✳️ در دل هر ساختی، تخریبی است!

بمناسبت سالروز تولد جوزف شومپیتر، مبتکر ایده «تخریب خلاق» در اقتصاد

جوزف شومپیتر، سیاستمدار و اقتصاددان اتریشی-آمریکایی است که برای مدت زمان کوتاهی نیز در سال 1919، وزیر امور مالی اتریش بود. او که یکی از تاثیرگذارترین اقتصاددانان قرن بیستم بود، مفهوم «تخریب خلاق» را در علم اقتصاد باب کرد.
مفهومی که بر جایگزین شدن نوآوری‌های جدید با ابزارهای قدیمی تاکید می‌کند و تاثیر آن بر اقتصاد را نشان می‌دهد. 

او می‌نویسد: «نوآوری در ذات خود خلاقانه است. ایده‌هایی هستند که می‌توانند جهان ما را تغییر بدهد، تجاری شوند و اقتصاد را به نحوی بنیادین تغییر دهند. کارآفرین با این کار شغل‌های جدیدی می‌سازد و ثروت تولید می‌کند اما این جنبه خوب قضیه است. جنبه تاریکی نیز وجود دارد: نوآوری در عین حال مخرب نیز هست.
ایده‌های جدید ایده‌های قدیمی را از بین می‌برند، صنایع قدیمی را ورشکسته می‌کنند و کارگران آن صنایع از کار بیکار می‌شوند.»

شومپیتر معتقد است نوآوری، نیروی محرکه رشد اقتصادی است، اما در عین حال می‌تواند منجر به اختلال و از بین رفتن صنایع و مشاغل موجود شود. به عبارت دیگر، تخریب خلاقانه باعث ایجاد روندی دو وجهی در اقتصاد می‌شود که از یک سو خلق و از سوی دیگر نابود می‌کند.
شومپیتر این مفهوم را با اشاره به نوآوری‌های فرآیند تولید که موجب افزایش بهره‌وری می‌شوند، توصیف کرده است و نتایج حاصل از آن همچنان در نظریات و تحلیل‌های اقتصادی کاربرد دارد. 

*او اقتصاددانی هنجارشکن بود که دیدگاهی متفاوت با دیگر اقتصاددان‌های عصر خود داشت.*
رقابت از دیدگاه شومپیتر، ارتباطی با تعداد شرکت‌های موجود در زمان حال ندارد، بلکه زمانی که سازمان‌ها و شرکت‌های جدید بتوانند به سادگی وارد بازار کار و رقابت شده و برای رقیبان خود، چالش ایجاد کنند، آن کشور یک اقتصاد رقابتی دارد.

شومپیتر به ما می‌آموزد که تسهیل در روند واردات و راه‌اندازی کسب‌وکارها، باعث دستیابی مردم به انواع کالاهای باکیفیت، با بهترین قیمت می‌شود.
از طرفی صدور مجوز کسب‌وکار برای شرکت‌ها، با اما و اگرهای فراوان موجب دسترسی سخت‌تر مردم به کالای خوب و اصیل شده و این کمبود به وجود آمده، افزایش قیمت و رانت را در پی خواهد داشت./ قواعدبازي

✳️ جهان جدید مدیران مالی

✅ در حالی که وارد سال ۲۰۲۴ شده‌ایم که کسب و کارها باید برنامه‌های استراتژیک خود را ادامه دهند و از سرمایه‌گذاری‌های بی‌سود صرف‌نظر کنند و سرمایه‌گذاری‌های کلیدی به موقع را در اولویت قرار دهند.
🔸توانایی چابک ماندن بیش از هر زمان دیگری مهم است و آنهایی که توانستند استراتژی‌های خود را به سمت این مدل پایدارتر هدایت کنند، برای رویارویی با چشم‌انداز اقتصادی پویا مجهزتر خواهند بود.

🔻 در زیر، ما به چهار روند اساسی که تیم‌‌‌های مالی موفق برای رسیدن به موفقیت در سال ۲۰۲۴ با آنها مواجه خواهند شد، می‌‌‌پردازیم:

1️⃣ مدیران عامل به مدیر مالی به عنوان یک متحد نگاه خواهند کرد
در دوره‌‌‌های چالش‌‌‌برانگیز اقتصاد، مدیرعامل به یک تیم مالی نیاز دارد تا نشان‌‌‌دهنده اهداف راهبردی برای بقیه سازمان باشد.

2️⃣ دفتر مالی به مکان جذاب‌تری برای فارغ‌التحصیلان تبدیل خواهد شد
مدیران مالی و تیم مالی از حباب «فقط مالی» خارج می شوند پس گروه جدیدی از متخصصان جوان و ماهر را دور هم جمع می شوند که مسوولیت‌های سنتی متخصصان مالی را تغییر می‌دهند. نه تنها این، بلکه متخصصان جوانی که وارد این حوزه می‌‌‌شوند، ترکیبی از شایستگی مالی و توانایی فناوری خواهند داشت.

3️⃣ کسب و کارها مدال هوش مصنوعی خواهند داشت
اکنون بیش از هر زمان دیگری، رهبران مالی نیاز به مدرن‌سازی با فناوری برای حذف فرآیندهای دستی دارند و در عین حال باید نظارت و کنترل را افزایش دهند. سال گذشته سالی بود که ابزارهای هوش مصنوعی واقعا برای بسیاری از مشاغل مطرح شد و اکنون یک تمایز رقابتی برای تیم‌های مالی است. هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی می‌توانند برای حساب‌های پرداختنی (AP) و امور مالی فرصت های خوبی ایجاد کند.
4️⃣تیم مالی با یک چالش مدیریتی متفاوت روبه‌رو خواهد شد
در سال ۲۰۲۴ شاهد خواهیم بود که بسیاری از کسب و کارها مجبور به عقب‌‌‌نشینی از توسعه بین‌المللی یا جاه‌‌‌طلبی‌‌‌های مبتنی بر محصول هستند. دانستن اینکه چه چیزی را باید عقب‌نشینی کنید و چه چیزی را به سرمایه‌گذاران ارائه نکنید، نیاز به یک رهبر استراتژیک دارد که در زمینه‌های کسب و کار با بهترین بهره‌وری و حاشیه سود قابل مشاهده باشد./ قواعدبازی

✳️ ثروتمندترین کشورهای جهان در ۳ معیار

✅ موفقیت اقتصادی یک کشور را چگونه می‌سنجید؟

معیار کلاسیک «تولید ناخالص داخلی سرانه»، رونق اقتصادی فردی را نشان می دهد. تولید ناخالص داخلی (GDP) مجموع ارزش پولی یا بازاری همه کالاها و خدمات نهایی تولید شده در مرزهای یک کشور طی یک دوره زمانی خاص است. این شاخص به عنوان معیاری که کل تولید داخلی را در خود جای داده شناخته می‌شود و نشانگر امتیاز یک کشور در زمینه سلامت اقتصادی است.اما مقایسه کشورها با این معیار ، به سادگی همه داستان سلاملت و رشد اقتصادی را بیان نمی کند. برای دریافت ایده بهتر از استانداردهای زندگی شهروندان یک کشور، باید ببینید که پول شما تا چه اندازه همراه با تعدیل بهره وری نیروی کار ارزش و قدرت خرید دارد.
نموداری که در پست بالا مشاهده کردید، ثروتمندترین کشورهای جهان با سه معیار مختلف بر اساس داده‌های The Economist و Sondre Solstad نشان می‌دهد. همه ارقام به دلار آمریکا هستند.
ثروتمندترین کشورهای جهان، بر اساس تولید ناخالص داخلی سرانه
همانطور که جدول زیر نشان می دهد، کشورهای کوچکتر بسیار بهتر عمل می کنند - از بین 10 کشور ثروتمند برتر، هشت کشور زیر 10 میلیون نفر جمعیت دارند. لوکزامبورگ که بخش فعالیت‌های مالی آن 25 درصد از تولید ناخالص داخلی آن را تشکیل می دهد، ثروتمندترین کشور جهان از نظر تولید ناخالص داخلی سرانه است.
این کشور با جمعیت تنها 660000 نفر، بهشت مالیاتی نیز در نظر گرفته می شود و به دلیل سیاست های مالیاتی مطلوب، سرمایه گذاری خارجی را تشویق می کند. با توجه به ثروت قابل توجه کشور کوچک، شهروندان آن از آموزش، مراقبت های بهداشتی و حمل و نقل رایگان برخوردار هستند.
برمودا مانند لوکزامبورگ به عنوان بهشت مالیاتی شناخته می شود. چندین شرکت چندملیتی، میلیاردها نفر را در این کشور جزیره‌ای پناه می دهند - از جمله گوگل که در سال 2017 مبلغ 23 میلیارد دلار را به یک شرکت انتقال داد تا هزینه های مالیات خارجی را کاهش دهد.
سنگاپور با سرانه تولید ناخالص داخلی 82808 دلاری، ثروتمندترین کشور آسیا به دلیل نقش آن به عنوان یک مرکز جهانی برای امور مالی، تجارت و گردشگری است.
یک لنز جدید: برابری قدرت خرید (Purchasing Power Parity -PPP)
روش دیگری برای مقایسه کشورها، محاسبه «تولید ناخالص داخلی سرانه را بر اساس قیمت نسبی کالاها و خدمات» است تا تفاوت در هزینه زندگی و قدرت پول محلی را در نظر بگیرد. محاسبه شاخص ppp برابری قدرت خرید (یا آنگونه که تلفظ می‌شود: «پرچس پاور پریتی») مشخص می‌کند اگر تمام کشورها از یک ارز استفاده می‌کردند، برای خرید کالاها و خدمات چقدر هزینه داشتند. به بیان دیگر این شاخص نرخی است که یک ارز باید به آن مبادله شود تا قدرت خرید یک ارز دیگر را داشته باشد.

🔹این مقایسه واضح تری از استانداردهای زندگی در بین کشورها ارائه می دهد زیرا ارزش یک دلار می تواند کالاهای بیشتری را در کشورهای مختلف خریداری کند. در زیر نشان می‌دهیم که چگونه کشورها بر اساس این معیار، که به عنوان تولید ناخالص داخلی سرانه تعدیل شده با برابری قدرت خرید (PPP) شناخته می‌شود، عملکرد متفاوتی دارند:
نگاهی به ثروتمندترین کشورهای جهان به این صورت نشان می دهد که استانداردهای زندگی در سنگاپور بالا است، زیرا واحد پول آنها می‌تواند فراتر از سایر کشورها باشد. اغلب کشورهای ثروتمندتر در نتیجه بهره وری نیروی کار بالاتر، فناوری پیشرفته و عوامل دیگر، قیمت‌های بالاتری خواهند داشت.
به همین ترتیب، امارات متحده عربی با پیشی گرفتن از سوئیس و آمریکا، به 10 کشور برتر صعود می کند. این کشور به عنوان یکی از بزرگترین کشورهای تولیدکننده نفت در سراسر جهان، در سال 2022 صد میلیارد دلار درآمد نفتی به دست آورد که معادل حدود صد هزار دلار برای هر شهروند است.
ثروتمندترین کشورهای جهان، با ساعت کار تنظیم شده است
چگونه رتبه بندی هنگام محاسبه بهره وری تغییر می کند؟
تولید ناخالص داخلی (GDP) سرانه بر اساس برابری قدرت خرید (PPP) که بر اساس ساعات کار به ازای هر نفر محاسبه می شود، یک شاخص اقتصادی کلیدی است که هم تولید اقتصادی و هم ورودی نیروی کار در یک کشور را در نظر می گیرد. اقتصادهایی که دارای نیروی کار با کیفیت و مولد با استانداردهای زندگی قوی هستند، با استفاده از این معیار، رتبه خوبی دارند.
تولید ناخالص داخلی سرانه بر اساس PPP تنظیم شده بر اساس ساعات کار به ازای هر نفر، درک جامع تری از بهره وری اقتصادی را با در نظر گرفتن نه تنها تولید (GDP) بلکه همچنین ورودی نیروی کار ارائه می دهد.

این شاخص، همبستگی بین میانگین ساعات کار و سطح تولید ناخالص داخلی سرانه نقش کارایی نیروی کار و جبران خسارت را در عملکرد اقتصادی برجسته می کند. در نتیجه، ترکیب تولید ناخالص داخلی سرانه بر اساس PPP و تعدیل ساعت‌های کار به ازای هر نفر، چشم‌انداز متفاوتی را در مورد رفاه اقتصادی یک کشور با در نظر گرفتن تولید و ورودی نیروی کار ارائه می‌دهد.
در این مورد نروژ بهترین رتبه جهانی را دارد. این نمایش قوی احتمالاً تحت تأثیر ساعات کار کمتر در مقایسه با جمعیت آمریکا به دلیل کمک هزینه تعطیلات بیشتر و سایر عوامل است.
در همین حال، ایالات متحده از نظر تعدیل ساعات کار در جایگاه یازدهم قرار دارد و کشورهای عمدتاً اروپای غربی در رتبه بندی بالاتر هستند.
نکته مهم این است که ثروتمندترین کشورهای جهان را نمی توان تنها با یک معیار درک کرد. تنها با نگاه کردن به طیفی از معیارها است که می توانیم ببینیم که کشورها چگونه در رتبه بندی بسته به معیار و معیارهای انتخابی متفاوت هستند.
بازنشراز: کانال بنیادهم آفرینی آینده