مدل های تفکر!

سی ویژگی کسانی که خیلی اشتباه می‌کنند ؟

محمود سریع‌القلم


۱. حتی سه صفحه در مورد خودشان نمی‌توانند بنویسند؛
۲. صندوقچه EQ آن‌ها قفل است؛
۳. انسان‌ها را به خوب و بد تقسیم می‌کنند؛
۴. با داده (Data) و مشورت تصمیم نمی‌گیرند؛
۵. با افراد تکراری معاشرت می‌کنند؛
۶. با معنای ریسک آشنایی ندارند؛
۷. به استقبال شکست نمی‌روند؛
۸. حتی در حد یک کتاب از فلاسفۀ بزرگ نخوانده‌اند؛
۹. دامنۀ واژگان آن‌ها بسیار محدود است؛
۱۰. برای انجام کارها، ذهن خود را نمی‌توانند به دپارتمان‌های ده‌گانه تقسیم کنند؛
۱۱. به پیامدهای سخن و رفتار خود بی توجه‌اند؛
۱۲. بر پرخاش‌های خود کنترل ندارند ؛
۱۳. با ویژگی‌های مثبت و منفی طبع بشر آشنایی محدودی دارند؛
۱۴. ۹۵ درصد حرف می‌زنند، ۵ درصد سؤال می‌کنند؛
۱۵. اکثریت مطلق حرف‌هایشان تکراری است؛
۱۶. قدرشناس نیستند؛
۱۷. آداب نگه داشتن دوست را نمی‌دانند؛
۱۸. از افراد بهتر از خود هراس دارند؛
۱۹. با زیبایی‌ها، رنگ و سکوت انس ندارند؛
۲۰. ظرفیت به تأخیر انداختن واکنش خود تا یک ماه و حتی یک سال را ندارند؛
۲۱. فکر می‌کنند Perfect هستند؛
۲۲. Propaganda در آن‌ها تأثیر بسزایی دارد؛
۲۳. به جزئیات بی‌توجه‌اند؛
۲۴. یک سؤال را از ده نفر با دیدگاه‌های گوناگون نمی‌پرسند؛
۲۵. کوتاه آمدن را ضعف می‌پندارند؛
۲۶. دائماً در حال قضاوت بدون پشتوانه هستند؛
۲۷. انتظاراتشان از دیگران بیشتر از انتظاراتشان از خودشان است؛
۲۸. منحنی زندگی‌شان افقی است؛
۲۹. دایرۀ غرایز آن‌ها فعال ولی دایرۀ فکرآن‌ها منجمد است؛
۳۰. نمی‌دانند تغییر یعنی فکرتعطیل نیست.

ارسال نظر (https://sariolghalam.com/2025/09/02/سی-ویژگی-کسانی-که-خیلی-اشتباه-میکنند/)

کانال تلگرام 👇
https://t.me/sariolghalam

✳️ مدیریت نبوغ بی‌نظم‌ها و قانون‌شکن‌ها

✅ در هر سازمان، نیروهایی وجود دارند که با وجود استعداد و خلاقیت بالا، به دلیل بی‌نظمی و قانون‌شکنی (از دیر رسیدن تا بی‌توجهی به سلسله‌مراتب)، چالش‌برانگیز می‌شوند. مدیریت آنها نیازمند تعادلی ظریف میان کنترل و آزادی است.

■ چرا افراد با استعداد گاهی قانون‌شکن می‌شوند؟

🔹 ذهن خلاق مرز نمی‌شناسد و قوانین را محدودیت می‌بیند.
🔹 تمرکز آنها بر نتیجه است، نه فرآیند.
🔹 قوانین غیرکارآمد برایشان بی‌معنی‌اند.
🔹 اعتمادبه‌نفس بالا باعث می‌شود خود را فراتر از چارچوب حس کنند.

🔆 راهکارهای مدیریت استعدادهای بی‌نظم:

1️⃣ بازنویسی قوانین، نه صرفا اجرا
قوانین قدیمی و دست‌وپاگیر باید اصلاح شوند تا هدفمند و ارزش‌محور باشند.

2️⃣ مرزهای واضح اما انعطاف‌پذیر
به آنها «قاب» بدهید، نه «زنجیر»؛ خط قرمزها روشن باشد اما در روش اجرا آزادی داشته باشند.

3️⃣ تبدیل انرژی قانون‌شکنی به نوآوری
بخشی از وقتشان را برای آزمایش ایده‌های جدید اختصاص دهید.

4️⃣ سپردن مسئولیت به جای دستور
حس مالکیت پروژه‌ها، آنها را مسئولیت‌پذیر می‌کند.

5️⃣ گفت‌وگوی شفاف، نه برخورد دستوری
به‌جای سرکوب، با پرسشگری ریشه رفتارشان را بشناسید.

6️⃣ نظام پاداش بر اساس نتیجه و رفتار
هم کیفیت خروجی و هم رعایت قوانین کلیدی باید سنجیده شود.

7️⃣ تیم‌سازی هوشمندانه
کنار افراد ساختارمند و منعطف قرار بگیرند، نه محافظه‌کاران سختگیر.

8️⃣ حفظ مرزهای عاطفی
بی‌نظمی را حمله شخصی نبینید؛ حرفه‌ای تحلیل کنید.

🎯 جمع‌بندی
✅ نیروهای بااستعداد اما بی‌نظم، مثل شمشیر دولبه‌اند. اگر درست مدیریت شوند، موتور نوآوری‌اند؛ وگرنه تعادل تیم را برهم می‌زنند. هنر مدیریت در «آزادی کنترل‌شده» است: آزادی برای شکوفایی خلاقیت، همراه با حفظ ساختار سازمان.

📝 منبع:
https://donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-4209230

✳️ آژیر قرمز رشد نقدینگی در بهار ۱۴۰۴

✅ آمار بانک مرکزی نشان می‌دهد که رشد نقطه‌ای نقدینگی در خرداد ۱۴۰۴ به ۳۲.۴ درصد رسیده که بیشترین سطح ۲۶ ماه اخیر است و از هدف‌گذاری ۲۵ تا ۳۰ درصدی فراتر رفته است.

🔹 پایه پولی در خرداد به ۱۴۴۴ هزار میلیارد تومان رسید و رشد ۱۲ ماهه آن ۲۹.۶ درصد بوده که نسبت به سال گذشته افزایش ۶.۲ واحد درصدی داشته است.
🔹 حدود یک‌سوم نقدینگی خلق‌شده در بهار امسال ناشی از استفاده دولت از تنخواه‌گردان خزانه بوده است.

🔹 مهم‌ترین عوامل رشد نقدینگی شامل استقراض دولت، انتشار مازاد اوراق بدهی و خرید آن توسط بانک‌ها، تسهیلات تکلیفی، آزادسازی سپرده قانونی و افزایش دارایی‌های خارجی بانک مرکزی بوده است.

👈 اقتصاددانان هشدار می‌دهند رشد سریع نقدینگی و پایه پولی بدون مهار کسری بودجه و ریسک‌های سیاسی فشار تورمی شدیدی ایجاد خواهد کرد.

🔹 طرح کنترل ترازنامه‌ای بانک مرکزی از سال ۱۴۰۱ بخشی از رشد نقدینگی را مهار کرده اما در سال‌های اخیر به دلیل فشارهای مالی دولت و انتظارات تورمی کارایی آن کاهش یافته است. در صورت تداوم روند فعلی، نرخ رشد نقدینگی تا پایان سال می‌تواند به حدود ۳۸.۶ درصد برسد.

👈 کارشناسان تأکید دارند تنها با اصلاح حکمرانی اقتصادی، مدیریت کسری بودجه و کاهش ریسک‌های سیاسی می‌توان چشم‌انداز کنترل نقدینگی و تورم را تغییر داد.

ادامه مطلب؛
https://donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-4209351

🔲⭕️وزیر یا عمو سبزی فروش، کدامیک؟
مجتبی لشکربلوکی

با یکی از وزرای اسبق صحبت می کردم می گفت روزی به معاون اول گفتم آنقدر که مرا به جلسات دعوت می کنید، تفاوتی ندارد که وزیر این وزارت خانه من باشم [با مدرک دکتری و ۲۰ سال سابقه کشورداری] یا یک سبزی فروش. چون اصلا اجازه فکر کردن، تمرکز و راهبری موثر وزارت خانه را از من گرفته اید. یکی از مدیران می گفت: در سرزمینی زندگی می‌کنیم که مدیرانش بیشتر از هر جای جهان «جلسه می‌روند» و کمتر از هر جای جهان «تصمیم می‌گیرند».

نظام کشورداری و همچنین شرکت داری ما آفات زیادی دارد. از جمله اینکه مدیران ما شده اند علامه مجلسی! از این جلسه به آن جلسه! وقتی در یک نظام حکمرانی (دولت) یا مجموعه اقتصادی (شرکت خصوصی) جلسات زیاد است این نشانه یک بیماری جدی است و دست کم ۵ ریشه دارد:

شفاف نبودن رژیم تصمیم گیری: وقتی معلوم نیست چه کسی حق دارد در مورد چه چیزی تصمیم بگیرد، همه دور میز می‌نشینند تا ....

عدم توازن اختیارات و مسوولیت: وقتی برای هر کاری مثلا خرید خودرو دولتی باید جلسات در بالاترین سطوح دولت برگزار شود این یعنی اینکه واحد متولی اختیار لازم را ندارد و باید برای کوچک ترین تصمیمات تایید بقیه را بگیرد (مثال واقعی است)

تصمیم گریزی: وقتی قدرت و جسارت تصمیم گیری از مدیران گرفته می شود، مدیران چه می کنند؟ توزیع ریسک تصمیم! و جلسه‌ تبدیل می‌شود به ابزاری برای تقسیم مسئولیت که بعدها هر چه شد بگویند ببین این که تصمیم من نبود، ما ده نفر همه با هم تصمیم گرفتیم. خیلی شفاف بخواهم بگویم در ساختار اداری ایران، خیلی وقت ها جلسه یعنی مسئولیت‌گریزی دسته‌جمعی!

فرهنگ نمایشی (Performative Culture) یا تئاتر مدیریتی یا شوآف سازمانی: در بسیاری سازمان ها جلسه بیشتر ابزاری است برای شوآف مشارکت و یا عملگرایی نمایشی، نه حل مسئله. اینکه بگوییم ما تا ساعت ۱۱ شب در جلسه بودیم افتخار نیست، نشان ناکارآمدی است. مثالی از تئاتر مدیریتی: یک بار به جلسه یکی از مدیران ارشد کشور دعوت شدم بدون اعلام موضوع دقیق. از دفترشان پرسیدم چند نفر دعوتند؟ گفتند۲۰ نفر! نرفتم. چرا؟ چون در جلسه ۲ساعته ای که وقت مفیدش ۹۰ دقیقه است با فرض حداقل ۱۰ دقیقه فرمایشات گهربار مدیر ارشد مربوطه، ۸۰ دقیقه وقت باقی می ماند برای ۲۰ نفر باقی مانده، یعنی نفری ۴ دقیقه. برای ۴ دقیقه اظهار نظر شتابزده بدون موضوع از پیش تعریف شده ۴ ساعت وقتم را در ترافیک و حضور در جلسه هدر ندادم.

بی‌اعتمادی به یکدیگر: وقتی مدیران به تصمیم‌های یکدیگر اعتماد ندارند، همه می‌خواهند در جریان همه‌چیز باشند، و این یعنی جلسه برای هر چیزی!

☑️⭕️تجویز راهبردی
اشتباه نکنید جلسات یکی از مهم ترین ابزارهای مدیریت هستند در این شکی نیست. خود من در بسیاری جلسات شرکت می کنم و خواهم کرد. اصول برگزاری مدیریت جلسات، به هیچ وجه چیزی عجیبی نیست که بخواهم این جا آنها را بیان کنم. هر چند به تجربه دریافته ام بیان بدیهیات ساده گاهی اوقات ارایه کشفیات پیشرفته تلقی می شود. شما هر کتاب مدیریت جلسه رو به صورت تصادفی باز کنی اصولی دارد که ساده و کلیدی اند. در کنار آن ها می خواهم شش پیشنهاد غیرمتعارف را نیز مطرح کنم:

◽️گونه‌بندی جلسه: بدانیم هر جلسه ای که برگزار می کنیم چه جلسه ای است؟ دست کم ۱۰ گونه جلسه شناخته شده وجود دارد از جلسات ایده پردازی تا تصمیم گیری و... هر گونه جلسه یک شیوه مدیریت می طلبد. برخی رسمی برخی غیررسمی، برخی با جمع بندی برخی بدون جمع بندی، برخی با اعضای زیاد و برخی تاسقف ۶ نفر و ...
◽️عدم برگزاری جلسه: گاهی اوقات بهترین شیوه مدیریت جلسه، عدم برگزاری آن است. با تفویض اختیار کاری کنید که نیازی به اخذ تایید از دیگران وجود نداشته باشد.
◽️جلسات مکتوب: یک استارت آپ موفق ایرانی روش جالبی دارد. همه در یک ساعت خاص هر جایی باشند وارد صفحه گوگل داک می شوند و همزمان راجع به موضوعی که دستور جلسه است می نویسند و روی نوشته های هم کامنت می گذارند. اینگونه لازم نیست که یک نفر صحبت کند و بقیه گوش کنند و هر کسی خواست بدون مزاحمت برای دیگران می تواند بنویسد و بخواند.
◽️تایمر معکوس روی دیوار: یک ساعت دیجیتال بگذارید که دقیقه‌ها را کم می‌کند؛ فشار روانی مثبت برای مختصر و مفیدگویی
◽️محدودیت کلمات: هر نفر در مورد هر موضوع فقط با N کلمه می‌تواند نظرش را بگوید. وقتی افراد مجبور به کوتاه‌گویی می‌شوند، مجبور می شوند قبل از حرف زدن فکر کنند نه حین حرف زدن!
◽️اعلام هزینه: روی تابلو بنویسید: هر دقیقه این جلسه X میلیون تومان هزینه دارد

این ها پیشنهادهای غیرمتعارف اند. شما اول پیشنهادهای متعارف رو اجرا کنید بعد بروید سراغ غیرمتعارف ها.

بین علامه مجلسی (کسانی که همیشه از این جلسه به آن جلسه می روند) و عمو سبزی فروش، دومی تمرکز و عقل معیشت بیشتری دارد

@Dr_lashkarbolouki