سندرم ایمپاستر یا نشانگان خودویرانگری
( impostor syndrome)
یک پدیده روانی است که در آن افراد نمی‌توانند موفقیت‌هایشان را بپذیرند. بر خلاف آنچه شواهد بیرونی نشان می‌دهد که فرد با رقابت و تلاش به موفقیت رسیده، خود فرد تصور میکند که لیاقت موفقیت را ندارد و فریبکار است. فرد مبتلا به این نشانگان، موفقیت خودش را در نتیجهٔ خوش‌شانسی، زمان‌بندی خوب یا فریب دادن دیگران می‌داند و این موضوع که فرد باهوش یا تلاش‌گر است توسط خودش مورد پذیرش قرار نمی‌گیرد.
این عبارت برای اولین بار توسط روانشناسان در مقاله ۱۹۷۸ عنوان شد و برآورد می‌شود که حدود ۷۰ درصد از انسان‌ها، نشانه‌هایی از آن در زندگی خود دارند. محققین آن را به عنوان مسئله مؤثر بر زنانی تعریف کردند که علی‌رغم جایگاه تحصیلاتی و حرفه‌ای برجسته خود، مصر هستند که هیچ استعدادی ندارند و هر کسی را که غیر از این می‌اندیشد، نادان می‌دانند. اما بسیاری از زنان موفق نسبت به اجرای خوب کار خود اضطراب دارند.
دکتر سندی مان، استاد روانشناسی دانشگاه مرکزی لنکشر در بریتانیا، سه ویژگی اصلی سندرم ایمپاستر یا نشانگان خودویرانگری افراد موفق را چنین بیان میکند:
اولین ویژگی آن این است که افراد فکر می‌کنند دیگران تصوری اغراق‌شده و بیش‌از اندازه از توانایی‌ها و مهارت‌های آنها دارند، تصوری بسیار بزرگ‌تر از آنچه خود فرد از خودش دارد.
دومین ویژگی این است که شما در هراس شدیدی هستید که دست‌تان رو شود و دیگران فکر کنند در مورد توانایی‌های خود آنها را فریب داده‌اید.
سومین ویژگی این است که به طور مداوم موفقیت‌های خود را با عوامل بیرون از توانایی و مهارت خودتان مقایسه و اندازه‌گیری می‌کنید و می‌سنجید.
هانی لنکستر جیمز، روان‌شناس می‌گوید: «تجربهٔ داشتن سندروم ایمپاستر مانند این است که در تمام عمر با این ترس و نگرانی زندگی کنیم که دیگران ما را فریبکار بدانند و روزی بفهمند که در حد انتظارات و توقعات آنها نبوده‌ایم».
( impostor syndrome)
یک پدیده روانی است که در آن افراد نمی‌توانند موفقیت‌هایشان را بپذیرند. بر خلاف آنچه شواهد بیرونی نشان می‌دهد که فرد با رقابت و تلاش به موفقیت رسیده، خود فرد تصور میکند که لیاقت موفقیت را ندارد و فریبکار است. فرد مبتلا به این نشانگان، موفقیت خودش را در نتیجهٔ خوش‌شانسی، زمان‌بندی خوب یا فریب دادن دیگران می‌داند و این موضوع که فرد باهوش یا تلاش‌گر است توسط خودش مورد پذیرش قرار نمی‌گیرد.
این عبارت برای اولین بار توسط روانشناسان در مقاله ۱۹۷۸ عنوان شد و برآورد می‌شود که حدود ۷۰ درصد از انسان‌ها، نشانه‌هایی از آن در زندگی خود دارند. محققین آن را به عنوان مسئله مؤثر بر زنانی تعریف کردند که علی‌رغم جایگاه تحصیلاتی و حرفه‌ای برجسته خود، مصر هستند که هیچ استعدادی ندارند و هر کسی را که غیر از این می‌اندیشد، نادان می‌دانند. اما بسیاری از زنان موفق نسبت به اجرای خوب کار خود اضطراب دارند.
دکتر سندی مان، استاد روانشناسی دانشگاه مرکزی لنکشر در بریتانیا، سه ویژگی اصلی سندرم ایمپاستر یا نشانگان خودویرانگری افراد موفق را چنین بیان میکند:
اولین ویژگی آن این است که افراد فکر می‌کنند دیگران تصوری اغراق‌شده و بیش‌از اندازه از توانایی‌ها و مهارت‌های آنها دارند، تصوری بسیار بزرگ‌تر از آنچه خود فرد از خودش دارد.
دومین ویژگی این است که شما در هراس شدیدی هستید که دست‌تان رو شود و دیگران فکر کنند در مورد توانایی‌های خود آنها را فریب داده‌اید.
سومین ویژگی این است که به طور مداوم موفقیت‌های خود را با عوامل بیرون از توانایی و مهارت خودتان مقایسه و اندازه‌گیری می‌کنید و می‌سنجید.
هانی لنکستر جیمز، روان‌شناس می‌گوید: «تجربهٔ داشتن سندروم ایمپاستر مانند این است که در تمام عمر با این ترس و نگرانی زندگی کنیم که دیگران ما را فریبکار بدانند و روزی بفهمند که در حد انتظارات و توقعات آنها نبوده‌ایم».
Forwarded from صادق زیباکلام - Sadegh Zibakalam
کلاب «ماچگونه؛ ماشدیم» برگزار میکند:
🔹پرسش عباس میرزا: چرا شما فرنگیها پیشرفت کردید اما ما ایرانیان عقب ماندیم؟
🔹دویست سال پیش ناپلئون بناپارت که سودای گرفتن هند را داشت بمنظورآشنایی و ارزیابی ازایران آن روزگاران جهت عبورلشکریانش یک هیات نظامی ویکی هم سیاسی به ایران اعزام میدارد. ریاست هیات سیاسی را یک دیپلمات بلندپایه فرانسوی بنام مسیو ژوبربرعهده داشته. او قبل ازترک ایران بدیدار شاهزاده عباس میرزا نایب السطنه وفرمانده لشکریان ایران که چندسالی گرفتارجنگی تمام عیار با امپراطوری روسیه بود دردشت قره چمن نزدیک تبریزمیرود. تصورفرستاده ناپلئون آن بوده که عباس میرزا هم همچون سایر درباریون ایران فهرست بلندبالایی ازتقاضا شامل توپ، تفنگ، فشنگ، معلم نظامی وغیره دارد. اما عباس میرزا که پس از سالها جنگ با روسها بجزشکست پشت شکست،دستاورد دیگری نداشته، ازمسیو ژوبرمیپرسد"چرا شما فرنگیها پیشرفت
کرده اید اما ماایرانیان عقب ماندیم؟"
🔹ظرف دوقرنی که ازاین پرسش تاریخی
میگذرد،ما ایرانیان چه پاسخ یا پاسخهایی
به پرسش عباس میرزا داده ایم؟
https://www.instagram.com/p/CTzbGwvM7Qd/?utm_medium=copy_link
🔺لینک برنامه در کلاب‌هاوس:
https://www.clubhouse.com/event/m7LlRbr3
🔺لینک کلاب ما چگونه ماشدیم:
https://www.clubhouse.com/club/%D9%85%D8%A7%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D9%85%D8%A7%D8%B4%D8%AF%DB%8C%D9%85
زمان: چهارشنبه - ۲۴ شهریور ۱۴۰۰| ساعت:۲۰
محل اجرا: اپلیکشن کلاب هاوس
🔹پرسش عباس میرزا: چرا شما فرنگیها پیشرفت کردید اما ما ایرانیان عقب ماندیم؟
🔹دویست سال پیش ناپلئون بناپارت که سودای گرفتن هند را داشت بمنظورآشنایی و ارزیابی ازایران آن روزگاران جهت عبورلشکریانش یک هیات نظامی ویکی هم سیاسی به ایران اعزام میدارد. ریاست هیات سیاسی را یک دیپلمات بلندپایه فرانسوی بنام مسیو ژوبربرعهده داشته. او قبل ازترک ایران بدیدار شاهزاده عباس میرزا نایب السطنه وفرمانده لشکریان ایران که چندسالی گرفتارجنگی تمام عیار با امپراطوری روسیه بود دردشت قره چمن نزدیک تبریزمیرود. تصورفرستاده ناپلئون آن بوده که عباس میرزا هم همچون سایر درباریون ایران فهرست بلندبالایی ازتقاضا شامل توپ، تفنگ، فشنگ، معلم نظامی وغیره دارد. اما عباس میرزا که پس از سالها جنگ با روسها بجزشکست پشت شکست،دستاورد دیگری نداشته، ازمسیو ژوبرمیپرسد"چرا شما فرنگیها پیشرفت
کرده اید اما ماایرانیان عقب ماندیم؟"
🔹ظرف دوقرنی که ازاین پرسش تاریخی
میگذرد،ما ایرانیان چه پاسخ یا پاسخهایی
به پرسش عباس میرزا داده ایم؟
https://www.instagram.com/p/CTzbGwvM7Qd/?utm_medium=copy_link
🔺لینک برنامه در کلاب‌هاوس:
https://www.clubhouse.com/event/m7LlRbr3
🔺لینک کلاب ما چگونه ماشدیم:
https://www.clubhouse.com/club/%D9%85%D8%A7%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D9%85%D8%A7%D8%B4%D8%AF%DB%8C%D9%85
زمان: چهارشنبه - ۲۴ شهریور ۱۴۰۰| ساعت:۲۰
محل اجرا: اپلیکشن کلاب هاوس
✳️ اگر روزانه بیش از ۷ ساعت وقت آزاد دارید شاد نیستید!
✅ نتایج یک مطالعه جدید اثبات کرد افرادی که روزانه بیش از ۷ ساعت وقت آزاد دارند، کمتر خوشحال و راضی هستند.
همه ما دوست داریم در روز کمی اوقات فراغت داشته باشیم، اما به نظر می‌رسد که داشتن بیش از حد آن در واقع خوب نیست چراکه به گفته محققان سبب نارضایتی، خستگی و بی‌حوصلگی می‌شود.
به گزارش روزنامه دیلی میل، تحقیقات محققان انجمن روانشناسی آمریکا نشان داد پس از دو ساعت زمان آزاد، احساس سلامتی و رضایت افراد افزایش می یابد، اما پس از پنج ساعت این خصیصه ها کاهش یافتند.
«ماریسا شریف» نویسنده اصلی این مطالعه، می گوید: مردم اغلب از مشغله زیاد شکایت دارند و اظهار تمایل بیشتری برای برخورداری از اوقات فراغت می کنند، اما آیا زمان آزاد بیشتر در واقع با شادی بیشتر ارتباط دارد؟
وی افزود: ما دریافتیم کمبود ساعات فراغت در روز به بروز استرس بیشتر و رفاه ذهنی کمتر منجر می شود، درحالی که داشتن زمان آزاد بسیار کم، بد است داشتن اوقات فراغت بیشتر نیز همیشه خوب نیست.
در این مطالعه، محققان داده های مربوط به ۲۱ هزار و ۷۳۶ آمریکایی را که در فاصله زمانی سال های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳ در یک نظر سنجی در مورد استفاده بهینه از زمان در آمریکا شرکت کرده بودند، تجزیه و تحلیل کردند.
آنها شرح مفصلی از آنچه در طول یک دوره ۲۴ ساعته انجام می دادند و نیز احساس رفاه خود گزارش کردند. به طور تصادفی به آنها ۱۵ دقیقه، سه ساعت و نیم یا هفت ساعت زمان آزاد اختصاص یافت و از آنها خواسته شد میزان لذت، شادی و رضایت خود را ثبت کنند. نتیجه این بررسی نشان داد، افراد گروه میانی که سه ساعت و نیم اوقات فراغت داشتند از بالاترین میزان رضایت و احساس سلامت برخوردار بودند.
در آزمایش دوم محققان نقش بالقوه بهره وری این افراد را بررسی کردند. نتیجه این آزمایش نیز نشان داد میزان بهره وری آنها پس از دو ساعت شروع به صعود می کرد، اما پس از پنج ساعت کاهش می یافت.
نتایج هر دو این آزمایش نشان داد که داشتن اوقات فراغت زیادی در روز نه تنها خوشحالی و رضایت به بار نمی آورد بلکه موجب بروز احساس خستگی و بی حوصلگی نیز می شود. این مطالعات نشان دادند که احساس سلامتی و خوشحالی افراد پس از دو ساعت زمان آزاد در روز افزایش، اما این احساس پس از پنج ساعت زمان فراغت کاهش می یابد.
نتایج این مطالعه در مجله Journal of Personality and Social Psychology منتشر شده است.
✅ نتایج یک مطالعه جدید اثبات کرد افرادی که روزانه بیش از ۷ ساعت وقت آزاد دارند، کمتر خوشحال و راضی هستند.
همه ما دوست داریم در روز کمی اوقات فراغت داشته باشیم، اما به نظر می‌رسد که داشتن بیش از حد آن در واقع خوب نیست چراکه به گفته محققان سبب نارضایتی، خستگی و بی‌حوصلگی می‌شود.
به گزارش روزنامه دیلی میل، تحقیقات محققان انجمن روانشناسی آمریکا نشان داد پس از دو ساعت زمان آزاد، احساس سلامتی و رضایت افراد افزایش می یابد، اما پس از پنج ساعت این خصیصه ها کاهش یافتند.
«ماریسا شریف» نویسنده اصلی این مطالعه، می گوید: مردم اغلب از مشغله زیاد شکایت دارند و اظهار تمایل بیشتری برای برخورداری از اوقات فراغت می کنند، اما آیا زمان آزاد بیشتر در واقع با شادی بیشتر ارتباط دارد؟
وی افزود: ما دریافتیم کمبود ساعات فراغت در روز به بروز استرس بیشتر و رفاه ذهنی کمتر منجر می شود، درحالی که داشتن زمان آزاد بسیار کم، بد است داشتن اوقات فراغت بیشتر نیز همیشه خوب نیست.
در این مطالعه، محققان داده های مربوط به ۲۱ هزار و ۷۳۶ آمریکایی را که در فاصله زمانی سال های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳ در یک نظر سنجی در مورد استفاده بهینه از زمان در آمریکا شرکت کرده بودند، تجزیه و تحلیل کردند.
آنها شرح مفصلی از آنچه در طول یک دوره ۲۴ ساعته انجام می دادند و نیز احساس رفاه خود گزارش کردند. به طور تصادفی به آنها ۱۵ دقیقه، سه ساعت و نیم یا هفت ساعت زمان آزاد اختصاص یافت و از آنها خواسته شد میزان لذت، شادی و رضایت خود را ثبت کنند. نتیجه این بررسی نشان داد، افراد گروه میانی که سه ساعت و نیم اوقات فراغت داشتند از بالاترین میزان رضایت و احساس سلامت برخوردار بودند.
در آزمایش دوم محققان نقش بالقوه بهره وری این افراد را بررسی کردند. نتیجه این آزمایش نیز نشان داد میزان بهره وری آنها پس از دو ساعت شروع به صعود می کرد، اما پس از پنج ساعت کاهش می یافت.
نتایج هر دو این آزمایش نشان داد که داشتن اوقات فراغت زیادی در روز نه تنها خوشحالی و رضایت به بار نمی آورد بلکه موجب بروز احساس خستگی و بی حوصلگی نیز می شود. این مطالعات نشان دادند که احساس سلامتی و خوشحالی افراد پس از دو ساعت زمان آزاد در روز افزایش، اما این احساس پس از پنج ساعت زمان فراغت کاهش می یابد.
نتایج این مطالعه در مجله Journal of Personality and Social Psychology منتشر شده است.
مدیریت اجرایی
Photo
✳️ سندرم ایمپاستر ویژه افراد موفق است. بسیاری از افراد توانمند و تیزهوش علی‌رغم قابلیت‌ها و موفقیت‌های روز افزون هیچ احساس مثبت درونی به توانمندی‌ها و قابلیت‌های خود ندارند بلکه معتقدند دیگران را به گونه‌ای فریب داده‌اند. به عبارت دیگر این سندرم را می‌توان به عنوان مجموعه‌ای از احساسات عدم کفایت تعریف کرد که از این باور نشأت می‌گیرد که فرد ناشایست بوده و قابلیت انجام کار را ندارد. ایمپاسترها دارای علایم روان‌شناختی از قبیل اضطراب بالا و همیشگی، عزت‌نفس پایین تعارض بین حقارت و برتری، خودپنداره منفی، ترس از رو شدن دست، ترس از شناسایی شدن و ... دارند.
پژوهش درباره سندرم ایمپاستر را برای اولین بار در سال 1978 دو درمانگر به نام‌های پائولین کلانس و سوزان آیمز آغاز کردند و پس از آن پژوهش‌های زیاد و مقالات فراوانی به شناخت این سندرم و نحوه مقابله با آن اختصاص داده شد. چهل سال پیش برخی از روانشناسان در دانشگاه جورجیا این سندرم را تشخیص دادند و به این نتیجه رسیدند که حدود 40 درصد جمعیت افراد دارای این سندرم هستند. هشت گروه بیشتر از بقیه مردم در معرض خطر مبتلا شدن به سندرم ایمپاستر هستند. این گروه ها عبارت‌اند از:
۱- افرادی که موفقیتشان سریع حاصل شده است
۲- اولین افراد موفق شغلی در سابقه یک خانواده یا یک نسل
۳- افرادی که والدینی بسیار موفق دارند
۴- افرادی که در زمینه کاری خود تک هستند
۵-افرادی که به مشاغلی مشغول هستند که برای جنسیت آنها غیرمعمول است.
۶- افرادی که تنها کار می‌کنند.
۷-افرادی که در زمینه‌های خلاق و ابتکاری فعالیت دارند.
۸-دانش‌آموزان/دانشجویان
برای شناسایی سندرم ایمپاستر آزمونی ساخته شده و در بسیاری از کشورهای دنیا به اجرا در آمده است. همچنین برای مقابله با این سندرم راهکارهایی وجود دارد.
پژوهش درباره سندرم ایمپاستر را برای اولین بار در سال 1978 دو درمانگر به نام‌های پائولین کلانس و سوزان آیمز آغاز کردند و پس از آن پژوهش‌های زیاد و مقالات فراوانی به شناخت این سندرم و نحوه مقابله با آن اختصاص داده شد. چهل سال پیش برخی از روانشناسان در دانشگاه جورجیا این سندرم را تشخیص دادند و به این نتیجه رسیدند که حدود 40 درصد جمعیت افراد دارای این سندرم هستند. هشت گروه بیشتر از بقیه مردم در معرض خطر مبتلا شدن به سندرم ایمپاستر هستند. این گروه ها عبارت‌اند از:
۱- افرادی که موفقیتشان سریع حاصل شده است
۲- اولین افراد موفق شغلی در سابقه یک خانواده یا یک نسل
۳- افرادی که والدینی بسیار موفق دارند
۴- افرادی که در زمینه کاری خود تک هستند
۵-افرادی که به مشاغلی مشغول هستند که برای جنسیت آنها غیرمعمول است.
۶- افرادی که تنها کار می‌کنند.
۷-افرادی که در زمینه‌های خلاق و ابتکاری فعالیت دارند.
۸-دانش‌آموزان/دانشجویان
برای شناسایی سندرم ایمپاستر آزمونی ساخته شده و در بسیاری از کشورهای دنیا به اجرا در آمده است. همچنین برای مقابله با این سندرم راهکارهایی وجود دارد.