مسائل فرمی* در مصاحبه استخدامی

* مسئله فرمی

در علم و به‌ويژه در آموزش فیزیک و مهندسی، یک مسئلهٔ فرمی، پرسش فرمی و یا تخمین فرمی، پرسشی است که برای یاد دادن روش‌های تخمین، تحلیل ابعادی و تقریب و نیز درک اهمیت شناسایی دقیق فرضیات مورد استفاده در حل مسائل استفاده می‌شود.
https://t.me/ExecutiveManagement

https://whatsapp.com/channel/0029Vb8wWXv65yDH0E2t1i2Q

✳️ شخصیت‌شناسی از روی میز کار

▫ اگر یک عکس خانوادگی روی میز کارتان دارید
🔹یعنی شما رابطه‌ی نزدیکی با خانواده‌ی خود دارید و آن‌ها انگیزه‌ی سخت‌کوشی شما هستند. اما اگر میز کارتان مملوء از عکس‌های خانواده یا دوستان‌تان باشد همکاران‌تان تصور می‌کنند علاقه‌ای به محل کارتان ندارید و ترجیح می‌دهید هر جایی جز آنجا باشید.

▫ اگر روی میز کارتان عروسک دارید!
🔹یعنی شخصیت کودک‌مانند و سرخوشی دارید. عروسک روی میز کارتان نشان می‌دهد شخص خونگرم و بازیگوشی هستید یا اغلب اوقات فرزندان‌تان به محل کارتان می‌آیند. با این حال ممکن است دیگران تصور کنند شما از آن دست افرادی هستید که به مسائل سطحی علاقه دارند و اگر تعداد عروسک‌ها زیاد باشد این مسأله شما را فردی نابالغ نشان می‌دهد.

▫ اگر پوستری با جملات الهام بخش روی میز کارتان دارید
🔹یعنی شخص مصممی هستید و توانایی حل مشکلات را دارید. یک جمله‌ی الهام بخش در زمان درست می تواند تأثیر زیادی داشته باشد و همان چیزی باشد که نیاز دارید بشنوید. اما اگر میز کارتان مملوء از آن ها باشد، شما را شخصی نگران و بدون اعتماد به نفس نشان می‌دهد که منتظر هستید نیروی هستی از راه برسد و شما را نجات دهد!

▫ اگر میز کارتان کاملا خالی است
🔹یعنی دوست دارید کنترل همه چیز را در دست داشته باشید و ترجیح می‌دهید اطلاعاتی که در مورد کار و خودتان به دیگران می‌دهید را تحت کنترل داشته باشید. به علاوه ممکن است به این معنی باشد که شخص حساسی هستید و حواستان به راحتی پرت می‌شود، بنابراین برای آنکه بتوانید به خوبی کار کنید چیزهایی که ممکن است حواستان را پرت کند را به حداقل می‌رسانید.

▫ اگر روی میز کارتان ساعت دارید!
🔹یعنی برنامه ریزی برای شما اهمیت زیادی دارد. بیشتر افراد از طریق کامپیوتر، تلفن همراه یا ساعت مچی خود زمان را چک می‌کنند؛ بنابراین گذاشتن ساعت روی میز نشان می‌دهد که اهمیت زیادی برای وقت شناسی قائلید. به این ترتیب کارهای شما و همکاران تان سر وقت و طبق برنامه انجام می‌شود، بدون آنکه نیازی به صحبت درباره‌ی آن باشد.

▫ اگر میز کارتان مملوء از بسته بندی خوراکی‌ها و زباله است
🔹بی‌نظمی و کثیف بودن با یکدیگر متفاوت هستند و اگر میز تمیزی ندارید باید بدانید که این از نشانه های اولیه و هشدار دهنده‌ی افسردگی است. اگر این روزها روحیه‌ی خوبی ندارید حتما مشکل خود را با کسی در میان بگذارید.

▫ اگر میز بسیار منظمی دارید
🔹یعنی علاقه‌ی زیادی به نظم و مقررات دارید. اگر معتقدید که روی میز کار برای هر چیزی جای مشخصی وجود دارد، احتمالا از وجود نظم در دیگر بخش‌های زندگی تان هم لذت می‌برید. شما زمانی بهترین عملکرد را دارید که مقررات و انتظارات مشخصی وجود داشته باشد.

▫ اگر روی میز کارتان یک گلدان گل تازه می‌گذارید
🔹یعنی فرد شاد و با اعتماد به نفسی هستید و به زیبا بودن فضاهای شخصی خود اهمیت می‌دهید. به علاوه احتمالا نشان دهنده‌ی آن است که شخص آرامی هستید و مایلید که دیگران هم در محل کار شما احساس راحتی کنند.

▫ اگر روی همه چیز برچسب چسبانده‌اید!
🔹یعنی علاقه‌ی زیادی به فهرست کردن دارید اما افکارتان کمی پراکنده است. اگر میز کارتان مملوء از یادداشت‌های رنگی برای یادآوری کارهایی است که باید انجام دهید، این مسأله نشان می‌دهد که دوست دارید هر چیزی را بنویسید و از دیدن حذف شدن کارهای انجام شده لذت زیادی می‌برید. با این حال، ممکن است همکاران‌تان تصور کنند بی‌نظم و آشفته هستید یا بیش از اندازه کار دارید. بنابراین فقط مهم‌ترین کارهایتان را یادداشت کنید!

▫ اگر میز کار نامنظمی دارید
🔹یعنی فرد مبتکر و خلاقی هستید. نامنظم بودن میز کار نشان دهنده‌ی بی‌نظمی در نگرش نسبت به کار و زندگی است و به همین دلیل به نظر می‌رسد مغلوب این آشفتگی شده‌اید. این مسأله تا حدودی درست است اما این همه‌ی ابعاد شخصیت شما نیست. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد کسانی که میز کار نامنظمی دارند، تفکرات مرسوم در مورد چارچوب‌ها برای آن‌ها اهمیتی ندارد.

▫ اگر میز کارتان مملو از کاغذ است
🔹یعنی طرز فکر متفاوتی دارید. بعضی معتقدند خالی بودن میز نشان دهنده‌ی خالی بودن ذهن است و به همین دلیل ترجیح می‌دهند هر چیزی که با آن کار می کنند را جلوی چشمانشان بگذارند. اگرچه این افراد نامنظم به نظر می‌رسند، اما اغلب از سیستم ذهنی خاص خود برخوردارند و جای دقیق هر چیزی را می‌دانند.
https://t.me/ExecutiveManagement

https://whatsapp.com/channel/0029Vb8wWXv65yDH0E2t1i2Q

✳️ دلبستگی سازمانی و نظام‌های تعامل با کارکنان
(Employee Engagement System)

✅ مطالعات نشان می‌دهند که بیش از ۷۰ درصد کارکنان سازمان‌ها از عدم دلبستگی و تعلق خاطر به سازمان رنج می‌برند که موجب تحمیل هزینه‌های گزاف به سازمان‌ها تحت عنوان هزینه‌های مستقیم و هزینه‌های پنهان در قالب بهره‌وری از دست رفته و قابلیت‌های شکوفا نشده انسانی می‌شود. بسیاری از مدیران کسب و کار امروزه برای مشارکت و انگیزش کارکنان از الگوهای منسوخ شده استفاده می‌کنند که به عدم موفقیت منتهی می‌شود.

🔹سازمان‌های تاب‌آور و موفق، هدف‌مدار هستند و بر چیزی فراتر از سود تمرکز می‌کنند. فلسفه بنیادین این شرکت‌ها نه تنها استراتژی‌ها را هدایت می‌کند، بلکه موجب وفاداری مشتریان و دلبستگی کارکنان نیز می‌شود. دلبستگی سازمانی موجب می‌شود كه كاركنان برای نيل به هدف‌های فردی و سازمانی از هيچ كوششی دريغ نكنند و در جهت تأمين نيازهای مشتری و ارباب‌رجوع بكوشند تا سازمان به يک مزيت رقابتی دست يابد.

🔹دلبستگی كاركنان امروزه به واژه‌ای پر كاربرد در ادبيات مديريت تبديل شده و از لحاظ تأثير مثبت بر نگرش‌های كاری و خروجی‌های سازمانی توجه نظری و تجربی گسترد‌ه‌ای را به خود جلب كرده است. دلبستگی شغلی به سطح لذت بردن افراد از كاری كه انجام می‌دهند، اشاره دارد و نشان می‌دهد كه سازمان تا چه حد توانسته قلب و ذهن كاركنان خود را براي كسب عملكرد قوی در كسب و كار در اختيار بگيرد. دلبستگی شغلی نقش مهمی در به دست آوردن مزاياس رقابتی، دستيابی به بهره‌وری بالا و اطمينان‌دهی در كاهش غيبت و ترک خدمت ايفا می‌كند.

🔹نظام‌های دلبستگی سازمانی و تعامل با کارکنان، ابزارها، فرآیندها و رویه‌هایی هستند که برای ایجاد اشتیاق و تعهد کارکنان به کار و شرکت‌شان استفاده می‌شوند. ابزارهای مشارکتی کارکنان از طریق نظرسنجی و سایر تحلیل‌ها، میزان دلبستگی کارکنان را به شغل، همکاران و سازمان‌شان ارزیابی می‌کنند و به تعیین تمایل کارکنان برای فراتر رفتن بیش از پارامترهای اساسی شغلی‌شان کمک می‌کند. آن‌ها می‌توانند برای درک اینکه چه عواملی بیشترین تأثیر را برای دلبسته و درگیر کردن کارکنان دارند و همچنین پیش‌بینی چگونگی حفظ و نگهداری کارمندان در سازمان، استفاده شوند.

🔹نظام‌های دلبستگی سازمانی و تعامل با کارکنان به شرکت‌ها کمک می‌کنند تا نقاط قوت و استعدادهای نیروی کار خود را شناسایی کرده و به مزیت رقابتی دست یابند. مدیران باید در این نظام انواع منابع داده را برای درک عوامل کلیدی ایجاد دلبستگی و تعامل با کارکنان ارزیابی کنند.
https://t.me/ExecutiveManagement

https://whatsapp.com/channel/0029Vb8wWXv65yDH0E2t1i2Q

✳️ رویکردهایی برای توسعه یادگیری در سازمان

🔹عمده یادگیری کارکنان در محیط کار (به خصوص در مورد کارکنان دانشی) ارتباطی با دوره‌های آموزشی سازمان ندارد. دو عامل مهم در یادگیری سازمانی وجود دارد که عبارتند از:
۱. عاملیت و تلاش‌های فردی
۲. همکاران یاددهنده.
معمولا این دو مورد در آموزش‌های رسمی سازمان‌ها مد نظر قرار نمی‌گیرد.

🔹عاملیت فردی در یادگیری موضوع بسیار مهمی است. افراد یادگیرنده و دانش محور، دنبال راه‌های یادگیری هستند و فعالانه مسیر یادگیری را برای خود هموار می‌کنند. آن‌ها چه در سازمان و چه در بیرون سازمان دنبال یادگیری هستند و از روش‌های مختلف (کتاب، مقالات، بهینه کاوی، ارتباط با خبرگان و ...) بدان دست می یابند.

🔹همچنین در سازمان‌ها، برخی افراد با آغوشی باز از آموزش و مربی گری کارکنان استقبال می‌کنند و آنچه بلد هستند را در عمل می‌آموزند. این افراد، ذاتا مربی و معلم هستند و نقش بسیار مهمی در توسعه فرهنگ یادگیری در سازمان ایفا می‌کنند.

🔹واحدهای آموزش یا توسعه یادگیری راهی جز این ندارند که به این دو عامل مهم توجه کنند. آن‌ها باید با شناسایی مربیان و رهبران یادگیری، زمینه توسعه فعالیت‌های آن‌ها را هموار و به نحو مناسب از آن‌ها قدردانی کنند.

🔹همچنین واحدهای آموزش می‌توانند نقش راهبری در عاملیت یادگیری کارکنان داشته باشند. آن‌ها می‌توانند با یک نظر سنجی ساده، انگیزه‌های یادگیری افراد را شناسایی و با ابزارهای مختلف مثل نظام مشارکت، کارگروه‌های مشورتی، تشویق خودیادگیری، تشویق ارتباطات یادگیری محور و ...، انگیزه‌های یادگیری در کارکنان را تقویت کنند.

🔹سازمان یادگیرنده نیاز به تحول فرهنگی سازمان دارد و واحدهای آموزش به خصوص در مواجهه با کارکنان دانشی باید از نقش "مجری دوره‌های آموزشی" به سمت "هدایت و تسهیل‌گری نظام‌های یادگیری" حرکت کنند.

🔹البته که به کارگیری روش‌های نوین آموزش مثل یادگیری اجتماعی، تولید محتوا، یادگیری دیجیتال و ... هم، نقش مهمی در تحول واحدهای آموزش دارد.

🔹چه خوب است به جای عنوان سنتی "واحد آموزش" بگوییم "واحد توسعه یادگیری".

✳️ رتبه بندی ایالت های آمریکا در مقابل کشورهای دیگر بر اساس سرانه تولید ناخالص داخلی

🔑 نکات کلیدی:
هشت ایالت آمریکا در میان ۱۵ اقتصاد برتر نشان داده شده قرار دارند.
نیویورک با ۱۲۳,۳۶۹ دلار به ازای هر نفر، در رتبه پنجم قرار دارد و بالاتر از سوئیس و تمام ایالت‌های دیگر آمریکا قرار گرفته است.
میانگین هزینه زندگی در ایالات متحده ۸۹،۹۹۱ دلار است که در بین ایالت‌ها و کشورهای نشان داده شده، رتبه ۲۴ را دارد.

✳️ نظارت هوش مصنوعی؛ تیشه‌ای به ریشه محیط کار
نویسنده: دن شاوبل
بازنویسی: مهدی جعفری(داشتم به این فکر می کردم در سازمان های ایرانی هم اتفاق می افتد؟)

✅ ابعاد نگران‌کننده نظارت هوشمند-گزارش های اخیر، عمق نفوذ این فناوری را نشان می دهد:
گسترش استفاده: طبق مطالعه ExpressVPN،
۶۱٪ شرکت ها اکنون از تحلیل‌ های هوش مصنوعی برای ارزیابی عملکرد کارکنان استفاده می‌ کنند.
● رشد شتابان: داده‌ های WebsitePlanet
نشان می دهد که ۸۴٪ از کل موارد ثبت‌ شده از «نظارت هوش مصنوعی»، مربوط به دوران پس از ۲۰۱۹ است.
همه‌ گیری کرونا، نظارت از راه دور را عادی کرد و هوش مصنوعی این نظارت را به سطحی نگران‌کننده رساند.
امروزه ابزارهای مدیریتی فراتر از ثبت «ورود و خروج» رفته‌اند. آنها حرکات ماوس، تاریخچه مرورگر، حالات چهره در تماس های تصویری، احساساتِ پنهان در ایمی لها و حتی لحن پیام های شما در پلتفرم های ارتباطی (مثل Slack) را تحلیل می کنند. زیرساختی که امروز به «استاندارد» تبدیل شده، یک دهه پیش حتی در تخیلات هم ترسناک بود.
نمونه‌های عجیب؛ از «متا» تا «برگر کینگ» این روند به قدری پیش رفته است که دیگر عجیب به نظر نمی‌ رسد:

● متا (Meta): کارکنان پس از اطلاع از اینکه نرم‌ افزارهای داخلی، ضربات کلید و حرکات ماوس آن‌ ها را رصد میکند، به شدت خشمگین شدند.

● برگر کینگ: استفاده از چت‌ بات‌های هوش مصنوعی برای کنترل این که آیا کارکنان در تعامل با مشتری از عبارات مؤدبانه («لطفاً» و «متشکرم») استفاده می‌ کنند یا خیر.

● پرگو (Prego): این شرکت در یک اقدام نمادین (که اگرچه جنبه تبلیغاتی داشت اما واقعیت فرهنگی را نشان می‌ داد)، دستگاهی برای ضبط مکالمات خانواده‌ها هنگام شام نصب کرد. این عادی‌سازیِ «تحلیلِ رفتارِ انسان»، زنگ خطری جدی است.

● نتیجه‌ گیری: چرا این استراتژی محکوم به شکست است؟ اشتباه اصلی نظارتِ هوش مصنوعی به عنوان یک استراتژی مدیریتی در این است:
این روش کار نمی‌ کند.
این رویکرد نه‌ تنها در بهبود عملکرد شکست می‌ خورد، بلکه بستری که در آن افراد «می‌خواهند» عملکرد خوبی داشته باشند را نابود می‌ کند. نظارتِ بیش‌از‌حد، اعتماد را می‌ کشد و انگیزه‌های درونی را با «ترس از رصد شدن» جایگزین می‌ کند.

🔺حرف آخر: سازمان‌ هایی که به جای «فرهنگ»، به «الگوریتم‌های کنترلی» تکیه می‌ کنند، در بلندمدت سرمایه اصلی خود یعنی «انسان‌ ها» را از دست خواهند داد.

✳️ توسط هوش مصنوعی، به معنای آموزش نحوه ساخت گزارش، نقاط ضعف آن یا شکل ظاهری یک خطای محتمل به آن شخص نیست.

✅ هشدار KPMG بر این لایه توسعه‌ایِ ازدست‌رفته متمرکز است. اگر سازمان‌ها میزان جذب نیروی کار در سطح پایه را کاهش دهند و در عین حال به جذب استعدادهای باتجربه ادامه دهند، در نهایت برای جذب گروهی از کارکنانی اقدام خواهند کرد که برای تلاش کمتر با هم رقابت می‌کنند.

تسلط بر هوش مصنوعی تضمین‌کننده کار بهتر نیست
یک مطالعه میدانی که توسط KPMG و دانشگاه تگزاس در آستین انجام شد، ۵۲۳ متخصص تازه‌کار را که تکالیف واقع‌بینانه‌ای را با یک عامل هوش مصنوعی انجام می‌دادند، دنبال کرد. محققان ابتدا مشخص کردند که این عامل به‌تنهایی چه چیزی تولید می‌کند، سپس آن خط مبنا را با کار ایجادشده توسط کارمندانی که از همان سیستم استفاده می‌کنند، مقایسه کردند. کمی بیش از نیمی از شرکت‌کنندگان از نتیجه فقط هوش مصنوعی پیشی گرفتند. حدود ۲۶درصد کاری مشابه با خودِ نماینده ارائه دادند، درحالی‌که ۲۴درصد عملکردی پایین‌تر از آن داشتند.

معیارهای سنتی دانش و مهارت، تفاوت‌ها را توضیح نمی‌دادند. قوی‌ترین شرکت‌کنندگان، مسائل را چارچوب‌بندی کردند، مدل‌های حرفه‌ای را به کار گرفتند، خروجی را بررسی کردند و آن را در چندین دور اصلاح کردند. برخی دیگر پاسخ‌های ظاهرا شایسته را با کمی بررسی پذیرفتند یا انتقاداتی مطرح کردند که سیستم را در جهتی غیرمولد سوق داد. این مطالعه نشان داد که آشنایی با هوش مصنوعی مرز جدایی نیست. عملکرد به هدایت سیستم، تشخیص آنچه نیاز به بهبود دارد و استفاده از دانش موضوعی برای تولید چیزی بهتر از پاسخ اولیه دستگاه بستگی داشت.

آموزش وارد جریان کار می‌شود
این دوره کارآموزی جدید، تمرکز خود را بر کار تحت نظارت هوش مصنوعی آغاز کرده است. کارمندان به تکالیف واقعی، نمونه‌هایی از قضاوت قوی و همکاران باتجربه‌ای نیاز دارند که بتوانند توضیح دهند چرا یک پاسخ موفق می‌شود یا شکست می‌خورد. KPMG شروع به استفاده از این مدل از طریق ارزیابی‌ها، یادگیری شخصی‌سازی‌شده، شبیه‌سازی‌ها و یک شبکه داخلی از متخصصان هوش مصنوعی کرده است. تمرین‌های آن، تکالیف ارباب رجوع را منعکس می‌کند و نحوه‌ برخورد کارکنان با مشکلات، ارزیابی مطالب تولیدشده و اصلاح نتایج را می‌سنجد.