✳️ نشست «فوریت و اولویت امنیت غذایی»

✅ سفره مردم خالی است و مسئولان با تعداد صفر واحد پول بازی می کنند/غذا ۸۲ درصد گران‌ شده و هنوز به جهش ۳برابری ارز کالای اساسی فکر می کنید!؟


✍ فرشاد مومني /اقتصاددان

■ سوال این است که تعداد شواهد آشکار خطاها در عرصه تصمیم گیری و تخصیص منابع باید در هر حوزه به چند مورد برسد تا مسئولان، سیاست‌ های نابخردانه، غفلت ‌ها و تجاهل های خود را متوقف کنند؟
اگر هنرمندان ایران بتوانند تصویری از ابعاد خطراتی که بقای جامعه ما را تهدید می ‌کند ارائه کنند، و همزمان نشان دهند که اولویت ‌های نظام تصمیم ‌گیری اساسی کشور چیست، می‌ توان امید داشت که عمق مسئله روشن ‌تر شود.
به عنوان نمونه، در شرایطی که وضعیت فقر غذایی ایرانیان آشکار می ‌شود، در حالی که اولویت مدیریت اقتصادی کشور بازی با تعداد صفرها در واحد پول شده، باید این تضاد به صورت نمادین به نمایش گذاشته شود.

امیدواریم که در چنین شرایطی که کشور، چه از نظر امنیت داخلی و چه امنیت ملی، با خطرات جدی مواجه است، توجه هیات وزیران و نمایندگان مجلس از مشغول شدن به چنین موضوعات کم ‌اهمیت به سمت مسائل حیاتی جلب شود.
این استاد اقتصاد توضیح داد: برداشت من از اولویت دادن به موضوع امنیت غذایی و مسئله فقر غذایی این است که آنچه با روی کار آمدن دولت فعلی و با تجربه جنگ ۱۲ روزه در ابعاد بسیار بزرگ ‌تری تحت عنوان نیاز اضطراری کشور به تغییر ریل اداره نظام ملی، به ‌ویژه در عرصه اقتصاد ملی، مطرح شد، در هیچ حوزه‌ ای به اندازه امنیت غذایی کشور چنین آشکار و بی ‌پرده نیست.

ادامه مطلب؛
https://www.jamaran.news/fa/tiny/news-1678236

✳️ سناریونویسی استراتژیک؛ برنامه‌ریزی برای آینده‌های مختلف

✅ در دنیایی که عدم قطعیت افزایش یافته، سناریونویسی (Scenario Planning) روشی کلیدی برای پیش‌بینی و آماده‌سازی در برابر آینده‌های محتمل است.

مراحل اصلی سناریونویسی:

۱. شناسایی عوامل کلیدی تغییر (روندهای اقتصادی، فناوری، سیاسی و ...)


۲. تعیین متغیرهای بحرانی که بیشترین تأثیر را بر سازمان دارند


۳. ساخت سناریوهای متفاوت (مثلاً خوش‌بینانه، بدبینانه، محتمل)


۴. تعیین استراتژی برای هر سناریو


۵. پایش و به‌روزرسانی مداوم



📌 سناریونویسی به مدیران کمک می‌کند نه‌تنها برای آینده‌ای خاص، بلکه برای مجموعه‌ای از آینده‌های ممکن آماده باشند.

🔺یادآوری:
هدف، پیش‌بینی دقیق نیست؛ هدف، افزایش انعطاف‌پذیری و کاهش غافلگیری است.

✳️ اینجا کلاس درس در یکی از دانشگاه های فرانسه است.
✅ ما شاهد آخرین نسل های سواد کلاسیک هستیم. امروز دیگر نمیشود به روش های سنتی کلاس درسی گذاشت.
تلفن همراه ابزار نیست معلم است و پدر مادر غائب.برنامه های درسی از واقعیت گسسته اند ولی هنوز معلمان به تکرار محفوظاتشان می پردازند.
نسل فعلی قادر به تفکر عمیق، همدلی واقعی یا تفکر علت و معلولی نیست.
نیاز به نظام آموزشی هستیم که در آن صفحه های دیجیتالی یک مرز باشند نه ارباب.
نورن های مغز جوانان توسط صفحه نمایش ها باز نویسی شده است.
مغز جوانان مدام در پی تحریک سریع تصاویر لحظه ای و پاداش های فوری است.
جوانان باید با بدن خود بیاموزند از طریق پروژهای عینی، خطا کردن. راهنمایی گرفتن، و ساختن نه با لایک و اسکرول کردن.

✳️ بنظر می آید رقابت اصلی امروز در دنیا بر سر تکنولوژی AI و میزان پردازش اطلاعات است. جایی که تا ۵ سال پیش چین و آمریکا گردن به گردن هم پیش می رفتند و جایی که آمریکا تصمیم گرفته این مسابقه را ببرد می‌توانید ببینید.⁉️

✳️ ۱۰ عادت وحشتناکی که
خوشبختی شما را از بین می‌برند کدامند؟

۱. مقایسه‌ی دائمی خود با دیگران
نگاه کردن به ظاهر زندگی دیگران و تصور اینکه آنها عالی‌ترین شغل و شادترین روابط را دارند یا پول بیشتر و قیافه‌ی بهتری دارند، کار آسانی است، اما این مقایسه‌ها همیشه منصفانه نیستند، زیرا تک‌تک ما انسان‌ها در جایگاه خودمان منحصربه‌فرد هستیم و استعدادها، ترس‌ها، تمایلات و اهداف خودمان را داریم.

۲. ناسپاس بودن
قدردانی، زندگی‌تان را دگرگون می‌کند. شاکر‌بودن، فکر شما را به داشته‌های شگفت‌انگیزتان معطوف می‌کند. اگر درک نکنید که در زندگی از چه نعمت‌هایی برخوردار هستید و قدردان آنها نباشید، هرگز در زندگی احساس رضایت نخواهید کرد. قدردانی از استرس شما می‌کاهد، به ذهن شما آرامش می‌دهد و از شما یک شخصیت منعطف و مهربان می‌سازد.

۳. گرفتار ترس یا نفرت شدن
نفرت هم به اندازه‌ی ترس مخرب است. اگر بگذارید خشم، شما را کنترل کند؛ در باتلاقی از بدبینی و ستیزه‌جویی فرو می‌روید. خاطره‌ی تجربیات تلخ در ذهن ما انباشته می‌شوند، اما اگر بخواهیم بر اساس خشم یا نفرت تصمیم‌گیری کنیم، توانایی تمرکز خود را روی مسائل مهم زندگی از دست می‌دهیم. نفرت، شادی‌هایمان را ذره‌ذره از ما می‌گیرد.

۴. تمرکز محض روی گذشته یا آینده
اگر توجه شما فقط معطوف به گذشته یا آینده باشد، احتمال دارد تجربیات و فرصت‌هایی را که درست مقابل چشمان‌تان است، نادیده بگیرید. شما باید در لحظه زندگی کنید تا توجه‌تان را معطوفِ شرایط و اطرافیان‌تان کنید. اگر این‌گونه نباشد، بدون اینکه تشخیص بدهید، ر‌وزها و سال‌های زیادی را پشت می‌گذارید؛ درحالی‌که در هیچ‌یک از آنها زندگی‌کردن در لحظه را تجربه نکرده‌اید. ‌

۵. تمرکز روی مسائل غیرقابل‌کنترل
اکثر مواقع تمایل ما به کنترل همه مسائل پیرامون‌مان، ریشه در اضطراب و ترس دارد؛ ما باور داریم که اگر فرمان دست خودمان نباشد، بدترین اتفاقات خواهد افتاد. تلاش بیش‌ازحد برای کنترل همه‌ چیز، درست مانند جنگیدن با دنیاست و درنتیجه‌ی این طرز تفکر، خودمان را از شادی و آرامش محروم می‌کنیم. به‌جای تلاش برای کنترل‌کردن تمام جزئیات پیرامون، اجازه بدهید زندگی روال عادی‌اش را طی کند. روی مسائل غیرقابل‌کنترل زندگی بیش‌ازحد تمرکز نکنید و سعی کنید از آزادی این نگرش جدید لذت ببرید.

۶. اسیر‌شدن در بازی سرزنش
سرزنش کردن مداوم دیگران به‌خاطر مشکلات یا شرایط خودتان، عادت مخربی‌ست که هم به خودتان و هم به اطرافیان‌تان آسیب می‌رساند. وقتی دیگران را سرزنش می‌کنید، از مسئولیت احساسات و اعمال خودتان چشم‌پوشی می‌کنید. ما مسئولیت مشکلات‌مان را به گردن دیگران می‌اندازیم، چون نمی‌خواهیم خودمان را مقصر بدانیم. در‌عوض، با مقصر‌دانستن دیگران، شکست خودمان را توجیه می‌کنیم تا احساس بهتری پیدا کنیم.

۷. چشم‌دوختن به دارایی‌ها
وقتی تمرکز زندگی‌تان فقط روی پول و مادیات باشد، نمی‌توانید شادی‌های واقعی و حقیقی زندگی را ببینید. منکر نمی‌شویم که پول به رفاه ما و اطرافیان‌مان کمک می‌کند، اما زمانی که تمرکزمان به‌طور کامل روی ثروت و اندوختن آن باشد، چیزهایی را که سبب آرامش و شادی واقعی‌مان می‌شوند، فراموش می‌کنیم. در زندگی به‌دنبال تعادل باشید و بدانید که فقط با ثروت نمی‌توانید شادی بخرید و این حقیقتی است که باید آن را به طور درونی باور داشته باشید.

۸. احاطه‌شدن با افراد سمی
ارتباط با افراد سمی، شادی و آرامش را از شما می‌گیرد. اگر مراقب نباشید، ذهنیت بدبینانه‌ی آنها به شما سرایت می‌کند. واقعیت غم‌انگیز این است که انسان‌های سمی ذره‌ای به اطرافیان‌شان اهمیت نمی‌دهند و برایشان فرقی نمی‌کند دیگران چقدر برای آنها وقت صرف کرده‌اند.

۹. از بین‌رفتن آرزوها به‌واسطه‌ی تنبلی
همه‌ی ما هرازگاهی وظایفی را به تعویق می‌اندازیم که از انجام‌شان می‌ترسیم یا بهانه‌تراشی می‌کنیم تا دلیلِ انجام‌ندادن کاری که قول انجامش را داده بودیم، توضیح بدهیم. به تعویق انداختنِ همیشگی، بدون شک به شادی بلند‌مدت ما لطمه می‌زند. انسان با تنبلی، زمان باارزش و انرژیش را هدر می‌دهد، درحالی‌که ما می‌توانیم از این دو منبع باارزش برای پی‌گیری اهداف و آرزوهای‌مان استفاده کنیم.

۱۰. بدترین منتقدِ خود ‌بودن
برای ارتباط برقرار ‌کردن با خود واقعی‌تان حوصله به خرج دهید. شما واقعا از خودتان چه انتظاری دارید؟ می‌خواهید چه کسی باشید؟ چه چیزهایی را دوست دارید؟ چه چیزهایی را دوست ندارید؟ برای اینکه خودتان را پیدا کنید و کسی را که هستید دوست بدارید، باید راهی پیدا کنید. افکار منفی را کنار بگذارید و فقط به انتقادات سازنده فکر کنید. فراموش نکنید که با خودتان مهربان باشید، همین‌طور با دیگران، چون این راه رسیدن به شادی واقعی است.
مدیران منابع انسانی
https://t.me/ExecutiveManagement

✳️ ۳ اصل برای کارکردن و توسعه نسل بعدی
(در کشور ویا سازمان)

۱. با الگو بودن رهبری کن.

افراد به‌ویژه جوانان از آنچه انجام می‌دهی پیروی می‌کنند، نه آنچه می‌گویی.

[تماشای کار بی‌وقفه پدرم بر روی کتاب‌ها و مقالات علمی متعدد، به من و برادرم معنای فداکاری را نشان داد و الهام‌بخش ما برای سخت‌کوشی بود.]

۲. بر نکات مثبت افراد وامور تمرکز کن.

[پدرم که در لنینگراد پس از جنگ بزرگ شده بود، یاد گرفت احساساتش را کنترل کند تا نیروی مثبتی برای خانواده، همکاران و جامعه باشد. او به من آموخت که افکارم را به گونه‌ای شکل دهم که حتی در زمان‌های سخت، بیشترین خیر را به همراه داشته باشد.]

۳. وجدان را در اولویت قرار بده.

[ پدرم با مطالعه و ترجمه متفکرانی از ژولیوس سزار تا سنکا، دریافت که اخلاق از استعداد ماندگارتر است. قطب‌نمای اخلاقی، برخلاف هوش یا خلاقیت، ویژگی نهایی انسانی است که حتی در عصر هوش مصنوعی ارزش خود را از دست نمی‌دهد.]

https://t.me/ExecutiveManagement

👆 تلخیص شده از پیام دوروف به مناسبت ۱۲ سالگی تلگرام

● پاول دوروف، موسس تلگرام در کانال رسمی‌اش نوشت:

یک ماه پیش، پدرم متخصص برجسته ادبیات روم باستان ۸۰ ساله شد. از او پرسیدم چه توصیه‌ای برای نسل بعدی داری. او سه مورد را به من گفت.