دستورالعمل اجرایی نحوه انتخاب، انتصاب و ارتقای افراد به پست‌های مدیریت حرفه‌ای
تصویب‌نامه شماره ۳۴۶۹۰ مورخ ۲۳/۰۱/۱۴۰۴ شورای عالی اداری

✳️ چرا نیروی کار نیست؟

✅ در بسیاری از سازمان‌های ایرانی، مصاحبه‌ی استخدامی هنوز بیشتر بر اساس شانس و اقبال انجام می‌شود تا بر اساس یک تصمیم آگاهانه و علمی.
• اگر رزومه خوش‌فرم و پر از کلیدواژه باشد، تأیید می‌شود.
• اگر کارجو با اعتمادبه‌نفس و بالحن تأثیرگذار صحبت کند، استخدام می‌شود.
• اگر ظاهر آراسته و پرزنت خوبی داشته باشد، انتخاب می‌شود.
واقعیت این است که ما هنوز گرفتار قضاوت‌های سطحی هستیم.

و نتیجه؟
همان کارجوی به‌ظاهر ایده‌آل، چند ماه بعد یا به چالش سازمان تبدیل می‌شود و مجبور به قطع همکاری می‌شویم، یا در سازمان می‌ماند اما بی‌انگیزه، بی‌تعلق و بی‌اثر...
و بعد هم‌ می‌گوییم نیروی کار نیست!

• آیا واقعاً می‌دانیم که در یک کارجو باید چه چیزی را بسنجیم؟
• آیا ابزار و چارچوبی داریم که در پایان مصاحبه بتوانیم تصمیمی مبتنی بر شواهد بگیریم؟

با این روش‌های فعلی، همچنان شایستگی‌ها در رزومه‌ها گم می‌شوند، و ما با افسوس خواهیم گفت "نیروی کار نیست"...

و همچنان در مصاحبه‌ها فریب خواهیم خورد و همچنان سازمان‌ها، هزینه تاوان اشتباه ما را می‌پردازند...
✍توسعه منابع انسانس سرآمد
https://t.me/ExecutiveManagement

✳️ نیروهای ویژه دریایی آمریکا (Navy SEALs) فقط با ۳ سوال ماموریت‌هایشان را بازبینی می‌کنند.

✅ راز موفقیت آن‌ها (و روشی که عملکرد شما را به‌طور چشمگیری بهبود می‌بخشد):
بازبینی پس از اقدام (AAR) روشی برای بررسی پروژه‌ها، ماموریت‌ها، تمرینات آموزشی یا هر رویداد دیگری است که می‌خواهید آن را ارزیابی کنید.
تفاوت بسیار زیادی بین یک بازبینی پس از اقدام (AAR) مؤثر و یک جلسه کالبدشکافی صرفاً برای نق‌زدن و مقصریابی وجود دارد.
جادو (نکته کلیدی) در نحوه بیان سوالات نهفته است.
من سال‌ها پیش این روش (AAR) را برای مجموعه شرکت‌هایم به کار گرفتم و نتایج فوق‌العاده‌ای به همراه داشته است.
ما به این روش عمل می‌کنیم:

🔺گام اول: چه کارهایی خوب پیش رفت
ما هر جلسه AAR را با این سوال آغاز می‌کنیم:
«از کارهایی که خوب پیش رفت، چه درس‌های جدید و قابل تکراری آموختیم؟»
در هر نوع بررسی پس از واقعه (post-mortem)، ذهن ما به‌طور طبیعی تمایل دارد روی اشتباهات تمرکز کند.
اما، بسیار مهم است که دقیقاً مشخص کنیم چه کارهایی درست انجام شد تا بتوانیم آن موفقیت‌ها را تکرار کنیم.

🔺گام دوم: چه کارهایی خوب پیش نرفت
پس از بررسی کارهای خوب و موفقیت‌هایی که می‌توانیم در آینده تکرار کنیم، به سراغ نقد سازنده می‌رویم.
بحث را با سوالی مشابه چارچوب‌بندی می‌کنیم:
«از کارهایی که خوب پیش نرفت، چه درس‌های جدید و قابل تکراری آموختیم؟»
توجه کنید - سوال این نیست که چه چیزی اشتباه بود... بلکه مشخصاً می‌پرسد چه درس جدیدی می‌توانیم برای آینده به کار بگیریم.

🔺گام سوم: استانداردهای جدید
پس از اینکه درس‌های به‌دست‌آمده از کارهای خوب و ناموفق را کالبدشکافی کردیم، تمرکزمان را به آینده معطوف می‌کنیم.
با ترکیب دیدگاه‌های حاصل از دو گام اول، مورد زیر را ارزیابی می‌کنیم:
«با توجه به سوالات ۱ و ۲، چه تغییراتی می‌توانیم در فرآیندهایمان ایجاد کنیم تا برتری تاکتیکی پایدار خود را به‌طور سیستماتیک بهبود بخشیم؟»
این سوال تاکید می‌کند که استاندارد ما تعالی و برتری است، فرآیند شفاف راه رسیدن به آن است، و می‌پرسد چه بهبودهایی در فرآیندهایمان ما را به جلو می‌برد؟

نکته فرآیندی: هر شرکت‌کننده باید ۲۴ ساعت قبل از جلسه، پاسخ این سوالات را به‌صورت کتبی آماده کند.
جلسات AAR با خواندن تمام بازخوردهای نوشته‌شده آغاز می‌شود.
سپس مدیر جلسه، بحث در مورد هر سوال را هدایت می‌کند.

این خلاصه‌ای از فرآیند AAR در سطح بالا بود:
۱. چه کارهایی خوب پیش رفت (برای تکرار)
۲. چه درس‌هایی از کارهای ناموفق گرفتیم
۳. چگونه فرآیندهایمان را برای آینده اصلاح خواهیم کرد (با در نظر گرفتن تعالی به‌عنوان استاندارد)
امتحانش کنید.
♻️ این مطلب را برای کسانی که به دنبال بهبود عملکرد خود هستند، بازنشر کنید.
https://t.me/ExecutiveManagement

✳️ گذار به شیوه اطلاعاتی توسعه و آینده توسعه در ایران

🖌مجتبی قلی‌پور و سمیه ملک‌مکان

✅ چکیده:
این مقاله در سه گام پیش می‌رود: در گام نخست تلاش می‌کنیم با ارائه چارچوبی مفهومی- نظری نشان دهیم که توسعه در عصر ما یعنی عصر اطلاعات، شیوه غالب جدیدی یافته که به آن شیوه اطلاعاتی توسعه می‌گویند.
تلاش می‌کنیم ضمن توضیح این شیوه جدید توسعه و مولود آن‌ که اطلاعات‌گرایی و توسعه اطلاعاتی است، نقش پیشرانی این نوع توسعه نسبت به سایر وجوه توسعه از جمله توسعه اقتصادی و توسعه انسانی را نشان دهیم.

سپس با ارائه تصویری فشرده از وضعیت ایران در برخی شاخص‌های اساسی توسعه اطلاعاتی، نشان می‌دهیم که به‌‌رغم ظرفیت‌های بسیار، شیوه مواجهه دستگاه حکمرانی کشور با فناوری‌های اطلاعاتی- ارتباطی نوظهور از یک سو و محیط کلان بازدارنده از توسعه اطلاعاتی از سوی دیگر، مانع تحقق توسعه اطلاعاتی و فراهم‌شدن نقش پیشرانی آن برای سایر وجوه توسعه شده است.
در نتیجه‌گیری تلاش می‌‏کنیم با توجه به آسیب‌های موجود، چالش‌های پیش رو و مقتضیات توسعه ایران در چارچوب شیوه اطلاعاتی توسعه، برخی بایسته‌‏های کلان گذار موفق به شیوه اطلاعاتی توسعه را مطرح کنیم.

دانلود مقاله؛
https://quarterly.risstudies.org/article_211462_6983113d7806cab9e6bbfc68fbf8a2ac.pdf

كانال برنامه ريزي استراتژيك
https://t.me/ExecutiveManagement

فروم ۲۰۲۵ چین
جهش همکاری ها!

✳️ فروم توسعه چین 2025 در پکن آغاز به کار کرد و توانست 86 نماینده از 21 شرکت چندملیتی بزرگ را گرد هم آورد.

✅ از جمله مهمانان این رویداد می‌توان به تیم کوک از اپل، جی وای لی از سامسونگ و اولیور زیپسه از بی‌ام‌و اشاره کرد. شعار این فروم "آزادسازی شتاب رشد برای ثبات جهانی" بود و در آن سخنرانی کلیدی از سوی لی چیانگ، نخست‌وزیر چین، ایراد شد. همچنین 17 وزیر و 25 رهبر شرکت‌های دولتی نیز در این رویداد حضور داشتند.

بحث‌های اصلی در این فروم حول پیشرفت‌های چشمگیر چین در فناوری، از جمله مدل هوش مصنوعی DeepSeek، و همچنین اهداف اقتصادی کشور متمرکز بود. سخنرانان بر اهمیت تبدیل چین به یک پیشتاز جهانی در نوآوری از طریق برنامه‌ریزی استراتژیک و سرمایه‌گذاری‌های کلان تأکید کردند. علاوه بر این، همکاری بین‌المللی و تقویت روابط تجاری با شرکت‌های جهانی نیز از دیگر محورهای مهم این نشست بود. مدیران شرکت‌های چندملیتی حاضر در فروم، اعتماد خود را به پتانسیل بازار چین ابراز کردند و بر تعهد به سرمایه‌گذاری و همکاری بیشتر در این کشور تأکید نمودند.

این رویداد همچنین تأکید کرد که چین به‌طور جدی به باز شدن سطح بالا و ایجاد محیطی دوستانه برای کسب‌وکارها متعهد است. در حالی که بسیاری از کشورها به سمت سیاست‌های حمایت‌گرایانه پیش می‌روند، حضور شرکت‌های آمریکایی و اروپایی در این فروم نشان‌دهنده علاقه مستمر آن‌ها به بازار چین است. این اقدام حاکی از دیدگاه مثبت و مستمر سرمایه‌گذاران بین‌المللی نسبت به آینده اقتصادی چین و نقش این کشور در رشد جهانی است.
https://t.me/ExecutiveManagement

*عصر جنگ‌های بی‌پایان: چرا راهبرد نظامی دیگر به پیروزی نمی‌انجامد*
*حسین ساسانی*

The Age of Forever Wars
Why Military Strategy No Longer Delivers Victory
Lawrence D. Freedman
May/June 2025
Published on April 14, 2025

*خلاصه مقاله*
مقالهٔ «عصر جنگ‌های بی‌پایان: چرا راهبرد نظامی دیگر پیروزی نمی‌آورد» نوشتهٔ سر لارنس دی. فریدمن، استاد برجستهٔ مطالعات جنگ در کالج کینگز لندن، در شمارهٔ مه/ژوئن ۲۰۲۵ نشریهٔ Foreign Affairs منتشر شده است. این مقاله به بررسی ناکارآمدی راهبردهای نظامی سنتی در دستیابی به پیروزی‌های قاطع در جنگ‌های معاصر می‌پردازد.

فریدمن با اشاره به عملیات طوفان صحرا در سال ۱۹۹۱، که با استفاده از قدرت عظیم زمینی، هوایی و دریایی ایالات متحده و متحدانش در مدت چند هفته به پایان رسید، به تفاوت آن با جنگ‌های فرسایشی و طولانی‌مدت مانند جنگ ویتنام و افغانستان اشاره می‌کند. او معتقد است که امید به پیروزی‌های سریع و قاطع از طریق حملات غافلگیرانه و استفاده از فناوری‌های پیشرفته نظامی، در عمل به نتیجه نرسیده است.

در ادامه، فریدمن به جنگ‌های اخیر مانند تهاجم روسیه به اوکراین در فوریه ۲۰۲۲ و عملیات نظامی اسرائیل در غزه پس از حملهٔ حماس در اکتبر ۲۰۲۳ اشاره می‌کند. این جنگ‌ها، برخلاف انتظار برای پایان سریع، به درگیری‌های طولانی و پرهزینه تبدیل شده‌اند که نشان‌دهندهٔ محدودیت‌های راهبردهای نظامی سنتی در مواجهه با پیچیدگی‌های سیاسی و اجتماعی معاصر است.

او نتیجه می‌گیرد که تصمیم‌گیری‌های سیاسی در آغاز و پایان جنگ‌ها نقش تعیین‌کننده‌ای دارند و استفاده از قدرت نظامی بدون اهداف سیاسی واقع‌بینانه و قابل دستیابی، به درگیری‌های بی‌پایان و بی‌نتیجه منجر می‌شود. فریدمن تأکید می‌کند که جذابیت قدرت نظامی در وعدهٔ پایان سریع درگیری‌ها، در عمل به ندرت محقق می‌شود.

*ترجمه کامل مقاله در:*

https://chat.whatsapp.com/Gf8PZabvGmK8tq16wbskxR

✳️ تحول عظیم در بازارهای مالی: دارایی‌های توکنیزه‌شده تا سال ۲۰۳۰ به ۱۶.۱ تریلیون دلار می‌رسد!

✅ تحول دیجیتال در بازارهای مالی با سرعتی بی‌سابقه در حال پیشروی است و توکن‌سازی دارایی‌ها (Asset Tokenization) در خط مقدم این تحول قرار دارد. مطابق با برآوردهای Boston Consulting Group (BCG) و ADDX، ارزش دارایی‌هایی که به صورت دیجیتالی و بر بستر بلاک‌چین توکنیزه می‌شوند، تا سال ۲۰۳۰ به ۱۶.۱ تریلیون دلار خواهد رسید؛ معادل ۱۰٪ تولید ناخالص داخلی جهان.

🔺چشم‌انداز توکن‌سازی: تسهیل، تسریع و دسترسی گسترده‌تر

به گفته چیا در جون، مدیر اجرایی اداره پولی سنگاپور (MAS)، که در فستیوال فناوری مالی سنگاپور ۲۰۲۴ سخنرانی کرد، این فناوری پتانسیل بالایی برای حذف واسطه‌ها، کاهش هزینه‌ها، افزایش شفافیت و سرعت در تراکنش‌ها دارد. او از پروژه Guardian سخن گفت؛ پروژه‌ای که با همکاری نهادهای مالی بین‌المللی و داخلی در سنگاپور، انواع دارایی‌ها را به صورت آزمایشی توکنیزه کرده است.

🔺کدام دارایی‌ها قابلیت توکن‌سازی دارند؟

مطابق با داده‌های ارائه‌شده، دسته‌های مختلف دارایی‌هایی که قابلیت توکن‌سازی دارند، شامل موارد زیر هستند:
1. سهام عمومی (Public Equity): سهام شرکت‌هایی که در بورس‌های معتبر جهانی معامله می‌شوند.
2. سهام خصوصی (Private Equity): سهم شرکت‌های غیربورسی که تاکنون دسترسی به آن‌ها محدودتر بود.
3. صندوق‌های سرمایه‌گذاری (Investment Funds): ابزارهای مالی متنوعی که سرمایه‌ها را جمع‌آوری و در دارایی‌های مختلف سرمایه‌گذاری می‌کنند.
4. اوراق قرضه (Bonds): بدهی‌هایی که توسط دولت‌ها یا شرکت‌ها منتشر شده‌اند.
5. حقوق مالکیت مسکن (Home Equity): سهم اشخاص از ارزش خانه یا ملکشان که اکنون می‌تواند به صورت دیجیتال تقسیم و منتقل شود.
6. سایر دارایی‌های مالی (Other Financial Assets): مانند محصولات مشتقه، بیمه‌نامه‌ها، و ابزارهای بدهی.
7. سایر دارایی‌های قابل توکن‌سازی (Other Tokenizable Assets): شامل دارایی‌هایی مانند آثار هنری، مالکیت معنوی، طلا، کالاها و دارایی‌های فیزیکی خاص.

🔺فرصت‌ها و چالش‌ها

توکن‌سازی باعث ایجاد دموکراسی در دسترسی به سرمایه‌گذاری می‌شود؛ بدین معنا که حتی سرمایه‌گذاران خرد می‌توانند در دارایی‌هایی که پیش‌تر تنها در دسترس سرمایه‌گذاران نهادی بودند، مشارکت کنند. با این حال، چالش‌هایی مانند چارچوب‌های حقوقی، نظارت مالی، استانداردسازی فناوری و مقیاس‌پذیری هنوز باقی هستند.

پروژه‌هایی نظیر Global Layer One (GLI) نیز با هدف شناسایی موانع و ارائه زیرساخت‌های مشترک در حال اجرا هستند.

🔺نمودار رشد بازار توکن‌سازی

طبق نمودار منتشرشده، ارزش بازار دارایی‌های توکنیزه‌شده از ۰.۳ تریلیون دلار در سال ۲۰۲۲ به ۱۶.۱ تریلیون دلار در سال ۲۰۳۰ خواهد رسید. این رشد نشان‌دهنده پذیرش گسترده و تدریجی این فناوری در صنایع مختلف از جمله املاک، آموزش، سلامت، امور مالی و فناوری است.

🔺جمع‌بندی
توکن‌سازی دارایی‌ها تنها یک روند فناورانه نیست؛ بلکه نمایانگر انقلابی در ساختارهای مالکیت، سرمایه‌گذاری و مدیریت دارایی در قرن ۲۱ است. آینده‌ای که در آن همه چیز – از خانه و سهام گرفته تا موسیقی و آثار هنری – می‌تواند به صورت دیجیتال، شفاف و بدون واسطه معامله شود، دیگر دور از دسترس نیست.
اقتصادومدیریت
https://t.me/ExecutiveManagement

اثرکبری؟!

✳️ فرهنگ سازترین ابزار مدیران؟!

✅ در بین نظام ها و سیستم های مدیریت منابع انسانی، هیچکدام، قدرت و نفوذ و اثرگذاری نظام ارزیابی عملکرد یا به تعبیر امروزی آن "مدیریت عملکرد کارکنان" را ندارد.

■ معیارهائی که برای ارزیابی عملکرد کارکنان انتخاب و اعلام می کنیم بسیار تعیین کننده است. اگر این معیارها را درست انتخاب کنیم، آنها را درست اندازه بگیریم و آنها را به نظام های متنوع پاداش سازمان متصل کنیم معجزه اتفاق می افتد.

■ سال ها قبل، رئیس سازمان زندان های انگلستان "فرار نکردن زندانی" را به عنوان شاخص ارزیابی عملکرد زندان های این کشور تعیین و اعلام کرده بود. این معیار باعث شده بود که همه تلاش روسای زندان و زندانبان ها صرف این شود که زندانیان فرار نکنند. بودجه زندان صرف فرار نکردن زندانیان می شد، به زندانبان ها آموزش هائی می دادند که مانع فرار زندانی شود، تعداد زیادی خبرچین به کار گرفته می شدند و جلسات مدیران زندان صرف بررسی نقشه های احتمالی فرار زندانیان می شد.

■ ولی با بازنشستگی این رئیس و آمدن رئیس جدید و فقط با کمک تغییر معیار ارزیابی عملکرد زندان، همه چیز عوض شد. معیار رئیس جدید این بود: "زندانیان تا یکسال بعد از پایان محکومیت و بعد از آزادی، نباید دوباره مرتکب جرم شوند و نباید به زندان برگردند."

■ با این معیار ارزیابی جدید، رفتارها و تلاش ها مسیر جدیدی پیدا کرد. آموزش های جدیدی برای کارکنان طراحی و اجرا شد که بتوانند برای بازسازی روحی و فکری و مهارتی زندانیان از این آموزش ها استفاده کنند، بودجه زندان هم اکثرا صرف بازسازی شخصیت و مهارت آموزی به زندانیان می شد تا آنها را برای دوران بعد از آزادی آماده کند.

■ در واقع استراتژی و فرهنگ زندان تغییر کرد. اگر می خواهیم فرهنگ سازمانمان را عوض کنیم و رفتارهای جدید و مثبت را جایگزین رفتارهای موجود کنیم، هیچ ابزاری قوی تر از "ارزیابی عملکرد کارکنان" نداریم.

■ معیارهای ارزیابی عملکرد کارکنان را درست و در مسیر نیاز و موفقیت سازمان تعیین و اعلام کنیم، روی آنها با جدیت بایستیم و از آنها کوتاه نیائیم و پاداش ها را فقط به کارکنانی بدهیم که به این رفتارها پای بندی عملی و جدی دارند. من تضمین می کنم که این معیارها و رفتارها به سرعت در سازمان جا می افتد و رایج می شود.
نظام ارزیابی عملکرد کارکنان، فرهنگ سازترین ابزار مدیران است.
انجمن حمایت ازتولید
https://t.me/ExecutiveManagement

✳️ «هوش مصنوعی فناوری نیست بلکه عنصر فناوری ساز است»؟!

✅ هوش مصنوعی (AI) را می‌توان هم به‌عنوان یک فناوری و هم به‌عنوان عنصری فناوری ساز در نظر گرفت. این دوگانگی به نقش‌ها و کاربردهای متنوع آن بستگی دارد:

🔺۱ - هوش مصنوعی به‌عنوان یک فناوری
هوش مصنوعی خودش یک فناوری پیشرفته است که شامل مجموعه‌ای از الگوریتم‌ها، مدل‌های ریاضی، و سامانه‌های نرم‌افزاری است که برای انجام وظایف خاصی (مانند پردازش زبان طبیعی، تشخیص تصویر، یا پیش‌بینی داده‌ها) طراحی شده‌اند. مثالها عبارتند از: 
- چتبات ها (مثل ChatGPT). 
- سامانه‌های تشخیص چهره (مورد استفاده در امنیت یا تلفن‌های همراه). 
- خودروهای خودران که از الگوریتم‌های AI برای ناوبری استفاده می‌کنند. 
در این موارد، هوش مصنوعی به‌عنوان یک محصول یا خدمت فناوری محور عمل می‌کند.
🔺۲ - هوش مصنوعی به‌عنوان عنصر فناوری ساز:
هوش مصنوعی همچنین به‌عنوان ابزاری کلیدی برای توسعه فناوری‌های جدید عمل می‌کند. این جنبه از AI، آن را به یک «موتور نوآوری» تبدیل می‌کند که امکان پیشرفت در حوزه‌های دیگر را فراهم می‌سازد. مثالها شامل: 
- تسریع تحقیقات علمی: 
 - استفاده از AI در کشف داروهای جدید (مثل پیش‌بینی ساختار پروتئین‌ها با AlphaFold). 
 - بهینه‌سازی سامانه‌های انرژی با شبیه‌سازی‌های هوشمند. 
- خودکارسازی توسعه نرم‌افزار: 
 - ابزارهای کدنویسی مبتنی بر AI (مثل GitHub Copilot). 
- ساخت فناوری‌های پیچیده‌تر: 
 - طراحی تراشه‌های رایانه‌ای با کمک الگوریتم‌های یادگیری ماشین. 
 - بهبود فناوری‌های رباتیک با استفاده از بینایی رایانه‌ای. 
در این نقش، هوش مصنوعی به مثابه یک سکو یا زیرساخت عمل می‌کند که توسعه فناوری‌های دیگر را امکان‌پذیر می‌سازد.

🔺 نتیجه‌گیری: 
هوش مصنوعی هر دو جنبه را دارد. ماهیت آن به زمینه استفاده بستگی دارد: 
- اگر به‌عنوان یک محصول نهایی (مثل یک برنامه کاربردی) استفاده شود، یک فناوری است. 
- اگر به‌عنوان ابزاری برای خلق فناوری‌های نوین به کار رود، عنصر فناوری ساز محسوب می‌شود. 
این دوگانگی، هوش مصنوعی را به یک فناوری تحول آفرین و چندوجهی تبدیل کرده که هم‌زمان هم مصرف‌کننده و هم تولیدکننده پیشرفت‌های فناورانه است.