Forwarded from روزنامه ایران
✳️شرکتهای معروف گوگل و فیسبوک و تویتر چه میزان درآمد در سال کسب می کنند؟
🛑گوگل بیش از 20 میلیارد دلار
@Irannewspaper
🛑گوگل بیش از 20 میلیارد دلار
@Irannewspaper
Forwarded from شبکه توسعه
🔳⭕️نظریه قاتل هوشمند
سال ۱۸۴۱ کشتی «براون» در نزدیکی ساحل نیوفاندلند غرق شد. برای نجات مسافران، قایقهای نجات به اندازه مسافران نبود: در حالی که ۷۴ نفر قایق را پر کرده بودند، ظرفیتش تنها ۶۰ نفر بود؛ و این یعنی غرق شدن قایق نجات. یک حساب و کتاب ساده همه چیز را مشخص می کرد: ۷۴ منهای ۶۰ مساوی ۱۴!
معاون ناخدا به ملوانی به نام هولمز دستور داد که ۱۴ نفر را به دریا بیندازد. او ۱۳ مرد را به دریا انداخت و یک زن هم به خاطر اینکه از معشوقش جدا نشود، خودش با آنها به آب پرید و همگی غرق شدند؛ اما بقیه نجات پیدا کردند. بعدها هولمز به اتهام قتل غیرقانونی دستگیر و محاکمه شد.
در طول محاکمه این پرسش طرح شد که هولمز چه معیارهایی برای انتخاب قربانیان داشت؟ پاسخ این بود: همه خدمه کشتی باید زنده میماندند تا جان بقیه را نجات دهند؛ کودکان، زنان متأهل، زنان مجرد و مردان متأهل هم، به ترتیب، اولویتهای بعدی بودند. آنها مردان مجرد را به دریا انداخته بودند. واقعیت آن بود که معیارهای انتخاب منعکس کننده ارزشهای آن زمان و شرایط ويژه کشتی بود.
کارکرد: نجات خدمه کشتی به دلیل کمک به نجات سایرین
سن و جنسیت: تقدم کودکان و زنان که آسیب پذیرترند.
تاهل: انگارهی ازدواج مقدس (برگرفته از چه کسی را برای کشتن انتخاب کنیم؟ نوشته دکتر امیر ناظمی)
☑️⭕️تحلیل و تجویز راهبردی:
ما هر روز در کشتی براون هستیم و هر روز در معرض انتخاب های دردناک. به خاطر اهمیت مساله بگذارید در ابتدا سه مثال بزنم:
در زندگی شخصی: فرض کنید که دو پیشنهاد پیش روی شما وجود دارد: تحصیل در مقطع تحصیلات تکمیلی به صورت تمام وقت و یا پیوستن به سازمان مشهور و موفق به عنوان مدیر اجرایی که آن هم تمام وقت است. شما باید یکی از این دو را انتخاب کنید و دیگری را به دریا بندازید.
در سطح سازمانی: شما دو انتخاب پیش رو دارید با توجه به منابع محدود فعلی تان یا باید روی ارایه یک محصول ساده، استاندارد و با قیمت معقول تمرکز کنید (مثلا خودکار بیک را در نظر بگیرید) یا باید روی یک محصول لاکچری، گران قیمت برای طبقه متوسط به بالا تمرکز کنید (مثلا خودنویس پارکر را در نظر بگیرید). شما باید یکی را قربانی کنید و به دریا بیاندازید و دیگری را نگاه دارید. کدام را انتخاب می کنید.
در حوزه کشورداری: بودجه کشور محدود است و شما چند انتخاب پیش رو دارید: یا باید این بودجه را به طرح تحول سلامت تخصیص دهید یا به بودجه دفاعی برای خرید تسلیحات یا به زیرساخت های حمل و نقل و یا به ... کدام را انتخاب می کنید و کدام را قربانی؟ یا مثالی دیگر، در یکی از کشورهای همسایه جنگ می شود، شما مداخله می کنید یا نه؟ انتخاب هر گزینه یعنی قربانی کردن انتخاب های دیگر.
با همین انتخاب ها (بخوانید همین کشتن ها و زنده نگه داشتن ها) است که سرنوشت یک زندگی، یک سازمان و یک کشور را انتخاب می کنید. در تمامی تصمیم هایی که در بالا گفتم ما باید دست به انتخاب بزنیم، هر انتخابی یعنی انتخاب قربانی! و یعنی اینکه چاقو برداری و سر گزینه های دیگر را در پای گزینه منتخب ببری.
کشوری که برخی کشورها را در لیست سیاه قرار می دهد و باقی را نه، سازمانی که برخی از مشتریان را انتخاب می کند و برخی را نه. پزشک متخصصی که برخی از کیس های پزشکی را قبول می کند و برخی را نه. مدیر اجرایی که یکی از پست های پیشنهادی را قبول می کند و بقیه را نه. همه قاتلند. قاتل گزینه های غیر اصلی و قربانی کردن آن ها در پای گزینه اصلی و منتخب.
لذا از این نگاه می توان دو نکته آموخت:
1- همه ما از قتل بدمان می آید. ترجیح مان این است که همه را در قایق نگاه داریم، اما مساله اینجاست که گاهی اوقات (و البته نه همیشه) نگاه داشتن همه سرنشینان در قایق باعث مردن همه میشود. این جا همان جایی است که بی تصمیمی منجر به فاجعه می شود. سیستمی که نتواند دست به انتخاب های دردناک بزند و برخی را قربانی کند، همه را به کشتن می دهد.
2- حال که باید دست به انتخاب بزنیم یا به عبارت دیگر حالا که مجبوریم قاتل باشیم؛ باید قاتل هوشمندی باشیم. اینکه واقعا اولویت های زندگی، سازمان و کشورمان را به درستی تشخیص دهيم، بسیار بسیار حیاتی است. اینکه فقط قاتل باشیم، هنری نیست، قاتل باید هوشمند باشد. اینکه من نوسازی ناوگان هواپیما را در اولویت بگذارم یا نوسازی قطارها را؟ اینکه من زمان محدود مدیران ارشد کشور را مصروف گسترش توریسم کنم یا مبارزه با تروریسم و مناقشات منطقه ای؟ این که وقت محدودم را صرف روزنامه خواندن کنم یا برنامه های کم عمق تلویزیونی؟ همه این ها نشانه های هوشمندی است اولین گام هوشمندی، رهایی از دست گزینه های همیشگی است، گزینه هایی که از روی تکرار، تقلید و ترس از کنار گذاشتن سنت ها و عادت ها انتخاب کرده ایم.
مجتبی لشکربلوکی
@Dr_Lashkarbolouki
سال ۱۸۴۱ کشتی «براون» در نزدیکی ساحل نیوفاندلند غرق شد. برای نجات مسافران، قایقهای نجات به اندازه مسافران نبود: در حالی که ۷۴ نفر قایق را پر کرده بودند، ظرفیتش تنها ۶۰ نفر بود؛ و این یعنی غرق شدن قایق نجات. یک حساب و کتاب ساده همه چیز را مشخص می کرد: ۷۴ منهای ۶۰ مساوی ۱۴!
معاون ناخدا به ملوانی به نام هولمز دستور داد که ۱۴ نفر را به دریا بیندازد. او ۱۳ مرد را به دریا انداخت و یک زن هم به خاطر اینکه از معشوقش جدا نشود، خودش با آنها به آب پرید و همگی غرق شدند؛ اما بقیه نجات پیدا کردند. بعدها هولمز به اتهام قتل غیرقانونی دستگیر و محاکمه شد.
در طول محاکمه این پرسش طرح شد که هولمز چه معیارهایی برای انتخاب قربانیان داشت؟ پاسخ این بود: همه خدمه کشتی باید زنده میماندند تا جان بقیه را نجات دهند؛ کودکان، زنان متأهل، زنان مجرد و مردان متأهل هم، به ترتیب، اولویتهای بعدی بودند. آنها مردان مجرد را به دریا انداخته بودند. واقعیت آن بود که معیارهای انتخاب منعکس کننده ارزشهای آن زمان و شرایط ويژه کشتی بود.
کارکرد: نجات خدمه کشتی به دلیل کمک به نجات سایرین
سن و جنسیت: تقدم کودکان و زنان که آسیب پذیرترند.
تاهل: انگارهی ازدواج مقدس (برگرفته از چه کسی را برای کشتن انتخاب کنیم؟ نوشته دکتر امیر ناظمی)
☑️⭕️تحلیل و تجویز راهبردی:
ما هر روز در کشتی براون هستیم و هر روز در معرض انتخاب های دردناک. به خاطر اهمیت مساله بگذارید در ابتدا سه مثال بزنم:
در زندگی شخصی: فرض کنید که دو پیشنهاد پیش روی شما وجود دارد: تحصیل در مقطع تحصیلات تکمیلی به صورت تمام وقت و یا پیوستن به سازمان مشهور و موفق به عنوان مدیر اجرایی که آن هم تمام وقت است. شما باید یکی از این دو را انتخاب کنید و دیگری را به دریا بندازید.
در سطح سازمانی: شما دو انتخاب پیش رو دارید با توجه به منابع محدود فعلی تان یا باید روی ارایه یک محصول ساده، استاندارد و با قیمت معقول تمرکز کنید (مثلا خودکار بیک را در نظر بگیرید) یا باید روی یک محصول لاکچری، گران قیمت برای طبقه متوسط به بالا تمرکز کنید (مثلا خودنویس پارکر را در نظر بگیرید). شما باید یکی را قربانی کنید و به دریا بیاندازید و دیگری را نگاه دارید. کدام را انتخاب می کنید.
در حوزه کشورداری: بودجه کشور محدود است و شما چند انتخاب پیش رو دارید: یا باید این بودجه را به طرح تحول سلامت تخصیص دهید یا به بودجه دفاعی برای خرید تسلیحات یا به زیرساخت های حمل و نقل و یا به ... کدام را انتخاب می کنید و کدام را قربانی؟ یا مثالی دیگر، در یکی از کشورهای همسایه جنگ می شود، شما مداخله می کنید یا نه؟ انتخاب هر گزینه یعنی قربانی کردن انتخاب های دیگر.
با همین انتخاب ها (بخوانید همین کشتن ها و زنده نگه داشتن ها) است که سرنوشت یک زندگی، یک سازمان و یک کشور را انتخاب می کنید. در تمامی تصمیم هایی که در بالا گفتم ما باید دست به انتخاب بزنیم، هر انتخابی یعنی انتخاب قربانی! و یعنی اینکه چاقو برداری و سر گزینه های دیگر را در پای گزینه منتخب ببری.
کشوری که برخی کشورها را در لیست سیاه قرار می دهد و باقی را نه، سازمانی که برخی از مشتریان را انتخاب می کند و برخی را نه. پزشک متخصصی که برخی از کیس های پزشکی را قبول می کند و برخی را نه. مدیر اجرایی که یکی از پست های پیشنهادی را قبول می کند و بقیه را نه. همه قاتلند. قاتل گزینه های غیر اصلی و قربانی کردن آن ها در پای گزینه اصلی و منتخب.
لذا از این نگاه می توان دو نکته آموخت:
1- همه ما از قتل بدمان می آید. ترجیح مان این است که همه را در قایق نگاه داریم، اما مساله اینجاست که گاهی اوقات (و البته نه همیشه) نگاه داشتن همه سرنشینان در قایق باعث مردن همه میشود. این جا همان جایی است که بی تصمیمی منجر به فاجعه می شود. سیستمی که نتواند دست به انتخاب های دردناک بزند و برخی را قربانی کند، همه را به کشتن می دهد.
2- حال که باید دست به انتخاب بزنیم یا به عبارت دیگر حالا که مجبوریم قاتل باشیم؛ باید قاتل هوشمندی باشیم. اینکه واقعا اولویت های زندگی، سازمان و کشورمان را به درستی تشخیص دهيم، بسیار بسیار حیاتی است. اینکه فقط قاتل باشیم، هنری نیست، قاتل باید هوشمند باشد. اینکه من نوسازی ناوگان هواپیما را در اولویت بگذارم یا نوسازی قطارها را؟ اینکه من زمان محدود مدیران ارشد کشور را مصروف گسترش توریسم کنم یا مبارزه با تروریسم و مناقشات منطقه ای؟ این که وقت محدودم را صرف روزنامه خواندن کنم یا برنامه های کم عمق تلویزیونی؟ همه این ها نشانه های هوشمندی است اولین گام هوشمندی، رهایی از دست گزینه های همیشگی است، گزینه هایی که از روی تکرار، تقلید و ترس از کنار گذاشتن سنت ها و عادت ها انتخاب کرده ایم.
مجتبی لشکربلوکی
@Dr_Lashkarbolouki
✳️ چگونه شرکت های بزرگ ازجمله: کوکاکولا، نتفلیکس و آمازون از شکستها درس میگیرند؟
برخی دانشکده های مدیریت در جهان برنامهای به نام «خوب شکست خوردن» ایجاد کرده اند تا به دانشجویان آموزش دهند که همه ما باید برای یادگیری ایستادگی به خرج دهیم.مبدعین این برنامه ها میگویند «آنچه در تلاش هستیم تا یاد بگیریم این است که شکست اشکال یادگیری نیست؛ بلکه ویژگی آن است.»
در واقع وقتی دانشجویان در این برنامه ثبتنام میکنند، یک «گواهی شکست» دریافت میکنند که اظهار میکند آنها به این وسیله در یک رابطه، پروژه، تست یا هر ابتکار دیگری برای خرابکاری یا شکست مجاز هستند.دانشجویانی که برای مدیریت شکست آماده هستند، کمتر ضعیفند و نسبت به کسانی که انتظار عملکرد بینقص و تمام و کمال را دارند جسورانهتر رفتار میکنند.برخی واژه های این برنامه ها عبارتند از:
✅«سوگیری حذف»
واقعیتی که اکثر افراد با یک ایده جدید، پیگیری ایدهشان را دنبال نمیکنند چون اگر آنها چیزی را امتحان کنند و آن کار به سرانجام نرسد، این عقبنشینی ممکن است به شغل آنها آسیب برساند.
✅«ضررگریزی»
گرایشی که موجب میشود افراد ترجیح دهند بهجای تلاش برای برنده شدن، چیزی را از دست ندهند چون برای اکثر ما «درد از دست دادن دو برابر لذت بردن بهدست آوردن است.»
برخی دانشکده های مدیریت در جهان برنامهای به نام «خوب شکست خوردن» ایجاد کرده اند تا به دانشجویان آموزش دهند که همه ما باید برای یادگیری ایستادگی به خرج دهیم.مبدعین این برنامه ها میگویند «آنچه در تلاش هستیم تا یاد بگیریم این است که شکست اشکال یادگیری نیست؛ بلکه ویژگی آن است.»
در واقع وقتی دانشجویان در این برنامه ثبتنام میکنند، یک «گواهی شکست» دریافت میکنند که اظهار میکند آنها به این وسیله در یک رابطه، پروژه، تست یا هر ابتکار دیگری برای خرابکاری یا شکست مجاز هستند.دانشجویانی که برای مدیریت شکست آماده هستند، کمتر ضعیفند و نسبت به کسانی که انتظار عملکرد بینقص و تمام و کمال را دارند جسورانهتر رفتار میکنند.برخی واژه های این برنامه ها عبارتند از:
✅«سوگیری حذف»
واقعیتی که اکثر افراد با یک ایده جدید، پیگیری ایدهشان را دنبال نمیکنند چون اگر آنها چیزی را امتحان کنند و آن کار به سرانجام نرسد، این عقبنشینی ممکن است به شغل آنها آسیب برساند.
✅«ضررگریزی»
گرایشی که موجب میشود افراد ترجیح دهند بهجای تلاش برای برنده شدن، چیزی را از دست ندهند چون برای اکثر ما «درد از دست دادن دو برابر لذت بردن بهدست آوردن است.»
Forwarded from Hr clinic روانشناسی مدیریت
"سوالات اشتباهی مصاحبه استخدامی و جایگزین های درست آن"
Join🔜 https://t.me/hrclinic
مصاحبه استخدامی برای شناخت کاندیدای جذب تنها یک گوشه از پازل شناسایی و انتخاب است. با پرسیدن سوالات متفکرانه و درست در حق خودتان و کاندیدا لطف کنید.
معمولاً کسی که با کاندیدا مصاحبه می کند نگرانی خاصی ندارد. لزومی نیست به تیپ و لباستان در روز مصاحبه حساسیت به خرج دهد. در پایان روز هم استرس اینکه آیا در مصاحبه موفق ظاهر شده اید یا خیر خیلی حساس نباشید!
اما به جای اینها،
نکته ی بسیار ضروری که مصاحبه کننده در مصاحبه استخدامی باید دقت کند این است که انواع شخصیت های افراد را مدنظر داشته باشد. همینطور بک گراندها و فرهنگ های مختلف آنان را. در این مقاله ما برخی از سوالات اشتباهی را که در مصاحبه استخدامی از کاندیدا پرسیده می شود را گنجانده و سوال جایگزین دیگری به جای آنها پیشنهاد کرده ایم. امیدواریم مفید واقع شود.
۱- درباره خودتان چه چیزی می توانید به من بگویید
شاید از اینکه یک سوال مصاحبه خیلی قدیمی را در ابتدای این لیست می بینید تعجب کنید. اما این سوال، واقعاً آن چنان هم که فکر می کنید سوال گشاده ای نیست که برای آغاز مصاحبه مناسب باشد. در حقیقت، از دیدگاه کاندیدا، این سوال بدین معنی است که شما رزومه و پروفایل های وی را مطالعه نکرده اید. کاندید نمی خواهد کل تاریخچه ی شغلی خود را در طول زمان کوتاهی که در عین حال، اولین تأثیر را هم روی شما دارد بطور خلاصه بیان کند. آنها می خواهند با شما مکالمه داشته باشند.
بجای پرسیدن این سوال، چیزی را که در رزومه ی آنها برای شما برجسته شده را بپرسید. به آنها نشان دهید که آنها را جدی گرفته اید و می خواهید بیش تر راجع به آنها (فراتر از چیزهایی که درون برگه ها نوشته شده) بدانید.
۲- پروژه ای که خیلی به آن افتخار می کنید کدام است؟
خیلی مفید است که بدانید کار کردن روی چه پروژه ای به کاندید لذت زیاد داده است. پس این سوال را می تواند بسط تر بیان کرد.
بجای این سوال از آنها بخواهید تا درباره ی ارائه ی یک کار، با همکاری چند تیم کاملاً مختلف صحبت کنند.این سوال باعث می شود تا بدانید چگونه بصورت پویا می توانند کار کنند.
۳- بزرگ ترین ضعف شما چیست؟
در واقع خودخواهانه است اگر فرض کنیم که مفهوم ضعفی که کاندیدا می گوید را شما درک می کنید! پاسخ وی شاید فرهنگ های مختلفی از کشورها و حوزه های مختلف دیگر را شامل شود که شما هیچ آشنایی با آن ندارید! در نتیجه کاندیدا را در یک ذهنیت منفی خود قرار می دهید.
بجای این سوال، از کاندید بخواهید که درباره ی چالشی که در وظیفه ی خود با آن روبرو شده اند و نحوه ی مدیریت شاندر آن خصوص، توضیح دهند. این پاسخبدون اینکه شخص را در وضعیت بدی قرار دهد خیلی راحت، به شما بیش تر راجع به مهارت های حل مسئله ی آنها می آموزد.
۴- برنامه ی حرفه ای ۵ ساله شما چیست؟
Hannah Fleishman مدیر استخدام در شرکت Hubspot معتقد است که این سوال خیلی سنگین و کلی است! خصوصاً برای خانم ها، متخصصان و کسانی که در فکر تشکیل خانواده یا کارآفرینانی که بالاخره یک روزی، قصد راه اندازی کسب وکار را دارند.
بجای این سوال، خانم Hannah پیشنهاد می دهد که سوال خاص تری بپرسید. مثل “این نقش، چگونه با برنامه ی طولانی مدت حرفه ای شما تناسب دارد؟” پاسخ این سوال، واقعاً همان چیزی خواهد بود که به دنبالش هستید.
۵- چرا شغل فعلی خود را ترک کردید؟
این سوال می تواند به یک پاسخ نامناسب منجر شود که در نهایت، کاندیدا را در بهترین وضعیت خود نشان نمی دهد. این سوال شاید کاملاً شخصی باشد و اصلاً به اطلاعاتی که شما از کاندیدا می خواهید کمکی نکند.
بجای آن درباره ی بخش محبوب و بزرگ ترین چالشِ شغل فعلی شان بپرسید. بدین ترتیب، بجای جهت منفی دادن به مکالمه، به اطلاعات بیش تری از تفاهم وی با فرهنگ سازمان و اولویت های آنها دست خواهید یافت.
۶- چه چیزی شما را به کارتان علاقه مند می کند؟
کاندیداها، مشتاقِ موفق شدن در نقش نیستند! البته که علاقه کمک می کند. اما عشق و علاقه یک سوال خیلی کلی و توصیفی ست. لزوماً برای مصاحبه استخدام هم ضرور نیست.
بجای آن از وی بپرسید که چه چیزی درباره ی شرکت، آنها را مشتاق می سازد. پاسخ آنها به این سوال راجع به اولویت های فرهنگی آنها به شما می گوید.
۷- این خودکار را به من بفروشید
اگر برای بخش فروش استخدام می کنید احتمالاً از این رویکرد “خودکار را به من بفروش” مطلع هستید. فوق العاده تکراری ست.
پاسخ این سوال را قبل از مصاحبه خیلی راحت می توان با جستجو در گوگل پیدا کرد. بنابراین پاسخ این سوال، حقایق درستی را راجع به توانایی های فروش وی به شما نمی گوید! این حقایق درست یعنی چیزهایی که شما باید قبل از سرمایه گذاری زمان و منابع روی آموزش آنها بدانید.
بجای آن از کاندید بپرسید که چگونه می توانند موانع متداول مسیر فروش را که تیم با آن م
Join🔜 https://t.me/hrclinic
مصاحبه استخدامی برای شناخت کاندیدای جذب تنها یک گوشه از پازل شناسایی و انتخاب است. با پرسیدن سوالات متفکرانه و درست در حق خودتان و کاندیدا لطف کنید.
معمولاً کسی که با کاندیدا مصاحبه می کند نگرانی خاصی ندارد. لزومی نیست به تیپ و لباستان در روز مصاحبه حساسیت به خرج دهد. در پایان روز هم استرس اینکه آیا در مصاحبه موفق ظاهر شده اید یا خیر خیلی حساس نباشید!
اما به جای اینها،
نکته ی بسیار ضروری که مصاحبه کننده در مصاحبه استخدامی باید دقت کند این است که انواع شخصیت های افراد را مدنظر داشته باشد. همینطور بک گراندها و فرهنگ های مختلف آنان را. در این مقاله ما برخی از سوالات اشتباهی را که در مصاحبه استخدامی از کاندیدا پرسیده می شود را گنجانده و سوال جایگزین دیگری به جای آنها پیشنهاد کرده ایم. امیدواریم مفید واقع شود.
۱- درباره خودتان چه چیزی می توانید به من بگویید
شاید از اینکه یک سوال مصاحبه خیلی قدیمی را در ابتدای این لیست می بینید تعجب کنید. اما این سوال، واقعاً آن چنان هم که فکر می کنید سوال گشاده ای نیست که برای آغاز مصاحبه مناسب باشد. در حقیقت، از دیدگاه کاندیدا، این سوال بدین معنی است که شما رزومه و پروفایل های وی را مطالعه نکرده اید. کاندید نمی خواهد کل تاریخچه ی شغلی خود را در طول زمان کوتاهی که در عین حال، اولین تأثیر را هم روی شما دارد بطور خلاصه بیان کند. آنها می خواهند با شما مکالمه داشته باشند.
بجای پرسیدن این سوال، چیزی را که در رزومه ی آنها برای شما برجسته شده را بپرسید. به آنها نشان دهید که آنها را جدی گرفته اید و می خواهید بیش تر راجع به آنها (فراتر از چیزهایی که درون برگه ها نوشته شده) بدانید.
۲- پروژه ای که خیلی به آن افتخار می کنید کدام است؟
خیلی مفید است که بدانید کار کردن روی چه پروژه ای به کاندید لذت زیاد داده است. پس این سوال را می تواند بسط تر بیان کرد.
بجای این سوال از آنها بخواهید تا درباره ی ارائه ی یک کار، با همکاری چند تیم کاملاً مختلف صحبت کنند.این سوال باعث می شود تا بدانید چگونه بصورت پویا می توانند کار کنند.
۳- بزرگ ترین ضعف شما چیست؟
در واقع خودخواهانه است اگر فرض کنیم که مفهوم ضعفی که کاندیدا می گوید را شما درک می کنید! پاسخ وی شاید فرهنگ های مختلفی از کشورها و حوزه های مختلف دیگر را شامل شود که شما هیچ آشنایی با آن ندارید! در نتیجه کاندیدا را در یک ذهنیت منفی خود قرار می دهید.
بجای این سوال، از کاندید بخواهید که درباره ی چالشی که در وظیفه ی خود با آن روبرو شده اند و نحوه ی مدیریت شاندر آن خصوص، توضیح دهند. این پاسخبدون اینکه شخص را در وضعیت بدی قرار دهد خیلی راحت، به شما بیش تر راجع به مهارت های حل مسئله ی آنها می آموزد.
۴- برنامه ی حرفه ای ۵ ساله شما چیست؟
Hannah Fleishman مدیر استخدام در شرکت Hubspot معتقد است که این سوال خیلی سنگین و کلی است! خصوصاً برای خانم ها، متخصصان و کسانی که در فکر تشکیل خانواده یا کارآفرینانی که بالاخره یک روزی، قصد راه اندازی کسب وکار را دارند.
بجای این سوال، خانم Hannah پیشنهاد می دهد که سوال خاص تری بپرسید. مثل “این نقش، چگونه با برنامه ی طولانی مدت حرفه ای شما تناسب دارد؟” پاسخ این سوال، واقعاً همان چیزی خواهد بود که به دنبالش هستید.
۵- چرا شغل فعلی خود را ترک کردید؟
این سوال می تواند به یک پاسخ نامناسب منجر شود که در نهایت، کاندیدا را در بهترین وضعیت خود نشان نمی دهد. این سوال شاید کاملاً شخصی باشد و اصلاً به اطلاعاتی که شما از کاندیدا می خواهید کمکی نکند.
بجای آن درباره ی بخش محبوب و بزرگ ترین چالشِ شغل فعلی شان بپرسید. بدین ترتیب، بجای جهت منفی دادن به مکالمه، به اطلاعات بیش تری از تفاهم وی با فرهنگ سازمان و اولویت های آنها دست خواهید یافت.
۶- چه چیزی شما را به کارتان علاقه مند می کند؟
کاندیداها، مشتاقِ موفق شدن در نقش نیستند! البته که علاقه کمک می کند. اما عشق و علاقه یک سوال خیلی کلی و توصیفی ست. لزوماً برای مصاحبه استخدام هم ضرور نیست.
بجای آن از وی بپرسید که چه چیزی درباره ی شرکت، آنها را مشتاق می سازد. پاسخ آنها به این سوال راجع به اولویت های فرهنگی آنها به شما می گوید.
۷- این خودکار را به من بفروشید
اگر برای بخش فروش استخدام می کنید احتمالاً از این رویکرد “خودکار را به من بفروش” مطلع هستید. فوق العاده تکراری ست.
پاسخ این سوال را قبل از مصاحبه خیلی راحت می توان با جستجو در گوگل پیدا کرد. بنابراین پاسخ این سوال، حقایق درستی را راجع به توانایی های فروش وی به شما نمی گوید! این حقایق درست یعنی چیزهایی که شما باید قبل از سرمایه گذاری زمان و منابع روی آموزش آنها بدانید.
بجای آن از کاندید بپرسید که چگونه می توانند موانع متداول مسیر فروش را که تیم با آن م
Telegram
Hr clinic روانشناسی مدیریت
Hrm clinic
Hr clinic
Hr clinic
Forwarded from سر صفحه
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
✳️ #با_هم_بیاموزیم
✅ «شاخص های سلامت روان»
در سال هاى اخیر، انجمن كانادایى بهداشت روانى، «سلامت روانى» را در سه بخش تعریف كرده است:
1️⃣ بازخوردهاى مربوط به خود شامل:
الف- تسلط بر هیجان هاى خود
ب- آگاهى از ضعف هاى خود
ج- رضایت از خوشی هاى خود
2️⃣ بازخوردهاى مربوط به دیگران شامل:
الف- علاقه به دوستی هاى طولانى و صمیمى
ب- احساس تعلق به یك گروه
ج- احساس مسؤولیت در مقابل محیط انسانى و مادى
3️⃣ بازخوردهاى مربوط به زندگى شامل:
الف- پذیرش مسؤولیت ها
ب- ذوق توسعه امكانات و علایق خود
ج- توانایى اخذ تصمیم هاى شخصى
د- ذوق خوب كار كردن
بازنشرازکانال مدیران فرهیخته
✅ «شاخص های سلامت روان»
در سال هاى اخیر، انجمن كانادایى بهداشت روانى، «سلامت روانى» را در سه بخش تعریف كرده است:
1️⃣ بازخوردهاى مربوط به خود شامل:
الف- تسلط بر هیجان هاى خود
ب- آگاهى از ضعف هاى خود
ج- رضایت از خوشی هاى خود
2️⃣ بازخوردهاى مربوط به دیگران شامل:
الف- علاقه به دوستی هاى طولانى و صمیمى
ب- احساس تعلق به یك گروه
ج- احساس مسؤولیت در مقابل محیط انسانى و مادى
3️⃣ بازخوردهاى مربوط به زندگى شامل:
الف- پذیرش مسؤولیت ها
ب- ذوق توسعه امكانات و علایق خود
ج- توانایى اخذ تصمیم هاى شخصى
د- ذوق خوب كار كردن
بازنشرازکانال مدیران فرهیخته
Forwarded from باشگاه سیستم و مدل هفت سین آراستگی (7S)
خبر بسیار مهم : استاندارد سیستم مدیریت آراستگی ( 7 سین ) در 204 امین اجلاسیه کمیته ملی استاندارد مدیریت کیفیت ، روز دوشنبه 21 اسفند 1396 در سازمان ملی استاندارد ایران تصویب و به ثبت رسید. این دستاورد مهم ملی و میهنی را به کلیه اساتید و همکاران محترم سازمان ملی استاندارد ایران و انجمن علمی استاندارد ایران و نیز اساتید حوزه صنعت و خدمات کشور تبریک عرض نموده و از زحمات این بزرگواران در طی 2 سال گذشته تشکر و قدر می نمایم. ارادتمند ، ناصر صادقی فرد ، مولف و دبیر استانداردو مدل تعالی هفت سین آراستگی.
http://goo.gl/NkGLxX
پیشاپش عیدتان مبارک
پیشاپش عیدتان مبارک
Forwarded from اتاق بازرگانی تهران
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
▪️٩ توصيه به مديران بنگاههاى كسبوكار براى منظور كردن در برنامه كارى سال ١٣٩٧
@tehranchamber
@tehranchamber