✳️ ویژگی های مورد انتظار از مدیر منتخب دهه هفتادی ها

۱-به آنها شخصیت بدهد.
۲- پیشنهادهای آنها را قبول کند.
۳- نباید در جملاتش از حالت دستوری استفاده کند.
۴-رابطه " همکارانه " برقرار کند.
۵-انعطاف در برخورد و انعطاف در زمان حضور و غیاب
۶-با آنها مدارا کند. سعی در تغییر آنها و همسان سازی آنها نداشته باشد.
۷'محدود نکردن به اصول و چارچوب ها
میدان دادن به آنها
۸-تحت هیچ شرایطی تلاش نکند تا آنها را در چارچوب های ذهنی و سنتی خود قرار دهد واز این طریق بر آنها مدیریت و کنترل داشته باشد.
۹-کار را تفویض کند و موجبات رشد آنها را فراهم کند.
۱۰-آزاد بگذاردشان
۱۱-اعتماد کند. فرصت آزمون و خطا بدهد.
۱۲-علائق آنها را تشخیص بدهد.
۱۳-اگر حس اعتماد بدون مچ گیری و خصومت شخصی به آنها منتقل شود رابطه بهتری با کارفرما برقرار می کنند.
۱۴-ایجاد جو غیر رسمی و اکو سیستم سازمانی مبتنی بر مشارکت
۱۵- نباید در جمع از آنها انتقاد کرد.
۱۶- فضای کاری بسته و ساعات دقیق ورود و خروج آنها را فراری می دهد.
۱۷-فضای کار را تبدیل به فضای شبه پارک کند.
۱۸-حرفشان را بشنود و دلائل را توضیح بدهد.
۱۹-باید مقداری در ارتباطات سخت نگیرند و بوروکراسی زیادی نداشته باشند.
۲۰- باید بهشون این حس رو بده که سازمان به تو و توانائی هات نیاز داره و فقط تو نیستی که به این کار نیاز داری.
۲۱- مافوق باید رفیق باشد تا آنها احساس کنند می توانند نظراتشان را آزادانه اعلام کنند.
✍دکترابوالعلایی

✳️ خوشبختی گم شده
تراژدی این روزها
@executivemanagement

✅ وقتی جوان هستیم (بیست و پنج سال اول زندگی) دنیایی از گزینه ها پیش روی ما وجود دارد. می خواهیم فضا نورد شویم. پول دار شویم. همسری فوق العاده داشته باشیم، هلی کوپتر شخصی، دان ده کاراته، به چهار زبان زنده دنیا مسلط باشیم و شخصی معروف و جهانی. صاحب یک کسب وکار چند هزار نفری و چند میلیاردی. و هزاران گزینه دیگر. وقتی به منو (فهرست انتخاب های) زندگی نگاه می کنیم انبوهی از انتخاب های رویایی، و این حسی از خوشبختی در ما ایجاد می کند. همین داشتن هدف باعث می شود که شور و شوق داشته باشیم، تلاش کنیم و پیشرفت. این، حس خوب خوشبختی را به ما می دهد. در بیست و پنج سال اول زندگی ممکن است ما چیزی نداشته باشیم که به واسطه آن خوشبخت باشیم اما دنیایی از گزینه ها، رویاها، اهداف و برنامه ها داریم که حس خوب فردای بهتر را برای ما ایجاد می کنند. ما نه به خاطر وضعیت امروزمان بلکه به خاطر تصوری که از فردایمان داریم خوشبختیم.
✅ اما در یک سوم بعدی زندگی (از حدود بیست و پنج سالگی تا حدود پنجاه سالگی) اتفاق دیگری می افتد. برخی از اهداف ما، دانه دانه محقق می‌شوند. ازدواج می کنیم، سر کار می رویم، کسب وکاری راه اندازی می‌کنیم از دانشگاه فارغ التحصیل می شویم، رنگ کمربندهایمان در کاراته از زرد و نارنجی به سمت قهوه ای و مشکی می رود اما حس خوشبختی ما کمرنگ و کمرنگ تر و در نهایت ناپدید می شود. چرا؟ به سه دلیل:
@executivemanagement
👈دلیل اول؛ به این خاطر که همین طور که برخی از اهداف مان محقق می شوند، منوی (فهرست گزینه های) زندگی ما نیز غیرجذاب تر می شود. فرآیند بزرگ‌شدن برابر است با کوچک شدن منوی زندگی. اگر به اهدافم دست پیدا کنم، در این صورت آن اهداف از زندگی من خارج می‌شوند و شور و نشاط دستیابی به آن اهداف نیز با آن از بین می رود. طوری که وقتی به چهل پنجاه سالگی می رسیم، تا حد زیادی شکل زندگی مان دیگر تعیین شده ، مگر اندک فرصت‌هایی برای ایجاد تغییرات کوچک.
👈دلیل دوم) به اهداف مان که می رسیم، دیگر برای مان خیلی جذاب نیست. وقتی می خواستیم فوق لیسانس مهندسی از یک دانشگاه صنعتی معروف بشویم فکر می کردیم که اگر این مدرک را بگیریم دنیامان عوض می شود. اما وقتی نمره آخرین درس دانشکده را هم که می گیریم می بینیم نه آنقدرها هم که فکر می کنیم این هدف نه مهم بود و نه جذاب و نه دگرگون کننده.
@executivemanagement
👈دلیل سوم) می فهمیم بخشی از اهداف مان دست نیافتنی است. برخی هدف هایی که تا 25 سالگی برای خودمان تصور کرده بودیم، نشدنی است. قرار نیست همه آدم ها بیل گیتس شوند یا مایکل شوماخر یا گری کاسپاروف یا نلسون ماندلا.
✅ در یک سوم میانی زندگی آن چیزهایی که داری آنقدر مایه خوشبختی نیست و آن چیزهایی که نداری هم آنقدر انگیزاننده نیست که بخواهی خود را وقف آن کنی. خوشبختی ما گم می شود!
@executivemanagement
✅ چه باید کرد؟

👈 تکنیک ستاره قطبی: اگر همه اهداف زندگی ما از جنس پروژه با خط پایان مشخص باشد ما دچار دردسر خواهیم شد. در کنار اهداف با خط پایان مشخص (مانند کسب مدرک دکتری یا رسیدن به دان ده کاراته) باید اهدافی داشت به سبک ستاره قطبی؛ شما همیشه به سوی اهداف حرکت می کنید اما هیچگاه (تاکید می کنم هیچگاه) به آن نمی رسید. مثلا شرکت تری ام گفته هدف من حل مسائل حل نشده است. یا یک فرد برای خودش گفته پایان کارتن خوابی. می دانیم این اهداف همیشه محقق نمی شوند اما همیشه برای ما انرژی و انگیزه ایجاد می کنند که صبح ساعت شش از خواب برخیزیم و یک گام به سمت ستاره قطبی حرکت کنیم.

...بادود فراوان، باعث افتخاراست وهمچنین بسیار خرسند خواهیم شد خدمت فرهیختگان عزیز در یک رویداد آموزشی تعاملی باشیم.

✳️ گذری ونظری

✅ ...اندر باب روزوروزگار کوتاه

اواسط دهه هفتاد پای کامپیوتر باز شد به زندگی من. بعداز چند ماهی نرم افرارتغییر عکس نصب کردم روی کامپیوتر. یک ماه باهاش ور رفتم و بالاخره خم و چمش دستم آمد. یک بار یک منظره ابری با درخت‌های کم‌رمق را انتخاب کردم تا جلایی بدهم .قشنگی کامپیوتر ونرم افزارهای این تیپی این است که آدم می‌تواند هر المانی که دلش بخواهد را مثل یک طلق بی‌رنگ اضافه کند به عکس. اول افتادم به جان آسمان. یک لایه آسمان آبی اضافه کردم بهش. بعد هم یک لایه برف اضافه کردم به تپه‌ها. بعد یک لایه چمن اضافه کردم و خوشگلیزاسیمن راادامه دادم...!!
فقط این وسط یادم رفت که دکمه‌ی سیو را بزنم. نفهمیدم چی شد که برق‌ خانه سکته‌ی خفیفی زد و چراغ‌ها و مانیتور خاموش و روشن شدند. خود کامیپیوتر ، یک لحظه نفسش رفت و ری‌بوت شد..‌.
عکس پرید،مبهوت شدم. کامپیوتر که روشن شد، درست مثل کسی که دنبال عزیزش بگردد، با عجله نرم افزار را راه انداختم و عکس را باز کردم. یک منظره بی‌رمق ابری، نه آسمان آبی، نه چمن نه هیچ چیز دیگر. همه‌ی لایه‌ها با هم پاک شده بودند. آمدم دوباره مراحل را تکرار کنم. نشد. اصلا به خوبی بار اول درنیامد.
من سال ها بعد از آن هم بانرم افزارهای این مدلی کار کردم. اول از همه یاد گرفتم که با هر دم و بازدم یک بار عکس را سیو کنم. دوم فهمیدم که چقدر این نرم افزارها شبیه به بودن آدم‌ها در زندگی‌ام است.بعد هم درست مثل برق آن شب ، به یکباره می روند.
نرم افزار تغییر عکس به من یاد داد که آدم‌ها با آمدن‌شان و هر ثانیه بودن‌شان یک لایه اضافه می‌کنند به زندگی و این کار را تا روزی که هستند ادامه ‌می‌دهند. تا این‌که بالاخره یک روز بروند. همه‌ی لایه‌ها تبدیل می‌شوند به خاطره. همه چیز می‌شود آن منظره ابری.
رفتن، کریه‌ترین فعل زبان فارسی است قدر بودن ها را بدانیم...

🔳🔳🔳🔳🔳
هجران ابدی و غم از دست دادن عزیز سفر کرده‌مان مرحوم مغفورفتح الله وفایی (پدرهمسراینجانب)
هنوز بر قلب‌هایمان سنگینی می‌کند
و جز پناه بردن به مشیت الهی و طلب غفرانبرای آن زنده یاد، چاره‌ای نیست
با این وجود حضور پر شور و حق شناسانه عزیزان بزرگوار که حضوری، باارسال گل و استند، تماس تلفنی، صدور اعلامیه،درج آگهی ما را قرین محبت خود قرار دادند.صمیمانه قدردانی می‌کنیم.از این که به علت تألمات روحی تا کنون توفیق تشکر حضوری میسر نگردید، قلباً پوزش می‌طلبیم.امیدواریم خداوند عنایت فرماید محبت شما عزیزان را در مراسم شادی‌تان جبران کنیم.
خانواده صادقی،وفایی وسایر وابستگان

✳️ برخی از ویژگی افرادی که در مسیر استراتژی پیش می‌روند چیست ؟

1⃣علاقه‌مندی:
حساس بودن به آنچه که در واحد، شرکت، صنعت و محیط کسب و کار می‌گذرد.

2⃣انعطاف پذیری:
وقتی لازم است، می‌توانند رویکردها و ایده‌های خود را تغییر دهند.

3⃣ آینده‌نگری:
همواره به این می‌اندیشند که گروه کاری و یا شرکت در چند ماه آتی چه تغییراتی خواهد کرد.

4⃣مثبت اندیشی:
چالش ها و فرصت‌ها را می‌دانند و معتقدند موفقیت ممکن است.

5⃣ استقبال از تغییر:
از ایده‌های جدید سرپرست‌ها، همکاران، کارکنان و ذی نفعان بیرونی مثل مشتری‌ها و شرکای تجاری استقبال می‌کنند.
همچنین به انتقادها واکنش منفی نشان نمی‌دهند.

6⃣عمق بخشی:
پیوسته دانش و تجربه خود را توسعه می‌دهند. بنابراین می‌توانند ارتباطات و الگوهای نامشهود میان حوزه‌های مختلف را درک کنند.

✳️ #یادداشت_وارده

در روزگاران قدیم و دانش آموزی معلمی داشتیم که عجیب ترین معلم دنیا بود ،
امتحاناتش عجیب تر...
امتحاناتی که هر هفته می‌گرفت و
هر کسی باید برگه ی خودش را
تصحیح می‌کرد...
آن هم نه در کلاس،در خانه...
دور از چشم همه
اولین باری که برگه‌ی امتحان خودم
را تصحیح کردم سه غلط داشتم...
نمی‌دانم ترس بود یا عذاب وجدان،
هر چه بود نگذاشت اشتباهاتم را
نادیده بگیرم و به خودم بیست بدهم...
فردای آن روز در کلاس وقتی همه ی بچه‌ها برگه‌هایشان را تحویل دادند فهمیدم همه بیست شده‌اند به جز من...
به جز من که از خودم غلط گرفته بودم...
من نمی خواستم اشتباهاتم را نادیده
بگیرم و خودم را فریب بدهم...
بعد از هر امتحان آنقدر تمرین می‌کردم تا در امتحان بعدی نمره‌ی بهتری بگیرم...
مدت‌ها گذشت و نوبت امتحان اصلی رسید،امتحان که تمام شد ، معلم برگه‌ها را جمع کرد و برخلاف همیشه در کیفش گذاشت...
چهره‌ی هم کلاسی‌هایم دیدنی بود...
آن ها فکر می‌کردند این امتحان را
هم مثل همه‌ی امتحانات دیگر خودشان
تصحیح می‌کنند...
اما این بار فرق داشت...
این بار قرار بود حقیقت مشخص شود...
فردای آن روز وقتی معلم نمره‌ها
را خواند فقط من بیست شدم...
چون بر خلاف دیگران از خودم
غلط می‌گرفتم ؛ از اشتباهاتم چشم
پوشی نمی‌کردم و خودم را فریب نمی‌دادم...
👈 زندگی پر از امتحان است...
خیلی از ما انسان‌ها آنقدر اشتباهاتمان را نادیده می‌گیریم تا خودمان را فریب بدهیم ...
تا خودمان را بالاتر از چیزی
که هستیم نشان دهیم...
اما یک روز برگه‌ی امتحانمان
دست معلم می‌افتد...
آن روز چهره‌مان دیدنی ست...
آن روز حقیقت مشخص می‌شود
و نمره واقعی را می گیریم...
تا می‌توانی غلط‌های خودت
را بگیر قبل از این که غلطت را بگیرند؟!

✳️ رویکردهای راهبردی،
بامنطق مورچه ها؟!

✅ «یک مورچه هرگز تسلیم نمی شود»
اگر آنها به سمتی پیش بروند و شما سعی کنید متوقف‌شان کنید به دنبال راه دیگری می‌گردند . بالا می‌روند، پایین می‌روند، دور می‌زنند.آنها به جستجوی خود برای یافتن راه دیگر ادامه می‌دهند. چه منطق قدرتمندی؛ هرگز از جست و جوی راهی که تو را به مقصد مورد نظر می‌رساند دست نکش.
✅ «مورچه‌ها کل تابستان را زمستانی می‌اندیشند»
نمی‌توان اینقدر ساده لوح بود که گمان کرد تابستان برای همیشه ماندگار است . پس مورچه‌ها وسط تابستان در حال جمع آوری غذای زمستانشان هستند .
آینده نگری اصل مهمی است و باید در تابستان فکر طوفان را هم کرد . باید همچنان که از آفتاب و شن لذت می برید به فکر سنگ و صخره هم باشید.
✅ «مورچه‌ها کل زمستان را مثبت می‌اندیشند»
در طول زمستان مورچه‌ها به خود یادآور می‌شوند که این دوران زیاد طول نمی‌کشد‌؛ به زودی از اینجا بیرون خواهیم رفت‌. و در اولین روز گرم‌، مورچه‌ها بیرون می‌آیند . اگر دوباره سرد شد آنها برمی‌گردند زیر ، ولی باز در اولین روز گرم بیرون می‌آیند . آنها برای بیرون آمدن نمی‌توانند زیاد منتظر بمانند.
✅ «هر چه قدر که در توانش باشد در تابستان براي زمستان جمع مي كند»
مورچه اندازه نمي شناسند. تا آخرين حد توان خود براي جمع كردن غذا تلاش ميكنند. به واقع مي توان گفت راندمان ١٠٠درصدي فقط مربوط به موچه هاست.

👈 منطقی باشیم و بزرگ بیندیشیم !

🔳شناسایی و تدوین استراتژیهای پاسخ به ریسک (Response Strategy)


⭕️مدیر پروژه میبایست برای تمامی ریسک‌ها با درجه اهمیت بالا برنامه پاسخ تهیه نماید.

📂در زمان تهیه برنامه پاسخ گزینه های مختلفی وجود دارد که وی میبایست در نظر بگیرد. نمونه پاسخ‌ها و استراتژی‌های ذیل از جمله مواردی هستند که جهت برخورد با ریسک های منفی مورد استفاده قرار می گیرند.

📋استراتژی قبول ریسک (Accept) :

در این رویکرد، مدیر پروژه با توجه به شرایط ریسک با درجه اهمیت بالا تصمیم می گیرد که هیچگونه اقدامی جهت برخورد و جلوگیری از آن و پس از مواجه با آن انجام ندهد. این تصمیم می تواند با توجه به وجود یکی از علل ذیل گرفته شود:

〰️مدیر پروژه ممکن است به این نتیجه برسد که می تواند با ریسک برخورد کند، اما هزینه برخورد و واکنش های پیش‌گیرانه از آن از تاثیری که در صورت به وقوع پیوستن ریسک ایجاد می شود بسیار بیشتر است.

〰️مدیر پروژه و تیم پروژه ممکن است نتوانند راه یا آلترناتیوی جهت برخورد و پاسخ به منظور جلوگیری از وقوع ریسک ارائه کنند. هر چند که ممکن است درجه اهمیت ریسک بسیار بالا باشد، اما به دلیل عدم شناسایی راه حل مناسب، مجبور به قبول وقوع ریسک می باشند.

📋استراتژی نظارت و کنترل بر ریسک (Monitor)

• در این شرایط، مدیر پروژه به صورت پیش گیرانه ریسک را مدیریت نمی کند، اما روند کاهش و یا افزایش احتمال وقوع آن را در طول زمان، پیگیری و کنترل می نماید. اگر مدیر پروژه به این نتیجه برسد که احتمال وقوع ریسک از زمانهای گذشته بالاتر رفته، تیم پروژه می بایست پاسخ مناسب‌تر و سخت‌تری را در این زمان ارائه نماید. این روش مناسب آن‌دسته از ریسک هایی است که شناسایی شده و تصمیم به مدیریت آنها گرفته شده است اما پیش‌بینی شده که وقوع ریسک در بازه های زمانی دورتری اتفاق می افتد.

📋استراتژی جلوگیری از وقوع ریسک (Avoid) :

〰️جلوگیری کردن از وقوع ریسک به معنای آن است که مدیر پروژه و تیم وی شرایطی را فراهم آورده‌اند که علت به وجود آورنده ریسک به صورت کامل از بین برود. برای مثال اگر مدیر پروژه به این نتیجه برسد که بخشی از پروژه دارای ریسک با درجه زیادی می باشد، مدیر پروژه می تواند آن بخش از پروژه را بنا به صلاحدید خود حذف نماید یا با انجام فعالیت هایی زمینه کامل وقوع ریسکها را از بین ببرد.

📋استراتژی انتقال ریسک به غیر (Transfer) :

〰️در بعضی از موارد امکان دارد که مسئولیت برخورد با ریسک یا مسئولیت های ناشی از تبعات آن با صلاحدید مدیر پروژه و تیم پروژه از پروژه جدا شده و به شخص حقیقی یا حقوقی دیگری واگذار گردد. برای مثال ممکن است ریسکی در زمینه یک تکنولوژی خاص در پروژه مشاهده شده باشد که تیم پروژه بنا به هر دلیل قادر به مدیریت آن یا پذیرش تبعات ناشی از آن نباشد، بنابراین یکی از گزینههای قابل انجام، واگذاری اجرای آن به یک فرد یا شرکت خاص دارای صلاحیت و تجربه مشابه می باشد.

📋استراتژی کاهش ریسک (کاهش احتمال یا تبعات) (Mitigate) :

〰️به صورت معمول از این استراتژی بیشتر در پروژه استفاده می گردد. کاهش ریسک به این معناست که مدیر پروژه پیش فعالیت هایی را انجام می دهد تا اطمینان حاصل نماید که ریسک اتفاق نمیافتد یا در صورت وقوع تبعات و تاثیرات آن اندک خواهد بود. بدین ترتیب در پروژه‌ها احتمال از بین بردن علت ریسک به صورت کامل کم است و بیشتر از تکنیک کاهش احتمال وقوع یا تبعات آن استفاده می شود.
@new_theory

✳️ از خوبان این شب ها وروزها برای ما !؟

❇️ حضرت علی (ع) در یک دعایی که مربوط به احوال آدمی است و اینکه روح آدمی می‌تواند چه استعلاهایی پیدا کند، دعایی دارند که من آن را همیشه در قنوت می‌خوانم: اللهم اجعل نفسی اول کریمه تنتزعها من کرائمی(خطبه۲۱۵): خدایا کاری کن که از چیزهای ارزشمند زندگی، جانم اولین چیزی باشد، که از من می‌گیری؛ نکند قبل از این که جانم را می‌گیری، انصافم گرفته شده باشد، شرفم، عدالتم، راستگویی و ادب و دیگر مکرمت های اخلاقی ام گرفته شده باشد و تفاله‌ای شده باشم که تو جانم را می‌گیری. خدایا از میان چیزهای شریف، اولین چیزی را که می‌گیری، جانم باشد و وقتی می‌میریم شرفم، صداقتم، عدالتم، شفقت و عشق ورزی به انسان‌ها در من سر جایش باشد. تواضعم، انسان دوستی‌ام سر جایش باشد. نه این‌که تا جانم به لبم برسد و بمیرم ؛عدالتم، انصافم و مروت و جوانمردی و صداقت و تواضعم را از دست داده باشم.
این یکی از تکان دهنده‌ترین جملاتی است که در فرهنگ بشری گفته شده است. یعنی کریمه‌های وجود من زیاد است اما جان من اولین کریمه‌ای باشد که از من می‌گیری.
✍ استاد مصطفی ملکیان

زندگی ارزش محور یا هدف محور؟

✳️ سلام
..‌.دانسته یا ندانسته حقوقی بر گردن هم داریم ،امشب، شب بخشش است. همانطور که از خداوند مهربان و بخشنده انتظار بخشش و مغفرت داریم، دیگران را ببخشیم تا درهای رحمت و مغفرت الهی بروی ما باز شود.
خدایا تو شاهد باش که من بجز خوبی ازنزدیکان و دوستانم بیاد ندارم و از تو می خواهم در شب قدر، بهترین ها را نصیبشان کنی. عزیزان ، اگر خدای نکرده باعث رنجش کسی شده ام عاجزانه طلب بخشش می کنم…از شما می خواهم از من بگذرید...
و التماس دعا‌ دارم. امیرصادقی