✳️ بزرگی می گفت :
صد در صد مثبت باشید
به همان میزان که کلمات مثبت میتوانند ما را به اهدافمان نزدیک سازند،کلمات منفی میتوانند ما را از اهدافمان دور کنند . اگر هدف ما رسیدن به ثروت باشد،کلمات ثروت ،پول،فراوانی،رحمت و بارش مثبت تلقی می شوند و ما را به هدف نزدیکتر می کنند . اما کلماتی مانند فقر،تنگدستی،بیپولی و ...مارا از اهدافمان دور می کنند . پس هیچگاه نباید به زبان بیاوریم که :"من بدبخت نیستم ."زیرا ضمیرناخودآگاه شما، بدبخت را میگیرد و به آن فکر می کند بلکه باید بگوییم:
"من خوشبختم"
صد در صد مثبت باشید
به همان میزان که کلمات مثبت میتوانند ما را به اهدافمان نزدیک سازند،کلمات منفی میتوانند ما را از اهدافمان دور کنند . اگر هدف ما رسیدن به ثروت باشد،کلمات ثروت ،پول،فراوانی،رحمت و بارش مثبت تلقی می شوند و ما را به هدف نزدیکتر می کنند . اما کلماتی مانند فقر،تنگدستی،بیپولی و ...مارا از اهدافمان دور می کنند . پس هیچگاه نباید به زبان بیاوریم که :"من بدبخت نیستم ."زیرا ضمیرناخودآگاه شما، بدبخت را میگیرد و به آن فکر می کند بلکه باید بگوییم:
"من خوشبختم"
✳️ مدیریت ارتباطات
✅ تفكر انفرادي در ارتباطات
١- حق با من است و بايستي آن را اثبات كنم.
٢- اين موضوع به من ارتباطي ندارد.
٣- اين حق من است.
٤- تو هيچ وقت كاري انجام نمي دهي و كمك نمي كني.
٥- لحن صداي او آسيب زننده است.
٦- اون حتما بايد عذر خواهي كند تا با او صحبت كنم.
٧- اين دعوا به جايي نمي رسد، ولي من عقب نمي نشينم.
٨- ما با هم تفاهم نداريم.
٩- او اين را گفت و من هم اين را گفتم.
✅ تفكر گروهي در ارتباطات
١- ما بايستي همديگر را بهتر درك كنيم.
٢- ما با هم صحبت مي كنيم تا راه حلي پيدا كنيم.
٣- تلاش مي كنم توافق شريكم را به دست آورم.
٤- من نياز به كمك و همكاري تو دارم.
٥- ما درگير هيجان و احساس شده ايم، قدري زمان بدهيم.
٦- سرزنش و انتقاد ما را به هم نزديك نخواهد كرد.
٧- اين دعوا سرانجامي در اين لحظه با فشار هيجان و احساس نخواهد داشت، بهتر است متوقف شود.
٨- به نظر من حق با او نيست. بنابراين مي توانم وقتي آرام شد صحبت كنم.
٩- او اين را گفت و شايد حق با اوست. بهتر است قبل از جواب دادن قدري فكر کنم.
✅ تفكر انفرادي در ارتباطات
١- حق با من است و بايستي آن را اثبات كنم.
٢- اين موضوع به من ارتباطي ندارد.
٣- اين حق من است.
٤- تو هيچ وقت كاري انجام نمي دهي و كمك نمي كني.
٥- لحن صداي او آسيب زننده است.
٦- اون حتما بايد عذر خواهي كند تا با او صحبت كنم.
٧- اين دعوا به جايي نمي رسد، ولي من عقب نمي نشينم.
٨- ما با هم تفاهم نداريم.
٩- او اين را گفت و من هم اين را گفتم.
✅ تفكر گروهي در ارتباطات
١- ما بايستي همديگر را بهتر درك كنيم.
٢- ما با هم صحبت مي كنيم تا راه حلي پيدا كنيم.
٣- تلاش مي كنم توافق شريكم را به دست آورم.
٤- من نياز به كمك و همكاري تو دارم.
٥- ما درگير هيجان و احساس شده ايم، قدري زمان بدهيم.
٦- سرزنش و انتقاد ما را به هم نزديك نخواهد كرد.
٧- اين دعوا سرانجامي در اين لحظه با فشار هيجان و احساس نخواهد داشت، بهتر است متوقف شود.
٨- به نظر من حق با او نيست. بنابراين مي توانم وقتي آرام شد صحبت كنم.
٩- او اين را گفت و شايد حق با اوست. بهتر است قبل از جواب دادن قدري فكر کنم.
🔴🛑⭕️📌اطلاعیه مهم:
با سلام.
دوستان و همراهان گرامی نظر به اینکه تا این ساعت فعلا میشه با تلگرام ارتباط برقرار کرد طبیعتا فعالیت ما نیز همچنان در کانال تلگرامی خواهد بود. و گروه واتس اپ و کانال ما در سروش وسایر شبکه های اجتماعی تنها در صورت قطع کامل تلگرام شروع به فعالیت خواهد کرد.
برخی از دوستان و همراهان کانال نیز پیشنهاد ایجاد صفحه فیسبوک و یا اینستاگرام و یا صفحه ای تجاری در اپلیکیشن لاین رو داشتند که بعدا با توجه به درخواست و اقبال عمومی نسبت به هر یک از این اپلیکیشن ها نیز، در این مورد تصمیمی خواهیم گرفت.
لذا خواهشمندم تا معلوم شدن قطعی اوضاع و شرایط صبر پیشه کنید.
با سپاس/ دکترامیرصادقی
کانال مدیریت اجرایی
@executivemanagement
با سلام.
دوستان و همراهان گرامی نظر به اینکه تا این ساعت فعلا میشه با تلگرام ارتباط برقرار کرد طبیعتا فعالیت ما نیز همچنان در کانال تلگرامی خواهد بود. و گروه واتس اپ و کانال ما در سروش وسایر شبکه های اجتماعی تنها در صورت قطع کامل تلگرام شروع به فعالیت خواهد کرد.
برخی از دوستان و همراهان کانال نیز پیشنهاد ایجاد صفحه فیسبوک و یا اینستاگرام و یا صفحه ای تجاری در اپلیکیشن لاین رو داشتند که بعدا با توجه به درخواست و اقبال عمومی نسبت به هر یک از این اپلیکیشن ها نیز، در این مورد تصمیمی خواهیم گرفت.
لذا خواهشمندم تا معلوم شدن قطعی اوضاع و شرایط صبر پیشه کنید.
با سپاس/ دکترامیرصادقی
کانال مدیریت اجرایی
@executivemanagement
Forwarded from آموزه های سازمانی
شرایط کاری انعطافپذیر بهرهور ماندن را سختتر میکند
🔸استقلال در کار خیلی دلپذیر است؛ اینکه زمان مشخص و تعریفشدهای برای رسیدن سر کار نداشته باشید. یا به خاطر سر زدن به مدرسه فرزندانتان و زودتر ترک کردن محل کار، مجبور به پاسخگویی نباشید. یا حتی اگر روزی حال عمومی خوبی ندارید یا ترافیک به شکلی غیرعادی شدید میشود، مشکلی وجود نداشته باشد و بتوانید از خانه کار کنید.
🔸اما آیا همه چیز به همین سادگی است؟ در خانه ماندن ممکن است حواس شما را پرت مسائل خانه مثل انبوه لباسهایی که باید به ماشین لباسشویی انداخته شوند کند، اما همه چیز به خودتان بستگی دارد. برای انجام کارها باید مهلتی برای خودتان تعیین کنید و خودتان را نسبت به آن زمان متعهد نگه دارید، چون کس دیگری قرار نیست بر شما نظارت داشته باشد.
🔸طبق یک مطالعه علمی در مورد انعطافپذیری در محیط کار، ۹۸ درصد مدیرانی که یک برنامه کاری انعطافپذیر را اجرا میکنند، نتیجه منفی نمیگیرند. آنها در عوض با بازخوردهایی مثل برقراری ارتباطات بهتر، تعامل و بهرهوری مواجه میشوند. بنابراین، مدیریت یک برنامه کاری منعطف نیازمند برقراری توازنی قوی از اعتماد مدیریت و مسوولیتپذیری شخصی است.
🔸اما مسوولیتپذیری شخصی چه شکلی است؟ چگونه میتوانید با مرزهایی که قبل از به دست آوردن چنین استقلالی شما را محدود کرده بودند، کارها را مدیریت کنید؟ چنین چیزی امکانپذیر است، فقط باید نکات زیر را مد نظر داشته باشید.
1⃣ به یک برنامه منظم و روتین از کارهایتان دست یابید. هر روز را در یک زمان مشخص شروع کنید؛ حتی اگر قرار است بعد از آن، کارهای شخصی متفاوتی انجام دهید.
وقتی ما عادتهایی را در خودمان شکل میدهیم، به یک سری الگوهای رفتاری میرسیم که باعث میشوند به اهدافمان برسیم. بنابراین، حتی اگر مدیر من پارامترهای خاصی برای انجام «بهموقع» کار نداشته باشد، خودم میتوانم برنامهای منظم و روتین ایجاد کنم.
2⃣ همه چیز را مثل یک روز کاری واقعی شروع کنید. وقتی برنامه کاری منعطفی دارید، اما مثل یک روز کاری واقعی با آن رفتار نمیکنید، از مسیر خارج میشوید. اگر به طور مداوم داخل خانه کار میکنید، میتوانید کارهایی را که به آرامش و بهرهوری بیشتر منجر میشوند انجام دهید و دائم به خودتان گوشزد کنید که «روز کاری شروع شده است!»
محققان میگویند حتی پوشیدن لباس رسمی در خانه با توانایی فرد برای درگیری کامل با کار ارتباط مستقیم دارد.
3⃣ از تقویم به عنوان لیست کارهایی که باید انجام دهید استفاده کنید. وقتی ساعات کاری از سوی کارفرما به شما دیکته نشده، ممکن است فکر کنید «خب، حالا برای انجام این کار وقت زیاد دارم» و ناگهان به خودتان میآیید و میبینید روز تمام شده است. بنابراین تقویمی برای خودتان داشته باشید و وظایف هر روز را در آن مشخص کنید.
4⃣ راههای ارتباطی را باز بگذارید. یکی از بزرگترین موانعی که باعث میشود کارفرما نخواهد برنامه کاری انعطافپذیر را در محیط کار اجرا کند، تردید در مدیریت کردن نیروها است. خیلیها معتقدند اگر نتوانند کارکنان خود را به صورت فیزیکی ببینند، آنها کار نمیکنند.
بنابراین مدیرتان را در جریان پیشرفت کاری و دستاوردهایتان بگذارید. این کار باعث اعتمادآفرینی میشود.
5⃣ گول سرخوشی ناشی از به تعویق انداختن کارها را نخورید. اگر از قبل برنامهریزی زمانی دقیقی نداشته باشید، افکاری مثل «حتما تا جمعه تمامش میکنم!» به طور طبیعی ذهنتان را پر میکند.
اسیر چنین وسوسهای نشدن، یک چالش است؛ بهخصوص در موقعیتهای حرفهای خاص.
اول از همه، هدفی را که از به دست آوردن کار انعطافپذیر داشتید، به خودتان یادآوری کنید. قرار بود وقت بیشتری داشته باشید تا به امور شخصی و خانوادهتان بیشتر رسیدگی کنید.
پس آیا درست است که صبح وسط هفته را رها کنید و گزارشتان را به تعطیلات آخر هفته موکول کنید؟
🔸همانطور که دیدیم، بدون پروتکلها و رویکرد درست، دورکاری به درستی اجرا نمیشود. این روش کار به توجه، برنامهریزی، ارتباط و توانایی اولویتبندی استراتژیک نیاز دارد.
منبع: Fast Company
@orgteachings
🔸استقلال در کار خیلی دلپذیر است؛ اینکه زمان مشخص و تعریفشدهای برای رسیدن سر کار نداشته باشید. یا به خاطر سر زدن به مدرسه فرزندانتان و زودتر ترک کردن محل کار، مجبور به پاسخگویی نباشید. یا حتی اگر روزی حال عمومی خوبی ندارید یا ترافیک به شکلی غیرعادی شدید میشود، مشکلی وجود نداشته باشد و بتوانید از خانه کار کنید.
🔸اما آیا همه چیز به همین سادگی است؟ در خانه ماندن ممکن است حواس شما را پرت مسائل خانه مثل انبوه لباسهایی که باید به ماشین لباسشویی انداخته شوند کند، اما همه چیز به خودتان بستگی دارد. برای انجام کارها باید مهلتی برای خودتان تعیین کنید و خودتان را نسبت به آن زمان متعهد نگه دارید، چون کس دیگری قرار نیست بر شما نظارت داشته باشد.
🔸طبق یک مطالعه علمی در مورد انعطافپذیری در محیط کار، ۹۸ درصد مدیرانی که یک برنامه کاری انعطافپذیر را اجرا میکنند، نتیجه منفی نمیگیرند. آنها در عوض با بازخوردهایی مثل برقراری ارتباطات بهتر، تعامل و بهرهوری مواجه میشوند. بنابراین، مدیریت یک برنامه کاری منعطف نیازمند برقراری توازنی قوی از اعتماد مدیریت و مسوولیتپذیری شخصی است.
🔸اما مسوولیتپذیری شخصی چه شکلی است؟ چگونه میتوانید با مرزهایی که قبل از به دست آوردن چنین استقلالی شما را محدود کرده بودند، کارها را مدیریت کنید؟ چنین چیزی امکانپذیر است، فقط باید نکات زیر را مد نظر داشته باشید.
1⃣ به یک برنامه منظم و روتین از کارهایتان دست یابید. هر روز را در یک زمان مشخص شروع کنید؛ حتی اگر قرار است بعد از آن، کارهای شخصی متفاوتی انجام دهید.
وقتی ما عادتهایی را در خودمان شکل میدهیم، به یک سری الگوهای رفتاری میرسیم که باعث میشوند به اهدافمان برسیم. بنابراین، حتی اگر مدیر من پارامترهای خاصی برای انجام «بهموقع» کار نداشته باشد، خودم میتوانم برنامهای منظم و روتین ایجاد کنم.
2⃣ همه چیز را مثل یک روز کاری واقعی شروع کنید. وقتی برنامه کاری منعطفی دارید، اما مثل یک روز کاری واقعی با آن رفتار نمیکنید، از مسیر خارج میشوید. اگر به طور مداوم داخل خانه کار میکنید، میتوانید کارهایی را که به آرامش و بهرهوری بیشتر منجر میشوند انجام دهید و دائم به خودتان گوشزد کنید که «روز کاری شروع شده است!»
محققان میگویند حتی پوشیدن لباس رسمی در خانه با توانایی فرد برای درگیری کامل با کار ارتباط مستقیم دارد.
3⃣ از تقویم به عنوان لیست کارهایی که باید انجام دهید استفاده کنید. وقتی ساعات کاری از سوی کارفرما به شما دیکته نشده، ممکن است فکر کنید «خب، حالا برای انجام این کار وقت زیاد دارم» و ناگهان به خودتان میآیید و میبینید روز تمام شده است. بنابراین تقویمی برای خودتان داشته باشید و وظایف هر روز را در آن مشخص کنید.
4⃣ راههای ارتباطی را باز بگذارید. یکی از بزرگترین موانعی که باعث میشود کارفرما نخواهد برنامه کاری انعطافپذیر را در محیط کار اجرا کند، تردید در مدیریت کردن نیروها است. خیلیها معتقدند اگر نتوانند کارکنان خود را به صورت فیزیکی ببینند، آنها کار نمیکنند.
بنابراین مدیرتان را در جریان پیشرفت کاری و دستاوردهایتان بگذارید. این کار باعث اعتمادآفرینی میشود.
5⃣ گول سرخوشی ناشی از به تعویق انداختن کارها را نخورید. اگر از قبل برنامهریزی زمانی دقیقی نداشته باشید، افکاری مثل «حتما تا جمعه تمامش میکنم!» به طور طبیعی ذهنتان را پر میکند.
اسیر چنین وسوسهای نشدن، یک چالش است؛ بهخصوص در موقعیتهای حرفهای خاص.
اول از همه، هدفی را که از به دست آوردن کار انعطافپذیر داشتید، به خودتان یادآوری کنید. قرار بود وقت بیشتری داشته باشید تا به امور شخصی و خانوادهتان بیشتر رسیدگی کنید.
پس آیا درست است که صبح وسط هفته را رها کنید و گزارشتان را به تعطیلات آخر هفته موکول کنید؟
🔸همانطور که دیدیم، بدون پروتکلها و رویکرد درست، دورکاری به درستی اجرا نمیشود. این روش کار به توجه، برنامهریزی، ارتباط و توانایی اولویتبندی استراتژیک نیاز دارد.
منبع: Fast Company
@orgteachings
✳️ #آموزه_های_مدیریتی
✅ ارزیابی های دانشگاه هاروارد از 85000 مدیر نشان می دهد
در میان 15 شاخصه رهبری تعریف شده، توانایی ایجاد انگیزش پایین ترین رتبه را کسب می کند.
اما وقتی همین سوال از یک میلیون فرد عادی پرسیده شد، انگیزش و الهام بخش بودن رتبه اول را به خود اختصاص داد.
✅ شاید 50 سال پیش افراد فقط به خاطر پول کار می کردند، اما حالا مردم شاخص هایی مانند انگیزه و روحیه را بیشتر ترجیح می دهند.
✅ ارزیابی های دانشگاه هاروارد از 85000 مدیر نشان می دهد
در میان 15 شاخصه رهبری تعریف شده، توانایی ایجاد انگیزش پایین ترین رتبه را کسب می کند.
اما وقتی همین سوال از یک میلیون فرد عادی پرسیده شد، انگیزش و الهام بخش بودن رتبه اول را به خود اختصاص داد.
✅ شاید 50 سال پیش افراد فقط به خاطر پول کار می کردند، اما حالا مردم شاخص هایی مانند انگیزه و روحیه را بیشتر ترجیح می دهند.
Forwarded from شبکه توسعه
🔲⭕️چرا زمامداران ناکارآمد می شوند؟ نگاه شوماخری به کشورداری
مدیران کشور نالایقند. این جمله ای است که در تاکسی، گفتگوهای خانوادگی و یا در شبکه های اجتماعی تکرار می شود. تا کنون بیش از صد بار شنیده ام و خوانده ام که مدیران ما فاسد، ناکارآمد و نالایق هستند و به همان تعداد شنیده ام که باید این ها تغییر کنند و اگر مدیران دیگری جایگزین آنان شوند اوضاع بهتر می شود.
اندیشه رایج این است: اگر فردی صالح و کارآمد در راس امور یک سازمان/شهر/وزارت یا جامعه قرار گیرد بدیهی است که وضعیت بهتر خواهد شد. به همین خاطر هم هست که در زمان انتخابات/انتصابات شور و هیجان زیادی داریم و همچنین فیلترهای متعدد می گذاریم تا افراد مناسب انتخاب شوند.
اینکه افراد صالح باید در راس حکومت/مدیریت باشند تا امور بسامان شود، ریشه در فهمی قدیمی از سنت سیاسی یونانی به خصوص افلاطون دارد. واقعیت آنست که زمام داران آن مقدار که ما فکر می کنیم، مهم نیستند. این نظام کشورداری و حکمرانی است که حکمرانان را ناکارآمد و فاسد می کند. می دانم بلافاصله در ذهن خود مصادیقی را مرور می کنید و من را متهم می کنید به کلی گویی یا اشتباه. اما چند سطر دیگر با من همراه باشید.
در همه جای دنیا مسوولان ناکارآمد و فاسد وجود دارد. کافیست به تجربه کشورهایی چون بزریل، چین، فنلاند، استرالیا و کره جنوبی و رسوایی زمام داران آنان نگاه کنیم. در همه آن ها زمام داران خطاکار وجود داشتند. پس مسوولان ناکارآمد پدیده ای جهانی هستند. آنچه مهم است این است که در برخی کشورها، نظام حکمرانی به گونه ای است که
الف) اگر زمام داران فاسد باشند، اولا فسادشان برملا می شود و ثانیا هزینه بسیار بالایی را باید بپردازند.
ب) اگر زمام داران ناکارآمد باشند، اولا تیغ تیز رسانه های منتقد ناکارآمدی آنان را افشا می کند و ثانیا به واسطه فشار افکار عمومی کنار گذاشته می شوند یا حزب متبوع شان محبوبیت خود را از دست می دهد.
ج) اگر زمام داران، سیاستی را اتخاذ کنند که برخلاف خواست اکثریت باشد، در اولین فرصت ممکن است کنار گذاشته می شوند یا حزب متبوع شان سقوط می کند.
این سه سازوکار کلیدی، باعث می شود که هیچ نقطه ضعفی بی عقوبت نباشد: نه فساد، نه ناکارآمدی و نه بی توجهی به خواست اکثریت. زمام داران با آنکه میل باطنی به استفاده از منابع دولتی و قدرت سیاسی دارند، اما به خاطر ترس از عقوبت (در مهندسی سیستم به عقوبت می گویند بازخورد یا فیدبک) یکی از سه سازوکار بالا مجبور می شوند که سالم بمانند، بر کارآمدی خود بیافزایند و بازتاب دهنده خواست اکثریت باشند. اینکه بخشی از زمام داران، فاسد، ناکارآمد و مستبد باشند ناگریز است، این نظام کشورداری است که اگر درست طراحی شده باشد زمام داران مذکور را مهار، شناسایی، اصلاح و یا جایگزین می کند.
متاسفانه درک ما از کشورداری مبتنی بر نگاه شوماخری است (مایکل شوماخر قهرمان افسانه ای رانندگی فرمول یک است). یعنی فکر می کنیم، اگر شوماخری پیدا شود که پشت فرمان این ماشین بنشیند (قدرت را به دست بگیرد) آنگاه ما به سرعت به مقصد خواهیم رسید. حالا فرض کنید که شوماخر را نیز یافته اید، اگر این ماشین سه چرخ از چهار چرخش پنجر باشد و همچنین پدال گاز و ترمزش نیز کار نکند، شوماخر قهرمان شما چه معجزه ای می تواند بکند؟
یکی از اساسی ترین آموزه هایی که از دانش مهندسی سیستم ها آموخته ام و درستی آن را به تجربه عمیقا دریافته ام این است: «در سیستمهای خوب، آدمهای بد هم خوب عمل میکنند و در سیستمهای بد آدمهای خوب هم بد عمل میکنند.» وقتی سیستم درست طراحی شده باشد حتی اگر کسی بخواهد بد باشد هم «نمیتواند» بد عمل کند و یا اگر هم بتواند به زودی فیدبک ها او را اصلاح خواهند کرد.
☑️⭕️تجویز راهبردی:
1- بیشتر از آن که در جستجوی «مدیر کارآمد» باشیم تلاش کنیم که «نظام کارآمد/سازمان کارآمد» ایجاد کنیم. کشتی را کشتی بانی دیگر باید! حرف ناقصی است. به جای آن که همیشه به فکر تعویض کشتی بان باشیم نگاه کنیم که کشتی ما کجا سوراخ شده است؟ تا برخی از قوانین ما برای 80 سال پیش و برخی از سیستم های ما مانند سیستم بودجه ریزی برای 50 سال پیش است با تعویض مدیران معجزه رخ نمی دهد
2- تجربه جهانی نشان می دهد دست کم شش مکانیزم زیر می تواند منجر به ارتقاء نظام کشورداری شود:
»رقابت بین گروههای سیاسی شناسنامه دار (احزابی که رای دوره بعد آنان در گرو کارآمدی و سلامت این دوره آنان است)،
»آزادی بیان مسوولانه
»گردش آزاد اطلاعات(دسترسی همگانی و برابر به اطلاعات و فرصت ها)
»تنوع دیدگاهها و تحمل تفاوتها (جامعه رنگارنگ)
»پاسخگو بودن تمام اشخاص حقیقی و نهادهای حقوقی که قدرت و منابع را در اختیار دارند،
»وجود رسانه های مستقل و منتقد
هر جا هستیم فقط یک قدم، تاکید می کنم یک قدم برداریم برای آن که این شش مکانیزم فعال تر و موثرتر شود.
مجتبی لشکربلوکی
@Dr_Lashkarbolouki
مدیران کشور نالایقند. این جمله ای است که در تاکسی، گفتگوهای خانوادگی و یا در شبکه های اجتماعی تکرار می شود. تا کنون بیش از صد بار شنیده ام و خوانده ام که مدیران ما فاسد، ناکارآمد و نالایق هستند و به همان تعداد شنیده ام که باید این ها تغییر کنند و اگر مدیران دیگری جایگزین آنان شوند اوضاع بهتر می شود.
اندیشه رایج این است: اگر فردی صالح و کارآمد در راس امور یک سازمان/شهر/وزارت یا جامعه قرار گیرد بدیهی است که وضعیت بهتر خواهد شد. به همین خاطر هم هست که در زمان انتخابات/انتصابات شور و هیجان زیادی داریم و همچنین فیلترهای متعدد می گذاریم تا افراد مناسب انتخاب شوند.
اینکه افراد صالح باید در راس حکومت/مدیریت باشند تا امور بسامان شود، ریشه در فهمی قدیمی از سنت سیاسی یونانی به خصوص افلاطون دارد. واقعیت آنست که زمام داران آن مقدار که ما فکر می کنیم، مهم نیستند. این نظام کشورداری و حکمرانی است که حکمرانان را ناکارآمد و فاسد می کند. می دانم بلافاصله در ذهن خود مصادیقی را مرور می کنید و من را متهم می کنید به کلی گویی یا اشتباه. اما چند سطر دیگر با من همراه باشید.
در همه جای دنیا مسوولان ناکارآمد و فاسد وجود دارد. کافیست به تجربه کشورهایی چون بزریل، چین، فنلاند، استرالیا و کره جنوبی و رسوایی زمام داران آنان نگاه کنیم. در همه آن ها زمام داران خطاکار وجود داشتند. پس مسوولان ناکارآمد پدیده ای جهانی هستند. آنچه مهم است این است که در برخی کشورها، نظام حکمرانی به گونه ای است که
الف) اگر زمام داران فاسد باشند، اولا فسادشان برملا می شود و ثانیا هزینه بسیار بالایی را باید بپردازند.
ب) اگر زمام داران ناکارآمد باشند، اولا تیغ تیز رسانه های منتقد ناکارآمدی آنان را افشا می کند و ثانیا به واسطه فشار افکار عمومی کنار گذاشته می شوند یا حزب متبوع شان محبوبیت خود را از دست می دهد.
ج) اگر زمام داران، سیاستی را اتخاذ کنند که برخلاف خواست اکثریت باشد، در اولین فرصت ممکن است کنار گذاشته می شوند یا حزب متبوع شان سقوط می کند.
این سه سازوکار کلیدی، باعث می شود که هیچ نقطه ضعفی بی عقوبت نباشد: نه فساد، نه ناکارآمدی و نه بی توجهی به خواست اکثریت. زمام داران با آنکه میل باطنی به استفاده از منابع دولتی و قدرت سیاسی دارند، اما به خاطر ترس از عقوبت (در مهندسی سیستم به عقوبت می گویند بازخورد یا فیدبک) یکی از سه سازوکار بالا مجبور می شوند که سالم بمانند، بر کارآمدی خود بیافزایند و بازتاب دهنده خواست اکثریت باشند. اینکه بخشی از زمام داران، فاسد، ناکارآمد و مستبد باشند ناگریز است، این نظام کشورداری است که اگر درست طراحی شده باشد زمام داران مذکور را مهار، شناسایی، اصلاح و یا جایگزین می کند.
متاسفانه درک ما از کشورداری مبتنی بر نگاه شوماخری است (مایکل شوماخر قهرمان افسانه ای رانندگی فرمول یک است). یعنی فکر می کنیم، اگر شوماخری پیدا شود که پشت فرمان این ماشین بنشیند (قدرت را به دست بگیرد) آنگاه ما به سرعت به مقصد خواهیم رسید. حالا فرض کنید که شوماخر را نیز یافته اید، اگر این ماشین سه چرخ از چهار چرخش پنجر باشد و همچنین پدال گاز و ترمزش نیز کار نکند، شوماخر قهرمان شما چه معجزه ای می تواند بکند؟
یکی از اساسی ترین آموزه هایی که از دانش مهندسی سیستم ها آموخته ام و درستی آن را به تجربه عمیقا دریافته ام این است: «در سیستمهای خوب، آدمهای بد هم خوب عمل میکنند و در سیستمهای بد آدمهای خوب هم بد عمل میکنند.» وقتی سیستم درست طراحی شده باشد حتی اگر کسی بخواهد بد باشد هم «نمیتواند» بد عمل کند و یا اگر هم بتواند به زودی فیدبک ها او را اصلاح خواهند کرد.
☑️⭕️تجویز راهبردی:
1- بیشتر از آن که در جستجوی «مدیر کارآمد» باشیم تلاش کنیم که «نظام کارآمد/سازمان کارآمد» ایجاد کنیم. کشتی را کشتی بانی دیگر باید! حرف ناقصی است. به جای آن که همیشه به فکر تعویض کشتی بان باشیم نگاه کنیم که کشتی ما کجا سوراخ شده است؟ تا برخی از قوانین ما برای 80 سال پیش و برخی از سیستم های ما مانند سیستم بودجه ریزی برای 50 سال پیش است با تعویض مدیران معجزه رخ نمی دهد
2- تجربه جهانی نشان می دهد دست کم شش مکانیزم زیر می تواند منجر به ارتقاء نظام کشورداری شود:
»رقابت بین گروههای سیاسی شناسنامه دار (احزابی که رای دوره بعد آنان در گرو کارآمدی و سلامت این دوره آنان است)،
»آزادی بیان مسوولانه
»گردش آزاد اطلاعات(دسترسی همگانی و برابر به اطلاعات و فرصت ها)
»تنوع دیدگاهها و تحمل تفاوتها (جامعه رنگارنگ)
»پاسخگو بودن تمام اشخاص حقیقی و نهادهای حقوقی که قدرت و منابع را در اختیار دارند،
»وجود رسانه های مستقل و منتقد
هر جا هستیم فقط یک قدم، تاکید می کنم یک قدم برداریم برای آن که این شش مکانیزم فعال تر و موثرتر شود.
مجتبی لشکربلوکی
@Dr_Lashkarbolouki
Forwarded from گفتمان های نگرش نو (زهرا مهاجر شهری kanoonmoj)
♈️هشت نوع فرهنگ سازمانی
براساس موضعگیری سازمانها نسبت به دو مقوله «تعاملات افراد» و «واکنش نسبت به تغییر»، هشت سبک فرهنگی شناسایی شده است که هم در مورد سازمانها کاربرد دارد و هم در مورد رهبران به صورت مجزا.
طی ۲۰ سال گذشته، محققان در شرکت مشاوره مدیریتی «اسپنسر استوارت»، این لیست را به طور مستقل مطالعه و بارها اصلاح کردهاند. این سبکها از این قرارند:
🔹 حمایتگر:
در این فرهنگ، تمرکز روی روابط و اعتماد متقابل است. محیط کار گرم، مشارکتی و دوستانه است. مردم به هم کمک و از هم حمایت میکنند. وفاداری، کارکنان را با هم متحد میکند؛ رهبران بر صداقت، کار تیمی و روابط مثبت تاکید میکنند.
🔹هدفمحور:
این فرهنگ، نمونه بارز آرمانگرایی و نوعدوستی است. در محیط کار، همه صبور، دلسوز و اهل مدارا هستند و تمام تلاش افراد این است که در بهبود وضع جهان در بلندمدت سهم داشته باشند. عامل اتحاد کارکنان، تمرکز بر پایداری و جامعه جهانی است؛ رهبران بر آرمانهای مشترک و مشارکت در فعالیتهای انساندوستانه تاکید دارند.
🔹یادگیری:
اکتشاف، وسعت فکر و خلاقیت از مهمترین ویژگیهای یک فرهنگ مبتنی بر یادگیری است. محیط کار، محلی برای نوآوری و آزاداندیشی است. افراد همواره در حال ایدهپردازی هستند و تمامی روشهای ممکن را بررسی و امتحان میکنند. کنجکاوی، عامل اتحاد کارکنان است؛ رهبران بر نوآوری، دانش و ماجراجویی تاکید دارند.
🔹مفرح:
تفریح و هیجان از ویژگیهای اصلی این فرهنگ است. محیط کار شاد و سرزنده است و افراد معمولا کاری را انجام میدهند که خوشحالشان میکند. شادی و انگیزه، کارکنان را دور هم جمع میکند؛ رهبران بر اقدامات خودجوش و شوخطبعی تاکید دارند.
🔹نتیجهگرا:
کامیابی و موفقیت از مهمترین ویژگیهای این فرهنگ است. محیط کار، مبتنی بر نتیجه و شایستهسالاری است. آرزوی قلبی افراد، رسیدن به عملکرد بالا است. آنچه کارکنان را با هم متحد میکند، میل به (افزایش) صلاحیت و موفقیت است؛ اولویت اصلی رهبران، نیل به اهداف است.
🔹اقتدارگرا:
فرهنگ اقتدارگرا با ویژگیهایی مثل قدرت و قاطعیت شناخته میشود. محیط کار رقابتی است. افراد برای منافع شخصی خود تلاش میکنند. کنترل و تسلط، کارکنان را با هم متحد میکند؛ دغدغه اصلی رهبران، تسلط و اعتماد است.
🔹ایمن:
برنامهریزی، احتیاط و آمادگی از جمله ویژگیهای یک فرهنگ ایمن است. محیط کار قابل پیشبینی است. افراد از خطرات آگاهند و تمامی جوانب را بررسی میکنند. میل به احساس امنیت و پیشبینی تغییرات است که کارکنان را با هم متحد میکند؛ رهبران واقعگرا هستند و از قبل همه چیز را برنامهریزی میکنند.
🔹قانونمدار:
در این فرهنگ، تمرکز اصلی روی احترام، ساختار و هنجارهای مشترک است. محیط کار باقاعده و روشمند است (هر کاری طبق روش خاص خودش انجام میشود). افراد معمولا تابع قوانین هستند و میخواهند با محیط سازگار شوند. همکاری، عامل اتحاد کارکنان است؛ رهبران به روشهای مشترک و سنتهای قدیمی و ریشهدار اهمیت میدهند.
منبع: hbr
@new_theory
براساس موضعگیری سازمانها نسبت به دو مقوله «تعاملات افراد» و «واکنش نسبت به تغییر»، هشت سبک فرهنگی شناسایی شده است که هم در مورد سازمانها کاربرد دارد و هم در مورد رهبران به صورت مجزا.
طی ۲۰ سال گذشته، محققان در شرکت مشاوره مدیریتی «اسپنسر استوارت»، این لیست را به طور مستقل مطالعه و بارها اصلاح کردهاند. این سبکها از این قرارند:
🔹 حمایتگر:
در این فرهنگ، تمرکز روی روابط و اعتماد متقابل است. محیط کار گرم، مشارکتی و دوستانه است. مردم به هم کمک و از هم حمایت میکنند. وفاداری، کارکنان را با هم متحد میکند؛ رهبران بر صداقت، کار تیمی و روابط مثبت تاکید میکنند.
🔹هدفمحور:
این فرهنگ، نمونه بارز آرمانگرایی و نوعدوستی است. در محیط کار، همه صبور، دلسوز و اهل مدارا هستند و تمام تلاش افراد این است که در بهبود وضع جهان در بلندمدت سهم داشته باشند. عامل اتحاد کارکنان، تمرکز بر پایداری و جامعه جهانی است؛ رهبران بر آرمانهای مشترک و مشارکت در فعالیتهای انساندوستانه تاکید دارند.
🔹یادگیری:
اکتشاف، وسعت فکر و خلاقیت از مهمترین ویژگیهای یک فرهنگ مبتنی بر یادگیری است. محیط کار، محلی برای نوآوری و آزاداندیشی است. افراد همواره در حال ایدهپردازی هستند و تمامی روشهای ممکن را بررسی و امتحان میکنند. کنجکاوی، عامل اتحاد کارکنان است؛ رهبران بر نوآوری، دانش و ماجراجویی تاکید دارند.
🔹مفرح:
تفریح و هیجان از ویژگیهای اصلی این فرهنگ است. محیط کار شاد و سرزنده است و افراد معمولا کاری را انجام میدهند که خوشحالشان میکند. شادی و انگیزه، کارکنان را دور هم جمع میکند؛ رهبران بر اقدامات خودجوش و شوخطبعی تاکید دارند.
🔹نتیجهگرا:
کامیابی و موفقیت از مهمترین ویژگیهای این فرهنگ است. محیط کار، مبتنی بر نتیجه و شایستهسالاری است. آرزوی قلبی افراد، رسیدن به عملکرد بالا است. آنچه کارکنان را با هم متحد میکند، میل به (افزایش) صلاحیت و موفقیت است؛ اولویت اصلی رهبران، نیل به اهداف است.
🔹اقتدارگرا:
فرهنگ اقتدارگرا با ویژگیهایی مثل قدرت و قاطعیت شناخته میشود. محیط کار رقابتی است. افراد برای منافع شخصی خود تلاش میکنند. کنترل و تسلط، کارکنان را با هم متحد میکند؛ دغدغه اصلی رهبران، تسلط و اعتماد است.
🔹ایمن:
برنامهریزی، احتیاط و آمادگی از جمله ویژگیهای یک فرهنگ ایمن است. محیط کار قابل پیشبینی است. افراد از خطرات آگاهند و تمامی جوانب را بررسی میکنند. میل به احساس امنیت و پیشبینی تغییرات است که کارکنان را با هم متحد میکند؛ رهبران واقعگرا هستند و از قبل همه چیز را برنامهریزی میکنند.
🔹قانونمدار:
در این فرهنگ، تمرکز اصلی روی احترام، ساختار و هنجارهای مشترک است. محیط کار باقاعده و روشمند است (هر کاری طبق روش خاص خودش انجام میشود). افراد معمولا تابع قوانین هستند و میخواهند با محیط سازگار شوند. همکاری، عامل اتحاد کارکنان است؛ رهبران به روشهای مشترک و سنتهای قدیمی و ریشهدار اهمیت میدهند.
منبع: hbr
@new_theory
Forwarded from گفتمان های نگرش نو (زهرا مهاجر شهری kanoonmoj)
🔰🔰 چهار نقل قول مهم و کاربردی از زبان فیلیپ کاتلر
💠 شرکتها بیش از حد نگران هزینه کارهایی که انجام میدهند، هستند. آنها باید نگران هزینه انجام ندادن آن باشند.
❇️اگر بازاریابی شما درست باشد و مطابق با نیاز جامعه، محصول و خدمت ارائه دهید، پس نباید نگران هزینه های صرف شده در مسیرتان باشید. باید نگران این باشید که اگر شما در بازار سریعتر نجنبید، مسلماً رقبا جای شما را خواهند گرفت. به خاطر بسپاریم که بازار دنیای رقابت است.
❇️ مهمترین چیز آن است که کاری انجام شود که از نظر استراتژیکی درست باشد نه اینکه کاری انجام دهیم که سود سریع به همراه داشته باشد.
❇️ يك استراتژی مناسب باید مطابق با نيازمنديهای سازمان در زمان مشخص تعريف بشه. اگر استراتژی درست انتخاب شود، سود خود به خود خواهد آمد.
❇️ همه مشتریان مهم هستند، اما بعضی از آنها از بقیه مهمترند.
بررسیها نشان داده که هزينه جذب يک مشتری جديد بين ۵ تا ۱۱ برابر نگهداری مشتری قديمی است. ۲% بهبود برای مشتری، مستلزم ۱۰% کاهش هزينه ها است. ضرر و زيان ازدست دادن يک مشتری، در حکم فرار ۱۰۰ مشتری است. رضايت مشتری پيش شرط تمام موفقيتهای بعدی شرکت است. گوش دادن به شکايت مشتری ۹۰ درصد کار است و حل کردن آن ۷ درصد و پيگيری برای اطلاع از راضی شدن مشتری ۳۰ درصد ديگر است.
@new_theory
💠 شرکتها بیش از حد نگران هزینه کارهایی که انجام میدهند، هستند. آنها باید نگران هزینه انجام ندادن آن باشند.
❇️اگر بازاریابی شما درست باشد و مطابق با نیاز جامعه، محصول و خدمت ارائه دهید، پس نباید نگران هزینه های صرف شده در مسیرتان باشید. باید نگران این باشید که اگر شما در بازار سریعتر نجنبید، مسلماً رقبا جای شما را خواهند گرفت. به خاطر بسپاریم که بازار دنیای رقابت است.
❇️ مهمترین چیز آن است که کاری انجام شود که از نظر استراتژیکی درست باشد نه اینکه کاری انجام دهیم که سود سریع به همراه داشته باشد.
❇️ يك استراتژی مناسب باید مطابق با نيازمنديهای سازمان در زمان مشخص تعريف بشه. اگر استراتژی درست انتخاب شود، سود خود به خود خواهد آمد.
❇️ همه مشتریان مهم هستند، اما بعضی از آنها از بقیه مهمترند.
بررسیها نشان داده که هزينه جذب يک مشتری جديد بين ۵ تا ۱۱ برابر نگهداری مشتری قديمی است. ۲% بهبود برای مشتری، مستلزم ۱۰% کاهش هزينه ها است. ضرر و زيان ازدست دادن يک مشتری، در حکم فرار ۱۰۰ مشتری است. رضايت مشتری پيش شرط تمام موفقيتهای بعدی شرکت است. گوش دادن به شکايت مشتری ۹۰ درصد کار است و حل کردن آن ۷ درصد و پيگيری برای اطلاع از راضی شدن مشتری ۳۰ درصد ديگر است.
@new_theory
Forwarded from آخرین اخبار فناوری
Forwarded from آخرین اخبار فناوری
Forwarded from اجتماع مدیران تضمین کیفیت ،آموزش ومنابع انسانی
۶ کارآفرین که در اواخر زندگی، کسب و کار موفق خود را آغاز کردند
بخش اول:
بر اساس راه کارها و روش هایی که امروزه استارت آپ ها در زمینه کسب و کار موفق در رسانه ها پوشش می دهند، بی دلیل نیست که فکر کنیم هر کارآفرین در نوجوانی، کسب و کار خود را آغاز کرده است. داستان ها از میلیونرهای جوان و نوجوانان کارآفرین فراوان است، اما این تنها بخشی از تصویر است. اکنون بسیاری از کارآفرینان خارج از این محدوده سنی قرار دارند که در زندگی خود “ایده های بزرگ” را در اواخر عمر خود پیدا کرده اند، شرکت هایی هستند که در بعضی از موارد بعد از گذشت سالیان سال ایده ی خود را ساخته اند.
بیشتر بخوانید: هیچ سنی برای شروع کسب و کار دیر نیست.
در این مقاله شش کارآفرین که در اواخر زندگی خود شروع به کار کردند و ثابت می کنند که موفقیت در هر سنی ممکن است.
۱. لئو گودوین
GEICO، یا شرکت بیمه کارکنان دولتی، در حال حاضر یک نام تجاری بیمه اتومبیل شناخته شده با علامت های تبلیغاتی مشهور است. اما قبل از Gecko، Caveman یا ماکسول، GEICO ایده لئو گودوین بود. گودوین به عنوان یک حسابدار در سن آنتونیو، تگزاس، در دهه ۱۹۳۰ متوجه شد که بیمه نیاز به تغییرات اساسی دار: چرا شرکت ها فقط به طور مستقیم با مشتریان ارتباط برقرار نمی کردند، این باعث صرفه جویی در تمام پولی که به طور معمول به کارگزاران داده می شد می گردید.
در سال ۱۹۳۶، در سن ۵۰ سالگی، لئو شرکت GEICO را در واشنگتن دی سی تاسیس کرد. در هنگام خروج از شرکت که با اکثر بازرگانان روز همکاری می کردند، او با همسرش لیلیان در اداره این شرکت کار می کرد. در پایان سال، او ۱۲ نفر کارمند و ۳۷۰۰ نیرو در قسمت سیاست شرکت داشت. امروزه GEICO بیش از ۲۷۰۰۰ کارمند و بیش از ۱۴ میلیون بیمه گر دارد.
۲. دیوید ساندرز
سرهنگ سندرز به عنوان ایده فردی یک تاجر موفق بود کسب و کارش را آغاز نکرد. او در سن کودکی پدرش را از دست داد، به شدت به پدربزرگش وابسته بود و از شغل های مختلف اخراج شده بود و حتی شغلش را به عنوان یک وکیل نیز از دست داد. با این حال، او مصمم بود و هرگز انگیزه ی خود را از دست نداد، و این ویژگی به موفقیت او منجر شد.
در حالی که در ایستگاه خدمت در کوربین کی کار می کند، سندرز محبوبیت محلی خود را برای دستور غذای خوشمزه خود به دست آورد. پس از آن که ایستگاه کوربین توسط یک آتش سوزی تخریب شد، سندرز این مکان را به عنوان یک متل و رستوران ۱۴۰ طبقه بازسازی کرد. در سال ۱۹۵۲، در سن ۶۲ سالگی، سندرز برای اولین بار “مرغ سرخ شده کنتاکی” خود را در اختیار مشتریان قرار داد. امروزه KFC دارای ۱۸،۸۰۰ فروشگاه در ۱۱۸ کشور و مناطق مختلف است.
۳. رابرت نویتس
اینتل رابرت نویس پس از اخذ مدرک دکترای خود در فیزیک از MIT کار خود را به عنوان مهندس تحقیقات آغاز کرد و در نهایت در Beckman Instruments به پایان رساند. در سال ۱۹۵۷ او و هفت نفر دیگر بکمن را ترک کردند و شرکت Fairchild را تاسیس کردند. در حالی که او از برخی موفقیت هایش در آن جا لذت می برد و راضی بود، اما در نهایت به همراه گوردون مور آن جا را ترک کرد. پس از آن، آن ها با هم اینتل را هنگامی که نویتس ۴۱ ساله بود، تاسیس کردند.
Noyce چشم انداز شرکت را در نظر گرفت و کارکنان را مانند خانواده تحت پوشش قرار داد. او مزایای فراوانی را که اغلب مدیران اجرایی دریافت می کردند، کاهش داد و شرکت را ساختار و سلسله مراتب کمتر و آرام تر نگه داشت. در حالی که در اینتل، او اختراع میکروپراسسور را بر عهده داشت، نوآوری ای که تکنولوژی کامپیوتر را تغییر داد و پایه و اساس دستگاه هایی شد که ما امروزه از آن ها استفاده می کنیم.
@kiq_management
بخش اول:
بر اساس راه کارها و روش هایی که امروزه استارت آپ ها در زمینه کسب و کار موفق در رسانه ها پوشش می دهند، بی دلیل نیست که فکر کنیم هر کارآفرین در نوجوانی، کسب و کار خود را آغاز کرده است. داستان ها از میلیونرهای جوان و نوجوانان کارآفرین فراوان است، اما این تنها بخشی از تصویر است. اکنون بسیاری از کارآفرینان خارج از این محدوده سنی قرار دارند که در زندگی خود “ایده های بزرگ” را در اواخر عمر خود پیدا کرده اند، شرکت هایی هستند که در بعضی از موارد بعد از گذشت سالیان سال ایده ی خود را ساخته اند.
بیشتر بخوانید: هیچ سنی برای شروع کسب و کار دیر نیست.
در این مقاله شش کارآفرین که در اواخر زندگی خود شروع به کار کردند و ثابت می کنند که موفقیت در هر سنی ممکن است.
۱. لئو گودوین
GEICO، یا شرکت بیمه کارکنان دولتی، در حال حاضر یک نام تجاری بیمه اتومبیل شناخته شده با علامت های تبلیغاتی مشهور است. اما قبل از Gecko، Caveman یا ماکسول، GEICO ایده لئو گودوین بود. گودوین به عنوان یک حسابدار در سن آنتونیو، تگزاس، در دهه ۱۹۳۰ متوجه شد که بیمه نیاز به تغییرات اساسی دار: چرا شرکت ها فقط به طور مستقیم با مشتریان ارتباط برقرار نمی کردند، این باعث صرفه جویی در تمام پولی که به طور معمول به کارگزاران داده می شد می گردید.
در سال ۱۹۳۶، در سن ۵۰ سالگی، لئو شرکت GEICO را در واشنگتن دی سی تاسیس کرد. در هنگام خروج از شرکت که با اکثر بازرگانان روز همکاری می کردند، او با همسرش لیلیان در اداره این شرکت کار می کرد. در پایان سال، او ۱۲ نفر کارمند و ۳۷۰۰ نیرو در قسمت سیاست شرکت داشت. امروزه GEICO بیش از ۲۷۰۰۰ کارمند و بیش از ۱۴ میلیون بیمه گر دارد.
۲. دیوید ساندرز
سرهنگ سندرز به عنوان ایده فردی یک تاجر موفق بود کسب و کارش را آغاز نکرد. او در سن کودکی پدرش را از دست داد، به شدت به پدربزرگش وابسته بود و از شغل های مختلف اخراج شده بود و حتی شغلش را به عنوان یک وکیل نیز از دست داد. با این حال، او مصمم بود و هرگز انگیزه ی خود را از دست نداد، و این ویژگی به موفقیت او منجر شد.
در حالی که در ایستگاه خدمت در کوربین کی کار می کند، سندرز محبوبیت محلی خود را برای دستور غذای خوشمزه خود به دست آورد. پس از آن که ایستگاه کوربین توسط یک آتش سوزی تخریب شد، سندرز این مکان را به عنوان یک متل و رستوران ۱۴۰ طبقه بازسازی کرد. در سال ۱۹۵۲، در سن ۶۲ سالگی، سندرز برای اولین بار “مرغ سرخ شده کنتاکی” خود را در اختیار مشتریان قرار داد. امروزه KFC دارای ۱۸،۸۰۰ فروشگاه در ۱۱۸ کشور و مناطق مختلف است.
۳. رابرت نویتس
اینتل رابرت نویس پس از اخذ مدرک دکترای خود در فیزیک از MIT کار خود را به عنوان مهندس تحقیقات آغاز کرد و در نهایت در Beckman Instruments به پایان رساند. در سال ۱۹۵۷ او و هفت نفر دیگر بکمن را ترک کردند و شرکت Fairchild را تاسیس کردند. در حالی که او از برخی موفقیت هایش در آن جا لذت می برد و راضی بود، اما در نهایت به همراه گوردون مور آن جا را ترک کرد. پس از آن، آن ها با هم اینتل را هنگامی که نویتس ۴۱ ساله بود، تاسیس کردند.
Noyce چشم انداز شرکت را در نظر گرفت و کارکنان را مانند خانواده تحت پوشش قرار داد. او مزایای فراوانی را که اغلب مدیران اجرایی دریافت می کردند، کاهش داد و شرکت را ساختار و سلسله مراتب کمتر و آرام تر نگه داشت. در حالی که در اینتل، او اختراع میکروپراسسور را بر عهده داشت، نوآوری ای که تکنولوژی کامپیوتر را تغییر داد و پایه و اساس دستگاه هایی شد که ما امروزه از آن ها استفاده می کنیم.
@kiq_management
Forwarded from اجتماع مدیران تضمین کیفیت ،آموزش ومنابع انسانی
در ادامه...
بخش دوم:
۴. رید هوفمن
مسلما یک شرکت مانند LinkedIn، یک شبکه اجتماعی بزرگ، توسط یک نوجوان تاسیس شده، درست است؟ اصلا این طور نیست ! رید هافمن پس از فارغ التحصیلی از استنفورد چه کار کرد. او تصمیم به کار گرفت، اما برای انجام این کار به طور استراتژیک، برنامه ریزی کرد در مورد آنچه که او قبل از تاسیس شرکت خود به آن نیاز دارد.
هنگامی که او برای اولین بار کار خودش را آغاز کرد، وی یک شبکه شبکه اجتماعی Socialnet را تاسیس کرد، که معتقد بود که داشتن یک الگوریتم تطبیق عالی، موفقیتش را تضمین می کند. او سعی کرد سایت جدید خود را از طریق مجلات و روزنامه ها تبلیغ کند، اما هیچ وقت این سایت شناخته نشد. در نهایت، او این کار را ترک کرد و به PayPal پیوست. دقیقا قبل از ترک موقعیت شغلی خود در این شرکت در سال ۲۰۰۲ برای تاسیس مشترک LinkedIn. هافمن ۳۵ ساله بود که این شرکت را بنیان گذاشت و در سن ۴۳ این شرکت جهانی شد.
۵. دنیل فلاور
اگر فکر می کنید که بستنی طعم گوجه فرنگی به معده تان نمی سازد، شما تنها نیستید. Wally Blume کارمند ۲۰ ساله موفقی بود، اما می دانست که باید تصمیم بگیرد که رئیسش را متقاعد کند تا او از این ایده استفاده کند. در سال ۱۹۹۵، او در اواسط دهه ۵۰ سالگیش، شرکت بستنی Denali Flavors را خودش تاسیس کرد، جایی که او طعم معروف «Moose Tracks » را ساخت.
امروزه این درمان روزانه به تنهایی از طریق موافقتنامه های صدور مجوز به ۸۰ میلیون دلار می رسد. در حال حاضر Denali دارای بیش از ۴۰ طعم دهنده است و Blume هم چنان در سن ۷۰ سالگی قوی به کار خود ادامه می دهد.
۶. کارول گاردنر
هنگامی که شما ۵۲ ساله باشید، و به تازگی طلاق گرفته باشید، شکست خورده و افسرده شده اید، فکر می کنید که آخرین چیزی که در ذهن شماست، تاسیس یک شرکت است.
کارول گاردنر پس از گرفتن یک سگ به توصیه پزشک خود، یک کارت دعوت کریسمس محلی را با یک عکس از سگ و یک شیرینی خنده دار برنده شد. این برنده شدن الهام بخش گاردنر برای شروع یک شرکت کارت تبریک شد که او به نام سگ خود، Zelda نام گذاری اش کرد. در سال ۲۰۱۰، Zelda Wisdom ارزش تقریبی ۵۰ میلیون دلار داشت که نشان می دهد که واقعا هیچ وقت نمی دانید که ایده عالی شما کی به سراغتان می آید و ممکن می شود.
اجرا و آغاز یک کسب و کار نو آسان نیست، کار سخت و نظم و انضباط برای رسیدن به موفقیت لازم دارد و بسیار هم طول می کشد. به عنوان یک نتیجه، باید به این نکته حیرت برانگیز توجه کرد که در بسیاری از موارد، این بزرگتر و عاقلانه تر است که در مسیر حرکت خود بهتر باشیم. بنابراین محدودیتی برای خود ایجاد نکنید، مهم نیست که چه سنی دارید. موفقیت هر کسی می تواند در هر زمانی باشد، ولو در پیری.
@kiq_management
بخش دوم:
۴. رید هوفمن
مسلما یک شرکت مانند LinkedIn، یک شبکه اجتماعی بزرگ، توسط یک نوجوان تاسیس شده، درست است؟ اصلا این طور نیست ! رید هافمن پس از فارغ التحصیلی از استنفورد چه کار کرد. او تصمیم به کار گرفت، اما برای انجام این کار به طور استراتژیک، برنامه ریزی کرد در مورد آنچه که او قبل از تاسیس شرکت خود به آن نیاز دارد.
هنگامی که او برای اولین بار کار خودش را آغاز کرد، وی یک شبکه شبکه اجتماعی Socialnet را تاسیس کرد، که معتقد بود که داشتن یک الگوریتم تطبیق عالی، موفقیتش را تضمین می کند. او سعی کرد سایت جدید خود را از طریق مجلات و روزنامه ها تبلیغ کند، اما هیچ وقت این سایت شناخته نشد. در نهایت، او این کار را ترک کرد و به PayPal پیوست. دقیقا قبل از ترک موقعیت شغلی خود در این شرکت در سال ۲۰۰۲ برای تاسیس مشترک LinkedIn. هافمن ۳۵ ساله بود که این شرکت را بنیان گذاشت و در سن ۴۳ این شرکت جهانی شد.
۵. دنیل فلاور
اگر فکر می کنید که بستنی طعم گوجه فرنگی به معده تان نمی سازد، شما تنها نیستید. Wally Blume کارمند ۲۰ ساله موفقی بود، اما می دانست که باید تصمیم بگیرد که رئیسش را متقاعد کند تا او از این ایده استفاده کند. در سال ۱۹۹۵، او در اواسط دهه ۵۰ سالگیش، شرکت بستنی Denali Flavors را خودش تاسیس کرد، جایی که او طعم معروف «Moose Tracks » را ساخت.
امروزه این درمان روزانه به تنهایی از طریق موافقتنامه های صدور مجوز به ۸۰ میلیون دلار می رسد. در حال حاضر Denali دارای بیش از ۴۰ طعم دهنده است و Blume هم چنان در سن ۷۰ سالگی قوی به کار خود ادامه می دهد.
۶. کارول گاردنر
هنگامی که شما ۵۲ ساله باشید، و به تازگی طلاق گرفته باشید، شکست خورده و افسرده شده اید، فکر می کنید که آخرین چیزی که در ذهن شماست، تاسیس یک شرکت است.
کارول گاردنر پس از گرفتن یک سگ به توصیه پزشک خود، یک کارت دعوت کریسمس محلی را با یک عکس از سگ و یک شیرینی خنده دار برنده شد. این برنده شدن الهام بخش گاردنر برای شروع یک شرکت کارت تبریک شد که او به نام سگ خود، Zelda نام گذاری اش کرد. در سال ۲۰۱۰، Zelda Wisdom ارزش تقریبی ۵۰ میلیون دلار داشت که نشان می دهد که واقعا هیچ وقت نمی دانید که ایده عالی شما کی به سراغتان می آید و ممکن می شود.
اجرا و آغاز یک کسب و کار نو آسان نیست، کار سخت و نظم و انضباط برای رسیدن به موفقیت لازم دارد و بسیار هم طول می کشد. به عنوان یک نتیجه، باید به این نکته حیرت برانگیز توجه کرد که در بسیاری از موارد، این بزرگتر و عاقلانه تر است که در مسیر حرکت خود بهتر باشیم. بنابراین محدودیتی برای خود ایجاد نکنید، مهم نیست که چه سنی دارید. موفقیت هر کسی می تواند در هر زمانی باشد، ولو در پیری.
@kiq_management
✳️ #آموزه_های_مدیریتی
✅مهارت رهبری مدیران حرفهای به این معنی است که باید آنان اغلب اوقات، تیمشان را در شرایط سخت و پیچیده هدایت کنند تا در یک بازهی زمانی محدود، کارشان را با نتایج عالی تحویل دهند.
✅مهارت رهبری مدیران حرفهای به این معنی است که باید آنان اغلب اوقات، تیمشان را در شرایط سخت و پیچیده هدایت کنند تا در یک بازهی زمانی محدود، کارشان را با نتایج عالی تحویل دهند.
Forwarded from آموزه های سازمانی
نمیتوان مدیریت را در مدت کوتاهی آموخت!
🔸مدیران اغلب اوقات پیش از داشتن هر گونه آمادگی، پا به دنیای پر رمز و راز مدیریت میگذارند. گاهی این اتفاق از روی اجبار میافتد. برای مثال بهدلیل ترک یکی از اعضای کلیدی و مهم از سازمان بلافاصله سازمان به فکر جایگزین کردن میافتد و کارمند جوان و بیتجربهای را انتخاب میکند.
🔸با این حال نمیتوان مدیریت را در مدت کوتاهی آموخت، زیرا کیفیت مدیریت به میزان شناخت مدیران از خود و مدیریت بستگی دارد. متاسفانه، بسیاری از مدیران بیشتر دوست دارند مورد توجه قرار بگیرند تا اینکه سطح کیفیت مدیریت خود را ارتقا دهند و بیشتر به مدیریت تمایل دارند به جای اینکه به فکر بهبود کارهایی باشند که از پس انجام آن به خوبی بر نمیآیند.
🔸در ادامه به بررسی چهار اشتباه متداولی میپردازیم که بسیاری از مدیران مرتکب میشوند.
1⃣ اکثر مدیران کنترل کردن را با اختیار دادن به دیگران اشتباه میگیرند. مدیریت از نظر بیشتر افراد به معنای دستور دادن به دیگران است. اما مدیران واقعی امر و نهی کردن به دیگران را فقط اتلاف وقت میدانند و ترجیح میدهند تا زمان خود را صرف تشکیل گروههایی کنند که به آنها اعتماد داشته و میدانند که از عهده مدیریت کارها بر میآیند.
یک مدیر موفق شخصی نیست که تمام افراد همیشه از او درخواست کمک کنند بلکه نسبت به تشکیل تیمها آگاهی و اطلاعات کافی دارد و از افراد توانا و با استعداد دیگر بهمنظور تمرکز و یافتن راهحل برای مسائل مهم کمک میگیرد.
2⃣ برای بسیاری از مدیران عنوان بیشتر از نیازمندیهای شغل دارای اهمیت است. بیشتر مدیران به عبارت "من مدیر هستم به همین دلیل باید به حرفهایم گوش دهید." تکیه کرده و پافشاری می کنند.
متاسفانه، اکثر مدیران بیشتر به سرپرست، معاون یا مدیرعامل شدن اهمیت میدهند و مسائل سطحی برایشان اهمیت بسیاری دارد برای مثال میخواهند نامشان روی در اتاق مدیریت دیده شود، منظره دفتر کارشان عالی باشد، نامشان در لیست اسامی پیشنهادهای کاری، نفر اول باشد و در ازای انجام کارها و وظایفی که به عهده دارند پاداشهای کلان دریافت کنند. اما مدیران حقیقی به چنین مسائل پیش پا افتادهای اهمیت نمیدهند.
3⃣ مدیران با اینکه نسبت به دیگران کمتر کار میکنند اما انتظاراتشان از هر فرد دیگری بیشتر است. جالب است افراد زمانی که فقط یک کارمند ساده هستند عاشق مقام مدیریت هستند و جالبتر اینکه به محض مدیر شدن ناگهان این احساس به آنها دست میدهد که باید کمتر از دیگران زحمت بکشند و ضمنا انتظار حقوق، تعطیلات بیشتر و همچنین رفتارهای متفاوتی را از سوی دیگران دارند.
اما مدیران واقعی به محض مدیر شدن سختتر از گذشته کار میکنند، به موقع و پیش از سایر کارمندان در محل کار حاضر میشوند و آخرین فردی هم هستند که آنجا را ترک میکنند.
4⃣ بیشتر مدیران رفتاری مشابه رفتار مدیران خود دارند. هیچ مدرسه عملی برای یادگیری نکات مدیریتی در دسترس نیست. کلاس خاصی هم در مقطع متوسطه، دبیرستان یا حتی دانشگاه برای آموزش مباحث مدیریتی وجود ندارد. بلکه مهارتهای مدیریتی از مدیری به مدیر دیگر منتقل میشود و بسیاری از افرادی که پا به عرصه مدیریت میگذارند رفتاری مانند مدیرانشان با دیگران دارند.
با این حال مدیران واقعی، اغلب روشهایی را بهکار میبرند که مدیرانشان برای مدیریت استفاده میکردند. به تاکتیکهایی که دارای انگیزه بوده فکر میکنند و تاکتیکهای دارای نقص را هم بررسی کرده سپس بر اساس تجارب خود، درباره چگونگی مدیریت اطرافیان تصمیمگیری میکنند.
آنها دائما به فکر افزایش مسوولیت پذیری در کارمندان و یافتن راههایی برای تقویت کارآیی خود هستند.
منبع: Forbes
@orgteachings
🔸مدیران اغلب اوقات پیش از داشتن هر گونه آمادگی، پا به دنیای پر رمز و راز مدیریت میگذارند. گاهی این اتفاق از روی اجبار میافتد. برای مثال بهدلیل ترک یکی از اعضای کلیدی و مهم از سازمان بلافاصله سازمان به فکر جایگزین کردن میافتد و کارمند جوان و بیتجربهای را انتخاب میکند.
🔸با این حال نمیتوان مدیریت را در مدت کوتاهی آموخت، زیرا کیفیت مدیریت به میزان شناخت مدیران از خود و مدیریت بستگی دارد. متاسفانه، بسیاری از مدیران بیشتر دوست دارند مورد توجه قرار بگیرند تا اینکه سطح کیفیت مدیریت خود را ارتقا دهند و بیشتر به مدیریت تمایل دارند به جای اینکه به فکر بهبود کارهایی باشند که از پس انجام آن به خوبی بر نمیآیند.
🔸در ادامه به بررسی چهار اشتباه متداولی میپردازیم که بسیاری از مدیران مرتکب میشوند.
1⃣ اکثر مدیران کنترل کردن را با اختیار دادن به دیگران اشتباه میگیرند. مدیریت از نظر بیشتر افراد به معنای دستور دادن به دیگران است. اما مدیران واقعی امر و نهی کردن به دیگران را فقط اتلاف وقت میدانند و ترجیح میدهند تا زمان خود را صرف تشکیل گروههایی کنند که به آنها اعتماد داشته و میدانند که از عهده مدیریت کارها بر میآیند.
یک مدیر موفق شخصی نیست که تمام افراد همیشه از او درخواست کمک کنند بلکه نسبت به تشکیل تیمها آگاهی و اطلاعات کافی دارد و از افراد توانا و با استعداد دیگر بهمنظور تمرکز و یافتن راهحل برای مسائل مهم کمک میگیرد.
2⃣ برای بسیاری از مدیران عنوان بیشتر از نیازمندیهای شغل دارای اهمیت است. بیشتر مدیران به عبارت "من مدیر هستم به همین دلیل باید به حرفهایم گوش دهید." تکیه کرده و پافشاری می کنند.
متاسفانه، اکثر مدیران بیشتر به سرپرست، معاون یا مدیرعامل شدن اهمیت میدهند و مسائل سطحی برایشان اهمیت بسیاری دارد برای مثال میخواهند نامشان روی در اتاق مدیریت دیده شود، منظره دفتر کارشان عالی باشد، نامشان در لیست اسامی پیشنهادهای کاری، نفر اول باشد و در ازای انجام کارها و وظایفی که به عهده دارند پاداشهای کلان دریافت کنند. اما مدیران حقیقی به چنین مسائل پیش پا افتادهای اهمیت نمیدهند.
3⃣ مدیران با اینکه نسبت به دیگران کمتر کار میکنند اما انتظاراتشان از هر فرد دیگری بیشتر است. جالب است افراد زمانی که فقط یک کارمند ساده هستند عاشق مقام مدیریت هستند و جالبتر اینکه به محض مدیر شدن ناگهان این احساس به آنها دست میدهد که باید کمتر از دیگران زحمت بکشند و ضمنا انتظار حقوق، تعطیلات بیشتر و همچنین رفتارهای متفاوتی را از سوی دیگران دارند.
اما مدیران واقعی به محض مدیر شدن سختتر از گذشته کار میکنند، به موقع و پیش از سایر کارمندان در محل کار حاضر میشوند و آخرین فردی هم هستند که آنجا را ترک میکنند.
4⃣ بیشتر مدیران رفتاری مشابه رفتار مدیران خود دارند. هیچ مدرسه عملی برای یادگیری نکات مدیریتی در دسترس نیست. کلاس خاصی هم در مقطع متوسطه، دبیرستان یا حتی دانشگاه برای آموزش مباحث مدیریتی وجود ندارد. بلکه مهارتهای مدیریتی از مدیری به مدیر دیگر منتقل میشود و بسیاری از افرادی که پا به عرصه مدیریت میگذارند رفتاری مانند مدیرانشان با دیگران دارند.
با این حال مدیران واقعی، اغلب روشهایی را بهکار میبرند که مدیرانشان برای مدیریت استفاده میکردند. به تاکتیکهایی که دارای انگیزه بوده فکر میکنند و تاکتیکهای دارای نقص را هم بررسی کرده سپس بر اساس تجارب خود، درباره چگونگی مدیریت اطرافیان تصمیمگیری میکنند.
آنها دائما به فکر افزایش مسوولیت پذیری در کارمندان و یافتن راههایی برای تقویت کارآیی خود هستند.
منبع: Forbes
@orgteachings
Forwarded from آموزه های سازمانی
سه استراتژی موثر برای مدیریت تعارض در محیط کار
🔸احتمالا همه ما در محیط کار با تعارضهایی مواجه بودهایم که در روحیه ما تاثیر میگذارند، بازدهیمان را محدود میکنند و حتی ممکن است باعث شوند مجبور شویم سراغ شغل دیگری برویم.
شاید نتوان تعارض در محیط کار را بهطور کامل از بین برد؛ اما اگر قادر باشید چنین اختلافی را هدایت و حل کنید خواهید دید که میتوانید پویایی خود و تیمتان را بهبود ببخشید و با هم به نتایجی دست پیدا کنید که برای رسیدن به آنها تلاش کردهاید.
🔸بیایید نگاهی به یک تعارض رایج در محیط کار بیندازیم. فرض کنیم یک مدیر جدید استخدام شده تا بر پروژههای خاص موجود در دپارتمان شما نظارت کند؛ اما شما اطمینان ندارید که نقشها چگونه بازتعریف میشوند و مسوولیتها به چه شکل تخصیص داده میشوند.
طبیعی است که در چنین موقعیتی احساس کنید کنترل اوضاع از دستتان خارج شده و از ناشناختهها وحشت داشته باشید. برای اینکه اجازه ندهید تشویش بر شما غالب شود، باید خود را ملزم کنید تا حد امکان صادق و اهل ارتباط برقرارکردن باشید.
🔸گفتوگویی سازنده با همتای جدیدتان میتواند به هر دوی شما کمک کند تا با واقعیت جدید سازگار شوید و در جهت اهداف مشترک با فشار روانی کمتر و درک بیشتر حرکت کنید.
🔸با بهکارگیری سه استراتژی زیر، میتوانید شانس مسیری هموار را به سمت جلو به حداکثر برسانید.
1⃣ دعوتنامهای برای ملاقات درست کنید
ابتکار عمل را در دست بگیرید و با همکار جدیدتان ارتباط برقرار کنید. میتوانید یک ایمیل بفرستید اما برای شروع، به این فکر کنید که فرد مقابل چه احساسی دارد. به هرحال، او بهعنوان عضو جدید تیم وارد موقعیتی شده است که افراد از قبل با مسوولیتها و نقش خود آشنا هستند و ممکن است این امر او را کمی دچار اضطراب کند.
عبارتهایی که در ابتدای پیامتان مینویسید میتواند چنین ساختاری داشته باشد: «به راهنمایی شما در زمینه... نیاز دارم» یا «اگر امکان دارد درباره موضوع ... با هم صحبت کنیم» یا «آیا امکان دارد که...».
چنین عبارتهایی برای شروع مکالمه نشاندهنده این هستند که شما برای تجربه و قضاوت همکار جدیدتان احترام قائلهستید. این عبارات اطمینانخاطر میدهند که این دعوتی برای مبارزه نیست، بلکه تلاشی خالصانه برای ایجاد تفاهم و مصالحه است.
میتوانید ایمیلتان را با خوشآمدگویی به آنها برای پیوستن به تیم شروع کنید.
2⃣ محل گفتوگو را بیطرفانه انتخاب کنید
اگر میخواهید گفتوگویی موثر و مشترک داشته باشید به یک فضای بیطرف نیاز دارید. معمولا نمیتوان موانع پیشروی ارتباط موثر را پیشبینی کرد. احتمال اینکه دفتر کار که ماهیتا محل قدرت است بتواند منجر به مدیریت صحیح و موثر تعارض شود کم است بهخصوص اگر در دفتر خودتان و یا در دفتر همکارتان با او ملاقات کنید. پیشنهاد کنید با هم به کافهتریا بروید و قهوه بنوشید یا خارج از دفترکار به پیادهروی بروید.
3⃣ با استراتژی باب گفتوگو را باز کنید
حالا وقت آن رسیده که برای گفتوگو آماده شوید. اگر در ابتدا علایق و نیازهای همکارتان را مدنظر قرار دهید به احتمال زیاد گفتوگوی موثری خواهید داشت. با در ذهن داشتن این موارد فرصت خواهید داشت تا حتی قبل از شروع مکالمه علایق مشترک و متفاوتتان را شناسایی کنید.
میتوانید برای شروع مکالمه به همکارتان پیشنهاد بدهید که ابتدا او صحبت کند و بعد خودتان وارد بحث شوید. اگر قلبا علاقهمند به کشف زمینه مشترک با همکارتان باشید شیوههای مختلف بسیاری برای ورود به گفتوگو وجود دارد.
علاوهبر جستجوی نقاط مشترک حواستان به عدمتقارنهای احتمالی هم باشد. علایق ناهمراستا هم میتوانند مفید باشد. مثلا شاید شما در موقیعتی مثل محیط کار از فکر کردن به پروژههای جدید و نظارت بر مرحله اکتشاف لذت ببرید درحالیکه همکارتان با مدیریت انجام پروژه شکوفا میشود. به چنین فرصتهایی برای تقسیم کار توجه کنید؛ آنوقت میتوانید برای رسیدن به منافع مشترک با هم کار کنید.
وقتی در گفتوگو نوبت به شما میرسد میتوانید دنبال راههایی بگردید تا دیدگاه خودتان را مطرح کنید و در عین حال شکافها را هم برطرف کنید.
🔸پر واضح است که هیچکدام از این رویکردها آسان نیستند؛ بهخصوص در موقعیتهای احساسی. این رویکردها زمانبر هم هستند. مدیریت تعارض یک فرآیند است، نه یک رویداد. اما اگر این استراتژیها را با خلوصنیت بهکار گیرید میتوانید بیدرنگ از تنش فراتر بروید و ارتباط را به سمت مرحله موثرتری سوق دهید.
منبع: Harvard.edu
@orgteachings
🔸احتمالا همه ما در محیط کار با تعارضهایی مواجه بودهایم که در روحیه ما تاثیر میگذارند، بازدهیمان را محدود میکنند و حتی ممکن است باعث شوند مجبور شویم سراغ شغل دیگری برویم.
شاید نتوان تعارض در محیط کار را بهطور کامل از بین برد؛ اما اگر قادر باشید چنین اختلافی را هدایت و حل کنید خواهید دید که میتوانید پویایی خود و تیمتان را بهبود ببخشید و با هم به نتایجی دست پیدا کنید که برای رسیدن به آنها تلاش کردهاید.
🔸بیایید نگاهی به یک تعارض رایج در محیط کار بیندازیم. فرض کنیم یک مدیر جدید استخدام شده تا بر پروژههای خاص موجود در دپارتمان شما نظارت کند؛ اما شما اطمینان ندارید که نقشها چگونه بازتعریف میشوند و مسوولیتها به چه شکل تخصیص داده میشوند.
طبیعی است که در چنین موقعیتی احساس کنید کنترل اوضاع از دستتان خارج شده و از ناشناختهها وحشت داشته باشید. برای اینکه اجازه ندهید تشویش بر شما غالب شود، باید خود را ملزم کنید تا حد امکان صادق و اهل ارتباط برقرارکردن باشید.
🔸گفتوگویی سازنده با همتای جدیدتان میتواند به هر دوی شما کمک کند تا با واقعیت جدید سازگار شوید و در جهت اهداف مشترک با فشار روانی کمتر و درک بیشتر حرکت کنید.
🔸با بهکارگیری سه استراتژی زیر، میتوانید شانس مسیری هموار را به سمت جلو به حداکثر برسانید.
1⃣ دعوتنامهای برای ملاقات درست کنید
ابتکار عمل را در دست بگیرید و با همکار جدیدتان ارتباط برقرار کنید. میتوانید یک ایمیل بفرستید اما برای شروع، به این فکر کنید که فرد مقابل چه احساسی دارد. به هرحال، او بهعنوان عضو جدید تیم وارد موقعیتی شده است که افراد از قبل با مسوولیتها و نقش خود آشنا هستند و ممکن است این امر او را کمی دچار اضطراب کند.
عبارتهایی که در ابتدای پیامتان مینویسید میتواند چنین ساختاری داشته باشد: «به راهنمایی شما در زمینه... نیاز دارم» یا «اگر امکان دارد درباره موضوع ... با هم صحبت کنیم» یا «آیا امکان دارد که...».
چنین عبارتهایی برای شروع مکالمه نشاندهنده این هستند که شما برای تجربه و قضاوت همکار جدیدتان احترام قائلهستید. این عبارات اطمینانخاطر میدهند که این دعوتی برای مبارزه نیست، بلکه تلاشی خالصانه برای ایجاد تفاهم و مصالحه است.
میتوانید ایمیلتان را با خوشآمدگویی به آنها برای پیوستن به تیم شروع کنید.
2⃣ محل گفتوگو را بیطرفانه انتخاب کنید
اگر میخواهید گفتوگویی موثر و مشترک داشته باشید به یک فضای بیطرف نیاز دارید. معمولا نمیتوان موانع پیشروی ارتباط موثر را پیشبینی کرد. احتمال اینکه دفتر کار که ماهیتا محل قدرت است بتواند منجر به مدیریت صحیح و موثر تعارض شود کم است بهخصوص اگر در دفتر خودتان و یا در دفتر همکارتان با او ملاقات کنید. پیشنهاد کنید با هم به کافهتریا بروید و قهوه بنوشید یا خارج از دفترکار به پیادهروی بروید.
3⃣ با استراتژی باب گفتوگو را باز کنید
حالا وقت آن رسیده که برای گفتوگو آماده شوید. اگر در ابتدا علایق و نیازهای همکارتان را مدنظر قرار دهید به احتمال زیاد گفتوگوی موثری خواهید داشت. با در ذهن داشتن این موارد فرصت خواهید داشت تا حتی قبل از شروع مکالمه علایق مشترک و متفاوتتان را شناسایی کنید.
میتوانید برای شروع مکالمه به همکارتان پیشنهاد بدهید که ابتدا او صحبت کند و بعد خودتان وارد بحث شوید. اگر قلبا علاقهمند به کشف زمینه مشترک با همکارتان باشید شیوههای مختلف بسیاری برای ورود به گفتوگو وجود دارد.
علاوهبر جستجوی نقاط مشترک حواستان به عدمتقارنهای احتمالی هم باشد. علایق ناهمراستا هم میتوانند مفید باشد. مثلا شاید شما در موقیعتی مثل محیط کار از فکر کردن به پروژههای جدید و نظارت بر مرحله اکتشاف لذت ببرید درحالیکه همکارتان با مدیریت انجام پروژه شکوفا میشود. به چنین فرصتهایی برای تقسیم کار توجه کنید؛ آنوقت میتوانید برای رسیدن به منافع مشترک با هم کار کنید.
وقتی در گفتوگو نوبت به شما میرسد میتوانید دنبال راههایی بگردید تا دیدگاه خودتان را مطرح کنید و در عین حال شکافها را هم برطرف کنید.
🔸پر واضح است که هیچکدام از این رویکردها آسان نیستند؛ بهخصوص در موقعیتهای احساسی. این رویکردها زمانبر هم هستند. مدیریت تعارض یک فرآیند است، نه یک رویداد. اما اگر این استراتژیها را با خلوصنیت بهکار گیرید میتوانید بیدرنگ از تنش فراتر بروید و ارتباط را به سمت مرحله موثرتری سوق دهید.
منبع: Harvard.edu
@orgteachings
Forwarded from مدیریت رفتار سازمانی
پروژهای به نام شادی
⭕️ رسیدن به شادی، یک فرآیند و به عبارت بهتر یک پروژه است. بسیاری از نویسندگان و صاحبنظران عرصه شادیآفرینی بر سر این موضوع اتفاق نظر دارند که افراد شاد، افرادی پربازدهتر، کمککنندهتر، دوست داشتنیتر، خلاقتر، علاقمندتر به دیگران و سالمتر هستند و همه آرزوی دوستی، همکاری یا همسایه بودن با آنها را دارند. نقطه اشتراک اغلب افراد شاد در تفکرات و نگرشهای آنها نهفته است.
⭕️ واقعیت انکارناپذیر درباره شادی این است که بدون اعتقاد به اینکه شما آدم شادی هستید، هیچگاه نخواهید توانست شاد بمانید. خیلیها فقط چون فکر میکنند شاد هستند و به شاد بودن خود اعتقاد کامل دارند، به شادی میرسند حتی اگر برخی اسباب شاد بودن را در اختیار نداشته باشند.
خیلیها مشاغل بسیار طاقتفرسایی دارند؛ اما درجه شادیشان نسبت به کسانی که مشاغل سادهتری را برعهده دارند، بیشتر است.
⭕️ پس از مرحله اندیشیدن به شادی و اعتقاد پیدا کردن نسبت به آن، نوبت به ترکیب کردن آن با مفهوم زندگی و کار میرسد. یعنی همان کاری که در مورد یافتن گوهر درون رخ میدهد.
شادی هنگامی که معنادار باشد، به همان احساس در انسان منتهی میشود که پس از شناختن گوهر درون و انجام مشاغلی مرتبط با استعدادهای درونی به انسان دست میدهد و کار کردن را به یک فعالیت لذت بخش تبدیل میکند، هرچند که نمیتواند تضمینی باشد برای اینکه شما همیشه در محل کارتان شاد باشید.
⭕️ حتی افرادی که با گوهر درونشان زندگی میکنند، نیز روزهای بد و ناشاد خواهند داشت و از دوستان و همکاران خود لطمه خواهند خورد. آنها نیز مثل سایر افراد اشتباه میکنند و دچار استرسهای کاری میشوند. با این حال، هر چه افراد بیشتر و عمیقتر در گوهر وجودشان فرو روند، بیشتر و عمیقتر شاد خواهند شد و در نتیجه از انجام هر کاری لذت خواهند برد و کارشان را به مثابه یک فرآیند لذت بخش به انجام خواهند رساند.
⭕️ حال اگر به این نتیجه رسیدهاید که برای رسیدن به شادی در کار و لذت بردن از شغلی که در اختیار دارید باید پروژهای به نام شادی را برای خود به مرحله اجرا درآورید تا به شادی در کار بیشتری دست یابید، لازم است برای سوالات زیر پاسخهای دقیقی داشته باشید:
🔸احساس رفاه و شادی شما در حال حاضر چه تفاوتی با گذشته کرده است؟
🔸شادترین روزهای زندگیتان یا در محل کارتان چه روزهایی بوده است؟
🔸 آیا احساس میکنید عمده وقت خود را صرف کاری میکنید که دارای هدف ارزشمند و واقعی برای خودتان و دیگران است؟
🔸 نظرتان درباره موفقیت در زندگی یا کارتان چیست؟
🔸 کدام عوامل برای شما در کارتان الهامبخش هستند؟
🔸 اگر شغلهای مختلفی را تجربه کردهاید در کدام شغل احساس شادی بیشتری داشتهاید و چرا؟
🔸 شما برای اجرای پروژه شادیتان چه کارهایی کردهاید یا میخواهید بکنید؟
👤 کن رابینسون
📖 کتاب Finding Your Element
@organizationalbehavior
⭕️ رسیدن به شادی، یک فرآیند و به عبارت بهتر یک پروژه است. بسیاری از نویسندگان و صاحبنظران عرصه شادیآفرینی بر سر این موضوع اتفاق نظر دارند که افراد شاد، افرادی پربازدهتر، کمککنندهتر، دوست داشتنیتر، خلاقتر، علاقمندتر به دیگران و سالمتر هستند و همه آرزوی دوستی، همکاری یا همسایه بودن با آنها را دارند. نقطه اشتراک اغلب افراد شاد در تفکرات و نگرشهای آنها نهفته است.
⭕️ واقعیت انکارناپذیر درباره شادی این است که بدون اعتقاد به اینکه شما آدم شادی هستید، هیچگاه نخواهید توانست شاد بمانید. خیلیها فقط چون فکر میکنند شاد هستند و به شاد بودن خود اعتقاد کامل دارند، به شادی میرسند حتی اگر برخی اسباب شاد بودن را در اختیار نداشته باشند.
خیلیها مشاغل بسیار طاقتفرسایی دارند؛ اما درجه شادیشان نسبت به کسانی که مشاغل سادهتری را برعهده دارند، بیشتر است.
⭕️ پس از مرحله اندیشیدن به شادی و اعتقاد پیدا کردن نسبت به آن، نوبت به ترکیب کردن آن با مفهوم زندگی و کار میرسد. یعنی همان کاری که در مورد یافتن گوهر درون رخ میدهد.
شادی هنگامی که معنادار باشد، به همان احساس در انسان منتهی میشود که پس از شناختن گوهر درون و انجام مشاغلی مرتبط با استعدادهای درونی به انسان دست میدهد و کار کردن را به یک فعالیت لذت بخش تبدیل میکند، هرچند که نمیتواند تضمینی باشد برای اینکه شما همیشه در محل کارتان شاد باشید.
⭕️ حتی افرادی که با گوهر درونشان زندگی میکنند، نیز روزهای بد و ناشاد خواهند داشت و از دوستان و همکاران خود لطمه خواهند خورد. آنها نیز مثل سایر افراد اشتباه میکنند و دچار استرسهای کاری میشوند. با این حال، هر چه افراد بیشتر و عمیقتر در گوهر وجودشان فرو روند، بیشتر و عمیقتر شاد خواهند شد و در نتیجه از انجام هر کاری لذت خواهند برد و کارشان را به مثابه یک فرآیند لذت بخش به انجام خواهند رساند.
⭕️ حال اگر به این نتیجه رسیدهاید که برای رسیدن به شادی در کار و لذت بردن از شغلی که در اختیار دارید باید پروژهای به نام شادی را برای خود به مرحله اجرا درآورید تا به شادی در کار بیشتری دست یابید، لازم است برای سوالات زیر پاسخهای دقیقی داشته باشید:
🔸احساس رفاه و شادی شما در حال حاضر چه تفاوتی با گذشته کرده است؟
🔸شادترین روزهای زندگیتان یا در محل کارتان چه روزهایی بوده است؟
🔸 آیا احساس میکنید عمده وقت خود را صرف کاری میکنید که دارای هدف ارزشمند و واقعی برای خودتان و دیگران است؟
🔸 نظرتان درباره موفقیت در زندگی یا کارتان چیست؟
🔸 کدام عوامل برای شما در کارتان الهامبخش هستند؟
🔸 اگر شغلهای مختلفی را تجربه کردهاید در کدام شغل احساس شادی بیشتری داشتهاید و چرا؟
🔸 شما برای اجرای پروژه شادیتان چه کارهایی کردهاید یا میخواهید بکنید؟
👤 کن رابینسون
📖 کتاب Finding Your Element
@organizationalbehavior
✳️ #نکات مدیریتی
✅ "خودمان و دیگران را ببخشیم"
چارلز هندی میگوید: از یک امریکایی پرسیدم که راز موفقیت های ممتاز شرکت شما چیست. او پاسخ داد: "بخشش" و توضیح داد که ما به کارکنان شغل های مهم و مسئولیت های حساس واگذار می کنیم. آنها در انجام وظیفه خود به ناچار اشتباه می کنند، لکن از اشتباهاتشان یاد می گیرند. ما نیز آنها را بابت این اشتباهات می بخشیم و آنها دیگر اشتباه نمی کنند.
👈اگر اجازه تجربه کردن و آزمودن ایده ها و راه های جدید را به خودمان و دیگران ندهیم و اشتباهات و شکست های خود و دیگران را تحمل نکنیم، یاد نمی گیریم و تغییر نمی کنیم.
بخشیدن خودمان گاهی دشوارتر از بخشیدن دیگران است. باید توجه داشته باشیم که اشتباه و شکست، جزئی از بازی زندگی است و چیزی از ارزش های ما کم نمی کند! اشتباه فقط زمانی بد است که تکرار شود و فقط وقتی تکرار می شود که از اشتباه قبلی یاد نگرفته باشیم. /کانال مدیریت اجرایی
👈ما و سازمان ما هزینه اشتباه را پرداخته ایم پس، چرا آن را مستند و منتشر نکنیم و از آن بعنوان یک تجربه، درس آموزی نداشته باشیم؟
بازنشراز کانالIBM
✅ "خودمان و دیگران را ببخشیم"
چارلز هندی میگوید: از یک امریکایی پرسیدم که راز موفقیت های ممتاز شرکت شما چیست. او پاسخ داد: "بخشش" و توضیح داد که ما به کارکنان شغل های مهم و مسئولیت های حساس واگذار می کنیم. آنها در انجام وظیفه خود به ناچار اشتباه می کنند، لکن از اشتباهاتشان یاد می گیرند. ما نیز آنها را بابت این اشتباهات می بخشیم و آنها دیگر اشتباه نمی کنند.
👈اگر اجازه تجربه کردن و آزمودن ایده ها و راه های جدید را به خودمان و دیگران ندهیم و اشتباهات و شکست های خود و دیگران را تحمل نکنیم، یاد نمی گیریم و تغییر نمی کنیم.
بخشیدن خودمان گاهی دشوارتر از بخشیدن دیگران است. باید توجه داشته باشیم که اشتباه و شکست، جزئی از بازی زندگی است و چیزی از ارزش های ما کم نمی کند! اشتباه فقط زمانی بد است که تکرار شود و فقط وقتی تکرار می شود که از اشتباه قبلی یاد نگرفته باشیم. /کانال مدیریت اجرایی
👈ما و سازمان ما هزینه اشتباه را پرداخته ایم پس، چرا آن را مستند و منتشر نکنیم و از آن بعنوان یک تجربه، درس آموزی نداشته باشیم؟
بازنشراز کانالIBM