مدیریت اجرایی
3.04K subscribers
12.9K photos
788 videos
1.32K files
4.6K links
ارایه به روز ترین اطلاعات ، دانش، مهارت وتوانایی در خصوص مدیریت ،سازمان واقتصاد زیر نظر دکتر امیرصادقی(پژوهشگر،مشاور و مدرس درزمینه کسب وکار) تاسیس کانال ۲۰۱۵
(۰۹۱۲۳۱۱۶۴۷۳) تلفن همراه
Download Telegram
...ادامه
✳️متاسفانه، اثر جانشینی دارای قابلیت انتقال‌پذیری نیز است. هنگامی که برای یک فعالیت (که مسوولیت نرمال و معمول فرد است) پول پرداخت می‌کنیم، فعالیت‌های فرعی هم چون نوآوری را نامطلوب جلوه می‌دهیم. برونو فری این امر را با استفاده مفهوم سیاست‌های محیطی تشریح می‌کند. انگیزه مالی به‌منظور مشارکت در فعالیت‌های آگاهانه محیطی ممکن است برای یکسری رفتارهای ایزوله شده موثر باشد، اما در سایر فعالیت‌های محیطی به‌عنوان یک ضدانگیزه ظاهر خواهد شد، جایی که پاداش مالی حضور ندارد و از این طریق جانشین یک رفتار مطلوب فراگیر می‌شود، بنابراین اگر افرادی را برانگیخته و راغب به بازیافت قوطی‌های آلومینیومی می‌کنیم و برای آن پاداشی در نظر می‌گیریم، تمایل آنها را نسبت به بازیافت بطری‌های شیشه‌ای کاهش می‌دهیم. وجود پاداش‌های غیرذاتی می‌تواند بسیاری از معادلات را برهم بزند. پاداش‌های مالی می‌تواند همچون انگیزه‌ای کوتاه‌مدت عمل کند؛ یا بدتر، به‌عنوان نشانه‌ای باشد که انگیزه ذاتی و طبیعی فعالیت را جبران‌پذیر جلوه دهد و فرد در ازای آن فعالیت انتظار جبران و پاداشی را داشته باشد. در مقیاس وسیع، نوآوری برای گروه‌هایی مانند بخش R&D، تنها یک مسوولیت ابتدایی برای افراد نیست، بلکه امری معمول نسبت به جایگاه و نقش‌شان است. از آنجایی که نوآوری امری معمول و مهم در موقعیت و مقام فرد به شمار می‌رود، تاثیرات رفتاری سنتی ممکن است نقش کمرنگ‌تری داشته باشند و بنابراین ممکن است افراد راحت‌تر از طریق انگیزه‌های خارجی و غیرذاتی برانگیخته شوند. اما این امر اغلب برای کارگران آگاه و با بصیرت صادق نیست.‌ این افراد غالبا توانایی‌های مبتنی بر نوآوری خود را به گونه‌ای هدایت می‌کنند که محدودتر شود تا آنها را از مسوولیت روزانه خود دورتر نکند. همچنین، آنها پا به پای بخش تحقیق و توسعه یا موسسات تحقیقی به‌کار خود ادامه می‌دهند. به همین دلیل، این افراد نوآوری را به‌عنوان یک شغل روزانه در نظر نمی‌گیرند. در مقابل، مشارکت در این فعالیت‌ها خود را از طریق اعمال دارای انگیزه ذاتی بیشتر نشان می‌دهد. این تلاش‌های نوآورانه لزوما و صریحا تعریف شده نیستند و همواره با مقدار زیادی نااطمینانی همراه هستند. در مواردی از این دست، محرک‌های خارجی مانند پول به راحتی قابل مدیریت نیستند. بادوری سارادیندو و کومار همانت، دو محققی که در این زمینه در حال مطالعه هستند این نوع مشارکت را نوآوری «مبدا» می‌نامند و اضافه می‌کنند که انگیزه‌های مالی محرک اولیه برای برانگیختن رفتارهای ارادی نیست.

برخلاف محیط‌های R&D که در آنها نوآوری فرآیندی طولانی و پرخرج محسوب می‌شود، نوآوری‌های مبدا غالبا کوچک هستند و توسعه‌دهنده چیزهایی است که در حال حاضر وجود دارند. این گونه از نوآوری‌ها به‌صورت کامل در درون سازمان اجرا می‌شوند. تلاش در جهت تجاری‌سازی، این نوآوران را پیگیر رفع کوچک‌ترین مشکلات سازمانی در اصول روزانه می‌کند. نوآوری‌های مبدا جز اعمال خلاق و مبتکرانه کارگران آگاه است. آنها مشکلات را می‌بینند، تجربه کسب می‌کنند و در نهایت راه حل را کشف می‌کنند. در مقام مقایسه تاثیرات ناگهانی پاداش‌های مالی و ضرورت نوآوری‌های مبدا در سازمان‌ها، جای تعجب نیست که چگونه افراد را به طریقی برانگیخته و تشویق کنیم که منحصرا سیستم تشویق درونی آنها را تحت تاثیر قرار دهیم. اثر جانشینی، وارد کردن محرک‌های خارجی را پیچیده‌تر می‌کند. این به آن معنا نیست که پول به‌صورت کلی بی‌تاثیر است، بلکه پول تنها محرک اولیه نیست. با توجه به اینکه برخی پاداش‌ها جانشین نوآوری می‌شوند، سازمان‌ها می‌توانند از اقتصاد رفتاری برای افزایش مشارکت افراد استفاده کنند که در حقیقت به آن اثر مکمل می‌گویند.انگیزه‌های معنادار هم در حالت تاثیرات محیطی و هم در حالت پاداش پیشنهاد شده به کسانی که می‌خواهند نوآور باشند، اغلب شکل‌دهنده نوعی پویایی اجتماعی است که بخشی از یک سیستم پاداش به حساب می‌آید. از آنجا که تصمیم برای سهیم بودن در رفتار نوآورانه شامل فرآیند روانی پیچیده‌ای است، لازم است تا این رفتار را به طریقی چند مرحله‌ای هدایت کرد. به این منظور، توجه به سه جنبه اجتماعی می‌تواند به ترویج نوآوری در محیط مبدا کمک کند. ابتدا، چالش نوآوری و پاداش‌های اجتماعی که میل به تملک شرکت‌کنندگان برای ابزار بسیار قدرتمند است. دوم، سازمان‌ها می‌توانند سیستم پاداش‌های اجتماعی را اجرا کنند؛ حتی اگر نوآوری همواره ممکن و کارساز نباشد. در نهایت، تحریک و برانگیختن افراد سازمانی می‌تواند افراد را با میل خود وادار به نوآوری کند.
...ادامه

✳️برافروختن روحیه رقابتی
هر سازمانی با مشکلات خاص بسیاری روبه‌رو می‌شود که نیازمند هدایت و رهبری هریک از این مشکلات است. مسائلی همچون تکمیل فرآیندهای ناقص، رسیدن به نقطه تعادل در بازار تقاضا، یا ایجاد راه‌حل‌های تکنیکی بدون تیمی که متصدی توسعه راه‌حل باشد، از این دست مشکلات هستند. در مقابل، اگر کسی برای تدارک راه‌حل نوآورانه برانگیخته نشود، ممکن است آن مشکل رها شود و هیچ‌گاه توجه کافی به آن نشود. یا در حالتی بدتر، هیچ‌یک از افراد تیم مجهز به تجهیزات کافی نباشند و در نتیجه نتوانند راه حلی عملی ارائه دهند. در چنین مواردی، یک تورنمنت نوآوری شایسته توجه است. تورنمنت نوآوری مشکلات را به گوش شنونده خارجی و داخلی می‌رساند و با استفاده از تجمیع منابع به بهترین راه‌حل دست می‌یابد و این دقیقا در برابر ارائه پاداش‌های مالی و غیرمالی است. ظاهرا، به نظر می‌رسد سیستم ترغیب از طریق پاداش رابطه تنگاتنگی با پاداش‌های نقدی دارد. اگرچه به نظر می‌رسد برخلاف منطق بحث شده در این مقاله باشد اما محققان بر این باورند که پاداش‌های ذاتی همواره برای شرکت‌کنندگان وجود دارد.

پاداش‌های ناپیدای شرکت‌کنندگان
اقتصاد رفتاری به دیگر عوامل ترغیب‌کننده‌ای نیز اشاره می‌کند که به ترقی کارمندان شرکت‌کننده در این فرآیند کمک می‌کند و اثر جانشینی را در بلندمدت کاهش می‌دهد. مخصوصا، اگر تعداد شرکت‌کنندگان در یک رقابت زیاد باشد، بسیاری از شرکت‌کنندگان می‌دانند که به احتمال زیاد در ازای نوآوری چیزی عاید آنها نخواهد شد. یک منفعت برجسته تورنمنت نوآوری، انگیزه شهرت و اعتبار است که به‌صورت ذاتی به برنده این تورنمنت خواهد رسید. صرف‌نظر از اندازه کسب‌وکار، منفعت به دست آمده از طریق شهرت و اعتبار منجر به تشویق دیگر شرکت‌کنندگان در تورنمنت می‌شود. این امر بیان‌کننده یک نیاز ذاتی برای کسب اعتبار اجتماعی از سایر گروه‌ها است که به آن برهان اجتماعی نیز می‌گویند.شواهد حاکی از آن است که حتی آنهایی که در جریان رقابت پیروز نمی‌شوند نیز از منافع سایر شرکت‌کنندگان منتفع می‌شوند. این امر خصوصا در مواقعی نمود پیدا می‌کند که تیم‌های شرکت‌کننده در رقابت دارای وظایف متداخلی باشند. کار کردن روی چنین مشکلاتی در تیم منجر به، به‌وجود آمدن حس اجتماع در درون گروه می‌شود. اعضای این اجتماع که در حل مساله مشارکت دارند، انگیزه‌ای ذاتی را جهت تقویت آگاهی و دانش گروه توسعه می‌دهند. استفاده از یک تورنمنت طراحی‌شده دقیق، سطح رضایت جدیدی را در قالب مشارکت جهت حل مشکل فارغ از هرگونه تلاشی به‌منظور برنده شدن برای افراد به ارمغان می‌آورد. همچنین، ممکن است به‌دلیل رقابت درونی و به سبب این احتمال که مشارکت در حل مشکل به‌صورت مستقیم افراد دخیل در امور را منتفع سازد، شاهد اثرات قوی‌تری نیز باشیم.
✳️ نقش تعهد در نگرش سازمانی ابعاد و چارچوب‌ها

نگرش، ارزیابی یا برآوردی است که به‌صورت مطلوب یا نامطلوب، درباره شیء، فرد یا رویداد صورت می‌گیرد. نگرش، بازتابی از شیوه احساس فرد نسبت به یک چیز یا موضوع است. زمانی که می‌گوییم کاری را دوست داریم، در واقع نگرشمان را نسبت به آن کار بیان کرده‌ایم. یک شخص می‌تواند هزاران نگرش داشته داشته باشد؛ ولی در رشته بهبود سازمانی به آن دسته از نگرش‌ها که مربوط به شغل و سازمان است، توجه می‌شود. مدیران به نگرش‌های مهم کارکنان توجه کرده و عملکرد ضعیف آنان را به نگرش منفی‌شان نسبت به‌کار نسبت می‌دهند.



🔶 نگرش از سه جزء متمایز ولی مرتبط به هم تشکیل شده است:
• جزء شناختی1: ادراک فرد از ویژگی‌های متمایز شیء
• جزء عاطفی2: احساس تمایل یا عدم تمایل فرد به شیء
• قصد رفتاری3: رفتار فرد نسبت به شیء و اینکه فرد درباره آن شیء چه می‌گوید.

🔷 شکل‌گیری نگرش
باورها و میزان و نوع اطلاعات فرد درباره شیء نقش مهمی در شکل‌گیری نگرش ایفا می‌کند. باورهای افراد به چندین طریق شکل می‌گیرد: تربیت خانوادگی، گروه‌های اجتماعی مثل گروه همتایان و گروه‌های کاری.اگر باورهای مثبت درباره شیء داشته باشیم نگرش ما نسبت به آن شیء مثبت خواهد بود. اطلاعات در مورد یک شیء، از منابع عمده‌ای همچون مشاهده یا از منابع دست دوم همچون رادیو، تلویزیون، روزنامه و مجلات به‌دست می‌آید. اگر اطلاعات به‌دست آمده، باورهای مثبتی را در مورد شیء شکل دهد، ممکن است نگرش مثبتی را در رابطه با آن شیء پیدا کنیم.

🔶 انواع نگرش‌های شغلی
نگرش‌های سازمانی را می‌توان در این موارد طبقه‌بندی کرد:
1- رضایت شغلی: نگرش کلی فرد درباره کارش. کسی که رضایت شغلی او بالاست، نسبت به شغل خود نگرش مثبتی دارد.
2- وابستگی شغلی: درجه و میزانی که شخص کار یا شغل خود را می‌شناسد و به صورت فعال در آن مشارکت می‌کند.
3- تعهد سازمانی: باور قاطع فرد در پذیرش ارزش‌ها و اهداف سازمان و تمایل به تلاش بیشتر و حفظ عضویت در سازمان.
در این بین نقش تعهد سازمانی با توجه به ابعاد پیچیده آن و نیز میزان تاثیرگذاری ویژه آن می‌تواند بسیار تاثیرگذار باشد.
بنا بر تعریف وایت white تعهد شامل سه عرصه مهم از احساس یا رفتار فردی است که در سازمان مشغول به‌کار است: اعتقاد به سازمان و پذیرش اهداف و ارزش‌هایش، تمایل به سعی و تلاش برای سازمان ورای آنچه در قراردادش با سازمان درج شده است و تمایل به عضویت و ماندن در سازمان. سالانسیک، salaneik تعهد را حالتی می‌داند که در آن فرد با اعمال خویش و از طریق این اعمال اعتقاد می‌یابد که به فعالیت‌هایش تداوم بخشد و مشارکت خود را در انجام دادن آنها حفظ کند، به بیان دیگر تعهد زمانی واقعیت می‌یابد که فرد نسبت به رفتار و اقدامات خود احساس مسوولیت و وابستگی کند. پورتر و همکاران، تعهد سازمانی را حمایت از اهداف سازمان، تلاش برای تحقق اهداف آن و تمایل به عضویت در آن تعریف کرده‌اند (به نقل از براون).

🔷 روان‌شناسان صنعتی و سازمانی دو نوع تعهد را مطرح کرده‌اند:
1- تعهد عاطفی یا نگرشی
2- تعهد رفتاری یا متناوب
در تعهد عاطفی، کارکنان با سازمان همانند می‌شوند و ارزش‌ها و نگرش‌های سازمان را درونی می‌کنند و خواسته‌هایشان در سازمان اجابت می‌شود. در تعهد رفتاری، کارکنان با عوامل محیطی مثل حقوق و ارشدیت به سازمان متکی‌اند که در صورت فقدان آنها این نوع تعهد از بین خواهد رفت. دسته بندی دیگر از تعهد سازمانی شامل، تعهد حرفه‌ای و تعهد سازمانی است. برخی از پژوهشگران معتقدند: تعهد حرفه‌ای و سازمانی با هم در تعارض است و رابطه ناسازگاری با یکدیگر دارند. در مقابل، برخی پژوهشگران از جمله محققان اخیر، معتقدند که تعهد حرفه‌ای و سازمانی الزاما سازه‌های متعارض و ناسازگاری نیستند، بلکه می‌توانند همبستگی معنی‌داری با یکدیگر داشته باشند؛ به‌گونه‌ای‌که در سازمان‌ها می‌توان شاهد سطح بالای هر دو نوع تعهد بود.
✳️کار تیمی را تمرین کنیم
خوشبختانه این فرهنگ در ساختار سنتی ایران وجود داشته اما جای تاسف اینجاست که ما این سرمایه گرانبها را به تبعیت بریدن از ساختار سنتی به فراموشی سپرده‌ایم یا به اصطلاح صحیح‌تر از آن دل کنده‌ایم و قاعدتا فرزندانمان نیز از این ساختار بریده و با آن بیگانه‌اند.
این بریدن حاصل تفکر اشتباهی است که معتقد بود تخصصی شدن یعنی جدا شدن! در صورتی که معنای واقعی تخصصی شدن، تخصص یافتن در یک جزء از کار در کنار دیگران است. یکی دیگر از اشتباهات ما در این زمینه، کوتاهی در آموزش مهارت کار تیمی به فرزندانمان بوده، البته با همه این تفاسیر راه‌حل پیش‌روی ما این است که یک دوره جدی توانمندسازی برای جوانان برگزار کنیم، البته برای اینکه در آینده با این مشکل دوباره روبه‌رو نشویم باید به کودکانمان از همان دوران دبستان شیوه زندگی کردن، با هم کار کردن و ... را آموزش بدهیم تا این خلأیی که طی ۴-۵ دهه پیش آمده از بین برود. نکته اساسی که نباید از آن غافل شد این است که کار تیمی یکی از ضرورت‌های جامعه است. دلیل این ضرورت این است که هر فرد در جامعه زندگی و کار می‌کند. در دنیای امروزی هیچ کاری را نمی‌توان یافت که یک نفر به تنهایی بتواند آن را به سرانجام برساند؛ با استناد به همین اصل زمانی که فردی کاری را شروع می‌کند فرد یا افرادی به او اضافه می‌شوند در این حالت یک تیم تشکیل شده است. مرحله بعدی این است که اعضای تشکیل‌دهنده تیم با مقوله «با هم کار کردن» آشنا باشند؛ افرادی که در یک گروه وظایفی دارند و با هم کار می کنند از خلقیات متفاوتی برخوردارند و هنر آنها در این است که با تمام این تفاوت‌ها بتوانند در کنار هم اهدافشان را دنبال کنند. نبود یا کاستی کار تیمی بازتاب‌هایی در جامعه دارد که یکی از مهم‌ترین آنها عدم توسعه در ابعاد مختلف آن است. درواقع جوامعی که در پی توسعه هستند باید به کار تیمی و زیرساخت‌های اولیه آن که همان فرهنگ‌سازی است، بها بدهند. در جوامعی که در این حوزه در آنها کاستی‌هایی به چشم می‌خورد، افراد، انباشت یا ارزش‌افزوده‌ای در زندگیشان ندارند. شاید برخی کمرنگ بودن فرهنگ کار تیمی در میان جوانان را به عدم پشتکار این قشر ارتباط دهند اما مساله این نیست. درواقع جوان امروزی، نیاموخته به صورت تیمی کار کند؛ کسانی هم که شاغل هستند با تجربه و آموزش و خطا آموخته‌اند که چطور با دیگران در یک گروه کار کنند. جوان امروزی کار گروهی را تمرین نکرده و با ضرورت‌ها و منافع آن آشنا نیست و شاید برای همین ،گرایشی به کار تیمی ندارد. به نظر می‌رسد نظام آموزشی می‌تواند با شفاف‌سازی ضرورت‌ها و منافع کار گروهی، این مقوله را به جامعه بیاموزد، البته در دوره جوانی که زمان ورود به جامعه و برعهده گرفتن مسئولیت است این مهارت باید نهادینه شده باشد اما اگر در این زمینه کوتاهی شده، وظیفه نظام اجتماعی، سازمان فنی‌و حرفه‌ای، سازمان‌های اجتماعی،سازمان بهزیستی،کمیته امداد و دانشگاه‌هاست که این کاستی را پوشش دهند تا جوان توانمند شود. به اعتقاد من فارغ‌التحصیلان دانشگاهی باید طی دو ترم کار و حرفه‌ای را بیاموزند. نبود این دوره آموزشی آسیب‌های زیادی را در ابعاد مختلف در پی دارد. یکی از موانع بزرگی که سر راه کارهای تیمی در ایران وجود دارد این است که افراد منافع کار تیمی را نمی‌بینند، البته بزرگ بودن دولت نیز یکی دیگر از موانع است؛ دولت تلاش دارد تمام کارها را خود به تنهایی انجام دهد مانند مادری که سعی دارد تمام کارها و مسئولیت‌های خانواده را به تنهایی بر دوش بکشد و در این راه، هم خود را آزار می‌دهد و هم بقیه را تنبل بار می‌آورد. راه‌حل از بین رفتن این مانع ،کوچک شدن دولت و واگذاری کارها به خود مردم است.
✳️ممکن است از نظر شما بین مدیر بودن یا رهبری کردن در سازمان تفاوت زیادی وجود نداشته باشد اما برای پرسنل شما تفاوت این دو واژه بسیار زیاد است و این تفاوت در عملکرد و کارآیی آنها بی‌اندازه نقش دارد و تاثیرگذاری هر یک از این نقش‌ها بسیار متفاوت است.

مدیر بودن الزاما به معنی رهبری کردن نیست. فهرست 10 تفاوت شاخص بین این دو مفهوم را در زیر می‌توانید مشاهده کنید:

1. مدیر همه چیز را می‌داند، رهبر تیم دائما در حال یادگیری است.

2. مدیر جواب می‌دهد، رهبر سازمان دنبال راه‌حل می‌گردد.

3. مدیر بیشتر از آنچه می‌شنود حرف می‌زند، رهبر سازمان بیشتر از آنچه حرف می‌زند می‌شنود.

4. مدیر هدایت می‌کند، رهبر تربیت می‌کند.

5. مدیر انتقاد می‌کند، رهبر تشویق می‌کند.

6. مدیر نقاط ضعف را شناسایی می‌کند، رهبر تیم استعدادها را شناسایی می‌کند.

7. مدیر می‌گوید «من »، رهبر می‌گوید «ما».

8. مدیر دیگران را سرزنش می‌کند، رهبر سازمانی به دیگران اعتماد می‌کند.

9. مدیر از شخصیت خودش محافظت می‌کند، رهبر نقاط آسیب پذیرش را افشا می‌کند.

10. مدیر نتیجه را می‌خواهد؛ رهبر سازمان به عملکرد اهمیت می‌دهد.

هر گروه به یک مدیر احتیاج دارد اما در واقع وجود رهبر برای آنها ضروری است. بنابراین اگر به دنبال حداکثر بهره‌وری و اثرگذاری در کسب‌وکار خود هستید، سعی کنید برای تیمتان یک رهبر باشید.
✳️استاندارد 34000 منابع انسانی چیست؟

استاندارد 34000 منابع انسانی ابزار ارزیابی و آسیب شناسی فرایندها و نتایج منابع انسانی است. در این استاندارد، مدل فیلیپس (مدل ارزیابی منابع انسانی فیلیپس (EFQM))، مدل بلوغ قابلیت های منابع انسانی (PCMM) و مدل سرمایه گذاری انسانی گنجانده شده است. استاندارد 34000 از جمله استانداردهایی است که اخیرا و از سال 2001 به منظور ارزیابی و ارتقای سیستم منابع انسانی مورد استفاده قرار گرفته است.

این استاندارد دارای 5 سطح بلوغ است. هر سطح بلوغ یک مرحله تکاملی است که سطحی از قابلیت ها را برای بهبود منابع انسانی ایجاد کرده و نهادینه می کند. هر مرحله بلوغ از چندین فرایند و هر فرایند دارای چندین هدف است که اگر برآورده شوند به توانایی آن فرایند برای اثرگذاری بر منابع انسانی منجر می شود. وقتی اهداف همه فرایندها در یک سطح بلوغ برآورده شود، سازمان آن سطح بلوغ را کسب کرده و وارد سطح جدیدی از قابلیت های منابع انسانی می شود. استاندارد 34000، 20 فرایند منابع انسانی و 12 متغیر نتیجه ای و نگرشی منابع انسانی را در قالب 34000 امتیاز (20000 فرایندها و 14000 نتایج و نگرش ها)، ارزیابی می کند.

سطوح استاندارد 34000 منابع انسانی

سطح 1، صفر: در سطح صفر سازمان یک راه مستمر برای انجام کار ندارد و متناسب با مشکلات سازمان، راه حلی ارائه می شود و مشکل حل می شود. در این سطح هیچ فرایند مدونی وجود ندارد و اقدامات منابع انسانی در این مرحله پراکنده، بی ثبات، غیرمستمر و غیر مرتبط است. سازمان هایی که در سطح بلوغ هستند، مشکلات بسیار زیادی در حفظ منابع انسانی دارند. یکی از اصلی ترین مشکلات این سازمان ها، کمبود استعدادهاست. حتی برای برخی از حوزه های منابع انسانی فرایندهای تعریف شده ای وجود ندارد.

سطح 2، مقدماتی: در سطح مقدماتی سازمان مبنایی برای فرایندهای منابع انسانی ایجاد می کند. در اینجا اقدامات منابع انسانی در سطح واحد صورت می پذیرد. در سطح دوم تلاش می شود تا مشکلات واحد حل شود و مدیران قابلیت لازم را برای این کار کسب کنند.

سطح3، میانی: در سطح میانی سازمان در صدد شناسایی اقدامات عالی و یکپارچه سازی آنها در فرایندهای سازمانی است. وقتی اقدامات منابع انسانی در سطح واحد انجام شد، در مرحله سوم باید اقدامات منابع انسانی در سطح سازمان مدنظر قرار گیرد. در این سطح سازمان چارچوب کلی برای شایستگی های منابع انسانی ایجاد می کند که معماری منابع انسانی سازمان را شکل می دهد.

سطح 4، پیشرفته: در سطح پیشرفته سازمان درصدد همراستاسازی فرایندها با عملکرد کل سازمان است. در اینجا سازمان از قابلیت های ایجاد شده در سطوح قبلی استفاده می کند. حال سازمان می تواند قابلیت و عملکرد را به طور کمی اندازه گیری و مدیریت کند. از آنجا که تواسته است شایستگی های منابع انسانی را ایجاد کند و آنها را به طور کمی اندازه بگیرد، می تواند نتایج را پیش بینی کند.

سطح 5، بهینه: در پنجمین سطح بلوغ که بهینه است، سازمان در پی بهبود همه فرایندها است. در سطح پنجم کل سازمان به نوآوری و بهبود مستمر تاکید دارد. این بهبود مستمر، نتیجه قابلیت های افراد و تیم ها است. در اینجا بهبودهای مستمر در سطوح فردی، گروهی و سازمانی انجام می پذیرد. در این سطح همراستاسازی و همسوسازی اقدامات منابع انسانی بسیار حساس است.
✳️کاربرد های #داده_کاوی در بازاریابی و فروش :

🔴شناسایی مشخصات مشتریان
چه نوع مشتریانی با چه ویژگی هایی از محصولات یا خدمات شما استفاده میکنند؟
🔴 میزان خرید
اغلب مشتری برای خرید محصولات موردنیاز خود به سازمان شما می آید؟ با دانستن این مطلب بازاریاب می تواند مشتریان وفادار این فروشگاه را برای تبلیغ، مورد هدف قرار دهد.
🔴حجم خرید
مشتری در یک خرید عادی از سازمان شما چقدر خرید می کند؟
این اطلاعات کمک می کند تا بازاریاب منابع تبلیغاتی مناسب را به مشتری که بیشتر خرج می کند، اختصاص دهد.
🔴 تاخیر در خرید:
از آخرین تاریخ و زمان مراجعه مشتری چه مدتی سپری شده است؟
با پاسخ به این سوال بازاریاب میتواند دلایل عدم مراجعه یک مشتری یا گروهی ازمشتریان وفادارفروشگاه، به آن را بیابد و روشهای مناسبی را برای جذب دوباره آنها بکار بندد. در بیشتر موارد ممکن است دلیل این امر از دست دادن مشتری و مراجعه او به سازمان دیگری باشد.
🔴 شناسایی و تمایز گروه های مشتریان:
با بررسی رفتار و عملکرد مشتریان میتوان ویژگی های آنها را شناخته و افراد با ویژگی های مشابه را در گروه هایی قرار داد. مثلا یک بازاریاب موفق، با بررسی مشتری که به تازگی خانه خریده است به او پیشنهاد معامله مبلمان منزل را می دهد. احتمال پاسخ مشتری در این گونه موارد به مراتب بیشتر از دادن پیام به یک مشتری عادی است.

🔴محاسبه طول عمر مشتری:
با داشتن پروفایل (مشخصات) مشتری حاصل از داده کاوی و سیستم های استخراج دانش بسیاری از فعالیتهای بازاریابی مثل محاسبه طول عمر مشتری، آینده نگری و بررسی موفقیت یا شکست برنامه های بازاریابی بهبود یافته است.
طول عمرمشتری درک وقایع خارجی مثل تغییرمراحل زندگی مشتری یا سن اوست، که با شناخت مشخصات مشتری همراه فعالیت های تبلیغاتی حاصل می شود. بازاریاب با درنظرگرفتن طول عمر مشتری می تواند در بسیاری از هزینه ها صرفه جویی کند.

🔴آینده نگری:
پروفایل مشتری به خصوص الگوهای خرید او به بازاریاب سرنخهایی برای شناسایی مشتریان بالقوه می دهد. به عنوان مثال با داده کاوی فهمیده ایم که 90 درصد از مشتریان اسباب بازی گروه سنی 5-3سال ظرف مدت 6 ماه آینده به دنبال خرید دوچرخه خواهند بود. با این دانش یک بازاریاب میتواند مشتریان بالقوه دوچرخه بچه را شناسایی کرده و پیام های مناسبی برایشان بفرستد و این یعنی داشتن یک چشم انداز مناسب.

🔴 بررسی موفقیت یا شکست برنامه های بازاریابی:
پایگاه داده های مشتریان، اطلاعات دقیقی از نتایج حاصل از برنامه های بازاریابی را ارائه می دهد. بازاریاب می تواند از الگوهای خرید کشف شده از پایگاه داده ها و برنامه های بازاریابی برای اندازه گیری اثرات کوتاه مدت و بلندمدت برنامه ها، استفاده کند.

🔴 تجزیه و تحلیل انحراف:
دانش انحراف از نرمال برای یک بازاریاب بسیار مهم است. انحراف می تواند ناشی از یک اتفاق غیرعادی (تقلب) یا یک تغییر باشد. ابزارهای داده کاوی مثل شبکه های عصبی، روشهای قدرتمندی برای تشخیص و طبقه بندی انحرافات ارائه می دهد. مثلا خرید بیش از حد از کارت های اعتباری می تواند یک تقلب (آنومالی) را نشان دهد یا واقعا مشتری چنین خریدهایی را داشته باشد(تغییر). هنگامیکه یک انحراف به عنوان تقلب کشف شد، بازاریاب اقدامات اصلاحی برای جلوگیری ازتقلب راآغاز می کند؛ و اگر یک انحراف به عنوان تغییر کشف شد، جمع آوری اطلاعات بیشتر ضروری است.مثالی از تغییر میتواند شروع کار جدید توسط مشتری یا خرید خانه باشد. در اینگونه موارد لازم است که بازاریاب دانش خود را درباره مشتری بروز کند.

🔴 تجزیه و تحلیل روند:
روند الگوهایی است که درطی یک دوره از زمان باقی می ماند. روند میتواند درکوتاه مدت باشد مثل افزایش فوری فروش و کاهش میزان آن در یک کمپین تبلیغاتی. و یا در بلندمدت باشد مثل فروش یکسان محصول در چند سال متوالی. ابزارهای داده کاوی مانند تصویری کردن در شناخت روندهای ظریف و حتی پنهان در پایگاه داده ها، که در اکثر موارد با ابزارهای تجزیه و تحلیل سنتی مانند بخش بندی از دست رفته است؛ به ما کمک می کند. روند در تصمیم گیری های بازاریابی، برای ارزیابی برنامه های بازاریابی و یا پیش بینی فروش آینده میتواند استفاده شود.
✳️داده کاوی = هنر کشف دانش درون داده هاست ...دانشی که روز به روز اهمیت بیشتری پیدا می کند .
شالوده ی در آمد زایی و موفقیت شبکه های اجتماعی و حتی خرده فروشان موفق بین المللی داده کاوی است ...
✳️رهبری در دنیای پر شتاب
رهبری و مدیریت کردن در این اوضاع بسیار متغییر دنیا بویژه ایران، که خود بحثی کاملا جدا از دنیا دارد، کاری است بسیار دشوار، گیج کننده، پرآشوب، آزاردهنده و پراز استرس. اما در عین حال کاری است جالب، پرنشاط ، هیجان انگیز ، وجدآور و پراز خلاقیت و چالش های رشد.
اگر بتوانیم در این دنیایی که چهره واقعیت در آن پنهان است و با ابرهای تیره پوشانده شده است، زندگی کنیم و از روند امور و اتفاقات هم به سرعت آگاه شویم و این روند را به بهترین وجه تفسیرکنیم و بفهمیم که دنیا اکنون در چه وضعی قراردارد و به چه سمت و سویی می رود، آنگاه در میدان رقابت کامیاب خواهیم شد.
از طرفی باید آگاه باشیم که قدرت واقعی رئیس روبه زوال رفته است. ریاست کردن، متمرکز شدن قدرت در بالا، در دست کسی که دانایی و توان لازم را برای کنترل و هدایت کل سازمان دارد، می تواند بی نقص ترین شیوه برای اداره یک خط راه آهن، یک اداره سطح پایین دولتی،اداره امور جاری و تکراری باشد. اما این شیوه در زمانه تغییرات پرشتاب و آشوب گونه و پیش بینی ناپذیر دنیای امروز برای اداره سازمانهای امروزی کاری ساده لوحانه و بیهوده است.
مدیران و رهبران سازمانهای ایرانی اگر این موضوع را به خوبی درک کنند میتوانند وارد دنیای رقابتی امروزی شوند در غیر اینصورت تولید محصولات سابق با روشهای سنتی و با روشهای مشتری مداری شعارگونه، قطعا محکوم به فنا خواهد بود به قول معروف دیر یا زود دارد ولی سوخت و سوز ندارد...
✳️مدیر دستورالعملی
مدیران دستورالعملی ، مدیرانی هستند که خود را داناتر و کاردان تر از زیر دستانشان می دانند و این حق را برای خودشان قائل هستند که حین ارجاع کار به آنها، طرز انجام آن را نیز متذکر شوند. در واقع کم و بیش اکثر مدیران اینگونه هستند.

🔬 طرز تشخیص
اگر عادت دارید که توضیح نحوه انجام دادن هر کار را پشتوانه اجرای آن بدانید و در ارجاع کار به کارمندانتان برای اطمینان از انجام صحیح مطابق میل شما، نحوه انجام را هم توضیح میدهید شما بی شک مبتلا به این بیماری هستید...

💊طرز درمان
اگر کارمند شما به عقیده شما کاردان است، پس دست او را باز بگذارید و به او فرصت دهید که در صورت لزوم روشهای معمول و مورد نظر را با یکدیگر تلفیق کند و شیوه ای نو ابداع نماید.
از امروز سعی کنید که دائما به کارمندانتان یادآوری نکنید که کار مورد نظر شما را چگونه باید انجام دهند.
✳️ مدیر یادداشتی
مدیران یادداشتی سه دسته اند:
1. مدیرانی که به جای دستورات شفاهی، دستورات خود را یادداشت وار و در نامه ها و گزارش ها بیان می کنند.
2. مدیرانی که اصرار دارند که هر درخواست و موضوعی به صورت کتبی انجام پذیرد.
3. مدیرانی که اصرار دارند، عدم موافقت خود را به صورت کتبی اعلام دارند.

🔬 طرز تشخیص
چه مقدار از دستورات کتبی یا شفاهی شما بدون تبادل نظر با کارمندان مسئول اجرا شده است؟
به طور مثال اگر از 10 مورد، بیشتر از 5 مورد آن با یک ابلاغ کتبی یا شفاهی خشک و قاطع اجرا شده است، شما از گروه مدیران یادداشتی نوع اول هستید. آخرین گزارشها و پیشنهادات کتبی کارمندانتان را به یاد آورید، در چند مورد ارائه دهندگان پیشنهاد را به نزد خود خواسته اید و با دقت و حوصله علل مخالفت خود را تشریح کرده اید؟ اگر این اتفاق تاکنون رخ نداده است شما یک مدیر یادداشتی هستید...

💊 طرز درمان
ضمن صدور دستور و ارجاع یک امر، کارمند مربوطه را دعوت به مذاکره کنید، سپس به کارمند خود اطمینان دهید که مایل هستید نظر او را بدانید. همچنین باید وقت کافی پیدا کنید و پیشنهاد دهندگان را برای تشریح علل مخالفت خود، به اتاقتان دعوت کنید.