✳️ “برای رسیدن به اهداف، داشتن یک برنامه‌ریزی دقیق از هر چیزی مهم‌تر است. بدون نقشه، هر قدمی که برداریم می‌تواند ما را از مسیر اصلی دور کند. برنامه‌ریزی نه تنها راه را هموار می‌کند، بلکه انگیزه و تمرکز را هم برایمان به ارمغان می‌آورد.
✳️ تا حالا به این فکر کردین که شاید خودمون مانع پیشرفت شغلی‌مون شده باشیم؟
🔹گاهی عادت‌ها و تصمیم‌های ما، سرعت رشد شغلی‌مون رو کم می‌کنه یا حتی مسیرمون رو منحرف می‌کنه. توی این پست، درباره ۵ اشتباه رایج توی مسیر شغلی صحبت کردیم که ممکنه ناخواسته مرتکب بشیم. شناخت این اشتباهات کمک می‌کنه آگاهانه‌تر عمل کنیم و جلوشون رو بگیریم.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
❓شما چه تجربه‌های دیگه‌ای دارید؟
🔹گاهی عادت‌ها و تصمیم‌های ما، سرعت رشد شغلی‌مون رو کم می‌کنه یا حتی مسیرمون رو منحرف می‌کنه. توی این پست، درباره ۵ اشتباه رایج توی مسیر شغلی صحبت کردیم که ممکنه ناخواسته مرتکب بشیم. شناخت این اشتباهات کمک می‌کنه آگاهانه‌تر عمل کنیم و جلوشون رو بگیریم.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
❓شما چه تجربه‌های دیگه‌ای دارید؟
*(Successful) Democracies Breed Their Own Support Get access Arrow*
Daron Acemoglu,
Nicolás Ajzenman,
Cevat Giray Aksoy,
Martin Fiszbein,
Carlos Molina
🔘مقاله جدید دارون عجم اوغلو (برنده نوبل اقتصاد ۲۰۲۴) و همکاران در ژورنال The Review of Economic Studies که با بررسی داده‌های مربوط به ۱۱۰ کشور نشان می‌دهد که هر چقدر بیشتر افراد تحت نهادهای سیاسی دموکراتیک زندگی کنند و نظام‌های دموکراتیک نیز عملکرد موفقی در زمینه رشد اقتصادی، کنترل فساد، ثبات و صلح از خود نشان دهند، حمایت و پشتیبانی بیشتری از دموکراسی به عمل می‌آورند.
این در حالیست که رژیم‌های سیاسی ناموفق در رشد اقتصادی و تولید کالاهای عمومی معمولاً مشروعیت ایدئولوژیک خود را از دست می‌دهند.
لينك دانلود مقاله؛
https://academic.oup.com/restud/article-abstract/92/2/621/7675443?redirectedFrom=fulltext&login=false
كانال قواعدبازی
Daron Acemoglu,
Nicolás Ajzenman,
Cevat Giray Aksoy,
Martin Fiszbein,
Carlos Molina
🔘مقاله جدید دارون عجم اوغلو (برنده نوبل اقتصاد ۲۰۲۴) و همکاران در ژورنال The Review of Economic Studies که با بررسی داده‌های مربوط به ۱۱۰ کشور نشان می‌دهد که هر چقدر بیشتر افراد تحت نهادهای سیاسی دموکراتیک زندگی کنند و نظام‌های دموکراتیک نیز عملکرد موفقی در زمینه رشد اقتصادی، کنترل فساد، ثبات و صلح از خود نشان دهند، حمایت و پشتیبانی بیشتری از دموکراسی به عمل می‌آورند.
این در حالیست که رژیم‌های سیاسی ناموفق در رشد اقتصادی و تولید کالاهای عمومی معمولاً مشروعیت ایدئولوژیک خود را از دست می‌دهند.
لينك دانلود مقاله؛
https://academic.oup.com/restud/article-abstract/92/2/621/7675443?redirectedFrom=fulltext&login=false
كانال قواعدبازی
OUP Academic
(Successful) Democracies Breed Their Own Support
Abstract. Using large-scale survey data covering more than 110 countries and exploiting within-country variation across cohorts and surveys, we show that i
بخشنامه_مزد_۱۴۰۴_و_دستورالعمل_های_تبعی_.pdf
761.9 KB
بخشنامه حقوق۰۴
وزارت تعاون،کارورفاه اجتماعی
وزارت تعاون،کارورفاه اجتماعی
*یادداشت سیاستی Rema Hanna درمورد یارانه‌های همگانی:*
در این یاداشت، ابتدا اهداف سه گانه ارایه یارانه همگانی به همه مردم در کشورهای درحال توسعه (بر کالاهایی مانند سوخت، آب و برخی اقلام خوراکی مانند آرد) بررسی شده و سپس تفاوت‌های موجود بین انگیزه‌های اولیه از اجرای این طرح‌ها و آن‌چه که در عمل به اجرا درآمده، مرور شده‌است.
ایده کلی ارایه یارانه همگانی در کشورها آن است که با «نقص در سیستم ثبت اطلاعات»، امکان شناسایی فقرا نیست و لذا تنها راه چاره برای کمک دولتی به ایشان، ارایه یارانه همگانی برای کالاهایی است که افراد فقیر بیشتر مصرف می‌کنند، کالاهایی که در اقتصاد، به کالاهای inferior موسوم شده‌اند.
*نگارندگان، سه منفعت عمده زیر را برای ارایه یارانه همگانی شناسایی کرده‌اند:*
اول، شفافیت در عرضه: شاهد این که در مثال یارانه بر سوخت، مصرف کنندگان در محل دریافت سوخت، از قیمت واقعی و قیمت یارانه‌ای مطلع می‌شوند.
دوم، حمایت سیاسی: از آن جا که همه مردم از این یارانه برخوردار می‌شوند، تصویب و اجرای این طرح‌ها، از حمایت سیاسی گروه‌های مختلف بهره‌مند می‌شوند.
سوم، اثرگذاری دولت بر سبد مصرفی خانوار: برای مثال، با ارایه یارانه بر مصرف اقلام خوراکی‌ای چون شیر و تخم مرغ، دولت می‌تواند محرک افزایش غنای سبد خوراکی خانوار شود.
این در حالی است که در مقام عمل، کشورها به جای هدف گذاری بر کالاهایی پرمصرف افراد فقیر، این یارانه همگانی را به کالاهایی که طبقه‌های متوسط و ثروتمند مصرف می‌کنند، اختصاص داده‌اند و این جابجایی نقطه تمرکز، تبعات بسیاری برای کشورها به همراه داشته‌است.
*متن کامل یادداشت سیاستی صندوق جهانی پول:*
https://www.imf.org/external/pubs/ft/fandd/2018/12/developing-economies-and-social-protection-hanna.htm
دو مقاله مرتبط در همین رابطه:
١. مقاله Rema Hanna درمورد کاربرد نظریه‌ها و آزمون‌های تجربی در اقتصاد برای کاهش فقر:
https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S2214658X16300022
٢. مقاله Vivi Alatas درمورد شیوه‌های خوداظهاری برای شناسایی فقرا:
https://economics.mit.edu/files/9979
كانال قواعدبازی
در این یاداشت، ابتدا اهداف سه گانه ارایه یارانه همگانی به همه مردم در کشورهای درحال توسعه (بر کالاهایی مانند سوخت، آب و برخی اقلام خوراکی مانند آرد) بررسی شده و سپس تفاوت‌های موجود بین انگیزه‌های اولیه از اجرای این طرح‌ها و آن‌چه که در عمل به اجرا درآمده، مرور شده‌است.
ایده کلی ارایه یارانه همگانی در کشورها آن است که با «نقص در سیستم ثبت اطلاعات»، امکان شناسایی فقرا نیست و لذا تنها راه چاره برای کمک دولتی به ایشان، ارایه یارانه همگانی برای کالاهایی است که افراد فقیر بیشتر مصرف می‌کنند، کالاهایی که در اقتصاد، به کالاهای inferior موسوم شده‌اند.
*نگارندگان، سه منفعت عمده زیر را برای ارایه یارانه همگانی شناسایی کرده‌اند:*
اول، شفافیت در عرضه: شاهد این که در مثال یارانه بر سوخت، مصرف کنندگان در محل دریافت سوخت، از قیمت واقعی و قیمت یارانه‌ای مطلع می‌شوند.
دوم، حمایت سیاسی: از آن جا که همه مردم از این یارانه برخوردار می‌شوند، تصویب و اجرای این طرح‌ها، از حمایت سیاسی گروه‌های مختلف بهره‌مند می‌شوند.
سوم، اثرگذاری دولت بر سبد مصرفی خانوار: برای مثال، با ارایه یارانه بر مصرف اقلام خوراکی‌ای چون شیر و تخم مرغ، دولت می‌تواند محرک افزایش غنای سبد خوراکی خانوار شود.
این در حالی است که در مقام عمل، کشورها به جای هدف گذاری بر کالاهایی پرمصرف افراد فقیر، این یارانه همگانی را به کالاهایی که طبقه‌های متوسط و ثروتمند مصرف می‌کنند، اختصاص داده‌اند و این جابجایی نقطه تمرکز، تبعات بسیاری برای کشورها به همراه داشته‌است.
*متن کامل یادداشت سیاستی صندوق جهانی پول:*
https://www.imf.org/external/pubs/ft/fandd/2018/12/developing-economies-and-social-protection-hanna.htm
دو مقاله مرتبط در همین رابطه:
١. مقاله Rema Hanna درمورد کاربرد نظریه‌ها و آزمون‌های تجربی در اقتصاد برای کاهش فقر:
https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S2214658X16300022
٢. مقاله Vivi Alatas درمورد شیوه‌های خوداظهاری برای شناسایی فقرا:
https://economics.mit.edu/files/9979
كانال قواعدبازی
www.imf.org
International Monetary Fund
IMF Page not found with links to News, About the IMF, Fund Rates, IMF Publications, What's New, Standards and Codes, Country Information and featured topics
👍1
✳️شفافیت اقتصادی و فساد
گردآوری؛ دکتر محمدرضا منجذب
🔻شفافیت اقتصادی به معنای دسترسی و وضوح اطلاعات اقتصادی است که به تصمیم‌گیری بهتر و کارآمدتر در سطح فردی، شرکتی و دولتی کمک می‌کند. این مفهوم شامل دسترسی به اطلاعات درباره سیاست‌های اقتصادی، وضعیت مالی، عملکرد بازارها و سایر داده‌های مرتبط با اقتصاد است.
🔻 اهمیت شفافیت اقتصادی:
افزایش اعتماد: شفافیت می‌تواند اعتماد عمومی را به نهادهای دولتی و خصوصی افزایش دهد.
کاهش فساد: با دسترسی به اطلاعات، احتمال فساد و سوءاستفاده کاهش می‌یابد.
تصمیم‌گیری بهتر: اطلاعات شفاف به سرمایه‌گذاران و تصمیم‌گیرندگان کمک می‌کند تا انتخاب‌های بهتری داشته باشند.
پیش‌بینی‌پذیری: شفافیت می‌تواند به پیش‌بینی‌پذیری اقتصاد کمک کند و نوسانات را کاهش دهد.
🔻 روش‌های اندازه‌گیری شفافیت اقتصادی:
شاخص‌های شفافیت: برخی سازمان‌ها شاخص‌هایی برای اندازه‌گیری شفافیت اقتصادی ایجاد کرده‌اند، مانند شاخص شفافیت اقتصادی (Economic Transparency Index) یا شاخص فساد (Corruption Perceptions Index).
مجموعه ای شامل:
دسترسی به اطلاعات: بررسی میزان دسترسی عمومی به اطلاعات مالی، گزارش‌های اقتصادی و داده‌های مربوط به سیاست‌ها و برنامه‌های دولت.
تحلیل داده‌ها: ارزیابی کیفیت و دقت اطلاعات منتشر شده، از جمله بررسی اینکه آیا اطلاعات به موقع و قابل اعتماد هستند یا خیر.
نظرسنجی‌ها: انجام نظرسنجی‌ها از کسب‌وکارها و شهروندان برای سنجش احساسات و تجربیات آنها در مورد شفافیت اطلاعات اقتصادی.
مقایسه بین‌المللی: مقایسه وضعیت شفافیت اقتصادی یک کشور با کشورهای دیگر برای ارزیابی نسبی آن.
🔻 شفافیت اقتصادی یکی از عوامل کلیدی برای توسعه پایدار و رشد اقتصادی است و می‌تواند تأثیرات مثبت زیادی بر روی عملکرد اقتصاد داشته باشد.
🔻 درجه شفافیت اقتصادی در ایران نسبت به بسیاری از کشورهای دیگر، به ویژه کشورهای توسعه‌یافته، پایین‌تر است. این موضوع به عوامل مختلفی بستگی دارد که شامل وضعیت سیاسی، اقتصادی و اجتماعی کشور می‌شود.
🔻 برخی از نکات کلیدی در مورد شفافیت اقتصادی در ایران:
شاخص فساد: بر اساس شاخص فساد سازمان شفافیت بین‌الملل (Corruption Perceptions Index)، ایران معمولاً در رده‌های پایین‌تری قرار دارد و این نشان‌دهنده وجود فساد گسترده و عدم شفافیت در نهادهای دولتی است. در سال 2024 اما رتبه ایران با امتیاز 23، به جایگاه ضعیف‌تر 151 نزول کرد. شایان توجه است که میانگین جهانی امتیاز فساد 43 می‌باشد و ایران فاصله بسیار زیادی با کشور امارات در خاورمیانه دارد که در رتبه‌های بالای جهانی جای گرفته است. ایران حتی از عراق پایین تر است. (اینجا را ببینید؛
https://www.transparency.org/en/cpi/2024)
دسترسی به اطلاعات: در ایران، دسترسی به اطلاعات مالی و اقتصادی برای عموم مردم و حتی برای بخش خصوصی محدود است. این موضوع می‌تواند به عدم شفافیت در تصمیم‌گیری‌های اقتصادی منجر شود.
گزارش‌دهی مالی: بسیاری از شرکت‌ها و نهادها در ایران به طور کامل گزارش‌های مالی خود را منتشر نمی‌کنند، که این امر نیز بر شفافیت تأثیر منفی می‌گذارد.
نظارت و حسابرسی: ضعف در نهادهای نظارتی و حسابرسی نیز به عدم شفافیت کمک می‌کند. نهادهایی که باید بر عملکرد اقتصادی نظارت کنند، ممکن است تحت تأثیر عوامل سیاسی قرار گیرند.
مقایسه با کشورهای دیگر: در مقایسه با کشورهای همسایه و حتی برخی کشورهای در حال توسعه، ایران معمولاً وضعیت بهتری از نظر شفافیت اقتصادی ندارد. بسیاری از کشورهای منطقه تلاش کرده‌اند تا با اصلاحات اقتصادی و افزایش شفافیت، اعتماد سرمایه‌گذاران را جلب کنند.
نتیجه‌گیری:
🔻 به طور کلی، شفافیت اقتصادی در ایران نیاز به بهبود جدی دارد. افزایش شفافیت می‌تواند به کاهش فساد، افزایش اعتماد عمومی و جذب سرمایه‌گذاری‌های داخلی و خارجی کمک کند. برای بهبود وضعیت، نیاز به اصلاحات ساختاری و قانونی وجود دارد که به تقویت نهادهای نظارتی و افزایش دسترسی به اطلاعات منجر شود. كانال برنامه ريزب توسعه
https://t.me/ExecutiveManagement
گردآوری؛ دکتر محمدرضا منجذب
🔻شفافیت اقتصادی به معنای دسترسی و وضوح اطلاعات اقتصادی است که به تصمیم‌گیری بهتر و کارآمدتر در سطح فردی، شرکتی و دولتی کمک می‌کند. این مفهوم شامل دسترسی به اطلاعات درباره سیاست‌های اقتصادی، وضعیت مالی، عملکرد بازارها و سایر داده‌های مرتبط با اقتصاد است.
🔻 اهمیت شفافیت اقتصادی:
افزایش اعتماد: شفافیت می‌تواند اعتماد عمومی را به نهادهای دولتی و خصوصی افزایش دهد.
کاهش فساد: با دسترسی به اطلاعات، احتمال فساد و سوءاستفاده کاهش می‌یابد.
تصمیم‌گیری بهتر: اطلاعات شفاف به سرمایه‌گذاران و تصمیم‌گیرندگان کمک می‌کند تا انتخاب‌های بهتری داشته باشند.
پیش‌بینی‌پذیری: شفافیت می‌تواند به پیش‌بینی‌پذیری اقتصاد کمک کند و نوسانات را کاهش دهد.
🔻 روش‌های اندازه‌گیری شفافیت اقتصادی:
شاخص‌های شفافیت: برخی سازمان‌ها شاخص‌هایی برای اندازه‌گیری شفافیت اقتصادی ایجاد کرده‌اند، مانند شاخص شفافیت اقتصادی (Economic Transparency Index) یا شاخص فساد (Corruption Perceptions Index).
مجموعه ای شامل:
دسترسی به اطلاعات: بررسی میزان دسترسی عمومی به اطلاعات مالی، گزارش‌های اقتصادی و داده‌های مربوط به سیاست‌ها و برنامه‌های دولت.
تحلیل داده‌ها: ارزیابی کیفیت و دقت اطلاعات منتشر شده، از جمله بررسی اینکه آیا اطلاعات به موقع و قابل اعتماد هستند یا خیر.
نظرسنجی‌ها: انجام نظرسنجی‌ها از کسب‌وکارها و شهروندان برای سنجش احساسات و تجربیات آنها در مورد شفافیت اطلاعات اقتصادی.
مقایسه بین‌المللی: مقایسه وضعیت شفافیت اقتصادی یک کشور با کشورهای دیگر برای ارزیابی نسبی آن.
🔻 شفافیت اقتصادی یکی از عوامل کلیدی برای توسعه پایدار و رشد اقتصادی است و می‌تواند تأثیرات مثبت زیادی بر روی عملکرد اقتصاد داشته باشد.
🔻 درجه شفافیت اقتصادی در ایران نسبت به بسیاری از کشورهای دیگر، به ویژه کشورهای توسعه‌یافته، پایین‌تر است. این موضوع به عوامل مختلفی بستگی دارد که شامل وضعیت سیاسی، اقتصادی و اجتماعی کشور می‌شود.
🔻 برخی از نکات کلیدی در مورد شفافیت اقتصادی در ایران:
شاخص فساد: بر اساس شاخص فساد سازمان شفافیت بین‌الملل (Corruption Perceptions Index)، ایران معمولاً در رده‌های پایین‌تری قرار دارد و این نشان‌دهنده وجود فساد گسترده و عدم شفافیت در نهادهای دولتی است. در سال 2024 اما رتبه ایران با امتیاز 23، به جایگاه ضعیف‌تر 151 نزول کرد. شایان توجه است که میانگین جهانی امتیاز فساد 43 می‌باشد و ایران فاصله بسیار زیادی با کشور امارات در خاورمیانه دارد که در رتبه‌های بالای جهانی جای گرفته است. ایران حتی از عراق پایین تر است. (اینجا را ببینید؛
https://www.transparency.org/en/cpi/2024)
دسترسی به اطلاعات: در ایران، دسترسی به اطلاعات مالی و اقتصادی برای عموم مردم و حتی برای بخش خصوصی محدود است. این موضوع می‌تواند به عدم شفافیت در تصمیم‌گیری‌های اقتصادی منجر شود.
گزارش‌دهی مالی: بسیاری از شرکت‌ها و نهادها در ایران به طور کامل گزارش‌های مالی خود را منتشر نمی‌کنند، که این امر نیز بر شفافیت تأثیر منفی می‌گذارد.
نظارت و حسابرسی: ضعف در نهادهای نظارتی و حسابرسی نیز به عدم شفافیت کمک می‌کند. نهادهایی که باید بر عملکرد اقتصادی نظارت کنند، ممکن است تحت تأثیر عوامل سیاسی قرار گیرند.
مقایسه با کشورهای دیگر: در مقایسه با کشورهای همسایه و حتی برخی کشورهای در حال توسعه، ایران معمولاً وضعیت بهتری از نظر شفافیت اقتصادی ندارد. بسیاری از کشورهای منطقه تلاش کرده‌اند تا با اصلاحات اقتصادی و افزایش شفافیت، اعتماد سرمایه‌گذاران را جلب کنند.
نتیجه‌گیری:
🔻 به طور کلی، شفافیت اقتصادی در ایران نیاز به بهبود جدی دارد. افزایش شفافیت می‌تواند به کاهش فساد، افزایش اعتماد عمومی و جذب سرمایه‌گذاری‌های داخلی و خارجی کمک کند. برای بهبود وضعیت، نیاز به اصلاحات ساختاری و قانونی وجود دارد که به تقویت نهادهای نظارتی و افزایش دسترسی به اطلاعات منجر شود. كانال برنامه ريزب توسعه
https://t.me/ExecutiveManagement
Transparency.org
Corruption Perceptions Index 2024
The Corruption Perceptions Index 2024 ranks 180 countries by their perceived levels of public sector corruption. Find out the scores and read our analysis.
✨ بادرود و احترام فراوان
باعث افتخار است که عرض شاد باش و تبریک اینجانب زود تر از بهار طبیعت خدمتان شرفیاب شود.
نامتان در اندیشه و مهرتان همیشه در قلب ماست در واپسین روز پایانی سال جاری از خداوند بزرگ امید و توفیق همراه با صلابت و سلامتی برای شما و خانواده محترمتان خواهانم
🌿 پیشاپیش سال جدید ونوروز همایون باد.
ارادتمند، امیرصادقی
باعث افتخار است که عرض شاد باش و تبریک اینجانب زود تر از بهار طبیعت خدمتان شرفیاب شود.
نامتان در اندیشه و مهرتان همیشه در قلب ماست در واپسین روز پایانی سال جاری از خداوند بزرگ امید و توفیق همراه با صلابت و سلامتی برای شما و خانواده محترمتان خواهانم
🌿 پیشاپیش سال جدید ونوروز همایون باد.
ارادتمند، امیرصادقی
👏4👌1
⭕️ ✳️ سرمایه گذاری در تولید محالِ ممکن است
✍حسین سلاح ورزی
✅ اقتصاد ایران در سال‌های اخیر با موانع متعددی روبه‌رو شده که سرمایه‌گذاری در بخش تولید را به چالشی غیرقابل‌حل تبدیل کرده است.
🔗 تحریم‌های بین‌المللی، حضور در لیست سیاه FATF، ضعف محیط کسب‌وکار و کمبود منابع زیرساختی مانند آب، برق و گاز، عدم احترام به حقوق مالکیت و…مجموعه‌ای از موانع ساختاری را پدید آورده‌اند که هرگونه امید به توسعه تولید پایدار را از بین می‌برند.
🔗 تحریم‌های گسترده، دسترسی ایران به بازارهای جهانی و نظام بانکی بین‌المللی را قطع کرده است.
🔗 گزارش بانک جهانی نشان می‌دهد که هزینه نقل‌وانتقال مالی به‌دلیل استفاده از واسطه‌ها تا ۲۰درصد افزایش یافته و تأمین مواد اولیه و تجهیزات برای تولید را به فرایندی پرهزینه و غیرقابل پیش‌بینی تبدیل کرده است.
🔗 در کنار این، حضور ایران در لیست سیاه FATF، مبادلات مالی را پرریسک‌تر کرده و اعتماد سرمایه‌گذاران خارجی و داخلی را از بین برده است.
🔗 مؤسسه بامداد گزارش داده که این وضعیت، هزینه تأمین مالی را تا ۳۰درصد بالا برده و دسترسی به اعتبار را تقریباً ناممکن ساخته است.
🔗 محیط کسب‌وکار نیز شرایط را بدتر می‌کند. رتبه ۱۲۷ ایران در شاخص سهولت کسب‌وکار بانک جهانی (۲۰۲۰)، نتیجه بوروکراسی پیچیده، قوانین ناپایدار و فساد اداری است.
🔗 اخذ مجوز تأسیس یک واحد تولیدی در ایران بیش از ۷۰روز زمان می‌برد، درحالیکه در کشورهای همسایه این فرایند کمتر از دو هفته طول می‌کشد. این تأخیرها و هزینه‌های پنهان، بازده سرمایه‌گذاری را به‌شدت کاهش می‌دهد.
🔗 از سوی دیگر، بحران زیرساخت‌ها ضربه نهایی را وارد می‌کند. قطعی برق صنعتی به بیش از ۴۰۰۰ساعت در سال رسیده، کمبود آب مناطق کلیدی و شهرک‌های صنعتی را فلج کرده و عرضه ناپایدار گاز، صنایع انرژی‌بر را با توقف‌های مداوم مواجه ساخته است. این نارسایی‌ها، تولید مداوم را غیرممکن و هزینه‌های اضافی را اجتناب‌ناپذیر می‌کند.
🔗 در چنین شرایطی، ادعای امکان سرمایه‌گذاری موفق در تولید، پرسش‌برانگیز است. شواهد نشان می‌دهد که بسیاری از این تقاضاها ریشه در دسترسی به تسهیلات بانکی ارزان یا معافیت‌های رانتی دارد.
🔗 گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس حاکی از آن است که بیش از ۶۰درصد وام‌های کلان در دهه گذشته یا به پروژه‌های ناکام اختصاص یافته یا صرف فعالیت‌های غیرمولد شده است.
🔗 برخی دیگر از این اظهارات نیز ممکن است صرفا نمایشی برای جلب توجه مقامات باشد، بدون پشتوانه عملی. این الگوها نشان می‌دهد که انگیزه‌های پشت این ادعاها، اغلب اقتصادی نیست.
🔗 به‌طور خلاصه، تحریم‌ها، انزوای مالی، ضعف ساختاری محیط کسب‌وکار و ناکافی بودن زیرساخت‌ها، سرمایه‌گذاری در تولید ایران را به امری غیرواقعی تبدیل کرده‌اند.
🔗 بدون تغییرات بنیادین در سیاست‌های داخلی و خارجی، این حوزه نمی‌تواند مقصدی امن یا سودآور برای سرمایه باشد.
🔗 ادعاهای خلاف این، بیش از آنکه ریشه در واقعیت داشته باشند، به انگیزه‌های رانت‌جویانه یا سیاسی وابسته‌اند. تولید در ایران، تا رفع این موانع، رویایی دست‌نیافتنی باقی خواهد ماند.
✍حسین سلاح ورزی
✅ اقتصاد ایران در سال‌های اخیر با موانع متعددی روبه‌رو شده که سرمایه‌گذاری در بخش تولید را به چالشی غیرقابل‌حل تبدیل کرده است.
🔗 تحریم‌های بین‌المللی، حضور در لیست سیاه FATF، ضعف محیط کسب‌وکار و کمبود منابع زیرساختی مانند آب، برق و گاز، عدم احترام به حقوق مالکیت و…مجموعه‌ای از موانع ساختاری را پدید آورده‌اند که هرگونه امید به توسعه تولید پایدار را از بین می‌برند.
🔗 تحریم‌های گسترده، دسترسی ایران به بازارهای جهانی و نظام بانکی بین‌المللی را قطع کرده است.
🔗 گزارش بانک جهانی نشان می‌دهد که هزینه نقل‌وانتقال مالی به‌دلیل استفاده از واسطه‌ها تا ۲۰درصد افزایش یافته و تأمین مواد اولیه و تجهیزات برای تولید را به فرایندی پرهزینه و غیرقابل پیش‌بینی تبدیل کرده است.
🔗 در کنار این، حضور ایران در لیست سیاه FATF، مبادلات مالی را پرریسک‌تر کرده و اعتماد سرمایه‌گذاران خارجی و داخلی را از بین برده است.
🔗 مؤسسه بامداد گزارش داده که این وضعیت، هزینه تأمین مالی را تا ۳۰درصد بالا برده و دسترسی به اعتبار را تقریباً ناممکن ساخته است.
🔗 محیط کسب‌وکار نیز شرایط را بدتر می‌کند. رتبه ۱۲۷ ایران در شاخص سهولت کسب‌وکار بانک جهانی (۲۰۲۰)، نتیجه بوروکراسی پیچیده، قوانین ناپایدار و فساد اداری است.
🔗 اخذ مجوز تأسیس یک واحد تولیدی در ایران بیش از ۷۰روز زمان می‌برد، درحالیکه در کشورهای همسایه این فرایند کمتر از دو هفته طول می‌کشد. این تأخیرها و هزینه‌های پنهان، بازده سرمایه‌گذاری را به‌شدت کاهش می‌دهد.
🔗 از سوی دیگر، بحران زیرساخت‌ها ضربه نهایی را وارد می‌کند. قطعی برق صنعتی به بیش از ۴۰۰۰ساعت در سال رسیده، کمبود آب مناطق کلیدی و شهرک‌های صنعتی را فلج کرده و عرضه ناپایدار گاز، صنایع انرژی‌بر را با توقف‌های مداوم مواجه ساخته است. این نارسایی‌ها، تولید مداوم را غیرممکن و هزینه‌های اضافی را اجتناب‌ناپذیر می‌کند.
🔗 در چنین شرایطی، ادعای امکان سرمایه‌گذاری موفق در تولید، پرسش‌برانگیز است. شواهد نشان می‌دهد که بسیاری از این تقاضاها ریشه در دسترسی به تسهیلات بانکی ارزان یا معافیت‌های رانتی دارد.
🔗 گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس حاکی از آن است که بیش از ۶۰درصد وام‌های کلان در دهه گذشته یا به پروژه‌های ناکام اختصاص یافته یا صرف فعالیت‌های غیرمولد شده است.
🔗 برخی دیگر از این اظهارات نیز ممکن است صرفا نمایشی برای جلب توجه مقامات باشد، بدون پشتوانه عملی. این الگوها نشان می‌دهد که انگیزه‌های پشت این ادعاها، اغلب اقتصادی نیست.
🔗 به‌طور خلاصه، تحریم‌ها، انزوای مالی، ضعف ساختاری محیط کسب‌وکار و ناکافی بودن زیرساخت‌ها، سرمایه‌گذاری در تولید ایران را به امری غیرواقعی تبدیل کرده‌اند.
🔗 بدون تغییرات بنیادین در سیاست‌های داخلی و خارجی، این حوزه نمی‌تواند مقصدی امن یا سودآور برای سرمایه باشد.
🔗 ادعاهای خلاف این، بیش از آنکه ریشه در واقعیت داشته باشند، به انگیزه‌های رانت‌جویانه یا سیاسی وابسته‌اند. تولید در ایران، تا رفع این موانع، رویایی دست‌نیافتنی باقی خواهد ماند.
نسخه Chat GPT برای اقتصادایران درسال۱۴۰۴
https://t.me/ExecutiveManagement
https://t.me/ExecutiveManagement