✳️ به نظر شما تیم‌های عالی چه کارهای دیگری را نجام می‌دهند؟👆

۵ خصوصیت یک تیم کاری موفق

۱. اعضا زمانی را صرف ایجاد رابطه‌ی دوستانه از طریق صحبت در مورد موضوعات غیرکاری می‌کنند. با این گفت‌وگوها علایق مشترک آشکار می‌شود که خود ارتباطاتی عمیق‌تر و حقیقی‌تر را سبب می‌شود.
۲. به دفعات از یکدیگر «تشکر» می‌کنند. در مقایسه با مشوق‌های مالی، قدردانی اغلب محرک قوی‌تری است. در تیم‌هایی با عملکرد بالا، قدردانی فقط از بالا به پایین صورت نمی‌گیرد، بلکه در تعاملات میان همکاران نیز هنجاری فرهنگی به حساب می‌آید.
۳. در محل کار، خودِ حقیقی شان هستند. این بدان معناست که اعضای تیم در ابراز احساسات مثبت و منفی راحت هستند، با یکدیگر شوخی می‌کنند و سربه سر هم‌تیمی‌هایشان می‌گذارند.
۴. از پاسخ‌گویی به تلفن هراسی ندارند. برای بسیاری پاسخ‌گویی به تماس‌های تلفنی چندان خوشایند نیست. آن‌ها مکالمات تلفنی را ناخوشایند و معذب‌کننده می‌دانند، در حالی‌که مکالمات تلفنی پیوندها را تقویت می‌کند و مانع از سوءتفاهم می‌شود.
۵. جلساتشان اثربخش است. شرکت‌کنندگان پیش از شروع جلسه از دستور کار مطلع شده و برای آن آماده می‌شوند. بیش‌تر جلسات با گزارش پیشرفت پروژه‌های در حال اجرا اغاز می‌شود.

❇️ *به چشم‌هایش نگاه کنید و به خنده‌اش* نمی‌دانم چرا اصلا و اصلا نمی‌توانم او را در این پیاده‌رو و در حین دستفروشی باور کنم. انگار خودش هم از دنیای کُمیک آمده، یا به آن دنیا تعلق دارد، حس می‌کنم با این کتاب‌ها از دنیایی که به جبر او را در پیاده‌رو قرار داده کنده می‌شود، پرواز می‌کند و به دنیای خودش می‌رود.قوی است، مصمم است، و کتاب می‌خواند.بیشتر از خیلی‌ از ما کتاب می‌خواند
از لحظه‌ای که این ویدئو را دیدم خنده‌اش با‌ من است.تا به‌ حال هیچ ویديوی این سبکی از هیچ فرد کم سن و سالی بارگذاری نکرده‌ام. چراکه اعتقاد دارم حتی اگر خودشان راضی باشند شاید بعدتر که بزرگ شدند از انتشار آن پشیمان شوند
اما این بار با خودم گفتم، ممکن است اتفاق خوبی برایش بیافتد. ممکن است به این واسطه تحولی در زندگیش ایجاد شود و نفعش برای او خیلی بیشتر باشد.او کاری نمی‌کند که به خاطرش سرافکنده باشد.کمی زودتر از موعد مرد شده و مثل هزاران هزار کودک و نوجوان که از کودکی کار کرده اند کار می‌کند و احتمالا کمک‌حال خانواده است، و کتاب می‌خواند پس بابت هر دو باید به او افتخار کرد و بالید
به این پسر نازنینِ وطن
این بزرگ آدم‌حسابی کوچک😍

✳️ نقطه کور ذهن شما کجاست؟

■ما آدم ها خطاهای دیگران را سریعتر و راحت تر از خطاهای خودمان می بینیم. گرایش به این باور که ما کمتر از دیگران دچارخطا می شویم را خطای نقطه کور (Blind Spot Bias) می گویند. وقتی نمی توانیم خطاهای خود را ببینیم، ممکن است قضاوتها و رفتارهای ما آسیب زا بوده و اثرات منفی به دنبال داشته باشد.
🔸به موارد زیر دقت کنید:
اغلب مردم فکر می کنند که تصمیم هایی که خودشان می گیرند، عاقلانه تر از تصمیم های دیگران است! همچنین اغلب افراد، دیدن خطاهای دیگران را دوست دارند و کشف آن خطاها را ناشی از هوش و ذکاوت خودشان می دانند! و غافل از آنند که خودشان هم برای بقیه جزو دیگرانند!

🔸در تحقیقی که بر روی ۶۰۰ شهروند آمریکایی انجام شد، نتایج نشان داد که ۸۵ درصد افراد خود را کمتر از میانگین جامعه در معرض خطا می دیدند! نتایج تحقیقات به این نکته جالب اشاره می کند که حتی بعد از آنکه خطای نقطه کور برای افراد خاطی تشریح می شود، مقاومت در برابر پذیرش خطا از طرف آنها بیشتر می شود! و افراد بیش از آنکه به نصیحت ها گوش بدهند، در نقش والد قرار گرفته و نصیحت نیز می کنند!

🔸اگر دقت کرده باشید در بسیاری از کشمکش های خیابانی و یا تصادفات شهری هیچکدام از طرفین حاضر نیستند از مواضع خودشان کوتاه بیایند و در واقع دقیقاً بدلیل بروز همین خطا از سوی دو طرف، کسی حاضر به پذیرش قصور نیست!

✅ تجویز و تحلیل راهبردی:
سال ها پیش در یکی از کتاب های پائولو کوئیلو تمثیل جالبی خواندم که همیشه در ذهن من هست. او می گفت که ما آدم ها در یک صف طولانی پشت سر هم داریم راه می رویم. و هر کدام از ما آدم ها دو تا سبد با خودمون داریم که با یک چوب که بر روی دوشمان است آن ها را با خود حمل می کنیم. یکی جلومون آویزونه، یکی رو پشتمون آویزون کردیم. نکات مثبت و خوبی هامون رو میندازیم تو سبد جلویی، عیب هامون رو تو سبد پشتی. وقتی توی مسیر داریم راه میریم، فقط خوبی های خودمون رو می بینیم و عیب‌های تمام نفرات جلویی مون رو همیشه جلوی چشم مون داریم. ولی هرگز عیب های خودمون رو نمی بینیم!

♨️ این تمثیل یکی از بهترین تصویرهایست که اگر به خاطر بسپاریم می تواند به ما در جلوگیری از خطای نقطه کور کمک کند. دو پیشنهاد در این زمینه می تواند راهگشا باشد:
اول اینکه از زوایه دیگران به خود نگاه کنیم. اینگونه می توانیم به سبد پشتی خودمان هم نگاهی بیاندازیم که در حالت عادی چشم ما از دیدن آن نقطه کور است.
دوم اینکه سعی کنیم مواردی که قبلا فکر می کردیم که ما کاملا درست می گوییم و دیگران کاملا اشتباه می کنند را به خاطر بیاوریم تا به خاطر بسپاریم که همیشه حق با ما نیست. ما هم گوش شیطان کر ممکن است اشتباه کنیم!
✍ دکترلشگربلوکی