباید به آن تکیه کرد و باید برای رشد و تعالی راههای دیگری را برگزید.
منبع: گالوپ - دنیای اقتصاد
اختصاصی کانال آموزه های سازمانی
@orgteachings
Forwarded from روزنامه ایران
✳️ ١۰ مهارت مورد نیاز نیروی کار در سال ٢۰٢۰
✅ موسسه تحقیقاتی دانشگاه فونیکس، موارد دهگانه زیر را به عنوان مهارتهای مورد نیاز نیروی کار در سال ٢۰٢۰ معرفی نموده است:
✅درک معانی:
توانایی درک عمیق مفاهيم و اهمیت موضوعات تبیین شده
✅هوشمندی اجتماعی:
توانایی برقراری ارتباط موثر با دیگران بهمنظور جلب واکنشهای مناسب و ایجاد تعامل مطلوب با آنها
✅تفکر نوین و انطباقی:
توانایی یافتن راهحلها و پاسخهای بدیع و نوآورانه برای مسائل
✅شایستگی میانفرهنگی:
قابلیت موثر عمل کردن در فرهنگهای مختلف
✅تفکر محاسبهای:
توانایی تبدیل و تفسیر حجم بزرگی از دادهها و استخراج مفهوم و تحلیلهای لازم از آنها
✅سواد رسانههای نوین:
توانایی ارزیابی منتقدانه محتواهای رسانههای نوین و توان تولید محتوای مناسب و متقاعدکننده برای آنها
✅چند رشتهای بودن:
سواد و توانایی درک مفاهیم چندین رشته مختلف
✅تفکر طراحی:
توانایی طراحی فرایندها و اقداماتی در راستای رسیدن به هدفی خاص
✅مدیریت بار فکری:
توانایی فیلتر کردن و اولویت بندی مطالب در راستای حداکثر سازی کارکرد شناختی مغز
✅تشریک مساعی مجازی:
توانایی کار بهرهورانه و همراه با شور و شوق در یک تیم مجازی
@Irannewspaper
✅ موسسه تحقیقاتی دانشگاه فونیکس، موارد دهگانه زیر را به عنوان مهارتهای مورد نیاز نیروی کار در سال ٢۰٢۰ معرفی نموده است:
✅درک معانی:
توانایی درک عمیق مفاهيم و اهمیت موضوعات تبیین شده
✅هوشمندی اجتماعی:
توانایی برقراری ارتباط موثر با دیگران بهمنظور جلب واکنشهای مناسب و ایجاد تعامل مطلوب با آنها
✅تفکر نوین و انطباقی:
توانایی یافتن راهحلها و پاسخهای بدیع و نوآورانه برای مسائل
✅شایستگی میانفرهنگی:
قابلیت موثر عمل کردن در فرهنگهای مختلف
✅تفکر محاسبهای:
توانایی تبدیل و تفسیر حجم بزرگی از دادهها و استخراج مفهوم و تحلیلهای لازم از آنها
✅سواد رسانههای نوین:
توانایی ارزیابی منتقدانه محتواهای رسانههای نوین و توان تولید محتوای مناسب و متقاعدکننده برای آنها
✅چند رشتهای بودن:
سواد و توانایی درک مفاهیم چندین رشته مختلف
✅تفکر طراحی:
توانایی طراحی فرایندها و اقداماتی در راستای رسیدن به هدفی خاص
✅مدیریت بار فکری:
توانایی فیلتر کردن و اولویت بندی مطالب در راستای حداکثر سازی کارکرد شناختی مغز
✅تشریک مساعی مجازی:
توانایی کار بهرهورانه و همراه با شور و شوق در یک تیم مجازی
@Irannewspaper
✳️ #آموزه_های_مدیریتی
✅ برای یافتن معنا در کارتان، نحوه تفکر در مورد آن را تغییر دهید
در تحقیقی که در سال ۲۰۰۷ روی کارگران تصفیه فاضلاب انجام شد، شرکتکنندگان برای نشان دادن مهارت در کارشان وارد رقابت شدند و اغلب با اشتیاق زیادی این کار را انجام میدادند.
امیلی لوید، عضو دپارتمان حفاظت از محیطزیست نیویورک در مورد کار آنها گفته است که «کار آنها قطعا کار دشواری است و بیشتر اوقات بسیار ناخوشایند است، اما آنها در این کار فوقالعاده هستند.» /کانال مدیریت اجرایی
چرا برخی افراد میتوانند حقوقهای عالی دریافت کنند، در محیطهای راحت کار کنند اما احساس تهی بودن کنند؛ درحالیکه سایرین در فاضلابهای نیویورک کار میکنند اما احساس کامل بودن دارند؟
برای اکثر افراد «هدف» پیدا کردنی نیست، بلکه ساختنی است. کار کردن توام با هدف، عملی ارادی است که نیازمند تفکر و عمل است. صرفنظر از حرفهای که دارید، توصیههای زیر را در مورد نحوه هدفبخشی به کارتان مدنظر قرار دهید:
🔸ارتباطی بین کارتان و افراد تحت خدمت خود ایجاد کنید:
هر کدام از ما با کارمان در حال خدمترسانی به فرد یا افرادی هستیم. مثلا معلمان میتوانند هر روز افراد جوانی که در حال تربیت آنها هستند را ببینند و شاهد اثر ماندگاری باشند که بر این افراد جوان می گذارند. /کانال مدیریت اجرایی
ارتباطات آگاهانه مشاغل روزمره ما با کسانی که به آنها خدمت میکنیم این کار را هدفمندتر میکند.
🔸کار را به یک مهارت تبدیل کنید:
امی رزسنیوسکی، استاد دانشگاه ییل، یک بار یک مطالعه دقیق روی کارمندان نظافتچی بیمارستان انجام داد. او فعالیتی را بین شادترین و موثرترین نظافتچیها پیدا کرد و آن را «بازآفرینی شغلی» نامید.
این کارمندان به شدت بر خدمت به بیماران متمرکز بودند. مثلا یکی از این کارمندان آثار هنری را در اتاقها میچیند تا مغز بیماران در کما را تحریک کند. آنها ارزش کار خود را بهبود میبخشند تا برای خودشان و کسانی که به آنها خدمت میکنند معنیدار باشد.
از طرفی، این بازآفرینی، دلیلی برای برخورد با شغل به عنوان یک مهارت است؛ تمرکز بر مهارت موردنیاز برای تکمیل کار و تخصیص خودشان برای تکمیل این مهارتها. به نظر میرسد این فضا باعث ایجاد اهداف بزرگتر میشود./کانال مدیریت اجرایی
🔸در روابط مثبت سرمایهگذاری کنید:
اینکه با چه کسانی کار میکنیم، به اندازه آنچه انجام میدهیم مهم است. شادی و حتی موفقیت مالی به گرمای روابط فرد با سایرین گره خورده است. گرچه روابط ضرورتا در محیط کار نسبت به بیرون آن متفاوت به نظر میرسد؛ اما هنوز مساله بسیار مهمی است.
نگرش شما هر چه باشد، تلاشها برای پیشبرد روابط مثبتی که شما با دیگران در محیط کار دارید، میتواند بهکار معنای بهتری بدهد.
🔸دلیل کارتان را به خاطر بسپارید:
اکثر ما از نعمت کار کردن تنها برای سرگرمی محرومیم. ممکن است ما از کارمان لذت ببریم، اما برای کسب درآمد کار میکنیم. برای اکثر ما کار کردن به خودی خود یک خدمت معنیدار است. مثلا پدر و مادرها اغلب به سختی کار میکنند تا روی فرزندانشان سرمایهگذاری کنند؛ یا کسانی هم که خانوادهای ندارند اغلب از منابع خود برای حمایت از سازمانهایی که به آن علاقه دارند استفاده میکنند. به ندرت میتوان کسی را پیدا کرد که تنها برای نیازهای شخصیاش کار کند./کانال مدیریت اجرایی
اگر وظایفتان چندان برایتان جذاب نیست، به یاد بیاورید که کار شما خدمت به کسانی است که در زندگی شخصی به آنها اهمیت میدهید. با نگرش درست، تقریبا همه مشاغل میتوانند معنادار باشند.
منبع: HBR
✅ برای یافتن معنا در کارتان، نحوه تفکر در مورد آن را تغییر دهید
در تحقیقی که در سال ۲۰۰۷ روی کارگران تصفیه فاضلاب انجام شد، شرکتکنندگان برای نشان دادن مهارت در کارشان وارد رقابت شدند و اغلب با اشتیاق زیادی این کار را انجام میدادند.
امیلی لوید، عضو دپارتمان حفاظت از محیطزیست نیویورک در مورد کار آنها گفته است که «کار آنها قطعا کار دشواری است و بیشتر اوقات بسیار ناخوشایند است، اما آنها در این کار فوقالعاده هستند.» /کانال مدیریت اجرایی
چرا برخی افراد میتوانند حقوقهای عالی دریافت کنند، در محیطهای راحت کار کنند اما احساس تهی بودن کنند؛ درحالیکه سایرین در فاضلابهای نیویورک کار میکنند اما احساس کامل بودن دارند؟
برای اکثر افراد «هدف» پیدا کردنی نیست، بلکه ساختنی است. کار کردن توام با هدف، عملی ارادی است که نیازمند تفکر و عمل است. صرفنظر از حرفهای که دارید، توصیههای زیر را در مورد نحوه هدفبخشی به کارتان مدنظر قرار دهید:
🔸ارتباطی بین کارتان و افراد تحت خدمت خود ایجاد کنید:
هر کدام از ما با کارمان در حال خدمترسانی به فرد یا افرادی هستیم. مثلا معلمان میتوانند هر روز افراد جوانی که در حال تربیت آنها هستند را ببینند و شاهد اثر ماندگاری باشند که بر این افراد جوان می گذارند. /کانال مدیریت اجرایی
ارتباطات آگاهانه مشاغل روزمره ما با کسانی که به آنها خدمت میکنیم این کار را هدفمندتر میکند.
🔸کار را به یک مهارت تبدیل کنید:
امی رزسنیوسکی، استاد دانشگاه ییل، یک بار یک مطالعه دقیق روی کارمندان نظافتچی بیمارستان انجام داد. او فعالیتی را بین شادترین و موثرترین نظافتچیها پیدا کرد و آن را «بازآفرینی شغلی» نامید.
این کارمندان به شدت بر خدمت به بیماران متمرکز بودند. مثلا یکی از این کارمندان آثار هنری را در اتاقها میچیند تا مغز بیماران در کما را تحریک کند. آنها ارزش کار خود را بهبود میبخشند تا برای خودشان و کسانی که به آنها خدمت میکنند معنیدار باشد.
از طرفی، این بازآفرینی، دلیلی برای برخورد با شغل به عنوان یک مهارت است؛ تمرکز بر مهارت موردنیاز برای تکمیل کار و تخصیص خودشان برای تکمیل این مهارتها. به نظر میرسد این فضا باعث ایجاد اهداف بزرگتر میشود./کانال مدیریت اجرایی
🔸در روابط مثبت سرمایهگذاری کنید:
اینکه با چه کسانی کار میکنیم، به اندازه آنچه انجام میدهیم مهم است. شادی و حتی موفقیت مالی به گرمای روابط فرد با سایرین گره خورده است. گرچه روابط ضرورتا در محیط کار نسبت به بیرون آن متفاوت به نظر میرسد؛ اما هنوز مساله بسیار مهمی است.
نگرش شما هر چه باشد، تلاشها برای پیشبرد روابط مثبتی که شما با دیگران در محیط کار دارید، میتواند بهکار معنای بهتری بدهد.
🔸دلیل کارتان را به خاطر بسپارید:
اکثر ما از نعمت کار کردن تنها برای سرگرمی محرومیم. ممکن است ما از کارمان لذت ببریم، اما برای کسب درآمد کار میکنیم. برای اکثر ما کار کردن به خودی خود یک خدمت معنیدار است. مثلا پدر و مادرها اغلب به سختی کار میکنند تا روی فرزندانشان سرمایهگذاری کنند؛ یا کسانی هم که خانوادهای ندارند اغلب از منابع خود برای حمایت از سازمانهایی که به آن علاقه دارند استفاده میکنند. به ندرت میتوان کسی را پیدا کرد که تنها برای نیازهای شخصیاش کار کند./کانال مدیریت اجرایی
اگر وظایفتان چندان برایتان جذاب نیست، به یاد بیاورید که کار شما خدمت به کسانی است که در زندگی شخصی به آنها اهمیت میدهید. با نگرش درست، تقریبا همه مشاغل میتوانند معنادار باشند.
منبع: HBR
Forwarded from آموزه های سازمانی
Forwarded from هنر مدیریت
مدل های کسب درآمد در اپلیکیشن ها
مقدمه:
کسب و کارهای اینترنتی که در بستر سایت یا اپلیکیشن ارائه می گردند بر خلاف روش در آمد زایی مستقیم روش های زیادی برای کسب در آمد دارند.بسیاری از این اپلیکیشن ها که به صورت رایگان در اختیار کاربران قرار می گیرند اهداف در آمد زایی دیگری را دنبال می کنند.
در ادامه به معرفی 10 مدل شناخته شده و مورد استفاده در اپلیکیشن ها می پردازیم.
1-شناخت مدل های کسب درآمد در اپلیکیشن ها:
1-1مدل پرداخت –خرید اپلیکیشن(Pay Model)
کاربر هنگام ورود به مارکت های اپلیکیشن بر طبق قیمت گذاری که شما به عنوان صاحب اپلیکیشن قرار داده اید قبل از استفاده باید هزینه را درون برنامه پرداخت نماید.
برنامه مورد نظر چه یک بازی باشد چه یک برنامه کاربردی، می شود با قرار دادن قیمتی مناسب کاربر را برای استفاده از آن ترغیب کرد.
2-1مدل فری میوم (Freemium Model)
این عبارت در سال 2006 توسط جارید لوکین ابداع شد . بهترین مدل درآمدی می باشد که مورد استقبال استارت اپ ها و اپلیکیشن سازها قرار گرفته است بدین صورت که کاربر یکسری امکانات و فیچرها را به صورت رایگان دریافت می کند و بابت امکانات و قابلیت های بیشتر باید هزینه ای را پرداخت کند.این مدل درآمدی را می توان به عنوان یک ابزار بازاریابی خوب محسوب کرد.
رعایت یک سری اصول برای اجرایی کردن این مدل بسیار حائز اهمیت می باشد:
1 . شما در این مدل قبل از هر چیزی باید بدانید که چه امکاناتی از اپ خود را باید رایگان و چه امکاناتی را باید غیر رایگان در اختیار کاربران قرار دهید اگر در این مرحله انتخاب درستی انجام ندهید مطمئناً با شکست مواجه خواهید شد. 2 . در این مدل باید به صورت کاملا ً اشکار برای کاربر توضیح داده شود که در صورت شارژ حساب خود قرار است چه چیز باارزشی را به دست آورد .3 .در این مدل شما باید همواره در حال ارتقا اپلیکیشن خود باشید . 4 .شما در این مدل باید ارزش کاربران رایگان خود را درک کنید زیرا یا خود تبدیل به مشتری شما می شوند و یا منجر به جذب دیگر کاربران خواهند شد.
3-1 مدل پِیمیوم (Paymium Model ):
ترکیبی از مدل فری میوم و پرداخت است . که در این مدل مشتری از همان ابتدا باید هزینه اَپ را پرداخت کند و در صورتی که قصد ارتقا و دسترسی به امکانات و قابلیت های بیشتر را داشته باشد باز باید هزینه ای مازاد پرداخت نماید.
مدل پرداختی یا پیمیوم برای زمانی که ارزش اپ بر اساس محتواست بسیار مناسب است.اپلیکیشن برای مشتریان منافع روشن و واضحی دارد بدون اینکه حتما نیاز به دسترسی ویژگیهای جدید باشد.در بازی ها این روش بسیار جذاب بوده و کاربران تمایل دارند برای گرفتن مقام بالاتر یا امکانات اضافی و.... پول واقعی پرداخت نمایند.
4-1 مدل تبلیغات در اپلیکیشنهای پرمیوم(Advertising on freemium apps)
در این مدل ما با پرداختن به تبلیغات درون اپلیکیشن هزینه های کمتری از کاربر دریافت می کنیم که این موجب رضایتمندی بیشتر ایشان می شود.
کاربر می تواند با پرداخت هزینه های کمتری از امکانات اپلیکیشن مورد نظر استفاده کند.تنها نکنه استفاده بیش از حد از تبلیغات و دلزده کردن کاربران می باشد که با تبلیغات زیاد رضایتمندی ایشان کاهش می یابد.
لذا در اپلیکیشن و بازی های جدید بعضی از تبلیغات اختیاری بوده و در صورت مشاهده یک دقیقه تبلیغ تخفیف یا امکان خاصی به شما داده می شود و بدون آن شامل تخفیف نمی شوید یا از آن امکان خاص نمی توانید استفاده کنید.دادن حق انتخاب به کاربران باعث می شود هم تبلیغات به خوبی دیده شود و هم از نارضایتی احتمالی بعضی از کاربران جلوگیری شود.با داشتن دو کانال درآمدی می توان مدیریت این قضیه را با خیال راحت تر انجام داد.
5-1 مدل تبلیغات(Advertising)
اپلیکیشن ها و بازی های جذاب که کاربران را راحت جذی خود می نمایند می توانند با توجه به حضور کاربران و علاقه شرکت ها برای معرفی در این فضا ها از این پتانسیل صرفاً برای درآمد زایی استفاده کنند.
کاربران رضایتمندی زیادی در استفاده از این اپلیکیشن ها دارند و کشش بیشتری برای ایشان ایجاد می نماید.
این تبلیغات می تواند به صورت بنر یا ویدیو باشد.
6-1 مدل حق عضویت(membership)
دریافت حق عضویت یکی دیگر از روش های کسب درآمد می باشد.در این روش شما به خاطر عضویت از امکانت خاصی بهره مند می شوید و در ازای آن مبلغی را پرداخت می نمایید.اصولا در این اپلیکیشن ها با در اختیار قرار دادن مجانی یک سری امکانات اولیه کاربر را بر استفاده از این اپ مجاب کرده و سپس با قرار دادن امکانات بیشتر و.... ایشان را قانع به پرداخت حق عضویت می کنند.
@honaremodiriat
مقدمه:
کسب و کارهای اینترنتی که در بستر سایت یا اپلیکیشن ارائه می گردند بر خلاف روش در آمد زایی مستقیم روش های زیادی برای کسب در آمد دارند.بسیاری از این اپلیکیشن ها که به صورت رایگان در اختیار کاربران قرار می گیرند اهداف در آمد زایی دیگری را دنبال می کنند.
در ادامه به معرفی 10 مدل شناخته شده و مورد استفاده در اپلیکیشن ها می پردازیم.
1-شناخت مدل های کسب درآمد در اپلیکیشن ها:
1-1مدل پرداخت –خرید اپلیکیشن(Pay Model)
کاربر هنگام ورود به مارکت های اپلیکیشن بر طبق قیمت گذاری که شما به عنوان صاحب اپلیکیشن قرار داده اید قبل از استفاده باید هزینه را درون برنامه پرداخت نماید.
برنامه مورد نظر چه یک بازی باشد چه یک برنامه کاربردی، می شود با قرار دادن قیمتی مناسب کاربر را برای استفاده از آن ترغیب کرد.
2-1مدل فری میوم (Freemium Model)
این عبارت در سال 2006 توسط جارید لوکین ابداع شد . بهترین مدل درآمدی می باشد که مورد استقبال استارت اپ ها و اپلیکیشن سازها قرار گرفته است بدین صورت که کاربر یکسری امکانات و فیچرها را به صورت رایگان دریافت می کند و بابت امکانات و قابلیت های بیشتر باید هزینه ای را پرداخت کند.این مدل درآمدی را می توان به عنوان یک ابزار بازاریابی خوب محسوب کرد.
رعایت یک سری اصول برای اجرایی کردن این مدل بسیار حائز اهمیت می باشد:
1 . شما در این مدل قبل از هر چیزی باید بدانید که چه امکاناتی از اپ خود را باید رایگان و چه امکاناتی را باید غیر رایگان در اختیار کاربران قرار دهید اگر در این مرحله انتخاب درستی انجام ندهید مطمئناً با شکست مواجه خواهید شد. 2 . در این مدل باید به صورت کاملا ً اشکار برای کاربر توضیح داده شود که در صورت شارژ حساب خود قرار است چه چیز باارزشی را به دست آورد .3 .در این مدل شما باید همواره در حال ارتقا اپلیکیشن خود باشید . 4 .شما در این مدل باید ارزش کاربران رایگان خود را درک کنید زیرا یا خود تبدیل به مشتری شما می شوند و یا منجر به جذب دیگر کاربران خواهند شد.
3-1 مدل پِیمیوم (Paymium Model ):
ترکیبی از مدل فری میوم و پرداخت است . که در این مدل مشتری از همان ابتدا باید هزینه اَپ را پرداخت کند و در صورتی که قصد ارتقا و دسترسی به امکانات و قابلیت های بیشتر را داشته باشد باز باید هزینه ای مازاد پرداخت نماید.
مدل پرداختی یا پیمیوم برای زمانی که ارزش اپ بر اساس محتواست بسیار مناسب است.اپلیکیشن برای مشتریان منافع روشن و واضحی دارد بدون اینکه حتما نیاز به دسترسی ویژگیهای جدید باشد.در بازی ها این روش بسیار جذاب بوده و کاربران تمایل دارند برای گرفتن مقام بالاتر یا امکانات اضافی و.... پول واقعی پرداخت نمایند.
4-1 مدل تبلیغات در اپلیکیشنهای پرمیوم(Advertising on freemium apps)
در این مدل ما با پرداختن به تبلیغات درون اپلیکیشن هزینه های کمتری از کاربر دریافت می کنیم که این موجب رضایتمندی بیشتر ایشان می شود.
کاربر می تواند با پرداخت هزینه های کمتری از امکانات اپلیکیشن مورد نظر استفاده کند.تنها نکنه استفاده بیش از حد از تبلیغات و دلزده کردن کاربران می باشد که با تبلیغات زیاد رضایتمندی ایشان کاهش می یابد.
لذا در اپلیکیشن و بازی های جدید بعضی از تبلیغات اختیاری بوده و در صورت مشاهده یک دقیقه تبلیغ تخفیف یا امکان خاصی به شما داده می شود و بدون آن شامل تخفیف نمی شوید یا از آن امکان خاص نمی توانید استفاده کنید.دادن حق انتخاب به کاربران باعث می شود هم تبلیغات به خوبی دیده شود و هم از نارضایتی احتمالی بعضی از کاربران جلوگیری شود.با داشتن دو کانال درآمدی می توان مدیریت این قضیه را با خیال راحت تر انجام داد.
5-1 مدل تبلیغات(Advertising)
اپلیکیشن ها و بازی های جذاب که کاربران را راحت جذی خود می نمایند می توانند با توجه به حضور کاربران و علاقه شرکت ها برای معرفی در این فضا ها از این پتانسیل صرفاً برای درآمد زایی استفاده کنند.
کاربران رضایتمندی زیادی در استفاده از این اپلیکیشن ها دارند و کشش بیشتری برای ایشان ایجاد می نماید.
این تبلیغات می تواند به صورت بنر یا ویدیو باشد.
6-1 مدل حق عضویت(membership)
دریافت حق عضویت یکی دیگر از روش های کسب درآمد می باشد.در این روش شما به خاطر عضویت از امکانت خاصی بهره مند می شوید و در ازای آن مبلغی را پرداخت می نمایید.اصولا در این اپلیکیشن ها با در اختیار قرار دادن مجانی یک سری امکانات اولیه کاربر را بر استفاده از این اپ مجاب کرده و سپس با قرار دادن امکانات بیشتر و.... ایشان را قانع به پرداخت حق عضویت می کنند.
@honaremodiriat
Forwarded from آموزه های سازمانی
لطفا از دفتر کارتان بیرون بیایید!
⭕️ اغلب مدیران تازهکار خواسته یا ناخواسته در بدو ورودشان به دنیای مدیریت به تکیه زدن به صندلی مدیریت و گذراندن ساعات متمادی در دفتر کارشان گرایش پیدا میکنند و این مساله پس از مدتی به یکی از عادات کاری آنها تبدیل میشود.
اما اگر شما هم جزو آن دسته از مدیران تازهنفسی هستید که دغدغه اصلیشان پیدا کردن راهی برای آفرینش تصویری مثبت از خود و سازمان در ذهن آنها است، باید بدانید این هدف ارزشمند از طریق نشستن در دفتر کار قابل تحقق نیست، بلکه نیازمند آن است که مدیر با افرادش از نزدیک ارتباط برقرار کند و ارزشها و دیدگاههای شرکت را به آنها منتقل سازد.
⭕️ بر اساس تحقیقات دانشگاه بیلور، که از مدیران عالیرتبه چهار شرکت مشهور و بینالمللی صورت پذیرفته، مشخص شده است که عامل اصلی موفقیت سازمانها در تشویق کارکنان، ارتباط مستمر بین مدیران ارشد و کارکنان است.
باز کردن در اتاق مدیریت و همچنین حضور یافتن مدیران در اتاق کارمندان یا سالن تولید میتواند تاثیر بسزایی در نزدیکتر شدن مدیران و کارکنان داشته باشد. بر این اساس، شکلگیری روابط دوستانه بین مدیریت و کارمندان هر شرکت، میتواند منجر به این شود که فرهنگ سازمانی به شکلی مطلوب به تمام اجزای سازمان منتقل شود و پس از آن است که بسیاری از غیرممکنها امکانپذیر خواهد شد.
⭕️خلق تصویری مثبت از سازمان در ذهن کارکنان میتواند باعث شود سختترین پروژهها از نظر کارکنان آسان و امکانپذیر جلوه کنند.
اما تحقیقات نشریه HBR نشان داده که فقط ۴۲ درصد از کارمندان و کارگران در جهان از شناختی نسبی و محدود از ارزشها و استراتژیهای سازمانی شرکتهایی که در آن مشغول به کار هستند، برخوردارند و بیش از ۹۵ درصد از کارمندان یا از بسیاری از ارزشها و استراتژیهای شرکتهای خود بیخبرند یا با آن موافق نیستند.
⭕️عامل اصلی این عدم همسویی، در فقدان ارتباط سازنده بین مدیران و کارکنان نهفته است و نتیجه آن میشود که از یکسو، مدیران کارکنان را به کمکاری متهم میکنند و از سوی دیگر، کارکنان نیز مدیران را افرادی میدانند که نفسشان از جای گرم بلند میشود و درک درستی از شرایط حاکم بر سازمان ندارند.
⭕️حال سوال اینجاست که برای حل این مشکل چه باید کرد؟ در پاسخ به این پرسش میتوان موارد زیر را پیشنهاد کرد:
🔹 ارزشها و اهداف کلیدی سازمانتان را بهصورت پیوسته و به هر بهانهای به تمام کارکنانتان یادآوری کنید.
🔹تصویری روشن و دلپذیر از سازمان در ذهن کارکنان پدید آورید و آن را در تمام گفتگوهای کاری با پرسنل رعایت کنید. بهعنوان مثال اگر در فرهنگ شرکتی شما دروغگویی امری ناپسند است، سعی کنید هم خودتان راستگو باشید و هم دیگران را به راستگویی تشویق کنید، حتی اگر گفتن حقیقت به ضرر آنها تمام شود.
🔹تصویرسازی از ارزشهای مورد قبول سازمانتان را بهطور روزانه انجام دهید، نه صرفا در زمان برگزاری جلسات عمومی فصلی یا سالانه با کارکنان.
🔹راههای تحقق اهداف و پیاده شدن استراتژیها را برای کارکنان شرح دهید. جیمی دایمون، مدیر عامل مشهور بانک جی پی مورگان که سه بار از سوی مجله تایم بهعنوان یکی از ۱۰۰ شخصیت تاثیرگذار جهان انتخاب شده است در این مورد میگوید: «من اجرای درست و دقیق یک استراتژی درجه دو را به اجرای ناقص یک استراتژی فوقالعاده ترجیح میدهم.»
🔹مطمئن شوید که کارکنانتان پیامهای ارسالی از سوی شما را به درستی فهمیدهاند.
برقراری ارتباط با کارکنان فقط به خوب سخن گفتن با آنها و انتقال پیام به آنها نیست، بلکه نیازمند شنیدن فعال و تبادل نظر با کارکنان نیز هست.
منبع: HBR - دنیای اقتصاد
#اختصاصی_کانال
@orgteachings
⭕️ اغلب مدیران تازهکار خواسته یا ناخواسته در بدو ورودشان به دنیای مدیریت به تکیه زدن به صندلی مدیریت و گذراندن ساعات متمادی در دفتر کارشان گرایش پیدا میکنند و این مساله پس از مدتی به یکی از عادات کاری آنها تبدیل میشود.
اما اگر شما هم جزو آن دسته از مدیران تازهنفسی هستید که دغدغه اصلیشان پیدا کردن راهی برای آفرینش تصویری مثبت از خود و سازمان در ذهن آنها است، باید بدانید این هدف ارزشمند از طریق نشستن در دفتر کار قابل تحقق نیست، بلکه نیازمند آن است که مدیر با افرادش از نزدیک ارتباط برقرار کند و ارزشها و دیدگاههای شرکت را به آنها منتقل سازد.
⭕️ بر اساس تحقیقات دانشگاه بیلور، که از مدیران عالیرتبه چهار شرکت مشهور و بینالمللی صورت پذیرفته، مشخص شده است که عامل اصلی موفقیت سازمانها در تشویق کارکنان، ارتباط مستمر بین مدیران ارشد و کارکنان است.
باز کردن در اتاق مدیریت و همچنین حضور یافتن مدیران در اتاق کارمندان یا سالن تولید میتواند تاثیر بسزایی در نزدیکتر شدن مدیران و کارکنان داشته باشد. بر این اساس، شکلگیری روابط دوستانه بین مدیریت و کارمندان هر شرکت، میتواند منجر به این شود که فرهنگ سازمانی به شکلی مطلوب به تمام اجزای سازمان منتقل شود و پس از آن است که بسیاری از غیرممکنها امکانپذیر خواهد شد.
⭕️خلق تصویری مثبت از سازمان در ذهن کارکنان میتواند باعث شود سختترین پروژهها از نظر کارکنان آسان و امکانپذیر جلوه کنند.
اما تحقیقات نشریه HBR نشان داده که فقط ۴۲ درصد از کارمندان و کارگران در جهان از شناختی نسبی و محدود از ارزشها و استراتژیهای سازمانی شرکتهایی که در آن مشغول به کار هستند، برخوردارند و بیش از ۹۵ درصد از کارمندان یا از بسیاری از ارزشها و استراتژیهای شرکتهای خود بیخبرند یا با آن موافق نیستند.
⭕️عامل اصلی این عدم همسویی، در فقدان ارتباط سازنده بین مدیران و کارکنان نهفته است و نتیجه آن میشود که از یکسو، مدیران کارکنان را به کمکاری متهم میکنند و از سوی دیگر، کارکنان نیز مدیران را افرادی میدانند که نفسشان از جای گرم بلند میشود و درک درستی از شرایط حاکم بر سازمان ندارند.
⭕️حال سوال اینجاست که برای حل این مشکل چه باید کرد؟ در پاسخ به این پرسش میتوان موارد زیر را پیشنهاد کرد:
🔹 ارزشها و اهداف کلیدی سازمانتان را بهصورت پیوسته و به هر بهانهای به تمام کارکنانتان یادآوری کنید.
🔹تصویری روشن و دلپذیر از سازمان در ذهن کارکنان پدید آورید و آن را در تمام گفتگوهای کاری با پرسنل رعایت کنید. بهعنوان مثال اگر در فرهنگ شرکتی شما دروغگویی امری ناپسند است، سعی کنید هم خودتان راستگو باشید و هم دیگران را به راستگویی تشویق کنید، حتی اگر گفتن حقیقت به ضرر آنها تمام شود.
🔹تصویرسازی از ارزشهای مورد قبول سازمانتان را بهطور روزانه انجام دهید، نه صرفا در زمان برگزاری جلسات عمومی فصلی یا سالانه با کارکنان.
🔹راههای تحقق اهداف و پیاده شدن استراتژیها را برای کارکنان شرح دهید. جیمی دایمون، مدیر عامل مشهور بانک جی پی مورگان که سه بار از سوی مجله تایم بهعنوان یکی از ۱۰۰ شخصیت تاثیرگذار جهان انتخاب شده است در این مورد میگوید: «من اجرای درست و دقیق یک استراتژی درجه دو را به اجرای ناقص یک استراتژی فوقالعاده ترجیح میدهم.»
🔹مطمئن شوید که کارکنانتان پیامهای ارسالی از سوی شما را به درستی فهمیدهاند.
برقراری ارتباط با کارکنان فقط به خوب سخن گفتن با آنها و انتقال پیام به آنها نیست، بلکه نیازمند شنیدن فعال و تبادل نظر با کارکنان نیز هست.
منبع: HBR - دنیای اقتصاد
#اختصاصی_کانال
@orgteachings
✳️ مدیریت خدمات و کسب و کار IT برای موفقیت در تحولات به تقویت همکاری استراتژیک نیاز دارد.
طبق یک مطالعه جهانی توسط #AXELOS، مدیریت خدمات فناوری اطلاعات (ITSM) و رهبری اجرایی در سازمان ها جهت یک تحول دیجیتالی موفقیت آمیز نیاز به هماهنگی استراتژیک بیشتری دارند.
اولین گزارش ارزیابی مدیریت خدمات فناوری اطلاعات AXELOS در سال 2017 چالش هایی را نشان داده است که وظایف #ITSM و سازمان های گسترده ای که از آن پشتیبانی می کنند با آنها روبه رو هستند.
یافته های این گزارش منعکس کننده نیاز شاغلین حوزه ITSM به بازبینی پذیرش و تطبیق اصول و فرآیندهای #ITIL ،جهت حمایت از تحول دیجیتال موفق است.
با وجود اینکه 70٪ از متخصصان ITSM ، استراتژی سازمان خود را درک کرده اند، کمتر از نیمی (41٪)، یک همبستگی روشن بین اهداف فعلی و جهات کسب و کار خود مشاهده می کنند. این قطع ارتباط خطری جدی را نشان می دهد، زیرا بیش از 60 درصد ادعا می کنند که ITSM ابزاری برای دستیابی به اهداف تجاری در پنج سال آینده است.
Margo Leach، مدیر اجرایی AXELOS می گوید: "تحول دیجیتال، انواع جدید و سطوح خطر را به سازمان ها معرفی می کند و ITSM برای مدیریت این خطر ضروری است."
"استفاده از شواهد برای حمایت از پیشرفت و نوآوری کمک خواهد کرد تا تیم ITSM درک خود را از اهداف سازمان به عنوان تغییر دیجیتال برای ارائه ارزش برای مشتریان، نشان دهد."
"این امر مستلزم کاری بیش از یک گزارش فرآیند مبتنی بر آمار است ، مانند ترافیک سرویس خدمات بدون ارائه هر گونه دیدگاه کسب و کار در مورد اهمیت داده ها. مطالعه سنجش ما نشان میدهد که در حال حاضر، تیمهای ITSM بیش از حد بر فرآیندهای عملیاتی متمرکز هستند و به اندازه کافی از ابزارهای ارزیابی، معیارها و اندازه گیریها به عنوان بخشی از شیوه های کارشان در ارائه ارزش به کسب و کار گسترده تر استفاده نمی کنند."
"در حالی که تحقیق ما نشان می دهد 40٪ از توابع ITSM در سازمان ها به سطح مناسبی از بلوغ ITIL رسیده اند- با نظارت و ارزیابی در بهبود فرآیندهای ایجاد شده و نوآوری - 60٪ از توابع ITSM در سازمان هیچ نظارت و یا ارزیابی در محل نداشته اند."
"تلاش برای نشان دادن ارزش کسب و کار در تیم های اجرایی ، همکاری بیشتر بین ITSM و سازمان های گسترده تر را تشویق خواهد کرد. در گذشته ITSM تنها زیرساخت ها و سرویس ها را شامل میشد اما در حال حاضر ITSM یک رویکرد جامع است که ارزش تحول را با کنترل های لازم مانند مدیریت ریسک و مدیریت مالی ترکیب می کند. "
هنگامی که در مطالعه معیار سنجی از سازمان ها پرسیده شد تا اولویت بندی چالش های اساسی خود را مطرح کنند، متخصصان ITSM موارد ذیل را مطرح کردند:
🔘 فرآیندهای ناکارآمد، خدمات، اقدامات و معیارها
🔘 کمبود بازدید در پروژه ها و حجم کار
🔘 تصمیم گیری های طراحی براساس فرضیه ها
🔘 سیل کار
🔘 عدم توجه / درک نیازهای مشتری
🔘 عدم همکاری بین و یا داخل تیم ها
درحالی که سازمان های بزرگ تر تمایل دارند که کمبود بازدید را به عنوان یک مشکل تشخیص دهند،سازمان های کوچک تر بیشتر با فرایندهای ناکارآمد و درک نیازهای مشتریان دست و پنجه نرم می کنند.
کانال تخصصی مدیریت فناوری اطلاعات
طبق یک مطالعه جهانی توسط #AXELOS، مدیریت خدمات فناوری اطلاعات (ITSM) و رهبری اجرایی در سازمان ها جهت یک تحول دیجیتالی موفقیت آمیز نیاز به هماهنگی استراتژیک بیشتری دارند.
اولین گزارش ارزیابی مدیریت خدمات فناوری اطلاعات AXELOS در سال 2017 چالش هایی را نشان داده است که وظایف #ITSM و سازمان های گسترده ای که از آن پشتیبانی می کنند با آنها روبه رو هستند.
یافته های این گزارش منعکس کننده نیاز شاغلین حوزه ITSM به بازبینی پذیرش و تطبیق اصول و فرآیندهای #ITIL ،جهت حمایت از تحول دیجیتال موفق است.
با وجود اینکه 70٪ از متخصصان ITSM ، استراتژی سازمان خود را درک کرده اند، کمتر از نیمی (41٪)، یک همبستگی روشن بین اهداف فعلی و جهات کسب و کار خود مشاهده می کنند. این قطع ارتباط خطری جدی را نشان می دهد، زیرا بیش از 60 درصد ادعا می کنند که ITSM ابزاری برای دستیابی به اهداف تجاری در پنج سال آینده است.
Margo Leach، مدیر اجرایی AXELOS می گوید: "تحول دیجیتال، انواع جدید و سطوح خطر را به سازمان ها معرفی می کند و ITSM برای مدیریت این خطر ضروری است."
"استفاده از شواهد برای حمایت از پیشرفت و نوآوری کمک خواهد کرد تا تیم ITSM درک خود را از اهداف سازمان به عنوان تغییر دیجیتال برای ارائه ارزش برای مشتریان، نشان دهد."
"این امر مستلزم کاری بیش از یک گزارش فرآیند مبتنی بر آمار است ، مانند ترافیک سرویس خدمات بدون ارائه هر گونه دیدگاه کسب و کار در مورد اهمیت داده ها. مطالعه سنجش ما نشان میدهد که در حال حاضر، تیمهای ITSM بیش از حد بر فرآیندهای عملیاتی متمرکز هستند و به اندازه کافی از ابزارهای ارزیابی، معیارها و اندازه گیریها به عنوان بخشی از شیوه های کارشان در ارائه ارزش به کسب و کار گسترده تر استفاده نمی کنند."
"در حالی که تحقیق ما نشان می دهد 40٪ از توابع ITSM در سازمان ها به سطح مناسبی از بلوغ ITIL رسیده اند- با نظارت و ارزیابی در بهبود فرآیندهای ایجاد شده و نوآوری - 60٪ از توابع ITSM در سازمان هیچ نظارت و یا ارزیابی در محل نداشته اند."
"تلاش برای نشان دادن ارزش کسب و کار در تیم های اجرایی ، همکاری بیشتر بین ITSM و سازمان های گسترده تر را تشویق خواهد کرد. در گذشته ITSM تنها زیرساخت ها و سرویس ها را شامل میشد اما در حال حاضر ITSM یک رویکرد جامع است که ارزش تحول را با کنترل های لازم مانند مدیریت ریسک و مدیریت مالی ترکیب می کند. "
هنگامی که در مطالعه معیار سنجی از سازمان ها پرسیده شد تا اولویت بندی چالش های اساسی خود را مطرح کنند، متخصصان ITSM موارد ذیل را مطرح کردند:
🔘 فرآیندهای ناکارآمد، خدمات، اقدامات و معیارها
🔘 کمبود بازدید در پروژه ها و حجم کار
🔘 تصمیم گیری های طراحی براساس فرضیه ها
🔘 سیل کار
🔘 عدم توجه / درک نیازهای مشتری
🔘 عدم همکاری بین و یا داخل تیم ها
درحالی که سازمان های بزرگ تر تمایل دارند که کمبود بازدید را به عنوان یک مشکل تشخیص دهند،سازمان های کوچک تر بیشتر با فرایندهای ناکارآمد و درک نیازهای مشتریان دست و پنجه نرم می کنند.
کانال تخصصی مدیریت فناوری اطلاعات
Forwarded from مدیریت آینده
#با_هم_بیندیشیم
@WeShowTomorrowToday
⭕️حقوق گرفتن نباید تنها انگیزه کاری شما باشد⭕️
باید به این امر ایمان قلبی داشته باشید که هدف عمیقتری در کارتان وجود دارد و صرف حقوق گرفتن نباید به شما انگیزه دهد. اگر واقعا بخواهید بهرهوری و شادی را در کارتان افزایش دهید، باید بهطور دقیق بدانید که چه چیز آن کار به شما هیجان میدهد.
اگر به کاری که انجام میدهید ایمان داشته باشید، راحتتر میتوانید با وظایفی که به شما محول میشود، ارتباط برقرار کنید. افرادی که نسبت به کارشان احساس رضایت دارند، همه کار میکنند تا آن وظایف را به بهترین شکل ممکن انجام دهند.
بهطور کلی، مشکلی که بسیاری از ما با آن دست به گریبان هستیم، ناتوانی ما در برقراری ارتباط با کاری است که در حال انجامش هستیم. اگر به محصول یا خدماتی که به مشتریانتان عرضه میکنید اعتقاد ندارید، باید در فکر یافتن شغل جدیدی برای خود باشید و اگر حس میکنید که شرکتتان در حال منحرف شدن از ارزشهای اولیهاش است، باید راهی برای تجدید نظر در ارتباط خود با آن شرکت با تغییر مسیر کاریتان پیدا کنید.
در سوی مقابل، چنانچه نسبت به آنچه در حال انجامش هستید، احساس علاقه میکنید، بکوشید تا آن علاقه را به عشقی آتشین تبدیل کنید.
شما هم باید راهی برای برقراری ارتباط با کارتان بیابید و می توانید این کار را با تهیه فهرستی از تمام جنبههای ارزشآفرین محصولات و خدماتی که به دیگران ارائه میدهید، آغاز کنید. پس از تهیه این فهرست، بررسی کنید که کدامیک از این جنبهها به ندای قلبی و احساسات شما نزدیکتر است و سپس بکوشید این جنبهها را به عنوان انگیزه کارتان قرار دهید.
باید این موارد را در جایی در معرض دیدتان قرار دهید و هر گاه که در کارتان دچار ناامیدی، بیانگیزگی و خستگی شُدید، به این نوشتهها نگاه کنید و از آنها انرژی بگیرید. کافی است خود را به جای کسانی بگذارید که به محصولات و خدمات شما نیاز دارند و پس از استفاده از آنها شاد خواهند شد.
به هر حال، اگر با تمام این ترفندها باز هم نتوانستید با کارتان ارتباط برقرار کنید، آنگاه باید به فکر تجدید نظر در شغل، کارفرما یا شرکتتان بیفتید و ارزشهای مورد قبولتان را در جایی دیگر پیگیری کنید.
✔️ کانال مدیریت آینده، کانالی برای فرهیختگان:👇
@WeShowTomorrowToday
@WeShowTomorrowToday
⭕️حقوق گرفتن نباید تنها انگیزه کاری شما باشد⭕️
باید به این امر ایمان قلبی داشته باشید که هدف عمیقتری در کارتان وجود دارد و صرف حقوق گرفتن نباید به شما انگیزه دهد. اگر واقعا بخواهید بهرهوری و شادی را در کارتان افزایش دهید، باید بهطور دقیق بدانید که چه چیز آن کار به شما هیجان میدهد.
اگر به کاری که انجام میدهید ایمان داشته باشید، راحتتر میتوانید با وظایفی که به شما محول میشود، ارتباط برقرار کنید. افرادی که نسبت به کارشان احساس رضایت دارند، همه کار میکنند تا آن وظایف را به بهترین شکل ممکن انجام دهند.
بهطور کلی، مشکلی که بسیاری از ما با آن دست به گریبان هستیم، ناتوانی ما در برقراری ارتباط با کاری است که در حال انجامش هستیم. اگر به محصول یا خدماتی که به مشتریانتان عرضه میکنید اعتقاد ندارید، باید در فکر یافتن شغل جدیدی برای خود باشید و اگر حس میکنید که شرکتتان در حال منحرف شدن از ارزشهای اولیهاش است، باید راهی برای تجدید نظر در ارتباط خود با آن شرکت با تغییر مسیر کاریتان پیدا کنید.
در سوی مقابل، چنانچه نسبت به آنچه در حال انجامش هستید، احساس علاقه میکنید، بکوشید تا آن علاقه را به عشقی آتشین تبدیل کنید.
شما هم باید راهی برای برقراری ارتباط با کارتان بیابید و می توانید این کار را با تهیه فهرستی از تمام جنبههای ارزشآفرین محصولات و خدماتی که به دیگران ارائه میدهید، آغاز کنید. پس از تهیه این فهرست، بررسی کنید که کدامیک از این جنبهها به ندای قلبی و احساسات شما نزدیکتر است و سپس بکوشید این جنبهها را به عنوان انگیزه کارتان قرار دهید.
باید این موارد را در جایی در معرض دیدتان قرار دهید و هر گاه که در کارتان دچار ناامیدی، بیانگیزگی و خستگی شُدید، به این نوشتهها نگاه کنید و از آنها انرژی بگیرید. کافی است خود را به جای کسانی بگذارید که به محصولات و خدمات شما نیاز دارند و پس از استفاده از آنها شاد خواهند شد.
به هر حال، اگر با تمام این ترفندها باز هم نتوانستید با کارتان ارتباط برقرار کنید، آنگاه باید به فکر تجدید نظر در شغل، کارفرما یا شرکتتان بیفتید و ارزشهای مورد قبولتان را در جایی دیگر پیگیری کنید.
✔️ کانال مدیریت آینده، کانالی برای فرهیختگان:👇
@WeShowTomorrowToday
✳️ "تقابل افراد نوآور و افراد اجرایی" در سازمان
"نقش مدیر در این تقابل چیست؟ "
یکی از کارهای سخت مدیر، حل مساله تقابل بین افراد مختلف در محیط کار/سازمان است. تقابلها انواع مختلف دارند و حل آنها، از هنرهای مدیر است. شناخت افراد، و شناخت تقابلها قدم اول حل تقابل است. یکی از تقابلهای رایج بین افراد کم تجربه، تقابل افراد با ذهن واگرا، با افراد با ذهن همگرا است. افراد با ذهن واگرا، افرادی هستند که ایده ها و فکرهای مختلفی دارند و گاهی هم در این راه شاخه به شاخه میپرند. افراد با ذهن همگرا، نیز دوست دارند که سریعتر کار را اجرا کنند و به سرانجام برسانند. گاهی هم در این راه، کم فکرمی کنند. این افراد در محیط کار، به دلیل فیلترهای محدودکننده ای که در ذهنشان است، گاهی دچار تقابل میشوند و مدیر را دچار دردسر می کنند.
افرادی که ذهن واگرا دارند، معمولا مشکل تمرکز و دقت دارند؛ این افراد باید "یاد بگیرند" (مطالعه کنند و یاد بگیرند) که از ذهن واگرای خود برای نوآوری استفاده کننده و فرد نوآوری شوند. افرادی هم که ذهن همگرا دارند باید "یاد بگیرند" (مطالعه کنند و یاد بگیرند) که کار اجرا، پیش نیاز و مقدمات دارد و میتوانند فرد اجرایی ارزشمندی شوند.
به طور مشخص، افراد نوآور (Innovators) افرادی هستند که دارای مهارتهای کشف (Discovery Skills) هستند. مهارت کشف از 5 زیرمهارت تشکیل شده:. این افراد توان سوال پرسیدنشان خوب است، مشاهده قوی دارند، به خوبی میتوانند تحلیل کنند و تحلیلشان رو بیان کنند، شبکه سازی با افراد مختلف را خوب بلدند، و اطلاعات مختلف و جدا ازهم را میتوانند باهم ترکیب کنند.
افرادی که در مهارتهای بالا خوب عمل کنند، مهارت کشف پیدا کرده و آدمهای نوآوری میشوند.
در مقابل، افراد اجرایی با مهارت تحویل کار (Delivery Skills) هستند. این افراد، دوست دارند یک توصیف خوب از کار را بگیرند و تمیز اجرایش کنند و پای سختیهای اجرا بیاستند.
در محیط کار احتمال تقابل افراد نوآور با افراد اجرایی معمولا زیاد است و همدیگر را در تیم قبول نمیکنند؛ غافل از اینکه، ترکیب این دو نفر (تیم سازی دونفره) بسیار ارزشمند است و همیشه ایجاد سینرژی کرده و توان بسیار بالایی را ایجاد میکند.
ایجاد توازن خوب بین مهارت کشف و مهارت تحویل کار در یک تیم برای مدیر کار بسیار سختی است که میتواند منجر به دستیابی به
بهره وری و رسیدن به نتایج خوب سازمانی باشد.
"نقش مدیر در این تقابل چیست؟ "
یکی از کارهای سخت مدیر، حل مساله تقابل بین افراد مختلف در محیط کار/سازمان است. تقابلها انواع مختلف دارند و حل آنها، از هنرهای مدیر است. شناخت افراد، و شناخت تقابلها قدم اول حل تقابل است. یکی از تقابلهای رایج بین افراد کم تجربه، تقابل افراد با ذهن واگرا، با افراد با ذهن همگرا است. افراد با ذهن واگرا، افرادی هستند که ایده ها و فکرهای مختلفی دارند و گاهی هم در این راه شاخه به شاخه میپرند. افراد با ذهن همگرا، نیز دوست دارند که سریعتر کار را اجرا کنند و به سرانجام برسانند. گاهی هم در این راه، کم فکرمی کنند. این افراد در محیط کار، به دلیل فیلترهای محدودکننده ای که در ذهنشان است، گاهی دچار تقابل میشوند و مدیر را دچار دردسر می کنند.
افرادی که ذهن واگرا دارند، معمولا مشکل تمرکز و دقت دارند؛ این افراد باید "یاد بگیرند" (مطالعه کنند و یاد بگیرند) که از ذهن واگرای خود برای نوآوری استفاده کننده و فرد نوآوری شوند. افرادی هم که ذهن همگرا دارند باید "یاد بگیرند" (مطالعه کنند و یاد بگیرند) که کار اجرا، پیش نیاز و مقدمات دارد و میتوانند فرد اجرایی ارزشمندی شوند.
به طور مشخص، افراد نوآور (Innovators) افرادی هستند که دارای مهارتهای کشف (Discovery Skills) هستند. مهارت کشف از 5 زیرمهارت تشکیل شده:. این افراد توان سوال پرسیدنشان خوب است، مشاهده قوی دارند، به خوبی میتوانند تحلیل کنند و تحلیلشان رو بیان کنند، شبکه سازی با افراد مختلف را خوب بلدند، و اطلاعات مختلف و جدا ازهم را میتوانند باهم ترکیب کنند.
افرادی که در مهارتهای بالا خوب عمل کنند، مهارت کشف پیدا کرده و آدمهای نوآوری میشوند.
در مقابل، افراد اجرایی با مهارت تحویل کار (Delivery Skills) هستند. این افراد، دوست دارند یک توصیف خوب از کار را بگیرند و تمیز اجرایش کنند و پای سختیهای اجرا بیاستند.
در محیط کار احتمال تقابل افراد نوآور با افراد اجرایی معمولا زیاد است و همدیگر را در تیم قبول نمیکنند؛ غافل از اینکه، ترکیب این دو نفر (تیم سازی دونفره) بسیار ارزشمند است و همیشه ایجاد سینرژی کرده و توان بسیار بالایی را ایجاد میکند.
ایجاد توازن خوب بین مهارت کشف و مهارت تحویل کار در یک تیم برای مدیر کار بسیار سختی است که میتواند منجر به دستیابی به
بهره وری و رسیدن به نتایج خوب سازمانی باشد.
Forwarded from اجتماع مدیران تضمین کیفیت ،آموزش ومنابع انسانی
"نکات مديريتي"
◀️ تحمل و انتقادپذيري
تحمل و انتقادپذيري بخشی از ویژگی های ذاتی مدیران است،کسی که مسوولیت یک واحد را بر عهده می گیرد ، باید بداند که در آن واحد - از یک کلاس درس تا یک کشور - درباره اش پچ پچ و انتقاد وجود خواهد داشت. کسی که تحمل این را ندارد که پشت سرش حرف بزنند ، اساساً نباید وارد فاز مدیریتی شود. چنین کسی اگر بخواهد با این موضوع مقابله کند باید تقریباً تمام توانش را مصروف آن کند و از وظایف اصلی اش باز بماند.
مدیر در عین حال باید به کارمندانش فرصت بدهد که در یک فضای سالم و مؤدبانه ، نقدهای خود را مطرح کنند. طبیعی است کسانی که فضای نقد را به سمت آشفته سازی امور شرکت می برند ، به خاطر مصالح عالی شرکت ، باید مهار شوند و در عین حال از آن بخش از نقدهایشان که برغم ارائه نامطلوب، درست هستند ، باید بهره برد.
◀️ارتباطات
یکی از عادات مدیران موفق این است که با تمام اعضای مجموعه ارتباطی صادقانه برقرار میکنند و مستقیما از آنان بازخورد میگیرند. این کار سبب برانگیخته شدن انگیزه در کارکنان میشود.
زمانیکه کلمات و پیامها مستقیما بین شما و کارمندانتان منتقل شود تاثیرات بسیار مثبتی در فرهنگ مجموعه و پیشبرد اهداف میگذارد.
◀️حفظ آرامش سازمان در موقعیت پر فشار
هنگامیکه موقعیت دشواری بر سازمان حاکم می شود، مدیر کسی است که افراد به دنبال الهام گرفتن از او هستند.
از صحبت در رابطه با اینکه شما در آن لحظه چه کار میکنید بپرهیزید. در عوض، راه بازگشت به مسیر اصلی را هموار کنید.
به کارمندان اطمینان ببخشید و به آنان کمک کنید تا بر احساسات بد و اضطراب خود غلبه کنند. حفظ آرامش سازمان در این زمان از مهمترین وظایف مدیر است.
آرامش سازمان از اعتماد به نفس و جلوگیری از خشونت و اضطراب ساخته میشود.
◀️الهام بخشی کار تیمی
در تیمها و گروههایی که با یکدیگر همکاری مناسب و تلاش متقابل دارند، وظایف هم به خوبی و با موفقیت پیش میرود.
تمام افرادی که در یک گروه به صورت تیمی مشغول به فعالیت هستند به این موضوع اذعان دارند که برای رسیدن به موفقیت در کارهای گروهی نیاز به حمایت و کمک همزمان همکاران و مدیران حاضر در گروه است.
زمانیکه شما به عنوان یک مدیر از تیم خود حمایت میکنید، بهرهوری بالا رفته و در نهایت، نتیجه نهایی زودتر و بهتر حاصل میشود.
◀️اعتماد به نفس
از «فورد» ميلياردر معروف آمريكايي و صاحب يكي از بزرگترين كارخانه هاي سازنده انواع اتومبيل در آمريكا پرسيدند:
اگر شما فردا صبح از خواب بيدار شويد و ببينيد تمام ثروت خود را از دست داده ايد و ديگر چيزي در بساط نداريد، چه مي كنيد؟
فورد پاسخ داد:
«دوباره يكي از نيازهاي اصلي مردم را شناسايي مي كنم و با كار و كوشش، آن خدمت را با كيفيت و ارزان به مردم ارائه مي دهم و مطمئن باشيد بعد از پنج سال دوباره فورد امروز خواهم بود.»
@kiq_management
◀️ تحمل و انتقادپذيري
تحمل و انتقادپذيري بخشی از ویژگی های ذاتی مدیران است،کسی که مسوولیت یک واحد را بر عهده می گیرد ، باید بداند که در آن واحد - از یک کلاس درس تا یک کشور - درباره اش پچ پچ و انتقاد وجود خواهد داشت. کسی که تحمل این را ندارد که پشت سرش حرف بزنند ، اساساً نباید وارد فاز مدیریتی شود. چنین کسی اگر بخواهد با این موضوع مقابله کند باید تقریباً تمام توانش را مصروف آن کند و از وظایف اصلی اش باز بماند.
مدیر در عین حال باید به کارمندانش فرصت بدهد که در یک فضای سالم و مؤدبانه ، نقدهای خود را مطرح کنند. طبیعی است کسانی که فضای نقد را به سمت آشفته سازی امور شرکت می برند ، به خاطر مصالح عالی شرکت ، باید مهار شوند و در عین حال از آن بخش از نقدهایشان که برغم ارائه نامطلوب، درست هستند ، باید بهره برد.
◀️ارتباطات
یکی از عادات مدیران موفق این است که با تمام اعضای مجموعه ارتباطی صادقانه برقرار میکنند و مستقیما از آنان بازخورد میگیرند. این کار سبب برانگیخته شدن انگیزه در کارکنان میشود.
زمانیکه کلمات و پیامها مستقیما بین شما و کارمندانتان منتقل شود تاثیرات بسیار مثبتی در فرهنگ مجموعه و پیشبرد اهداف میگذارد.
◀️حفظ آرامش سازمان در موقعیت پر فشار
هنگامیکه موقعیت دشواری بر سازمان حاکم می شود، مدیر کسی است که افراد به دنبال الهام گرفتن از او هستند.
از صحبت در رابطه با اینکه شما در آن لحظه چه کار میکنید بپرهیزید. در عوض، راه بازگشت به مسیر اصلی را هموار کنید.
به کارمندان اطمینان ببخشید و به آنان کمک کنید تا بر احساسات بد و اضطراب خود غلبه کنند. حفظ آرامش سازمان در این زمان از مهمترین وظایف مدیر است.
آرامش سازمان از اعتماد به نفس و جلوگیری از خشونت و اضطراب ساخته میشود.
◀️الهام بخشی کار تیمی
در تیمها و گروههایی که با یکدیگر همکاری مناسب و تلاش متقابل دارند، وظایف هم به خوبی و با موفقیت پیش میرود.
تمام افرادی که در یک گروه به صورت تیمی مشغول به فعالیت هستند به این موضوع اذعان دارند که برای رسیدن به موفقیت در کارهای گروهی نیاز به حمایت و کمک همزمان همکاران و مدیران حاضر در گروه است.
زمانیکه شما به عنوان یک مدیر از تیم خود حمایت میکنید، بهرهوری بالا رفته و در نهایت، نتیجه نهایی زودتر و بهتر حاصل میشود.
◀️اعتماد به نفس
از «فورد» ميلياردر معروف آمريكايي و صاحب يكي از بزرگترين كارخانه هاي سازنده انواع اتومبيل در آمريكا پرسيدند:
اگر شما فردا صبح از خواب بيدار شويد و ببينيد تمام ثروت خود را از دست داده ايد و ديگر چيزي در بساط نداريد، چه مي كنيد؟
فورد پاسخ داد:
«دوباره يكي از نيازهاي اصلي مردم را شناسايي مي كنم و با كار و كوشش، آن خدمت را با كيفيت و ارزان به مردم ارائه مي دهم و مطمئن باشيد بعد از پنج سال دوباره فورد امروز خواهم بود.»
@kiq_management
Forwarded from darabifar
❗️🔴❗️آیا توانایی رهبری و مدیریت، به ژنتیکِ ما بستگی دارد؟
یک تحقیق علمی بسیار هیجانانگیز در سال ۲۰۱۳ یک متغیر متداول را در ژن CHRNB3 یافت که با احتمال اینکه فردی یک منصب رهبری را تصاحب کند یا نه در ارتباط است. اما این کشف چطور این باور را که همه افراد توانایی و قابلیت به دست آوردن مهارتهای رهبری و تبدیل شدن به رهبری فوقالعاده را دارند، به چالش میکشاند؟تحقیقات ژنتیکی تا امروز اطلاعات بسیار مهمی درمورد اینکه ویژگیهای شخصیتی، هوش، علایق و حتی ارزشهای ما چطور شکل میگیرند، برای ما فراهم آورده است. بااینکه کشفیات ژنتیکی هنوز در مراحل ابتدایی خود هستند، نکاتی که درمورد رهبران و آموزشات منابع انسانی بسیار گسترده بوده است.
البته هر کشف ژنتیکی باید با کمی احتیاط مورد بررسی قرار گیرد. فقط به این دلیل که فردی یک متغیر خاص را در DNA خود دارد به این معنی نیست که ویژگیهای مربوط به آن را از خود نشان خواهد داد. در ایجاد مهارتهای جدید، یادگیری نواختن یک ساز موسیقی نمونه خوبی است برای اینکه ببینیم چطور تمرین و پیشرفت میتوانند بر ژنتیک غالب شوند.تحقیقات بر روی دوقلوها هم این دیدگاه را تایید میکند. این تحقیقات که ویژگیهای دوقلوهای همسان با DNA یکسان را با دوقلوهای غیرهمسان که در ۵۰٪ DNA خود یکسان هستند، مقایسه میکند، نشان میدهد که حدود ۵۰٪ از سبک شخصیتی و رهبری فرد از ژنتیک او ناشی میشود. این میتواند کشفی مثبت برای آندسته از افرادی باشد که DNA رهبری مناسب نیستند و به همه ما این فرصت را میدهد که سبک رهبری و مدیریتی خودمان را پیشرفت داده و تغییر دهیم تا با محیطمان سازگارتر باشد.
اما باوجود این، تا قبل از اینکه انتخاب رهبران از طریق بررسی اطلاعات ژنتیکی افراد انجام شود، چه مدت زمان طول خواهد کشید؟ کشفیات ژنتیکی بسیار مهمی تا امروز برای توضیح ویژگیهایی مثل همدلی، هوش احساسی، خلاقیت، برونگرایی، روانرنجوری و ریسکپذیری انجام گرفته است. اما آیا شناسایی استعدادهای برتر میتواند تحتتاثیر ویژگیهای ژنتیکی افراد باشد؟ آیا استاندارد امنیتی و معاینات سلامت شامل آزمایشات ژنتیکی هم خواهند شد؟
چشمانداز اینکه افراد با ترکیب DNA خود بعنوان بخشی از آزمایشات قبل از استخدام آشنا باشند ممکن است خیلیها را بترساند. درواقع تا همین ۵ سال پیش آنالیز DNA بیش از ۱۰۰۰ یورو هزینه داشت. اما الان امروز اینکار با کمتر از ۱۰۰ یورو هم قابل انجام است و ممکن است تا ۱۰ سال آینده همه ما مجبور شویم کارت ترکیب ژنتیکیمان را مثل کارت شناسایی همیشه همراهمان داشته باشیم.
🔴چرا ژنتیک میتواند در آموزش منابع انسانی مهم باشد؟
ژنتیک به کنار، همه ما کسانی را میشناسیم که فاقد ویژگیهایی هستند که برای داشتن یک نقش رهبری بسیار مهم است و این یعنی تلاش آنها برای تبدیل شدن به یک رهبر یا مدیر کارآمد با شکست همراه خواهد بود. اگر همه ما برای رهبر شدن به دنیا نیامده باشیم، اینکه در آینده برای استخدام علاوه بر تستهای روانشناختی که امروزه اغلب انجام میگیرد، مجبور به انجام آزمایش ژنتیکی هم شویم، چندان دور از ذهن نیست.چنین پیشرفتهایی پیشبینی میکند که درمورد علم ژنتیک ما با آیندهای ترسناک روبهرو هستیم. و هرچه تعداد افرادی که اطلاعات ژنتیکی خود را در این راستا بررسی میکنند و مراکزی که برای چنین آزمایشاتی راهاندازی میشوند، بیشتر شوند، احتمال اینکه مجبور باشیم به صورت رسمی و قانونی این آزمایشات را انجام دهیم، بیشتر خواهد شد.
❗️❗️❗️این مسئله مشکلات اخلاقی عظیمی را پیش خواهد آورد. بااینکه اطلاعات ژنتیکی در سازمان به خودی خود چیز بدی نیست، اینکه از این اطلاعات به چه نحوی استفاده میشود و اینکه چطور بر سیاستهای تصمیمگیری اثر میگذارد، میتواند مخرب باشد. دانستن اینکه چه کسی ویژگی ژنتیکی مناسبی برای رهبری دارد به طرق مختلف برای شناسایی افراد با قابلیتهای بالا و انتخاب اینکه آیا منابع بیشتری برای پیشرفت آنها در نظر گرفته شود یا خیر و یا اینکه استعداد تمامی کارکنان به طرق مختلف پیشرفت داده شود، چندان تاثیری ندارد.با این تغییر چشمانداز، منابع انسانی اگر میخواهد در قلب مشکلات مردمی سازمان باقی بماند، باید وارد عمل شود. باید قبل از اینکه بازار او را مجبور به استفاده از ژنتیک رهبری کند، آن را در برنامه کاری خود قرار دهد.
یک تحقیق علمی بسیار هیجانانگیز در سال ۲۰۱۳ یک متغیر متداول را در ژن CHRNB3 یافت که با احتمال اینکه فردی یک منصب رهبری را تصاحب کند یا نه در ارتباط است. اما این کشف چطور این باور را که همه افراد توانایی و قابلیت به دست آوردن مهارتهای رهبری و تبدیل شدن به رهبری فوقالعاده را دارند، به چالش میکشاند؟تحقیقات ژنتیکی تا امروز اطلاعات بسیار مهمی درمورد اینکه ویژگیهای شخصیتی، هوش، علایق و حتی ارزشهای ما چطور شکل میگیرند، برای ما فراهم آورده است. بااینکه کشفیات ژنتیکی هنوز در مراحل ابتدایی خود هستند، نکاتی که درمورد رهبران و آموزشات منابع انسانی بسیار گسترده بوده است.
البته هر کشف ژنتیکی باید با کمی احتیاط مورد بررسی قرار گیرد. فقط به این دلیل که فردی یک متغیر خاص را در DNA خود دارد به این معنی نیست که ویژگیهای مربوط به آن را از خود نشان خواهد داد. در ایجاد مهارتهای جدید، یادگیری نواختن یک ساز موسیقی نمونه خوبی است برای اینکه ببینیم چطور تمرین و پیشرفت میتوانند بر ژنتیک غالب شوند.تحقیقات بر روی دوقلوها هم این دیدگاه را تایید میکند. این تحقیقات که ویژگیهای دوقلوهای همسان با DNA یکسان را با دوقلوهای غیرهمسان که در ۵۰٪ DNA خود یکسان هستند، مقایسه میکند، نشان میدهد که حدود ۵۰٪ از سبک شخصیتی و رهبری فرد از ژنتیک او ناشی میشود. این میتواند کشفی مثبت برای آندسته از افرادی باشد که DNA رهبری مناسب نیستند و به همه ما این فرصت را میدهد که سبک رهبری و مدیریتی خودمان را پیشرفت داده و تغییر دهیم تا با محیطمان سازگارتر باشد.
اما باوجود این، تا قبل از اینکه انتخاب رهبران از طریق بررسی اطلاعات ژنتیکی افراد انجام شود، چه مدت زمان طول خواهد کشید؟ کشفیات ژنتیکی بسیار مهمی تا امروز برای توضیح ویژگیهایی مثل همدلی، هوش احساسی، خلاقیت، برونگرایی، روانرنجوری و ریسکپذیری انجام گرفته است. اما آیا شناسایی استعدادهای برتر میتواند تحتتاثیر ویژگیهای ژنتیکی افراد باشد؟ آیا استاندارد امنیتی و معاینات سلامت شامل آزمایشات ژنتیکی هم خواهند شد؟
چشمانداز اینکه افراد با ترکیب DNA خود بعنوان بخشی از آزمایشات قبل از استخدام آشنا باشند ممکن است خیلیها را بترساند. درواقع تا همین ۵ سال پیش آنالیز DNA بیش از ۱۰۰۰ یورو هزینه داشت. اما الان امروز اینکار با کمتر از ۱۰۰ یورو هم قابل انجام است و ممکن است تا ۱۰ سال آینده همه ما مجبور شویم کارت ترکیب ژنتیکیمان را مثل کارت شناسایی همیشه همراهمان داشته باشیم.
🔴چرا ژنتیک میتواند در آموزش منابع انسانی مهم باشد؟
ژنتیک به کنار، همه ما کسانی را میشناسیم که فاقد ویژگیهایی هستند که برای داشتن یک نقش رهبری بسیار مهم است و این یعنی تلاش آنها برای تبدیل شدن به یک رهبر یا مدیر کارآمد با شکست همراه خواهد بود. اگر همه ما برای رهبر شدن به دنیا نیامده باشیم، اینکه در آینده برای استخدام علاوه بر تستهای روانشناختی که امروزه اغلب انجام میگیرد، مجبور به انجام آزمایش ژنتیکی هم شویم، چندان دور از ذهن نیست.چنین پیشرفتهایی پیشبینی میکند که درمورد علم ژنتیک ما با آیندهای ترسناک روبهرو هستیم. و هرچه تعداد افرادی که اطلاعات ژنتیکی خود را در این راستا بررسی میکنند و مراکزی که برای چنین آزمایشاتی راهاندازی میشوند، بیشتر شوند، احتمال اینکه مجبور باشیم به صورت رسمی و قانونی این آزمایشات را انجام دهیم، بیشتر خواهد شد.
❗️❗️❗️این مسئله مشکلات اخلاقی عظیمی را پیش خواهد آورد. بااینکه اطلاعات ژنتیکی در سازمان به خودی خود چیز بدی نیست، اینکه از این اطلاعات به چه نحوی استفاده میشود و اینکه چطور بر سیاستهای تصمیمگیری اثر میگذارد، میتواند مخرب باشد. دانستن اینکه چه کسی ویژگی ژنتیکی مناسبی برای رهبری دارد به طرق مختلف برای شناسایی افراد با قابلیتهای بالا و انتخاب اینکه آیا منابع بیشتری برای پیشرفت آنها در نظر گرفته شود یا خیر و یا اینکه استعداد تمامی کارکنان به طرق مختلف پیشرفت داده شود، چندان تاثیری ندارد.با این تغییر چشمانداز، منابع انسانی اگر میخواهد در قلب مشکلات مردمی سازمان باقی بماند، باید وارد عمل شود. باید قبل از اینکه بازار او را مجبور به استفاده از ژنتیک رهبری کند، آن را در برنامه کاری خود قرار دهد.
✳️ #با_هم_بیاموزیم
✅تنظیم درجه جزء نگری در مدلسازی و تفکر
یکی از مباحثی که در مدلسازی مبتنی بر عامل و اقتصاد مبتنی بر عامل وجود دارد انتخاب درجه مناسب جزءنگری (Granularity)است. به عبارتی باید نه از جزییات غافل شد و در سطح کلان(Aggregate) ماند و نه زیاد غرق جزئیات شد. برای فهم بهتر یک مثال میزنم:
فرض کنید می خواهید دیواری را بسازید، شما می توانید آن را با کنارهم چیدن آجرهای کوچک بسازید و یا اینکه سنگ های درشت را بجای آجر استفاده کنید و با گذاشتن تعداد محدودی از آن دیوار را کامل کنید! به خودی خود نمی توان گفت کدام نوع ساخت خوب است یا بد، اما می توان با بررسی هدف و قیود مسئله گفت که کدام روش ساخت "مناسبتر" هست. مثلا اگر بناست سقف خانه شبیه خانه های سنتی طاق چشمه ای(گنبدی) باشد و مصالح دلخواه وجود نداشته باشد شاید آجرهای ریز مشابه آنچه در ایران قدیم استفاده می شده مناسبتر باشد.
در مدلسازی هم متناسب با مسئله پژوهش باید درجه ورود به جزئیات را درست تنظیم کرد. گاهی همان پویایی های کلان سیستمی(System Dynamics) میتواند سوال پژوهش را به خوبی جواب بدهد ولی گاهی مجبوریم وارد جزییات و سطح خرد(Individual Level) بشویم.
نکته ای که مرا به انتشار این بحث واداشت(باتوجه به اینکه احتمالا اکثر شما مخاطبانم با مدلسازی کاری ندارید) این است که همه ما بخواهیم و یا نخواهیم با مدل های ذهنی سروکار داریم. در هر تصمیمی که می گیریم داریم از یک مدل انتزاعی ذهنی استفاده می کنیم! بنابرین همه ما دائما در حال ساخت، ویرایش و استفاده از مدل های ذهنی مختلف هستیم و انتخاب درجه مناسب جزءنگری برای داشتن انتخاب های بهینه ضروری است. همچنین ممکن است چیزی در یک مسئله جزئی به حساب بیاید ولی در مسئله دیگر کلیت باشد. مثلا فشار خون یک شهروند برای یک سیاستمدار مسئله ای جزئی و بی ربط است در حالی که ممکن است برای یک پزشک مسئله ای مرتبط و کلی باشد.
بسیاری از خطاهای شناختی ریشه در عدم تنظیم درجه جزءنگری دارد.
✅ تجویز رفتاری:
اولا بپذیرید که در حال استفاده از مدل هستید و در مورد مدل های ذهنی خود خودآگاهی پیدا کنید تا بتوانید به مرور زمان نقص های آنها را پیدا کنید. ثانیا سعی کنید مهارت ساختن مدل های مختلف را در خود تقویت کنید. مثلا سعی کنید خودتان را در ذهن دیگران تصور کنید و مدل های ذهنی ایشان را لمس کنید تا انعطاف شناختی را تجربه کنید.
این که چه درجه ای از جزءنگری مناسب است بشدت وابسته به مسئله است. انتخاب درجه جزءنگری بیشتر یک مهارت است تا دانش و مدیران خوب معمولا این مهارت را دارند.
با اين همه یک اصل را می توان توصیه کرد: سطح کلان(کلیت) را فدای سطح خرد نکنید! یعنی برای اینکه درست فکر کنید باید کلیت را درنظر داشته باشید و بعد درجه جزءنگری را انتخاب کنید.
✅تنظیم درجه جزء نگری در مدلسازی و تفکر
یکی از مباحثی که در مدلسازی مبتنی بر عامل و اقتصاد مبتنی بر عامل وجود دارد انتخاب درجه مناسب جزءنگری (Granularity)است. به عبارتی باید نه از جزییات غافل شد و در سطح کلان(Aggregate) ماند و نه زیاد غرق جزئیات شد. برای فهم بهتر یک مثال میزنم:
فرض کنید می خواهید دیواری را بسازید، شما می توانید آن را با کنارهم چیدن آجرهای کوچک بسازید و یا اینکه سنگ های درشت را بجای آجر استفاده کنید و با گذاشتن تعداد محدودی از آن دیوار را کامل کنید! به خودی خود نمی توان گفت کدام نوع ساخت خوب است یا بد، اما می توان با بررسی هدف و قیود مسئله گفت که کدام روش ساخت "مناسبتر" هست. مثلا اگر بناست سقف خانه شبیه خانه های سنتی طاق چشمه ای(گنبدی) باشد و مصالح دلخواه وجود نداشته باشد شاید آجرهای ریز مشابه آنچه در ایران قدیم استفاده می شده مناسبتر باشد.
در مدلسازی هم متناسب با مسئله پژوهش باید درجه ورود به جزئیات را درست تنظیم کرد. گاهی همان پویایی های کلان سیستمی(System Dynamics) میتواند سوال پژوهش را به خوبی جواب بدهد ولی گاهی مجبوریم وارد جزییات و سطح خرد(Individual Level) بشویم.
نکته ای که مرا به انتشار این بحث واداشت(باتوجه به اینکه احتمالا اکثر شما مخاطبانم با مدلسازی کاری ندارید) این است که همه ما بخواهیم و یا نخواهیم با مدل های ذهنی سروکار داریم. در هر تصمیمی که می گیریم داریم از یک مدل انتزاعی ذهنی استفاده می کنیم! بنابرین همه ما دائما در حال ساخت، ویرایش و استفاده از مدل های ذهنی مختلف هستیم و انتخاب درجه مناسب جزءنگری برای داشتن انتخاب های بهینه ضروری است. همچنین ممکن است چیزی در یک مسئله جزئی به حساب بیاید ولی در مسئله دیگر کلیت باشد. مثلا فشار خون یک شهروند برای یک سیاستمدار مسئله ای جزئی و بی ربط است در حالی که ممکن است برای یک پزشک مسئله ای مرتبط و کلی باشد.
بسیاری از خطاهای شناختی ریشه در عدم تنظیم درجه جزءنگری دارد.
✅ تجویز رفتاری:
اولا بپذیرید که در حال استفاده از مدل هستید و در مورد مدل های ذهنی خود خودآگاهی پیدا کنید تا بتوانید به مرور زمان نقص های آنها را پیدا کنید. ثانیا سعی کنید مهارت ساختن مدل های مختلف را در خود تقویت کنید. مثلا سعی کنید خودتان را در ذهن دیگران تصور کنید و مدل های ذهنی ایشان را لمس کنید تا انعطاف شناختی را تجربه کنید.
این که چه درجه ای از جزءنگری مناسب است بشدت وابسته به مسئله است. انتخاب درجه جزءنگری بیشتر یک مهارت است تا دانش و مدیران خوب معمولا این مهارت را دارند.
با اين همه یک اصل را می توان توصیه کرد: سطح کلان(کلیت) را فدای سطح خرد نکنید! یعنی برای اینکه درست فکر کنید باید کلیت را درنظر داشته باشید و بعد درجه جزءنگری را انتخاب کنید.