👆👆✳️ چطورمی توانید در شرایط پراسترس،خودراآرام کنید.
● این روزها نیروی کار خسته و پر از استرس است ، تعداد زیادی از کارمندان احساس می کنند در آستانه فرسودگی شغلی هستند و نیاز به دریافت حمایت های لازم برای سلامت روان دارند . یکی از روش ها در زمان استرس ، بازیابی ( ریکاوری ) ذهن هر فرد و بازگرداندن آن به زمان قبل از استرس است ، این موضوع نه تنها باید در زمانهای استرس زا اتفاق بیفتد بلکه می باید بخشی ضروری از جریان زندگی روزمره باشد ، ما به شما چهار راه برای بهبود مجدد را توصیه می کنیم :
1️⃣ از نظر روانی از کار جدا شوید :
زمانی که استرس در طول روز انباشته می شود شما نیاز دارید تا این جریان پر فشار را لحظه ای خاموش کنید و به ذهن خود استراحت دهید ، هر روز ، زمانی مشخص – هر چند کوتاه – را برای منفک شدن از شرایط کاری اختصاص دهید ( حتی اگر مثلا انجام یک بازی آنلاین باشد) تمرین تمرکز حواس به عنوان یک فعالیت مکمل به این امر کمک می کند تا در لحظه حال باقی بمانید.
2️⃣ به دنبال وقفه های کوتاه باشید :
برخلاف تصورات رایج مبنی بر اینکه برای بهبودی از استرس کاری باید روی آخر هفته ها یا تعطیلات حساب کرد ، استراحت های کوتاه تقریبا ده دقیقه ای در لا به لای کارها به شکل شگفت انگیزی برای بهبودی از استرس کاری روزانه موثر است. به عنوان مثال، لحظات کوتاه مدیتیشن یا حتی میان وعده ای کوچک به شما کمک می کند انرژی خود را در طول روز حفظ کنید ، باید مطمئن شوید که یک برنامه و ابزارهای ریکاوری دارید که می‌توانید با آن وقفه های کوچکی ایجاد کنید .
3️⃣ اولویت خود را برای بهبود، در نظر بگیرید :
مهم است در انتخاب برنامه هایی که به بهبود شما کمک می کند استقلال کافی داشته باشید ، مثلا اگر دوست شما با یک برنامه ورزشی بهبود خود را به دست می آورد شاید برای شما کتاب خواندن ، همان اثر را داشته باشد ، باید صرفا اولویت های خود را در نظر بگیرید چون نداشتن حق انتخاب در بهبودی خود گاهی می تواند آسیب بیشتری نسبت به سود داشته باشد ، به روش هایی که تا حال فکر نکرده اید هم بیشتر بیاندیشید .
4️⃣ محیط خود را تغییر دهید :
یکی از عناصر حیاتی و دست کم گرفته شده برای بازیابی، محیط اطراف شماست. ممکن است این امکان را داشته باشید که بین فعالیت ها ده دقیقه در زیر نور آفتاب قدم بزنید یا با تغییر فضای کار و بازو بسته کردن پنجره ها محیط خود را متنوع تر کنید ، عکاسی های کوچک با موبایل یا داشتن نشانه های کوچکی از طبیعت هم باعث تغییر فضای پر استرس شما خواهد شد .
● این روزها نیروی کار خسته و پر از استرس است ، تعداد زیادی از کارمندان احساس می کنند در آستانه فرسودگی شغلی هستند و نیاز به دریافت حمایت های لازم برای سلامت روان دارند . یکی از روش ها در زمان استرس ، بازیابی ( ریکاوری ) ذهن هر فرد و بازگرداندن آن به زمان قبل از استرس است ، این موضوع نه تنها باید در زمانهای استرس زا اتفاق بیفتد بلکه می باید بخشی ضروری از جریان زندگی روزمره باشد ، ما به شما چهار راه برای بهبود مجدد را توصیه می کنیم :
1️⃣ از نظر روانی از کار جدا شوید :
زمانی که استرس در طول روز انباشته می شود شما نیاز دارید تا این جریان پر فشار را لحظه ای خاموش کنید و به ذهن خود استراحت دهید ، هر روز ، زمانی مشخص – هر چند کوتاه – را برای منفک شدن از شرایط کاری اختصاص دهید ( حتی اگر مثلا انجام یک بازی آنلاین باشد) تمرین تمرکز حواس به عنوان یک فعالیت مکمل به این امر کمک می کند تا در لحظه حال باقی بمانید.
2️⃣ به دنبال وقفه های کوتاه باشید :
برخلاف تصورات رایج مبنی بر اینکه برای بهبودی از استرس کاری باید روی آخر هفته ها یا تعطیلات حساب کرد ، استراحت های کوتاه تقریبا ده دقیقه ای در لا به لای کارها به شکل شگفت انگیزی برای بهبودی از استرس کاری روزانه موثر است. به عنوان مثال، لحظات کوتاه مدیتیشن یا حتی میان وعده ای کوچک به شما کمک می کند انرژی خود را در طول روز حفظ کنید ، باید مطمئن شوید که یک برنامه و ابزارهای ریکاوری دارید که می‌توانید با آن وقفه های کوچکی ایجاد کنید .
3️⃣ اولویت خود را برای بهبود، در نظر بگیرید :
مهم است در انتخاب برنامه هایی که به بهبود شما کمک می کند استقلال کافی داشته باشید ، مثلا اگر دوست شما با یک برنامه ورزشی بهبود خود را به دست می آورد شاید برای شما کتاب خواندن ، همان اثر را داشته باشد ، باید صرفا اولویت های خود را در نظر بگیرید چون نداشتن حق انتخاب در بهبودی خود گاهی می تواند آسیب بیشتری نسبت به سود داشته باشد ، به روش هایی که تا حال فکر نکرده اید هم بیشتر بیاندیشید .
4️⃣ محیط خود را تغییر دهید :
یکی از عناصر حیاتی و دست کم گرفته شده برای بازیابی، محیط اطراف شماست. ممکن است این امکان را داشته باشید که بین فعالیت ها ده دقیقه در زیر نور آفتاب قدم بزنید یا با تغییر فضای کار و بازو بسته کردن پنجره ها محیط خود را متنوع تر کنید ، عکاسی های کوچک با موبایل یا داشتن نشانه های کوچکی از طبیعت هم باعث تغییر فضای پر استرس شما خواهد شد .
Forwarded from روزنامه دنیای اقتصاد
تنفس مصنوعی به اینترنت کشور
⭕️ درحالی‌که آمارهای رسمی حکایت از افت حداقل ۲۰درصدی کیفیت اینترنت کشور طی ۶ ماه گذشته دارد، این پرسش جدی مطرح می‌‌شود که انتظار توسعه سهم اقتصاد دیجیتال از تولید ناخالص، تا چه حد منطقی به نظر می‌‌رسد؟
⭕️ دیلویت در گزارش اخیر خود (۲۰۲۲)، کاهش ۳۰ درصدی سرعت اینترنت را موجب کاهش ۱/ ۰درصدی تولید ناخالص ملی به‌صورت روزانه با اثرگذاری مستقیم بر ۱۰میلیون نفر جمعیت ارزیابی کرده است. همچنین شرکت آمازون که به‌عنوان غول خرده‌‌فروشی در جهان شناخته می‌‌شود، طی گزارشی اعلام کرد: افزایش ۱۰۰ میلی‌‌ثانیه در لود شدن صفحه این شرکت، موجب کاهش یک‌درصدی درآمد می‌‌شود که رقمی بالغ بر ۷۴۵میلیون دلار در سال است.
⭕️ از طرفی، رشد غیرقابل تصور بازار محتوای کاربرمحور (ویدئو، استریم و بازی) از سال ۲۰۱۶ در همه نقاط جهان بیانگر افزایش روزافزون حجم بازار دیجیتال در سطح ملی، منطقه‌‌ای و بین‌‌المللی است؛ به‌طوری‌که این بازار با نرخ رشد متوسط سالانه ۲۷درصد در حال حرکت بوده و تنها در سال۲۰۲۰ بیش از ۳ میلیارد دلار رسیده است. آمارها نیز افزایش حداقل ۵/ ۰درصدی تولید ناخالص داخلی به ازای هر ۱۰درصد افزایش در ضریب نفوذ پهن‌‌باند ثابت را به ثبت رسانده‌‌اند...👇
https://www.donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-3880284
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
#روزنامه_دنیای_اقتصاد #اینترنت
⭕️ درحالی‌که آمارهای رسمی حکایت از افت حداقل ۲۰درصدی کیفیت اینترنت کشور طی ۶ ماه گذشته دارد، این پرسش جدی مطرح می‌‌شود که انتظار توسعه سهم اقتصاد دیجیتال از تولید ناخالص، تا چه حد منطقی به نظر می‌‌رسد؟
⭕️ دیلویت در گزارش اخیر خود (۲۰۲۲)، کاهش ۳۰ درصدی سرعت اینترنت را موجب کاهش ۱/ ۰درصدی تولید ناخالص ملی به‌صورت روزانه با اثرگذاری مستقیم بر ۱۰میلیون نفر جمعیت ارزیابی کرده است. همچنین شرکت آمازون که به‌عنوان غول خرده‌‌فروشی در جهان شناخته می‌‌شود، طی گزارشی اعلام کرد: افزایش ۱۰۰ میلی‌‌ثانیه در لود شدن صفحه این شرکت، موجب کاهش یک‌درصدی درآمد می‌‌شود که رقمی بالغ بر ۷۴۵میلیون دلار در سال است.
⭕️ از طرفی، رشد غیرقابل تصور بازار محتوای کاربرمحور (ویدئو، استریم و بازی) از سال ۲۰۱۶ در همه نقاط جهان بیانگر افزایش روزافزون حجم بازار دیجیتال در سطح ملی، منطقه‌‌ای و بین‌‌المللی است؛ به‌طوری‌که این بازار با نرخ رشد متوسط سالانه ۲۷درصد در حال حرکت بوده و تنها در سال۲۰۲۰ بیش از ۳ میلیارد دلار رسیده است. آمارها نیز افزایش حداقل ۵/ ۰درصدی تولید ناخالص داخلی به ازای هر ۱۰درصد افزایش در ضریب نفوذ پهن‌‌باند ثابت را به ثبت رسانده‌‌اند...👇
https://www.donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-3880284
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
#روزنامه_دنیای_اقتصاد #اینترنت
روزنامه دنیای اقتصاد
تنفس مصنوعی به اینترنت کشور
درحالی‌که آمارهای رسمی حکایت از افت حداقل 20درصدی کیفیت اینترنت کشور طی 6 ماه گذشته دارد، این پرسش جدی مطرح می‌‌شود که انتظار توسعه سهم اقتصاد دیجیتال از تولید ناخالص، تا چه حد منطقی به نظر می‌‌رسد؟
✳️ به دنبال Global Workforce باشید.
💢مدیر عامل یک رهبر اجرایی است. در شرکت های امروز اولین ویژگی وی "یک نیروی کار جهانی بودن" است.
💢هیأت مدیره ها صرف نظر از این که چه شرکتی دارند و آن شرکت در چه کشوری فعال است؛ باید مدیرعاملی را انتخاب کنند که یک نیروی کار جهانی باشد. بدون این ویژگی ،سایر ویژگی های مدیرعامل برای واکنش به تغییرات جدید ناکارآمدند.
✳️به دنبال Technologically Savvy باشید.
💢در گذشته ویژگی یک مدیرعامل خوب در مهارت های فنی و مدیریتی وی نهفته بود. بعد از مدتی مهارت تعاملات انسانی برجسته تر شد. امروز نه مهارت فنی کلیدی است نه تعاملات انسانی.
💢امروز و آینده به هوشمندی فنی نیاز بیشتری است. هوشمندی فنی الزاما مهارت فنی تلقی نمی شود. هوشمندی فنی عبارت است از به کارگیری دقیق مهارت های فنی در حوزه های اجرایی مختلف. مثل یک رئیس جمهور که از مهارت های متنوع در کابینه استفاده می کند.
💢به مدیرعاملی که این مهارت را داراست سیاستمدار شرکتی می گویند.
💢💢پس به دنبال Corporate Stateperson باشید.
⬅️از یادداشت سردبیر – هاروارد بیزینس ریویو- ژولای و آگوست
2022
✍ هادی موقعی
💢مدیر عامل یک رهبر اجرایی است. در شرکت های امروز اولین ویژگی وی "یک نیروی کار جهانی بودن" است.
💢هیأت مدیره ها صرف نظر از این که چه شرکتی دارند و آن شرکت در چه کشوری فعال است؛ باید مدیرعاملی را انتخاب کنند که یک نیروی کار جهانی باشد. بدون این ویژگی ،سایر ویژگی های مدیرعامل برای واکنش به تغییرات جدید ناکارآمدند.
✳️به دنبال Technologically Savvy باشید.
💢در گذشته ویژگی یک مدیرعامل خوب در مهارت های فنی و مدیریتی وی نهفته بود. بعد از مدتی مهارت تعاملات انسانی برجسته تر شد. امروز نه مهارت فنی کلیدی است نه تعاملات انسانی.
💢امروز و آینده به هوشمندی فنی نیاز بیشتری است. هوشمندی فنی الزاما مهارت فنی تلقی نمی شود. هوشمندی فنی عبارت است از به کارگیری دقیق مهارت های فنی در حوزه های اجرایی مختلف. مثل یک رئیس جمهور که از مهارت های متنوع در کابینه استفاده می کند.
💢به مدیرعاملی که این مهارت را داراست سیاستمدار شرکتی می گویند.
💢💢پس به دنبال Corporate Stateperson باشید.
⬅️از یادداشت سردبیر – هاروارد بیزینس ریویو- ژولای و آگوست
2022
✍ هادی موقعی
✳️ یادگیری اسمزی (Osmosis)
✅ دوستی تعریف می کرد پنج سال پیش بود که برای کنفرانسی به شهر بوستون رفته بودم.
به همراه یکی از دوستان قدیمی که دوره پسا دکترای خودش را در آنجا می گذارند، داشتیم در خیابان های اطراف دانشگاه ام آی تی دنبال یک آدرس می گشتیم.
یک نفر از آن طرف خیابان رد می شد و متوجه ما شد که داریم به شکلی پرسان پرسان اطراف خودمان را نگاه می کنیم.
آمد سمت ما این طرف خیابان، پرسید: دنبال جایی می گردید؟ می توانم کمکی بکنم؟
ما هم آدرس را پرسیدیم. دقیق گوش داد، خیلی آرام و به صورت شمرده مراحل رسیدن به آدرس را به ما گفت. حتی با حرکت دست دقیقا شکل مسیر را برای ما رسم کرد، و بعد هم چند قدمی به همراه ما آمد که مطمئن شود درست می رویم.
هنوز چند قدمی دور نشده بودیم که دوستم گفت «یک ام آی تی ای تیپیکال بود».
گفتم منظورت چیه؟ گفت جالب است که خیلی از آدمهایی که در محیط دانشگاه ام آی تی (دانشگاه ماساچوست) تحصیل یا کار می کنند، ناخودآگاه آدم هایی فروتن، دقیق، با نگاه خیلی سیستماتیک و کاربردی می شوند.
هیچکدام از این ويژگی ها را به صورت رسمی نه مطالعه می کنند و نه دوره ای برای آن می گذرانند اما به صورت ناخودآگاه به این ويژگی ها می رسند.
این مثالی از پدیده یادگیری اسمزی (Osmosis) است.
بیش از نیمی از یادگیری های ما به صورت ناخودآگاه و در اثر نوعی الگوبرداری ناخودآگاه، عمیق و درونی سازی آن از محیط اطرافمان شکل می گیرد.
درست مانند یک اسفنج که وقتی در یک مایع قرار گیرد، به دلیل خاصیت اسمزی، مایع را به خودش می کشد (حرفه ای ها).
ما هم وقتی با کارآفرینان معاشرت می کنیم ناخودآگاه خلاق تر و جسورتر و آینده ساز تر می شویم،
وقتی با کسانی که تفکرات عمیق و فلسفی دارند تعامل می کنیم ناخودآگاه دیدگاه مان به مسائل عمیق تر می شود
و زمانی که با آدمهای پرتلاش حشر و نشر داریم ناخودآگاه عمل گراتر می شویم.
اگر با مدیران سیاسی- امنیتی دم خور باشید بعد از مدتی همه چیز را از نگاه سیاست و امنیت تحلیل می کنید.
🔹این مکانیزم یادگیری چند ویژگی جالب دارد:
1. بدون تلاشِ محسوس صورت می گیرد (Effortless Learning):
به همین دلیل هم جذاب است و هم بسیار موثر. نیازی به برنامه ریزی دقیق و یا توجه خاص یا حتی گامهای مشخصی ندارد.
2. می تواند بسیار عمیق باشد (Deep learning) چرا که تا عمیق ترین لایه های ادراکی و عملی و احساسی ما را درگیر می کند.
درست بر خلاف یادگیری در کلاس درس که صرفا از مسیر انتقال اطلاعات ذهنی انجام می شود.
3. نوعی یادگیری اجتماعی ست (Social Learning) یعنی بر اساس تعاملات روزمره و نزدیک با سایر افراد و مخصوصا همکاران است. از این جهت ملاحظات و پیچیدگی هایی که در ارتباط بین استاد و شاگرد هست در این مکانیزم یادگیری وجود ندارد.
🔹تجویز راهبردی:
منابع یادگیری اسمزی ما کدامند؟
چه بخواهیم و چه نخواهیم همواره مکانیزم یادگیری اسمزی در حال فعالیت است و ما به صورت ناخودآگاه در حال الگوبرداری از افراد نزدیک به خودمان هستیم.
گام اول این است که بدانیم اسفنج ما در چه محیطی قرار دارد؟
آیا این محیط منابع مناسب برای حرفه ای شدن را در اختیار ما قرار می دهد؟
زمانی جمله ای منسوب به چارلی چاپلین را خوانده بودم؛ افکار هر آدمی، میانگین افکار پنج نفری است که بیشتر وقت خود را با آنها می گذراند. خود را در محاصره افراد موفق قرار دهید.
خوب برایم سوال پیش آمد که بخش زیادی از افراد دور و بر ما؛ خانواده، همسایه، فامیل، همکار معمولا انتخاب ما نیستند (محدودیت اول)،
افراد موفقی که بتوانیم آن ها را بیابیم و رابطه تنگاتنگ با آن ها نیز داشته باشیم نیز کمیاب، دشوار و محدودند (محدودیت دوم).
برای غلبه بر این محدودیت ها، شاید سه ایده زیر مفید باشد:
1- کتاب های خوب.
کتاب ها عصاره دانش و شخصیت نویسنده های آن هستند.
اگر خود را در کتاب های خوب، محاصره کنیم، آنگاه افکارمان رشد می کند.
مخصوصا نوع خاصی از کتاب ها هستند که در مورد زندگی افراد موفق و مشهور در زمینه کاری شماست.
حتما زندگی نامه آن ها را بخوانید. این یک جور «همنشینی مجازی» است.
2- محفل های خوب:
ممکن است ما همیشه به آدم های مورد نظرمان دسترسی نداشته باشیم. اما می توانیم به صورت منظم در محافل و جمع هایی شرکت کنیم که با هدف ما همخوانی بیشتری دارد.
به عنوان مثال اگر به شعر علاقه مندیم در شب شعر شرکت کنیم
و اگر به کارآفرینی علاقه مند هستیم در رخدادهای استارت آپی.
اگر بتوانیم در محیط کارمان نیز 3 تا 5 نفری که بیشترین تناسب با اهداف ما دارند را نیز انتخاب کنیم و با آن ها تعاملات مداوم و منظم داشته باشیم آنگاه این یادگیری اسمزی اتفاق می افتد.
✅ دوستی تعریف می کرد پنج سال پیش بود که برای کنفرانسی به شهر بوستون رفته بودم.
به همراه یکی از دوستان قدیمی که دوره پسا دکترای خودش را در آنجا می گذارند، داشتیم در خیابان های اطراف دانشگاه ام آی تی دنبال یک آدرس می گشتیم.
یک نفر از آن طرف خیابان رد می شد و متوجه ما شد که داریم به شکلی پرسان پرسان اطراف خودمان را نگاه می کنیم.
آمد سمت ما این طرف خیابان، پرسید: دنبال جایی می گردید؟ می توانم کمکی بکنم؟
ما هم آدرس را پرسیدیم. دقیق گوش داد، خیلی آرام و به صورت شمرده مراحل رسیدن به آدرس را به ما گفت. حتی با حرکت دست دقیقا شکل مسیر را برای ما رسم کرد، و بعد هم چند قدمی به همراه ما آمد که مطمئن شود درست می رویم.
هنوز چند قدمی دور نشده بودیم که دوستم گفت «یک ام آی تی ای تیپیکال بود».
گفتم منظورت چیه؟ گفت جالب است که خیلی از آدمهایی که در محیط دانشگاه ام آی تی (دانشگاه ماساچوست) تحصیل یا کار می کنند، ناخودآگاه آدم هایی فروتن، دقیق، با نگاه خیلی سیستماتیک و کاربردی می شوند.
هیچکدام از این ويژگی ها را به صورت رسمی نه مطالعه می کنند و نه دوره ای برای آن می گذرانند اما به صورت ناخودآگاه به این ويژگی ها می رسند.
این مثالی از پدیده یادگیری اسمزی (Osmosis) است.
بیش از نیمی از یادگیری های ما به صورت ناخودآگاه و در اثر نوعی الگوبرداری ناخودآگاه، عمیق و درونی سازی آن از محیط اطرافمان شکل می گیرد.
درست مانند یک اسفنج که وقتی در یک مایع قرار گیرد، به دلیل خاصیت اسمزی، مایع را به خودش می کشد (حرفه ای ها).
ما هم وقتی با کارآفرینان معاشرت می کنیم ناخودآگاه خلاق تر و جسورتر و آینده ساز تر می شویم،
وقتی با کسانی که تفکرات عمیق و فلسفی دارند تعامل می کنیم ناخودآگاه دیدگاه مان به مسائل عمیق تر می شود
و زمانی که با آدمهای پرتلاش حشر و نشر داریم ناخودآگاه عمل گراتر می شویم.
اگر با مدیران سیاسی- امنیتی دم خور باشید بعد از مدتی همه چیز را از نگاه سیاست و امنیت تحلیل می کنید.
🔹این مکانیزم یادگیری چند ویژگی جالب دارد:
1. بدون تلاشِ محسوس صورت می گیرد (Effortless Learning):
به همین دلیل هم جذاب است و هم بسیار موثر. نیازی به برنامه ریزی دقیق و یا توجه خاص یا حتی گامهای مشخصی ندارد.
2. می تواند بسیار عمیق باشد (Deep learning) چرا که تا عمیق ترین لایه های ادراکی و عملی و احساسی ما را درگیر می کند.
درست بر خلاف یادگیری در کلاس درس که صرفا از مسیر انتقال اطلاعات ذهنی انجام می شود.
3. نوعی یادگیری اجتماعی ست (Social Learning) یعنی بر اساس تعاملات روزمره و نزدیک با سایر افراد و مخصوصا همکاران است. از این جهت ملاحظات و پیچیدگی هایی که در ارتباط بین استاد و شاگرد هست در این مکانیزم یادگیری وجود ندارد.
🔹تجویز راهبردی:
منابع یادگیری اسمزی ما کدامند؟
چه بخواهیم و چه نخواهیم همواره مکانیزم یادگیری اسمزی در حال فعالیت است و ما به صورت ناخودآگاه در حال الگوبرداری از افراد نزدیک به خودمان هستیم.
گام اول این است که بدانیم اسفنج ما در چه محیطی قرار دارد؟
آیا این محیط منابع مناسب برای حرفه ای شدن را در اختیار ما قرار می دهد؟
زمانی جمله ای منسوب به چارلی چاپلین را خوانده بودم؛ افکار هر آدمی، میانگین افکار پنج نفری است که بیشتر وقت خود را با آنها می گذراند. خود را در محاصره افراد موفق قرار دهید.
خوب برایم سوال پیش آمد که بخش زیادی از افراد دور و بر ما؛ خانواده، همسایه، فامیل، همکار معمولا انتخاب ما نیستند (محدودیت اول)،
افراد موفقی که بتوانیم آن ها را بیابیم و رابطه تنگاتنگ با آن ها نیز داشته باشیم نیز کمیاب، دشوار و محدودند (محدودیت دوم).
برای غلبه بر این محدودیت ها، شاید سه ایده زیر مفید باشد:
1- کتاب های خوب.
کتاب ها عصاره دانش و شخصیت نویسنده های آن هستند.
اگر خود را در کتاب های خوب، محاصره کنیم، آنگاه افکارمان رشد می کند.
مخصوصا نوع خاصی از کتاب ها هستند که در مورد زندگی افراد موفق و مشهور در زمینه کاری شماست.
حتما زندگی نامه آن ها را بخوانید. این یک جور «همنشینی مجازی» است.
2- محفل های خوب:
ممکن است ما همیشه به آدم های مورد نظرمان دسترسی نداشته باشیم. اما می توانیم به صورت منظم در محافل و جمع هایی شرکت کنیم که با هدف ما همخوانی بیشتری دارد.
به عنوان مثال اگر به شعر علاقه مندیم در شب شعر شرکت کنیم
و اگر به کارآفرینی علاقه مند هستیم در رخدادهای استارت آپی.
اگر بتوانیم در محیط کارمان نیز 3 تا 5 نفری که بیشترین تناسب با اهداف ما دارند را نیز انتخاب کنیم و با آن ها تعاملات مداوم و منظم داشته باشیم آنگاه این یادگیری اسمزی اتفاق می افتد.