Forwarded from ترفند مدیریت
🔸همه ما شنیده یا دیده‌ایم که افراد کارهای عجیبی سر کار انجام می‌دهند. مهم نیست که چقدر بااستعداد هستید یا چه چیزی را ماهرانه انجام داده‌اید؛ برخی رفتارها بی‌درنگ طرز فکر مردم را نسبت به شما عوض می‌کند یا برای همیشه چهره شما را نزد آنها مخدوش می‌کند.
لیست زیر شامل ۹ رفتار نامناسب است که باید از آنها اجتناب کنید:
1⃣ دروغ گفتن
بسیاری از اوقات، افراد می‌خواهند با دروغ خودشان یا بقیه را محافظت کنند اما دروغ‌ها رشد می‌کنند و به سرعت گسترش می‌یابند و اگر کسی بفهمد که شما دروغ گفته‌اید راهی برای برگشت وجود ندارد. دروغ هر چقدر هم کوچک باشد، احترام به نفس شما را خدشه‌دار می‌کند.
2⃣ شایعه پراکنی
شایعه‌پراکنی در مورد کارهای ناشایست و بدبختی‌های سایرین اگر به گوش آنها برسد، ممکن است به احساسات آنها صدمه بزند. شایعه‌سازی باعث خواهد شد تا شما همیشه انسانی منفی و کینه‌توز به نظر بیایید.
3⃣ اعلام اینکه شما از کارتان متنفر هستید
آخرین چیزی که هر کسی می‌خواهد سر کار بشنود این است که کسی درباره اینکه چقدر از کارش متنفر است شکایت می‌کند. چنین کاری باعث خواهد شد شما به عنوان فردی منفی به نظر بیایید و در نتیجه روحیه تیمی کاهش خواهد یافت.
4⃣ هیجانات افسارگسیخته
مثال‌های زیادی وجود دارند که در آنها افراد سر کار وسایلشان را پرتاب می‌کنند، فریاد می‌کشند و افراد دیگر را به گریه می‌اندازند. اینها همه نمونه‌هایی از هیجانات افسارگسیخته است. این نوع هیجانات هوش احساسی پایین را نشان می‌دهد و باعث می‌شود افراد دارای این ویژگی به راحتی اخراج شوند.
5⃣ از کار فرد دیگری اعتبار کسب کردن
همه ما وقتی متوجه می‌شویم که کسی ایده ما را دزدیده است، احساس ناراحتی می‌کنیم. از کار فرد دیگری اعتبار کسب کردن (هرچقدر هم کوچک باشد) باعث می‌شود که دیگران این طور فکر کنند که شما هیچ کاری را به طور معین خودتان انجام نداده‌اید.
6⃣ فخر فروختن
انجام کارهای بزرگ بدون فخر فروختن درباره آنها نشان‌دهنده یک روحیه قوی است و نشان می‌دهد که موفقیت برای شما غیرمعمول نیست.
7⃣ از پشت خنجر زدن
این عنوان خود بیانگر همه چیز است. یکی از معمول‌ترین حالت‌های از پشت خنجر زدن این است که برای اینکه مشکلی را حل کنید زیرآب کسی را بزنید. افراد معمولا این کار را به عنوان تلاشی برای اجتناب از درگیری انجام می‌دهند، اما با این کار درگیری بیشتری ایجاد می‌کنند.
8⃣ خوردن غذاهای بودار
وقتی صحبت از غذا خوردن می‌شود قانون کلی این است که هر چیزی که ممکن است بودار باشد را باید در خانه خورد.
ممکن است این مساله کوچک به نظر بیاید اما غذای بودار شما حواس افراد را پرت می‌کند. ناهار پرادویه شما به همه می‌گوید که هیچ چیز برای شما اهمیتی ندارد حتی زمانی که خودتان مسببش هستید.
9⃣ پل‌های پشت سر را خراب کردن
بسیاری از کارها حول افرادی که با آنها ملاقات می‌کنید و ارتباطاتی که می‌سازید، می‌چرخد. انداختن یک بمب اتمی در هر نوع ارتباط حرفه‌ای، یک اشتباه بزرگ است.
Instagram | Telegram |
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
✳️ اگر این رفتارهارادارید،سریعاً آنهاراترک کنید؟
✳️ ذهن پاپ کورنی؟!
✳️ اقتصاد توجه در عصر الگوریتمها
✅ گذار از اقتصاد رانت‌محور به اقتصاد مشارکتی و آگاهانه توجه
✍️ هومن علوی / پژوهشگر اقتصاد توسعه
🔸 در جهان امروز که داده‌ها و اطلاعات با شتابی تصاعدی گسترش می‌یابند، ذهن انسان با محدودیتی بنیادین روبه‌روست: ظرفیت پردازش او کمتر از سیلابی است که هر لحظه از اطلاعات بر او فرو می‌ریزد.
🔸 این محدودیت، «توجه» را به منبعی کمیاب و ارزشمند بدل کرده است؛ منبعی که بازیگران رسانه‌ای، اقتصادی و سیاسی در رقابتی تنگاتنگ برای جلب و حفظ آن می‌کوشند.
🔸 این رقابت بی‌وقفه، ساختار تصمیم‌گیری فردی و اجتماعی را دگرگون ساخته و کیفیت محتوا و تعامل انسانی را تحت تأثیر قرار داده است.
🔸 یکی از چالش‌ها در اقتصاد توجه، پارادوکس فراوانی گزینه‌های انتخاب است. هنگامی که انتخاب‌های بی‌شمار در برابر فرد قرار می‌گیرد، آزادی انتخاب در عمل افزایش نمی‌یابد.
🔸 این وضعیت، موجب «خستگی شناختی» و «خستگی تصمیم» می‌شود؛ حالتی که در آن مغز برای حفظ انرژی و کارآمدی خود به تصمیم‌های ساده‌گرایانه، عادتی یا شهودی پناه می‌برد و گاه به انتخاب‌های شتاب‌زده و پرخطر تن می‌دهد.
🔸 ذهن انسان تنها توان پردازش حجم محدودی از اطلاعات را در دوره زمانی مشخص دارد و با رسیدن به آستانه اشباع، دقت و کیفیت تصمیم‌گیری کاهش می‌یابد.
🔸 از همین‌رو، بسیاری از مدیران، کارآفرینان و چهره‌های اثرگذار با ساده‌سازی تصمیم‌های روزمره – از انتخاب لباس تا برنامه غذایی – می‌کوشند نیروی ذهنی خویش را برای تصمیم‌های پیچیده‌تر و راهبردی‌تر حفظ کنند. چنین رویکردی نشان می‌دهد که در دنیای معاصر، «مدیریت توجه» به اندازه «مدیریت زمان» اهمیت یافته است.
🔸 در جوامع رانت‌محور یا یارانه‌محور، ذهنیت «مصرف رایگان» ریشه دوانده و تأثیر مخرب در اقتصاد فرهنگی پدید آورده است. این نگرش پرداخت برای محتوا را امری غیرضروری یا حتی ناپسند می‌پندارد.
🔸 پیامد این طرز فکر، گسترش پدیده «سواری مجانی» است؛ رفتاری که خالقان محتوا را تضعیف می‌کند و بنیان‌های تولید فرهنگی را فرسوده می‌سازد. گذر از این چرخه معیوب، نیازمند تغییر نگرش از مصرف منفعل به مشارکت فعال فرهنگی است.
🔸 پرداخت قانونی و خرید اشتراک، نوعی سرمایه‌گذاری فرهنگی و اخلاقی است که مخاطب را از مصرف‌کننده‌ای بی‌تفاوت به همکار و شریک در تولید معنا تبدیل می‌کند. این رویکرد، زمینه‌ساز شکل‌گیری «اقتصاد توجهِ آگاهانه و اخلاق‌مدار» است.
🔸 در مقابل، اقتصاد رانتی با خطر شکل‌گیری «توجه یارانه‌ای» روبه‌رو است؛ توجهی که نه از دل مشارکت آزاد شهروندان، بلکه از رسانه‌های وابسته و روایت‌های پوپولیستی و فریبنده برمی‌خیزد.
🔸 در چنین شرایطی، شهروندان مسئول می‌توانند با بهینه‌سازی ظرفیت شناختی خود، تمرکز خویش را به مسائل کلان و چالش‌های راهبردی معطوف کنند.
🔸 این توانمندی پیش‌درآمدی برای حکمرانی اثربخش است؛ از یک‌سو امکان مداخله عقلانی در تصمیم‌سازی عمومی را فراهم می‌آورد و از سوی دیگر، سپهر گفتمانی جامعه را از لغزش به سمت موضوعات حاشیه‌ای و هیجانی مصون می‌سازد.
🔸 بی‌تردید، بدون گذار به اقتصاد مشارکتی و آگاهانه توجه در حوزه سیاست، جامعه محکوم به چرخه‌ای معیوب از هیجان، حواس‌پرتی، تخریب و رادیکالیسم خواهد بود.
📃 مطالعه متن کامل ؛
https://pooyeshfekri.com/اقتصاد-توجه-در-عصر-الگوریتمها/
كانال قواعدبازی
✅ گذار از اقتصاد رانت‌محور به اقتصاد مشارکتی و آگاهانه توجه
✍️ هومن علوی / پژوهشگر اقتصاد توسعه
🔸 در جهان امروز که داده‌ها و اطلاعات با شتابی تصاعدی گسترش می‌یابند، ذهن انسان با محدودیتی بنیادین روبه‌روست: ظرفیت پردازش او کمتر از سیلابی است که هر لحظه از اطلاعات بر او فرو می‌ریزد.
🔸 این محدودیت، «توجه» را به منبعی کمیاب و ارزشمند بدل کرده است؛ منبعی که بازیگران رسانه‌ای، اقتصادی و سیاسی در رقابتی تنگاتنگ برای جلب و حفظ آن می‌کوشند.
🔸 این رقابت بی‌وقفه، ساختار تصمیم‌گیری فردی و اجتماعی را دگرگون ساخته و کیفیت محتوا و تعامل انسانی را تحت تأثیر قرار داده است.
🔸 یکی از چالش‌ها در اقتصاد توجه، پارادوکس فراوانی گزینه‌های انتخاب است. هنگامی که انتخاب‌های بی‌شمار در برابر فرد قرار می‌گیرد، آزادی انتخاب در عمل افزایش نمی‌یابد.
🔸 این وضعیت، موجب «خستگی شناختی» و «خستگی تصمیم» می‌شود؛ حالتی که در آن مغز برای حفظ انرژی و کارآمدی خود به تصمیم‌های ساده‌گرایانه، عادتی یا شهودی پناه می‌برد و گاه به انتخاب‌های شتاب‌زده و پرخطر تن می‌دهد.
🔸 ذهن انسان تنها توان پردازش حجم محدودی از اطلاعات را در دوره زمانی مشخص دارد و با رسیدن به آستانه اشباع، دقت و کیفیت تصمیم‌گیری کاهش می‌یابد.
🔸 از همین‌رو، بسیاری از مدیران، کارآفرینان و چهره‌های اثرگذار با ساده‌سازی تصمیم‌های روزمره – از انتخاب لباس تا برنامه غذایی – می‌کوشند نیروی ذهنی خویش را برای تصمیم‌های پیچیده‌تر و راهبردی‌تر حفظ کنند. چنین رویکردی نشان می‌دهد که در دنیای معاصر، «مدیریت توجه» به اندازه «مدیریت زمان» اهمیت یافته است.
🔸 در جوامع رانت‌محور یا یارانه‌محور، ذهنیت «مصرف رایگان» ریشه دوانده و تأثیر مخرب در اقتصاد فرهنگی پدید آورده است. این نگرش پرداخت برای محتوا را امری غیرضروری یا حتی ناپسند می‌پندارد.
🔸 پیامد این طرز فکر، گسترش پدیده «سواری مجانی» است؛ رفتاری که خالقان محتوا را تضعیف می‌کند و بنیان‌های تولید فرهنگی را فرسوده می‌سازد. گذر از این چرخه معیوب، نیازمند تغییر نگرش از مصرف منفعل به مشارکت فعال فرهنگی است.
🔸 پرداخت قانونی و خرید اشتراک، نوعی سرمایه‌گذاری فرهنگی و اخلاقی است که مخاطب را از مصرف‌کننده‌ای بی‌تفاوت به همکار و شریک در تولید معنا تبدیل می‌کند. این رویکرد، زمینه‌ساز شکل‌گیری «اقتصاد توجهِ آگاهانه و اخلاق‌مدار» است.
🔸 در مقابل، اقتصاد رانتی با خطر شکل‌گیری «توجه یارانه‌ای» روبه‌رو است؛ توجهی که نه از دل مشارکت آزاد شهروندان، بلکه از رسانه‌های وابسته و روایت‌های پوپولیستی و فریبنده برمی‌خیزد.
🔸 در چنین شرایطی، شهروندان مسئول می‌توانند با بهینه‌سازی ظرفیت شناختی خود، تمرکز خویش را به مسائل کلان و چالش‌های راهبردی معطوف کنند.
🔸 این توانمندی پیش‌درآمدی برای حکمرانی اثربخش است؛ از یک‌سو امکان مداخله عقلانی در تصمیم‌سازی عمومی را فراهم می‌آورد و از سوی دیگر، سپهر گفتمانی جامعه را از لغزش به سمت موضوعات حاشیه‌ای و هیجانی مصون می‌سازد.
🔸 بی‌تردید، بدون گذار به اقتصاد مشارکتی و آگاهانه توجه در حوزه سیاست، جامعه محکوم به چرخه‌ای معیوب از هیجان، حواس‌پرتی، تخریب و رادیکالیسم خواهد بود.
📃 مطالعه متن کامل ؛
https://pooyeshfekri.com/اقتصاد-توجه-در-عصر-الگوریتمها/
كانال قواعدبازی
پویش فکری توسعه
اقتصاد توجه در عصر الگوریتمها
وقتی برای یک فیلم خوب در آپارات یا فیلیمو جست‌وجو می‌کنید، ده‌ها دقیقه را صرف اسکرول‌کردن می‌کنید و خسته می‌شوید؟ دلیل این خستگی چیزی فراتر از حجم زیاد انتخاب‌هاست: شما گرفتار اقتصاد توجه شده‌اید.