مدیریت اجرایی
3.04K subscribers
12.9K photos
788 videos
1.32K files
4.6K links
ارایه به روز ترین اطلاعات ، دانش، مهارت وتوانایی در خصوص مدیریت ،سازمان واقتصاد زیر نظر دکتر امیرصادقی(پژوهشگر،مشاور و مدرس درزمینه کسب وکار) تاسیس کانال ۲۰۱۵
(۰۹۱۲۳۱۱۶۴۷۳) تلفن همراه
Download Telegram
✳️چرا خانواده‌تان شغل شما را دوست
ندارد؟

مدیران موفقی را درون و خارج از کشورمان سراغ داریم که علی‌رغم کسب دستاوردهای بسیار در زندگی کاری خود، در زندگی شخصی‌شان اصلاً نتوانسته‌اند موفقیت‌های کاری‌شان را تکرار کنند.

برخی از کارآفرینان، مدیران و مالکان سازمان‌ها گاه آنقدر به کار خود علاقه‌مند می‌شوند که اعضای خانواده آنها مجبور هستند برای جلب توجه پدر یا مادر خانواده، یک رقیب جدی به نام کار را پشت سر بگذارند. اگر همسر یا فرزندان ما وارد چنین رقابتی با کارمان شوند، هیچ برنده‌ای در میان نخواهد بود. در چنین شرایطی بهره‌وری فرد در محل کارش پایین می‌آید و مهم‌تر از آن زندگی شخصی‌اش با تهدید جدی مواجه می‌شود.

در این یادداشت به بررسی این مطلب می‌پردازیم که چرا خانواده یک مدیر یا کارآفرین ممکن است دل خوشی از او نداشته باشد.

گذشت زمان را جدی نمی‌گیریم

مواردی پیش می‌آید که به همسر و فرزندان خود قول می‌دهیم در ساعت مشخصی منزل باشیم یا در ساعت معینی برای تفریح بیرون برویم اما توجه نمی‌کنیم با توجه به حجم کاری بالای‌مان غیرممکن است در آن ساعت مشخص بتوانیم به قول خود عمل کنیم. این اتفاق چند بار که تکرار شود به یک روند تبدیل می‌شود و این روند به مرور زمان خانواده مدیر را آزار می‌دهد. بنابراین باید به خود آموزش دهیم که در قول دادن دقت کنیم و در عمل کردن به قول‌مان تمام تلاش خود را به خرج دهیم.

عدم وجود مرزبندی بین کار و خانه

اگر بین خانه و محل کار مرزبندی وجود نداشته باشد غیرممکن است که بتوان جلوی ناراحتی اعضای خانواده را گرفت. عدم وجود این مرزبندی باعث می‌شود که حضور شما برای هیچ‌کس قابل لمس نباشد زیرا زمانی که در محل کار خود هستید به خانواده‌تان فکر می‌کنید و زمانی که در خانه هستید در حال فکر کردن به کار و موضوعات مرتبط با آن هستید. بنابراین در هر دو حوزه تأثیرگذاری خود را از دست می‌دهید. بنابراین لازم است مرزبندی دقیقی را بین کار و خانواده خود رعایت کنیم.

پاداش ندادن به خود و خانواده

اگر رویکردمان به زندگی به این شکل باشد که همیشه در حال کار کردن باشیم و به خود و خانواده‌مان هیچ پاداشی ندهیم، بدون شک موجبات تنفر همسر و فرزندان‌مان از کاروکسب خود را فراهم می‌آوریم. بنابراین رویکرد بهتر این است که در ارتباطات خود بهتر عمل کنیم. هدفی را تعیین کنیم و با رسیدن به آن هدف به خود و اعضای خانواده‌مان پاداش بدهیم.

عدم وجود اولویت‌بندی‌ها

بالاتر قرار دادن کار نسبت به زندگی به لحاظ درجه اهمیت نتیجه‌ای ندارد جز تنهایی. اما این اتفاقی است که به صورت ناخودآگاه برای برخی مدیران و با درصد بیشتر برای کارآفرینان رخ می‌دهد. به تدریج تمام تمرکز یک کارآفرین معطوف کارش می‌شود و خانواده به طور کلی کنار می‌رود تا جایی که زمانی می‌رسد که می‌بیند آنها نسبت به کارش نگرشی کاملاً منفی پیدا کرده‌اند.

عدم وجود یا به اشتراک گذاشتن چشم‌انداز

مشغول شدن به کارهای جاری و روزمره گاه باعث می‌شود که ما برای آینده چشم‌اندازی نداشته باشیم. در برخی از مواقع نیز ما خودمان چشم‌اندازی برای آینده داریم و به اشتباه تصور می‌کنیم خانواده‌مان نیز این چشم‌انداز را درک می‌کنند و به همین دلیل نیازی به صحبت کردن درباره آن نمی‌بینیم. همانطور که گفته شد این تصور اشتباه است. از اینرو باید برای آینده چشم‌اندازی داشته باشیم که اعضای خانواده‌مان نیز در آن حضور و مشارکت فعال داشته باشند و با این روش حس بی‌توجهی به آنها را از بین ببریم.
✳️کارها را گام به گام انجام دهید:

حتما شما هم این ضرب المثل را شنیده اید که سنگ بزرگ نشانه نزدن است. خیلی اوقات کارها به خاطر بزرگ بودن و هول انگیز بودن به بعداً موکول می شود. اما اگر بتوانید کارهای بزرگ را به بخش های کوچک تقسیم کنید می توانید این کارها را سریعتر انجام دهید و اجرای همین کارهای کوچک ضمن روحیه و انگیزه دادن به شما باعث میشه اون کار بزرگ و هول انگیز بزودی به پایان برسه، مثلا فرض کنید دوست دارید یه کتاب بنویسید اما فرصت کافی ندارید، اما اگر تصمیم بگیرید هر شب تنها چند صفحه بنویسید بعد از مدتی می بینید کتاب شما آماده چاپ شده.
🔴شماره دوم ، خبرنامه هفتگی دورنمای_کسب_وکار 👇👇
برای اطلاع از آخرین شاخص های حوزه کسب و کار پیشنهاد می کنیم خبر نامه فوق را ببینید...👆👆
Channel photo updated
✨✨✨پیشنهاد کتاب:
کتاب سرگذشت مدیریت صنعتی در ایران که توسط آقای مهندس رضا نیازمند در سن 94 سالگی نوشته شده،کتابی بسیار بی‌نظیر و خواندنی است که علاوه برسیر تحولات مدیریت در ایران، هر صفحه آن سرشار از درس هایی در باره تصمیم گیری، ریسک پذیری، برنامه ریزی، کنترل، هدایت، خلاقیت و نوآوری و ژرف اندیشی می باشد.
بدون شک این کتابی است که حداقل دوبار آن را مطالعه خواهید کرد.
این کتاب در جلسه مجمع عمومی انجمن مدیریت ایران و مراسم تقدیر از پیش کسوتان مدیریت که در روز 29 فروردین ماه برگزار شد، رونمایی گردید .
👇👇👇
✳️ آدم سالم :

👈آدم سالم ، آدميه كه با خودش و با آدمهاى اطرافش در حال جنگ و ستيز نيست .
👈نتيجتاً حضورش به آدم انرژى ميده !
👈بيشتر از اينكه انتقادگر باشه ، مشوقه !
👈بيشتر از اينكه منفى باشه ، مثبته !
👈بيشتر از اينكه متكبر باشه ، متواضعه !
👈بيشتر از اينكه بخواد خودنمايى كنه ، دوست داره در يك فضاى اشتراكى ، ديگرانو ببينه و همينطور خودش ديده بشه!

📍با آدم سالم ، شما بهترين بخش وجودتون بيرون مياد ،
📍آدم سالم زيباييها رو ميبينه و به زبون مياره !
📍آدم سالم خوش خلقه ، مزاح و طنز خوبى داره !
📍آدم سالم همونى هست كه ميبينى ، فى البداهه است !
📍خلاقيت داره ،
📍برخوردش محترمانه است ،
📍حرمت شما حفظ ميشه ،
📍ميتونيد به او اعتماد كنيد ،
📍احساس امنيت كنيد !
📍آدم سالم كنترل نياز نداره ،
📍تحقير نياز نداره ،
📍تسلط نياز نداره !

👌 آدم سالم با مجموعه رفتارهاش به شما احساسى رو ميده كه در حقيقت شما خودت رو مثبت تر و بهتر از انچه که هستی ببینی ،
این آدمها را در گوشه ای از زندگی حفظ کنید.
✳️ لابی های سازمانی
مسلما اختلاف دیدگاه بین افراد یک سازمان وجود دارد، که اگر هدف این افراد رشد و ارتقای سازمان باشد آنگاه میتوان با روشهای درست از این اختلاف نظرات، به نفع سازمان بهره برد و با تعاملات منطقی اختلافات را حل کرد. اما اگر در این شرایط هدف افراد در جهت منیت آنها و منافع شخصی باشد، به طور حتم این اختلاف نظرها به نفع سازمان که نخواهد بود هیچ، بلکه آسیبهایی نیز وارد می سازد. در این میان متأسفانه، افراد گاهی به روشهای غیرمعمول و حتی بیرحمانه متوسل می شوند و معمولا این روشها توسط افرادی بکار گرفته می شود که از نظر توانایی کاری و دانش در سطح پایینی قرار دارند و چون در روشهای متعارف توانایی مقابله ندارند به این روشهای نادرست روی می آورند و فقط هدف آنها صرفا حذف رقیب و بروز منیت و غرور خود است و به منافع سازمان توجهی ندارند.
یکی از این روشها لابی های پنهان با افراد تاثیر گذار در سازمان است که به هر دلیلی با آنها منافع مشترک دارند.
روش دیگر انتقال پیوسته و مداوم اطلاعات غلط در مورد همکار خود (به اصطلاح رقیب)، به مدیران رده بالای سازمانی است که با توجه به کثرت و تکرار پیام، می تواند اثر گذاری خود را داشته باشد. مخصوصا در سازمانهایی که ارتباط رده های مختلف از یک منطق و روال مشخصی پیروی نمی کند و جلسات عمومی منظم بین مدیران و مدیر ارشد سازمان وجود ندارد. این ذهنیت سازی گاهی با زیرکی رخ داده و فرد برای اینکار بطور مستقیم وارد عمل نمی شود، بلکه این عمل را از طریق یک فرد نزدیک و مورد اعتماد مدیر ارشد انجام می دهد.
برخی از مدیران با حل شدن در جریانات جزیی یا حتی شاید برخی جزییات تخصصی کار، از نوع روابط بین افراد سازمان و چرخش اطلاعات غافل می شوند. برخی نیز با اولویت دادن به تنظیم روابط بیرونی دچار این غفلت می شوند.
کارکنان مسئله دار از کوچکترین روزنه ها برای اقدامات خود استفاده می کنند و غفلت مدیران از اینگونه مسائل راه را برای آنها بازتر می کند. تکیه مدیر بر برخی از افراد خاص، آنها را صاحب قدرتی ویژه می کند که می تواند مورد سوء استفاده آنها قرار گیرد و اطرافیان نیز با استفاده از این درگاه، سعی در نفوذ و تاثیر گذاری روی نظر مدیر می نمایند.
مثلا کارمندی یک وسیله و یا امکاناتی را نیاز دارد از کانالهای تعریف شده و مرسوم اقدام می کند به نتیجه نمی رسد ولی وقتی موضوع را با فرد مورد اطمینان مدیر در میان می گذارد با مطرح کردن موضوع نزد مدیر موافقت او را می گیرد. در این میان چند مورد تضعیف مدیران پایین دست و زیر پا گذاشتن نظام جاری سازمان اتفاق می افتد که نابودگر سیستم های سازمانی است.

💊 راه حل
مدیران باید با ایجاد ارتباط مناسب با سطوح مختلف سازمانی از افتادن در دام اینگونه بازیها جلوگیری نمایند. همچنین با تعریف درگاهها و سیستمهای ارتباطی منطقی، از تشکیل این لابی ها جلوگیری کنند. اعتماد بیش از حد به یک کانال اطلاعاتی نیز مشکلاتی جدی را می تواند برای مدیر بوجود اورد. مدیران، صرفا با اطلاعات ورودی از یک کانال، تصمیمات خود را نگیرند سعی کنند از چندین کانال ارتباطی، اطلاعات جمع آوری، سپس تصمیم گیری کنند. کنترل کردن، بصورت موردی میتواند این اعتماد به افراد خاص را در یک حد منطقی و مناسب حفظ نماید.