✳️ انتشار لیست بورس تله گذاری برای سهامدار

✍️محمد حسین ادیب

✅ ارزش بورس ایران در اسفند ١٣٩٢ بالغ بر ١٧١ همت با نرخ دلار در آن تاریخ معادل ٣١٨۴ تومان ، معادل ۵۴ میلیارد دلار

ارزش بورس ایران در ٨ بهمن ١۴٠۴ بالغ بر ١٢٠۴۴ همت با نرخ روز دلار معادل ٧۶ میلیارد دلار

یک دلار امروز فقط ٧٣ درصد از آنچه می توانست در سال ٢٠١۴ معادل اسفند ١٣٩٢ بخرد را می تواند بخرد

یک دلار امروز ٢٧ درصد کمتر از سال ٢٠١۴ در داخل امریکا قدرت خرید دارد

ارزش بورس ایران اکنون ٧۶ میلیارد دلارهست اما اگر کاهش قدرت خرید دلار از آن کسر شود معادل ۵۵ میلیارد دلار هست

از اسفند ١٣٩٢ تا کنون بورس ایران به اندازه یک نخ سیگار وینیستون بازدهی نداشته است

ارزش بورس ایران به دلار :
١٣٩٢ : ۵۴ میلیارد دلار
١٣٩۶ : ٨٢ میلیارد دلار
١٣٩٩: ٢٧٩ میلیارد دلار
١۴٠٠: ٢۶٢ مییلیارد دلار
١۴٠١: ١٧٩ میلیارد دلار
١۴٠٣: ١٠۶ میلیارد دلار
تیر ١۴٠۴: ١۴٠ میلیارد دلار
مرداد ١۴٠۴ : ١٣٠ میلیارد دلار
مهر ١۴٠۴: ١٠۴ میلیارد دلار
آبان ١۴٠۴: ١٠١ میلیارد دلار
آذر ١۴٠۴: ١٠٧ میلیارد دلار
هشت بهمن ١۴٠۴ : ٧۶ میلیارد دلار

تحلیل :
بورس ایران از سال ١٣٩٢ تا کنون همواره روند نزولی داشته و اگر در مقطعی صعودی شده ، این رشد فیک و غیر واقعی بوده و اقتصاد این رشد کاذب را پس گرفته است
نکته کنکوری :
گول رشد های مقطعی بورس را نخورید دام است ، تله است

انتقاد از خود :
من نباید به انتشار لیست بورس ادامه دهم ، لیست بورس و افزایش های مقطعی، عملیات فریب هست و من باید خود را از این تله گذاری کنار بکشم
کانال مدیران‌صنعت

🎞 توصیه‌های متخصص اعصاب و روان برای کاهش اضطراب در محیط کار

🔹وندی سوزوکی، عصب شناس، دو فعالیت مبتنی بر شواهد را به اشتراک می گذارد که می‌تواند سیستم عصبی شما را آرام و خلاقیت و ارتباط را تقویت کند؛ سوزوکی در ادامه پا را فراتر می‌گذارد و می‌گوید اگر بتوانید اضطراب خود را به چیزی مفید تبدیل کنید، چه؟

👤Wendy Suzuki
➕ همراه با زیرنویس فارسی

#TED
🎖انجمن مدیران، بزرگترین تشکل مدیریتی ایران  @Managersclub

✳️ بیماری هزینۀ بائومِل

✅ بیماری هزینه بامول (Baumol's cost disease) که توسط ویلیام بامول، اقتصاددان آمریکایی، کشف شده، بیانگر این است که گاهی اوقات، شرکت‌ها هر چقدر هم که تلاش و سرمایه‌گذاری کنند، نمی‌توانند بهره‌وری‌شان را افزایش بدهند.
■ برای مثال، شرایطی را فرض کنید که هر چقدر حقوق و پورسانت فروشندگان‌مان را افزایش می‌دهیم، بهره‌وری آنها افزایش نمی‌یابد و در نتیجه، افزایش حقوق و پورسانت‌شان فقط منجر به افزایش هزینه‌های شرکت می‌شود و تاثیری بر افزایش درآمد شرکت ندارد.
■ این بیماری بیشتر در شرکت‌های خدماتی که برای ارائه خدمات‌شان به انسان‌ها وابسته‌اند، مثل بیمارستان‌ها، موسسات آموزشی، هتل‌ها و غیره رخ می‌دهد.
■ شرکتی که دچار بیماری هزینه می‌شود، بهتر است برای افزایش بهره‌وری و درآمدش، به جای سرمایه‌گذاری روی عوامل تولید، مثل نیروی انسانی، روی عوامل بازار، مثل قیمت سرمایه‌گذاری کند.
■ به بیان دیگر، وقتی متوجه می‌شویم با افزایش حقوق و پورسانت فروشندگان، درآمدمان افزایش نمی‌یابد، بهتر است به جای این کار، سرمایه مورد نظرمان روی افزایش محبوبیت و شهرت برندمان هزینه کنیم تا بعد از آن بتوانیم قیمت‌مان را افزایش بدهیم تا از این طریق، درآمدمان افزایش پیدا کند

✳️ کار به‌مثابه پناه/ سازمان به مثابه پناهگاه". مسئولیت اجتماعی سازمان در خلق محیط آرام و امن، در زمانه اضطراب اجتماعی و هنگامه انتهای سال کاری

✍دکتر فاطمه قیطرانی

✅ ویکتور فرانکل معنا را "پناه انسان در دل رنج" می‌دانست، در ایران امروز نیز کار و محل کار می‌توانند—و باید—به یکی از تکیه‌گاه‌های معنا، ارتباط انسانی و تاب‌آوری روانی تبدیل شوند. بخش قابل‌توجهی از جامعه با ترکیبی از فشارهای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی مواجه شده که آثار آن به‌طور مستقیم وارد زندگی روزمره و کاریشان شده است.
■ کاهش قدرت خرید، نااطمینانی به آینده، تضعیف احساس امنیت و فرسایش امید اجتماعی، صرفاً متغیرهای اقتصادی یا سیاسی نیستند؛ بلکه تجربه زیسته کارکنان اند که تمرکز، انگیزه، روابط کاری و سلامت روان آنان را هدف گرفته اند.
نادیده‌گرفتن این واقعیت، نه نشانه بی‌طرفی مدیریتی، بلکه ساده‌سازی ریسک زمینه‌ای است که سازمان‌ها به طور غیر قابل اجتنابی در آن فعالیت می‌کنند.
■ پرسش اصلی دیگر آن نیست که «آیا این شرایط بر کارکنان اثر گذاشته است یا نه؟»، بلکه آن است که سازمان‌ها چگونه می‌خواهند در چنین بستری عمل کنند؟ آیا به فضایی در خلا که تشدید اضطراب، بی‌ثباتی و فرسودگی می کند تبدیل شوند؟ یا به یکی از نقاط اتکا برای حفظ معنای زندگی، ارتباط انسانی و حداقلی از امنیت روانی؟ پاسخ مستقیماً به رویکرد سازمان‌ها نسبت به انسان وابسته است.
■ کار به مثابه معنا، یعنی ارتباط و بودن در اجتماع امن.
هانا آرنت در " وضع بشر"، کار را بخشی از کنش انسانی می‌داند که فرد با آن، خود را در جهان مشترک با دیگران معنا می‌کند.
■ فرانکل، انسان را حتی در شرایط دشوار، اگر معنایی برای بودن و ماندن داشته باشد، تاب‌آور می داند؛ و محل کارِ معنادار، انسان را به عنوان موجودی اجتماعی، هیجانی و آسیب‌پذیر به رسمیت می شناسد.
چنین محیطی، معنای ماندن می‌سازد؛ نه از جنس اجبار، بلکه از جنس تعلق، بویژه برای کارکنانی که بسیاری از تکیه‌گاه‌های بیرونی خود را از دست داده اند.
■ مدیران و کارفرمایان باید در شرایط مضطرب و شکننده محیط،  نگهبان امنیت روانی باشند نه منبع اضطراب!
■ برای بسیاری از کارکنان، پایان سال زمان ارزیابی عملکرد، اوج اضطراب معیشتی و نااطمینانی نسبت به آینده شغلی سال بعد است و رویکرد مدیران باید ایجاد إحساس همراهی و ماندگاری، سلامت روان و امنیت شغلی و معیشتی باشد!  تأکید افراطی بر ارزیابی‌های سخت‌گیرانه، تهدیدهای ضمنی، تاخیر در پرداخت های آخر سال و  اخراج خاموش، روان کارکنان را شکننده تر و اعتماد سازمانی را منهدم می کند.
■ توصیه می کنم در این روزها:
📌پیام روشنی از تمایل به حفظ کارکنان و همراهی با آنان برای سال آینده بفرستید؛
📌امنیت شغلی و روانیشان را به‌عنوان نیاز انسان به رسمیت بشناسید و بر رفتارهای مضطربشان برچسب نزنید!
📌اگر تصمیم قطع همکاری دارید البته با بررسی کامل و شفاف، وارد بازی های اخراج خاموش و طولانی کردن اخراج نشوید و سریعتر به آنان اعلام و اجازه دهید از زمان برای یافتن شغل جدید اقدام کنند!
📌بر پرداخت زود هنگام و یا به موقع و با مبلغ بیشتر و منصفانه پاداش، سنوات، عیدی و حمایت معیشتی اقدام کنید!
📌بر بخشش یا تخفیف یا تعویق کسورات و وام ها اقدام کنید!
📌ارتقا شغلی کارکنان در ابتدای سال آینده را در همین روزهای انتهای سال انجام دهید!
📌ارزیابی عملکرد را به تعویق بیندازید!
📌از رفتارهای سیاسی کاسته و بر رفتارهای انسانی بیفزایید؛ بی توقع این کار را بکنید؛ حتی در مورد کسانی که عملکرد خوبی ندارند؛ هدف امنیت و آرامش روح و جسم انسانهاست و بس!
گاهنامه مدیر

📹 تیتر یک | بازارهای صعودی در سایه ریسک‌های انباشته؛ اصلاح ناگهانی در راه است؟

▫️اقتصاد جهانی در آستانه سال ۲۰۲۶ در وضعیتی از «انتظار هوشیارانه» قرار گرفته است؛ جایی میان تاب‌آوری نسبی و ریسک‌های انباشته‌شده.

▫️ تازه‌ترین نظرسنجی مجمع جهانی اقتصاد نشان می‌دهد اگرچه بیش از نیمی از اقتصاددانان ارشد انتظار تضعیف شرایط را دارند، اما شدت بدبینی نسبت به سال گذشته کاهش یافته است.

▫️بازارهای مالی، علی‌رغم محیطی پرتنش، همچنان صعودی‌اند و همین موضوع پرسش‌هایی جدی درباره پایداری ارزش‌گذاری‌ها و احتمال اصلاح‌های ناگهانی ایجاد کرده است.

▫️در این میان، هوش مصنوعی به مهم‌ترین متغیر ساختاری اقتصاد جهانی بدل شده؛ نیرویی که می‌تواند بهره‌وری را جهش دهد، اما در عین حال توزیع نامتوازن منافع، شکاف‌های منطقه‌ای و اختلالات شغلی را تشدید کند.

▫️بدهی‌های عمومی و خصوصی، میراث یک دهه سیاست‌های انبساطی، به خط مقدم تصمیم‌گیری‌های مالی بازگشته‌اند و دولت‌ها را ناگزیر به بازتعریف اولویت‌های بودجه‌ای کرده‌اند؛ از دفاع و انرژی گرفته تا زیرساخت‌های دیجیتال.

📺 @ecoiran_webtv

هر چقدر پیشرفت‌های تکنولوژیک بیشتر و سریع‌تر می‌شود، میزان درهم‌آمیختگی و وابستگی #کسب‌و #کارها به تکنولوژی‌های نوین و در رأس آنها تکنولوژی‌های دیجیتال بیشتر می‌شود. در این میان، #رهبران و #مدیران ارشد #سازمان‌ها و #شرکت‌ها نقشی کلیدی و انکارناپذیر دارند؛ نقشی که شامل هدایت درست و هدفمند #تیم‌ها و #کارکنان در عصر تحول دیجیتال، مدیریت ابهام‌ها و پیچیدگی‌های ناشی از پیشرفت و تنوع فناوری‌های دیجیتال، و در نهایت الهام‌بخشی به آنان برای دستیابی به بالاترین سطح #خلاقیت و #نوآوری است...-https://t.me/NickSun
کنارهم #خردمند و #قوی تر هستیم

مهم است در #تصمیم_گیری کسی که هر و از بر تشخیص میدهد کنارمان باشد.
🌟🌟🌟🌟🌟🌟
میان چوپانان صدای "هِر" برای طلبیدن گوسفندان و "بِر" برای جلو راندنشان استفاده میشد و اگر چوپانی آنرا نمیدانست یعنی از اصول پرت بود!

به همین دلیل میگفتند هِر را از بِر تشخیص نمیدهد.

✳️ افزایش کاریزما با ۱۰ نکته‌

✅ با کمی کاریزما می‌توانید مدیر، سیاستمدار، پدر یا مادر و یا مربی کارآمدی باشید. کاریزما یکی از عوامل موفقیت در رهبری است. در گذشته‌های دور هم، رهبران و شخصیت‌های کاریزماتیک وجود داشتند. این رهبران وقتی ظاهر می‌شدند که جامعه برای مواجهه با جنگ یا حادثه‌ای دیگر به اتحاد سریع مردم نیاز داشت. آنها توانایی متحد کردن افراد زیادی را دارند. آنها می‌توانند مردم را تشویق کنند تا برای موفقیت گروه از خودگذشتگی کنند. این افراد قدرت کاریزماتیک دارند. مثلا وینستون چرچیل، مارتین لوتر کینگ و نلسون ماندلا.
● در ظاهر، این‌ها هیچ ربطی به دنیای تجارت یا آموزش ندارند، ولی در این حوزه‌ها هم کمی کاریزما می‌تواند تأثیر زیادی داشته باشد. حالا شما کاریزما دارید؟ اگر ندارید، نگران نباشید. چون با تمرین آن را به‌دست می‌آورید.محققان روش‌های زیادی را برای بهبود کاریزما ابداع کرده‌اند. اگر می‌خواهید کاریزمای شخصی خود را بهبود ببخشید، به موارد زیر توجه کنید:
■ از استعاره ا‌ستفاده کنید.
مثلا «ما رقبای خود را به‌زانو درآورده‌ایم»، «باید مسیر خود را تغییر دهیم». استعاره نشان می‌دهد چقدر باهوش هستید.
■ از داستان و مَثَل استفاده کنید.
داستان‌های شخصی بهتر در یاد مخاطب می‌مانند.
■ جنبه‌ی اخلاقی را نشان دهید. مثلا بگویید: «این کار درست است».
نشان می‌دهید رهبر درست‌کاری هستید و صداقت دارید.
■ روی احساسات جمعی تأکید کنید. «قوی‌تر خواهیم شد.» با این کار به مخاطب نشان می‌دهید نگران رفاه آنها هستید، نه نگران خودتان.
■ انتظارات زیادی برای خود و پیروان خود داشته باشید.
نشان می‌دهد باید قوی باشید تا بتوانید از پس بحران‌ها بربیایید.
■ اعتماد به‌نفس خود را به دیگران نشان دهید.
اعتمادبه‌نفس شما نشان می‌دهد چرا افراد باید از شما پیروی کنند نه از دیگران!
■ از استفهام انکاری استفاده کنید. «چرا باید به حرف من گوش دهید؟»
دیدگاه خود را به دیگران منتقل می‌کنید.
■ حواس‌تان به تأثیر زبان بدن باشد.
مثلا بلندکردن دستان، بالابردن انگشت شصت یا جلودادن سینه.
این حرکات (زبان بدن) باعث می‌شوند بزرگ‌تر، بهتر و مهم‌تر به نظر برسید.
■ به حالت‌های صورت‌تان توجه کنید.
مثلا لبخند زدن، تکان‌دادن سر یا آرام به‌نظر رسیدن. مخاطبان ناخودآگاه این حالت‌های صورت را تقلید می‌کنند. این باعث می‌شود حس بهتری داشته باشند.
■ تُن صدای خود را بالا و پایین ببرید. باعث می‌شود مخاطبان به همه‌ی سخنرانی شما گوش دهند. قبل از شروع سخنرانی، شاید بهتر باشد اول مهارت‌های کاریزماتیک را جلوی آینه یا عزیزان‌تان تمرین کنید.
■ از کجا می‌فهمید کاریزمای خود را بهبود بخشیده‌اید؟ اگر بتوانید کودکان خود را بدون شکایت به رختخواب بفرستید و کاری کنید سبزیجات بخورند، حتما موفق هستید!
منبع: psychology today