⭕️تغییر مسیر مدیریت در 2019

✍️محمد هادی موقعی

💢بررسی ها و پژوهش های مرکز مطالعات کسب و کار هاروارد، مسیر مدیریت کسب و کارها و بنگاه های اقتصادی در 2019 را در معرض یک بازاندیشی بنیادی قرار داده است؛ به طوری که محور های این باز اندیشی تقریبا تمامی سرفصل های مدیریت را دستخوش دگرگونی قرار خواهند داد.

1️⃣محور اول: آموزش مدیران و توسعه رهبری
بررسی های انجام شده بیانگر فاصله زیاد بین محیط آموزشی تربیت مدیران با محیط کار آنان است. این فاصله با برداشتی از بیگانگی مفاهیم آموخته شده با جنبه های کاربردی است. از 200 میلیارد دلار هزینه های صرف شده سالانه شرکت های آمریکایی برای آموزش مدیر، فقط 10 درصد آن دارای بازدهی مطلوب بوده است. باز اندیشی در این محور بر اساس ناکارآمدی دوره های MBA و آموزش های ضمن خدمتی است که نه تنها کفایت لازم را برای تربیت مدیر نداشته اند، بلکه به افزایش فاصله بین فضای کار و محیط آموزشی منجر شده است. راه حل در ایجاد یک مهارت جدید به نام "توسعه رهبری" است.

2️⃣محور دوم: استراتژی
به جای آموزه های متداول ومرسوم استراتژی باید به راهبردهای تبدیل محصول و خدمت به پلت فرم اندیشید. کسب و کارهای سنتی برای ماندن در فضای فعلی کسب و کار جهانی، باید مسیر های پرفراز و نشیب پلت فرم سازی را آموخته و پیاده سازی کنند. تجربیات شرکت جنرال الکتریک و دیگر نمونه های مبارزه با هجوم اکوسیستم های دیجیتال، در یک خیز بزرگ برای رسیدن به پلت فرم، قابل تامل و ژرف اندیشی است.

3️⃣محور سوم: حاکمیت و مدیریت
بازاندیشی در تعارضات بنیادی بین مفاهیم حاکمیت و مدیریت و واکاوی نظریات "نمایندگی" و "واحد تجاری" به طوری که مرزبندی های لازم میان مالکیت و سهامداری از یک طرف و مدیریت و اداره بنگاه از طرف دیگر را به هم ریخته و ضمن لحاظ نمودن مسئولیت های اجتماعی و تجدید نظر در مفهوم سودآوری، پدیده "مسئولیت" هم برای مالکان و هم برای مدیران را در معرض بازاندیشی قرار خواهد داد.

4️⃣محور چهارم: سرمایه
سرمایه دیگر پول و دارایی های فیزیکی و منابع مالی نبوده و حتی فراتر از آن دارایی های نامشهود و سرمایه های انسانی نیز نخواهد بود. بازاندیشی در مفهوم سرمایه، ما را به سمت و سوی فراتر از پول خواهد برد. فراتر از پول منبعی است که دستیابی به آن فقط مختص کسب و کارهایی است که به صورت بنیادی با مفهوم نیروی انسانی خلاق و ارزش آفرین ارتباط برقرار کرده و آن دسته سرمایه های انسانی و فکری هستند که منشأ ایجاد ارزش های نوین و متحول کننده خواهند بود و مهم تر از همه این که این ادعا دیگر شعار و نمایش نیست!

5️⃣محور پنجم: خلاقیت
خلاقیت مفهوم سنتی و مرسوم خود را نخواهد داشت و به نوعی از حیطه ذاتی بودن خارج و تبدیل به یک مهارت می شود. روان شناسی کسب و کار و تأثیرات پیشرفت علم نورولوژی در تغییر رفتار افراد و فراتر از آن آسیب های روان شناختی ناشی از عارضه های پردازش های ذهنی و مغزی و راه کارهای مقابله با آن ها، مدیران نوین را تبدیل به روبوت های خلاق خواهد کرد؛ که برای هر رویکرد و چالشی بی درنگ به جای پردازش های کلیشه ای ذهنی و غریزی، ازخلاقیت خود استفاده می نمایند.

6️⃣محور ششم: نوآوری
هجوم ترفندهای دیجیتال موجب ربودن فرصت های کسب و کار از استارت آپ های جدید و کارآفرینان شده است. مفاهیم اثرات شبکه ای، تکنیک حذف واسطه ها در رقابت های دیجیتال، استفاده از تکنیک چند وجهی و مهم تر از همه تکنیک جهانی سازی شبکه در فروش های آنلاین، در ردیف واجب ترین سوژه های قابل یادگیری برای مدیران جوان و کارآفرینان نوین خواهد بود. اقتصاد جهانی در حال مغلوب شدن و قرار گرفتن در چنبره اکوسیستم های اقتصادی تبدیل شده به یک هاب است و اگر تاخیر کنید؛ نخواهید ماند.

7️⃣محور هفتم: بوروکراسی
بوروکراسی یکی از بزرگترین آسیب های بنگاه های اقتصادی در حوزه سازماندهی در قرن بیست و یکم است. زیرا در حاکمیت بوروکراسی، اثری از خلاقیت، نوآوری، بازدهی مفید و مشتری مداری نیست و اگر هم بدست آید با خون جگر و کاهش بازدهی در مقیاس بدست خواهد آمد. تدابیر اندیشیده شده برای کاهش یا اصلاح آن چه برای کسب و کارهای سنتی و چه برای کسب و کارهای فن آوری و نوین بی اثر بوده است. تنها راه، یک انقلاب و عصیان است که بر علیه بوروکراسی چاره ساز خواهد بود. مدیران باید با مهارت های تکه تکه کردن سازمان برای حذف یکپارچگی، روی آوری به قراردادهای داخلی و ایجاد منافع برای کارکنان، باز اندیشی در مفاهیم انتصاب، اختیار و نظارت و نهایتا روش های برهم زدن قواعد جاری و مرسوم بوروکراسی را بیاموزند.

▶️در کانال فراتر از دانایی با این مفاهیم دگرگون کننده بیشتر آشنا 👇👇شوید.
http://t.me/joinchat/AAAAAEglj5vwgTi9L5pzCQ

افسانه‌های استراتژی؛ شماره یک: استراتژی حول محور جنگ طراحی می‌شود

#مدیریت ‌
t.me/zoomit

باور به یگانگی سطح رضایت در زندگی را افزایش می‌دهد

#پزشکی‌و‌سلامت ‌
t.me/zoomit

نکاتی برای پاسخ به سوال «این خودکار را به من بفروش»

#پیشرفت‌شخصی ‌
t.me/zoomit

✳️ این تصویر به زیباترین شکل نشان می دهد:
در زندگی تعداد محدودی «بله» در اختیار ما قرار دارد و پیش از به کار گیری شان باید با تعداد بی شماری «نه» از آن ها محافظت کنیم.

‍ اصلاً مدیر باید بغض‌اش بگیرد
(محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی)

✅ پرده اول: کودک شش ساله‌ای با مرکز اورژانس تماس گرفته و با یک دنیا معصومیت کودکانه‌اش، اطلاع می‌دهد که مادرش چند تا قرص خورده، خوابیده و بیدار نمی‌شود. او از مرکز اورژانس می‌خواهد که مادرش را نجات دهند (صدایش را در فایل زیر این یادداشت می‌توانید بشنوید، تحت تأثیر قرار خواهید گرفت). مشکل مرکز اورژانس این است که چگونه آدرس دقیق برای ارسال آمبولانس از کودک بگیرد و بالاخره به‌سختی، و در لحظاتی که هر ثانیه‌اش برای جان مادر اهمیت دارد، از آن زبان کودکانه، نشانی می‌گیرند و می‌روند.

✅ پرده دوم: امیر ناظمی، رئیس سازمان فناوری اطلاعات، توئیت می‌کند «صبح فیلم تماس کودک با اورژانس را دیدم، از ناراحتی بغضم گرفت. در حاشیه جلسه صبح با زیرساخت و سپس حاشیه جلسه با وزیر بهداشت هماهنگ شد تا یک ماه آینده، موقعیت فرد تماس‌گیرنده به صورت اتوماتیک به اورژانس‌ها داده شود. در ضمن، وضعیت مادر اکنون خوب است.»

✅ پرده سوم: فهیم عطار (@fahimattar) ، نویسنده است و کانالی در تلگرام دارد به اسم «بی‌دلیل». کتاب‌هایش را نخوانده‌ام اما نوشته‌های کانالش را خیلی دوست دارم. عطار در آخرین یادداشت‌اش نوشته بود پدرش رفته پیش دندانپزشک که درد دندانش را درمان کند. دکتر عکس گرفته و گفته کار دندان تمام است و باید کشیده شود. دندان را بی‌حس کرده و کشیده است. پدر به عطار تلفنی گفته که فکر کنم دندان سالم را کشیده است. عطار هم که مهندس است و حتماً با اعتماد به علم و تخصص، گفته مگر می‌شود.

✅ پدر درست می‌گفته است، دکتر دندان سالم را کشیده بود. فهیم عطار نوشته هر چه فکر کردم، جز «بی‌تعهدی» هیچ علت دیگری برای این اشتباه نیافتم. دکتر گفته این چیزها پیش می‌آید، اما مگر می‌شود یک متخصص ساده‌ترین بخش تخصص‌اش را درست انجام ندهد؟ جمله آخر فهیم عطار خیلی خوب است: «من از راننده اتوبوسی که چرت بزند، خیلی بیشتر از کسی که رانندگی بلد نیست می‌ترسم. بی‌تعهدی هزار بار خطرناک‌تر از بی‌تخصصی است.» من البته معتقدم هر دو خطرناک‌اند و هر یکی هزار بار خطرناک‌تر از دیگری است. ما ایرانیان قربانیان هر دو هستیم.

✅ مدیر یا پزشک، استاد دانشگاه یا معاون وزیر، رئیس صندوق کوفت یا مسئول اداره زهر مار، فرقی نمی‌کند، باید ظرفیتی داشته باشی که یک چیزهایی مثل خُناق گلویت را بگیرد، دردت بیاید و درست مثل وقتی داری خفه می‌شوی، دست و پا بزنی که کاری کنی تا این درد فروبنشیند. باید بغضت بگیرد که چرا بقیه درد می‌کشند، باید خشمگین بشوی که چرا تلفن‌های به اورژانس، اتوماتیک نشانی تلفن‌کننده را نشان نمی‌دهند.

✅ درد که نداشته باشی حالت از هیچ چیز بدی، از هیچ نابه‌سامانی به هم نمی‌خورد؛ بی‌خاصیت از کنارش رد می‌شوی و به هیچ کدام از آن سلول‌های خاکستری مغزت که بی‌مصرف مانده‌اند فشار نمی‌آوری که بالاخره تراوشی داشته باشند و به کاری بیایند و درد رنج آدمی را روی این کره خاکی کم کنی.

✅ تخصص که نداشته باشی، اصلاً نمی‌فهمی بین آن‌چه می‌بینی و آن‌چه باید باشد یا می‌تواند باشد، چه تفاوتی هست و تو چه کار می‌توانی بکنی که این درد کوفتی کمتر شود. تخصص که نداشته باشی، بعید است تعهدی هم در دلت جوانه بزند. بغض هم نمی‌کنی، بی‌رگ از کنار هم نابه‌سامانی حال به هم‌زنی رد می‌شوی.

✅ مدیر باید بغض‌اش بگیرد، و ما مردمی هستیم که سال‌هاست دلتنگ آدم‌هایی هستیم آن‌قدر متخصص که بفهمند باید بغض‌شان بگیرد از این ناخرسندی و آن‌قدر متعهد که وقتی بغض‌شان گرفت، بروند درمانش کنند.

(این متن را اگر می‌پسندید، برای دیگران هم ارسال کنید.)
https://t.me/fazeli_mohammad

اروپایی‌ها چند ساعت کار می‌کنند؟ آیا ساعات کار بیشتر یعنی بازدهی بهتر؟

یک اتحادیه صنفی در بریتانیا با مطالعه ساعات کار کشورهای مختلف اروپایی و تولید ناخالص داخلی هر کشور در هر ساعت به این نتیجه رسیده است که ساعات کار بیشتر به معنی بازدهی بهتر نیست.

کنگره اتحادیه معاملات (TUC) که یک اتحادیه صنفی ملی در بریتانیا است با انجام این تحقیق نتیجه‌گیری کرده است که کارکنان تمام وقت این کشور در مقایسه با کشورهای اتحادیه اروپا با اقتصاد برتر،‌ بیشترین ساعات کاری در هفته را دارند اما از بازدهی بیشتری برخوردار نیستند.

در مقابل کشور دانمارک با کمترین ساعات کاری در هفته بعد از ایرلند، از بیشترین بازدهی اقتصادی برخوردار است.

اما ساعات کاری کمتر لزوما به معنی بازدهی بیشتر نیست. به عنوان مثال، کاهش ساعات کاری در ایتالیا منجر به بازدهی کمتر اقتصادی شده است. ایتالیا، هلند و بلژیک در اروپا از دارای کمترین میزان ساعات کاری در هفته در اروپا هستند اما این تنها ایتالیا است که بازدهی اقتصادی اش در قیاس با این دو کشور ۳۰ درصد کمتر است.

کارکنان تمام وقت در کشورهای اروپایی به طور متوسط ۴۰.۲ ساعت در هفته کار می‌کنند که با احتساب تولید ناخالص داخلی، می‌توان بازدهی را ۹۱.۴ درصد در ساعت تعیین کرد.

ساعات کاری در هفته در ایتالیا به طور متوسط ۳۹ ساعت است و تنها ۰.۸ درصد در ساعت بازدهی کمتری از متوسط اروپا دارند.

دبیرکل کنگره اتحادیه معاملات درباره نتایج این تحقیق گفت: «فرهنگ ساعت کاری بیشتر در هفته، چیزی نیست که باید به آن افتخار کرد. ساعات کاری بیشتر باعث می‌شود کارکنان برای زندگی شخصی و خانوادگی وقت کمتری داشته باشند. این تحقیق نشان می‌دهد، ساعات کاری کمتر نه تنها برای کارکنان بهتر است بلکه بازدهی را نیز افزایش می‌دهد.»/ یورونیوز

@Irannewspaper

برترین ها :
بالاترین دستمزد‌ها در کدام کشور‌ها پرداخت می‌شود؟

http://www.bartarinha.ir/fa/news/851420

برترین ها :
چگونه ۳۰ روزه بهترین مدیر شویم؟

http://www.bartarinha.ir/fa/news/851355

شغل آینده ی من روی سیاره ی بعدی !
روزی که مجبور بشیم زمین رو تخلیه کنیم، من روی سیّاره‌ی مسکونی جدید، عطرفروشی ‌می‌زنم و از دلتنگی آدما کاسبی می‌کنم.

عطر خاک بارون‌خورده می‌فروشم،
عطر چمن کوتاه‌شد

✳️شغل آینده ی من روی سیاره ی بعدی !

روزی که مجبور بشیم زمین رو تخلیه کنیم، من روی سیّاره‌ی مسکونی جدید، عطرفروشی ‌می‌زنم و از دلتنگی آدما کاسبی می‌کنم.
عطر خاک بارون‌خورده می‌فروشم،
عطر چمن کوتاه‌شده،
عطر زعفرون و برنج،
عطر بازار خشکبار و ادویه،
بوی اقاقیا توی کوچه‌ها، تو فصل بهار ...

✅ من فكر كردم كه حالا كه اين عطرها به دفعات به طور رايگان در دسترسم هستند ، زندگى رو آسون تر بگيرم و ازشون استفاده كنم !
مخصوصاً عطر آدم هايى كه نمى دونيم تا كى مجال بودن در كنارشون را داريم !

✳️هیئت سوئیسی‌های مقیم ایران!؟


✅ مصلح‌آباد روستایی در چهل کیلومتری فراهان اراک است و مصلح‌آبادی‌های ساکن اراک در دهه شصت، هیئتی داشتند که هر هفته یک شب در خانه یکی از اهالی هیئت، مجلس قرائت قرآن برگزار می‌کرد و تابلویی داشت که روی آن نوشته بود «هیئت قرائت قرآن مصلح‌آبادی‌های مقیم اراک». داخل تابلو که جلوی در خانه میزبان می‌گذاشتند لامپی روشن می‌شد افراد هیئت، منزل میزبان را در کوچه پس کوچه‌ها راحت‌تر پیدا کنند. هیئت‌ها و مساجد مشابه نظیر یزدی‌ها، اردبیلی‌ها یا شیرازی‌های ساکن تهران هم زیاد دیده‌ام.

✅ هیئتی اما در این کشور زندگی می‌کنند که تابلو ندارند، هفته‌ای یا سالی یکبار هم کنار هم جمع نمی‌شوند، چراغی هم روشن نمی‌کنند تا شناخته شوند، اما به واقع گویی اهالی جای دیگری هستند و فعلاً در ایران مقیم‌اند: «هیئت سوئیسی‌های مقیم ایران» است و از این دست اهالی کشورهای دیگر - ژاپنی‌ها، دانمارکی‌ها، آلمانی‌ها یا آمریکایی‌های مقیم ایران – هم داریم.

✅ این‌ اهالی جایی دیگر، دچار از جا کنده شدن زمانی و مکانی‌اند؛ گویی از بد حادثه این‌جا گرفتار شده‌اند و ساعت‌ها و ثانیه‌هاشان در جایی دیگر می‌گذرد، ولی فعلاً در ایران مقیم هستند. هر اقدام مثبت کوچک و بزرگی را با دنیایی دیگر مقایسه کرده و در مقابل آن وطن اصلی‌شان به هیچ می‌گیرند. هر گامی رو به جلو، از آن جهت که با ایده‌آل‌های‌ جایی که سراغ دارند (سوئیس، ژاپن، آلمان یا ...) فاصله دارد، عبث و بی‌حاصل است و جالب این‌که اغلب آن‌جا را هم ندیده‌اند و تجربه نکرده‌اند.

✅ آن‌ها ممکن است هیچ وقت کار مثبتی برای تغییر و بهبود همین جایی که زندگی می‌کنند انجام ندهند، اما گام‌های کوچک دیگران را هم بی‌اثر، مسخره و پر از عیب و نقص تلقی می‌کنند. آن‌ها اغلب مایل نیستند زمانی هر چند کوتاه از زندگی خود را برای اقدامی در راستای بهبود وضع موجود صرف کنند اما ساعت‌ها زمان صرف می‌کنند تا استدلال کنند این‌جا شبیه سوئیس نیست که در آن کارها با دقت و علمی انجام شود و به نتیجه برسد.

✅ آن‌ها هیچ کاری برای آن‌که وضعیت موجود را بهبود دهند و میزان اعتماد اجتماعی را بالا ببرند انجام نمی‌دهند، اما زمان زیادی را صرف می‌کنند تا به بقیه نشان دهند این‌جا سوئیس نیست که کارها روال و نظمی داشته باشد، و هر اقدامی از پیش شکست‌خورده است.

✅ بزرگسالان «هیئت مصلح‌آبادی‌های مقیم اراک» اصرار داشتند پسران نوجوان‌شان را همراه بیاورند تا قرآن خواندن بیاموزند و بسیاری از آن کودکان دینداری و اخلاق دینی را در همان جمع آموختند و تجربه کردند. «هیئت سوئیسی‌های مقیم ایران» نیز اصرار دارند به دیگران و از جمله کودکان امروز بیاموزند که هیچ چیز نمی‌شوند و ایستادن پای این وطن، بی‌حاصل است. اغلب‌شان آدم‌های خیرخواهی هستند اما نتیجه کارشان جز دمیدن ناامیدی و بی‌عملی نیست.

✅ این بد نیست که «هیئت سوئیسی‌های مقیم ایران» نقد می‌کنند، مهم آن است که راهی برای برون شدن از وضعی که بد می‌شمارند پیش نمی‌نهند یا حاضر نیستند هزینه هر راهی را که پیشنهاد می‌کنند بپذیرند، یا در هزینه دادن برای راهی که دیگران پیشنهاد می‌کنند سهیم شوند. آن‌ها البته حاضرند دیگران را تشویق کنند که هزینه راه‌هایی را که آن‌ها پیشنهاد می‌کنند بپردازند.

✅ حاصل «هیئت قرائت قرآن مصلح‌آبادی‌های مقیم اراک» شکل‌گیری شبکه اجتماعی مستحکمی از آدم‌هایی بود که برای تعلیم دینی و دینداری غیردولتی، کاملاً خودجوش و بدون بودجه نهادهای سیاسی، گرد هم می‌آمدند، از حال هم با خبر می‌شدند، روح دینی را در کودکان نهادینه می‌کردند و امیدوار و شادمان از یک مراسم تعلیم دینی مدنی بیرون می‌رفتند.

✅ حاصل کنش‌های «هیئت سوئیسی‌های مقیم ایران» روح‌های خسته، ناامید و مستأصلی است که فقط از آن‌چه هستند شاکی‌اند و از آن‌چه می‌خواهند به آن برسند تصویری دارند مبهم و معلوم نیست چقدر واقعی، و به هر گامی مثبتی که زمزمه رو به جلو بودن دارد، بی‌اعتماد و ناامیدند.

✅ ایران ما حالش خوب نیست، اما «هیئت سوئیسی‌های مقیم ایران» هم حالش را اگر بدتر نکنند، درمانش هم نخواهند کرد. آن‌ها الزاماً هم مقیم ایران نیستند، شاید گوشه‌ای از دنیا، فقط شهروند ایران در دنیای مجازی هستند.
✍️محمد فاضلی