Forwarded from اجتماع مدیران تضمین کیفیت ،آموزش ومنابع انسانی
هرچیز مهم به ندرت فوریت دارد و هر چیز فوری به ندرت مهم است
جمله بالا از ژنرال آیزنهاور نقل شده است. حال سوال اینکه اولویت بندی انجام کارها باید بر چه اساس باشد: کارهای فوری یا کارهای مهم؟
اگر مالک محصول نداند که چه کاری مهم تر است، همیشه کارهای فوری راه خودشان را به لیست وظایف باز خواهند کرد.
در صورتی که این کارهای مهم تر هستند که برای ذی نفعان نمود دارند و پیشرفت محصول را نشان می دهند و حیات آن را تداوم می بخشند.
یک مالک محصول خوب باید بتواند در اولویت بندی کارها هم فوریت و هم اهمیت کارها را در نظر بگیرد.
برای تشخیص کارهای مهم نیاز است که چشم انداز و اهداف دراز مدت تر برای محصول وجود داشته باشد. ندانستن اینکه چه کاری مهم است نشان می دهد که چنین چشم انداز و اهدافی وجود ندارد یا کمرنگ است.
منبع: iranagile
@kiq_management
جمله بالا از ژنرال آیزنهاور نقل شده است. حال سوال اینکه اولویت بندی انجام کارها باید بر چه اساس باشد: کارهای فوری یا کارهای مهم؟
اگر مالک محصول نداند که چه کاری مهم تر است، همیشه کارهای فوری راه خودشان را به لیست وظایف باز خواهند کرد.
در صورتی که این کارهای مهم تر هستند که برای ذی نفعان نمود دارند و پیشرفت محصول را نشان می دهند و حیات آن را تداوم می بخشند.
یک مالک محصول خوب باید بتواند در اولویت بندی کارها هم فوریت و هم اهمیت کارها را در نظر بگیرد.
برای تشخیص کارهای مهم نیاز است که چشم انداز و اهداف دراز مدت تر برای محصول وجود داشته باشد. ندانستن اینکه چه کاری مهم است نشان می دهد که چنین چشم انداز و اهدافی وجود ندارد یا کمرنگ است.
منبع: iranagile
@kiq_management
✳️اقدام های عملی برای اصلاح و بهبود شایستگی "رهبری تیم های کاری"
🔹جهت پاسخ دادن به سؤالات اعضا، همیشه در دسترس باشید. اطلاعات را در میان آنها توزیع کنید. خود را با کار درگیر کنید و علاقه نشان دهید و رفتارهای مناسب را الگو قرار دهید.
🔹در جلسات تیمی، یک شنونده خوب باشید. اگر شما رهبری تیم را بر عهده دارید، از اظهار داشتن عقاید و دیدگاههایتان در مقابل دیگران خودداری کنید. توضیحات دیگران را بازگو کنید تا مطمئن شوید که منظور آنها را فهمیده اید [مخصوصاً زمانی که نظر آنها مخالف نظر شما است]
🔹در جلسات تیمی، بطور مداوم مقاصد تیم، توافقهای بدست آمده و آنچه تاکنون انجام نشده است را به اعضای تیم یادآوری کنید.
🔹درباره تسهیلگریهایی که برای برگزاری جلسات اثربخش انجام داده اید، از اعضای تیم بازخورد بگیرید.
🔹از اعضای تیم خود حمایت کنید بهخصوص وقتی که آنها حاضر نیستند. در عموم از آنها تعریف و تمجید کنید و فقط در ملاقات های خصوصی آنها را اصلاح کنید.
🔹جهت پاسخ دادن به سؤالات اعضا، همیشه در دسترس باشید. اطلاعات را در میان آنها توزیع کنید. خود را با کار درگیر کنید و علاقه نشان دهید و رفتارهای مناسب را الگو قرار دهید.
🔹در جلسات تیمی، یک شنونده خوب باشید. اگر شما رهبری تیم را بر عهده دارید، از اظهار داشتن عقاید و دیدگاههایتان در مقابل دیگران خودداری کنید. توضیحات دیگران را بازگو کنید تا مطمئن شوید که منظور آنها را فهمیده اید [مخصوصاً زمانی که نظر آنها مخالف نظر شما است]
🔹در جلسات تیمی، بطور مداوم مقاصد تیم، توافقهای بدست آمده و آنچه تاکنون انجام نشده است را به اعضای تیم یادآوری کنید.
🔹درباره تسهیلگریهایی که برای برگزاری جلسات اثربخش انجام داده اید، از اعضای تیم بازخورد بگیرید.
🔹از اعضای تیم خود حمایت کنید بهخصوص وقتی که آنها حاضر نیستند. در عموم از آنها تعریف و تمجید کنید و فقط در ملاقات های خصوصی آنها را اصلاح کنید.
✳️ چگونه یاد می گیریم؟
یادگیری 4 مرحله دارد.
🔹در مرحله اول نمی دانیم که نمی دانیم. حتی لزوم دانستن و این که چرا باید یاد بگیریم را هم نمی دانیم، لذا به دنبال یادگیری نیستیم و شاید اهمیت و ضرورت مهارت و قابلیتی که نداریم را انکار می کنیم.در این مرحله انگیزه ای هم برای یادگرفتن نداریم.
🔹در مرحله دوم تلنگر می خوریم، بازخورد می گیریم، شکست می خوریم، اشتباه می کنیم و می فهمیم که نمی دانیم، لذا به اهمیت نقش آن مهارت و شایستگی که فاقد آن هستیم آگاه می شویم و حداقل در دل خودمان به آنچه نداریم اقرار می کنیم و مهم تر از همه انگیزه یادگیری به دست می آوریم./کانال مدیریت اجرایی
🔹در مرحله سوم، آنچه به عنوان مهارت و قابلیت لازم داریم را جستجو کرده و کسب می کنیم. کلاس می رویم و کتاب می خوانیم و الگوبرداری می کنیم و آنچه کسب کرده ایم را به کار می بریم و تمرین و تکرار می کنیم تا بر آن مسلط شویم.
🔹در مرحله چهارم آن قدر تمرین کرده ایم که روش جدید، رفتارجدید و مهارت جدید کاملا جذب شده و به طبیعت ثانویه و عادت ما تبدیل گشته است. می توانیم آن را به راحتی به کار بگیریم و یا آن را به دیگران یاد بدهیم. /کانال مدیریت اجرایی
👈لذا برای یادگیری باید : ارزیابی شویم و بازخورد بگیریم، تلنگر بخوریم، از خواب/غفلت بیدار شویم، انجام دهیم و اشتباه کنیم، بدانیم که چه چیزهائی را نمی دانیم و بالاخره بعد از کسب دانش و مهارت مورد نظر، آن قدر آن را تمرین وتکرار کنیم که به عادت و طبیعت ما تبدیل شود. اگر خود را در معرض ارزیابی شدن قرار ندهیم و انتقاد پذیر نباشیم و اشتباه نکنیم و اشتباهاتمان را نپذیریم و برای تغییر کردن انگیزه جدی و تلاش مجدانه نداشته باشیم یاد نمی گیریم.
✅ یادگیری را زودتر آغاز کنیم تا زودتر یاد بگیریم.
یادگیری 4 مرحله دارد.
🔹در مرحله اول نمی دانیم که نمی دانیم. حتی لزوم دانستن و این که چرا باید یاد بگیریم را هم نمی دانیم، لذا به دنبال یادگیری نیستیم و شاید اهمیت و ضرورت مهارت و قابلیتی که نداریم را انکار می کنیم.در این مرحله انگیزه ای هم برای یادگرفتن نداریم.
🔹در مرحله دوم تلنگر می خوریم، بازخورد می گیریم، شکست می خوریم، اشتباه می کنیم و می فهمیم که نمی دانیم، لذا به اهمیت نقش آن مهارت و شایستگی که فاقد آن هستیم آگاه می شویم و حداقل در دل خودمان به آنچه نداریم اقرار می کنیم و مهم تر از همه انگیزه یادگیری به دست می آوریم./کانال مدیریت اجرایی
🔹در مرحله سوم، آنچه به عنوان مهارت و قابلیت لازم داریم را جستجو کرده و کسب می کنیم. کلاس می رویم و کتاب می خوانیم و الگوبرداری می کنیم و آنچه کسب کرده ایم را به کار می بریم و تمرین و تکرار می کنیم تا بر آن مسلط شویم.
🔹در مرحله چهارم آن قدر تمرین کرده ایم که روش جدید، رفتارجدید و مهارت جدید کاملا جذب شده و به طبیعت ثانویه و عادت ما تبدیل گشته است. می توانیم آن را به راحتی به کار بگیریم و یا آن را به دیگران یاد بدهیم. /کانال مدیریت اجرایی
👈لذا برای یادگیری باید : ارزیابی شویم و بازخورد بگیریم، تلنگر بخوریم، از خواب/غفلت بیدار شویم، انجام دهیم و اشتباه کنیم، بدانیم که چه چیزهائی را نمی دانیم و بالاخره بعد از کسب دانش و مهارت مورد نظر، آن قدر آن را تمرین وتکرار کنیم که به عادت و طبیعت ما تبدیل شود. اگر خود را در معرض ارزیابی شدن قرار ندهیم و انتقاد پذیر نباشیم و اشتباه نکنیم و اشتباهاتمان را نپذیریم و برای تغییر کردن انگیزه جدی و تلاش مجدانه نداشته باشیم یاد نمی گیریم.
✅ یادگیری را زودتر آغاز کنیم تا زودتر یاد بگیریم.
مدیریت اجرایی
...تصویر عمیق و جالبیه نوع نگاهت به دنیا وقتی یا خیلی پولداری یا خیلی بی پول در واقع علمی خوب است که ثروت آفرین باشد؟!
جناب آقای دکتر صادقی عزیز
درود بر شما
ممنون که این تصویر پرمعنا را با ما به اشتراک گذاشتید
اجازه دهید بنده هم تفسیر خودم را از این تصویر، با جنابعالی و سایر دوستان به اشتراک بگذارم
برداشت شخصی من از پیام نهفته در این تصویر :
👇👇👇
- وقتی نه ثروت داری ، نه علم و دانش (نفر اول سمت راست) ، وضع تو از همه بدتره. چرا که تحت این شرایط، تصویر درستی از جهان اطراف خودت نخواهی داشت
- اگر فقط دانش داری، ولیکن از ثروت بی بهره هستی (نفر دوم از چپ)، وضع تو از نفر اول بهتره، اما یقینا شرایطت ایده آل نیست. چرا که تحت این شرایط، تصویر شفاف و روشنی از دنیای اطرافت نخواهی داشت و نخواهی توانست از زیباییهای زندگی به اندازه کافی لذت ببری
- اگر فقط ثروت داری، ولیکن در کنارش از علم و دانش برخوردار نیستی، حتی اگر ثروت زیادی هم داشته باشی (نفر اول سمت چپ)، باز هم شرایط چندان جالبی نخواهی داشت. چون این جوری احتمالا در آسمانها سیر می کنی و به دلیل احساس غرور بیش از حد و به دلیل داشتن نگاه تک بعدی و صرفا مادی، دنیا را از زاویه ای نگاه خواهی کرد که چندان واقعی نیست
اما
- اما اگر در کنار علم و دانش، به مقدار کافی از ثروت نیز برخوردار هستی (نفر دوم از راست)، تو به معنای واقعی کلمه میتونی احساس خوشبختی داشته باشی. چرا که تحت این شرایط، نگاه تو به جهان اطراف، جامع و واقع بینانه خواهد بود.
درود بر شما
ممنون که این تصویر پرمعنا را با ما به اشتراک گذاشتید
اجازه دهید بنده هم تفسیر خودم را از این تصویر، با جنابعالی و سایر دوستان به اشتراک بگذارم
برداشت شخصی من از پیام نهفته در این تصویر :
👇👇👇
- وقتی نه ثروت داری ، نه علم و دانش (نفر اول سمت راست) ، وضع تو از همه بدتره. چرا که تحت این شرایط، تصویر درستی از جهان اطراف خودت نخواهی داشت
- اگر فقط دانش داری، ولیکن از ثروت بی بهره هستی (نفر دوم از چپ)، وضع تو از نفر اول بهتره، اما یقینا شرایطت ایده آل نیست. چرا که تحت این شرایط، تصویر شفاف و روشنی از دنیای اطرافت نخواهی داشت و نخواهی توانست از زیباییهای زندگی به اندازه کافی لذت ببری
- اگر فقط ثروت داری، ولیکن در کنارش از علم و دانش برخوردار نیستی، حتی اگر ثروت زیادی هم داشته باشی (نفر اول سمت چپ)، باز هم شرایط چندان جالبی نخواهی داشت. چون این جوری احتمالا در آسمانها سیر می کنی و به دلیل احساس غرور بیش از حد و به دلیل داشتن نگاه تک بعدی و صرفا مادی، دنیا را از زاویه ای نگاه خواهی کرد که چندان واقعی نیست
اما
- اما اگر در کنار علم و دانش، به مقدار کافی از ثروت نیز برخوردار هستی (نفر دوم از راست)، تو به معنای واقعی کلمه میتونی احساس خوشبختی داشته باشی. چرا که تحت این شرایط، نگاه تو به جهان اطراف، جامع و واقع بینانه خواهد بود.
Forwarded from مدیراما
جانشین پروری با چه هدفی در سازمان انجام می شود؟
منابع انسانی کارآمد، متخصص و با انگیزه در مشاغل و جایگاه های مختلف یکی از عواملی است که نقش راهبردی در رسیدن سازمان ها به اهداف از پیش تعیین شده دارد. از طرفی، خروج نیروها از سطوح گوناگون سازمانی به دلایل مختلفی مانند استغفا، بازنشستگی، ارتقا شغلی یا حتی فوت امری اجتناب ناپذیر است.
ادامه مطلب در لینک زیر قرار دارد:
مدیراما؛ باشگاه دانشجویان مدیریت
@IRMODIRAMA
منابع انسانی کارآمد، متخصص و با انگیزه در مشاغل و جایگاه های مختلف یکی از عواملی است که نقش راهبردی در رسیدن سازمان ها به اهداف از پیش تعیین شده دارد. از طرفی، خروج نیروها از سطوح گوناگون سازمانی به دلایل مختلفی مانند استغفا، بازنشستگی، ارتقا شغلی یا حتی فوت امری اجتناب ناپذیر است.
ادامه مطلب در لینک زیر قرار دارد:
مدیراما؛ باشگاه دانشجویان مدیریت
@IRMODIRAMA
Forwarded from آموزه های سازمانی
موقعیت «بجنگ یا فرار کن» در مذاکرات
🔸احساساتی نشدن زمانی که در یک گفتگوی دشوار قرار میگیریم کار چندان آسانی نیست. در نهایت، حتی یک اختلافنظر میتواند به مثابه یک تهدید بهنظر برسد. این ترس در شما ایجاد میشود که مجبور به تسلیم شوید؛ تسلیم عقیدهتان یا روشی که کار را انجام میدهید، یا تصور اینکه حق با شماست و به همین خاطر بدنتان با عکسالعمل سیستم عصبی سمپاتیک خود را آماده دعوا میکند.
🔸اما مشکل اینجاست که بدن و ذهن ما توانایی تشخیص صحیح بین تهدید ناشی از تغییر روش انجام یک پروژه و مثلا تحت تعقیب قرار گرفتن توسط یک خرس را ندارد و تقریبا در هر دو مورد عکسالعمل مشابهی از خود بروز میدهد. ضربان قلب و آهنگ تنفس بالا میرود، عضلات منقبض میشوند، خون موجود در بدن از ارگانها حرکت میکند و احتمال دارد احساس ناراحتی کنید.
🔸هیچکدام از موارد مذکور نمیتواند شما را در موقعیت ذهنی مناسبی برای حل مساله قرار دهد. اگر بدنتان وارد فاز «بجنگ یا فرار کن» قرار گیرد یا آنگونه که دن گولمن آنرا «ربودن آمیگدان» مینامد، ممکن است دسترسی به کورتکس جلوی مغز که بخشی از مغز که مسوول تفکر منطقی است مختل شود. در حالی که آنچه در یک گفتوگوی دشوار بیش از هر چیز به آن نیاز دارید اتخاذ تصمیمات منطقی است.
🔸خوشبختانه شکستن این پاسخ فیزیکی، مدیریت احساسات و باز کردن راه برای یک مکالمه سازنده امری امکانپذیر است. اقدامات زیادی برای حفظ خونسردی حین مکالمه یا آرام کردن خود زمانی که برافروخته هستید، وجود دارد.
▪️نفس کشیدن:
هر وقت احساس کردید در موقعیت دشواری قرار گرفتید، سعی کنید روی نفس کشیدن تمرکز کنید. ورود و خروج هوا به ریههای خود را احساس کنید. عبور هوا از بینی و پشت گلوی خود را حس کنید. این کار باعث میشود تمرکز شما از نشانههای فیزیکی بحران منحرف شود و شما را متمرکزتر نگه میدارد.
▪️تمرکز روی بدن:
متخصصان میگویند که ایستادن و راه رفتن میتواند باعث فعال شدن بخش تفکر مغز شود. درست است که وقتی شما و طرف مقابلتان دور یک میز نشستهاید، نمیتوانید ناگهان از جای خود بلند شوید. بهجای این کار میتوانید بگویید «احساس میکنم نیاز دارم کمی حرکت کنم. اشکالی ندارد اگر کمی اینجا راه بروم؟»
اگر با این هم راحت نیستید، میتوانید کارهای فیزیکی کوچکی انجام دهید مثل ضربدری کردن دو انگشت یا فشار دادن محکم کف پا روی زمین. متخصصان ذهن آگاهی این کار را «لنگراندازی» مینامند.
▪️احساسات خود را تایید و آنها را شناسایی کنید:
برای آنکه از احساسات خود فاصله بگیرید آنها را شناسایی کنید. دیوید میگوید «افکار را افکار بنامید و احساسات را احساسات.» مثلا عبارت «او در این مورد اشتباه میکند و این باعث عصبانیت من میشود» تبدیل میشود به «من این فکر را دارم که همکارم اشتباه میکند و احساس میکنم عصبانی هستم». وقتی چنین شکافی را میان خود و احساستان قرار میدهید، خلاص شدن از آن راحتتر است چراکه آنها را سرکوب نمیکنید تا منفجر شوند.
▪️به خودتان استراحت بدهید:
هرقدر زمان بیشتری به خود بدهید تا احساسات خود را واکاوی کنید، احتمال تشدید آن کمتر خواهد شد. پس اگر مساله بالا گرفت باید یک دقیقه زمان استراحت بدهید (یک فنجان چای یا یک لیوان آب برای خود بریزید، به دستشویی بروید یا اطراف شرکت قدم بزنید). مطمئن شوید یک دلیل بیطرفانه برای بلند شدن و ایجاد وقفه در مکالمه ارائه میکنید. بدترین حالت این است که طرف مقابل تصور کند مساله برای شما آنقدر بغرنج است که ناامیدانه سعی میکنید از مهلکه بگریزید.
یادتان باشد طرف مقابل نیز به احتمال زیاد دچار خشم و استیصال است.
🔸جین برت، استاد حل اختلاف و مذاکره پیشنهاد میکند تصور کنید که حرفهای طرف مقابل از بالای شانههای شما رد میشود و به سینه شما وارد نمیشود. البته نباید خود را بیتفاوت نشان دهید، مهم است که نشان دهید به حرفهایش گوش میدهید.
اگر احساسات منفی طرف مقابل را با احساسات منفی جواب ندهید، احتمال آرام شدن فضا وجود دارد. امیدواریم این راهکارها به شما کمک کند از خشم و ناراحتی به خونسردی و آرامش گذر کنید.
منبع: hbr
@orgteachings
🔸احساساتی نشدن زمانی که در یک گفتگوی دشوار قرار میگیریم کار چندان آسانی نیست. در نهایت، حتی یک اختلافنظر میتواند به مثابه یک تهدید بهنظر برسد. این ترس در شما ایجاد میشود که مجبور به تسلیم شوید؛ تسلیم عقیدهتان یا روشی که کار را انجام میدهید، یا تصور اینکه حق با شماست و به همین خاطر بدنتان با عکسالعمل سیستم عصبی سمپاتیک خود را آماده دعوا میکند.
🔸اما مشکل اینجاست که بدن و ذهن ما توانایی تشخیص صحیح بین تهدید ناشی از تغییر روش انجام یک پروژه و مثلا تحت تعقیب قرار گرفتن توسط یک خرس را ندارد و تقریبا در هر دو مورد عکسالعمل مشابهی از خود بروز میدهد. ضربان قلب و آهنگ تنفس بالا میرود، عضلات منقبض میشوند، خون موجود در بدن از ارگانها حرکت میکند و احتمال دارد احساس ناراحتی کنید.
🔸هیچکدام از موارد مذکور نمیتواند شما را در موقعیت ذهنی مناسبی برای حل مساله قرار دهد. اگر بدنتان وارد فاز «بجنگ یا فرار کن» قرار گیرد یا آنگونه که دن گولمن آنرا «ربودن آمیگدان» مینامد، ممکن است دسترسی به کورتکس جلوی مغز که بخشی از مغز که مسوول تفکر منطقی است مختل شود. در حالی که آنچه در یک گفتوگوی دشوار بیش از هر چیز به آن نیاز دارید اتخاذ تصمیمات منطقی است.
🔸خوشبختانه شکستن این پاسخ فیزیکی، مدیریت احساسات و باز کردن راه برای یک مکالمه سازنده امری امکانپذیر است. اقدامات زیادی برای حفظ خونسردی حین مکالمه یا آرام کردن خود زمانی که برافروخته هستید، وجود دارد.
▪️نفس کشیدن:
هر وقت احساس کردید در موقعیت دشواری قرار گرفتید، سعی کنید روی نفس کشیدن تمرکز کنید. ورود و خروج هوا به ریههای خود را احساس کنید. عبور هوا از بینی و پشت گلوی خود را حس کنید. این کار باعث میشود تمرکز شما از نشانههای فیزیکی بحران منحرف شود و شما را متمرکزتر نگه میدارد.
▪️تمرکز روی بدن:
متخصصان میگویند که ایستادن و راه رفتن میتواند باعث فعال شدن بخش تفکر مغز شود. درست است که وقتی شما و طرف مقابلتان دور یک میز نشستهاید، نمیتوانید ناگهان از جای خود بلند شوید. بهجای این کار میتوانید بگویید «احساس میکنم نیاز دارم کمی حرکت کنم. اشکالی ندارد اگر کمی اینجا راه بروم؟»
اگر با این هم راحت نیستید، میتوانید کارهای فیزیکی کوچکی انجام دهید مثل ضربدری کردن دو انگشت یا فشار دادن محکم کف پا روی زمین. متخصصان ذهن آگاهی این کار را «لنگراندازی» مینامند.
▪️احساسات خود را تایید و آنها را شناسایی کنید:
برای آنکه از احساسات خود فاصله بگیرید آنها را شناسایی کنید. دیوید میگوید «افکار را افکار بنامید و احساسات را احساسات.» مثلا عبارت «او در این مورد اشتباه میکند و این باعث عصبانیت من میشود» تبدیل میشود به «من این فکر را دارم که همکارم اشتباه میکند و احساس میکنم عصبانی هستم». وقتی چنین شکافی را میان خود و احساستان قرار میدهید، خلاص شدن از آن راحتتر است چراکه آنها را سرکوب نمیکنید تا منفجر شوند.
▪️به خودتان استراحت بدهید:
هرقدر زمان بیشتری به خود بدهید تا احساسات خود را واکاوی کنید، احتمال تشدید آن کمتر خواهد شد. پس اگر مساله بالا گرفت باید یک دقیقه زمان استراحت بدهید (یک فنجان چای یا یک لیوان آب برای خود بریزید، به دستشویی بروید یا اطراف شرکت قدم بزنید). مطمئن شوید یک دلیل بیطرفانه برای بلند شدن و ایجاد وقفه در مکالمه ارائه میکنید. بدترین حالت این است که طرف مقابل تصور کند مساله برای شما آنقدر بغرنج است که ناامیدانه سعی میکنید از مهلکه بگریزید.
یادتان باشد طرف مقابل نیز به احتمال زیاد دچار خشم و استیصال است.
🔸جین برت، استاد حل اختلاف و مذاکره پیشنهاد میکند تصور کنید که حرفهای طرف مقابل از بالای شانههای شما رد میشود و به سینه شما وارد نمیشود. البته نباید خود را بیتفاوت نشان دهید، مهم است که نشان دهید به حرفهایش گوش میدهید.
اگر احساسات منفی طرف مقابل را با احساسات منفی جواب ندهید، احتمال آرام شدن فضا وجود دارد. امیدواریم این راهکارها به شما کمک کند از خشم و ناراحتی به خونسردی و آرامش گذر کنید.
منبع: hbr
@orgteachings
Forwarded from آموزه های سازمانی
۴ دسته استراتژی برای موفقیت
🔸داشتن یک استراتژی مشخص و واضح که تمام ذینفعان از آن اطلاع داشته باشند، یکی از رموز اصلی موفقیت کسبوکارها است. با این حال، هیچ فرمول ثابت و مشخصی برای تدوین استراتژی وجود ندارد و هر شرکتی پیش از هر چیز باید به داشتهها و شرایط خود نگاه کند.
بهعنوان مثال، اولویتها و استراتژی شرکتی که رهبر بازار است، باید با استراتژی شرکتی که برای بقا میجنگد، تفاوت داشته باشد.
🔸یکی از میانبرهایی که میتوان از طریق آن، شرایط یک شرکت را برای تدوین استراتژیهای مناسب آن تشخیص داد، توجه به وضعیت رقابتی آن است. بهطور معمول، شرکتهای مختلف از نظر سهم بازار و میزان سودآوری یا بازگشت سرمایه در ۴ دسته کلی قرار میگیرند و بهطور معمول نیز، از آن باخبر هستند.
1⃣ دسته اول شرکتهایی هستند که به رهبری بازار در صنعت خود دست یافتهاند. آنها سهم بالایی از بازار داشته و نسبت سود به سرمایهشان هم بهشدت بالا است. در حال حاضر، شرکتهایی مانند اپل و نایک از این دسته هستند. اولویت استراتژیک برای رهبران صنعت باید بهرهگیری از مزیتهایشان در بازار و سرمایهگذاری روی کالاها و خدمات جدیدی باشد که باعث شوند همچنان شرکت مدنظر پیشگام باقی بماند.
2⃣ دسته دیگری از شرکتها هستند که دقیقا در طرف مقابل این وضعیت قرار دارند. آنها سهم چندانی از بازار ندارند و همان فروش محدودشان هم سود قابل قبولی برایشان به ارمغان نمیآورد. وضعیت نامساعد آنها اغلب نشانهای از محصولات ضعیف، وجهه اجتماعی و نشان تجاری ضعیف یا هزینههای بالا است. شعبه آئودی آمریکا در دهه ۱۹۸۰ چنین وضعیتی داشت. شرکت نوکیا هم با ظهور موبایلهای هوشمند و پیش از آنکه امتیازش به شرکت مایکروسافت فروخته شود، شرایط مشابهی را تجربه میکرد. در نهایت کداک نیز شرکت دیگری بود که اسیر این شرایط شد و نتوانست خود را از ورشکستگی نجات دهد.
شرکتهایی که به این منجلاب گرفتار میشوند، چارهای جز تغییرات بنیادین و تغییر اساسی شیوه ارزشآفرینی برای مشتریانشان ندارند.
3⃣ دسته دیگری از شرکتها وجود دارند که با وجود سهم اندک از بازار، در همان محدوده اندک، عملکردی عالی دارند و از سودآوری بالایی برخوردارند. این شرایط را بهطور معمول، آن دسته از شرکتها تجربه میکنند که بر بازارهای گوشهای تمرکز کرده و گروه خاص و سودآفرینی از مشتریان را هدف قرار دادهاند.
از شرکتهایی که در این دسته قرار گرفتهاند میتوان از پورشه و بلکبری پیش از عرضه گوشیهای اپل به بازار نام برد. چنین شرکتهایی بهدلیل آنکه بازگشت سرمایه به شدت جذابی تجربه میکنند، باید متوجه باشند که چشم رقبا به دنبال بازار آنها خواهد بود. از این رو، باید مراقب تجاوز رقبای سنتی و جدید به قلمروی رقابتی خود باشند.
استراتژی این دسته از شرکتها باید نوآوریهای مستمر برای عالی ماندن و حفظ تمایز قابل توجه محصولات و خدمات خود باشد و در صورت امکانپذیر نبودن این امر، باید به فکر خروج استراتژیک از بازار برای حفظ منافع سهامدارانشان باشند.
4⃣ دسته آخر شرکتها، آنهایی هستند که بهرغم داشتن سهم قابل توجهی از بازار، سودآوری چندانی ندارند و بیشتر درآمدهایشان صرف هزینههای عملیاتی میشود. چنین وضعیتی میتواند در پی عوامل مختلفی اتفاق بیفتد: هزینههای بالا، محصولات ضعیف و کمکیفیت که نیاز به تخفیفهای چشمگیر دارند، آمیزه محصول نامناسب و تمرکز بر بخشهای کمسود بازار یا ترکیبی از عوامل بالا.
از نمونههای جدید این دسته از شرکتها میتوان به جنرالموتورز، آیبیام، اچپی و یاهو اشاره کرد. تصمیم استراتژیک مناسب در این شرایط، معمولا «کوچکسازی برای رشد» است. در این حالت شرکتها حوزههای غیرسودآور فعالیتهای خود را تعطیل کرده و قدرت خود را از نو، بر پایه نقاط قوت بنا میکنند.
👤 لئونارد شرمن
📖 اگر در جنگِ سگي هستي، گربه شو!
@orgteachings
🔸داشتن یک استراتژی مشخص و واضح که تمام ذینفعان از آن اطلاع داشته باشند، یکی از رموز اصلی موفقیت کسبوکارها است. با این حال، هیچ فرمول ثابت و مشخصی برای تدوین استراتژی وجود ندارد و هر شرکتی پیش از هر چیز باید به داشتهها و شرایط خود نگاه کند.
بهعنوان مثال، اولویتها و استراتژی شرکتی که رهبر بازار است، باید با استراتژی شرکتی که برای بقا میجنگد، تفاوت داشته باشد.
🔸یکی از میانبرهایی که میتوان از طریق آن، شرایط یک شرکت را برای تدوین استراتژیهای مناسب آن تشخیص داد، توجه به وضعیت رقابتی آن است. بهطور معمول، شرکتهای مختلف از نظر سهم بازار و میزان سودآوری یا بازگشت سرمایه در ۴ دسته کلی قرار میگیرند و بهطور معمول نیز، از آن باخبر هستند.
1⃣ دسته اول شرکتهایی هستند که به رهبری بازار در صنعت خود دست یافتهاند. آنها سهم بالایی از بازار داشته و نسبت سود به سرمایهشان هم بهشدت بالا است. در حال حاضر، شرکتهایی مانند اپل و نایک از این دسته هستند. اولویت استراتژیک برای رهبران صنعت باید بهرهگیری از مزیتهایشان در بازار و سرمایهگذاری روی کالاها و خدمات جدیدی باشد که باعث شوند همچنان شرکت مدنظر پیشگام باقی بماند.
2⃣ دسته دیگری از شرکتها هستند که دقیقا در طرف مقابل این وضعیت قرار دارند. آنها سهم چندانی از بازار ندارند و همان فروش محدودشان هم سود قابل قبولی برایشان به ارمغان نمیآورد. وضعیت نامساعد آنها اغلب نشانهای از محصولات ضعیف، وجهه اجتماعی و نشان تجاری ضعیف یا هزینههای بالا است. شعبه آئودی آمریکا در دهه ۱۹۸۰ چنین وضعیتی داشت. شرکت نوکیا هم با ظهور موبایلهای هوشمند و پیش از آنکه امتیازش به شرکت مایکروسافت فروخته شود، شرایط مشابهی را تجربه میکرد. در نهایت کداک نیز شرکت دیگری بود که اسیر این شرایط شد و نتوانست خود را از ورشکستگی نجات دهد.
شرکتهایی که به این منجلاب گرفتار میشوند، چارهای جز تغییرات بنیادین و تغییر اساسی شیوه ارزشآفرینی برای مشتریانشان ندارند.
3⃣ دسته دیگری از شرکتها وجود دارند که با وجود سهم اندک از بازار، در همان محدوده اندک، عملکردی عالی دارند و از سودآوری بالایی برخوردارند. این شرایط را بهطور معمول، آن دسته از شرکتها تجربه میکنند که بر بازارهای گوشهای تمرکز کرده و گروه خاص و سودآفرینی از مشتریان را هدف قرار دادهاند.
از شرکتهایی که در این دسته قرار گرفتهاند میتوان از پورشه و بلکبری پیش از عرضه گوشیهای اپل به بازار نام برد. چنین شرکتهایی بهدلیل آنکه بازگشت سرمایه به شدت جذابی تجربه میکنند، باید متوجه باشند که چشم رقبا به دنبال بازار آنها خواهد بود. از این رو، باید مراقب تجاوز رقبای سنتی و جدید به قلمروی رقابتی خود باشند.
استراتژی این دسته از شرکتها باید نوآوریهای مستمر برای عالی ماندن و حفظ تمایز قابل توجه محصولات و خدمات خود باشد و در صورت امکانپذیر نبودن این امر، باید به فکر خروج استراتژیک از بازار برای حفظ منافع سهامدارانشان باشند.
4⃣ دسته آخر شرکتها، آنهایی هستند که بهرغم داشتن سهم قابل توجهی از بازار، سودآوری چندانی ندارند و بیشتر درآمدهایشان صرف هزینههای عملیاتی میشود. چنین وضعیتی میتواند در پی عوامل مختلفی اتفاق بیفتد: هزینههای بالا، محصولات ضعیف و کمکیفیت که نیاز به تخفیفهای چشمگیر دارند، آمیزه محصول نامناسب و تمرکز بر بخشهای کمسود بازار یا ترکیبی از عوامل بالا.
از نمونههای جدید این دسته از شرکتها میتوان به جنرالموتورز، آیبیام، اچپی و یاهو اشاره کرد. تصمیم استراتژیک مناسب در این شرایط، معمولا «کوچکسازی برای رشد» است. در این حالت شرکتها حوزههای غیرسودآور فعالیتهای خود را تعطیل کرده و قدرت خود را از نو، بر پایه نقاط قوت بنا میکنند.
👤 لئونارد شرمن
📖 اگر در جنگِ سگي هستي، گربه شو!
@orgteachings