5 اقدامی که شرکتهای موفق برای حفظ نیروهای مستعد خود انجام میدهند.
پس از آنکه شما هزینه و زمان زیادی را صرف استخدام نیروهای مستعد و متخصص نمودید، لازم است سیاست هایی در پیش بگیرید که این نیروها را حفظ نماید. کتابهای بسیار نگاشته شده در مورد حفظ نیروهای مستعد و مصاحبه های خروج تلاش میکنند تا راز راضی نگه داشتن نیروهای نخبه در سازمان را جستجو کنند.
حقوق، برنامه های بازنشستگی و تعطیلات مناسب، در صدر لیست گزینه های شما برای جذب نیروهای متخصص است. اما این گزینه ها برای نگهداشت طولانی مدت این نیروها کافی نیست. رضایت شغلی، نرخ ماندگاری نیروهای شما را افزایش خواهد داد. در ادامه برخی استراتژیها که میتواند به حفظ نیروهای مستعد شما کمک کند ارایه شده است.
در محیط کاری فضایی ایجاد کنید که نیروی انسانی احساس کند یکی از مهمترین سرمایه های شرکت شماست. به گونه ای رفتار نکنید که حس هزینه بودن به آنها دست دهد. اجازه دهید احساس امنیت شغلی داشته باشند. آنها را با نام کوچک تشویق کنید. بگذارید آنها بدانند که شما از نقش و مشارکت آنها در اهداف شرکت مطلع هستید. نظرات آنها در مورد قوانین و تغییرات را در نظر بگیرید. هدفگذاری را تشویق کنید و اجازه دهید هر گاه ممکن است است کاری را که خود انتخاب نموده اند انجام دهند.
انتظارات و اهداف شرکت را روشن و شفاف سازید. مطمین شوید که شرح شغل های شما به کارمندان میگوید از آنها چه انتظار میرود. اگر قرار است که تغییراتی رخ دهد انتظار نداشته باشید که کارمندان خودبخود متوجه آن تغییرات شوند. شما باید بصورت مستقیم و شفاف در مورد این تغییرات با کارمندان صحبت کنید. کارمندان خوب تمایل دارند که خواسته های شما را انجام دهند به شرط آنکه کاملا دقیق بدانند که چه باید بکنند.
محیط کاری باز و صادق ایجاد کنید. در مورد کارایی امور انجام شده به کارمندانتان بازخورد بدهید. و برای شنیدن دلایل پرسنل خود مشتاق و حاضر باشید. گردهمایی در یک سالن و شنیدن کلی نظرات افراد بهتر از نشستن رودر رو و گفتگو در مورد تک تک دلایل کارهای انجام شده است. نسبت به ایده های جدید مشتاق و شنوا باشید. پیشنهادات ارایه شده برای حل مسایل را بپذیرید. هر زمانی که همکاران شما تقاضای راهنمایی کردند، حاضر و همراه باشید. نیروهای نخبه و مستعد خود را در جریان آنچه در شرکت رخ میدهد قرار دهید اجازه ندهید شایعات بر واقعیت ها غلبه کند. اگر مساله و یا مشکلی وجود دارد در مورد آن اطلاع رسانی کنید.
فرصت رشد و یادگیری ایجاد کنید و اجازه دهید پرسنل تان بدانند که در شرکت شما برای پیشرفت راهی وجود دارد. در ادامه دوره های آکادمیک دوره های یادگیری ایجاد کنید. کارهای چالشی و پیچیده ایجاد کنید. محیطی آرام بسازید که در آن بتوانند زمان و انرژی خود را بر روی کارهایی بگذارند که از آن لذت ببرند. اجازه بدانند که شما چه آینده ای برای آنها متصورید و چه فرصت هایی برای رشد و پیشرفت دارند.
کار خوب را ببینید و تشویق کنید. پاداش های ماهیانه خوب است اما تشخیص یک کار خوب، احساس مثبت و وفاداری ایجاد میکند که برای مدتها باقی میماند. دیده شدن رفتار مثبت باید خاص باشد. به منظور حفظ نیروهای مستعد، آنها باید احساس قدردانی، احترام و ارزشمندی داشته باشند. تحقیقات اخیر نشان میدهد که وقتی پرسنل احساس بی ارزش بودن و قدردانی نشدن میکنند بدنبال شغل دیگری میگردند. آنها نیاز دارند که احساس کنند مشارکتشان در امور شرکت ارزشمند است. بازخورد و پاداش باید متناسب و منصفانه باشد. نیروی انسانی مستعد به اندازه ای باهوش هست که بتواند این تناسب و انصاف را درک کند.
مهم تر از همه آنچه در بالا آمد، اتخاذ یک سیاست درست در جذب افراد مناسب برای سازمان است. تلاش کنید تا افرادی را بیابید که همزمان با شغل و سازمان شما منطبق میشوند. مطنین شوید که شایستگی ها و مهارت های مورد نیاز هر شغل برای موفقیت در آن را شناسایی نموده اید و سپس با ابزار صحیح استخدام افراد را برای آن سمت ها بیابید. پاداش شما نه تنها بهبود نرخ ماندگاری نیروی انسانی مستعد خواهد بود بلکه مجموعه ای از کارمندان وفادار خواهید داشت که در تمامی موفقیت های شرکت مشارکت خواهند نمود.
پس از آنکه شما هزینه و زمان زیادی را صرف استخدام نیروهای مستعد و متخصص نمودید، لازم است سیاست هایی در پیش بگیرید که این نیروها را حفظ نماید. کتابهای بسیار نگاشته شده در مورد حفظ نیروهای مستعد و مصاحبه های خروج تلاش میکنند تا راز راضی نگه داشتن نیروهای نخبه در سازمان را جستجو کنند.
حقوق، برنامه های بازنشستگی و تعطیلات مناسب، در صدر لیست گزینه های شما برای جذب نیروهای متخصص است. اما این گزینه ها برای نگهداشت طولانی مدت این نیروها کافی نیست. رضایت شغلی، نرخ ماندگاری نیروهای شما را افزایش خواهد داد. در ادامه برخی استراتژیها که میتواند به حفظ نیروهای مستعد شما کمک کند ارایه شده است.
در محیط کاری فضایی ایجاد کنید که نیروی انسانی احساس کند یکی از مهمترین سرمایه های شرکت شماست. به گونه ای رفتار نکنید که حس هزینه بودن به آنها دست دهد. اجازه دهید احساس امنیت شغلی داشته باشند. آنها را با نام کوچک تشویق کنید. بگذارید آنها بدانند که شما از نقش و مشارکت آنها در اهداف شرکت مطلع هستید. نظرات آنها در مورد قوانین و تغییرات را در نظر بگیرید. هدفگذاری را تشویق کنید و اجازه دهید هر گاه ممکن است است کاری را که خود انتخاب نموده اند انجام دهند.
انتظارات و اهداف شرکت را روشن و شفاف سازید. مطمین شوید که شرح شغل های شما به کارمندان میگوید از آنها چه انتظار میرود. اگر قرار است که تغییراتی رخ دهد انتظار نداشته باشید که کارمندان خودبخود متوجه آن تغییرات شوند. شما باید بصورت مستقیم و شفاف در مورد این تغییرات با کارمندان صحبت کنید. کارمندان خوب تمایل دارند که خواسته های شما را انجام دهند به شرط آنکه کاملا دقیق بدانند که چه باید بکنند.
محیط کاری باز و صادق ایجاد کنید. در مورد کارایی امور انجام شده به کارمندانتان بازخورد بدهید. و برای شنیدن دلایل پرسنل خود مشتاق و حاضر باشید. گردهمایی در یک سالن و شنیدن کلی نظرات افراد بهتر از نشستن رودر رو و گفتگو در مورد تک تک دلایل کارهای انجام شده است. نسبت به ایده های جدید مشتاق و شنوا باشید. پیشنهادات ارایه شده برای حل مسایل را بپذیرید. هر زمانی که همکاران شما تقاضای راهنمایی کردند، حاضر و همراه باشید. نیروهای نخبه و مستعد خود را در جریان آنچه در شرکت رخ میدهد قرار دهید اجازه ندهید شایعات بر واقعیت ها غلبه کند. اگر مساله و یا مشکلی وجود دارد در مورد آن اطلاع رسانی کنید.
فرصت رشد و یادگیری ایجاد کنید و اجازه دهید پرسنل تان بدانند که در شرکت شما برای پیشرفت راهی وجود دارد. در ادامه دوره های آکادمیک دوره های یادگیری ایجاد کنید. کارهای چالشی و پیچیده ایجاد کنید. محیطی آرام بسازید که در آن بتوانند زمان و انرژی خود را بر روی کارهایی بگذارند که از آن لذت ببرند. اجازه بدانند که شما چه آینده ای برای آنها متصورید و چه فرصت هایی برای رشد و پیشرفت دارند.
کار خوب را ببینید و تشویق کنید. پاداش های ماهیانه خوب است اما تشخیص یک کار خوب، احساس مثبت و وفاداری ایجاد میکند که برای مدتها باقی میماند. دیده شدن رفتار مثبت باید خاص باشد. به منظور حفظ نیروهای مستعد، آنها باید احساس قدردانی، احترام و ارزشمندی داشته باشند. تحقیقات اخیر نشان میدهد که وقتی پرسنل احساس بی ارزش بودن و قدردانی نشدن میکنند بدنبال شغل دیگری میگردند. آنها نیاز دارند که احساس کنند مشارکتشان در امور شرکت ارزشمند است. بازخورد و پاداش باید متناسب و منصفانه باشد. نیروی انسانی مستعد به اندازه ای باهوش هست که بتواند این تناسب و انصاف را درک کند.
مهم تر از همه آنچه در بالا آمد، اتخاذ یک سیاست درست در جذب افراد مناسب برای سازمان است. تلاش کنید تا افرادی را بیابید که همزمان با شغل و سازمان شما منطبق میشوند. مطنین شوید که شایستگی ها و مهارت های مورد نیاز هر شغل برای موفقیت در آن را شناسایی نموده اید و سپس با ابزار صحیح استخدام افراد را برای آن سمت ها بیابید. پاداش شما نه تنها بهبود نرخ ماندگاری نیروی انسانی مستعد خواهد بود بلکه مجموعه ای از کارمندان وفادار خواهید داشت که در تمامی موفقیت های شرکت مشارکت خواهند نمود.
تولید ثروت به سبک سوئیسی
کد خبر: ۲۶۴۲۴۷۱۰ اسفند ۱۳۹۴ - ۰۱:۴۰
رئیسجمهوری سوئیس گرچه در سخنرانی صبح یکشنبه خود در دانشگاه تهران بر دشوار بودن تقلید از مدل اقتصادی این کشور تاکید کرد، سه راهکار درازمدت را که میتوانند برای هر کشوری مفید واقع شوند، ارائه کرد. یوهان اشنایدر آمان که در واقع ریاست شورای فدرال سوئیس را بر عهده دارد روز گذشته در سالن علامه امینی کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران سخنرانیای با عنوان «درسهایی از مدل اقتصادی سوئیس» ارائه کرد که با استقبال دانشجویان روبهرو شد. اشنایدر در ابتدا با اشاره به عدم اطمینان اقتصادی در جهان، به لزوم متنوع شدن اقتصادها پرداخت.
رئیسجمهوری سوئیس با اشاره به اینکه ۷۶ درصد اقتصاد سوئیس مربوط به بخش خدمات است، گفت کشورهایی که نرخ تخصص خدمات پایینی دارند، نسبت به شوک اقتصادی ضعیف هستند. دیگر عاملی که او برای قدرت اقتصاد سوئیس عنوان کرد، توانایی کشور او در انتقال و نگهداری پولهای خارجی بود. او که در بخشی از صحبتهایش شرایط خوب اقتصادی کشورش را با آمار و ارقام بیان کرده بود، همچنین گفت که واحد پولی این کشور یعنی فرانک از نیرومندترین ارزهای جهان است و این در حالی است که حجم بانک مرکزی این کشور نسبتا کوچک است.
در اهمیت نهادهای فراگیر
رئیسجمهوری سوئیس با اشاره به ساختار سیاسی سوئیس که در آن نهادهای مختلف از اهمیت بالایی برخوردارند، گفت: در نظام تصمیمگیری سوئیس به نظرهای بومی، منطقهای و ملی اولویت بالایی داده میشود. اشنایدر افزود: اگرچه فرآیند تصمیمگیری در سوئیس در برخی موارد هزینهبر و زمانبر است، اما این مسائل ثبات و انعطاف دموکراسی ما را تضمین میکنند. در اینجا بود که اثر تنوع اقتصادی همزمان با فدرالیسم در موفقیت سوئیس در دهههای گذشته مورد تاکید قرار گرفت. او افزود: «برای رسیدن به توسعه درازمدت اقتصادی، رشد اقتصادی باید نتیجه نهادهای پویا در نظر گرفته شود. اثبات شده کشورهای دارای نهادهای متعدد اقتصادی و سیاسی از نظر تولید ثروت تفاوتی با کشورهای دارای نهادهای فراگیر ندارند.
نهادهای فراگیر، سازمانهایی هستند که نوآوری و سرمایه گذاری شرکتهای خصوصی را تشویق میکنند. همچنین نهادهایی هستند که عمده شهروندان را به بهره بردن از استعدادهای خود و مشارکت در فعالیتهای اقتصادی ترغیب میکنند. سیاست داخلی در این فرآیند اهمیت دارد و حضور نهادهای تکثرگرا، کلید وجود نهادهای اقتصادی پایدار و فراگیر است.
لزوم کمک سیاسی
او ادامه داد: «سوئیس نمونه کشوری با نهادهای دموکراتیک و تکثرگرا است. در مورد نهادها باید متوجه ریشههای ثبات سیاسی یعنی کارآمدی دولتها و کیفیت خدمات عمومی بود. دولت باید سیاستهایی را اجرایی کند که توسعه بخش خصوصی و مفهوم نهادها را ارتقا دهد. کنترل فساد، حقوق مالکیت و سادگی کسبوکار از جمله مهمترین شاخصهایی هستند که نظام اقتصادی سوئیس را توسعه دادهاند.
این مدل اقتصادی بدون همکاری ویژه دانشگاهها، نظام آموزشی و تمایل ما به مشارکت در پژوهشها و نوآوری بینالمللی ناقص میماند.» او با اشاره به نام چند موسسه آکادمیک سوئیس گفت: «دانشگاههای ما به نتایجی رسیدهاند که در جهان مورد احترام هستند و توانستهاند تاثیر قابلتوجهی در توسعه و موفقیت اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی این کشور داشته باشند. جریان آزاد متخصصان در این نظام مهم است و نظام آموزش سوئیس از متخصصان با توانایی بالا استفاده میکند. البته که نهادهای باکیفیت، آموزش خوب و دموکراسی کارآمد هرگز نمیتوانند اقتصاد بازار را برای همیشه از وقوع بحران دور کنند، اما میتوانند قدرت تطبیق جامعه با این بحرانها را افزایش دهند.»
از پژوهش تا نوآوری
رئیسجمهوری سوئیس سپس به وضعیت سوئیس در دوره بحران و کاهش عمدی ارزش فرانک برای پایین نگه داشتن ارزش یورو و همچنین بحران بانکی و مالی پرداخت. او با اشاره به برخی از چالشهای متعدد پیش روی اقتصاد جهان و سوئیس در دوره رکود، سلامت اقتصاد سوئیس را عامل عبور این کشور از بحران دانست.
اشنایدر معتقد است که سوئیس سیاستهای تحقیقی و آموزشی خود را بر پایههای درستی بنیان کرده و همین امر بوده که تشخیص مسیر درست را ممکن کرده است.اشنایدر گفت: «من به آنچه در سوئیس بهدست آوردهایم، افتخار میکنم اما ایران مسیر خاص خود را پی خواهد گرفت و باید همین کار را بکند. آنچه من در دو روز گذشته دیدهام و افرادی که با آنها صحبت کردهام، من را نسبت به نتایج این سفر خوشبین کردهاند و من ارادتمندانه، بهترینها را برای آینده این کشور و مردم الهام بخشش آرزومندم.»
جمع بندی رئیس جمهور
اما شاید مهمترین بخش از سخنرانی یوهان اشنایدر آمان، جمعبندیای بود که سه عامل موفقیت اقتصادی سوئیس را برمیشمرد: «ما سه عامل را با یکدیگر ترکیب میکنیم. ما قانون کار لیبرال را با آنچه مشارکت اجتماعی خوانده میشود ترکیب میکنیم و نظامی بسیار نز
کد خبر: ۲۶۴۲۴۷۱۰ اسفند ۱۳۹۴ - ۰۱:۴۰
رئیسجمهوری سوئیس گرچه در سخنرانی صبح یکشنبه خود در دانشگاه تهران بر دشوار بودن تقلید از مدل اقتصادی این کشور تاکید کرد، سه راهکار درازمدت را که میتوانند برای هر کشوری مفید واقع شوند، ارائه کرد. یوهان اشنایدر آمان که در واقع ریاست شورای فدرال سوئیس را بر عهده دارد روز گذشته در سالن علامه امینی کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران سخنرانیای با عنوان «درسهایی از مدل اقتصادی سوئیس» ارائه کرد که با استقبال دانشجویان روبهرو شد. اشنایدر در ابتدا با اشاره به عدم اطمینان اقتصادی در جهان، به لزوم متنوع شدن اقتصادها پرداخت.
رئیسجمهوری سوئیس با اشاره به اینکه ۷۶ درصد اقتصاد سوئیس مربوط به بخش خدمات است، گفت کشورهایی که نرخ تخصص خدمات پایینی دارند، نسبت به شوک اقتصادی ضعیف هستند. دیگر عاملی که او برای قدرت اقتصاد سوئیس عنوان کرد، توانایی کشور او در انتقال و نگهداری پولهای خارجی بود. او که در بخشی از صحبتهایش شرایط خوب اقتصادی کشورش را با آمار و ارقام بیان کرده بود، همچنین گفت که واحد پولی این کشور یعنی فرانک از نیرومندترین ارزهای جهان است و این در حالی است که حجم بانک مرکزی این کشور نسبتا کوچک است.
در اهمیت نهادهای فراگیر
رئیسجمهوری سوئیس با اشاره به ساختار سیاسی سوئیس که در آن نهادهای مختلف از اهمیت بالایی برخوردارند، گفت: در نظام تصمیمگیری سوئیس به نظرهای بومی، منطقهای و ملی اولویت بالایی داده میشود. اشنایدر افزود: اگرچه فرآیند تصمیمگیری در سوئیس در برخی موارد هزینهبر و زمانبر است، اما این مسائل ثبات و انعطاف دموکراسی ما را تضمین میکنند. در اینجا بود که اثر تنوع اقتصادی همزمان با فدرالیسم در موفقیت سوئیس در دهههای گذشته مورد تاکید قرار گرفت. او افزود: «برای رسیدن به توسعه درازمدت اقتصادی، رشد اقتصادی باید نتیجه نهادهای پویا در نظر گرفته شود. اثبات شده کشورهای دارای نهادهای متعدد اقتصادی و سیاسی از نظر تولید ثروت تفاوتی با کشورهای دارای نهادهای فراگیر ندارند.
نهادهای فراگیر، سازمانهایی هستند که نوآوری و سرمایه گذاری شرکتهای خصوصی را تشویق میکنند. همچنین نهادهایی هستند که عمده شهروندان را به بهره بردن از استعدادهای خود و مشارکت در فعالیتهای اقتصادی ترغیب میکنند. سیاست داخلی در این فرآیند اهمیت دارد و حضور نهادهای تکثرگرا، کلید وجود نهادهای اقتصادی پایدار و فراگیر است.
لزوم کمک سیاسی
او ادامه داد: «سوئیس نمونه کشوری با نهادهای دموکراتیک و تکثرگرا است. در مورد نهادها باید متوجه ریشههای ثبات سیاسی یعنی کارآمدی دولتها و کیفیت خدمات عمومی بود. دولت باید سیاستهایی را اجرایی کند که توسعه بخش خصوصی و مفهوم نهادها را ارتقا دهد. کنترل فساد، حقوق مالکیت و سادگی کسبوکار از جمله مهمترین شاخصهایی هستند که نظام اقتصادی سوئیس را توسعه دادهاند.
این مدل اقتصادی بدون همکاری ویژه دانشگاهها، نظام آموزشی و تمایل ما به مشارکت در پژوهشها و نوآوری بینالمللی ناقص میماند.» او با اشاره به نام چند موسسه آکادمیک سوئیس گفت: «دانشگاههای ما به نتایجی رسیدهاند که در جهان مورد احترام هستند و توانستهاند تاثیر قابلتوجهی در توسعه و موفقیت اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی این کشور داشته باشند. جریان آزاد متخصصان در این نظام مهم است و نظام آموزش سوئیس از متخصصان با توانایی بالا استفاده میکند. البته که نهادهای باکیفیت، آموزش خوب و دموکراسی کارآمد هرگز نمیتوانند اقتصاد بازار را برای همیشه از وقوع بحران دور کنند، اما میتوانند قدرت تطبیق جامعه با این بحرانها را افزایش دهند.»
از پژوهش تا نوآوری
رئیسجمهوری سوئیس سپس به وضعیت سوئیس در دوره بحران و کاهش عمدی ارزش فرانک برای پایین نگه داشتن ارزش یورو و همچنین بحران بانکی و مالی پرداخت. او با اشاره به برخی از چالشهای متعدد پیش روی اقتصاد جهان و سوئیس در دوره رکود، سلامت اقتصاد سوئیس را عامل عبور این کشور از بحران دانست.
اشنایدر معتقد است که سوئیس سیاستهای تحقیقی و آموزشی خود را بر پایههای درستی بنیان کرده و همین امر بوده که تشخیص مسیر درست را ممکن کرده است.اشنایدر گفت: «من به آنچه در سوئیس بهدست آوردهایم، افتخار میکنم اما ایران مسیر خاص خود را پی خواهد گرفت و باید همین کار را بکند. آنچه من در دو روز گذشته دیدهام و افرادی که با آنها صحبت کردهام، من را نسبت به نتایج این سفر خوشبین کردهاند و من ارادتمندانه، بهترینها را برای آینده این کشور و مردم الهام بخشش آرزومندم.»
جمع بندی رئیس جمهور
اما شاید مهمترین بخش از سخنرانی یوهان اشنایدر آمان، جمعبندیای بود که سه عامل موفقیت اقتصادی سوئیس را برمیشمرد: «ما سه عامل را با یکدیگر ترکیب میکنیم. ما قانون کار لیبرال را با آنچه مشارکت اجتماعی خوانده میشود ترکیب میکنیم و نظامی بسیار نز
دیک به بازار و بخشهای مختلف کسبوکار ایجاد میکنیم. بعد این دو مقوله را با بهترین نظام پژوهش و نوآوری جهان ترکیب میکنیم.» یکی از جالب توجهترین اشارات او نیز در همین بخش گفته شد: «150 سال پیش، ما فقیرترین کشور اروپا بودیم، اما حالا وضعیت کاملا متفاوت است و ما بیشترین سرمایهگذاری را در نظام مدارس، تحقیقات و نوآوری انجام میدهیم. ما در اینجا مذاکرات خوبی داشتهایم و به این نتیجه رسیدهایم که دو کشور فلسفه و برنامههای مشابهی دارند.»
روند توسعه سوئیس ترکیب این سه عامل را در دهههای گذشته و یاری عوامل دیگر را در دهههای قبل از آن به وضوح نشان میدهد. سوئیس که پس از جنگ داخلی حدودا یک ماهه، در سپتامبر سال 1848 قانونی اساسی فدرالی متاثر از قوانین آمریکا و انقلاب فرانسه را به تصویب رساند، از سال 1847 تا 1914 بهشدت به توسعه خطوط راه آهن خود پرداخت و بعد شاهد رونق ساعتسازی شد. صنعتی شدن سوئیس در بخشهای دیگر ادامه پیدا کرد و بانکداری که از نیمههای قرن نوزدهم بخش مهمی از اقتصاد این کشور شده بود در قرن بیستم نماد این صنعت در جهان شد. از میانههای قرن نوزدهم، صنعت گردشگری نیز رو به رشد گذاشته بود. این روندها سوئیس را آرامآرام تبدیل به یکی از بهترین اقتصادهای جهان کرد تا در نهایت بیطرفی سیاسی این کشور در جامعه بینالملل، تضمینکننده حفظ دستاوردهای گذشته و آوردههای تازه شود.
روند توسعه سوئیس ترکیب این سه عامل را در دهههای گذشته و یاری عوامل دیگر را در دهههای قبل از آن به وضوح نشان میدهد. سوئیس که پس از جنگ داخلی حدودا یک ماهه، در سپتامبر سال 1848 قانونی اساسی فدرالی متاثر از قوانین آمریکا و انقلاب فرانسه را به تصویب رساند، از سال 1847 تا 1914 بهشدت به توسعه خطوط راه آهن خود پرداخت و بعد شاهد رونق ساعتسازی شد. صنعتی شدن سوئیس در بخشهای دیگر ادامه پیدا کرد و بانکداری که از نیمههای قرن نوزدهم بخش مهمی از اقتصاد این کشور شده بود در قرن بیستم نماد این صنعت در جهان شد. از میانههای قرن نوزدهم، صنعت گردشگری نیز رو به رشد گذاشته بود. این روندها سوئیس را آرامآرام تبدیل به یکی از بهترین اقتصادهای جهان کرد تا در نهایت بیطرفی سیاسی این کشور در جامعه بینالملل، تضمینکننده حفظ دستاوردهای گذشته و آوردههای تازه شود.
✳️چگونه انسانی یادگیرنده باشیم و سازمانهای یادگیرنده بوجود آوریم؟
سازمانهای یادگیرنده وابسته به وجود انسانهای یادگیرندهاند. نمیتوان تنها با داشتن مدرک تحصیلی، به رشد و پیشرفت در کسبوکار امید بست، چرا که آموختههای دانشگاهی رفتهرفته با تغییر شرایط رنگ میبازند. ولی بازاریانی که یک دست، در دست دانش داشته و با دست دیگر نبض بازار را دارند، میتوانند به موفقیت خود امیدوار باشند. انسانهای یادگیرنده، سبک آموختن خود را میدانند. سبک آموختن یعنی راهی که ما از طریق آن یاد میگیریم. برخی از ما، به شکل دیداری و بصری میآموزیم. به این معنا که از طریق مشاهده یاد میگیریم. ما با دیدن تصاویر و نمودارها، مطالب زیادی میآموزیم و بهعلاوه به فیلمها علاقهمندیم. برخی دیگر از ما به شیوه شنیداری یاد میگیریم. به این معنا که از طریق شنیدن میآموزیم. ما دوست داریم به نوارها و پادکستها و نیز صدای رادیو گوش کنیم.
یادگیرندگان شنیداری، وقتی بهترین یادگیری را دارند که اطلاعات به شکل زبان شنیداری به آنها ارائه شود. بنابراین، این عده بویژه درکلاسهایی که تأکید روی سخنرانی و بحث کلامی باشد، یادگیرندگان قابل هستند. حال آنکه یادگیرندگان دیداری وقتی بهترین عملکرد در یادگیری را دارند که اطلاعات را در قالب تصاویر و نمودارها و فیلمها دریافت کنند. این افراد درکلاسهایی که مدرس از ویدیو پروژکتور، فیلم، تصویر، متن پرینت شده، نگارش روی تخته ... استفاده زیاد میکند بیشتر میآموزند.
و اما یادگیرندگان دسته آخر، یادگیرندگان لمسی – جنبشی هستند که در محیطهای آزمایشگاهی و هنگامی که بتوانند چیزی را از نزدیک لمس کنند، عملکرد خوبی را به نمایش میگذارند. بنابراین آنها در محیطهای عملی و کارگاهی بهترین نتیجه را میگیرند. لذا مشخص است که سبک یادگیری افراد، به نوعی استعداد ذاتی آنها است و افراد باید در هنگام انتخاب تخصص وشغل خویش به شیوهی یادگیری خود نیز توجه داشته باشند. البته گاهی برخی از تمامی شیوههای یادگیری به نسبتهای مختلف بهره میبرند، اما به هر ترتیب تمایل به یک جانب بیشتر است. شناسایی دقیق شیوهی یادگیری و بهرهگیری بهینه از آن، میتواند به وجه تمایز برندهای شخصی مبدل شود. بنابراین برندهای شخصی نیز همانند برندهای سازمانی باید به بهترین طریق ممکن یادگیری را تمرین کنند.
مدل MASTER در یادگیری
تبدیلشدن به یک انسان یادگیرنده میتواند در قالب مدل master انجام گیرد. این مدل، روشی علمی برای مهارتیافتن در زمینههای مختلف بویژه در حوزه کسبوکار است که از سرواژگان معادل عبارات انگلیسی زیر استخراج شده است:
• انگیزش ذهنی :(Motivating your mind)
انگیزش، مقدمهی یادگیری است و نگرش غلط و یا منفی نسبت به یادگیری، در فرآیند آن ایجاد اختلال خواهد کرد. به این معنا که اگر نخواهیم یاد بگیریم، نمیتوانیم بیاموزیم.
• کسب اطلاعات (Acquiring the information)
همانطور که پیشتر گفته شد، کسب و ذخیرهسازی اطلاعات باید به شیوهای که کاملاً متناسب با ترجیحات حسی یادگیرنده باشد انجام گیرد.
• کنکاش معنا (Searching out the meaning)
از برکردن و حفظ بیقاعده مطالب، منجر به ایجاد دانش نمیشود. بلکه دانش، زاییدهی جستوجو و ذهنی جویشگر است. لذا باید با بازارگردی و تجربه آموخته و پیادهسازی آنها در کسبوکار ، اطمینان حاصل کنیم که موضوع را به شکل تمام و کمال آموختهایم.
• آزادکردن ظرفیت ذهن(Triggering the memory)
استراتژیهای بسیاری برای آزادسازی ظرفیت نامحدود ذهن وجود دارد. ارتقای مهارتهای شخصی از جمله راهکارهای تبدیل ظرفیتهای بالقوه ذهنی به ظرفیت بالفعل است که تقاضا میکنم در این خصوص به کتاب 40 گفتار پیرامون ارتقای مهارتهای شخصی در کسبوکار مراجعه کنید. جالب آنکه در اخبار آمده بود که محققان توانستهاند یک بالگرد را تنها به کمک نیروی ذهن انسان و انتقال امواج از طریق کلاه EEG به پرواز درآورند، که این دستاورد نشانگر ظرفیت بسیار بالای ذهن آدمی است. برای آشنایی بیشتر با ابزارهایی نظیر EEG که در پزشکی و نیز بازاریابی کاربرد یافتهاند، به کتاب نورمارکتینگ: نظریه وکاربرد، مراجعه کنید.
• به نمایش درآوردن دانستهها (Exhibiting what you know)
دانستههای خود را در اشکال مختلف مثل سخنرانی برای دیگران (حتی یک نفر) و یا آوردن روی کاغذ، تجلی دهید. این روش هم به عمیق شدن دانش آدمی و هم خودآزمونگری مهارتهای شخصی، کمک شایانی میکند.
• تأمل در خصوص روش یادگیری(Reflecting on how you’ve learned)
در خصوص تجربه یادگیری خود ( نه آن چیزی که آموختهایم، بلکه چگونگی یادگیریمان) کمی بیندیشیم، تا به یک روش جامع و کامل برای یادگیری دست یابیم.
سازمانهای یادگیرنده وابسته به وجود انسانهای یادگیرندهاند. نمیتوان تنها با داشتن مدرک تحصیلی، به رشد و پیشرفت در کسبوکار امید بست، چرا که آموختههای دانشگاهی رفتهرفته با تغییر شرایط رنگ میبازند. ولی بازاریانی که یک دست، در دست دانش داشته و با دست دیگر نبض بازار را دارند، میتوانند به موفقیت خود امیدوار باشند. انسانهای یادگیرنده، سبک آموختن خود را میدانند. سبک آموختن یعنی راهی که ما از طریق آن یاد میگیریم. برخی از ما، به شکل دیداری و بصری میآموزیم. به این معنا که از طریق مشاهده یاد میگیریم. ما با دیدن تصاویر و نمودارها، مطالب زیادی میآموزیم و بهعلاوه به فیلمها علاقهمندیم. برخی دیگر از ما به شیوه شنیداری یاد میگیریم. به این معنا که از طریق شنیدن میآموزیم. ما دوست داریم به نوارها و پادکستها و نیز صدای رادیو گوش کنیم.
یادگیرندگان شنیداری، وقتی بهترین یادگیری را دارند که اطلاعات به شکل زبان شنیداری به آنها ارائه شود. بنابراین، این عده بویژه درکلاسهایی که تأکید روی سخنرانی و بحث کلامی باشد، یادگیرندگان قابل هستند. حال آنکه یادگیرندگان دیداری وقتی بهترین عملکرد در یادگیری را دارند که اطلاعات را در قالب تصاویر و نمودارها و فیلمها دریافت کنند. این افراد درکلاسهایی که مدرس از ویدیو پروژکتور، فیلم، تصویر، متن پرینت شده، نگارش روی تخته ... استفاده زیاد میکند بیشتر میآموزند.
و اما یادگیرندگان دسته آخر، یادگیرندگان لمسی – جنبشی هستند که در محیطهای آزمایشگاهی و هنگامی که بتوانند چیزی را از نزدیک لمس کنند، عملکرد خوبی را به نمایش میگذارند. بنابراین آنها در محیطهای عملی و کارگاهی بهترین نتیجه را میگیرند. لذا مشخص است که سبک یادگیری افراد، به نوعی استعداد ذاتی آنها است و افراد باید در هنگام انتخاب تخصص وشغل خویش به شیوهی یادگیری خود نیز توجه داشته باشند. البته گاهی برخی از تمامی شیوههای یادگیری به نسبتهای مختلف بهره میبرند، اما به هر ترتیب تمایل به یک جانب بیشتر است. شناسایی دقیق شیوهی یادگیری و بهرهگیری بهینه از آن، میتواند به وجه تمایز برندهای شخصی مبدل شود. بنابراین برندهای شخصی نیز همانند برندهای سازمانی باید به بهترین طریق ممکن یادگیری را تمرین کنند.
مدل MASTER در یادگیری
تبدیلشدن به یک انسان یادگیرنده میتواند در قالب مدل master انجام گیرد. این مدل، روشی علمی برای مهارتیافتن در زمینههای مختلف بویژه در حوزه کسبوکار است که از سرواژگان معادل عبارات انگلیسی زیر استخراج شده است:
• انگیزش ذهنی :(Motivating your mind)
انگیزش، مقدمهی یادگیری است و نگرش غلط و یا منفی نسبت به یادگیری، در فرآیند آن ایجاد اختلال خواهد کرد. به این معنا که اگر نخواهیم یاد بگیریم، نمیتوانیم بیاموزیم.
• کسب اطلاعات (Acquiring the information)
همانطور که پیشتر گفته شد، کسب و ذخیرهسازی اطلاعات باید به شیوهای که کاملاً متناسب با ترجیحات حسی یادگیرنده باشد انجام گیرد.
• کنکاش معنا (Searching out the meaning)
از برکردن و حفظ بیقاعده مطالب، منجر به ایجاد دانش نمیشود. بلکه دانش، زاییدهی جستوجو و ذهنی جویشگر است. لذا باید با بازارگردی و تجربه آموخته و پیادهسازی آنها در کسبوکار ، اطمینان حاصل کنیم که موضوع را به شکل تمام و کمال آموختهایم.
• آزادکردن ظرفیت ذهن(Triggering the memory)
استراتژیهای بسیاری برای آزادسازی ظرفیت نامحدود ذهن وجود دارد. ارتقای مهارتهای شخصی از جمله راهکارهای تبدیل ظرفیتهای بالقوه ذهنی به ظرفیت بالفعل است که تقاضا میکنم در این خصوص به کتاب 40 گفتار پیرامون ارتقای مهارتهای شخصی در کسبوکار مراجعه کنید. جالب آنکه در اخبار آمده بود که محققان توانستهاند یک بالگرد را تنها به کمک نیروی ذهن انسان و انتقال امواج از طریق کلاه EEG به پرواز درآورند، که این دستاورد نشانگر ظرفیت بسیار بالای ذهن آدمی است. برای آشنایی بیشتر با ابزارهایی نظیر EEG که در پزشکی و نیز بازاریابی کاربرد یافتهاند، به کتاب نورمارکتینگ: نظریه وکاربرد، مراجعه کنید.
• به نمایش درآوردن دانستهها (Exhibiting what you know)
دانستههای خود را در اشکال مختلف مثل سخنرانی برای دیگران (حتی یک نفر) و یا آوردن روی کاغذ، تجلی دهید. این روش هم به عمیق شدن دانش آدمی و هم خودآزمونگری مهارتهای شخصی، کمک شایانی میکند.
• تأمل در خصوص روش یادگیری(Reflecting on how you’ve learned)
در خصوص تجربه یادگیری خود ( نه آن چیزی که آموختهایم، بلکه چگونگی یادگیریمان) کمی بیندیشیم، تا به یک روش جامع و کامل برای یادگیری دست یابیم.
#بیماریهای_مدیریتی
✳️مدیر کج رفتار
مدیر کج رفتار از هر کاری که می کند نتیجه عکس میگیرد. او کارمندان خود را به منظور اصلاح و افزایش میزان کارایی، مورد ملامت ، تنبیه و توبیخ قرار می دهد ولی این اقدام نتیجه مطلوب به بار نمی آورد و در حقیقت نتیجه به جای اینکه مثبت باشد، منفی است.
🔬 طرز تشخیص
آخرین اقدامات توبیخ آمیز خود را بررسی کنید، ببینید کدام یک از این اقدامات به نفع سازمان شما یا کارمندان یا سایر مدیران تمام شده است؟ در صورتی که اقداماتی که انجام شده ، به نفع سازمان بوده اند، به طور حتم یقین بدانید که شما به بیماری کج رفتاری در مدیریت مبتلا هستید.
💊 طرز درمان
برای درمان می توان روشی را که در بالا برای تشخیص توصیه شده است را از قبل و قبل از توبیخ بکار برد. از خود بپرسید اقدام توبیخ آمیزی که در پیش دارید، به نفع چه کسی تمام خواهد شد؟ چرا نتیجه عکس میگیرم؟ آیا امکانات کامل در اختیار گذاشته ام؟ آیا وضعیت کاری کارمند را به خوبی درک میکنم؟ در مورد حجم کار کارمند چه میدانم؟ چه ضعفهایی در من و سیستم باعث این کوتاهی ها و سهل انگاری ها می شود؟...
از طرفی توجه داشته باشید که چه بسا قبل از اقدام شما، کارمند یا کارمندان خطا کار یا سهل انگار ممکن است متوجه خطای خود شده باشند و خودشان را ملامت کرده باشند، که در بیشتر موارد همین آگاهی و ناراحتی وجدانی موجب یشگیری از تکرار اشتباه و سهل انگاری می شود.
فراموش نکنید که هدف از توبیخ، تحقیر و ضربه زدن به کارمند نیست، بلکه توبیخ میکنیم تا از رخ دادن اشتباه مجدد جلوگیری کنیم.
✳️مدیر کج رفتار
مدیر کج رفتار از هر کاری که می کند نتیجه عکس میگیرد. او کارمندان خود را به منظور اصلاح و افزایش میزان کارایی، مورد ملامت ، تنبیه و توبیخ قرار می دهد ولی این اقدام نتیجه مطلوب به بار نمی آورد و در حقیقت نتیجه به جای اینکه مثبت باشد، منفی است.
🔬 طرز تشخیص
آخرین اقدامات توبیخ آمیز خود را بررسی کنید، ببینید کدام یک از این اقدامات به نفع سازمان شما یا کارمندان یا سایر مدیران تمام شده است؟ در صورتی که اقداماتی که انجام شده ، به نفع سازمان بوده اند، به طور حتم یقین بدانید که شما به بیماری کج رفتاری در مدیریت مبتلا هستید.
💊 طرز درمان
برای درمان می توان روشی را که در بالا برای تشخیص توصیه شده است را از قبل و قبل از توبیخ بکار برد. از خود بپرسید اقدام توبیخ آمیزی که در پیش دارید، به نفع چه کسی تمام خواهد شد؟ چرا نتیجه عکس میگیرم؟ آیا امکانات کامل در اختیار گذاشته ام؟ آیا وضعیت کاری کارمند را به خوبی درک میکنم؟ در مورد حجم کار کارمند چه میدانم؟ چه ضعفهایی در من و سیستم باعث این کوتاهی ها و سهل انگاری ها می شود؟...
از طرفی توجه داشته باشید که چه بسا قبل از اقدام شما، کارمند یا کارمندان خطا کار یا سهل انگار ممکن است متوجه خطای خود شده باشند و خودشان را ملامت کرده باشند، که در بیشتر موارد همین آگاهی و ناراحتی وجدانی موجب یشگیری از تکرار اشتباه و سهل انگاری می شود.
فراموش نکنید که هدف از توبیخ، تحقیر و ضربه زدن به کارمند نیست، بلکه توبیخ میکنیم تا از رخ دادن اشتباه مجدد جلوگیری کنیم.
#نکات_مدیریتی
✳️سیزده عضو پیام رسان در مدیریت
سیزده عضو مختلف بدن در رساندن پیغام های غیر کلامی موثر هستند،در عین استفاده از این سیزده عضو استفاده از ذهن فراموش نشود :
1- سر : برای نه گفتن در زمان مناسب استفاده کنید. در این صورت احترام بیشتری به شما میگذارند چون میفهمند هر مسئله ای را قبول نمیکنید.
2- چشم ها : برای فهماندن پیام متاسفم بگذارید چشمانتان پیش قدم شوند. هنگام اشتباه تاسف خود را ابراز کنید تا دیگران حس کنند شما هم ناراحتید در این صورت هوشمندانه تر کار خواهند کرد چون میدانند که شما هم تاسف آنها را میپذیرید.
3- گوش ها : وقتی تراکتور در گِل،گیر میکند از دنده کمکی استفاده میکند ،در این صورت چرخ های عقب با هم یکی شده و تراکتور از گِل ،در می آید. شما هم وقتی در گِل و لای گیر میکنید ،از یک گوش بشنوید و گوش دیگر بیرون دهید.
4- بینی : بینی خود را در فعالیت افراد شرکت فرو برید. یعنی نسبت به جریان ها مطلع باشید.
5- دهان : فقط به حرف زدن بسنده نکنید،بلکه منظورتان را بفهمانید.
6- لب ها : لبخند یک زبان بین المللی است که در تمام دنیا فهمیده میشود. لبخند را در محل کارتان پخش کنید تا محل کار به مکان بهتری تبدیل شود.
7- قلب : برای تشکر کردن در زمان مناسب (نه خیلی زود نه خیلی دیر) اگر لبخندتان از صمیم قلب باشد،لبخند بیشتری در محل کارتان پخش میشود.
8- گلو : اگر دیدید کسی از کارمندانتان بار شرکت را کمتر یا بیشتر از حد مسئولیتش به دوش میکشد بگوئید و سکوت نکنید.
9- انگشتان : انتقاد نکنید و انتقاد نپذیرید. سعی کنید دیدگاه منتقد را بفهمید شاید از روی حسادت بوده و یا کار شما در راستای اهداف تیم نیست. اگر حس میکنید باید از کسی انتقاد شود یادتان باشد وقتی یک انگشتِ شما به سمت دیگران است،سه تای آنها به شما اشاره دارد.
10- صورت : سکوت تحمل ناپذیر ترین صداست،صورت شما نشان دهنده ی این مطلب است.
11- شکم : همیشه نقاط شکست از مسائل کوچک ناشی میشوند سعی کنید به آنها بخندید. خنده ی حقیقی از شکم می آید.
12- پا : یکی دومتر بیشتر برای کارمندانتان قدم بردارید،مثلا یک لیوان آب دست آنها دهید،کار آنها هم بهتر میشود.
13- گردن : قهرمان باشید تا به گردنتان مدال بیاندازند این باعث میشود تا سرافراز شوید.
✳️سیزده عضو پیام رسان در مدیریت
سیزده عضو مختلف بدن در رساندن پیغام های غیر کلامی موثر هستند،در عین استفاده از این سیزده عضو استفاده از ذهن فراموش نشود :
1- سر : برای نه گفتن در زمان مناسب استفاده کنید. در این صورت احترام بیشتری به شما میگذارند چون میفهمند هر مسئله ای را قبول نمیکنید.
2- چشم ها : برای فهماندن پیام متاسفم بگذارید چشمانتان پیش قدم شوند. هنگام اشتباه تاسف خود را ابراز کنید تا دیگران حس کنند شما هم ناراحتید در این صورت هوشمندانه تر کار خواهند کرد چون میدانند که شما هم تاسف آنها را میپذیرید.
3- گوش ها : وقتی تراکتور در گِل،گیر میکند از دنده کمکی استفاده میکند ،در این صورت چرخ های عقب با هم یکی شده و تراکتور از گِل ،در می آید. شما هم وقتی در گِل و لای گیر میکنید ،از یک گوش بشنوید و گوش دیگر بیرون دهید.
4- بینی : بینی خود را در فعالیت افراد شرکت فرو برید. یعنی نسبت به جریان ها مطلع باشید.
5- دهان : فقط به حرف زدن بسنده نکنید،بلکه منظورتان را بفهمانید.
6- لب ها : لبخند یک زبان بین المللی است که در تمام دنیا فهمیده میشود. لبخند را در محل کارتان پخش کنید تا محل کار به مکان بهتری تبدیل شود.
7- قلب : برای تشکر کردن در زمان مناسب (نه خیلی زود نه خیلی دیر) اگر لبخندتان از صمیم قلب باشد،لبخند بیشتری در محل کارتان پخش میشود.
8- گلو : اگر دیدید کسی از کارمندانتان بار شرکت را کمتر یا بیشتر از حد مسئولیتش به دوش میکشد بگوئید و سکوت نکنید.
9- انگشتان : انتقاد نکنید و انتقاد نپذیرید. سعی کنید دیدگاه منتقد را بفهمید شاید از روی حسادت بوده و یا کار شما در راستای اهداف تیم نیست. اگر حس میکنید باید از کسی انتقاد شود یادتان باشد وقتی یک انگشتِ شما به سمت دیگران است،سه تای آنها به شما اشاره دارد.
10- صورت : سکوت تحمل ناپذیر ترین صداست،صورت شما نشان دهنده ی این مطلب است.
11- شکم : همیشه نقاط شکست از مسائل کوچک ناشی میشوند سعی کنید به آنها بخندید. خنده ی حقیقی از شکم می آید.
12- پا : یکی دومتر بیشتر برای کارمندانتان قدم بردارید،مثلا یک لیوان آب دست آنها دهید،کار آنها هم بهتر میشود.
13- گردن : قهرمان باشید تا به گردنتان مدال بیاندازند این باعث میشود تا سرافراز شوید.
#نکات_مدیریتی
✳️مشخص کردن آرمان
عمل اصلی در کامیابی در هر کار مخاطره آمیزی، وجود آرمانی مشترک در بین کارگزاران است. آنچه کارکنان بیش از چیزهای دیگر از رهبران می جویند، آرمان و جهت گیری، هدف نهایی و عزم، اعتماد وصداقت است. رهبران امروزه شرایطی ایجاد می کنند که همه کارکنان در هر رده ای، توان افزا شده و قدرت رهبری پیدا کنند و در آرمان سازمان شریک شوند و در نتیجه بتوانند تصمیم های درست بگیریند.
رهبری باید آرمان باشد و همکاران خود را چنان توانمند کند که در هر کار آرمان را در نظر داشته باشند و آن را پیاده کنند، آرمان باید با واقعیت ها پیوند داشته باشد، به طوری که مبنای تصمیم گیری ها گردد.
✳️مشخص کردن آرمان
عمل اصلی در کامیابی در هر کار مخاطره آمیزی، وجود آرمانی مشترک در بین کارگزاران است. آنچه کارکنان بیش از چیزهای دیگر از رهبران می جویند، آرمان و جهت گیری، هدف نهایی و عزم، اعتماد وصداقت است. رهبران امروزه شرایطی ایجاد می کنند که همه کارکنان در هر رده ای، توان افزا شده و قدرت رهبری پیدا کنند و در آرمان سازمان شریک شوند و در نتیجه بتوانند تصمیم های درست بگیریند.
رهبری باید آرمان باشد و همکاران خود را چنان توانمند کند که در هر کار آرمان را در نظر داشته باشند و آن را پیاده کنند، آرمان باید با واقعیت ها پیوند داشته باشد، به طوری که مبنای تصمیم گیری ها گردد.
✳️ نگران شغل خود نباشید، روی حرفه خود تمرکز کنید
سالهاست که به کارآفرینان می گوییم، زمانتان را نه فقط برای پر کردن سفارشات و ارسال فاکتورها، بلکه برای کسب و کار برنامه ریزی کنید. شعار معروفی برای کارآفرینان همواره این بوده که ” صرف زمان زیادی بر روی کسب و کار به عنوان کار کردن در آن محسوب خواهد شد.”
به عنوان یک کارآفرین به این معنی است که برای برنامه ریزی و فکر کردن درباره آینده باید زمان را به دست گیرید. همیشه خدماتی برای ارسال و تماسی از مشتری برای پاسخ دادن وجود دارد. شما میتوانید تمام این کارها را در تمام طول روز و شب انجام دهید، اما باید درباره زمان برای فکر کردن به این مسائل صرفه جویی کنید. این امر برای افراد حقوق بگیر هیچ تفاوتی ندارد. ما باید حداقل به همان اندازه که به شغل خود اهمیت میدهیم، روی حرفه ی خود هم تمرکز کنیم و وقت بگذاریم، اما چه تعداد از مردم شاغل به این موضوع توجه میکنند؟
ما به این موضوع توجه میکنیم که ” من در شغل خودم بسیار موفقم، و همه چیز به بهترین شکل انجام میشه. ” ممکن است اینطور باشد. امیدوارم که واقعا هم به همین شکل باشد. اما اگر همه چیز تغییر کند، چطور؟
شغل یا کارتان میتواند از فردا دیگر برای شما نباشد. این حرف را با قصد و منظور به شما نمیگویم، یک حقیقت است. چرا که تلفن شب و روز به صدا در می آید و مردمِ پشت خط نسبت به موقعیت و امنیت کارشان اعتراض میکنند. آنها میگویند: وای! مسئولان، بخش ما را فروخته و من بیکار میشوم.
حتی اگر شغل شما هم ثبات داشته باشد، آیا شغل فعلیتان بهترین راه برای رسیدن به اهداف حرفه ای شماست؟؟ آیا جدا از خشنود کردن رئیستان و گرفتن نتیجه ای خوب در پایان سال، اهداف حرفه ای هم دارید؟ محل کار دوره ی جدید با زمان پدران و مادران ما فرق کرده است. همه ی ما در حال حاضر کارآفرین هستیم، بدون توجه به اینکه چگونه درآمد داریم. با توجه به نقش فعلی خود نمیتوانیم صرفا کاری فوق العاده انجام دهیم. ما باید درباره خودمان، درباره آینده، و کاری که میخواهیم در یک و یا پنج سال آینده انجام بدهیم فکر کنیم. باید طرح های خود را کاملا جدا از برنامه هایی که ممکن است مدیرمان برای ما در نظر داشته باشد، برنامه ریزی کنیم.
https://telegram.me/joinchat/CVZmlTwP8rVTADMgdQP1nA
برخی از مدیران، برنامه های حرفه ای برای کارمندان خود ندارند. آنها نمیخواهند که چیزی تغییر کند. یکی از مشتریانمان به ما میگفت ” مدیر من همیشه از اینکه من در موقعیت کاری خودم تا بیست سال آینده و زمان بازنشستگی بمانم، خوشحال میشد.” او همچنین میگفت علاوه بر این مدیرم هیچ تضمین شغلی به من نمیداد. او هیچ چیز جدیدی هم به من آموزش نمیداد. او نمیخواست من رشد کنم. این من هستم که وقتی کسی تصمیم میگرفت شرکت وارد مسیر جدیدی شود، اذیت میشدم.
البته او کاملا درست می گفت. شما نیاز دارید که نیمی از مغز و بدنتان را به انجام کار فعلی خود اختصاص دهید. نیمه دیگر از مغزتان را باید روی طرح خود تمرکز کنید، و این طرح ممکن است چیزی باشد که شما برای خودتان نگه دارید، چرا که در دوره ی جدید، بازار استعداد های برنامه های کارفرمایان برای ما و خودشان میتواند در تضاد و مبارزه با یکدیگر باشد. در پایان، این طرح شماست که به نفع شماست. اکثر ما به فکر کردن درباره حرفه خودمان عادت نداریم و این درواقع مجموعه ی جدیدی از عضلات ماست که در حال رشد کردن است. برای شروع به این پرسش ها پاسخ دهید:
با فرض اینکه کارفرمای من هیچ تغییری در نقش من بوجود نخواهد آورد، آیا من حاضرم که تا یک سال آینده در کار فعلی خود باشم یا خیر؟ یک سال یادگیری بیشتر و رشد رزومه کاری، ارزش بیشتری دارد یا ماندن در این قسمت برای کار کردن؟
اگر من در این شرکت یا سازمان بمانم، موقعیت بعدی من که باعث رشد و بدست آوردن قدرت برای من میشود، چه خواهد بود؟ اگر من به فکر ترک این کار در سال آینده باشم، به دنبال چه نوع شغلی میگردم؟ کدام کارفرمایان مشکل کسب و کار دارند که من بتوانم به آنها کمک کنم؟
هنگامی که در زندگی حرفه ای در حال اوج گرفتن هستید، اگر از علف های هرزی که احتمالا سر راه شما سبز میشود دوری کنید و درباره حرکت خود به سمت جلو فکر کنید، احساس قدرت بیشتری خواهید کرد. رابطه ی فعلی شما با رئیستان هرچه که باشد، مهم نیست که در دراز مدت به چه شکل خواهد بود. این رابطه فقط به عنوان یک نقطه در مسیر شما قرار دارد. شما مسئول خودتان هستید، نه رئیستان یا هرکس دیگری. این به شما بستگی دارد که تصمیم بگیرید از زندگی و حرفه ای خودد چه می خواهید و سپس برای به دست آوردن آن اقدام کنید. به یاد داشته باشید که شما بیشتر از آنچه که طلب میکنید، توان بدست آوردن دارید
سالهاست که به کارآفرینان می گوییم، زمانتان را نه فقط برای پر کردن سفارشات و ارسال فاکتورها، بلکه برای کسب و کار برنامه ریزی کنید. شعار معروفی برای کارآفرینان همواره این بوده که ” صرف زمان زیادی بر روی کسب و کار به عنوان کار کردن در آن محسوب خواهد شد.”
به عنوان یک کارآفرین به این معنی است که برای برنامه ریزی و فکر کردن درباره آینده باید زمان را به دست گیرید. همیشه خدماتی برای ارسال و تماسی از مشتری برای پاسخ دادن وجود دارد. شما میتوانید تمام این کارها را در تمام طول روز و شب انجام دهید، اما باید درباره زمان برای فکر کردن به این مسائل صرفه جویی کنید. این امر برای افراد حقوق بگیر هیچ تفاوتی ندارد. ما باید حداقل به همان اندازه که به شغل خود اهمیت میدهیم، روی حرفه ی خود هم تمرکز کنیم و وقت بگذاریم، اما چه تعداد از مردم شاغل به این موضوع توجه میکنند؟
ما به این موضوع توجه میکنیم که ” من در شغل خودم بسیار موفقم، و همه چیز به بهترین شکل انجام میشه. ” ممکن است اینطور باشد. امیدوارم که واقعا هم به همین شکل باشد. اما اگر همه چیز تغییر کند، چطور؟
شغل یا کارتان میتواند از فردا دیگر برای شما نباشد. این حرف را با قصد و منظور به شما نمیگویم، یک حقیقت است. چرا که تلفن شب و روز به صدا در می آید و مردمِ پشت خط نسبت به موقعیت و امنیت کارشان اعتراض میکنند. آنها میگویند: وای! مسئولان، بخش ما را فروخته و من بیکار میشوم.
حتی اگر شغل شما هم ثبات داشته باشد، آیا شغل فعلیتان بهترین راه برای رسیدن به اهداف حرفه ای شماست؟؟ آیا جدا از خشنود کردن رئیستان و گرفتن نتیجه ای خوب در پایان سال، اهداف حرفه ای هم دارید؟ محل کار دوره ی جدید با زمان پدران و مادران ما فرق کرده است. همه ی ما در حال حاضر کارآفرین هستیم، بدون توجه به اینکه چگونه درآمد داریم. با توجه به نقش فعلی خود نمیتوانیم صرفا کاری فوق العاده انجام دهیم. ما باید درباره خودمان، درباره آینده، و کاری که میخواهیم در یک و یا پنج سال آینده انجام بدهیم فکر کنیم. باید طرح های خود را کاملا جدا از برنامه هایی که ممکن است مدیرمان برای ما در نظر داشته باشد، برنامه ریزی کنیم.
https://telegram.me/joinchat/CVZmlTwP8rVTADMgdQP1nA
برخی از مدیران، برنامه های حرفه ای برای کارمندان خود ندارند. آنها نمیخواهند که چیزی تغییر کند. یکی از مشتریانمان به ما میگفت ” مدیر من همیشه از اینکه من در موقعیت کاری خودم تا بیست سال آینده و زمان بازنشستگی بمانم، خوشحال میشد.” او همچنین میگفت علاوه بر این مدیرم هیچ تضمین شغلی به من نمیداد. او هیچ چیز جدیدی هم به من آموزش نمیداد. او نمیخواست من رشد کنم. این من هستم که وقتی کسی تصمیم میگرفت شرکت وارد مسیر جدیدی شود، اذیت میشدم.
البته او کاملا درست می گفت. شما نیاز دارید که نیمی از مغز و بدنتان را به انجام کار فعلی خود اختصاص دهید. نیمه دیگر از مغزتان را باید روی طرح خود تمرکز کنید، و این طرح ممکن است چیزی باشد که شما برای خودتان نگه دارید، چرا که در دوره ی جدید، بازار استعداد های برنامه های کارفرمایان برای ما و خودشان میتواند در تضاد و مبارزه با یکدیگر باشد. در پایان، این طرح شماست که به نفع شماست. اکثر ما به فکر کردن درباره حرفه خودمان عادت نداریم و این درواقع مجموعه ی جدیدی از عضلات ماست که در حال رشد کردن است. برای شروع به این پرسش ها پاسخ دهید:
با فرض اینکه کارفرمای من هیچ تغییری در نقش من بوجود نخواهد آورد، آیا من حاضرم که تا یک سال آینده در کار فعلی خود باشم یا خیر؟ یک سال یادگیری بیشتر و رشد رزومه کاری، ارزش بیشتری دارد یا ماندن در این قسمت برای کار کردن؟
اگر من در این شرکت یا سازمان بمانم، موقعیت بعدی من که باعث رشد و بدست آوردن قدرت برای من میشود، چه خواهد بود؟ اگر من به فکر ترک این کار در سال آینده باشم، به دنبال چه نوع شغلی میگردم؟ کدام کارفرمایان مشکل کسب و کار دارند که من بتوانم به آنها کمک کنم؟
هنگامی که در زندگی حرفه ای در حال اوج گرفتن هستید، اگر از علف های هرزی که احتمالا سر راه شما سبز میشود دوری کنید و درباره حرکت خود به سمت جلو فکر کنید، احساس قدرت بیشتری خواهید کرد. رابطه ی فعلی شما با رئیستان هرچه که باشد، مهم نیست که در دراز مدت به چه شکل خواهد بود. این رابطه فقط به عنوان یک نقطه در مسیر شما قرار دارد. شما مسئول خودتان هستید، نه رئیستان یا هرکس دیگری. این به شما بستگی دارد که تصمیم بگیرید از زندگی و حرفه ای خودد چه می خواهید و سپس برای به دست آوردن آن اقدام کنید. به یاد داشته باشید که شما بیشتر از آنچه که طلب میکنید، توان بدست آوردن دارید
✳️فرق مدیر خوب و فوق العاده
مدیر بودن کار سختی است، مسوولیت بالایی دارد. خیلی از کارمندان دوست دارند مدیر خوب و فهمیده ای داشته باشند تا بتوانند با اطمینان به درک و بینش او کارهای خود را به خوبی پیش ببرند. اگر مدیر هستید و مسوولیت کارها بر دوش شما است ببینید کدامیک از ده مورد زیر را انجام می دهید و آیا از نظر کارمندان یک مدیر موفق هستید یا یک مدیر فوق العاده عالی!
(1)
مدیر خوب: کنترل همه چیز را در دست دارد تا امور به درستی انجام شوند.
مدیر فوق العاده: می داند که بازدهی می تواند دشمن ثمربخشی باشد. به همین دلیل، سعی می کند فضایی را مهیا کند که کارمندان بیشتر فکر کنند. آنها باعث رشد سطح علمی و فنی کارمندان می شوند و به آنها فرصت های لازم را می بخشند تا مشکلات بزرگ را با ایده های بزرگ و ارزشمند برطرف کنند.
(2)
مدیر خوب: حس همکاری گروهی را در افراد پرورش و به همه فرصت و اجازه خودنمایی می دهد.
مدیر فوق العاده: با برنامه ریزی صحیح از همان ابتدا فرهنگ سازی می کند. این مدیرها می دانند چه افرادی را باید برای چه پستی استخدام کنند. همچنین می دانند افراد نامناسب و غیرکارآمد در شرکت آنها جایی ندارند. اگر کسی به اشتباه استخدام شود خیلی سریع او را اخراج می کنند. آنها یک تیم کارآمد، باهوش با فرهنگ همکاری گروهی برای خود جمع می کنند.
(3)
مدیر خوب: از ایده ها و فکرهای خلاقانه استقبال می کند.
مدیر فوق العاده: می داند چگونه خلاقیت را به کارها و مکالمات روزانه گروه خود القا کند تا همه کارمندان به طور ذاتی احساس کنند خلاق و باهوش هستند و با امکاناتی که دارند در مسیر خلاقیت های خود و سود بیشتر شرکت گام بردارند.
(4)
مدیر خوب: فضا را برای بیان نگرانی ها و درماندگی ها باز می گذارد.
مدیر فوق العاده: محیطی مهیا می کند تا افراد خودشان بتوانند تولید، روند کارها و فرایندها را به خوبی بهبود ببخشد. او محیطی باز ایجاد می کند تا همه به راحتی بتوانند علاوه بر بیان نگرانی ها، اقدامات لازم را نیز با همکاری دیگر اعضای گروه انجام دهند.
(5)
مدیر خوب: کارمندان را برای توسعه و پیشبرد بیشتر کارها تشویق می کند.
مدیر فوق العاده: برای هر کاری آموزش و پیشرفت جداگانه تعریف می کند و به واسطه آنها به کارمندان پاداش می دهد. این مدیرها می دانند که با پرورش مسوول و مدیرهای خوب از داخل شرکت می تواند در مسیر موفقیت بیشتر قدم بردارد.
(6)
مدیر خوب: جلسات کاری مفید و موثر برگزار می کند.
مدیر فوق العاده: مطمئن می شود که همه کارمندان تفاوت میان جلسه های کاری ارشمند و وقت تلف کردن را به خوبی می دانند. او آموزش های لازم را به همه کارمندان می دهد تا با دانستن تکنیک های لازم جلسه های کاری را به سمت درست هدایت کنند.
(7)
مدیر خوب: به کارمندان خود اعتماد دارد و کارمندان با احساس امنیت کار می کنند.
مدیر فوق العاده: تعامل و همکاری مستحکمی میان کارمندان ایجاد می کند که باعث می شود موفقیت یا شکست آنها به طور دسته جمعی باشد. به زبان ساده تر، وقتی همه در قبال کار گروهی احساس مسوولیت داشته باشند و همه به یک اندازه تنبیه و تشویق بشوند، کار گروهی خیلی بهتر پیش می رود. برای افرادی که در انجام کارهای خود شکست خورده اند کلاس های آموزشی برقرار می کنند.
(8)
مدیر خوب: محیطی شاد برای کارمندان ایجاد می کند.
مدیر فوق العاده: به دنبال راهی می گردد تا کارمندان از انجام کارهای روزانه خود لذت ببرند و هر روز صبح با اشتیاق فراوان در محل کار خود حاضر شوند.
(9)
مدیر خوب: اطمینان حاصل می کند که همه کارمندان به خوبی وظایف خود را می دانند.
مدیر فوق العاده: با تعیین هدف، چشم انداز و فرهنگ مرتبط برای کارمندان شرکت شرح وظایف کاملا مشخص تعیین می کند. این نوع مدیران به خوبی می دانند چگونه بازدهی و کارایی توامان می تواند به پیشبرد اهداف کمک کند.
(10)
مدیر خوب: می داند چگونه کارمند را تشویق کند و احترام خود را به او نشان دهد.
مدیر فوق العاده: می داند چگونه به تدریج و ذره ذره احساس رضایت فردی را به کارمند منتقل کند. این مدیران به کارمند کمک می کنند تا اعتماد به نفس و رضایت فردی بیشتر داشته باشند.
مدیر بودن کار سختی است، مسوولیت بالایی دارد. خیلی از کارمندان دوست دارند مدیر خوب و فهمیده ای داشته باشند تا بتوانند با اطمینان به درک و بینش او کارهای خود را به خوبی پیش ببرند. اگر مدیر هستید و مسوولیت کارها بر دوش شما است ببینید کدامیک از ده مورد زیر را انجام می دهید و آیا از نظر کارمندان یک مدیر موفق هستید یا یک مدیر فوق العاده عالی!
(1)
مدیر خوب: کنترل همه چیز را در دست دارد تا امور به درستی انجام شوند.
مدیر فوق العاده: می داند که بازدهی می تواند دشمن ثمربخشی باشد. به همین دلیل، سعی می کند فضایی را مهیا کند که کارمندان بیشتر فکر کنند. آنها باعث رشد سطح علمی و فنی کارمندان می شوند و به آنها فرصت های لازم را می بخشند تا مشکلات بزرگ را با ایده های بزرگ و ارزشمند برطرف کنند.
(2)
مدیر خوب: حس همکاری گروهی را در افراد پرورش و به همه فرصت و اجازه خودنمایی می دهد.
مدیر فوق العاده: با برنامه ریزی صحیح از همان ابتدا فرهنگ سازی می کند. این مدیرها می دانند چه افرادی را باید برای چه پستی استخدام کنند. همچنین می دانند افراد نامناسب و غیرکارآمد در شرکت آنها جایی ندارند. اگر کسی به اشتباه استخدام شود خیلی سریع او را اخراج می کنند. آنها یک تیم کارآمد، باهوش با فرهنگ همکاری گروهی برای خود جمع می کنند.
(3)
مدیر خوب: از ایده ها و فکرهای خلاقانه استقبال می کند.
مدیر فوق العاده: می داند چگونه خلاقیت را به کارها و مکالمات روزانه گروه خود القا کند تا همه کارمندان به طور ذاتی احساس کنند خلاق و باهوش هستند و با امکاناتی که دارند در مسیر خلاقیت های خود و سود بیشتر شرکت گام بردارند.
(4)
مدیر خوب: فضا را برای بیان نگرانی ها و درماندگی ها باز می گذارد.
مدیر فوق العاده: محیطی مهیا می کند تا افراد خودشان بتوانند تولید، روند کارها و فرایندها را به خوبی بهبود ببخشد. او محیطی باز ایجاد می کند تا همه به راحتی بتوانند علاوه بر بیان نگرانی ها، اقدامات لازم را نیز با همکاری دیگر اعضای گروه انجام دهند.
(5)
مدیر خوب: کارمندان را برای توسعه و پیشبرد بیشتر کارها تشویق می کند.
مدیر فوق العاده: برای هر کاری آموزش و پیشرفت جداگانه تعریف می کند و به واسطه آنها به کارمندان پاداش می دهد. این مدیرها می دانند که با پرورش مسوول و مدیرهای خوب از داخل شرکت می تواند در مسیر موفقیت بیشتر قدم بردارد.
(6)
مدیر خوب: جلسات کاری مفید و موثر برگزار می کند.
مدیر فوق العاده: مطمئن می شود که همه کارمندان تفاوت میان جلسه های کاری ارشمند و وقت تلف کردن را به خوبی می دانند. او آموزش های لازم را به همه کارمندان می دهد تا با دانستن تکنیک های لازم جلسه های کاری را به سمت درست هدایت کنند.
(7)
مدیر خوب: به کارمندان خود اعتماد دارد و کارمندان با احساس امنیت کار می کنند.
مدیر فوق العاده: تعامل و همکاری مستحکمی میان کارمندان ایجاد می کند که باعث می شود موفقیت یا شکست آنها به طور دسته جمعی باشد. به زبان ساده تر، وقتی همه در قبال کار گروهی احساس مسوولیت داشته باشند و همه به یک اندازه تنبیه و تشویق بشوند، کار گروهی خیلی بهتر پیش می رود. برای افرادی که در انجام کارهای خود شکست خورده اند کلاس های آموزشی برقرار می کنند.
(8)
مدیر خوب: محیطی شاد برای کارمندان ایجاد می کند.
مدیر فوق العاده: به دنبال راهی می گردد تا کارمندان از انجام کارهای روزانه خود لذت ببرند و هر روز صبح با اشتیاق فراوان در محل کار خود حاضر شوند.
(9)
مدیر خوب: اطمینان حاصل می کند که همه کارمندان به خوبی وظایف خود را می دانند.
مدیر فوق العاده: با تعیین هدف، چشم انداز و فرهنگ مرتبط برای کارمندان شرکت شرح وظایف کاملا مشخص تعیین می کند. این نوع مدیران به خوبی می دانند چگونه بازدهی و کارایی توامان می تواند به پیشبرد اهداف کمک کند.
(10)
مدیر خوب: می داند چگونه کارمند را تشویق کند و احترام خود را به او نشان دهد.
مدیر فوق العاده: می داند چگونه به تدریج و ذره ذره احساس رضایت فردی را به کارمند منتقل کند. این مدیران به کارمند کمک می کنند تا اعتماد به نفس و رضایت فردی بیشتر داشته باشند.
✳️داستان طنز
روزی دانشمندی به شهر ملانصرالدین وارد میشود و میخواهد با دانشمند آن شهرگفتگویی داشته باشد. مردم، چون کسی را نداشتند، او را نزد ملانصرالدین میبرند. آندو روبروی هم مینشینند و مردم هم گرد آنها حلقه میزنند. آن دانشمند دایرهای روی زمین میکشد. ملانصرالدین با خطی آن را دو نیم میکند. دانشمند تخم مرغی از جیب درمیآورد و کنار دایره میگذارد. ملانصرالدین هم پیازی را در کنار آن قرار میدهد. دانشمند پنجه ی دستش را باز میکند و به سوی ملانصرالدین حواله میدهد.ملانصرالدین هم با دو انگشت سبابه و میانی به سوی او نشانه میرود. دانشمند برمیخیزد، ازملانصرالدین تشکر میکند و به شهر خود بازمیگردد.
مردم شهرش از او درباره ی گفتگویش میپرسند و او پاسخ میدهد که: ملانصرالدین دانشمند بزرگی است. من در ابتدادایرهای روی زمین کشیدم که یعنی زمین گرد است. او خطی میانش کشید که یعنی خط استواهم دارد. من تخم مرغی نشان او دادم که یعنی به عقیده ی بعضیها زمین به شکل تخم مرغاست. و او پیازی نشان داد که یعنی شاید هم به شکل پیاز. من پنجة دستم را باز کردم که یعنی اگر پنج تن مثل ما بودند کار دنیا درست میشد و او دو انگشتش را نشان دادکه یعنی فعلاً ما دو نفریم.
مردم شهر ملانصرالدین هم از او پرسیدند که گفتگو درمورد چه بود و او پاسخ داد: آن دانشمند دایرهای روی زمین کشید که یعنی من یک قرص نان میخورم. من هم خطی میانش کشیدم که یعنی من نصف نان میخورم. آن دانشمند تخم مرغی نشان داد که یعنی من نان و تخم مرغ میخورم. و من هم پیازی نشانش دادم که یعنیمن نان و پیاز میخورم. آن دانشمند پنجة دستش را به سوی من نشانه رفت که یعنی خاکبر سرت. من هم دو انگشتم را به سوی او نشانه رفتم که یعنی دو تا چشمت کور شود.
نکته مدیریتی:
درارتباط موثر از درک موضوع در طرف مقابل مطمين شوید.!!
روزی دانشمندی به شهر ملانصرالدین وارد میشود و میخواهد با دانشمند آن شهرگفتگویی داشته باشد. مردم، چون کسی را نداشتند، او را نزد ملانصرالدین میبرند. آندو روبروی هم مینشینند و مردم هم گرد آنها حلقه میزنند. آن دانشمند دایرهای روی زمین میکشد. ملانصرالدین با خطی آن را دو نیم میکند. دانشمند تخم مرغی از جیب درمیآورد و کنار دایره میگذارد. ملانصرالدین هم پیازی را در کنار آن قرار میدهد. دانشمند پنجه ی دستش را باز میکند و به سوی ملانصرالدین حواله میدهد.ملانصرالدین هم با دو انگشت سبابه و میانی به سوی او نشانه میرود. دانشمند برمیخیزد، ازملانصرالدین تشکر میکند و به شهر خود بازمیگردد.
مردم شهرش از او درباره ی گفتگویش میپرسند و او پاسخ میدهد که: ملانصرالدین دانشمند بزرگی است. من در ابتدادایرهای روی زمین کشیدم که یعنی زمین گرد است. او خطی میانش کشید که یعنی خط استواهم دارد. من تخم مرغی نشان او دادم که یعنی به عقیده ی بعضیها زمین به شکل تخم مرغاست. و او پیازی نشان داد که یعنی شاید هم به شکل پیاز. من پنجة دستم را باز کردم که یعنی اگر پنج تن مثل ما بودند کار دنیا درست میشد و او دو انگشتش را نشان دادکه یعنی فعلاً ما دو نفریم.
مردم شهر ملانصرالدین هم از او پرسیدند که گفتگو درمورد چه بود و او پاسخ داد: آن دانشمند دایرهای روی زمین کشید که یعنی من یک قرص نان میخورم. من هم خطی میانش کشیدم که یعنی من نصف نان میخورم. آن دانشمند تخم مرغی نشان داد که یعنی من نان و تخم مرغ میخورم. و من هم پیازی نشانش دادم که یعنیمن نان و پیاز میخورم. آن دانشمند پنجة دستش را به سوی من نشانه رفت که یعنی خاکبر سرت. من هم دو انگشتم را به سوی او نشانه رفتم که یعنی دو تا چشمت کور شود.
نکته مدیریتی:
درارتباط موثر از درک موضوع در طرف مقابل مطمين شوید.!!