اگر به همکاران خود نزدیک نباشید و خود حقیقی تان را با آنها همراه نکنید، مطمئنا نمی توانید یک شبکه حرفه ای قوی را ایجاد کنید اما افشای هر چیزی در محل کار، نه تنها ضرورت ندارد.
اگر به همکاران خود نزدیک نباشید و خود حقیقی تان را با آنها همراه نکنید، مطمئنا نمی توانید یک شبکه حرفه ای قوی را ایجاد کنید اما افشای هر چیزی در محل کار، نه تنها ضرورت ندارد، بلکه گاها مشکل ساز نیز می شود چرا که آشکار ساختن چیزهای اشتباه می تواند تاثیر مخربی بر زندگی شغلی شما داشته باشد.
نشان دادن جنبه های مثبت و درست شخصیت خود در محل کار نوعی هنر است که شکست در آن عواقب هولناکی دارد. افشای اطلاعات شخصی در محل کار می تواند مشکل ساز هم باشد.
نکته اصلی این است که پیش از آنکه از برخی حد و مرزها بگذرید جلوی خود را بگیرید که همه چیز را نگویید زیرا زمانی که حرفی از جانب شما گفته شود دیگر قابل برگشت نیست.
مرکز مشاوره مدیریت کسب و کار Talentsmart بیش از یک میلیون نفر را مورد بررسی و آزمایش قرار داد و دریافت بخش عمده ای از افرادی که عملکرد بالایی در کارهای خود دارند، (اگر بخواهیم دقیق باشیم ۹۰ درصد از آنها) از هوش هیجانی (یا عاطفی) بالایی برخوردارند.
افرادی که از هوش هیجانی بالایی برخوردارند، قادر به خواندن افکار و احساسات دیگران هستند؛ از این رو می دانند در محل کار چه چیزهایی را باید و نباید در مورد خودشان افشا کنند. در ادامه لیستی از موارد اشتباه های رایجی بیان شده که مردم در محیط کار و درباره آنها صحبت می کنند و همین صحبت ها شغل شان را به مسیر اشتباهی هدایت می کند.
اینکه از شغل شان بیزارند
قطعا آنچه که همه در محل کار از آن بیزارند و ترجیح می دهند آخرین چیزی باشد که می شنوند این است که کسی از اینکه تا چه اندازه از کارش بیزار است شکایت کند. با این کار برچسب های مختلفی به خود می چسبانید؛ از اینکه فرد منفی نگری هستید گرفته تا اینکه اصلا روحیه کار تیمی ندارید.
گله و شکایت و بدتر از همه ابراز نارضایتی مدام از کاری که در حال انجامش هستید باعث تضعیف روحیه گروه می شود. کارفرمایان همیشه حواس شان هست، آنها دوست ندارند فردی در گروه کاری آنها باشد که روحیه بقیه را هم خراب کند. پس سعی می کنند فرد ناراضی را با مشتاقانی که در گوشه و کنار هستند جایگزین کنند.
اینکه فکر می کنند کسی بی کفایت است
در هر محل کاری همیشه افرادی هستند که بی کفایتند و خوشبختانه همه می دانند کدامیک از پرسنل اینگونه اند. اگر قدرت این را ندارید که به همکارتان کمک کنید که در کارش عملکرد بهتری داشته باشد یا اگر در جایگاهی نیستید که بتوانید او را اخراج کنید، پس دیگر هیچ ارتباطی به شما ندارد که بی استعدادی یا عدم مهارت کسی را جار بزنید.
بهتر است بدانید اعلام بی کفایتی و نالایقی همکارتان بیشتر شبیه این است که انگار تلاش می کنید تصویر بهتری از خودتان ارائه دهید. سنگدلی و قساوت شما طبیعتا منجر به جبهه گیری و عدم اعتماد همکاران تان نسبت به شما می شود و در آنها ذهنیت منفی نسبت به شما به وجود می آورد.
اینکه چقدر حقوق می گیرند
پدر و مادرها شاید دوست داشته باشند بشنوند که درآمد ماهیانه فرزندشان چقدر است اما بیان این موضوع در محل کار تنها موجب بدبینی دیگران می شود. توزیع حقوق همیشه عادلانه نیست. اینکه بخواهید میزان حقوق خود را بازگو کنید، در واقع معیار مستقیمی به همکاران تان می دهید که خودشان را با شما مقایسه کنند.
به محض اینکه همه بدانند حقوق شما چقدر است، هر کاری که انجام می دهید در برابر درآمدتان ارزیابی می شود. شاید بسیار وسوسه انگیز است که بخواهید ارقام حقوق و دستمزد خود را با دوستان تان در محل کار در میان بگذارید اما به محض اینکه این کار را انجام دهید، هرگز رابطه تان مانند سابق نخواهد بود.
اعتقادات سیاسی و مذهبی
اعتقادات سیاسی و مذهبی مردم آنقدر با هویت اشخاص آمیخته است که امکان ندارد در محل کار بدون درگیری درباره آن بحث کرد. مخالفت با دیدگاه افراد می تواند به سرعت تصور آنها را نسبت به شما تغییر دهد. مقابله با ارزش های اصلی و بنیادی اشخاص یکی از توهین آمیزترین کارهایی است که می توانید انجام دهید.
افراد مختلف، دیدگاه سیاسی و مذهبی متفاوتی دارند اما حمایت و دفاع از ارزش های خود می تواند دیگران را به سرعت تبدیل به بیگانه هایی در برابر شما کند و حتی موجب برانگیختن توطئه و دسیسه آنها شود. حتی مطرح کردن رویداد جهانی مهم بدون بیان نقطه نظری محکم می تواند منجر به مناقشه و درگیری شود.
زندگی هر فرد حول محور اعتقادات و آرمان های او بنا شده است و ابراز عقیده مخالف او می تواند کمی مخاطره آمیز باشد. مشتاقانه به صحبت های دیگران گوش دهید بدون اینکه هیچ نقطه نظری از خودتان بدهید چرا که حتی یک نگاه مخالف هم می تواند شروع جنگ و نزاعی باشد. دیدگاه های سیاسی و اعتقادات مذهبی عمیقا در وجود افراد ر
اگر به همکاران خود نزدیک نباشید و خود حقیقی تان را با آنها همراه نکنید، مطمئنا نمی توانید یک شبکه حرفه ای قوی را ایجاد کنید اما افشای هر چیزی در محل کار، نه تنها ضرورت ندارد، بلکه گاها مشکل ساز نیز می شود چرا که آشکار ساختن چیزهای اشتباه می تواند تاثیر مخربی بر زندگی شغلی شما داشته باشد.
نشان دادن جنبه های مثبت و درست شخصیت خود در محل کار نوعی هنر است که شکست در آن عواقب هولناکی دارد. افشای اطلاعات شخصی در محل کار می تواند مشکل ساز هم باشد.
نکته اصلی این است که پیش از آنکه از برخی حد و مرزها بگذرید جلوی خود را بگیرید که همه چیز را نگویید زیرا زمانی که حرفی از جانب شما گفته شود دیگر قابل برگشت نیست.
مرکز مشاوره مدیریت کسب و کار Talentsmart بیش از یک میلیون نفر را مورد بررسی و آزمایش قرار داد و دریافت بخش عمده ای از افرادی که عملکرد بالایی در کارهای خود دارند، (اگر بخواهیم دقیق باشیم ۹۰ درصد از آنها) از هوش هیجانی (یا عاطفی) بالایی برخوردارند.
افرادی که از هوش هیجانی بالایی برخوردارند، قادر به خواندن افکار و احساسات دیگران هستند؛ از این رو می دانند در محل کار چه چیزهایی را باید و نباید در مورد خودشان افشا کنند. در ادامه لیستی از موارد اشتباه های رایجی بیان شده که مردم در محیط کار و درباره آنها صحبت می کنند و همین صحبت ها شغل شان را به مسیر اشتباهی هدایت می کند.
اینکه از شغل شان بیزارند
قطعا آنچه که همه در محل کار از آن بیزارند و ترجیح می دهند آخرین چیزی باشد که می شنوند این است که کسی از اینکه تا چه اندازه از کارش بیزار است شکایت کند. با این کار برچسب های مختلفی به خود می چسبانید؛ از اینکه فرد منفی نگری هستید گرفته تا اینکه اصلا روحیه کار تیمی ندارید.
گله و شکایت و بدتر از همه ابراز نارضایتی مدام از کاری که در حال انجامش هستید باعث تضعیف روحیه گروه می شود. کارفرمایان همیشه حواس شان هست، آنها دوست ندارند فردی در گروه کاری آنها باشد که روحیه بقیه را هم خراب کند. پس سعی می کنند فرد ناراضی را با مشتاقانی که در گوشه و کنار هستند جایگزین کنند.
اینکه فکر می کنند کسی بی کفایت است
در هر محل کاری همیشه افرادی هستند که بی کفایتند و خوشبختانه همه می دانند کدامیک از پرسنل اینگونه اند. اگر قدرت این را ندارید که به همکارتان کمک کنید که در کارش عملکرد بهتری داشته باشد یا اگر در جایگاهی نیستید که بتوانید او را اخراج کنید، پس دیگر هیچ ارتباطی به شما ندارد که بی استعدادی یا عدم مهارت کسی را جار بزنید.
بهتر است بدانید اعلام بی کفایتی و نالایقی همکارتان بیشتر شبیه این است که انگار تلاش می کنید تصویر بهتری از خودتان ارائه دهید. سنگدلی و قساوت شما طبیعتا منجر به جبهه گیری و عدم اعتماد همکاران تان نسبت به شما می شود و در آنها ذهنیت منفی نسبت به شما به وجود می آورد.
اینکه چقدر حقوق می گیرند
پدر و مادرها شاید دوست داشته باشند بشنوند که درآمد ماهیانه فرزندشان چقدر است اما بیان این موضوع در محل کار تنها موجب بدبینی دیگران می شود. توزیع حقوق همیشه عادلانه نیست. اینکه بخواهید میزان حقوق خود را بازگو کنید، در واقع معیار مستقیمی به همکاران تان می دهید که خودشان را با شما مقایسه کنند.
به محض اینکه همه بدانند حقوق شما چقدر است، هر کاری که انجام می دهید در برابر درآمدتان ارزیابی می شود. شاید بسیار وسوسه انگیز است که بخواهید ارقام حقوق و دستمزد خود را با دوستان تان در محل کار در میان بگذارید اما به محض اینکه این کار را انجام دهید، هرگز رابطه تان مانند سابق نخواهد بود.
اعتقادات سیاسی و مذهبی
اعتقادات سیاسی و مذهبی مردم آنقدر با هویت اشخاص آمیخته است که امکان ندارد در محل کار بدون درگیری درباره آن بحث کرد. مخالفت با دیدگاه افراد می تواند به سرعت تصور آنها را نسبت به شما تغییر دهد. مقابله با ارزش های اصلی و بنیادی اشخاص یکی از توهین آمیزترین کارهایی است که می توانید انجام دهید.
افراد مختلف، دیدگاه سیاسی و مذهبی متفاوتی دارند اما حمایت و دفاع از ارزش های خود می تواند دیگران را به سرعت تبدیل به بیگانه هایی در برابر شما کند و حتی موجب برانگیختن توطئه و دسیسه آنها شود. حتی مطرح کردن رویداد جهانی مهم بدون بیان نقطه نظری محکم می تواند منجر به مناقشه و درگیری شود.
زندگی هر فرد حول محور اعتقادات و آرمان های او بنا شده است و ابراز عقیده مخالف او می تواند کمی مخاطره آمیز باشد. مشتاقانه به صحبت های دیگران گوش دهید بدون اینکه هیچ نقطه نظری از خودتان بدهید چرا که حتی یک نگاه مخالف هم می تواند شروع جنگ و نزاعی باشد. دیدگاه های سیاسی و اعتقادات مذهبی عمیقا در وجود افراد ر
یشه دوانیده است، به نحوی که به چالش کشیدن دیدگاه آنها بیشتر از اینکه آنها و نظرشان را تغییر دهد، شما را در معرض قضاوت قرار می دهد.
اینکه فعالیت های آنها در شبکه های اجتماعی به چه صورت است
زمانی که رییس تان سری به فیس بوک یا اینستاگرام خود می زند مطمئن باشید آخرین چیزی که می خواهد ببیند این است که آخر هفته را با دوستان تان به ییلاق رفتید و خوش گذراندید. اینکه چه چیزهایی را در شبکه های اجتماعی به اشتراک می گذارید بسیار مهم است زیرا روش های زیادی وجود دارند که می توانند شما را در شبکه های اجتماعی فردی نامناسب نشان دهند یا تاثیر بدی از شما در دیگران ایجاد کنند.
اینکه چه لباسی پوشیده اید، با چه کسی هستید، چه کار می کنید و حتی برداشتی که از ظاهر دوستان تان می شود از جمله مسائل تاثیرگذار هستند. این مسائل چیزهای کوچکی هستند که می تواند درست زمانی که می خواهند انتساب بزرگی به شما دهند یا ترفیعی به شما پیشنهاد کنند، سایه ای از شک و تردید را در ذهن رییس یا همکاران تان به وجود می آورد. اینکه بخواهید به دلیل وجود همکاران تان در شبکه های اجتماعی خود را سانسور کنید کمی سخت است. خوب! اگر بخواهید راحت ترین کار این است که خودتان را توی دردسر نیندازید و در شبکه های اجتماعی با آنها دوست نشوید.
صحبت کردن درباره رابطه زناشویی
اینکه زندگی شخصی و رابطه ای که با همسرتان دارید بسیار خوب و رویایی یا حتی بد و تاسف انگیز است، واقعا موضوعی نیست که جای صحبت آن در محل کار باشد. شما در محیط کار در حال انجام کارهای جدی و مهمی هستید که به بهتر شدن مجموعه ای که در آن کار می کنید کمک می کند. جای چنین صحبت هایی در مه۸مانی یا جمع های دوستانه است نه در محل کار!
این قبیل صحبت ها ممکن است برخی را به خنده بیندازد و برای شان مسخره باشد. این موضوع همچنین می تواند همکاران تان را در رابطه با شما معذب کند و حتی آنها را دلخور کند. عبور از این خطر قرمز در نهایت هم می تواند بازخورد بدی برای تان به همراه داشته باشد.
اینکه به دنبال گرفتن پست و مقام دیگری هستید
کارمندان خوب خواهان موفقیت تیم کاری شان هستند نه اینکه فقط به دنبال ارتقای پست و مقام خود به تنهایی باشند. صرفنظر از این که محرک حقیقی شما چیست (بسیاری از ما واقعا فقط برای درآمد داشتن کار می کنیم)، بیان و ابراز اهداف خودخواهانه به شما هیچ کمکی نخواهد کرد که به آنجا برسید.
اینکه به دنبال کار دیگری هستید
خاطره ای از دوستم را بشنوید. او می گفت زمانی در تیم فوتبالی بازی می کرد. یک روز به مربی اش گفت که قصد دارد تا دو هفته دیگر آن تیم را ترک کند. در این دو هفته تمام مدت مربی او را روی نیمکت ذخیره ها می نشاند. زمانی اوضاع بدتر شد که او بعد از دو هفته به این نتیجه رسید که نمی خواهد از آن تیم برود و قصد ماندن دارد. او در این خصوص می گفت: «من خرد شدم اما می دانم که تقصیر خودم بود چون پیش از اینکه از تصمیمم مطمئن باشم آن را با مربی خود در میان گذاشتم.»
مشابه این اتفاق درست زمانی رخ می دهد که به همکاران تان بگویید به دنبال کار دیگری هستید. هنگامی که قصد رفتن تان را از مجموعه کاری مطرح می کنید در واقع هم وقت خود و هم دیگران را تلف می کنید. همچنین این احتمال هم وجود دارد که تلاش تان برای یافتن شغل جدید ناموفق باشد. پس بهترین کاری که در این شرایط می توانید انجام دهید این است که پیش از مطرح کردن این موضوع در محل کار، صبر کنید که ابتدا شغل دیگری پیدا کنید، سپس به دیگران بگویید؛ در غیر این صورت ممکن است نیمکت نشین شوید.
اینکه فعالیت های آنها در شبکه های اجتماعی به چه صورت است
زمانی که رییس تان سری به فیس بوک یا اینستاگرام خود می زند مطمئن باشید آخرین چیزی که می خواهد ببیند این است که آخر هفته را با دوستان تان به ییلاق رفتید و خوش گذراندید. اینکه چه چیزهایی را در شبکه های اجتماعی به اشتراک می گذارید بسیار مهم است زیرا روش های زیادی وجود دارند که می توانند شما را در شبکه های اجتماعی فردی نامناسب نشان دهند یا تاثیر بدی از شما در دیگران ایجاد کنند.
اینکه چه لباسی پوشیده اید، با چه کسی هستید، چه کار می کنید و حتی برداشتی که از ظاهر دوستان تان می شود از جمله مسائل تاثیرگذار هستند. این مسائل چیزهای کوچکی هستند که می تواند درست زمانی که می خواهند انتساب بزرگی به شما دهند یا ترفیعی به شما پیشنهاد کنند، سایه ای از شک و تردید را در ذهن رییس یا همکاران تان به وجود می آورد. اینکه بخواهید به دلیل وجود همکاران تان در شبکه های اجتماعی خود را سانسور کنید کمی سخت است. خوب! اگر بخواهید راحت ترین کار این است که خودتان را توی دردسر نیندازید و در شبکه های اجتماعی با آنها دوست نشوید.
صحبت کردن درباره رابطه زناشویی
اینکه زندگی شخصی و رابطه ای که با همسرتان دارید بسیار خوب و رویایی یا حتی بد و تاسف انگیز است، واقعا موضوعی نیست که جای صحبت آن در محل کار باشد. شما در محیط کار در حال انجام کارهای جدی و مهمی هستید که به بهتر شدن مجموعه ای که در آن کار می کنید کمک می کند. جای چنین صحبت هایی در مه۸مانی یا جمع های دوستانه است نه در محل کار!
این قبیل صحبت ها ممکن است برخی را به خنده بیندازد و برای شان مسخره باشد. این موضوع همچنین می تواند همکاران تان را در رابطه با شما معذب کند و حتی آنها را دلخور کند. عبور از این خطر قرمز در نهایت هم می تواند بازخورد بدی برای تان به همراه داشته باشد.
اینکه به دنبال گرفتن پست و مقام دیگری هستید
کارمندان خوب خواهان موفقیت تیم کاری شان هستند نه اینکه فقط به دنبال ارتقای پست و مقام خود به تنهایی باشند. صرفنظر از این که محرک حقیقی شما چیست (بسیاری از ما واقعا فقط برای درآمد داشتن کار می کنیم)، بیان و ابراز اهداف خودخواهانه به شما هیچ کمکی نخواهد کرد که به آنجا برسید.
اینکه به دنبال کار دیگری هستید
خاطره ای از دوستم را بشنوید. او می گفت زمانی در تیم فوتبالی بازی می کرد. یک روز به مربی اش گفت که قصد دارد تا دو هفته دیگر آن تیم را ترک کند. در این دو هفته تمام مدت مربی او را روی نیمکت ذخیره ها می نشاند. زمانی اوضاع بدتر شد که او بعد از دو هفته به این نتیجه رسید که نمی خواهد از آن تیم برود و قصد ماندن دارد. او در این خصوص می گفت: «من خرد شدم اما می دانم که تقصیر خودم بود چون پیش از اینکه از تصمیمم مطمئن باشم آن را با مربی خود در میان گذاشتم.»
مشابه این اتفاق درست زمانی رخ می دهد که به همکاران تان بگویید به دنبال کار دیگری هستید. هنگامی که قصد رفتن تان را از مجموعه کاری مطرح می کنید در واقع هم وقت خود و هم دیگران را تلف می کنید. همچنین این احتمال هم وجود دارد که تلاش تان برای یافتن شغل جدید ناموفق باشد. پس بهترین کاری که در این شرایط می توانید انجام دهید این است که پیش از مطرح کردن این موضوع در محل کار، صبر کنید که ابتدا شغل دیگری پیدا کنید، سپس به دیگران بگویید؛ در غیر این صورت ممکن است نیمکت نشین شوید.
✳️اعتماد به کارکنان دو نتیجه دارد، یا همکاری بینظیر یا درس مدیریتی
برای دستیابی به تیم پر توان و با بازده عملکردی بینظیر، هرگز به تنهایی موفق نخواهید شد. تنها راه دستیابی به این آرزو، برخورداری از تیمی با انگیزه و همراه است که سنگ بنایی آن چیزی جز اعتماد نیست. با این حال اعتماد همیشه موفقیت آمیز نخواهد بود، حتی گاها هزینه مالی زیادی برای شما به بار میآورد. از شما خواهشمنیدم، اینگونه مسله را تحلیل کنید، منافعی که برای شما حاصل میشود در مقابل ضررهای احتمالی که آینده خواهید داد. در این صورت شاید راحتتر به افراد اعتماد کنید. مدیران قابل با کمی برخوردهای شک برنگیز و غیر حرفهای مجموعه شما را ترک میکنند.
برای دستیابی به تیم پر توان و با بازده عملکردی بینظیر، هرگز به تنهایی موفق نخواهید شد. تنها راه دستیابی به این آرزو، برخورداری از تیمی با انگیزه و همراه است که سنگ بنایی آن چیزی جز اعتماد نیست. با این حال اعتماد همیشه موفقیت آمیز نخواهد بود، حتی گاها هزینه مالی زیادی برای شما به بار میآورد. از شما خواهشمنیدم، اینگونه مسله را تحلیل کنید، منافعی که برای شما حاصل میشود در مقابل ضررهای احتمالی که آینده خواهید داد. در این صورت شاید راحتتر به افراد اعتماد کنید. مدیران قابل با کمی برخوردهای شک برنگیز و غیر حرفهای مجموعه شما را ترک میکنند.
5 اقدامی که شرکتهای موفق برای حفظ نیروهای مستعد خود انجام میدهند.
پس از آنکه شما هزینه و زمان زیادی را صرف استخدام نیروهای مستعد و متخصص نمودید، لازم است سیاست هایی در پیش بگیرید که این نیروها را حفظ نماید. کتابهای بسیار نگاشته شده در مورد حفظ نیروهای مستعد و مصاحبه های خروج تلاش میکنند تا راز راضی نگه داشتن نیروهای نخبه در سازمان را جستجو کنند.
حقوق، برنامه های بازنشستگی و تعطیلات مناسب، در صدر لیست گزینه های شما برای جذب نیروهای متخصص است. اما این گزینه ها برای نگهداشت طولانی مدت این نیروها کافی نیست. رضایت شغلی، نرخ ماندگاری نیروهای شما را افزایش خواهد داد. در ادامه برخی استراتژیها که میتواند به حفظ نیروهای مستعد شما کمک کند ارایه شده است.
در محیط کاری فضایی ایجاد کنید که نیروی انسانی احساس کند یکی از مهمترین سرمایه های شرکت شماست. به گونه ای رفتار نکنید که حس هزینه بودن به آنها دست دهد. اجازه دهید احساس امنیت شغلی داشته باشند. آنها را با نام کوچک تشویق کنید. بگذارید آنها بدانند که شما از نقش و مشارکت آنها در اهداف شرکت مطلع هستید. نظرات آنها در مورد قوانین و تغییرات را در نظر بگیرید. هدفگذاری را تشویق کنید و اجازه دهید هر گاه ممکن است است کاری را که خود انتخاب نموده اند انجام دهند.
انتظارات و اهداف شرکت را روشن و شفاف سازید. مطمین شوید که شرح شغل های شما به کارمندان میگوید از آنها چه انتظار میرود. اگر قرار است که تغییراتی رخ دهد انتظار نداشته باشید که کارمندان خودبخود متوجه آن تغییرات شوند. شما باید بصورت مستقیم و شفاف در مورد این تغییرات با کارمندان صحبت کنید. کارمندان خوب تمایل دارند که خواسته های شما را انجام دهند به شرط آنکه کاملا دقیق بدانند که چه باید بکنند.
محیط کاری باز و صادق ایجاد کنید. در مورد کارایی امور انجام شده به کارمندانتان بازخورد بدهید. و برای شنیدن دلایل پرسنل خود مشتاق و حاضر باشید. گردهمایی در یک سالن و شنیدن کلی نظرات افراد بهتر از نشستن رودر رو و گفتگو در مورد تک تک دلایل کارهای انجام شده است. نسبت به ایده های جدید مشتاق و شنوا باشید. پیشنهادات ارایه شده برای حل مسایل را بپذیرید. هر زمانی که همکاران شما تقاضای راهنمایی کردند، حاضر و همراه باشید. نیروهای نخبه و مستعد خود را در جریان آنچه در شرکت رخ میدهد قرار دهید اجازه ندهید شایعات بر واقعیت ها غلبه کند. اگر مساله و یا مشکلی وجود دارد در مورد آن اطلاع رسانی کنید.
فرصت رشد و یادگیری ایجاد کنید و اجازه دهید پرسنل تان بدانند که در شرکت شما برای پیشرفت راهی وجود دارد. در ادامه دوره های آکادمیک دوره های یادگیری ایجاد کنید. کارهای چالشی و پیچیده ایجاد کنید. محیطی آرام بسازید که در آن بتوانند زمان و انرژی خود را بر روی کارهایی بگذارند که از آن لذت ببرند. اجازه بدانند که شما چه آینده ای برای آنها متصورید و چه فرصت هایی برای رشد و پیشرفت دارند.
کار خوب را ببینید و تشویق کنید. پاداش های ماهیانه خوب است اما تشخیص یک کار خوب، احساس مثبت و وفاداری ایجاد میکند که برای مدتها باقی میماند. دیده شدن رفتار مثبت باید خاص باشد. به منظور حفظ نیروهای مستعد، آنها باید احساس قدردانی، احترام و ارزشمندی داشته باشند. تحقیقات اخیر نشان میدهد که وقتی پرسنل احساس بی ارزش بودن و قدردانی نشدن میکنند بدنبال شغل دیگری میگردند. آنها نیاز دارند که احساس کنند مشارکتشان در امور شرکت ارزشمند است. بازخورد و پاداش باید متناسب و منصفانه باشد. نیروی انسانی مستعد به اندازه ای باهوش هست که بتواند این تناسب و انصاف را درک کند.
مهم تر از همه آنچه در بالا آمد، اتخاذ یک سیاست درست در جذب افراد مناسب برای سازمان است. تلاش کنید تا افرادی را بیابید که همزمان با شغل و سازمان شما منطبق میشوند. مطنین شوید که شایستگی ها و مهارت های مورد نیاز هر شغل برای موفقیت در آن را شناسایی نموده اید و سپس با ابزار صحیح استخدام افراد را برای آن سمت ها بیابید. پاداش شما نه تنها بهبود نرخ ماندگاری نیروی انسانی مستعد خواهد بود بلکه مجموعه ای از کارمندان وفادار خواهید داشت که در تمامی موفقیت های شرکت مشارکت خواهند نمود.
پس از آنکه شما هزینه و زمان زیادی را صرف استخدام نیروهای مستعد و متخصص نمودید، لازم است سیاست هایی در پیش بگیرید که این نیروها را حفظ نماید. کتابهای بسیار نگاشته شده در مورد حفظ نیروهای مستعد و مصاحبه های خروج تلاش میکنند تا راز راضی نگه داشتن نیروهای نخبه در سازمان را جستجو کنند.
حقوق، برنامه های بازنشستگی و تعطیلات مناسب، در صدر لیست گزینه های شما برای جذب نیروهای متخصص است. اما این گزینه ها برای نگهداشت طولانی مدت این نیروها کافی نیست. رضایت شغلی، نرخ ماندگاری نیروهای شما را افزایش خواهد داد. در ادامه برخی استراتژیها که میتواند به حفظ نیروهای مستعد شما کمک کند ارایه شده است.
در محیط کاری فضایی ایجاد کنید که نیروی انسانی احساس کند یکی از مهمترین سرمایه های شرکت شماست. به گونه ای رفتار نکنید که حس هزینه بودن به آنها دست دهد. اجازه دهید احساس امنیت شغلی داشته باشند. آنها را با نام کوچک تشویق کنید. بگذارید آنها بدانند که شما از نقش و مشارکت آنها در اهداف شرکت مطلع هستید. نظرات آنها در مورد قوانین و تغییرات را در نظر بگیرید. هدفگذاری را تشویق کنید و اجازه دهید هر گاه ممکن است است کاری را که خود انتخاب نموده اند انجام دهند.
انتظارات و اهداف شرکت را روشن و شفاف سازید. مطمین شوید که شرح شغل های شما به کارمندان میگوید از آنها چه انتظار میرود. اگر قرار است که تغییراتی رخ دهد انتظار نداشته باشید که کارمندان خودبخود متوجه آن تغییرات شوند. شما باید بصورت مستقیم و شفاف در مورد این تغییرات با کارمندان صحبت کنید. کارمندان خوب تمایل دارند که خواسته های شما را انجام دهند به شرط آنکه کاملا دقیق بدانند که چه باید بکنند.
محیط کاری باز و صادق ایجاد کنید. در مورد کارایی امور انجام شده به کارمندانتان بازخورد بدهید. و برای شنیدن دلایل پرسنل خود مشتاق و حاضر باشید. گردهمایی در یک سالن و شنیدن کلی نظرات افراد بهتر از نشستن رودر رو و گفتگو در مورد تک تک دلایل کارهای انجام شده است. نسبت به ایده های جدید مشتاق و شنوا باشید. پیشنهادات ارایه شده برای حل مسایل را بپذیرید. هر زمانی که همکاران شما تقاضای راهنمایی کردند، حاضر و همراه باشید. نیروهای نخبه و مستعد خود را در جریان آنچه در شرکت رخ میدهد قرار دهید اجازه ندهید شایعات بر واقعیت ها غلبه کند. اگر مساله و یا مشکلی وجود دارد در مورد آن اطلاع رسانی کنید.
فرصت رشد و یادگیری ایجاد کنید و اجازه دهید پرسنل تان بدانند که در شرکت شما برای پیشرفت راهی وجود دارد. در ادامه دوره های آکادمیک دوره های یادگیری ایجاد کنید. کارهای چالشی و پیچیده ایجاد کنید. محیطی آرام بسازید که در آن بتوانند زمان و انرژی خود را بر روی کارهایی بگذارند که از آن لذت ببرند. اجازه بدانند که شما چه آینده ای برای آنها متصورید و چه فرصت هایی برای رشد و پیشرفت دارند.
کار خوب را ببینید و تشویق کنید. پاداش های ماهیانه خوب است اما تشخیص یک کار خوب، احساس مثبت و وفاداری ایجاد میکند که برای مدتها باقی میماند. دیده شدن رفتار مثبت باید خاص باشد. به منظور حفظ نیروهای مستعد، آنها باید احساس قدردانی، احترام و ارزشمندی داشته باشند. تحقیقات اخیر نشان میدهد که وقتی پرسنل احساس بی ارزش بودن و قدردانی نشدن میکنند بدنبال شغل دیگری میگردند. آنها نیاز دارند که احساس کنند مشارکتشان در امور شرکت ارزشمند است. بازخورد و پاداش باید متناسب و منصفانه باشد. نیروی انسانی مستعد به اندازه ای باهوش هست که بتواند این تناسب و انصاف را درک کند.
مهم تر از همه آنچه در بالا آمد، اتخاذ یک سیاست درست در جذب افراد مناسب برای سازمان است. تلاش کنید تا افرادی را بیابید که همزمان با شغل و سازمان شما منطبق میشوند. مطنین شوید که شایستگی ها و مهارت های مورد نیاز هر شغل برای موفقیت در آن را شناسایی نموده اید و سپس با ابزار صحیح استخدام افراد را برای آن سمت ها بیابید. پاداش شما نه تنها بهبود نرخ ماندگاری نیروی انسانی مستعد خواهد بود بلکه مجموعه ای از کارمندان وفادار خواهید داشت که در تمامی موفقیت های شرکت مشارکت خواهند نمود.
تولید ثروت به سبک سوئیسی
کد خبر: ۲۶۴۲۴۷۱۰ اسفند ۱۳۹۴ - ۰۱:۴۰
رئیسجمهوری سوئیس گرچه در سخنرانی صبح یکشنبه خود در دانشگاه تهران بر دشوار بودن تقلید از مدل اقتصادی این کشور تاکید کرد، سه راهکار درازمدت را که میتوانند برای هر کشوری مفید واقع شوند، ارائه کرد. یوهان اشنایدر آمان که در واقع ریاست شورای فدرال سوئیس را بر عهده دارد روز گذشته در سالن علامه امینی کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران سخنرانیای با عنوان «درسهایی از مدل اقتصادی سوئیس» ارائه کرد که با استقبال دانشجویان روبهرو شد. اشنایدر در ابتدا با اشاره به عدم اطمینان اقتصادی در جهان، به لزوم متنوع شدن اقتصادها پرداخت.
رئیسجمهوری سوئیس با اشاره به اینکه ۷۶ درصد اقتصاد سوئیس مربوط به بخش خدمات است، گفت کشورهایی که نرخ تخصص خدمات پایینی دارند، نسبت به شوک اقتصادی ضعیف هستند. دیگر عاملی که او برای قدرت اقتصاد سوئیس عنوان کرد، توانایی کشور او در انتقال و نگهداری پولهای خارجی بود. او که در بخشی از صحبتهایش شرایط خوب اقتصادی کشورش را با آمار و ارقام بیان کرده بود، همچنین گفت که واحد پولی این کشور یعنی فرانک از نیرومندترین ارزهای جهان است و این در حالی است که حجم بانک مرکزی این کشور نسبتا کوچک است.
در اهمیت نهادهای فراگیر
رئیسجمهوری سوئیس با اشاره به ساختار سیاسی سوئیس که در آن نهادهای مختلف از اهمیت بالایی برخوردارند، گفت: در نظام تصمیمگیری سوئیس به نظرهای بومی، منطقهای و ملی اولویت بالایی داده میشود. اشنایدر افزود: اگرچه فرآیند تصمیمگیری در سوئیس در برخی موارد هزینهبر و زمانبر است، اما این مسائل ثبات و انعطاف دموکراسی ما را تضمین میکنند. در اینجا بود که اثر تنوع اقتصادی همزمان با فدرالیسم در موفقیت سوئیس در دهههای گذشته مورد تاکید قرار گرفت. او افزود: «برای رسیدن به توسعه درازمدت اقتصادی، رشد اقتصادی باید نتیجه نهادهای پویا در نظر گرفته شود. اثبات شده کشورهای دارای نهادهای متعدد اقتصادی و سیاسی از نظر تولید ثروت تفاوتی با کشورهای دارای نهادهای فراگیر ندارند.
نهادهای فراگیر، سازمانهایی هستند که نوآوری و سرمایه گذاری شرکتهای خصوصی را تشویق میکنند. همچنین نهادهایی هستند که عمده شهروندان را به بهره بردن از استعدادهای خود و مشارکت در فعالیتهای اقتصادی ترغیب میکنند. سیاست داخلی در این فرآیند اهمیت دارد و حضور نهادهای تکثرگرا، کلید وجود نهادهای اقتصادی پایدار و فراگیر است.
لزوم کمک سیاسی
او ادامه داد: «سوئیس نمونه کشوری با نهادهای دموکراتیک و تکثرگرا است. در مورد نهادها باید متوجه ریشههای ثبات سیاسی یعنی کارآمدی دولتها و کیفیت خدمات عمومی بود. دولت باید سیاستهایی را اجرایی کند که توسعه بخش خصوصی و مفهوم نهادها را ارتقا دهد. کنترل فساد، حقوق مالکیت و سادگی کسبوکار از جمله مهمترین شاخصهایی هستند که نظام اقتصادی سوئیس را توسعه دادهاند.
این مدل اقتصادی بدون همکاری ویژه دانشگاهها، نظام آموزشی و تمایل ما به مشارکت در پژوهشها و نوآوری بینالمللی ناقص میماند.» او با اشاره به نام چند موسسه آکادمیک سوئیس گفت: «دانشگاههای ما به نتایجی رسیدهاند که در جهان مورد احترام هستند و توانستهاند تاثیر قابلتوجهی در توسعه و موفقیت اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی این کشور داشته باشند. جریان آزاد متخصصان در این نظام مهم است و نظام آموزش سوئیس از متخصصان با توانایی بالا استفاده میکند. البته که نهادهای باکیفیت، آموزش خوب و دموکراسی کارآمد هرگز نمیتوانند اقتصاد بازار را برای همیشه از وقوع بحران دور کنند، اما میتوانند قدرت تطبیق جامعه با این بحرانها را افزایش دهند.»
از پژوهش تا نوآوری
رئیسجمهوری سوئیس سپس به وضعیت سوئیس در دوره بحران و کاهش عمدی ارزش فرانک برای پایین نگه داشتن ارزش یورو و همچنین بحران بانکی و مالی پرداخت. او با اشاره به برخی از چالشهای متعدد پیش روی اقتصاد جهان و سوئیس در دوره رکود، سلامت اقتصاد سوئیس را عامل عبور این کشور از بحران دانست.
اشنایدر معتقد است که سوئیس سیاستهای تحقیقی و آموزشی خود را بر پایههای درستی بنیان کرده و همین امر بوده که تشخیص مسیر درست را ممکن کرده است.اشنایدر گفت: «من به آنچه در سوئیس بهدست آوردهایم، افتخار میکنم اما ایران مسیر خاص خود را پی خواهد گرفت و باید همین کار را بکند. آنچه من در دو روز گذشته دیدهام و افرادی که با آنها صحبت کردهام، من را نسبت به نتایج این سفر خوشبین کردهاند و من ارادتمندانه، بهترینها را برای آینده این کشور و مردم الهام بخشش آرزومندم.»
جمع بندی رئیس جمهور
اما شاید مهمترین بخش از سخنرانی یوهان اشنایدر آمان، جمعبندیای بود که سه عامل موفقیت اقتصادی سوئیس را برمیشمرد: «ما سه عامل را با یکدیگر ترکیب میکنیم. ما قانون کار لیبرال را با آنچه مشارکت اجتماعی خوانده میشود ترکیب میکنیم و نظامی بسیار نز
کد خبر: ۲۶۴۲۴۷۱۰ اسفند ۱۳۹۴ - ۰۱:۴۰
رئیسجمهوری سوئیس گرچه در سخنرانی صبح یکشنبه خود در دانشگاه تهران بر دشوار بودن تقلید از مدل اقتصادی این کشور تاکید کرد، سه راهکار درازمدت را که میتوانند برای هر کشوری مفید واقع شوند، ارائه کرد. یوهان اشنایدر آمان که در واقع ریاست شورای فدرال سوئیس را بر عهده دارد روز گذشته در سالن علامه امینی کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران سخنرانیای با عنوان «درسهایی از مدل اقتصادی سوئیس» ارائه کرد که با استقبال دانشجویان روبهرو شد. اشنایدر در ابتدا با اشاره به عدم اطمینان اقتصادی در جهان، به لزوم متنوع شدن اقتصادها پرداخت.
رئیسجمهوری سوئیس با اشاره به اینکه ۷۶ درصد اقتصاد سوئیس مربوط به بخش خدمات است، گفت کشورهایی که نرخ تخصص خدمات پایینی دارند، نسبت به شوک اقتصادی ضعیف هستند. دیگر عاملی که او برای قدرت اقتصاد سوئیس عنوان کرد، توانایی کشور او در انتقال و نگهداری پولهای خارجی بود. او که در بخشی از صحبتهایش شرایط خوب اقتصادی کشورش را با آمار و ارقام بیان کرده بود، همچنین گفت که واحد پولی این کشور یعنی فرانک از نیرومندترین ارزهای جهان است و این در حالی است که حجم بانک مرکزی این کشور نسبتا کوچک است.
در اهمیت نهادهای فراگیر
رئیسجمهوری سوئیس با اشاره به ساختار سیاسی سوئیس که در آن نهادهای مختلف از اهمیت بالایی برخوردارند، گفت: در نظام تصمیمگیری سوئیس به نظرهای بومی، منطقهای و ملی اولویت بالایی داده میشود. اشنایدر افزود: اگرچه فرآیند تصمیمگیری در سوئیس در برخی موارد هزینهبر و زمانبر است، اما این مسائل ثبات و انعطاف دموکراسی ما را تضمین میکنند. در اینجا بود که اثر تنوع اقتصادی همزمان با فدرالیسم در موفقیت سوئیس در دهههای گذشته مورد تاکید قرار گرفت. او افزود: «برای رسیدن به توسعه درازمدت اقتصادی، رشد اقتصادی باید نتیجه نهادهای پویا در نظر گرفته شود. اثبات شده کشورهای دارای نهادهای متعدد اقتصادی و سیاسی از نظر تولید ثروت تفاوتی با کشورهای دارای نهادهای فراگیر ندارند.
نهادهای فراگیر، سازمانهایی هستند که نوآوری و سرمایه گذاری شرکتهای خصوصی را تشویق میکنند. همچنین نهادهایی هستند که عمده شهروندان را به بهره بردن از استعدادهای خود و مشارکت در فعالیتهای اقتصادی ترغیب میکنند. سیاست داخلی در این فرآیند اهمیت دارد و حضور نهادهای تکثرگرا، کلید وجود نهادهای اقتصادی پایدار و فراگیر است.
لزوم کمک سیاسی
او ادامه داد: «سوئیس نمونه کشوری با نهادهای دموکراتیک و تکثرگرا است. در مورد نهادها باید متوجه ریشههای ثبات سیاسی یعنی کارآمدی دولتها و کیفیت خدمات عمومی بود. دولت باید سیاستهایی را اجرایی کند که توسعه بخش خصوصی و مفهوم نهادها را ارتقا دهد. کنترل فساد، حقوق مالکیت و سادگی کسبوکار از جمله مهمترین شاخصهایی هستند که نظام اقتصادی سوئیس را توسعه دادهاند.
این مدل اقتصادی بدون همکاری ویژه دانشگاهها، نظام آموزشی و تمایل ما به مشارکت در پژوهشها و نوآوری بینالمللی ناقص میماند.» او با اشاره به نام چند موسسه آکادمیک سوئیس گفت: «دانشگاههای ما به نتایجی رسیدهاند که در جهان مورد احترام هستند و توانستهاند تاثیر قابلتوجهی در توسعه و موفقیت اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی این کشور داشته باشند. جریان آزاد متخصصان در این نظام مهم است و نظام آموزش سوئیس از متخصصان با توانایی بالا استفاده میکند. البته که نهادهای باکیفیت، آموزش خوب و دموکراسی کارآمد هرگز نمیتوانند اقتصاد بازار را برای همیشه از وقوع بحران دور کنند، اما میتوانند قدرت تطبیق جامعه با این بحرانها را افزایش دهند.»
از پژوهش تا نوآوری
رئیسجمهوری سوئیس سپس به وضعیت سوئیس در دوره بحران و کاهش عمدی ارزش فرانک برای پایین نگه داشتن ارزش یورو و همچنین بحران بانکی و مالی پرداخت. او با اشاره به برخی از چالشهای متعدد پیش روی اقتصاد جهان و سوئیس در دوره رکود، سلامت اقتصاد سوئیس را عامل عبور این کشور از بحران دانست.
اشنایدر معتقد است که سوئیس سیاستهای تحقیقی و آموزشی خود را بر پایههای درستی بنیان کرده و همین امر بوده که تشخیص مسیر درست را ممکن کرده است.اشنایدر گفت: «من به آنچه در سوئیس بهدست آوردهایم، افتخار میکنم اما ایران مسیر خاص خود را پی خواهد گرفت و باید همین کار را بکند. آنچه من در دو روز گذشته دیدهام و افرادی که با آنها صحبت کردهام، من را نسبت به نتایج این سفر خوشبین کردهاند و من ارادتمندانه، بهترینها را برای آینده این کشور و مردم الهام بخشش آرزومندم.»
جمع بندی رئیس جمهور
اما شاید مهمترین بخش از سخنرانی یوهان اشنایدر آمان، جمعبندیای بود که سه عامل موفقیت اقتصادی سوئیس را برمیشمرد: «ما سه عامل را با یکدیگر ترکیب میکنیم. ما قانون کار لیبرال را با آنچه مشارکت اجتماعی خوانده میشود ترکیب میکنیم و نظامی بسیار نز
دیک به بازار و بخشهای مختلف کسبوکار ایجاد میکنیم. بعد این دو مقوله را با بهترین نظام پژوهش و نوآوری جهان ترکیب میکنیم.» یکی از جالب توجهترین اشارات او نیز در همین بخش گفته شد: «150 سال پیش، ما فقیرترین کشور اروپا بودیم، اما حالا وضعیت کاملا متفاوت است و ما بیشترین سرمایهگذاری را در نظام مدارس، تحقیقات و نوآوری انجام میدهیم. ما در اینجا مذاکرات خوبی داشتهایم و به این نتیجه رسیدهایم که دو کشور فلسفه و برنامههای مشابهی دارند.»
روند توسعه سوئیس ترکیب این سه عامل را در دهههای گذشته و یاری عوامل دیگر را در دهههای قبل از آن به وضوح نشان میدهد. سوئیس که پس از جنگ داخلی حدودا یک ماهه، در سپتامبر سال 1848 قانونی اساسی فدرالی متاثر از قوانین آمریکا و انقلاب فرانسه را به تصویب رساند، از سال 1847 تا 1914 بهشدت به توسعه خطوط راه آهن خود پرداخت و بعد شاهد رونق ساعتسازی شد. صنعتی شدن سوئیس در بخشهای دیگر ادامه پیدا کرد و بانکداری که از نیمههای قرن نوزدهم بخش مهمی از اقتصاد این کشور شده بود در قرن بیستم نماد این صنعت در جهان شد. از میانههای قرن نوزدهم، صنعت گردشگری نیز رو به رشد گذاشته بود. این روندها سوئیس را آرامآرام تبدیل به یکی از بهترین اقتصادهای جهان کرد تا در نهایت بیطرفی سیاسی این کشور در جامعه بینالملل، تضمینکننده حفظ دستاوردهای گذشته و آوردههای تازه شود.
روند توسعه سوئیس ترکیب این سه عامل را در دهههای گذشته و یاری عوامل دیگر را در دهههای قبل از آن به وضوح نشان میدهد. سوئیس که پس از جنگ داخلی حدودا یک ماهه، در سپتامبر سال 1848 قانونی اساسی فدرالی متاثر از قوانین آمریکا و انقلاب فرانسه را به تصویب رساند، از سال 1847 تا 1914 بهشدت به توسعه خطوط راه آهن خود پرداخت و بعد شاهد رونق ساعتسازی شد. صنعتی شدن سوئیس در بخشهای دیگر ادامه پیدا کرد و بانکداری که از نیمههای قرن نوزدهم بخش مهمی از اقتصاد این کشور شده بود در قرن بیستم نماد این صنعت در جهان شد. از میانههای قرن نوزدهم، صنعت گردشگری نیز رو به رشد گذاشته بود. این روندها سوئیس را آرامآرام تبدیل به یکی از بهترین اقتصادهای جهان کرد تا در نهایت بیطرفی سیاسی این کشور در جامعه بینالملل، تضمینکننده حفظ دستاوردهای گذشته و آوردههای تازه شود.