Forwarded from باشگاه مديران موفق
🌱 هیچ سازمانی نمی تواند کاری بیشتر از توانایی کارکنانش انجام دهد.
پیتر دراکر
پیتر دراکر
Forwarded from اكونوميست فارسی
لال شو، چشمانت را هم ببند! می خواهم مدیریت کنم
مهماندار هواپیما همیشه قبل از پرواز توضیحاتی می دهد مثلاً از مسافران میخواهد لوازم الکترونیکی خود را در طول پرواز خاموش کنند. یکی از توصیههایی که سالها در پروازها شنیدهام این است: «پنجرههای هواپیما را به هنگام برخاستن و نشستن هواپیما باز نگه دارید.»
در همه این سالها بارها پیش خودم فکر کردم چرا از مسافران خواسته میشود درپوش پنجرهها را باز نگه دارند، تا بالاخره دیشب در پرواز سرمهماندار خوشخلقی حضور داشت و از او پرسیدم او پاسخ داد «ما از مسافران میخواهیم پنجرهها را باز نگه دارند تا بتوانند بیرون را ببینند و اگر حادثهای اتفاق افتاد و تهدیدی متوجه پرواز شد، سریع ما را خبر کنند.
صنعت هوا و فضا بسیار حساس و دقیق است. مطمئنم در این صنعت، مطالعاتی انجامشده و مسافران در مواردی توانستهاند حوادث یا تهدیداتی را به کادر پرواز اطلاع دهند که باز نگه داشتن پنجرهها به رویه معمول تبدیل شده است. این توصیه همچنین به این معناست که حتی در صنعتی به دقت و حساسیت صنعت هوایی که کادر پرواز از سلامت هواپیما مطمئن میشوند تا پرواز کنند، باز هم از مسافران میخواهند دید خود را کور نکنید و در مواقع حساسی نظیر برخاستن و فرود، با دقت وضعیت را تحت نظر داشته باشند و هر اشکالی را به مسئولین خبر دهند.
پرواز یک هواپیما به داستان مدیریت سازمان و بیش از همه به اداره کشور شباهت دارد. هر مدیر ارشدی در هر سطحی، به نفع خودش و افراد تحت فرمانش است که از آنها بخواهد پنجرهها را باز نگه دارید و دید خود را کور نکنید؛ و به محض مشاهده هر تهدیدی، تیم اداره دستگاه، سازمان یا کشور را مطلع کنید (برگرفته از نوشته دکتر محمدفاضلی، جامعه پژوه و ژرف اندیش معاصر).
🔻تجویز راهبردی:
استاد برجسته دانشگاه استنفورد [دکتر جیم کالینز] می گوید که ما سازمان های عالی را با سازمان های معمولی مقایسه کردیم و ﻫﯿﭻ ﻣﺪرﮐﯽ ﭘﯿﺪا ﻧﮑﺮدﯾﻢ ﮐﻪ ﻧﺸﺎن دﻫﺪ سازمانهای عالی «اﻃﻼﻋﺎت ﺑﯿﺸﺘﺮ» ﯾﺎ ﺑﻬﺘـﺮی ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ سازمانهای ﻫﻢ ﺗﺮاز ﺧﻮد داﺷﺘﻨﺪ. ﻫﺮ دو ﮔﺮوه سازمانها ﺑﻪ ﻃﻮر ﯾﮑﺴﺎن ﺑﻪ اﻃﻼﻋﺎت ﻣﻨﺎﺳﺐ دﺳﺘﺮﺳﯽ داﺷﺘﻨﺪ. اما آن ها تصمیمات و واکنش های بهتر و سریع تری داشتند. ﮐﻠﯿﺪ اﯾﻦ ﻣﻌﻤﺎ ﻧﻪ در اﻃﻼﻋﺎت ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻠﮑﻪ در ﺗﺒﺪﯾﻞ اﻃﻼﻋﺎت ﺑﻪ اﻃﻼﻋﺎت ﻏﯿﺮﻗﺎﺑﻞ اﻏﻤﺎض اﺳﺖ. سازمانهای عالی سازوکارهایی دارند که حقایق ناخوشایند را می توانند افشا کنند و در مورد آن صحبت و تصمیم گیری کنند. آن ها می دانند كه كارمندان به دلایل مختلف تمایل دارند که واقعيات ناخوشايند را پنهان سازند.
وی تکنیک پرچم قرمز را پیشنهاد میکند: در این تکنیک، افراد اجازه دارند به تعداد محدودی هرگونه اطلاعات/دیدگاه/سیگنالی را مطرح کنند و تصمیمگیران موظفند که به آن اطلاعات توجه نشان دهند و سریعاً به آن رسیدگی کنند. خود وی این تکنیک را سر کلاس خود اینگونه اجرا می کند: او یک پرچم قرمز ابتدای ترم به دانشجویان می دهد و به آن ها می گوید که می توانید یک بار هر زمانی که خواستید آن را بلند کنید. اگر آنرا بلند کنید، کلاس به یک باره متوقف خواهد شد و نظر شما بیان خواهد شد. در ازای نظری که می دهید هیچ بازخواستی نخواهید شد و کاملا آزادید که نظر خود را بیان کنید و من موظم به آن نظر شما رسیدگی کنم و پاسخ روشن دهم.
دروغ های شیرین یا حقایق تلخ کدام یک را انتخاب می کنید؟ شنیدن حقایق تلخ، سخت است و از آن سخت تر، بیان آن. چون کسانی که حقایق تلخ را بیان می کنند معمولا پاداشی دریافت نمی کنند. هزینه بیان واقعیات را پایین بیاورید تا در معرض اطلاعات دست اول واقعی قرار بگیرید. ناراحت شدن از یک حقیقت، بهتر از تسکین یافتن با یک دروغ است!
از این منظر، راهبری هر جایی را بر عهده دارید، چه یک خانواده سه نفره، یک مدرسه سی نفره یک سازمان سیصد نفره و یا یک استان یا کشور دو نکته را باید رعایت کنیم:
1-دید همکاران، اعضای خانواده، شهروندان و همراهان خود را کور نکنید!
2-هزینه انتقاد یا بیان دیدگاه را پایین بیاورید به عبارت دیگر آن ها را لال نکنید!
بگذارید فرزندتان، همکارتان، شهروندتان، زیردست تان نیز به واقعیت ها دسترسی داشته باشد و بگذارید تحلیل و نگاه خودش را آزادانه به اشتراک بگذارد. اداره شهر کورها و لال ها ممکن است در کوتاه مدت آسان به نظر برسد اما در بلندمدت فاجعه آفرین است. بگذارید پنجره ها (دید همراهان) و حنجره ها (زبان همراهان) باز و گویا باشد تا همه خطرها را گوشزد کنند و گزینه ها را طرح کنند.
آن هایی که اجازه بالا آمدن پرچم های قرمز را نمی دهند، دیر یا زود با کارت قرمز از صحنه روزگار محو خواهند شد.
💭 مجتبی_لشکربلوکی
@economistfarsi
🌐کانال اکونومیست فارسی
مهماندار هواپیما همیشه قبل از پرواز توضیحاتی می دهد مثلاً از مسافران میخواهد لوازم الکترونیکی خود را در طول پرواز خاموش کنند. یکی از توصیههایی که سالها در پروازها شنیدهام این است: «پنجرههای هواپیما را به هنگام برخاستن و نشستن هواپیما باز نگه دارید.»
در همه این سالها بارها پیش خودم فکر کردم چرا از مسافران خواسته میشود درپوش پنجرهها را باز نگه دارند، تا بالاخره دیشب در پرواز سرمهماندار خوشخلقی حضور داشت و از او پرسیدم او پاسخ داد «ما از مسافران میخواهیم پنجرهها را باز نگه دارند تا بتوانند بیرون را ببینند و اگر حادثهای اتفاق افتاد و تهدیدی متوجه پرواز شد، سریع ما را خبر کنند.
صنعت هوا و فضا بسیار حساس و دقیق است. مطمئنم در این صنعت، مطالعاتی انجامشده و مسافران در مواردی توانستهاند حوادث یا تهدیداتی را به کادر پرواز اطلاع دهند که باز نگه داشتن پنجرهها به رویه معمول تبدیل شده است. این توصیه همچنین به این معناست که حتی در صنعتی به دقت و حساسیت صنعت هوایی که کادر پرواز از سلامت هواپیما مطمئن میشوند تا پرواز کنند، باز هم از مسافران میخواهند دید خود را کور نکنید و در مواقع حساسی نظیر برخاستن و فرود، با دقت وضعیت را تحت نظر داشته باشند و هر اشکالی را به مسئولین خبر دهند.
پرواز یک هواپیما به داستان مدیریت سازمان و بیش از همه به اداره کشور شباهت دارد. هر مدیر ارشدی در هر سطحی، به نفع خودش و افراد تحت فرمانش است که از آنها بخواهد پنجرهها را باز نگه دارید و دید خود را کور نکنید؛ و به محض مشاهده هر تهدیدی، تیم اداره دستگاه، سازمان یا کشور را مطلع کنید (برگرفته از نوشته دکتر محمدفاضلی، جامعه پژوه و ژرف اندیش معاصر).
🔻تجویز راهبردی:
استاد برجسته دانشگاه استنفورد [دکتر جیم کالینز] می گوید که ما سازمان های عالی را با سازمان های معمولی مقایسه کردیم و ﻫﯿﭻ ﻣﺪرﮐﯽ ﭘﯿﺪا ﻧﮑﺮدﯾﻢ ﮐﻪ ﻧﺸﺎن دﻫﺪ سازمانهای عالی «اﻃﻼﻋﺎت ﺑﯿﺸﺘﺮ» ﯾﺎ ﺑﻬﺘـﺮی ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ سازمانهای ﻫﻢ ﺗﺮاز ﺧﻮد داﺷﺘﻨﺪ. ﻫﺮ دو ﮔﺮوه سازمانها ﺑﻪ ﻃﻮر ﯾﮑﺴﺎن ﺑﻪ اﻃﻼﻋﺎت ﻣﻨﺎﺳﺐ دﺳﺘﺮﺳﯽ داﺷﺘﻨﺪ. اما آن ها تصمیمات و واکنش های بهتر و سریع تری داشتند. ﮐﻠﯿﺪ اﯾﻦ ﻣﻌﻤﺎ ﻧﻪ در اﻃﻼﻋﺎت ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻠﮑﻪ در ﺗﺒﺪﯾﻞ اﻃﻼﻋﺎت ﺑﻪ اﻃﻼﻋﺎت ﻏﯿﺮﻗﺎﺑﻞ اﻏﻤﺎض اﺳﺖ. سازمانهای عالی سازوکارهایی دارند که حقایق ناخوشایند را می توانند افشا کنند و در مورد آن صحبت و تصمیم گیری کنند. آن ها می دانند كه كارمندان به دلایل مختلف تمایل دارند که واقعيات ناخوشايند را پنهان سازند.
وی تکنیک پرچم قرمز را پیشنهاد میکند: در این تکنیک، افراد اجازه دارند به تعداد محدودی هرگونه اطلاعات/دیدگاه/سیگنالی را مطرح کنند و تصمیمگیران موظفند که به آن اطلاعات توجه نشان دهند و سریعاً به آن رسیدگی کنند. خود وی این تکنیک را سر کلاس خود اینگونه اجرا می کند: او یک پرچم قرمز ابتدای ترم به دانشجویان می دهد و به آن ها می گوید که می توانید یک بار هر زمانی که خواستید آن را بلند کنید. اگر آنرا بلند کنید، کلاس به یک باره متوقف خواهد شد و نظر شما بیان خواهد شد. در ازای نظری که می دهید هیچ بازخواستی نخواهید شد و کاملا آزادید که نظر خود را بیان کنید و من موظم به آن نظر شما رسیدگی کنم و پاسخ روشن دهم.
دروغ های شیرین یا حقایق تلخ کدام یک را انتخاب می کنید؟ شنیدن حقایق تلخ، سخت است و از آن سخت تر، بیان آن. چون کسانی که حقایق تلخ را بیان می کنند معمولا پاداشی دریافت نمی کنند. هزینه بیان واقعیات را پایین بیاورید تا در معرض اطلاعات دست اول واقعی قرار بگیرید. ناراحت شدن از یک حقیقت، بهتر از تسکین یافتن با یک دروغ است!
از این منظر، راهبری هر جایی را بر عهده دارید، چه یک خانواده سه نفره، یک مدرسه سی نفره یک سازمان سیصد نفره و یا یک استان یا کشور دو نکته را باید رعایت کنیم:
1-دید همکاران، اعضای خانواده، شهروندان و همراهان خود را کور نکنید!
2-هزینه انتقاد یا بیان دیدگاه را پایین بیاورید به عبارت دیگر آن ها را لال نکنید!
بگذارید فرزندتان، همکارتان، شهروندتان، زیردست تان نیز به واقعیت ها دسترسی داشته باشد و بگذارید تحلیل و نگاه خودش را آزادانه به اشتراک بگذارد. اداره شهر کورها و لال ها ممکن است در کوتاه مدت آسان به نظر برسد اما در بلندمدت فاجعه آفرین است. بگذارید پنجره ها (دید همراهان) و حنجره ها (زبان همراهان) باز و گویا باشد تا همه خطرها را گوشزد کنند و گزینه ها را طرح کنند.
آن هایی که اجازه بالا آمدن پرچم های قرمز را نمی دهند، دیر یا زود با کارت قرمز از صحنه روزگار محو خواهند شد.
💭 مجتبی_لشکربلوکی
@economistfarsi
🌐کانال اکونومیست فارسی
✳️ ده روش کاربردی براى مغلوب كردن نگرانى ها
1️⃣ خطاهاى فكرى (شناختى) خود را شناسايى كنيد.
2️⃣ مشخص كنيد با چه احتمالى ممكن است آنچه را نگرانش هستيد به واقع اتفاق افتد.
3️⃣ بدترين نتيجه، محتمل ترين نتيجه و بهترين نتيجه را مشخص كنيد.
4️⃣ براى خود داستانى درباره نتايج بهتر تعريف كنيد.
5️⃣ مدرك و نشانه اى ثبت كنيد كه ثابت كند اتفاق بسيار بدى نخواهد افتاد.
6️⃣ پيش بينى خود را آزمون كنيد.
7️⃣ با پيش بينى هاى خود برخورد عاقلانه كنيد.
8️⃣ به اين فكر كنيد اگر حادثه ناخوشايندى كه شما پيش بينى مي كنيد اتفاق افتد، از شما چه كارى ساخته است.
9️⃣ فرض كنيد دوست شما با مشكل روبرو شود، به او چه توصيه اى مي كنيد.
🔟 به خودتان نشان دهيد كه اين به واقع مسئله خاصى نيست.
@ExecutiveManagement
1️⃣ خطاهاى فكرى (شناختى) خود را شناسايى كنيد.
2️⃣ مشخص كنيد با چه احتمالى ممكن است آنچه را نگرانش هستيد به واقع اتفاق افتد.
3️⃣ بدترين نتيجه، محتمل ترين نتيجه و بهترين نتيجه را مشخص كنيد.
4️⃣ براى خود داستانى درباره نتايج بهتر تعريف كنيد.
5️⃣ مدرك و نشانه اى ثبت كنيد كه ثابت كند اتفاق بسيار بدى نخواهد افتاد.
6️⃣ پيش بينى خود را آزمون كنيد.
7️⃣ با پيش بينى هاى خود برخورد عاقلانه كنيد.
8️⃣ به اين فكر كنيد اگر حادثه ناخوشايندى كه شما پيش بينى مي كنيد اتفاق افتد، از شما چه كارى ساخته است.
9️⃣ فرض كنيد دوست شما با مشكل روبرو شود، به او چه توصيه اى مي كنيد.
🔟 به خودتان نشان دهيد كه اين به واقع مسئله خاصى نيست.
@ExecutiveManagement
✳️ فرهیختگان ارجمند،مدیران و فراگیران گرانقدر
سلام ووقت به خیر
مفتخریم کماکان به منظورارتقای دانش و مهارت عزیزان در کانال تلگرامی"مدیریت اجرایی" به آدرس :
@ExecutiveManagement
در خدمتتان هستیم.ازاینکه با معرفی کانال به سایرعزیزان مارادر انجام رسالت خود که همانا رشدوتوسعه سرمایه های انسانی کشور عزیزمان ایران است یاری می فرمایید، سپاسگزاریم.
سلام ووقت به خیر
مفتخریم کماکان به منظورارتقای دانش و مهارت عزیزان در کانال تلگرامی"مدیریت اجرایی" به آدرس :
@ExecutiveManagement
در خدمتتان هستیم.ازاینکه با معرفی کانال به سایرعزیزان مارادر انجام رسالت خود که همانا رشدوتوسعه سرمایه های انسانی کشور عزیزمان ایران است یاری می فرمایید، سپاسگزاریم.
Forwarded from آخرین اخبار فناوری
✳️ چگونه یک مدیر کاریزماتیک باشیم؟
جذبه مدیریتی داشتن فراتر از محبوبیت و قدرت پیدا کردن در بین دیگران است. یکی از مهمترین فوایدش اینست که در کاهش استرس به مدیر کمک میکند. مدیرانی که جذبهی مدیریتی دارند و بر لحظه تمرکز میکنند، بهتر میتوانند به روشهای مختلف با انواع چالشها روبهرو شوند. سه عامل "جذبه مدیریتی" را بوجود میآورد:
➊ متانت: چطور رفتار میکنید؟
➋ ظاهر: چطور به نظر میرسید؟
➌ ارتباط: چطور صحبت میکنید؟
هیولت میگوید: طرز رفتار شما نشان دهنده اعتمادبنفس و تواناییتان برای منتقل کردن افکار و ایدههایتان است. او میگوید: اینروزها ما برای رهبرانی ارزش قائلیم که آرام و با اعتمادبنفس هستند، نه آنهایی که از سختگیری برای پیدا کردن دنبالهرو استفاده میکنند.
وی معتقد است این مدیران:
• آرامتر هستند.
• درک و تفکر شفافی دارند.
• شجاعت بیشتری مییابند.
• انرژی و اشتیاق بیشتری دارند.
• بهتر با تغییرات مواجه میشوند.
• تمرکز بیشتری بر اولویتها دارند.
• قدرت مجاب کردن شان بالاتر است.
• توانایی بیشتری در کنترل اختلافات دارند.
بازنشراز: آکادمی مدیریت حرفه ای
جذبه مدیریتی داشتن فراتر از محبوبیت و قدرت پیدا کردن در بین دیگران است. یکی از مهمترین فوایدش اینست که در کاهش استرس به مدیر کمک میکند. مدیرانی که جذبهی مدیریتی دارند و بر لحظه تمرکز میکنند، بهتر میتوانند به روشهای مختلف با انواع چالشها روبهرو شوند. سه عامل "جذبه مدیریتی" را بوجود میآورد:
➊ متانت: چطور رفتار میکنید؟
➋ ظاهر: چطور به نظر میرسید؟
➌ ارتباط: چطور صحبت میکنید؟
هیولت میگوید: طرز رفتار شما نشان دهنده اعتمادبنفس و تواناییتان برای منتقل کردن افکار و ایدههایتان است. او میگوید: اینروزها ما برای رهبرانی ارزش قائلیم که آرام و با اعتمادبنفس هستند، نه آنهایی که از سختگیری برای پیدا کردن دنبالهرو استفاده میکنند.
وی معتقد است این مدیران:
• آرامتر هستند.
• درک و تفکر شفافی دارند.
• شجاعت بیشتری مییابند.
• انرژی و اشتیاق بیشتری دارند.
• بهتر با تغییرات مواجه میشوند.
• تمرکز بیشتری بر اولویتها دارند.
• قدرت مجاب کردن شان بالاتر است.
• توانایی بیشتری در کنترل اختلافات دارند.
بازنشراز: آکادمی مدیریت حرفه ای
Forwarded from عکس نگار
❇️ مدل رشد اخلاقی شرکتها و مراحل ۵گانه آن از دید رایدنباخ و رابین
🏢 شرکتی که آقای ابراهیمی در آن کار میکند؛ وارد کننده و فروشندهی لباس از خارج از کشور است و او به تازگی متوجه شده است که تأمین کنندهی خارجی، بچه مدرسهایها را در کارخانهاش استخدام کرده است.
💭 هنگامی که آقای ابراهیمی این مسئله را مطرح میکند، رئیساش به او میگوید که نگران این موضوع نباشد. او میگوید که شرکتشان در یک بازار با حاشیهی سود کم در حال رقابت است و باید هزینههای تأمین را به شکلی مؤثر کاهش دهد و تا زمانی که مشکلی پیش نیامده باید به این موضوع به صورت یک کسبوکار نگاه کند.
@tiheac
👈 بسیاری از سازمانها مانند سازمان آقای ابراهیمی هستند، یعنی سود را به افراد و رشد را به اخلاق ترجیح میدهند.
🔑 با وجود این سازمانهایی وجود دارند که فهمیدهاند میتوانند علاوه بر پایبندی به ارزشهای اخلاقی از راه صحیح کسب سود کنند. این ارزشها میتوانند شامل مسئولیت داشتن در برابر محیط زیست، جوامع و نیز کارمندان باشد.
@tiheac
💡 با اخلاقیتر شدن سازمانها آنها میتوانند وارد مراحل تازهای شوند. در این مقاله توضیح میدهیم که این مراحل چه هستند. همچنین توضیح میدهیم که چگونه میتوانید مرحلهای را که هم اکنون سازمانتان در آن قرار دارد، تشخیص دهید و برای رفتن به سطوح بالاتر چه کارهایی باید انجام دهید.
🔺 https://t.me/joinchat/AAAAADu8W1iNWAO_rSOmGw
🔻 tihe.ac.ir
🏢 شرکتی که آقای ابراهیمی در آن کار میکند؛ وارد کننده و فروشندهی لباس از خارج از کشور است و او به تازگی متوجه شده است که تأمین کنندهی خارجی، بچه مدرسهایها را در کارخانهاش استخدام کرده است.
💭 هنگامی که آقای ابراهیمی این مسئله را مطرح میکند، رئیساش به او میگوید که نگران این موضوع نباشد. او میگوید که شرکتشان در یک بازار با حاشیهی سود کم در حال رقابت است و باید هزینههای تأمین را به شکلی مؤثر کاهش دهد و تا زمانی که مشکلی پیش نیامده باید به این موضوع به صورت یک کسبوکار نگاه کند.
@tiheac
👈 بسیاری از سازمانها مانند سازمان آقای ابراهیمی هستند، یعنی سود را به افراد و رشد را به اخلاق ترجیح میدهند.
🔑 با وجود این سازمانهایی وجود دارند که فهمیدهاند میتوانند علاوه بر پایبندی به ارزشهای اخلاقی از راه صحیح کسب سود کنند. این ارزشها میتوانند شامل مسئولیت داشتن در برابر محیط زیست، جوامع و نیز کارمندان باشد.
@tiheac
💡 با اخلاقیتر شدن سازمانها آنها میتوانند وارد مراحل تازهای شوند. در این مقاله توضیح میدهیم که این مراحل چه هستند. همچنین توضیح میدهیم که چگونه میتوانید مرحلهای را که هم اکنون سازمانتان در آن قرار دارد، تشخیص دهید و برای رفتن به سطوح بالاتر چه کارهایی باید انجام دهید.
🔺 https://t.me/joinchat/AAAAADu8W1iNWAO_rSOmGw
🔻 tihe.ac.ir
Forwarded from عکس نگار
🔍 دربارهی مدل
👔 آر. اریک رایدنباخ (R. Eric Reidenbach) و دونالد رابین (Donald Robin) مدلی مفهومی برای رشد اخلاقی شرکت ایجاد کردند و آن را در سال ۱۹۹۱ در «Journal of Business Ethics» منتشر کردهاند.
🔺 این مدل پنج مرحله را مشخص میکند که یک سازمان با طی کردن هر کدام، گامی به سمت اخلاقیتر شدن برمیدارد:
🔻 مرحلهی ۱– سازمان غیراخلاقی
🔻 مرحلهی ۲– سازمان قانونی
🔻 مرحلهی ۳– سازمان پاسخگو
🔻 مرحلهی ۴– سازمان اخلاقی نوظهور
🔻 مرحلهی ۵– سازمان اخلاقی
👔 با توجه به اینکه رهبران در کنار سود چقدر به موضوعات اخلاقی توجه نشان میدهند، سازمانها در مراحل متفاوتی قرار میگیرند. در مرحلهی ۵ رهبران برای این دو دسته از عوامل ارزش یکسانی قائل هستند.
@tiheac
5️⃣ پنج مرحلهی رشد اخلاقی سازمان
🤓 بیایید با دقت نگاهی به هر یک از این مراحل بیندازیم. این کار به شما کمک میکند که تشخیص دهید سازمانتان در چه مرحلهای قرار دارد و چه اتفاقی باید بیفتد تا به مرحلهی بالاتری منتقل شود.
@tiheac
⭕️ مرحلهی ۱: سازمان غیراخلاقی
👈 سازمانهای غیراخلاقی به اینکه فعالیتهایشان چه تأثیری بر جهان دارد، توجه بسیار کمی دارند. رهبران این سازمانها ممکن است معتقد باشند که این رفتار غیراخلاقی «بهای کسبوکارشان است» و فقط زمانی که کارشان با مشکل روبهرو شود به مسائل اخلاقی توجه میکنند.
@tiheac
⭕️ مرحلهی ۲: سازمان قانونی
👈 سازمانهایی که در مرحلهی قانونی قرار دارند به قوانین و دستورالعملهایی که به صنعتشان مربوط است پایبند هستند. علاوه بر این آنها بر روی نص قانون تمرکز میکنند و به روح آن توجهی ندارند.
این سازمانها ارزشهای خاص شرکت خودشان یا حتی مأموریت یا بیانیهی چشمانداز دارند. در کل آنها معمولا کمترین کار لازم را فقط برای همراهی با قانون انجام میدهند.
@tiheac
⭕️ مرحلهی ۳: سازمانهای پاسخگو
👈 سازمانهای پاسخگو کارشان را با ایجاد تعادل میان قانونگرایی و باروری اخلاقی شروع کردهاند. آنها فشار اجتماعی را برای اقدام جهت منافع جامعه و محیط زیست درک کردهاند و به آن پاسخ میدهند. البته این امر بیشتر به خاطر انتظاری است که از آنها میرود و نه باور آنها برای انجام کار درست.
@tiheac
⭕️ مرحلهی ۴: سازمان اخلاقی نوظهور
👈 سازمانهای اخلاقی نوظهور در حال تجربهی یک تغییر فرهنگی هستند و رهبران آنها رویکرد فعالی نسبت به مسائل اخلاقی دارند. سازمانهای اخلاقی نوظهور تازه در این راه قدم گذاشتهاند. کارمندان در این سازمانها به تازگی به این مسائل توجه میکنند و هنگامی که مسئولیت فردی و پاسخگویی مطرح میشود به قریحهشان اعتماد میکنند.
@tiheac
⭕️ مرحلهی ۵: سازمان اخلاقی
👈 سازمانهای اخلاقی با ارزشهای بنیادین و اخلاقشان زندگی میکنند. آنها همچنان به دنبال سودشان هستند، اما کسبوکارهایی را انتخاب میکنند که به آنها اجازه بدهد در کنار حفظ استانداردهای اخلاقی بالا، سود خوبی هم به دست آورند.
🔺 https://t.me/joinchat/AAAAADu8W1iNWAO_rSOmGw
🔻 tihe.ac.ir
👔 آر. اریک رایدنباخ (R. Eric Reidenbach) و دونالد رابین (Donald Robin) مدلی مفهومی برای رشد اخلاقی شرکت ایجاد کردند و آن را در سال ۱۹۹۱ در «Journal of Business Ethics» منتشر کردهاند.
🔺 این مدل پنج مرحله را مشخص میکند که یک سازمان با طی کردن هر کدام، گامی به سمت اخلاقیتر شدن برمیدارد:
🔻 مرحلهی ۱– سازمان غیراخلاقی
🔻 مرحلهی ۲– سازمان قانونی
🔻 مرحلهی ۳– سازمان پاسخگو
🔻 مرحلهی ۴– سازمان اخلاقی نوظهور
🔻 مرحلهی ۵– سازمان اخلاقی
👔 با توجه به اینکه رهبران در کنار سود چقدر به موضوعات اخلاقی توجه نشان میدهند، سازمانها در مراحل متفاوتی قرار میگیرند. در مرحلهی ۵ رهبران برای این دو دسته از عوامل ارزش یکسانی قائل هستند.
@tiheac
5️⃣ پنج مرحلهی رشد اخلاقی سازمان
🤓 بیایید با دقت نگاهی به هر یک از این مراحل بیندازیم. این کار به شما کمک میکند که تشخیص دهید سازمانتان در چه مرحلهای قرار دارد و چه اتفاقی باید بیفتد تا به مرحلهی بالاتری منتقل شود.
@tiheac
⭕️ مرحلهی ۱: سازمان غیراخلاقی
👈 سازمانهای غیراخلاقی به اینکه فعالیتهایشان چه تأثیری بر جهان دارد، توجه بسیار کمی دارند. رهبران این سازمانها ممکن است معتقد باشند که این رفتار غیراخلاقی «بهای کسبوکارشان است» و فقط زمانی که کارشان با مشکل روبهرو شود به مسائل اخلاقی توجه میکنند.
@tiheac
⭕️ مرحلهی ۲: سازمان قانونی
👈 سازمانهایی که در مرحلهی قانونی قرار دارند به قوانین و دستورالعملهایی که به صنعتشان مربوط است پایبند هستند. علاوه بر این آنها بر روی نص قانون تمرکز میکنند و به روح آن توجهی ندارند.
این سازمانها ارزشهای خاص شرکت خودشان یا حتی مأموریت یا بیانیهی چشمانداز دارند. در کل آنها معمولا کمترین کار لازم را فقط برای همراهی با قانون انجام میدهند.
@tiheac
⭕️ مرحلهی ۳: سازمانهای پاسخگو
👈 سازمانهای پاسخگو کارشان را با ایجاد تعادل میان قانونگرایی و باروری اخلاقی شروع کردهاند. آنها فشار اجتماعی را برای اقدام جهت منافع جامعه و محیط زیست درک کردهاند و به آن پاسخ میدهند. البته این امر بیشتر به خاطر انتظاری است که از آنها میرود و نه باور آنها برای انجام کار درست.
@tiheac
⭕️ مرحلهی ۴: سازمان اخلاقی نوظهور
👈 سازمانهای اخلاقی نوظهور در حال تجربهی یک تغییر فرهنگی هستند و رهبران آنها رویکرد فعالی نسبت به مسائل اخلاقی دارند. سازمانهای اخلاقی نوظهور تازه در این راه قدم گذاشتهاند. کارمندان در این سازمانها به تازگی به این مسائل توجه میکنند و هنگامی که مسئولیت فردی و پاسخگویی مطرح میشود به قریحهشان اعتماد میکنند.
@tiheac
⭕️ مرحلهی ۵: سازمان اخلاقی
👈 سازمانهای اخلاقی با ارزشهای بنیادین و اخلاقشان زندگی میکنند. آنها همچنان به دنبال سودشان هستند، اما کسبوکارهایی را انتخاب میکنند که به آنها اجازه بدهد در کنار حفظ استانداردهای اخلاقی بالا، سود خوبی هم به دست آورند.
🔺 https://t.me/joinchat/AAAAADu8W1iNWAO_rSOmGw
🔻 tihe.ac.ir
https://www.zoomit.ir/2018/5/12/271881/worlds-10-most-powerful-ceos/
قدرتمندترین مدیران جهان از طرف نشریهی فوربز معرفی شدند
قدرتمندترین مدیران جهان از طرف نشریهی فوربز معرفی شدند
✳️ #آموزه_های_مدیریتی
✅ سندورم های سازمانی را بشناسید.
1- تروریسم سازمانی (Organizational Terrorism Syndrome)
در تعدادی از سازمان های سلسله مراتبی که افراد در سطوح سازمانی مختلف اشتغال دارند، این احتمال وجود دارد که کارکنان به خاطر حفظ موقعیت خویش و هم چنین آماده سازی زمینهی لازم برای ارتقای شغلی خود، افراد هم ردیف خود را نزد مدیر سازمان بد جلوه دهند، که به این عمل ترور شخصیت یا تروریسم سازمانی میگویند.
2- سندرم گروه اندیشی (Group Thinking Syndrome)
گروه اندیشی یک نحوه ی تفکر است که در آن اعضاء گروه تحت فشار گروهی، آن چنان محو جو می شوند که از ارزیابی های واقع بینانه باز می مانند و به یک راه حل که مورد نظر گروه است دل می بندند و آن را باور می کنند.
مهمترین نشانهها و عوارض ناشی از گروه اندیشی عبارت است از:
توهّم آسیب ناپذیری
گریز از نقد منطقی
یک سو نگری و تعصب گروهی
کلیشه گرایی و تفکر قالبی
اِعمال فشار بر اعضا
چشم پوشی مفرط از لغزش های گروه
اتفاق آراء و توافق جمعی بی منطق و
نادیده گرفتن اطلاعات مخالف.
3- سندرم آپولو (Apollo Syndrome)
این سندرم اشاره به حالتی دارد که در آن افراد با قابلیت های بسیار بالا در جمع عملکرد ضعیفی دارند. در مبحث مدیریت منابع انسانی، موضوع Apollo Syndrome به فردی اشاره می کند که در رزومه خود، به طور اغراق آمیزی نتیجه و موفقیت تیم هایی که در آن حضور داشته را به خود نسبت می دهد و کارفرمایان پس از استخدام متوجه می شوند چه کلاه بزرگی سرشان رفته است!/کانال مدیریت اجرایی
4- سندرم استکهلم (Stockholm Syndrome)
در این سندرم کارکنان سازمان که سرخورده از بی عدالتی در سازمان خود می باشند، با به اصطلاح «آدم بدها» که میتوان آنها را رقبای خونین سازمان دانست احساس همبستگی بیشتری میکنند و در جهت تامین منافع رقیب بر می آیند.
5- سندرم تغییر مکرر (Repetitive Change Syndrome)
زمانی که سازمانها بیش از توان معقول کارکنان خود در پذیرش تغییر اقدام به بمباران تغییرات میکنند تقریبا هیچ یک از این تغییرات به ثمر نخواهد نشست و یا به صورت ناقص اجرا خواهد شد. فرسایش کارکنان نیز از پیامد های اینگونه تغییرات است. شرکت هایی که از این سندرم رنج میبرند، بیش از حد روی تغییرات داخلی تمرکز میکنند و از نیازهای مشتریان خود غفلت میکنند.
6- پارادوکس آبلین (Abeliene Paradox)
پارادوکس یا تناقض آبلین اشاره به مواقعی دارد که گروهی از افراد به صورت جمعی تصمیمی می گیرند که بر خلاف تمایلات تمامی افراد گروه است! گاهی اعضا پیشنهادات و نظراتی را می دهند و بر سر آن توافق می کنند که مد نظر هیچ یک نبوده است، و نتیجه بالطبع رضایت بخش نخواهد بود.
7- سندرم در اینجا اختراع نشده است (Not Invented Here Syndrome)
گاهی اوقات برخی تیم ها از پذیرش تکنیک ها و فناوری هایی که خود ایجاد نکردهاند سر باز می زنند. روانشناسان اعتقاد دارند که در این سندرم، کارکنان سازمان به دنبال مطرح شدن در سازمان بوده و تلاش دارند تا برای خود اعتبار شخصیتی کسب نمایند. دراین شرایط کارکنان آنقدر کوچک و حقیر میشوند که حتی از انجام بهترين روشها و ایده ها امتناع میورزند. این سندرم موجب بسته شدن فضای سازمان می شود و روابط سازمان با نهادهای دیگر را دچار خدشه میکند./کانال مدیریت اجرایی
8- سندرم غفلت جمعی (Pluralistic Ignorance Syndrome)
گاهی اوقات می بینیم که یک موقعیت اظطراری و یا ابهام آمیز در سازمان بوجود آمده، ولی موقتا دست نگه میداریم و طوری رفتار کنیم که گوئی اتفاقی نیفتاده است و به دور و بر خود نگاه می کنیم، ببینیم دیگران چه واکنشی نشان می دهند. در چنین وضعی افراد دیگر نیز به همان دلایل طوری رفتار میکنند که گوئی اتفاقی نیفتاده است و به دور و بر خود نگاه می کنند که ببینند دیگران چه واکنشی نشان می دهند. این نمونه ای بارز از پدیده ی غفلت جمعی است که در سازمانهای دور بر خود نیز کم و بیش شاهد آن هستیم.
9- سندرم سیب لک دار (Bad Apple Syndrome)
می دانیم که اندازه ی گروه، هدف گروه، اتکاء متقابل اعضاء گروه به یکدیگر و هویت گروه همگی عواملی هستند که بر چگونگی عملکرد جمعی گروه اثر میگذارند.
چنانچه عضوی از گروه این عوامل را خدشه دار و به آن آسیب برساند، این آسیب به کل گروه سرایت خواهد کرد. همچون سیبی که با نمایان شدن لکه خرابی بر آن، فساد و تخریب در آن گسترش یافته و سیب از بین خواهد رفت. فلذا به محض مشاهده ی فساد میتوان ابتدا اقدامات درمانی را صورت داد و در صورت تایید درمان ناپذیر بودن آن، باید عضو دچار شده را اخراج تا بیماری کل سازمان را فرا گیرد.
بازنشراز کانالIBM
✅ سندورم های سازمانی را بشناسید.
1- تروریسم سازمانی (Organizational Terrorism Syndrome)
در تعدادی از سازمان های سلسله مراتبی که افراد در سطوح سازمانی مختلف اشتغال دارند، این احتمال وجود دارد که کارکنان به خاطر حفظ موقعیت خویش و هم چنین آماده سازی زمینهی لازم برای ارتقای شغلی خود، افراد هم ردیف خود را نزد مدیر سازمان بد جلوه دهند، که به این عمل ترور شخصیت یا تروریسم سازمانی میگویند.
2- سندرم گروه اندیشی (Group Thinking Syndrome)
گروه اندیشی یک نحوه ی تفکر است که در آن اعضاء گروه تحت فشار گروهی، آن چنان محو جو می شوند که از ارزیابی های واقع بینانه باز می مانند و به یک راه حل که مورد نظر گروه است دل می بندند و آن را باور می کنند.
مهمترین نشانهها و عوارض ناشی از گروه اندیشی عبارت است از:
توهّم آسیب ناپذیری
گریز از نقد منطقی
یک سو نگری و تعصب گروهی
کلیشه گرایی و تفکر قالبی
اِعمال فشار بر اعضا
چشم پوشی مفرط از لغزش های گروه
اتفاق آراء و توافق جمعی بی منطق و
نادیده گرفتن اطلاعات مخالف.
3- سندرم آپولو (Apollo Syndrome)
این سندرم اشاره به حالتی دارد که در آن افراد با قابلیت های بسیار بالا در جمع عملکرد ضعیفی دارند. در مبحث مدیریت منابع انسانی، موضوع Apollo Syndrome به فردی اشاره می کند که در رزومه خود، به طور اغراق آمیزی نتیجه و موفقیت تیم هایی که در آن حضور داشته را به خود نسبت می دهد و کارفرمایان پس از استخدام متوجه می شوند چه کلاه بزرگی سرشان رفته است!/کانال مدیریت اجرایی
4- سندرم استکهلم (Stockholm Syndrome)
در این سندرم کارکنان سازمان که سرخورده از بی عدالتی در سازمان خود می باشند، با به اصطلاح «آدم بدها» که میتوان آنها را رقبای خونین سازمان دانست احساس همبستگی بیشتری میکنند و در جهت تامین منافع رقیب بر می آیند.
5- سندرم تغییر مکرر (Repetitive Change Syndrome)
زمانی که سازمانها بیش از توان معقول کارکنان خود در پذیرش تغییر اقدام به بمباران تغییرات میکنند تقریبا هیچ یک از این تغییرات به ثمر نخواهد نشست و یا به صورت ناقص اجرا خواهد شد. فرسایش کارکنان نیز از پیامد های اینگونه تغییرات است. شرکت هایی که از این سندرم رنج میبرند، بیش از حد روی تغییرات داخلی تمرکز میکنند و از نیازهای مشتریان خود غفلت میکنند.
6- پارادوکس آبلین (Abeliene Paradox)
پارادوکس یا تناقض آبلین اشاره به مواقعی دارد که گروهی از افراد به صورت جمعی تصمیمی می گیرند که بر خلاف تمایلات تمامی افراد گروه است! گاهی اعضا پیشنهادات و نظراتی را می دهند و بر سر آن توافق می کنند که مد نظر هیچ یک نبوده است، و نتیجه بالطبع رضایت بخش نخواهد بود.
7- سندرم در اینجا اختراع نشده است (Not Invented Here Syndrome)
گاهی اوقات برخی تیم ها از پذیرش تکنیک ها و فناوری هایی که خود ایجاد نکردهاند سر باز می زنند. روانشناسان اعتقاد دارند که در این سندرم، کارکنان سازمان به دنبال مطرح شدن در سازمان بوده و تلاش دارند تا برای خود اعتبار شخصیتی کسب نمایند. دراین شرایط کارکنان آنقدر کوچک و حقیر میشوند که حتی از انجام بهترين روشها و ایده ها امتناع میورزند. این سندرم موجب بسته شدن فضای سازمان می شود و روابط سازمان با نهادهای دیگر را دچار خدشه میکند./کانال مدیریت اجرایی
8- سندرم غفلت جمعی (Pluralistic Ignorance Syndrome)
گاهی اوقات می بینیم که یک موقعیت اظطراری و یا ابهام آمیز در سازمان بوجود آمده، ولی موقتا دست نگه میداریم و طوری رفتار کنیم که گوئی اتفاقی نیفتاده است و به دور و بر خود نگاه می کنیم، ببینیم دیگران چه واکنشی نشان می دهند. در چنین وضعی افراد دیگر نیز به همان دلایل طوری رفتار میکنند که گوئی اتفاقی نیفتاده است و به دور و بر خود نگاه می کنند که ببینند دیگران چه واکنشی نشان می دهند. این نمونه ای بارز از پدیده ی غفلت جمعی است که در سازمانهای دور بر خود نیز کم و بیش شاهد آن هستیم.
9- سندرم سیب لک دار (Bad Apple Syndrome)
می دانیم که اندازه ی گروه، هدف گروه، اتکاء متقابل اعضاء گروه به یکدیگر و هویت گروه همگی عواملی هستند که بر چگونگی عملکرد جمعی گروه اثر میگذارند.
چنانچه عضوی از گروه این عوامل را خدشه دار و به آن آسیب برساند، این آسیب به کل گروه سرایت خواهد کرد. همچون سیبی که با نمایان شدن لکه خرابی بر آن، فساد و تخریب در آن گسترش یافته و سیب از بین خواهد رفت. فلذا به محض مشاهده ی فساد میتوان ابتدا اقدامات درمانی را صورت داد و در صورت تایید درمان ناپذیر بودن آن، باید عضو دچار شده را اخراج تا بیماری کل سازمان را فرا گیرد.
بازنشراز کانالIBM
🔺 ۱۰۰ فرد تاثیرگذار در سال 2018 به انتخاب مجله تایم☝️☝️
✳ #آموزه_های_مدیریتی
✅ رموز موفقیت درکسب وکسب و کار
۱- اگر از کاری که انجام می دهید لذت نمی برید آن را رها کنید.
۲- خلاق باشید .
۳- غرور سازمانی ایجاد نمایید.
۴- رهبری سازمان با گوش دادن به نظرات تیم ها.
5. دردسترس باشید.
✅ رموز موفقیت درکسب وکسب و کار
۱- اگر از کاری که انجام می دهید لذت نمی برید آن را رها کنید.
۲- خلاق باشید .
۳- غرور سازمانی ایجاد نمایید.
۴- رهبری سازمان با گوش دادن به نظرات تیم ها.
5. دردسترس باشید.
✳️ #نکات_مدیریتی
✅ دوستی باهمکاران در محیط کار یک راهکار برای ارتقای اشتیاق شغلی
✅ یکی از سوال های پرسش نامه ۱۲ گانه اشتیاق شغلی گالوپ این است:”آیا یکی از بهترین دوستان من در محل کارم هست؟” بنظر عجیب می رسد که پاسخ به چنین پرسشی بتواند نشان دهنده میزان تعلق و دلبستگی افراد به شغل و سازمانشان باشد. اما باید بخاطر بیاوریم که موسسه گالوپ با صدها گزینه و پرسش از میلیون ها کارمند و مدیر در سراسر جهان به این پرسش ها رسیده است و از سوی دیگر ارتباط قطعی آنها را با نتایج نهایی مورد نظر سازمان ها شامل: بهره وری مالی، رضایت مشتریان، نرخ ترک کار کارمندان و … اثبات نموده است. بنظر می رسد داشتن یک دوست خوب در محل کار اثر واقعی و قطعی بر بهره وری ما دارد.
بررسی های گالوپ نشان می دهد که افرادی که در محل کار یک دوست صمیمی دارند:
🔺۴۳ درصد بیشتر تشویق شدن و مورد توجه قرار گرفتن در محیط کار را گزارش کرده اند.
🔺۳۷ درصد بیش از سایرین اعلام کرده اند که کسی در محل کار آنها را برای پیشرفت تشویق کرده است.
🔺۳۵ درصد بیش از دیگران مشارکت همکاران در انجام امور را اعلام نموده اند.
🔺۲۷ درصد بیشتر معتقد بوده اند که ماموریت سازمان به آنها حس مهم بودن می دهد.
🔺۲۷ درصد بیشتر اعتقاد دارند که نظر آنها در محیط کار مورد توجه قرار می گیرد.
🔺۲۱ درصد بیش از سایرین اعلام کرده اند که می توانند بهترین توانایی خود را در محل کار بکار ببرند.
بنابراین ترغیب وتشویق دوستی ها در محیط کار در قالب کارتیمی توسط مدیران چاره ساز ارتقای اشتیاق شغلی وبه طبع آن وفاداری سازمانی می تواند باشد.
✅ دوستی باهمکاران در محیط کار یک راهکار برای ارتقای اشتیاق شغلی
✅ یکی از سوال های پرسش نامه ۱۲ گانه اشتیاق شغلی گالوپ این است:”آیا یکی از بهترین دوستان من در محل کارم هست؟” بنظر عجیب می رسد که پاسخ به چنین پرسشی بتواند نشان دهنده میزان تعلق و دلبستگی افراد به شغل و سازمانشان باشد. اما باید بخاطر بیاوریم که موسسه گالوپ با صدها گزینه و پرسش از میلیون ها کارمند و مدیر در سراسر جهان به این پرسش ها رسیده است و از سوی دیگر ارتباط قطعی آنها را با نتایج نهایی مورد نظر سازمان ها شامل: بهره وری مالی، رضایت مشتریان، نرخ ترک کار کارمندان و … اثبات نموده است. بنظر می رسد داشتن یک دوست خوب در محل کار اثر واقعی و قطعی بر بهره وری ما دارد.
بررسی های گالوپ نشان می دهد که افرادی که در محل کار یک دوست صمیمی دارند:
🔺۴۳ درصد بیشتر تشویق شدن و مورد توجه قرار گرفتن در محیط کار را گزارش کرده اند.
🔺۳۷ درصد بیش از سایرین اعلام کرده اند که کسی در محل کار آنها را برای پیشرفت تشویق کرده است.
🔺۳۵ درصد بیش از دیگران مشارکت همکاران در انجام امور را اعلام نموده اند.
🔺۲۷ درصد بیشتر معتقد بوده اند که ماموریت سازمان به آنها حس مهم بودن می دهد.
🔺۲۷ درصد بیشتر اعتقاد دارند که نظر آنها در محیط کار مورد توجه قرار می گیرد.
🔺۲۱ درصد بیش از سایرین اعلام کرده اند که می توانند بهترین توانایی خود را در محل کار بکار ببرند.
بنابراین ترغیب وتشویق دوستی ها در محیط کار در قالب کارتیمی توسط مدیران چاره ساز ارتقای اشتیاق شغلی وبه طبع آن وفاداری سازمانی می تواند باشد.
Forwarded from Microno
12 شاخص کلیدی عملکرد(KPI) که پیش از ارائه استارتاپتان به سرمایه گذار باید بدانید.
در وبلاگ میکرونو بخوانید:
http://microno.io/blog/12kpi
در وبلاگ میکرونو بخوانید:
http://microno.io/blog/12kpi
Forwarded from اكونوميست فارسی
🌀 سندروم موش صحرایی
گروهی از عصب پژوهان آزمایش جالبی ترتیب دادند. آنها دو تصویر به آزمایش شوندگان نشان می دادند. در برخی موارد تصویر دوم همان تصویر چرخانده شده تصویر اول بود. آزمایش شوندگان باید می گفتند که آیا تصویر دوم همان تصویر اول است که چرخانده شده است یا نه؟
وقتی آزمایش شوندگان به تنهایی این آزمایش را انجام می دادند با احتمال 90 درصد پاسخ هایشان درست بود. در راند بعدی آزمایش شوندگان در یک گروه هفت نفره قرار گرفتند که به آن ها عمدا گفته شده بود پاسخ غلط بدهند. آزمایش شونده نیز پاسخ آن ها را می شنید. این بار نتایج کاملا متفاوت و شگفت انگیز بود! میزان پاسخ های صحیح به ۵۹ % کاهش پیدا کرد.
▫️چرا چنین چیزی رخ می دهد؟ تمایل درونی ما به پیروی از جمع. عصب پژوهان با تصویربرداری و آنالیز فعالیتی که در مغز رخ می داد فهمیدند زمانی که این شرکت کنندگان در میان جمع قرار می گرفتند و نظرات آنان را می شنیدند در بخش هايی از مغز که با تفکر و استدلال در ارتباط است نوعی کم کاری دیده می شود (کتاب روانشناسی مالی). ساز مخالف زدن بدون آن که بدانیم یا بخواهیم ما را می ترساند. این واکنش فقط در حد رنج ناشی از ترس باقی نمی ماند بلکه کار به درد می کشد. بگذارید به یک آزمایش دیگر نگاه کنیم. در این آزمایش از شرکت کنندگان درخواست شد تا یک بازی کامپیوتری انجام دهند و اجازه بدهند تا از مغز آنان تصویربرداری شود شرکت کنندگان فکر می کردند در حال یک بازی سه نفره هستند. بازیکنان می بایستی یک توپ را در میان خود رد و بدل می کردند. بعد از گذشت زمان مشخصی، دو بازیکنی که توسط رایانه کنترل می شدند، با بی توجهی به بازیکن اصلی، یعنی همان شرکت کننده واقعی، شروع به پاس دادن به یکدیگر کردند. انگار بازیکن سوم هیچ نقشی ندارد. در این آزمایش مشخص شد، زمانی که فردی از یک اجتماع محروم می شود، بخشی از مغز او فعال می شود که مسوول دردهای فیزیکی واقعی است یعنی شما دردی حس می کنید مانند اینکه بازوی تان بشکند.
🔆تجویز راهبردی:
تبعیت از اکثریت را به رفتار موش های صحرایی تشبیه می کنند که به صورت یک گله با هم حرکت می کنند. رفتار «گله ای» یا رفتار «رمه وار» در همه حوزه های اجتماعی و اقتصادی دیده می شود. روی آوردن به نوع خاصی از لباس یا آرایش، تلاش برای گرفتن ارشد و دکتری، گرایش به یک کاندیدای خاص، خرید یک سهام یا یک دارایی مالی و ... همه و همه نشانه های این سندروم هستند.
تبعیت از جمع یک مکانیزم دفاعی احساسی است. فرض کنید همه در حال خرید ایکس هستند. مغز تحلیل گر شما تشخیص می دهد که خرید ایکس اشتباه است. اما مغز احساسی شما می گوید بهتر است که ایکس را بخرم. چرا که اگر خریدم و ضرر کردم می گویم که همه ما ضرر کردیم و خوب من هم یکی از هزاران. ولی اگر من خلاف جریان آب شنا کردم و بعدا معلوم شد که ضرر کردم آنگاه خیلی رسوا خواهم شد. همه به من خواهند خندید! ترس و غم ناشی از تنهایی و دردی که مانند شکستن بازو واقعی است، منجر به این می شود که نخواهیم تنها باشیم.
این سندروم فقط در افراد دیده نمی شود. سازمان ها و کشورها نیز در معرض این سندروم هستند. زمانی مدل خاصی از برنامه ریزی استراتژیک، مد می شود بخشی گله وار از آن تبعیت می کنند چرا که انتخاب یک مدل دیگر که در خلوت خود آن را بهتر می دانند دردآور است. زمانی یک اندیشه اقتصادی-سیاسی در عرصه کشورداری معروف می شود انتخاب مسیری خلاف مسیر اصلی برای کشورها سخت می شود. اما برخی کشورها مانند کره جنوبی، سنگاپور و چین در بعضی موارد بر این فشار روانی فائق آمدند و مسیری که فکر می کردند درست است را پی گرفتند و موفق نیز شدند. چه می توان کرد؟
1- در مواردی که تشخیص می دهید کار درست چیست اما از متفاوت بودن می ترسید، تصمیم خود را از دیگران پنهان نگاه دارید. پنهان نگاه داشتن تصمیم (که البته در همیشه موارد امکان پذیر نیست) می تواند درد ناشی از احساس تنهایی شما را کنترل کند.
2- فکر کردن انرژی و زمان می برد، ما آن قدر فرصت و ظرفیت نداریم که در مورد همه تصمیمات مان آنالیز دقیق کنیم، بنابراین تبعیت از جمع گاهی یک الزام ناگریز می شود. اما می توان برای تصمیمات مهم مان در سطح زندگی فردی/اداره سازمان/کشورداری مسیری متفاوت را برگزید. شنا بر خلاف جریان آب هم یک مهارت است که با تمرین به دست می آید. در ابتدا ممکن است سخت باشد اما یاد می گیریم که دردها و ترس هایمان را مدیریت کنیم.
3- نابهنجارها و غیرمتعارف ها را پیدا کنید و شبکه سازی کنید. تنهایی سخت است. ولی وقتی می دانید غیر از شما کسان دیگری هم هستند که خلاف جریان عمومی هستند درد تنهایی کمتر می شود.
@economistfarsi
🌐کانال اکونومیست فارسی
گروهی از عصب پژوهان آزمایش جالبی ترتیب دادند. آنها دو تصویر به آزمایش شوندگان نشان می دادند. در برخی موارد تصویر دوم همان تصویر چرخانده شده تصویر اول بود. آزمایش شوندگان باید می گفتند که آیا تصویر دوم همان تصویر اول است که چرخانده شده است یا نه؟
وقتی آزمایش شوندگان به تنهایی این آزمایش را انجام می دادند با احتمال 90 درصد پاسخ هایشان درست بود. در راند بعدی آزمایش شوندگان در یک گروه هفت نفره قرار گرفتند که به آن ها عمدا گفته شده بود پاسخ غلط بدهند. آزمایش شونده نیز پاسخ آن ها را می شنید. این بار نتایج کاملا متفاوت و شگفت انگیز بود! میزان پاسخ های صحیح به ۵۹ % کاهش پیدا کرد.
▫️چرا چنین چیزی رخ می دهد؟ تمایل درونی ما به پیروی از جمع. عصب پژوهان با تصویربرداری و آنالیز فعالیتی که در مغز رخ می داد فهمیدند زمانی که این شرکت کنندگان در میان جمع قرار می گرفتند و نظرات آنان را می شنیدند در بخش هايی از مغز که با تفکر و استدلال در ارتباط است نوعی کم کاری دیده می شود (کتاب روانشناسی مالی). ساز مخالف زدن بدون آن که بدانیم یا بخواهیم ما را می ترساند. این واکنش فقط در حد رنج ناشی از ترس باقی نمی ماند بلکه کار به درد می کشد. بگذارید به یک آزمایش دیگر نگاه کنیم. در این آزمایش از شرکت کنندگان درخواست شد تا یک بازی کامپیوتری انجام دهند و اجازه بدهند تا از مغز آنان تصویربرداری شود شرکت کنندگان فکر می کردند در حال یک بازی سه نفره هستند. بازیکنان می بایستی یک توپ را در میان خود رد و بدل می کردند. بعد از گذشت زمان مشخصی، دو بازیکنی که توسط رایانه کنترل می شدند، با بی توجهی به بازیکن اصلی، یعنی همان شرکت کننده واقعی، شروع به پاس دادن به یکدیگر کردند. انگار بازیکن سوم هیچ نقشی ندارد. در این آزمایش مشخص شد، زمانی که فردی از یک اجتماع محروم می شود، بخشی از مغز او فعال می شود که مسوول دردهای فیزیکی واقعی است یعنی شما دردی حس می کنید مانند اینکه بازوی تان بشکند.
🔆تجویز راهبردی:
تبعیت از اکثریت را به رفتار موش های صحرایی تشبیه می کنند که به صورت یک گله با هم حرکت می کنند. رفتار «گله ای» یا رفتار «رمه وار» در همه حوزه های اجتماعی و اقتصادی دیده می شود. روی آوردن به نوع خاصی از لباس یا آرایش، تلاش برای گرفتن ارشد و دکتری، گرایش به یک کاندیدای خاص، خرید یک سهام یا یک دارایی مالی و ... همه و همه نشانه های این سندروم هستند.
تبعیت از جمع یک مکانیزم دفاعی احساسی است. فرض کنید همه در حال خرید ایکس هستند. مغز تحلیل گر شما تشخیص می دهد که خرید ایکس اشتباه است. اما مغز احساسی شما می گوید بهتر است که ایکس را بخرم. چرا که اگر خریدم و ضرر کردم می گویم که همه ما ضرر کردیم و خوب من هم یکی از هزاران. ولی اگر من خلاف جریان آب شنا کردم و بعدا معلوم شد که ضرر کردم آنگاه خیلی رسوا خواهم شد. همه به من خواهند خندید! ترس و غم ناشی از تنهایی و دردی که مانند شکستن بازو واقعی است، منجر به این می شود که نخواهیم تنها باشیم.
این سندروم فقط در افراد دیده نمی شود. سازمان ها و کشورها نیز در معرض این سندروم هستند. زمانی مدل خاصی از برنامه ریزی استراتژیک، مد می شود بخشی گله وار از آن تبعیت می کنند چرا که انتخاب یک مدل دیگر که در خلوت خود آن را بهتر می دانند دردآور است. زمانی یک اندیشه اقتصادی-سیاسی در عرصه کشورداری معروف می شود انتخاب مسیری خلاف مسیر اصلی برای کشورها سخت می شود. اما برخی کشورها مانند کره جنوبی، سنگاپور و چین در بعضی موارد بر این فشار روانی فائق آمدند و مسیری که فکر می کردند درست است را پی گرفتند و موفق نیز شدند. چه می توان کرد؟
1- در مواردی که تشخیص می دهید کار درست چیست اما از متفاوت بودن می ترسید، تصمیم خود را از دیگران پنهان نگاه دارید. پنهان نگاه داشتن تصمیم (که البته در همیشه موارد امکان پذیر نیست) می تواند درد ناشی از احساس تنهایی شما را کنترل کند.
2- فکر کردن انرژی و زمان می برد، ما آن قدر فرصت و ظرفیت نداریم که در مورد همه تصمیمات مان آنالیز دقیق کنیم، بنابراین تبعیت از جمع گاهی یک الزام ناگریز می شود. اما می توان برای تصمیمات مهم مان در سطح زندگی فردی/اداره سازمان/کشورداری مسیری متفاوت را برگزید. شنا بر خلاف جریان آب هم یک مهارت است که با تمرین به دست می آید. در ابتدا ممکن است سخت باشد اما یاد می گیریم که دردها و ترس هایمان را مدیریت کنیم.
3- نابهنجارها و غیرمتعارف ها را پیدا کنید و شبکه سازی کنید. تنهایی سخت است. ولی وقتی می دانید غیر از شما کسان دیگری هم هستند که خلاف جریان عمومی هستند درد تنهایی کمتر می شود.
@economistfarsi
🌐کانال اکونومیست فارسی