Forwarded from مدیریت رفتار سازمانی
رفتار انسان تابع پیامدهای رفتار قبلی اوست
🔹این جملات چقدر برایمان آشناست:
▪️تصمیم گرفته ام دیگر از رئیسم انتقاد نکنم.
▪️تصمیم گرفته ام دیگر پیشنهاد ندهم.
▪️دیگر کاسه داغ تر از آش نمی شوم.
▪️ولش کن! سازمان ارزش فداکاری و دلسوزی منو نمی فهمه و قدر منو نمی دونه.
🔹فرض کنید با ذوق و شوق زیاد، ایده ای که به نظرتان روی کیفیت کارتان اثر زیادی دارد را به رئیس پیشنهاد کرده اید و پیشنهاد شما با بی مهری و بی اعتنائی او مواجه شده است. برای دادن پیشنهاد بعدی چقدر ذوق و شوق خواهید داشت؟
فرض کنید به صورتی کاملا دلسوزانه و به نحوی ملایم و محرمانه به یک رفتار یا تصمیم نادرست رئیس انتقاد کرده اید و او از آن به بعد از شما رنجیده و با شما سرسنگین شده است، برای انتقاد دلسوزنه بعدی چقدر انگیزه خواهید داشت؟
و فرض کنید شبانه روز برای انجام مسئولیت مهمی که به شما محول شده کار کرده اید تا آن را به نتیجه برسانید اما این تلاش فراتر از وظیفه رسمی و مقرر، از سوی مافوق دیده نشده و مورد قدردانی قرار نگرفته ، چقدر امکان دارد این سطح از تلاش را دوباره به کار ببرید؟
🔹می گویند دنیا را افراد بد نابود نمی کنند بلکه کسانی نابود می کنند که با بی تفاوتی با پدیده ها و رفتارها مواجه می شوند.
مدیر نمی تواند و نباید نسبت به رفتارهای کارکنان بی تفاوت باشد. رفتار مدیران بویژه عکس العمل های آنان باید مشوق و محرک رفتارهای بعدی کارکنان باشد. تلاش کارکنان را ببینیم و با این تلاش چنان برخورد کنیم که هم از سوی همان کارمند و هم از سوی دیگر کارکنان که ناظر هستند با ذوق و شوق و انرژی بیشتری تکرار شود.
بی تفاوت نباشیم!
✍دکتر بهزاد ابوالعلائی
@organizationalbehavior
🔹این جملات چقدر برایمان آشناست:
▪️تصمیم گرفته ام دیگر از رئیسم انتقاد نکنم.
▪️تصمیم گرفته ام دیگر پیشنهاد ندهم.
▪️دیگر کاسه داغ تر از آش نمی شوم.
▪️ولش کن! سازمان ارزش فداکاری و دلسوزی منو نمی فهمه و قدر منو نمی دونه.
🔹فرض کنید با ذوق و شوق زیاد، ایده ای که به نظرتان روی کیفیت کارتان اثر زیادی دارد را به رئیس پیشنهاد کرده اید و پیشنهاد شما با بی مهری و بی اعتنائی او مواجه شده است. برای دادن پیشنهاد بعدی چقدر ذوق و شوق خواهید داشت؟
فرض کنید به صورتی کاملا دلسوزانه و به نحوی ملایم و محرمانه به یک رفتار یا تصمیم نادرست رئیس انتقاد کرده اید و او از آن به بعد از شما رنجیده و با شما سرسنگین شده است، برای انتقاد دلسوزنه بعدی چقدر انگیزه خواهید داشت؟
و فرض کنید شبانه روز برای انجام مسئولیت مهمی که به شما محول شده کار کرده اید تا آن را به نتیجه برسانید اما این تلاش فراتر از وظیفه رسمی و مقرر، از سوی مافوق دیده نشده و مورد قدردانی قرار نگرفته ، چقدر امکان دارد این سطح از تلاش را دوباره به کار ببرید؟
🔹می گویند دنیا را افراد بد نابود نمی کنند بلکه کسانی نابود می کنند که با بی تفاوتی با پدیده ها و رفتارها مواجه می شوند.
مدیر نمی تواند و نباید نسبت به رفتارهای کارکنان بی تفاوت باشد. رفتار مدیران بویژه عکس العمل های آنان باید مشوق و محرک رفتارهای بعدی کارکنان باشد. تلاش کارکنان را ببینیم و با این تلاش چنان برخورد کنیم که هم از سوی همان کارمند و هم از سوی دیگر کارکنان که ناظر هستند با ذوق و شوق و انرژی بیشتری تکرار شود.
بی تفاوت نباشیم!
✍دکتر بهزاد ابوالعلائی
@organizationalbehavior
Forwarded from آخرین اخبار فناوری
Forwarded from آخرین اخبار فناوری
✳️ #آموزه_های_مدیریتی
✅ پـویش محیطی(Scaning Environmental)
پویش محیطی یکی از روش های کیفی آینده پژوهی است که به دلیل پیچیدگی و پویایی محیط اهمیت ویژه ای یافته و مورد استفاده سازمان ها قرار گرفته، چرا که در چند دهه ي اخیر،صنایع و سازمان ها به صورت روزافزونی ناچار از گنجاندن متغیرهاي محیطی در برنامه هاي خود بوده اند. تا پیش از این، بازار مهمترین بخش محیطی مورد توجه در برنامه ریزي بود. اما اکنون سایر بخش ها تأثیري هم سنگ یا حتی بیشتر از بازار بر عملکرد سازمان ها دارند و از این رو باید در برنامه ها لحاظ شوند. از سوي دیگر، عدم اطمینان و شدت تغییرات در محیط به سرعت در حال افزایش است و در مقابل، سازمان ها خود مختاري خود را از کف داده اند. هرچه سازمان در انجام امور خود وابستگی بیشتري به محیط داشته باشد یا اینکه محیط را به عنوان عاملی بیگانه فرض کند، حاضر است بهاي بیشتري براي پویش محیط بپردازد. فراموش نکنیم که اکنون نهادهاي رسمی متعددي بر محیط پیرامونی یک سازمان اضافه شده اند که اتفاقا بر عملکرد آن تأثیر گذارند. به این ترتیب محیط بیشتر سازمانها، نامطمئن و پیچیده شده است. با تلاش در جهت "شناخت محیط به عنوان فرایندي مستمر" تحت عنوان پویش محیطی، می توان با این عدم اطمینان و پیچیدگی مقابله کرد.
پویش محیطی، به معنی شناسایی علایمی از محیط است که ضرورت تغییر را به سازمان میرسانند. پویش محیطی، هشدار های اولیه ای درخصوص تغییرات مهمی که در محیط در حال رخ دادن هستند، اعلام می کند. آگویلار بعنوان منتقد این حوزه پویش محیطی را به عنوان فرایند جستجوي اطلاعاتی درباره ي روابط و اتفاقات پیرامونی محیطی و دانش و آگاهی از مواردي تعریف میکند که به مدیریت عالی سازمان در تنظیم اقدامات آتی کمک می کند.
پویش محیطی فعالیت مدیریتی یادگیري از اتفاقات و روندهاي محیط سازمانی است به عبارت دیگر، پویش محیطی، فرایند جمع آوري اطلاعات بوده و به خودي خود موضوعی راهبردي نیست. به عبارتی، این فرایند به تنهایی ابزار جمع نمی تواند موجب انطباق سازمان با محیط پیرامونی شود، بلکه صرفا آوري اطلاعات و انتقال آنها به دست اندرکاران براي لحاظ کردن در برنامه هاي راهبردي است.
وجود نظام برنامه ريزي بلندمدت به خودي خود تضميني بر تحقق اهداف و موفقیت نبوده و تنها سازمان را در مسير درست هدايت ميكند. اينكه سازمان بتواند در اين مسير درست، حركت كند يا نه، به دو معيار بستگی دارد:
اعتماد و عزم سازماني به اين مسير(رهبری و مدیریت).
تحولات محیطی بستگي دارد (آگاهی و هوشمندی)نوع راهبرد منتخب هر سازمان، عمق پویش محیطی آن سازمان را تعیین خواهد کرد.
عوامل دیگري همچون اندازه ي شرکت، نگرش سازمان در قبال پویش، میزان دسترسی به منابع و تجربه ي قبلی در پویش نیز بر این امر تأثیرگذار هستند. پویش محیطی روشی برای مقابله با آندسته از مسائل خارجی است که به سختی قابل ملاحظه و شناسایی هستند اما در عین حال نمی توان آنها را نادیده گرفت و به خودی خود نیز رفع نمی شوند.
@letsPlayTheCity
✅ پـویش محیطی(Scaning Environmental)
پویش محیطی یکی از روش های کیفی آینده پژوهی است که به دلیل پیچیدگی و پویایی محیط اهمیت ویژه ای یافته و مورد استفاده سازمان ها قرار گرفته، چرا که در چند دهه ي اخیر،صنایع و سازمان ها به صورت روزافزونی ناچار از گنجاندن متغیرهاي محیطی در برنامه هاي خود بوده اند. تا پیش از این، بازار مهمترین بخش محیطی مورد توجه در برنامه ریزي بود. اما اکنون سایر بخش ها تأثیري هم سنگ یا حتی بیشتر از بازار بر عملکرد سازمان ها دارند و از این رو باید در برنامه ها لحاظ شوند. از سوي دیگر، عدم اطمینان و شدت تغییرات در محیط به سرعت در حال افزایش است و در مقابل، سازمان ها خود مختاري خود را از کف داده اند. هرچه سازمان در انجام امور خود وابستگی بیشتري به محیط داشته باشد یا اینکه محیط را به عنوان عاملی بیگانه فرض کند، حاضر است بهاي بیشتري براي پویش محیط بپردازد. فراموش نکنیم که اکنون نهادهاي رسمی متعددي بر محیط پیرامونی یک سازمان اضافه شده اند که اتفاقا بر عملکرد آن تأثیر گذارند. به این ترتیب محیط بیشتر سازمانها، نامطمئن و پیچیده شده است. با تلاش در جهت "شناخت محیط به عنوان فرایندي مستمر" تحت عنوان پویش محیطی، می توان با این عدم اطمینان و پیچیدگی مقابله کرد.
پویش محیطی، به معنی شناسایی علایمی از محیط است که ضرورت تغییر را به سازمان میرسانند. پویش محیطی، هشدار های اولیه ای درخصوص تغییرات مهمی که در محیط در حال رخ دادن هستند، اعلام می کند. آگویلار بعنوان منتقد این حوزه پویش محیطی را به عنوان فرایند جستجوي اطلاعاتی درباره ي روابط و اتفاقات پیرامونی محیطی و دانش و آگاهی از مواردي تعریف میکند که به مدیریت عالی سازمان در تنظیم اقدامات آتی کمک می کند.
پویش محیطی فعالیت مدیریتی یادگیري از اتفاقات و روندهاي محیط سازمانی است به عبارت دیگر، پویش محیطی، فرایند جمع آوري اطلاعات بوده و به خودي خود موضوعی راهبردي نیست. به عبارتی، این فرایند به تنهایی ابزار جمع نمی تواند موجب انطباق سازمان با محیط پیرامونی شود، بلکه صرفا آوري اطلاعات و انتقال آنها به دست اندرکاران براي لحاظ کردن در برنامه هاي راهبردي است.
وجود نظام برنامه ريزي بلندمدت به خودي خود تضميني بر تحقق اهداف و موفقیت نبوده و تنها سازمان را در مسير درست هدايت ميكند. اينكه سازمان بتواند در اين مسير درست، حركت كند يا نه، به دو معيار بستگی دارد:
اعتماد و عزم سازماني به اين مسير(رهبری و مدیریت).
تحولات محیطی بستگي دارد (آگاهی و هوشمندی)نوع راهبرد منتخب هر سازمان، عمق پویش محیطی آن سازمان را تعیین خواهد کرد.
عوامل دیگري همچون اندازه ي شرکت، نگرش سازمان در قبال پویش، میزان دسترسی به منابع و تجربه ي قبلی در پویش نیز بر این امر تأثیرگذار هستند. پویش محیطی روشی برای مقابله با آندسته از مسائل خارجی است که به سختی قابل ملاحظه و شناسایی هستند اما در عین حال نمی توان آنها را نادیده گرفت و به خودی خود نیز رفع نمی شوند.
@letsPlayTheCity
Forwarded from آموزه های سازمانی
فرهنگ سازمانی در twitter
🔸کارمندان Twitter همواره درباره فرهنگ سازمانی این شرکت با اشتیاق صحبت میکنند. برگزاری جلسه در پشت بام، همکارانِ صمیمی و یک محیط تیمی که در آن، اهداف شرکت به هر فرد انگیزه میدهد، همه و همه مواردی هستند که به فرهنگ سازمانی مناسب اشاره دارند.
🔸پرسنل تویتر همچنین میتوانند انتظار داشته باشند که در ساختمان اصلی این شرکت در سانفرانسیسکو، غذای رایگان، کلاسهای یوگا و (برای بعضی افراد) تعطیلات نامحدود داشته باشند. این موارد و خیلی از مزایای دیگر در دنیای استارتآپها تازگی ندارد؛ اما چه چیزی تویتر را از بقیه جدا میکند؟
🔸کارمندان همیشه از این میگویند که چقدر کار کردن با سایرِ افرادِ باهوش را دوست دارند. آنها نسبت به اینکه بخشی از شرکتی هستند که کاری مهم را در جهان انجام میدهد، شور و شوق زیادی دارند. این حس بین آنها وجود دارد که تا کار تمام نشده، کسی شرکت را ترک نمیکند.
🔸هیچ چیز بهتر از این نیست که تیمی داشته باشید که با یکدیگر صمیمی باشند و کار خود را بهخوبی و با عشق انجام دهند. هیچ برنامه، فعالیت یا قاعدهای بالاتر از داشتنِ پرسنلی شاد و راضی نیست که احساس کنند آنچه انجام میدهند مهم است.
@orgteachings
🔸کارمندان Twitter همواره درباره فرهنگ سازمانی این شرکت با اشتیاق صحبت میکنند. برگزاری جلسه در پشت بام، همکارانِ صمیمی و یک محیط تیمی که در آن، اهداف شرکت به هر فرد انگیزه میدهد، همه و همه مواردی هستند که به فرهنگ سازمانی مناسب اشاره دارند.
🔸پرسنل تویتر همچنین میتوانند انتظار داشته باشند که در ساختمان اصلی این شرکت در سانفرانسیسکو، غذای رایگان، کلاسهای یوگا و (برای بعضی افراد) تعطیلات نامحدود داشته باشند. این موارد و خیلی از مزایای دیگر در دنیای استارتآپها تازگی ندارد؛ اما چه چیزی تویتر را از بقیه جدا میکند؟
🔸کارمندان همیشه از این میگویند که چقدر کار کردن با سایرِ افرادِ باهوش را دوست دارند. آنها نسبت به اینکه بخشی از شرکتی هستند که کاری مهم را در جهان انجام میدهد، شور و شوق زیادی دارند. این حس بین آنها وجود دارد که تا کار تمام نشده، کسی شرکت را ترک نمیکند.
🔸هیچ چیز بهتر از این نیست که تیمی داشته باشید که با یکدیگر صمیمی باشند و کار خود را بهخوبی و با عشق انجام دهند. هیچ برنامه، فعالیت یا قاعدهای بالاتر از داشتنِ پرسنلی شاد و راضی نیست که احساس کنند آنچه انجام میدهند مهم است.
@orgteachings
✳️ #آموزه_های_مدیریتی
✅ سریعترین راه تبدیل شدن به یک مدیر پیشتاز
تصور اکثریت بر این است افرادی که دورههای آموزشی مدیریت کسبوکار (MBA) را طی میکنند، مشاغل باثباتی را در شرکتهای معتبر به دست میآورند و از نردبان پیشرفت بالا خواهند رفت و از انجام فعالیتهایی که ممکن است موقعیت آنها را دچار خطر کند خودداری میکنند. اما این گزارش یک نتیجه کاملا متفاوت را نشان میدهد./کانال مدیریت اجرایی
ما یک مطالعه ۱۰ ساله انجام دادیم و آن را پروژه ژنومشناسی مدیران ارشد نامگذاری کردیم که در آن بیش از ۱۷ هزار داده جمعآوری و ۲۶۰۰ مورد را بهطور دقیق تحلیل و بررسی کردیم تا مشخص شود چگونه این افراد پلههای ترقی را به سرعت طی کردند.
پس از آن نگاهی دقیقتر به «مدیران پیشتاز» انداختیم؛ افرادی که شغل مدیرعاملی را بهطور متوسط در ۲۴ سال اول کاری خود به دست آورده بودند. ما به نتیجه قابلتوجهی دست یافتیم: مدیران پیشتاز با انجام فعالیتهای خاص پیشرفت نمیکنند. بلکه آنها طی دوران اشتغال خود با انجام حرفهها و شغلهای جسورانه به سمت پیشرفت حرکت کردهاند.
نتایج نشان داد که سه نوع مدل پیشرفت در بین مدیران پیشتاز رایج بود. ۹۷ درصد از آنها حداقل یک شغل و حدود ۵۰ درصد حداقل دو شغل را تجربه کرده بودند و تنها ۲۴ درصد مدیران تحصیلات MBA پیشرفته داشتند. از طریق انجام این شغلها، رفتارهای خاصی در فرد ایجاد میشود که مدیران پیشتاز موفق را از دیگران تفکیک میکند که از آن جمله میتوان قاطعیت، قابلیت اطمینان، سازگاری و توانایی حل مشکلات را نام برد.
این موارد تاثیرگذاری بسیاری دارند؛ بهطوریکه برخی از شرکتکنندگانی که در تحقیق ما حضور داشتند و هرگز به پست مدیرعاملی فکر نمیکردند، در نهایت با دنبال کردن یکی از این راهبردها که در ادامه میخوانیم، موقعیت مدیریت را به دست آوردند.
1️⃣ برای پیشرفت کردن کارهای کوچک هم انجام دهید:
بهندرت مسیر رسیدن به مدیرعاملی در یک خط مستقیم حرکت میکند. گاهی اوقات شما باید به عقب یا جلو بروید تا بتوانید پیشرفت کنید. بیش از ۶۰ درصد از مدیران پیشتاز، در برخی مواقع کارهای کوچکی را انجام دادهاند.
بهعنوان مثال ممکن است آنها با بهوجود آوردن یک محصول و تقسیم کار جدید، فعالیت جدیدی را در داخل شرکت خود شروع کرده باشند، یا به یک شرکت کوچکتر منتقل شوند تا مسوولیتهای بیشتری را اتخاذ کنند یا کسبوکار شخصی خود را راهاندازی کنند. در هر مورد، آنها از این فرصت استفاده کردند تا چیزی را از پایه بسازند و تاثیر شگرفی داشته باشند.
2️⃣ خود را برای یک جهش بزرگ آماده کنید:
بیش از یکسوم مدیران پیشتاز با یک «جهش بزرگ» در دهه اول فعالیت حرفهای خود، به سمت پیشرفت حرکت کردند. این مدیران از فرصتهای پیش آمده نهایت استفاده را کردند و حتی زمانی وظایف آنها فراتر از تصورشان بود در حدی که برای چالشهای پیشرو آماده نبودند.
3️⃣ آنچه ما از این مدیران دریافتیم این نگرش است: «شما شانس خود را میسازید».
در جستوجوی پروژهها باشید تا جوانب مختلفی از کسبوکار را لمس کنید. از رئیس خود سوالهایی برای مسوولیتهای بیشتر بپرسید. مشکلات دشوار و پیچیده را رفع کنید. بالاتر از همه، چه آمادگی داشتید و چه آمادگی نداشتید، عادت گفتن «بله» به فرصتهای بیشتر را داشته باشید.
4️⃣ تحویل گرفتن یک وضعیت نابسامان:
این موضوع ممکن است غیرقابل درک و کمی دلهرهآور باشد اما یک راه برای اثبات خود به عنوان مدیرعامل، تحویل گرفتن موقعیتی با وضعیت آشفته و نابسامان است. این وضعیت آشفته میتواند یک واحد کسب و کار ضعیف، یک محصول شکست خورده، شرکتی ورشکسته یا هر گونه مشکلی باشد که باید به سرعت برطرف شود.
بیش از ۳۰ درصد از مدیران پیشتاز، تیم خود را در یک وضعیت آشفته و نابسامان به خوبی هدایت کردند. موقعیتهای آشفته، یک مدیر قدرتمند را طلب میکنند. هنگامی که کسب و کارها با بحران روبهرو میشوند مدیران، بحران را فرصتی برای نشان دادن توانایی خود برای آرام کردن وضعیت، تصمیمگیری تحت فشار، ریسکپذیری حساب شده و صبر و تحمل در مواجهه با ناسازگاری میبینند.
نتیجه گیری اجرایی :درحالیکه هیچ مسیر واحدی برای رسیدن به صندلی مدیریت وجود ندارد، این راهبردها میتوانند هرکسی را که استعداد مدیریت و رهبری دارد هدایت کند و برای کسانی که ممکن است رسیدن به موفقیت در این زمینه را دشوار بدانند بسیار مفید باشد.
شتاب دادن به حرفه خود از طریق این راهکارها، نیاز به یک متخصص MBA یا انتخاب ترکیبی از ویژگیهای ذاتی ندارد؛ اما نیازمند تمایل به حرکتهای حرفهای جانبی، غیرمتعارف و حتی خطرناک است. بنابراین باید بر ترس خود غلبه و برای حرکت به سمت پیشرفت، آماده باشید.
✅ سریعترین راه تبدیل شدن به یک مدیر پیشتاز
تصور اکثریت بر این است افرادی که دورههای آموزشی مدیریت کسبوکار (MBA) را طی میکنند، مشاغل باثباتی را در شرکتهای معتبر به دست میآورند و از نردبان پیشرفت بالا خواهند رفت و از انجام فعالیتهایی که ممکن است موقعیت آنها را دچار خطر کند خودداری میکنند. اما این گزارش یک نتیجه کاملا متفاوت را نشان میدهد./کانال مدیریت اجرایی
ما یک مطالعه ۱۰ ساله انجام دادیم و آن را پروژه ژنومشناسی مدیران ارشد نامگذاری کردیم که در آن بیش از ۱۷ هزار داده جمعآوری و ۲۶۰۰ مورد را بهطور دقیق تحلیل و بررسی کردیم تا مشخص شود چگونه این افراد پلههای ترقی را به سرعت طی کردند.
پس از آن نگاهی دقیقتر به «مدیران پیشتاز» انداختیم؛ افرادی که شغل مدیرعاملی را بهطور متوسط در ۲۴ سال اول کاری خود به دست آورده بودند. ما به نتیجه قابلتوجهی دست یافتیم: مدیران پیشتاز با انجام فعالیتهای خاص پیشرفت نمیکنند. بلکه آنها طی دوران اشتغال خود با انجام حرفهها و شغلهای جسورانه به سمت پیشرفت حرکت کردهاند.
نتایج نشان داد که سه نوع مدل پیشرفت در بین مدیران پیشتاز رایج بود. ۹۷ درصد از آنها حداقل یک شغل و حدود ۵۰ درصد حداقل دو شغل را تجربه کرده بودند و تنها ۲۴ درصد مدیران تحصیلات MBA پیشرفته داشتند. از طریق انجام این شغلها، رفتارهای خاصی در فرد ایجاد میشود که مدیران پیشتاز موفق را از دیگران تفکیک میکند که از آن جمله میتوان قاطعیت، قابلیت اطمینان، سازگاری و توانایی حل مشکلات را نام برد.
این موارد تاثیرگذاری بسیاری دارند؛ بهطوریکه برخی از شرکتکنندگانی که در تحقیق ما حضور داشتند و هرگز به پست مدیرعاملی فکر نمیکردند، در نهایت با دنبال کردن یکی از این راهبردها که در ادامه میخوانیم، موقعیت مدیریت را به دست آوردند.
1️⃣ برای پیشرفت کردن کارهای کوچک هم انجام دهید:
بهندرت مسیر رسیدن به مدیرعاملی در یک خط مستقیم حرکت میکند. گاهی اوقات شما باید به عقب یا جلو بروید تا بتوانید پیشرفت کنید. بیش از ۶۰ درصد از مدیران پیشتاز، در برخی مواقع کارهای کوچکی را انجام دادهاند.
بهعنوان مثال ممکن است آنها با بهوجود آوردن یک محصول و تقسیم کار جدید، فعالیت جدیدی را در داخل شرکت خود شروع کرده باشند، یا به یک شرکت کوچکتر منتقل شوند تا مسوولیتهای بیشتری را اتخاذ کنند یا کسبوکار شخصی خود را راهاندازی کنند. در هر مورد، آنها از این فرصت استفاده کردند تا چیزی را از پایه بسازند و تاثیر شگرفی داشته باشند.
2️⃣ خود را برای یک جهش بزرگ آماده کنید:
بیش از یکسوم مدیران پیشتاز با یک «جهش بزرگ» در دهه اول فعالیت حرفهای خود، به سمت پیشرفت حرکت کردند. این مدیران از فرصتهای پیش آمده نهایت استفاده را کردند و حتی زمانی وظایف آنها فراتر از تصورشان بود در حدی که برای چالشهای پیشرو آماده نبودند.
3️⃣ آنچه ما از این مدیران دریافتیم این نگرش است: «شما شانس خود را میسازید».
در جستوجوی پروژهها باشید تا جوانب مختلفی از کسبوکار را لمس کنید. از رئیس خود سوالهایی برای مسوولیتهای بیشتر بپرسید. مشکلات دشوار و پیچیده را رفع کنید. بالاتر از همه، چه آمادگی داشتید و چه آمادگی نداشتید، عادت گفتن «بله» به فرصتهای بیشتر را داشته باشید.
4️⃣ تحویل گرفتن یک وضعیت نابسامان:
این موضوع ممکن است غیرقابل درک و کمی دلهرهآور باشد اما یک راه برای اثبات خود به عنوان مدیرعامل، تحویل گرفتن موقعیتی با وضعیت آشفته و نابسامان است. این وضعیت آشفته میتواند یک واحد کسب و کار ضعیف، یک محصول شکست خورده، شرکتی ورشکسته یا هر گونه مشکلی باشد که باید به سرعت برطرف شود.
بیش از ۳۰ درصد از مدیران پیشتاز، تیم خود را در یک وضعیت آشفته و نابسامان به خوبی هدایت کردند. موقعیتهای آشفته، یک مدیر قدرتمند را طلب میکنند. هنگامی که کسب و کارها با بحران روبهرو میشوند مدیران، بحران را فرصتی برای نشان دادن توانایی خود برای آرام کردن وضعیت، تصمیمگیری تحت فشار، ریسکپذیری حساب شده و صبر و تحمل در مواجهه با ناسازگاری میبینند.
نتیجه گیری اجرایی :درحالیکه هیچ مسیر واحدی برای رسیدن به صندلی مدیریت وجود ندارد، این راهبردها میتوانند هرکسی را که استعداد مدیریت و رهبری دارد هدایت کند و برای کسانی که ممکن است رسیدن به موفقیت در این زمینه را دشوار بدانند بسیار مفید باشد.
شتاب دادن به حرفه خود از طریق این راهکارها، نیاز به یک متخصص MBA یا انتخاب ترکیبی از ویژگیهای ذاتی ندارد؛ اما نیازمند تمایل به حرکتهای حرفهای جانبی، غیرمتعارف و حتی خطرناک است. بنابراین باید بر ترس خود غلبه و برای حرکت به سمت پیشرفت، آماده باشید.
Forwarded from آخرین اخبار فناوری
Forwarded from آخرین اخبار فناوری
✳️افزونگی داده،BIG DATA
اصطلاح Big Dataبرای ذخیره سازی ، تحلیل و تصویرسازی (نمایش) ، مواجه می باشند مورد استفاده قرار می گیرد.. فرآیند تحقیق بر روی داده های حجیم جهت آشکارسازی الگوهای مخفی و راز همبستگی ها و تجزیه و تحلیل آن ها Big Data نامیده می شود. این داده ها از تراکنش های online ، email ها، ویدئوها، اصوات، کلیک کردن ها، log ها و ارسال ها، درخواست های جستجو، یادداشت ها، تعاملات شبکه های اجتماعی، داده های علمی، سنسورها و تلفن های همراه و برنامه های کاربردی آنها تولید می شوند. این اطلاعات بر روی پایگاه داده ها که به شکل حجیم رشد می کنند، ذخیره می شوند و ضبط، شکل دهی، ذخیره سازی، مدیریت و به اشتراک گذاری، تحلیل و نمایش آنها از طریق ابزارهای نرم افزاری پایگاه داده، دشوار می گردند. پنج اگزا بایت (10 به توان 18 بایت) دیتا تا سال 2003 به وسیله انسان به وجود آمده است. امروزه این مقدار اطلاعات در دو روز تولید می شود. در سال 2012 داده های دنیای دیجیتال به 2.72 زتا بایت ( 10 به توان 21 بایت) توسعه پیدا کرد. پیش بینی می شود که این مقدار هر دو سال ، دو برابر شود وبه حدود 8 زتا بایت داده در سال 2015 می رسیم. مطابق تحقیقاتی که توسط IBM مورد انجام قرار گرفته است روزانه 2.5 اگزا بایت داده تولید می شود و همچنین %90 از داده ها در 2 سال اخیر تولید شده اند. اگر فرض نمائیم یک کامپیوتر شخصی حدود 500 گیگا بایت (10 به توان 9 بایت) داده نگه داری نماید، بنابراین برای ذخیره سازی همه داده های دنیا به حدود 20 میلیارد PC نیاز است. مبتنی بر کلیه اطلاعات فوق ضرورت توجه به مفهوم افزونگی داده در روزگار اخیر بیش از هر زمان دیگری دارای اهمیت می باشد.
اصطلاح Big Dataبرای ذخیره سازی ، تحلیل و تصویرسازی (نمایش) ، مواجه می باشند مورد استفاده قرار می گیرد.. فرآیند تحقیق بر روی داده های حجیم جهت آشکارسازی الگوهای مخفی و راز همبستگی ها و تجزیه و تحلیل آن ها Big Data نامیده می شود. این داده ها از تراکنش های online ، email ها، ویدئوها، اصوات، کلیک کردن ها، log ها و ارسال ها، درخواست های جستجو، یادداشت ها، تعاملات شبکه های اجتماعی، داده های علمی، سنسورها و تلفن های همراه و برنامه های کاربردی آنها تولید می شوند. این اطلاعات بر روی پایگاه داده ها که به شکل حجیم رشد می کنند، ذخیره می شوند و ضبط، شکل دهی، ذخیره سازی، مدیریت و به اشتراک گذاری، تحلیل و نمایش آنها از طریق ابزارهای نرم افزاری پایگاه داده، دشوار می گردند. پنج اگزا بایت (10 به توان 18 بایت) دیتا تا سال 2003 به وسیله انسان به وجود آمده است. امروزه این مقدار اطلاعات در دو روز تولید می شود. در سال 2012 داده های دنیای دیجیتال به 2.72 زتا بایت ( 10 به توان 21 بایت) توسعه پیدا کرد. پیش بینی می شود که این مقدار هر دو سال ، دو برابر شود وبه حدود 8 زتا بایت داده در سال 2015 می رسیم. مطابق تحقیقاتی که توسط IBM مورد انجام قرار گرفته است روزانه 2.5 اگزا بایت داده تولید می شود و همچنین %90 از داده ها در 2 سال اخیر تولید شده اند. اگر فرض نمائیم یک کامپیوتر شخصی حدود 500 گیگا بایت (10 به توان 9 بایت) داده نگه داری نماید، بنابراین برای ذخیره سازی همه داده های دنیا به حدود 20 میلیارد PC نیاز است. مبتنی بر کلیه اطلاعات فوق ضرورت توجه به مفهوم افزونگی داده در روزگار اخیر بیش از هر زمان دیگری دارای اهمیت می باشد.
✳️ تغییر زمین بازی
ریچارد باخ (داستان نویس) در کتاب خود به نام اوهام داستان یک گروه از خرچنگ های باستانی را تعریف می کند که سال ها با آرامش و بدون دغدغه در میان صخره های پایین یک رودخانه آرام و پرپیچ و خم زندگی می کنند غذایی که هر روز رودخانه با خود می آورد بیش از نیاز خرچنگ ها بود و خرچنگ ها هیچ دغدغه ای بابت غذا نداشتند /کانال مدیریت اجرایی
اما یک شب طوفانی سهمگین در تپه بالای مشرف به رودخانه رخ داد طوفان دست بردار نبود روزها و شب های متمادی ادامه داشت و رود را به سیلی خروشان ، آکنده از گل و آوار های خطرناک تبدیل کرد
امواج سهمگین سیلاب بر آنها می کوبید و خرچنگ ها لرزان و ترسان به صخره ها چسبیده بودند و از ترس کوبیده شدن به این ور و ان ور محکم صخره ها را گرفته بودند. / کانال مدیریت اجرایی
محیط امن آنها به کابوسی وحشتناک تبدیل شده بود دیگر از امنیت خبری نبود آنها حتی نمی توانستند ببینند چه رسد به اینکه بخورند بسیاری از آنها از ترس مردند بسیاری دیگر در اثر برخورد با صخره ها جان دادند و البته تعداد کمی از آنها نجات یافتند.
✅ نتیجه راهبردی:
واقعیت این است که سیل ناشی از طوفان یک تهدیدی بود که خرچنگ ها با آن مواجه شدند اما علت اصلی کشته شدن آنها طوفان و سیل نبود بلکه مدل ذهنی و نوع مواجه با این تهدید بود.
بسیاری از خرچنگ ها مدل ذهنی شان این بود که فکر می کردند برای مصمون ماندن از طوفان باید محکم به صخره ها بچسبند و موقعیت خود را ترک نکنند در حالی که بهترین استراتژی ترک زمین بازی وتغییر موقعیت بود .
تنها تعداد کمی خرچنگ به این فکر فرو رفتند که این سیل انرژی ابدی ندارد بلکه در قسمت های پایین رودخانه به تدریج از انرژی اش کاسته شده و رودخانه جریان طبیعی خود را باز می یابد.
این خرچنگ ها شهامت داشتند و می توانستند برای زنده ماندن ریسک کنند اگرچه تعدادشان کم بود با این حال انها بهترین استراتژی را برای زنده ماندن نه در چسبیدن به صخره ها بلکه در ترک زمین بازی و رفتن به قسمت های پایین رودخانه با سوار بر امواج سیل انتخاب کردند نتیجه این بود که هم زنده ماندند و هم به امنیت و غذا دست یافتند.بنابراین :
1-نوع استراتژی در بحران و تهدید تعیین می کند که بتوانید آنرا مدیریت کنید و به فرصت جدید تبدیل کنید یا اینکه تا حد مرگ از آن آسیب ببینید.
2-این موضوع در رقابت و کسب و کار بسیار حائز اهمیت است بعضی از شرکت ها وقتی احساس می کنند رقابت در بازار بسیار شدید است با تمرکز بر نیازهای کشف نشده بازار و نوآوری محصول جدیدی عرضه می کنند و از این طریق بازار جدیدی را می سازند .به عنوان مثال زمانی که در اواخر دهه 60 میلادی رقابت در بازار صوتی بسیار شدید بود سونی به جای شدت بخشیدن به رقابت و جنگ قیمتی و تبلیغات شدید ، اقدام به رفتن به موقعیت جدیدی از بازار کرد و با مطالعه بازار و کشف نیازهای پنهان با تولید واکمن بازار جدیدی را ایجاد کرد و رقبا را جای گذاشت.
ریچارد باخ (داستان نویس) در کتاب خود به نام اوهام داستان یک گروه از خرچنگ های باستانی را تعریف می کند که سال ها با آرامش و بدون دغدغه در میان صخره های پایین یک رودخانه آرام و پرپیچ و خم زندگی می کنند غذایی که هر روز رودخانه با خود می آورد بیش از نیاز خرچنگ ها بود و خرچنگ ها هیچ دغدغه ای بابت غذا نداشتند /کانال مدیریت اجرایی
اما یک شب طوفانی سهمگین در تپه بالای مشرف به رودخانه رخ داد طوفان دست بردار نبود روزها و شب های متمادی ادامه داشت و رود را به سیلی خروشان ، آکنده از گل و آوار های خطرناک تبدیل کرد
امواج سهمگین سیلاب بر آنها می کوبید و خرچنگ ها لرزان و ترسان به صخره ها چسبیده بودند و از ترس کوبیده شدن به این ور و ان ور محکم صخره ها را گرفته بودند. / کانال مدیریت اجرایی
محیط امن آنها به کابوسی وحشتناک تبدیل شده بود دیگر از امنیت خبری نبود آنها حتی نمی توانستند ببینند چه رسد به اینکه بخورند بسیاری از آنها از ترس مردند بسیاری دیگر در اثر برخورد با صخره ها جان دادند و البته تعداد کمی از آنها نجات یافتند.
✅ نتیجه راهبردی:
واقعیت این است که سیل ناشی از طوفان یک تهدیدی بود که خرچنگ ها با آن مواجه شدند اما علت اصلی کشته شدن آنها طوفان و سیل نبود بلکه مدل ذهنی و نوع مواجه با این تهدید بود.
بسیاری از خرچنگ ها مدل ذهنی شان این بود که فکر می کردند برای مصمون ماندن از طوفان باید محکم به صخره ها بچسبند و موقعیت خود را ترک نکنند در حالی که بهترین استراتژی ترک زمین بازی وتغییر موقعیت بود .
تنها تعداد کمی خرچنگ به این فکر فرو رفتند که این سیل انرژی ابدی ندارد بلکه در قسمت های پایین رودخانه به تدریج از انرژی اش کاسته شده و رودخانه جریان طبیعی خود را باز می یابد.
این خرچنگ ها شهامت داشتند و می توانستند برای زنده ماندن ریسک کنند اگرچه تعدادشان کم بود با این حال انها بهترین استراتژی را برای زنده ماندن نه در چسبیدن به صخره ها بلکه در ترک زمین بازی و رفتن به قسمت های پایین رودخانه با سوار بر امواج سیل انتخاب کردند نتیجه این بود که هم زنده ماندند و هم به امنیت و غذا دست یافتند.بنابراین :
1-نوع استراتژی در بحران و تهدید تعیین می کند که بتوانید آنرا مدیریت کنید و به فرصت جدید تبدیل کنید یا اینکه تا حد مرگ از آن آسیب ببینید.
2-این موضوع در رقابت و کسب و کار بسیار حائز اهمیت است بعضی از شرکت ها وقتی احساس می کنند رقابت در بازار بسیار شدید است با تمرکز بر نیازهای کشف نشده بازار و نوآوری محصول جدیدی عرضه می کنند و از این طریق بازار جدیدی را می سازند .به عنوان مثال زمانی که در اواخر دهه 60 میلادی رقابت در بازار صوتی بسیار شدید بود سونی به جای شدت بخشیدن به رقابت و جنگ قیمتی و تبلیغات شدید ، اقدام به رفتن به موقعیت جدیدی از بازار کرد و با مطالعه بازار و کشف نیازهای پنهان با تولید واکمن بازار جدیدی را ایجاد کرد و رقبا را جای گذاشت.
Forwarded from آخرین اخبار فناوری
Forwarded from آخرین اخبار فناوری
✳️ آثار دلار گران بر آینده فعالین اقتصادی
🔹ترکیدن حباب مسکن و ترکیدن حباب مخارج مصرف کننده در آمریکا باعث بحران سال ٢٠٠٨ شد ( چکیده اقتصاد آمریکا از سال ٢٠٠١ تا ٢٠٠٨ در ١۵ کلمه )
🔹دلار ۶۵٠٠ تومان به ترکیدن حباب مخارج مصرف کننده در ایران منجر شد ( چکیده وضع موجود در ١٢ کلمه )
🔹با ترکیدن حباب مصرف ، فروش کاهش یافت اما هزینه عملیاتی فعال اقتصادی به نسبت کاهش فروش ، کاهش نیافت
🔹پنجاه در صد از فعالین اقتصادی ، به نسبتی که فروش کاهش یافته ، هزینه کاهش نیافته و عایدی ناشی از فروش در سطحی است که ادامه کار فاقد توجیه اقتصادی شده است
🔹این دسته از فعالین اقتصادی باید استراتژی فرود را در دستور کار قرار دهند
🔹سی درصد از فعالین اقتصادی با کاهش فروش ، اگر اقدام به کاهش شدید هزینه کنند در بازار باقی می مانند و شرکت ظرفیت کاهش هزینه عملیاتی را دارد در این شرکتها همه چیز بستگی به عملکرد مدیران شرکت دارد ، این دسته از شرکتها منبعد مدیر می خواهند نه رییس
🗝بیست درصد از فعالین اقتصادی نیز هزینه مازاذی ندارند که حذف کنند و مشغول پول جمع کردن اند
✍️دکترمحمد حسین ادیب
🔹ترکیدن حباب مسکن و ترکیدن حباب مخارج مصرف کننده در آمریکا باعث بحران سال ٢٠٠٨ شد ( چکیده اقتصاد آمریکا از سال ٢٠٠١ تا ٢٠٠٨ در ١۵ کلمه )
🔹دلار ۶۵٠٠ تومان به ترکیدن حباب مخارج مصرف کننده در ایران منجر شد ( چکیده وضع موجود در ١٢ کلمه )
🔹با ترکیدن حباب مصرف ، فروش کاهش یافت اما هزینه عملیاتی فعال اقتصادی به نسبت کاهش فروش ، کاهش نیافت
🔹پنجاه در صد از فعالین اقتصادی ، به نسبتی که فروش کاهش یافته ، هزینه کاهش نیافته و عایدی ناشی از فروش در سطحی است که ادامه کار فاقد توجیه اقتصادی شده است
🔹این دسته از فعالین اقتصادی باید استراتژی فرود را در دستور کار قرار دهند
🔹سی درصد از فعالین اقتصادی با کاهش فروش ، اگر اقدام به کاهش شدید هزینه کنند در بازار باقی می مانند و شرکت ظرفیت کاهش هزینه عملیاتی را دارد در این شرکتها همه چیز بستگی به عملکرد مدیران شرکت دارد ، این دسته از شرکتها منبعد مدیر می خواهند نه رییس
🗝بیست درصد از فعالین اقتصادی نیز هزینه مازاذی ندارند که حذف کنند و مشغول پول جمع کردن اند
✍️دکترمحمد حسین ادیب
✳️ چرا خودکفایی «استقلال» را کم میکند؟!
ما نسل عادت کرده به جشنهای خودکفایی بودیم؛ از خودکفایی گندم تا پیکان! برای ما بدیهی بود که برای حفظ استقلال باید از شیر مرغ تا جان آدمیزاد را تولید کنیم. ما تازه سالهای انتهای دههی ۷۰ بود که فهمیدیم خودکفایی در همهی امور امکانپذیر نیست. با خودکفایی خداحافظی کردیم، هم ما مردم، هم آن سیاستمدارها؛ چون فکر میکردیم نمیشود! نه اینکه راه حل خوبی نیست!
بعد شروع شد به تهیه فهرستی از کالاهای استراتژیک که فکر میکردند باید در آنها خودکفا شویم. گندم در این فهرست بود به اسم امنیت غذایی؛ یا بنزین و خودرو بخاطر سهم اشتغال بالا. ما از ترس تحریم، از ترس کابوس جنگ با عراق، ما به هزار دلیل دنبال استقلال از طریق خودکفایی بودیم.
برای من گذشت و گذشت تا در مدلسازیها رسیدم به مفهوم «استقلال»! از دید منی که بزرگشده در این دورهها بودم، استقلال یعنی «کمترین میزان تاثیرپذیری از دیگران» یعنی هرچقدر کسی نتواند بر تصمیمات من اثر بگذارد من مستقلتر هستم؛ یعنی اگر آمریکا و اروپا روی فعالیتهای من اثر نگذارند من استقلال بیشتری دارم.
اما از دید کتابها و مدلسازیهایی که داشتم در دانشگاه تدریس میکردم، «استقلال» از «نسبت وابستگی دیگران به من به وابستگی من به آنها» به دست میآمد؛ یا برابر بود با «نسبت تاثیراتی که من بر دیگران میگذارم به مجموع تاثیراتی که میگذارم و میپذیرم».
در این تعریف اگر من کشوری باشم که دیگران به من وابسته نیستند؛ من مستقل نیستم! و البته قدرت هم ندارم!
البته در مدلسازیهای پیچیدهتر، هم تعریف «استقلال» و هم تعریف «قدرت» پیچیدهتر میشدند، اما در همهی آنها مدام نقش تاثیرگذاریها در تعریف «استقلال» بیشتر میشد!
از دید مدلسازیهای جدید، بازیگری که در یک سیستم «استقلال» داشت، بازیگری بود که باید تاثیرگذار میبود، وگرنه هر چقدر هم تاثیرپذیریاش را از سایرین کم میکرد، مستقل نمیشد.
👈استقلال و تحریمها
بسیار نوشته شده که چرا اینقدر ما راحت تحریم میشویم؟ پاسخ اما دقیقا برمیگردد به دلیل همین درک نادرستی است که از مفهوم استقلال داریم.
بازیگر مستقل یا دارای قدرت، قابل حذف شدن از سیستم نیست. یعنی کشوری که ۱۰۰ میلیارد دلار وارد میکند و ۱۰۰ میلیارد صادر میکند؛ خیلی قویتر از کشوری است که نه وارداتی دارد و نه صادراتی! کشور اول را نمیشود از جهان حذف کرد و دومی را میشود!
بگذارید چند واقعیت ببینیم:
1️⃣ما ایرانیها فکر میکنیم چون سالیانه حدود ۳ میلیارد یورو از آلمان واردات داشتهایم؛ خیلی شریک جذابی برای آلمانیها هستیم؛ اما یادمان میرود که صادرات آلمانیها حدود ۱۳۵۰ میلیارد است و این یعنی سهم ما حدود ۰.۰۰۲ است! یعنی قابل صرف نظر!
2️⃣سهم ایران در چند سال گذشته کمتر از ۰.۰۰۱ از کل صادرات چین بوده است و سهم ایران در واردات این کشور نیز کمتر از ۰.۰۰۹! یعنی سهم ما تقریبا در اقتصاد چین آنقدر ناچیز است، که میشود درنظر نگرفت!
اینها واقعیتهایی هستند که معنایش متاسفانه در همان تفاوت فهممان از مفهوم استقلال نشات گرفته است. ما موفق شدهایم تاثیریپذیری خود را از دیگران کم کنیم؛ اما ما به سادگی در معادلات جهانی نادیده گرفته میشویم؛ چون تاثیرگذاریمان هم به اندازهی تاثیرپذیریمان ناچیز است!
👈تغییر دیدگاه
وقتی به شاخصهای جهانی دقت میکنیم، در بسیاری از این شاخصها «واردات» یک معیار مطلوب است! بله واردات اگر در صنایع پیشرفته و کالاهای سرمایهای باشد، و اگر همراه با صادرات بالا باشد، یک معیار خیلی خوب است. ما هنوز افتخار میکنیم به کاهش واردات بدون آنکه توجه کنیم به سایر جنبهها!
ما بیش از هر چیز نیاز داریم تا به بازتعریف مفاهیمی اقدام کنیم، که میراث دنیای ماقبل جهانیشدن است! ما نیاز داریم تا دوباره در خصوص بسیاری از چیزهایی که بدیهی میدانیم، فکر کنیم!
ما اگر واردات بالا و صادرات بالا داشتیم، هرچند تفاضلش همین مقدار اکنون بود، حتما بیش از وضعیت فعلیمان تاثیرگذار بودیم و این یعنی به راحتی قابل صرف نظر کردن نبودیم! یعنی به راحتی نمیشد با یک امضا تحریممان کرد!
در دنیای امروز، هیچ رابطهای یکطرفه نیست. نمیشود تنها تاثیرگذار بود و هیچ وابستگی نداشت. مهم آن است که بیش از آن که وابسته به دیگران باشیم، آنها به ما وابسته باشند.
دستیابی به استقلال تنها از طریق این توازن ایجاد میشود؛ وگرنه اگر به هیچکس وابسته نباشیم و دیگران هم به ما وابسته نباشند؛ همگی برای حذف شدنمان توافق دارند!
یعنی حتی اگر خودکفایی امکانپذیر هم باشد، قدرت و استقلال ما را افزایش که نمیدهد، بلکه کاهش میدهد!
✍ امیر ناظمی
ما نسل عادت کرده به جشنهای خودکفایی بودیم؛ از خودکفایی گندم تا پیکان! برای ما بدیهی بود که برای حفظ استقلال باید از شیر مرغ تا جان آدمیزاد را تولید کنیم. ما تازه سالهای انتهای دههی ۷۰ بود که فهمیدیم خودکفایی در همهی امور امکانپذیر نیست. با خودکفایی خداحافظی کردیم، هم ما مردم، هم آن سیاستمدارها؛ چون فکر میکردیم نمیشود! نه اینکه راه حل خوبی نیست!
بعد شروع شد به تهیه فهرستی از کالاهای استراتژیک که فکر میکردند باید در آنها خودکفا شویم. گندم در این فهرست بود به اسم امنیت غذایی؛ یا بنزین و خودرو بخاطر سهم اشتغال بالا. ما از ترس تحریم، از ترس کابوس جنگ با عراق، ما به هزار دلیل دنبال استقلال از طریق خودکفایی بودیم.
برای من گذشت و گذشت تا در مدلسازیها رسیدم به مفهوم «استقلال»! از دید منی که بزرگشده در این دورهها بودم، استقلال یعنی «کمترین میزان تاثیرپذیری از دیگران» یعنی هرچقدر کسی نتواند بر تصمیمات من اثر بگذارد من مستقلتر هستم؛ یعنی اگر آمریکا و اروپا روی فعالیتهای من اثر نگذارند من استقلال بیشتری دارم.
اما از دید کتابها و مدلسازیهایی که داشتم در دانشگاه تدریس میکردم، «استقلال» از «نسبت وابستگی دیگران به من به وابستگی من به آنها» به دست میآمد؛ یا برابر بود با «نسبت تاثیراتی که من بر دیگران میگذارم به مجموع تاثیراتی که میگذارم و میپذیرم».
در این تعریف اگر من کشوری باشم که دیگران به من وابسته نیستند؛ من مستقل نیستم! و البته قدرت هم ندارم!
البته در مدلسازیهای پیچیدهتر، هم تعریف «استقلال» و هم تعریف «قدرت» پیچیدهتر میشدند، اما در همهی آنها مدام نقش تاثیرگذاریها در تعریف «استقلال» بیشتر میشد!
از دید مدلسازیهای جدید، بازیگری که در یک سیستم «استقلال» داشت، بازیگری بود که باید تاثیرگذار میبود، وگرنه هر چقدر هم تاثیرپذیریاش را از سایرین کم میکرد، مستقل نمیشد.
👈استقلال و تحریمها
بسیار نوشته شده که چرا اینقدر ما راحت تحریم میشویم؟ پاسخ اما دقیقا برمیگردد به دلیل همین درک نادرستی است که از مفهوم استقلال داریم.
بازیگر مستقل یا دارای قدرت، قابل حذف شدن از سیستم نیست. یعنی کشوری که ۱۰۰ میلیارد دلار وارد میکند و ۱۰۰ میلیارد صادر میکند؛ خیلی قویتر از کشوری است که نه وارداتی دارد و نه صادراتی! کشور اول را نمیشود از جهان حذف کرد و دومی را میشود!
بگذارید چند واقعیت ببینیم:
1️⃣ما ایرانیها فکر میکنیم چون سالیانه حدود ۳ میلیارد یورو از آلمان واردات داشتهایم؛ خیلی شریک جذابی برای آلمانیها هستیم؛ اما یادمان میرود که صادرات آلمانیها حدود ۱۳۵۰ میلیارد است و این یعنی سهم ما حدود ۰.۰۰۲ است! یعنی قابل صرف نظر!
2️⃣سهم ایران در چند سال گذشته کمتر از ۰.۰۰۱ از کل صادرات چین بوده است و سهم ایران در واردات این کشور نیز کمتر از ۰.۰۰۹! یعنی سهم ما تقریبا در اقتصاد چین آنقدر ناچیز است، که میشود درنظر نگرفت!
اینها واقعیتهایی هستند که معنایش متاسفانه در همان تفاوت فهممان از مفهوم استقلال نشات گرفته است. ما موفق شدهایم تاثیریپذیری خود را از دیگران کم کنیم؛ اما ما به سادگی در معادلات جهانی نادیده گرفته میشویم؛ چون تاثیرگذاریمان هم به اندازهی تاثیرپذیریمان ناچیز است!
👈تغییر دیدگاه
وقتی به شاخصهای جهانی دقت میکنیم، در بسیاری از این شاخصها «واردات» یک معیار مطلوب است! بله واردات اگر در صنایع پیشرفته و کالاهای سرمایهای باشد، و اگر همراه با صادرات بالا باشد، یک معیار خیلی خوب است. ما هنوز افتخار میکنیم به کاهش واردات بدون آنکه توجه کنیم به سایر جنبهها!
ما بیش از هر چیز نیاز داریم تا به بازتعریف مفاهیمی اقدام کنیم، که میراث دنیای ماقبل جهانیشدن است! ما نیاز داریم تا دوباره در خصوص بسیاری از چیزهایی که بدیهی میدانیم، فکر کنیم!
ما اگر واردات بالا و صادرات بالا داشتیم، هرچند تفاضلش همین مقدار اکنون بود، حتما بیش از وضعیت فعلیمان تاثیرگذار بودیم و این یعنی به راحتی قابل صرف نظر کردن نبودیم! یعنی به راحتی نمیشد با یک امضا تحریممان کرد!
در دنیای امروز، هیچ رابطهای یکطرفه نیست. نمیشود تنها تاثیرگذار بود و هیچ وابستگی نداشت. مهم آن است که بیش از آن که وابسته به دیگران باشیم، آنها به ما وابسته باشند.
دستیابی به استقلال تنها از طریق این توازن ایجاد میشود؛ وگرنه اگر به هیچکس وابسته نباشیم و دیگران هم به ما وابسته نباشند؛ همگی برای حذف شدنمان توافق دارند!
یعنی حتی اگر خودکفایی امکانپذیر هم باشد، قدرت و استقلال ما را افزایش که نمیدهد، بلکه کاهش میدهد!
✍ امیر ناظمی
✳️ راه کارهای اثربخش جهت مدیریت زمان
1️⃣ ابتدای هفته تمام کارهای مهمی که باید طی هفته انجام شود را بنویسید.
حداقل یک کار غیرفوری در فهرستان بنویسید که باعث رشد یا بهبود کارتان میشود.
2️⃣ هر روز صبح، ۳ کار مهم آن روز را مشخص کنید.
کارهای مهم کارهایی هستند که انجام آنها تاثیری درازمدت بر شما و کارتان دارند.
3️⃣ قبل از انجام هر کاری از خود بپرسید:
آیا فقط خودم از عهده این کار بر میآیم؟
یا شاید بتوان این کار را واگذار کرد و به کار مهمتری پرداخت.
کارها را تا جای ممکن واگذار کنید.
4️⃣ قبل از شروع هر کاری زمان تقریبی آن را مشخص کنید و از یک شمارنده معکوس⏱ استفاده کنید.
5️⃣ کارهایی را مشخص کنید که میتوان از انجامش صرفنظر کرد.
برخی کارها قابل حذف هستند و شاید صرفا به این دلیل که سالها است آن کارها را انجام دادهایم، آنها را ادامه میدهیم!
6️⃣ زمان انجام کارهای مهم را به ۹۰ دقیقه محدود کنید.
اگر نود دقیقه به طور پیوسته کار کنید بالاترین عملکرد ممکن را خواهید داشت.
7️⃣ قبل از شروع هر کار مهم تمام موارد لازم را آماده کنید تا هنگام کار بتوانید پیوسته و بدون وقفه کار کنید.
8️⃣ از مدل زندانی و اعدام استفاده کنید.
در انجام هر کار فرض کنید شما زندانی هستید و به شما مثلا ۹۰ دقیقه وقت دادهاند که کار را تمام کنید. یا کار تمام میشود یا اعدام میشوید!
9️⃣ هر روز حداقل نیم ساعت را به برنامهریزی کوتاهمدت و همچنین بلندمدت اختصاص دهید.
مثل افرادی نباشید که بدون آنکه تبر خود را تیز کنند فقط هیزم خورد میکنند و بازده پایینی دارند!
🔟 جلوی وقفهها را بگیرید.
قبل از انجام کار مهم به همکاران بگویید کارتان را قطع نکنند.
همچنین تمام موارد حواسپرتی مثل موبایل ،تبلت و … را از خود دور کنید.
👈یادتان باشد شما زندانی هستید و نمیخواهید اعدام شوید!
1️⃣ ابتدای هفته تمام کارهای مهمی که باید طی هفته انجام شود را بنویسید.
حداقل یک کار غیرفوری در فهرستان بنویسید که باعث رشد یا بهبود کارتان میشود.
2️⃣ هر روز صبح، ۳ کار مهم آن روز را مشخص کنید.
کارهای مهم کارهایی هستند که انجام آنها تاثیری درازمدت بر شما و کارتان دارند.
3️⃣ قبل از انجام هر کاری از خود بپرسید:
آیا فقط خودم از عهده این کار بر میآیم؟
یا شاید بتوان این کار را واگذار کرد و به کار مهمتری پرداخت.
کارها را تا جای ممکن واگذار کنید.
4️⃣ قبل از شروع هر کاری زمان تقریبی آن را مشخص کنید و از یک شمارنده معکوس⏱ استفاده کنید.
5️⃣ کارهایی را مشخص کنید که میتوان از انجامش صرفنظر کرد.
برخی کارها قابل حذف هستند و شاید صرفا به این دلیل که سالها است آن کارها را انجام دادهایم، آنها را ادامه میدهیم!
6️⃣ زمان انجام کارهای مهم را به ۹۰ دقیقه محدود کنید.
اگر نود دقیقه به طور پیوسته کار کنید بالاترین عملکرد ممکن را خواهید داشت.
7️⃣ قبل از شروع هر کار مهم تمام موارد لازم را آماده کنید تا هنگام کار بتوانید پیوسته و بدون وقفه کار کنید.
8️⃣ از مدل زندانی و اعدام استفاده کنید.
در انجام هر کار فرض کنید شما زندانی هستید و به شما مثلا ۹۰ دقیقه وقت دادهاند که کار را تمام کنید. یا کار تمام میشود یا اعدام میشوید!
9️⃣ هر روز حداقل نیم ساعت را به برنامهریزی کوتاهمدت و همچنین بلندمدت اختصاص دهید.
مثل افرادی نباشید که بدون آنکه تبر خود را تیز کنند فقط هیزم خورد میکنند و بازده پایینی دارند!
🔟 جلوی وقفهها را بگیرید.
قبل از انجام کار مهم به همکاران بگویید کارتان را قطع نکنند.
همچنین تمام موارد حواسپرتی مثل موبایل ،تبلت و … را از خود دور کنید.
👈یادتان باشد شما زندانی هستید و نمیخواهید اعدام شوید!