COSO
این مدل به عنوان چارچوب کلی پذیرفته شده برای کنترل داخلی به تصویب رسیده و به عنوان یک استاندارد قطعی شناخته شده در مقابل سازمانهایی می باشد که اثربخشی سیستم های کنترل داخلی خود را اندازه گیری می کنند.
این مدل به عنوان چارچوب کلی پذیرفته شده برای کنترل داخلی به تصویب رسیده و به عنوان یک استاندارد قطعی شناخته شده در مقابل سازمانهایی می باشد که اثربخشی سیستم های کنترل داخلی خود را اندازه گیری می کنند.
✳️چارچوب COSO چیست؟
مدل COSO کنترل داخلی را به عنوان یک فرآیند که توسط هیئت مدیره، مدیریت و سایر ذی نفعان سازمان تأسیس می شود، تعریف می کند که برای اطمینان از دستیابی به اهداف، در دسته های زیر طراحی شده است:
🔸اثربخشی و کارایی عملیات
🔸اطمینان از گزارش های مالی
🔸رعایت قوانین و مقررات قابل اجرا
👈🏻در یک سیستم کنترل داخلی موثر، پنج جزء زیر جهت حمایت از دستاورد مأموریت نهاد،استراتژی ها و اهداف مربوط به کسب و کار در این سازمان، فعالیت می کنند.
1️⃣ محیط کنترل
- صداقت و ارزش های اخلاقی
- تعهد به صلاحیت
- هیئت مدیره و کمیته حسابرسی
- فلسفه مدیریت و سبک عملیاتی
- ساختار سازمانی
- وظیفه قدرت و مسئولیت
- سیاست ها و روش های منابع انسانی
2️⃣ ارزیابی ریسک
- اهداف کل شرکت
- اهداف سطح فرآیند
- شناسایی و تحلیل ریسک
- مدیریت تغییر
3️⃣ فعالیت های کنترل
- سیاست ها و روندها
- امنیت (برنامه و شبکه)
- مدیریت تغییر برنامه
- تداوم کسب و کار / پشتیبان گیری
- برون سپاری
4️⃣ اطلاعات و ارتباطات
- کیفیت اطلاعات
- اثربخشی ارتباطات
5️⃣ نظارت
- نظارت مستمر
- ارزیابی های جداگانه
- کمبودهای گزارش
این اجزای سازنده جهت ایجاد پایه ای برای کنترل داخلی درون شرکت از طریق رهبری ، ارزش های مشترک و فرهنگی که بر مسئولیت کنترل تأکید می کند، فعالیت می کنند. خطرات مختلفی که یک شرکت با آنها روبرو می شود، مشخص شده و به طور معمول در تمام سطوح و توابع موجود در سازمان تعیین می شوند. فعالیت های کنترل و مکانیزم های دیگر برای طراحی و رفع خطرات قابل توجه ، طراحی شده است. اطلاعات مهم برای شناسایی خطرات و رسیدن به اهداف کسب و کار از طریق کانال های تاسیس شده بالا، پایین و سراسر شرکت مرتبط می شود. کل سیستم کنترل داخلی به طور مداوم نظارت و مشکلات به موقع مطرح می شود.
مدل COSO کنترل داخلی را به عنوان یک فرآیند که توسط هیئت مدیره، مدیریت و سایر ذی نفعان سازمان تأسیس می شود، تعریف می کند که برای اطمینان از دستیابی به اهداف، در دسته های زیر طراحی شده است:
🔸اثربخشی و کارایی عملیات
🔸اطمینان از گزارش های مالی
🔸رعایت قوانین و مقررات قابل اجرا
👈🏻در یک سیستم کنترل داخلی موثر، پنج جزء زیر جهت حمایت از دستاورد مأموریت نهاد،استراتژی ها و اهداف مربوط به کسب و کار در این سازمان، فعالیت می کنند.
1️⃣ محیط کنترل
- صداقت و ارزش های اخلاقی
- تعهد به صلاحیت
- هیئت مدیره و کمیته حسابرسی
- فلسفه مدیریت و سبک عملیاتی
- ساختار سازمانی
- وظیفه قدرت و مسئولیت
- سیاست ها و روش های منابع انسانی
2️⃣ ارزیابی ریسک
- اهداف کل شرکت
- اهداف سطح فرآیند
- شناسایی و تحلیل ریسک
- مدیریت تغییر
3️⃣ فعالیت های کنترل
- سیاست ها و روندها
- امنیت (برنامه و شبکه)
- مدیریت تغییر برنامه
- تداوم کسب و کار / پشتیبان گیری
- برون سپاری
4️⃣ اطلاعات و ارتباطات
- کیفیت اطلاعات
- اثربخشی ارتباطات
5️⃣ نظارت
- نظارت مستمر
- ارزیابی های جداگانه
- کمبودهای گزارش
این اجزای سازنده جهت ایجاد پایه ای برای کنترل داخلی درون شرکت از طریق رهبری ، ارزش های مشترک و فرهنگی که بر مسئولیت کنترل تأکید می کند، فعالیت می کنند. خطرات مختلفی که یک شرکت با آنها روبرو می شود، مشخص شده و به طور معمول در تمام سطوح و توابع موجود در سازمان تعیین می شوند. فعالیت های کنترل و مکانیزم های دیگر برای طراحی و رفع خطرات قابل توجه ، طراحی شده است. اطلاعات مهم برای شناسایی خطرات و رسیدن به اهداف کسب و کار از طریق کانال های تاسیس شده بالا، پایین و سراسر شرکت مرتبط می شود. کل سیستم کنترل داخلی به طور مداوم نظارت و مشکلات به موقع مطرح می شود.
Forwarded from مدیران فرهیخته (darabifar)
🎯آینده نگری: یک مهارت اساسی
@wr_management
✍️همه ما به خوبی می دانیم که رانندگی در یک بزرگراه با سرعت 130 کیلومتر در ساعت بدون اینکه جلوی خود را نگاه کنیم، چه عواقب خطرناکی در پی دارد. با این وجود، هنگام اداره مسیر زندگى يا شغل خود، به ندرت در نظر مىگيريم كه چه آینده ای در انتظار ماست. در نتيجه اغلب با حوادث تلخى روبرو می شویم كه اگر ذرهاى برای پيش بينى آنها تلاش می کردیم، هيچگاه با آنها مواجه نمىشديم.
⭕️آينده نگرى یک مهارت قابل یادگیری است و سودمندى آن تقريباً از هر مهارت ديگرى بیشتر است. آينده نگرى ما را قادر مىسازد كه خطرات و فرصتهائى را كه در آينده با آنها مواجه مىشويم، پيش بينى كرده و بدین ترتیب زمان لازم براى تفکر و تصميمگيرى پیش از برخورد با آنها را داشته باشیم. آينده نگرى به ما كمك می كند اهداف بلند مدت و ارزشمند را به همراه استراتژي هاى لازم برای دست یابی به آنها طراحى كنيم.
@wr_management
🎯امروزه آينده نگرى فقط يك مهارت ذاتی نیست كه بسته به ميزان تمايل، استعداد و تجربه افراد کمابیش با موفقيت توام باشد، بلکه به خاطر فعالیت های اندیشمندان در دهه های گذشته، آینده نگری به صورت بخشی از بدنه علم و دانش در آمده است
و با اصطلاحاتی مانند Futuring و Futurism، " مطالعه آینده" و "آینده پژوهی" شناخته می شود.
💢امروزه در نتیجه تلاش های بسیاری از پیشگامان این عرصه روش ها و فنون آینده نگری به صورت سازمان یافته توسط شرکت ها، سازمان های دولتی، اندیشکده ها ( مخازن اندیشه) و آینده نگر های حرفه ای در سراسر جهان استفاده می شوند. ما نیز می توانیم این روش ها و فنون را بیاموزیم و از آنها به صورت سازمان یافته استفاده کنیم تا زندگی خود را بهتر بسازیم.
@wr_management
✍️دانستن اینکه چگونه به آینده فکر کنیم، با توجه به سرعت تغییرات در جهان، به شکل فزاینده ای ضرورت یافته است. شکی نیست برای گرفتن تصمیم های عاقلانه درباره زندگی و کسب و کار خود باید بدانیم که دنیای ما چگونه در حال تغییر است و احتمالا در آینده چگونه خواهد بود.
✍️البته درک آینده به معنی غیب گوئی یا پیش گوئی آینده با جزئیات زیاد نیست چرا که توانائی ما برای حدس زدن درباره اکثر اتفاقات آینده بسیار محدود است. اما کوچک ترین دانش ما درباره آینده برای موفقیت های بعدی بسیار ضروری است. اگر تغییرات کنونی دنیا و عواقب احتمالی آنها و نیز گزینه هائی را که برای دست یابی به اهدافمان داریم، به خوبی درک نکنیم، نمی توانیم انتخاب عاقلانه ای داشته باشیم.
📝بنابراین هدف از علم و هنر آینده نگری، پیش بینی آینده نیست، بلکه بهتر ساختن آینده است. ما فرصت های بسیار زیادی برای بهتر ساختن آینده خود داریم و اگر آینده را مد نظر داشته باشیم، می توانیم جلوی ظهور بسیاری از مشکلات را بگیریم.
@wr_management
@wr_management
✍️همه ما به خوبی می دانیم که رانندگی در یک بزرگراه با سرعت 130 کیلومتر در ساعت بدون اینکه جلوی خود را نگاه کنیم، چه عواقب خطرناکی در پی دارد. با این وجود، هنگام اداره مسیر زندگى يا شغل خود، به ندرت در نظر مىگيريم كه چه آینده ای در انتظار ماست. در نتيجه اغلب با حوادث تلخى روبرو می شویم كه اگر ذرهاى برای پيش بينى آنها تلاش می کردیم، هيچگاه با آنها مواجه نمىشديم.
⭕️آينده نگرى یک مهارت قابل یادگیری است و سودمندى آن تقريباً از هر مهارت ديگرى بیشتر است. آينده نگرى ما را قادر مىسازد كه خطرات و فرصتهائى را كه در آينده با آنها مواجه مىشويم، پيش بينى كرده و بدین ترتیب زمان لازم براى تفکر و تصميمگيرى پیش از برخورد با آنها را داشته باشیم. آينده نگرى به ما كمك می كند اهداف بلند مدت و ارزشمند را به همراه استراتژي هاى لازم برای دست یابی به آنها طراحى كنيم.
@wr_management
🎯امروزه آينده نگرى فقط يك مهارت ذاتی نیست كه بسته به ميزان تمايل، استعداد و تجربه افراد کمابیش با موفقيت توام باشد، بلکه به خاطر فعالیت های اندیشمندان در دهه های گذشته، آینده نگری به صورت بخشی از بدنه علم و دانش در آمده است
و با اصطلاحاتی مانند Futuring و Futurism، " مطالعه آینده" و "آینده پژوهی" شناخته می شود.
💢امروزه در نتیجه تلاش های بسیاری از پیشگامان این عرصه روش ها و فنون آینده نگری به صورت سازمان یافته توسط شرکت ها، سازمان های دولتی، اندیشکده ها ( مخازن اندیشه) و آینده نگر های حرفه ای در سراسر جهان استفاده می شوند. ما نیز می توانیم این روش ها و فنون را بیاموزیم و از آنها به صورت سازمان یافته استفاده کنیم تا زندگی خود را بهتر بسازیم.
@wr_management
✍️دانستن اینکه چگونه به آینده فکر کنیم، با توجه به سرعت تغییرات در جهان، به شکل فزاینده ای ضرورت یافته است. شکی نیست برای گرفتن تصمیم های عاقلانه درباره زندگی و کسب و کار خود باید بدانیم که دنیای ما چگونه در حال تغییر است و احتمالا در آینده چگونه خواهد بود.
✍️البته درک آینده به معنی غیب گوئی یا پیش گوئی آینده با جزئیات زیاد نیست چرا که توانائی ما برای حدس زدن درباره اکثر اتفاقات آینده بسیار محدود است. اما کوچک ترین دانش ما درباره آینده برای موفقیت های بعدی بسیار ضروری است. اگر تغییرات کنونی دنیا و عواقب احتمالی آنها و نیز گزینه هائی را که برای دست یابی به اهدافمان داریم، به خوبی درک نکنیم، نمی توانیم انتخاب عاقلانه ای داشته باشیم.
📝بنابراین هدف از علم و هنر آینده نگری، پیش بینی آینده نیست، بلکه بهتر ساختن آینده است. ما فرصت های بسیار زیادی برای بهتر ساختن آینده خود داریم و اگر آینده را مد نظر داشته باشیم، می توانیم جلوی ظهور بسیاری از مشکلات را بگیریم.
@wr_management
✳️ تئوری اسب مرده
سرخپوستان آمريکا یک ضربالمثل قدیمی دارند با اين مضمون که: "وقتی ديديد اسبتان مرده، پياده شويد." شاید گمان کنید که نه تنها اين ضربالمثل بيان بدیهيات است، بلکه در دورهای که اسبسواری از رونق افتاده، احتمالا کاربردی هم ندارد. با اين وجود کافيست کمی به شرکتها و سازمانهای اطراف خود نگاه کنیم. متاسفانه اسب بسياری از شرکتها و سازمانهای ايرانی مرده است! بیشتر شرکتهای دولتی، نیمهدولتی و خصوصی، به ارائه محصولات و خدماتی مشغولند که دوره آنها گذشته و مشتريان از آنها استقبال نمیکنند. بیشک شما هم تایید میکنيد که این شرکتها و سازمانها باید پيشتر از این برای توسعه محصولات و خدمات بهتر و جايگزین، نوآوری پيشه میکردند. اگر اين کار را کرده بودند، الان میتوانستند از اسب مرده پیاده و به سرعت اسبی چالاک، جوان و تازهنفس را سوار شوند. هنوز هم فرصت نوآوری برای برخی از این شرکتها کاملا از دست نرفته است. اما در کمال شگفتی بيشتر آنها بهجای پياده شدن از اسب مرده، کارهای عجيب ديگری میکنند. مثلاً:
🔻تازیانه محکمتری میخرند!
🔻اسبسواران را عوض میکنند!
🔻کميتهای برای بررسی اسب منصوب میکنند!
🔻ماموريتی به ديگر کشورها میروند تا ببینند دیگران چگونه اسب مرده سوار میشوند!
🔻استانداردها را پایین میآورند تا اسب مرده را هم شامل شوند!
🔻اسب مرده را در طبقه جدیدی به نام "زنده بیتحرک" دستهبندی میکنند!
🔻پيمانکار برونسازمانی میگيرند تا اسب مرده را سوار شود!
🔻چند اسب مرده را همزمان به کار میگيرند تا سرعت زیاد شود!
🔻بودجه و آموزش بيشتری برای بهبود عملکرد اسب مرده اختصاص میدهند!
🔻اعلام میکنند که چون اسب مرده غذا نمیخورد، هزينهها کاهش و سود افزايش میيابد!
🔻اهداف عملکردی کل اسبهای ديگر را کاهش میدهند!
(بازنشر بابرداشتی آزاد از کانالIBM)
سرخپوستان آمريکا یک ضربالمثل قدیمی دارند با اين مضمون که: "وقتی ديديد اسبتان مرده، پياده شويد." شاید گمان کنید که نه تنها اين ضربالمثل بيان بدیهيات است، بلکه در دورهای که اسبسواری از رونق افتاده، احتمالا کاربردی هم ندارد. با اين وجود کافيست کمی به شرکتها و سازمانهای اطراف خود نگاه کنیم. متاسفانه اسب بسياری از شرکتها و سازمانهای ايرانی مرده است! بیشتر شرکتهای دولتی، نیمهدولتی و خصوصی، به ارائه محصولات و خدماتی مشغولند که دوره آنها گذشته و مشتريان از آنها استقبال نمیکنند. بیشک شما هم تایید میکنيد که این شرکتها و سازمانها باید پيشتر از این برای توسعه محصولات و خدمات بهتر و جايگزین، نوآوری پيشه میکردند. اگر اين کار را کرده بودند، الان میتوانستند از اسب مرده پیاده و به سرعت اسبی چالاک، جوان و تازهنفس را سوار شوند. هنوز هم فرصت نوآوری برای برخی از این شرکتها کاملا از دست نرفته است. اما در کمال شگفتی بيشتر آنها بهجای پياده شدن از اسب مرده، کارهای عجيب ديگری میکنند. مثلاً:
🔻تازیانه محکمتری میخرند!
🔻اسبسواران را عوض میکنند!
🔻کميتهای برای بررسی اسب منصوب میکنند!
🔻ماموريتی به ديگر کشورها میروند تا ببینند دیگران چگونه اسب مرده سوار میشوند!
🔻استانداردها را پایین میآورند تا اسب مرده را هم شامل شوند!
🔻اسب مرده را در طبقه جدیدی به نام "زنده بیتحرک" دستهبندی میکنند!
🔻پيمانکار برونسازمانی میگيرند تا اسب مرده را سوار شود!
🔻چند اسب مرده را همزمان به کار میگيرند تا سرعت زیاد شود!
🔻بودجه و آموزش بيشتری برای بهبود عملکرد اسب مرده اختصاص میدهند!
🔻اعلام میکنند که چون اسب مرده غذا نمیخورد، هزينهها کاهش و سود افزايش میيابد!
🔻اهداف عملکردی کل اسبهای ديگر را کاهش میدهند!
(بازنشر بابرداشتی آزاد از کانالIBM)
Forwarded from روزنامه دنیای اقتصاد
🔴 تاریخچه مختصر نوسان تومان و دلار
✔️ بنا به سفرنامه آنتونی جنکینسون، تاجر و جهانگرد انگلیسی، در اواسط سده شانزدهم میلادی، هر شاهی برابر با یک شیلینگ انگلیس و هر پوند استرلینگ برابر با ۲۰ شیلینگ بوده است. بنابراین، یک تومان ایران برابر با ۱۰ پوند انگلیس بوده یعنی، ارزش پول ایران ده برابر پول انگلیس بود.
✔️ در دوران سلطنت فتحعلیشاه و محمدشاه قاجار، دو پوند استرلینگ برابر با یک تومان ایران شد. در این زمان یک پوند برابر بود با ۲۵ فرانک فرانسه و ۱۰ روپیه هند، یعنی، یک تومان ایران برابر بود با 12.5 فرانک فرانسه.
✔️ در همین زمان، یک تومان ایران با دو دلار و پنجاه سنت آمریکا برابر بود. در اواخر سده نوزدهم و اوایل سده بیستم میلادی، تا جنگ اول جهانی، یک پوند انگلیس تقریبا برابر با ۵ دلار آمریکا بود.
✔️ در دوران مظفرالدینشاه ارزش دلار آمریکا و تومان ایران تقریبا یکسان بود. در زمان سقوط رضاشاه و ورود ارتشهای متفقین به ایران (۱۳۲۰ ش.) نرخ برابری دلار آمریکا تقریبا یک و نیم تومان ایران بود؛ یعنی با ۱۵ ریال میشد یک دلار خریداری کرد.
✔️ طی دوران بیست و هشت ماهه دکتر محمد مصدق ارزش پول ملی بهشدت کاهش یافت و در پایان دولت او یک دلار آمریکا معادل ۹۰ ریال ایران و یک پوند استرلینگ برابر با ۲۳ تومان شد.
✔️ در پایان سلطنت محمدرضا پهلوی و در دورهای که صادرات نفت خام در قله تاریخی قرار داشت، یک دلار آمریکا تقریبا ۷ تومان ایران و یک پوند انگلیس تقریبا ۱۰ تومان ایران ارزش داشت.
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
https://www.donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-3375981
✔️ بنا به سفرنامه آنتونی جنکینسون، تاجر و جهانگرد انگلیسی، در اواسط سده شانزدهم میلادی، هر شاهی برابر با یک شیلینگ انگلیس و هر پوند استرلینگ برابر با ۲۰ شیلینگ بوده است. بنابراین، یک تومان ایران برابر با ۱۰ پوند انگلیس بوده یعنی، ارزش پول ایران ده برابر پول انگلیس بود.
✔️ در دوران سلطنت فتحعلیشاه و محمدشاه قاجار، دو پوند استرلینگ برابر با یک تومان ایران شد. در این زمان یک پوند برابر بود با ۲۵ فرانک فرانسه و ۱۰ روپیه هند، یعنی، یک تومان ایران برابر بود با 12.5 فرانک فرانسه.
✔️ در همین زمان، یک تومان ایران با دو دلار و پنجاه سنت آمریکا برابر بود. در اواخر سده نوزدهم و اوایل سده بیستم میلادی، تا جنگ اول جهانی، یک پوند انگلیس تقریبا برابر با ۵ دلار آمریکا بود.
✔️ در دوران مظفرالدینشاه ارزش دلار آمریکا و تومان ایران تقریبا یکسان بود. در زمان سقوط رضاشاه و ورود ارتشهای متفقین به ایران (۱۳۲۰ ش.) نرخ برابری دلار آمریکا تقریبا یک و نیم تومان ایران بود؛ یعنی با ۱۵ ریال میشد یک دلار خریداری کرد.
✔️ طی دوران بیست و هشت ماهه دکتر محمد مصدق ارزش پول ملی بهشدت کاهش یافت و در پایان دولت او یک دلار آمریکا معادل ۹۰ ریال ایران و یک پوند استرلینگ برابر با ۲۳ تومان شد.
✔️ در پایان سلطنت محمدرضا پهلوی و در دورهای که صادرات نفت خام در قله تاریخی قرار داشت، یک دلار آمریکا تقریبا ۷ تومان ایران و یک پوند انگلیس تقریبا ۱۰ تومان ایران ارزش داشت.
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
https://www.donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-3375981
روزنامه دنیای اقتصاد
تاریخچه مختصر نوسان تومان و دلار
آنتونی جنکینسون، تاجر و جهانگرد انگلیسی که طی سالهای ۱۵۶۱ تا ۱۵۶۳ در دوره شاه طهماسب صفوی به ایران سفر کرده گزارشهای جالبی از وضعیت پولی آن دوره بهدست داده است. بنا به سفرنامه او در اواسط سده شانزدهم میلادی، هر شاهی برابر با یک شیلینگ انگلیس و هر پوند…
Forwarded from PardisCo
◀️ چگونه نگاه فلسفی میتواند یک کارآفرین بزرگ بسازد؟
🚩 نویسنده: Nicholas Mille
🚩 مترجم: بهناز پذیرایی
↘️↘️
http://yon.ir/qmrEt
💠 یک کلیشه قدیمی وجود دارد که میگوید فارغالتحصیلان رشتههای فلسفه بیکار هستند، اما این بیشتر شبیه شوخی است. کارآفرینانی همچون ریدهافمن(موسس لینکدین)، پیترتیل (از موسسان پیپال) و کارلی فیورینا(یکی از بزرگترین مدیران شرکت اچپی) از پیشزمینه و سابقه تحصیلی خود در فلسفه برای موفقیتشان استفاده کردند.
🌀 حتما از این موضوع شگفتزده شدهاید! میخواهیم در ادامه این موضوع را بیشتر بررسی کنیم.کارآفرینان رشتههای مختلف در بازار کار دیدگاههای خود را دارند؛ بهطور مثال یک فارغالتحصیل دانشکده مهندسی میپرسد: «سیستم چگونه کار میکند؟» یا فارغالتحصیل دانشکده حقوق میپرسد: «آیا این قانونی است؟» یا فارغالتحصیل رشته فلسفه میپرسد: «رویکردهای شرکت اخلاقی است؟» اما آیا واقعا یک فارغ التحصیل فلسفه میتواند در کسب و کار موفق باشد؟ آمار و ارقام میگویند: نه!
🌀هر دو شغل به ارتباط روشن، تفکر انتقادی و توانایی فروش ایدههایشان نیاز دارند؛ درحالیکه این فقط چند مهارت است که کارآفرینان با فیلسوفان به اشتراک میگذارند. درسهای ارزشمند زیادی وجود دارد که بنیانگذاران و مدیران اجرایی میتوانند از این رشته انسانی دیرینه بیرون بکشند. در ادامه پنج دلیل که فارغالتحصیلان رشته فلسفه را تبدیل به کارآفرینان بزرگی میکند، ذکر میکنیم.
🆔 @pardisco_ir
✅ ۱- آنها دوست دارند بحث کنند.
یکی از راههایی که میتواند کسبوکار شما را ارزشمند کند، پیادهسازی یک سیاست بحث آزاد است. کارمندان خود را بدون توجه به سطح کاری، تشویق کنید تا دیدگاههای مختلف خود را به اشتراک بگذارند یا دلیل موافق نبودن با تصمیمات را اعلام کنند.
✅ ۲- آنها مشکلات و پیچیدگیها را مدیریت میکنند.
فلسفه به شما میآموزد که عدم قطعیت را مدیریت کنید و آرام باشید. به گفته والت ویتمن بهعنوان یک کارآفرین «فایق آمدن و توانایی کنترل، تحمل، جسارت، انجام کار پرمخاطره» را در پیشروی خود دارید و احتمالا زمان زیادی را برای ناشناختهها صرف میکنید، بنابراین باید بتوانید ابهام را تحمل کنید و بار دیگری که خود را بر سر دوراهی دیدید، تصمیمگیری را با اعتماد به نفس بیشتر انجام دهید.
✅ ۳- آنها تصورات بزرگی از کوچکترین جزئیات دارند.
داشتن یک نگاه فلسفی ارزشمند است؛ زیرا به شما کمک میکند تا بدانید که تصمیمهای بزرگ در نهایت به تصمیمهای کوچکتر بستگی دارد و چگونه نظرات شما میتواند به پیشرفت کسبوکارتان کمک کند.
✅ ۴- آنها احساسات خود را کنترل میکنند.
در فلسفه شما یاد میگیرید احساسات خود را رها کرده و تصمیمات منطقی بگیرید. بهعنوان یک کارآفرین، این درس ارزشمندی است که نباید به خاطر اینکه عاشق ایده یا محصولی هستید، زمان یا پول را در آن سرمایهگذاری کنید و نقاط ضعف آشکار آن را نادیده بگیرید.
✅ ۵- آنها مشکلات پیچیده را حل میکنند.
آلبرت انیشتین میگوید: «اگر یک ساعت وقت برای حل یک مساله داشتم، ۵۵ دقیقه به خود آن مساله فکر میکردم و پنج دقیقه در مورد راهحل آن.» بهعنوان یک کارآفرین بالاخره دیر یا زود با مسائل پیچیده روبهرو میشوید؛ به جای اینکه روی یک مساله کلی تمرکز کنید، باید بتوانید آن مساله را بشکافید و به مسائل کوچکتر تقسیم کنید.
#کارآفرینی
🆔 @pardisco_ir
🚩 نویسنده: Nicholas Mille
🚩 مترجم: بهناز پذیرایی
↘️↘️
http://yon.ir/qmrEt
💠 یک کلیشه قدیمی وجود دارد که میگوید فارغالتحصیلان رشتههای فلسفه بیکار هستند، اما این بیشتر شبیه شوخی است. کارآفرینانی همچون ریدهافمن(موسس لینکدین)، پیترتیل (از موسسان پیپال) و کارلی فیورینا(یکی از بزرگترین مدیران شرکت اچپی) از پیشزمینه و سابقه تحصیلی خود در فلسفه برای موفقیتشان استفاده کردند.
🌀 حتما از این موضوع شگفتزده شدهاید! میخواهیم در ادامه این موضوع را بیشتر بررسی کنیم.کارآفرینان رشتههای مختلف در بازار کار دیدگاههای خود را دارند؛ بهطور مثال یک فارغالتحصیل دانشکده مهندسی میپرسد: «سیستم چگونه کار میکند؟» یا فارغالتحصیل دانشکده حقوق میپرسد: «آیا این قانونی است؟» یا فارغالتحصیل رشته فلسفه میپرسد: «رویکردهای شرکت اخلاقی است؟» اما آیا واقعا یک فارغ التحصیل فلسفه میتواند در کسب و کار موفق باشد؟ آمار و ارقام میگویند: نه!
🌀هر دو شغل به ارتباط روشن، تفکر انتقادی و توانایی فروش ایدههایشان نیاز دارند؛ درحالیکه این فقط چند مهارت است که کارآفرینان با فیلسوفان به اشتراک میگذارند. درسهای ارزشمند زیادی وجود دارد که بنیانگذاران و مدیران اجرایی میتوانند از این رشته انسانی دیرینه بیرون بکشند. در ادامه پنج دلیل که فارغالتحصیلان رشته فلسفه را تبدیل به کارآفرینان بزرگی میکند، ذکر میکنیم.
🆔 @pardisco_ir
✅ ۱- آنها دوست دارند بحث کنند.
یکی از راههایی که میتواند کسبوکار شما را ارزشمند کند، پیادهسازی یک سیاست بحث آزاد است. کارمندان خود را بدون توجه به سطح کاری، تشویق کنید تا دیدگاههای مختلف خود را به اشتراک بگذارند یا دلیل موافق نبودن با تصمیمات را اعلام کنند.
✅ ۲- آنها مشکلات و پیچیدگیها را مدیریت میکنند.
فلسفه به شما میآموزد که عدم قطعیت را مدیریت کنید و آرام باشید. به گفته والت ویتمن بهعنوان یک کارآفرین «فایق آمدن و توانایی کنترل، تحمل، جسارت، انجام کار پرمخاطره» را در پیشروی خود دارید و احتمالا زمان زیادی را برای ناشناختهها صرف میکنید، بنابراین باید بتوانید ابهام را تحمل کنید و بار دیگری که خود را بر سر دوراهی دیدید، تصمیمگیری را با اعتماد به نفس بیشتر انجام دهید.
✅ ۳- آنها تصورات بزرگی از کوچکترین جزئیات دارند.
داشتن یک نگاه فلسفی ارزشمند است؛ زیرا به شما کمک میکند تا بدانید که تصمیمهای بزرگ در نهایت به تصمیمهای کوچکتر بستگی دارد و چگونه نظرات شما میتواند به پیشرفت کسبوکارتان کمک کند.
✅ ۴- آنها احساسات خود را کنترل میکنند.
در فلسفه شما یاد میگیرید احساسات خود را رها کرده و تصمیمات منطقی بگیرید. بهعنوان یک کارآفرین، این درس ارزشمندی است که نباید به خاطر اینکه عاشق ایده یا محصولی هستید، زمان یا پول را در آن سرمایهگذاری کنید و نقاط ضعف آشکار آن را نادیده بگیرید.
✅ ۵- آنها مشکلات پیچیده را حل میکنند.
آلبرت انیشتین میگوید: «اگر یک ساعت وقت برای حل یک مساله داشتم، ۵۵ دقیقه به خود آن مساله فکر میکردم و پنج دقیقه در مورد راهحل آن.» بهعنوان یک کارآفرین بالاخره دیر یا زود با مسائل پیچیده روبهرو میشوید؛ به جای اینکه روی یک مساله کلی تمرکز کنید، باید بتوانید آن مساله را بشکافید و به مسائل کوچکتر تقسیم کنید.
#کارآفرینی
🆔 @pardisco_ir
✳️ درس آموخته درحوزه رهبری در سازمان
✅ علت شکست رهبران دراوج موفقیت چیست؟ چه درس هایی می توان از آنهاگرفت؟!
بیشتر کسبوکارها را افراد بسیار باهوش اداره میکنند اما وقتی این کسبوکارها با شکست مواجه میشوند، دلیل آن معمولا اشتباههای همین رهبران باهوش است. ولی چرا این افراد موفق موجب شکست شرکت میشوند و چگونه میتوان از این شکستها جلوگیری کرد؟
۱. خود و شرکتشان را دستنیافتنی میدانستند
داشتن اهداف بلندپروازانه یا غرور سالم هیچ اشکالی ندارد، ولی این رهبران موفقیت کسب و کار خود را بدیهی میدانستند. آنها چنان شیفتهی ایدههای خود بودند که باور داشتند رقبای آنها هرگز نمیتوانند به آنها برسند، شرایط هرگز تغییر نخواهد کرد و هیچ اختلالی در کار آنها ایجاد نخواهد شد.
۲. نمیتوانستند بگویند در کجا متوقف شدند و شرکت کار خود را از کجا شروع کرد
آنها بهاندازهای درگیر شهرت و اعتبار شرکت بودند که نتوانستند آن را بهشکل مؤثر اداره کنند. این مسئله علاوه بر رکود، موجب عدم صداقت و فساد شد. زیرا رهبری که شرکت را متعلق به خود میداند، تلاش میکند هر چیزی را که تصویر ایجادشده از شرکت را مخدوش میکند، پنهان کند و از پنهانکردن آمار و ارقام پایین یا محصولات معیوب واهمهای ندارد.
۳. فکر میکردند باهوشترین فردِ شرکت هستند
بسیاری از رهبران باهوش بهخوبی میدانند که چقدر باهوش هستند. هویت آنها بهاندازهای به هوش آنها گره خورده است که فکر میکنند به مشورت با دیگران و پرسیدن نظرات آنها نیاز ندارند. آنها بهسرعت تصمیم گیری میکنند و وقتی سوءِتفاهمی پیش میآید، به سؤالات دیگران پاسخ نمیدهند. اگرچه این رفتار با تصویر تلویزیونی رهبران قوی مطابقت دارد، ولی تصمیمگیریهای سریع و بدون فکر و احتیاط، معمولا به اشتباههای بزرگ منجر میشود. وقتی به نظرات و افکار دیگران اهمیت نمیدهید، احتمال شکست شما نیز بیشتر خواهد بود.
۴. افراد بلهقربانگو را اطراف خود جمع میکنند
بعضی از رهبران چنان در وفاداری اطرافیان خود غرق میشوند که در تمام تصمیمهای خود انتظار حمایت بدون فکر و بیچونوچرا دارند. این مسئله موجب به انزوا کشیدهشدن کارکنان ارزشمند و ساکتشدن تمام صداهایی میشود که میتوانند به موفقیت سازمان کمک کنند. وقتی رهبری مخالفت را بهمعنی بیوفایی و ناسپاسی یا حتی بدتر از آن، زیرپاگذاشتن اقتدار خود میداند، دیگر کسی نمیتواند در مواقع ضروری به او هشدار بدهد.
✅ علت شکست رهبران دراوج موفقیت چیست؟ چه درس هایی می توان از آنهاگرفت؟!
بیشتر کسبوکارها را افراد بسیار باهوش اداره میکنند اما وقتی این کسبوکارها با شکست مواجه میشوند، دلیل آن معمولا اشتباههای همین رهبران باهوش است. ولی چرا این افراد موفق موجب شکست شرکت میشوند و چگونه میتوان از این شکستها جلوگیری کرد؟
۱. خود و شرکتشان را دستنیافتنی میدانستند
داشتن اهداف بلندپروازانه یا غرور سالم هیچ اشکالی ندارد، ولی این رهبران موفقیت کسب و کار خود را بدیهی میدانستند. آنها چنان شیفتهی ایدههای خود بودند که باور داشتند رقبای آنها هرگز نمیتوانند به آنها برسند، شرایط هرگز تغییر نخواهد کرد و هیچ اختلالی در کار آنها ایجاد نخواهد شد.
۲. نمیتوانستند بگویند در کجا متوقف شدند و شرکت کار خود را از کجا شروع کرد
آنها بهاندازهای درگیر شهرت و اعتبار شرکت بودند که نتوانستند آن را بهشکل مؤثر اداره کنند. این مسئله علاوه بر رکود، موجب عدم صداقت و فساد شد. زیرا رهبری که شرکت را متعلق به خود میداند، تلاش میکند هر چیزی را که تصویر ایجادشده از شرکت را مخدوش میکند، پنهان کند و از پنهانکردن آمار و ارقام پایین یا محصولات معیوب واهمهای ندارد.
۳. فکر میکردند باهوشترین فردِ شرکت هستند
بسیاری از رهبران باهوش بهخوبی میدانند که چقدر باهوش هستند. هویت آنها بهاندازهای به هوش آنها گره خورده است که فکر میکنند به مشورت با دیگران و پرسیدن نظرات آنها نیاز ندارند. آنها بهسرعت تصمیم گیری میکنند و وقتی سوءِتفاهمی پیش میآید، به سؤالات دیگران پاسخ نمیدهند. اگرچه این رفتار با تصویر تلویزیونی رهبران قوی مطابقت دارد، ولی تصمیمگیریهای سریع و بدون فکر و احتیاط، معمولا به اشتباههای بزرگ منجر میشود. وقتی به نظرات و افکار دیگران اهمیت نمیدهید، احتمال شکست شما نیز بیشتر خواهد بود.
۴. افراد بلهقربانگو را اطراف خود جمع میکنند
بعضی از رهبران چنان در وفاداری اطرافیان خود غرق میشوند که در تمام تصمیمهای خود انتظار حمایت بدون فکر و بیچونوچرا دارند. این مسئله موجب به انزوا کشیدهشدن کارکنان ارزشمند و ساکتشدن تمام صداهایی میشود که میتوانند به موفقیت سازمان کمک کنند. وقتی رهبری مخالفت را بهمعنی بیوفایی و ناسپاسی یا حتی بدتر از آن، زیرپاگذاشتن اقتدار خود میداند، دیگر کسی نمیتواند در مواقع ضروری به او هشدار بدهد.
✳️ مدیریت با قاطعیت یاتهاجم ؟!
👈مدیران قاطع می گویند:
همونطور که گفته بودم، برای انجام این کار فقط سه روز وقت داریم و کسانی که کارشون رو تموم نکنن، طبق توافق های قبلی جریمه می شن.
👈مدیران مهاجم می گویند:
مگه نگفتم این کار باید تا فردا تموم شه؟ تو همه چیز را شوخی می گیری... تو صلاحیت انجام این کارها رو نداری و...
✅مدیران مهاجم می ترسند نظراتشان را نادیده بگیرند و به حرفهایشان گوش ندهند؟ و راهی که برای جلوگیری از این کار در پیش می گیرند، برخورد تهاجمی و دست پیش گرفتن است.
✅ آنچه شما را به هدفتان می رساند، برخورد قاطعانه است، نه برخورد تهاجمی.
👈شاید بپرسید که برخورد قاطعانه، چه تفاوتی با اخم کردن، داد زدن و کلفت کردن صدا و برخورد تهاجمی دارد؟
تفاوت این دو برخورد در این است که مدیران قاطع تنها با جدیت خواسته های خودشان را مطرح می کنند، اما مدیران تهاجمی با آن رفتارها به کارمندانشان حمله می کنند. در واقع مدیران تهاجمی به دنبال خلع سلاح فرد مقابل و حتی به دست آوردن امتیازهای بیشتر هستند، در حالی که مدیران قاطع فقط بارها و بارها خواسته خودشان را اعلام می کنند و برای رسیدن به خواسته شان، بدون تخریب کارکنان با جدیت موضوع را دنبال می کنند.
👈مدیران قاطع می گویند:
همونطور که گفته بودم، برای انجام این کار فقط سه روز وقت داریم و کسانی که کارشون رو تموم نکنن، طبق توافق های قبلی جریمه می شن.
👈مدیران مهاجم می گویند:
مگه نگفتم این کار باید تا فردا تموم شه؟ تو همه چیز را شوخی می گیری... تو صلاحیت انجام این کارها رو نداری و...
✅مدیران مهاجم می ترسند نظراتشان را نادیده بگیرند و به حرفهایشان گوش ندهند؟ و راهی که برای جلوگیری از این کار در پیش می گیرند، برخورد تهاجمی و دست پیش گرفتن است.
✅ آنچه شما را به هدفتان می رساند، برخورد قاطعانه است، نه برخورد تهاجمی.
👈شاید بپرسید که برخورد قاطعانه، چه تفاوتی با اخم کردن، داد زدن و کلفت کردن صدا و برخورد تهاجمی دارد؟
تفاوت این دو برخورد در این است که مدیران قاطع تنها با جدیت خواسته های خودشان را مطرح می کنند، اما مدیران تهاجمی با آن رفتارها به کارمندانشان حمله می کنند. در واقع مدیران تهاجمی به دنبال خلع سلاح فرد مقابل و حتی به دست آوردن امتیازهای بیشتر هستند، در حالی که مدیران قاطع فقط بارها و بارها خواسته خودشان را اعلام می کنند و برای رسیدن به خواسته شان، بدون تخریب کارکنان با جدیت موضوع را دنبال می کنند.
🔴لطفاً بادقت مطالعه نمایید👇
فرهیختگان ارجمند،اعضای محترم کانال مدیریت اجرایی
باتوجه به عدم قطعیت پیش رودر ادامه کار پیام رسان تلگرام،برای ادامه ارتباطتمان لینک های زیردر سایر پیام رسان های داخلی ایجاد شده است،در صورت فیلترینگ احتمالی ،ادامه فعالیتمان ازطریق آدرس های زیر خواهد بود.موفق باشید.
فرهیختگان ارجمند،اعضای محترم کانال مدیریت اجرایی
باتوجه به عدم قطعیت پیش رودر ادامه کار پیام رسان تلگرام،برای ادامه ارتباطتمان لینک های زیردر سایر پیام رسان های داخلی ایجاد شده است،در صورت فیلترینگ احتمالی ،ادامه فعالیتمان ازطریق آدرس های زیر خواهد بود.موفق باشید.