💠 رییس محترم انجمن مدیریت ایران
جناب آقای دکترقاسمی و اعضای محترم هیات مدیره

سرکارخانم دکتر صائمیان دبیرکل محترم انجمن مدیریت ایران

با اهدای سلام و احترام؛
بدین‌وسیله، مراتب تقدیر و تشکر صمیمانه خود را بابت برگزاری شایسته «نهمین کنفرانس بین‌المللی مدیریت دانشی (KM4D) با رویکرد پادشکنندگی دانشی» که امروز به همت والای انجمن مدیریت ایران و میزبانی شایسته دانشگاه خاتم برگزار گردید، اعلام می‌دارم.
بی‌تردید، برنامه‌ریزی دقیق، اهتمام ویژه و تلاش‌های بی‌دریغ آن عزیزان واعضای محترم دبیرخانه وتمامی دست‌اندرکاران، اساتید و پژوهشگران محترم در تبیین رویکردهای نوین مدیریت دانش و مفهوم ارزشمند «پادشکنندگی دانشی»، رویدادی علمی، ارزشمند و ماندگار را در عرصه مدیریتی کشور به تصویر کشید.
ضمن آرزوی سلامتی و بهروزی، توفیقات روزافزونتان را در مسیر توسعه علمی، دانش‌بنیان و تعالی از درگاه خداوند متعال مسألت دارم.
همچنین به سازمان هایی که موفق به اخذ جایزه مدیریت دانشی شدند تبریک عرض می نمایم.
با سپاس و احترام فراوان،
دکترامیرصادقی
۲۲مهر۱۴۰۵

✳️ گزارش McKinsey Technology Trends Outlook2026
یکی از جامع‌ترین و معتبرترین پایش‌های سالانه در حوزه فناوری‌های پیشرو است. موسسه مک‌کینزی در این گزارش، روندهای کلیدی نوآوری را بر اساس شاخص‌های کمی دقیق نظیر میزان سرمایه‌گذاری (Investment)، فعالیت‌های پژوهشی و ثبت اختراع (Innovation)، میزان جست‌وجو و علاقه (Interest) و تقاضا برای نیروی متخصص (Job Postings) تحلیل کرده است.
در این نسخه، فناوری‌ها در سه دسته اصلی «انقلاب هوش مصنوعی»، «مرزهای پردازش و ارتباطات» و «مهندسی پیشرفته» طبقه‌بندی شده‌اند.
۱۴ روند کلیدی فناوری در گزارش مک‌کینزی
دسته اول: انقلاب هوش مصنوعی (AI Revolution)
* زیرساخت هوش مصنوعی و معماری مدل‌ها (AI Infrastructure & Model Architectures):
* جهش بی‌سابقه‌ی سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های سخت‌افزاری و دیتاسنترها. رشد حجم سرمایه‌گذاری از حدود ۱۴۵ میلیارد دلار به اعداد چشمگیری رسیده است.
* عامل‌های هوشمند (Agentic AI):
* عبور از «چت‌بات‌ها» به سمت هوش مصنوعی عاملیت‌دار (Agentic) که توانایی تصمیم‌گیری مستقل، برنامه‌ریزی و انجام وظایف پیچیده و چندمرحله‌ای بدون مداخله مستقیم انسان را دارد (با رشد جهشی بیش از ۹۰۰٪ در تقاضای نیروی متخصص).
* توسعه نرم‌افزار مبتنی بر عامل (Agentic Software Development):
* تحول نقش AI از یک «کمک‌کدنویس» (Copilot) به یک ناظر و توسعه‌دهنده خودکار که چرخه کامل تولید و تست نرم‌افزار را مدیریت می‌کند.
* هوش مصنوعی برای کشف علمی و مهندسی (AI for Scientific Discovery & Engineering):
* استفاده از هوش مصنوعی برای فشرده‌سازی زمان کشف داروها، مواد پیشرفته شیمیایی و تحلیل‌های پیچیده مهندسی از چند دهه به چند ماه.
* هوش مصنوعی فیزیکی (Physical AI):
* ورود سیستم‌های هوشمند از محیط‌های صرفاً دیجیتال به دنیای فیزیکی؛ شامل ربات‌های هوشمند، خودروهای خودران و تجهیزات کارخانه‌ای.
دسته دوم: مرزهای پردازش، ارتباطات و اعتماد (Compute & Connectivity Frontiers)
* نیمه‌هادی‌های خاص‌منظوره (Application-Specific Semiconductors):
* تغییر تمرکز از تراشه‌های عمومی به پردازنده‌های سفارشی‌سازی‌شده (ASIC/Chips) برای محاسبات پردازشی هوش مصنوعی (به‌ویژه در حوزه الاستیک/Inference).
* ارتباطات پیشرفته (Advanced Connectivity):
* توسعه نسل‌های جدید شبکه (5G-Advanced و آماده‌سازی 6G) و شبکه مستقیم به دستگاه (Direct-to-Device) برای پشتیبانی از سیستم‌های خودکار و انتقال داده‌های عظیم.
* امنیت سایبری و سیستم‌های قابل اعتماد (Cybersecurity & Trustworthy Systems):
* مقابله با تهدیدات ناشی از هوش مصنوعی مولد و توسعه پلاتفرم‌های «اعتماد دیجیتال» و حریم خصوصی داده‌ها.
* فناوری‌های کوانتومی (Quantum Technologies):
* پیشرفت در رایانش کوانتومی، حسگرها و رمزنگاری ایمن در برابر کوانتوم (Post-Quantum Cryptography) با هدف حل مسایل پیچیده محاسباتی.
دسته سوم: مهندسی پیشرفته و آینده صنایع (Cutting-Edge Engineering)
* آینده رباتیک (Future of Robotics):
* توسعه ربات‌های انسان‌نما (Humanoids) و کوبات‌ها (Cobots) با کمک مدل‌های پایه فیزیکی برای حضور در لجستیک، کارخانه‌ها و ساخت‌وساز.
* آینده حمل‌ونقل و تحرک (Future of Mobility):
* تجاری‌سازی وسایل نقلیه خودران، تاکسی‌های هوایی (eVTOL) و برقی‌سازی کامل ناوبری و حمل‌ونقل عمومی.
* فناوری‌های زیستی و زیست‌مهندسی (Future of Bioengineering):
* ادغام سنتز ژنتیکی، زیست‌شناسی ترکیبی و AI برای تولید مواد جدید، داروهای سفارشی و کشاورزی دقیق.
* فناوری‌های فضایی (Future of Space Technologies):
* کاهش هزینه‌های پرتاب، کوچک‌سازی ماهواره‌ها و توسعه خدمات مداری و پایش زمین با وضوح بالا.
* فناوری‌های انرژی و پایدار (Future of Energy & Sustainability):
* پاسخ به تنگنای شدید انرژی (Energy Crunch) دیتاسنترها با استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر، شبکه‌های هوشمند (Microgrids) و راهکارهای ذخیره‌سازی پاک.
این تحولات چه معنایی برای ایران دارند؟
تحلیل پیامدهای این گزارش برای ایران در چهار بعد کلیدی قابل بررسی است:
۱. اقتصاد (Economics)
* تنگنای زیرساخت و انرژی: همان‌طور که در دنیا فشار زیادی روی تامین انرژی دیتاسنترها وجود دارد، ایران نیز با ناترازی شدید برق و انرژی روبه‌رو است. چالش اصلی اقتصاد ایران، سرمایه‌گذاری سنگین در زیرساخت‌های پردازشی بدون خروج سرمایه و فقدان برق پایدار خواهد بود.

* بهره‌وری سنتی در برابر جهش هوش مصنوعی: شکاف بهره‌وری میان صنایع ایران و رقبای منطقه‌ای (مانند امارات و عربستان) که سرمایه‌گذاری‌های میلیارد دلاری روی دیتاسنترها دارند، عمیق‌تر خواهد شد.
۲. فناوری (Technology)
* تغییر پارادایم از کدنویسی به معماری ایجنت‌ها: تحول در توسعه نرم‌افزار به این معنی است که خدمات نرم‌افزاری سنتی (Outsourcing) ارزش خود را از دست می‌دهند. شرکت‌های فناوری در ایران باید به سمت برنامه‌نویسی ایجنت‌محور و استفاده از ابزارهای بوم‌سازی‌شده بروند.
* تمرکز بر هوش مصنوعی کاربردی و لبه (Edge AI): به‌دلیل محدودیت دسترسی به ابرهای جهانی و تراشه‌های فوق پیشرفته (تحریم‌ها)، استراتژی فناوری در ایران باید متمرکز بر مدل‌های کوچک و بهینه (Small Models) و پردازش لبه‌ای باشد.
۳. استراتژی (Strategy)
* بازتعریف جذب و حفظ استعدادها (Brain Drain & Upskilling): با جهش تقاضای جهانی برای نیروهای متخصص در حوزه Agentic AI و سخت‌افزار، موج مهاجرت شغلی (دورکاری بین‌المللی یا مهاجرت فیزیکی) شدت می‌گیرد. استراتژی سازمان‌ها باید سرمایه‌گذاری مستقیم روی بازآموزی (Upskilling) نیروهای موجود باشد.
* تمرکز بر چالش‌های بومی مهندسی: استفاده از AI در کشف مواد، کشاورزی هوشمند، مدیریت آب و انرژی (فناوری‌های زیستی و پایداری) حوزه‌هایی هستند که ارزش استراتژیک بالایی برای ایران دارند.
۴. کسب‌وکار (Business)
* گذار از چت‌بات‌ها به اتوماسیون فرایندی کامل: کسب‌وکارهای ایرانی نباید هوش مصنوعی را صرفاً به عنوان ابزار پشتیبانی متنی یا تولید محتوا ببینند. اتوماسیون فرایندها با AI Agents در بخش‌های مالی، لجستیک و خرده‌فروشی، تعیین‌کننده برندگان بازار خواهد بود.
* تحول در حوزه رباتیک صنعتی: صنایع مادر (فولاد، پتروشیمی، خودرو) با ورود «هوش مصنوعی فیزیکی» نیازمند نوسازی تجهیزات برای اتصال سیستم‌های خودکار و رباتیک پیشرفته خواهند بود.
> سوال کلیدی برای کسب‌وکار شما:
> با توجه به این ۱۴ روند، آیا سازمان یا کسب‌وکار شما برنامه‌ای برای ارتقای زیرساخت‌ها و فرایندهای خود به سمت عامل‌های هوشمند (Agentic AI) یا اتوماسیون فیزیکی در نظر گرفته است، یا مایلید روی بعد خاصی از این گزارش دقیق‌تر شویم؟

چشم‌انداز اقتصاد جهان؛ تاب‌آوری امروز، آسیب‌پذیری فردا

✳️ چشم‌انداز اقتصاد جهان؛ تاب‌آوری امروز، آسیب‌پذیری فردا

✅ اجلاس سالانه صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی (۱۲ تا ۱۸ اکتبر ۲۰۲۶، بانکوک) پیام روشنی دارد: اقتصاد جهان با وجود جنگ منطقه‌ای، شوک انرژی و تنش‌های تجاری، رشد حدود ۳٫۱ درصد را حفظ کرده، اما حاشیه‌های امنیتی آن در حال فرسایش است.

🔹 چرا شوک نفتی مثل دهه ۱۹۷۰ ضربه نزد؟
▫️ سهم نفت از مصرف انرژی از حدود ۴۶ به حدود ۳۳ درصد رسیده و شدت نفت‌بری اقتصاد ۶۰ درصد کاهش یافته است.
▫️ برداشت از ذخایر (حدود ۵۰۹ میلیون بشکه از فوریه تا سپتامبر ۲۰۲۶) بخش عمده ضربه را جذب کرد. به برآورد صندوق، بدون آن، رشد امسال می‌توانست به حدود ۲٫۵ درصد برسد. ذخایر ابزار «خرید زمان» هستند، نه جایگزین عرضه پایدار.
▫️ موج سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی (۷۲۵ میلیارد دلار در ۲۰۲۶ و پیش‌بینی ۱۲۰۰ میلیارد در سال آینده) تقاضای کل را بالا نگه داشته است.

🔹 نقاط ضعف و ریسک‌ها
▫️ تورم همچنان ۴٫۷ درصد پیش‌بینی می‌شود و نرخ بهره اوراق بلندمدت آمریکا از ۵ درصد گذشته است.
▫️ پیش‌بینی ۲۰۲۷ (رشد بیشتر و تورم ۴٫۱ درصد) به کاهش تنش‌ها تا مارس آینده وابسته است.
▫️ زنجیره ریسک: شوک انرژی طولانی ← ماندگاری تورم و نرخ بهره بالا ← افت ارزش فعلی درآمد شرکت‌های فناوری ← کاهش سرمایه‌گذاری در زیرساخت هوش مصنوعی ← افت رشد.
▫️ سناریوی افت شدید سرمایه‌گذاری هوش مصنوعی، تولید جهانی را تا ۲۰۲۸ حدود ۱٫۱ درصد و تولید آمریکا را حدود ۱٫۸ درصد زیر مسیر پایه می‌برد.

🔹 تمایز کلیدی
اصلاح بازار سهام، کاهش رشد و رکود عمیق سه پدیده متفاوتند. رکود فراگیر نیازمند وقوع همزمان سه شوک است: افزایش پایدار قیمت انرژی، سقوط سرمایه‌گذاری فناوری و بی‌ثباتی مالی. این وضعیت فعلاً بعید است و احتمال دوره‌ای از نوسان شدید مالی و رشد کندتر، جدی‌تر از بحران فراگیر ارزیابی می‌شود.

🔹 ایران و خاورمیانه
چشم‌انداز بسیار نامساعدتر از میانگین جهانی است. پیش‌بینی صندوق برای رشد ایران در ۲۰۲۶ از ۶٫۱- درصد (آوریل) به ۵٫۴- (ژوئیه) و اکنون ۷٫۶- درصد (اکتبر) رسیده است. جنگ، محدودیت صادرات نفت، فشار ارزی، ضعف سرمایه‌گذاری و تهدید زیرساخت‌ها نااطمینانی را به سطحی بی‌سابقه رسانده‌اند.

💡 جمع‌بندی مدیریتی: تاب‌آوری فعلی بیش از آنکه نشانه قوام ساختاری باشد، حاصل «خرید زمان» با ذخایر و رونق سرمایه‌گذاری فناوری است. سازمان‌ها و سیاست‌گذاران باید برنامه‌ریزی سناریومحور داشته باشند و حاشیه ایمنی مالی و عملیاتی را حفظ کنند.

📎 منبع: مهرداد سپه‌وند، دنیای اقتصاد

#اقتصاد_جهان #صندوق_بین‌المللی_پول #انرژی #هوش_مصنوعی #مدیریت_ریسک #اقتصاد_ایران

🆘️
زندگی در عدم قطعیت؟!

🆘 زندگی در عدم قطعیت

📛 جهان امروز بیش از هر زمان دیگری یک سیستم پیچیده و غیرخطی است. مدل‌های علمی در حوزه‌های اقلیم، اپیدمیولوژی، اقتصاد و پدیده‌های فضایی هرچقدر دقیق‌تر و داده‌محورتر می‌شوند، مرزهای نادانسته‌ها و عدم‌قطعیت را واضح‌تر آشکار می‌کنند. این یک پارادوکس علمی است: دانش بیشتر، لزوماً به پیش‌بینی قطعی‌تر منجر نمی‌شود.

رویدادهای ترکیبی دیگر سناریوهای خیالی نیستند. موج گرمای شدید، اختلال در زنجیره تأمین جهانی، طوفان خورشیدی و ظهور یک بیماری نوظهور می‌توانند همزمان رخ دهند و اثرات یکدیگر را تقویت کنند. در چنین شرایطی، هیچ مدل واحدی نمی‌تواند با اطمینان بگوید «دقیقاً چه خواهد شد». آنچه می‌توان گفت این است که سیستم‌های به‌هم‌پیوسته تحت فشار قرار می‌گیرند و رفتارهای آبشاری محتمل‌اند.

آمادگی در عصر عدم‌قطعیت دیگر به معنای پیش‌بینی یک آینده‌ی مشخص نیست. آمادگی یعنی ساختن ظرفیت تحمل طیف وسیعی از آینده‌های ممکن. این ظرفیت سه لایه دارد:

۱. لایه دانش: درک محدودیت مدل‌ها و پذیرش احتمال‌ها به‌جای قطعیت‌ها
۲. لایه فیزیکی و مهارتی: ذخایر پایه، منابع انرژی پشتیبان و مهارت‌های عملی
۳. لایه اجتماعی و ذهنی: روابط محلی قابل‌اعتماد و عادت به فکر کردن در قالب چند سناریو

عدم‌قطعیت دشمن تمدن نیست؛ ویژگی بنیادین سیستم‌های پیچیده است. کسانی که آن را انکار می‌کنند، آسیب‌پذیرتر می‌شوند. کسانی که آن را می‌پذیرند و برایش طراحی می‌کنند، تاب‌آوری بالاتری خواهند داشت.

آمادگی، ترس نیست. آمادگی، احترام به پیچیدگی جهان است.

#عدم_قطعیت #تاب‌آوری #آمادگی #علم_سیستم‌های_پیچیده #آینده_نگری
تهیه وتنظیم:
دکترامیرصادقی
@executivemanagement
Grok

📍جایزه نوبل اقتصاد و سرگشتگی ما

👤 دکتر تیمور رحمانی؛ استاد دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران

✍️ اعطای جایزه نوبل اقتصاد ۲۰۲۶ به مایکل وودفورد و رابرت هال، به‌ویژه نقش پیشتازانه وودفورد در اقتصاد پولی و تبیین نظری تورم، اهمیت فراوانی دارد؛ به‌ویژه برای کشوری چون ایران که دهه‌هاست با تورم بالا دست‌وپنجه نرم می‌کند، در حالی که همچنان میان مشاجرات ایدئولوژیک، اختلاف‌نظر درباره نقش نقدینگی، پایه پولی یا نرخ ارز و روش‌های اقتصادسنجی سرگشته است.

✍️ پژوهشگران در دانشگاه‌های برتر دنیا تلاش می‌کنند در تحقیقات تجربی خود اسیر باورهای ایدئولوژیک نباشند.

✍️ اقتصاددانان ایرانی نیز برای کمک به بازسازی اقتصاد صدمه‌دیده، باید با تواضع به جریان علمی روز جهان بازگردند، از ادعاهای بی‌اساس مبنی بر نیاز به نظریه‌پردازی‌های متفاوت بومی دست بردارند و اگر حرف تازه‌ای دارند، آن را در مجلات معتبر جهانی عرضه کنند نه اینکه با تحمیل هزینه‌های سنگین به کشور، در محافل بسته نظریه‌پردازی کنند.

✍️ مهم‌ترین دستاورد وودفورد نشان می‌دهد که سطح عمومی قیمت‌ها از شرطی تعادلی حاصل می‌شود؛ یعنی اگر تعهدات و بدهی‌های ناشی از مخارج دولت بیش از ارزش فعلی مالیات‌های آتی باشد، سطح قیمت‌ها افزایش می‌یابد تا ارزش حقیقی بدهی‌ها را با مالیات‌ها برابر کند.

✍️ بنابراین سیاست مالی نقشی کلیدی در شکل‌گیری تورم دارد. علم اقتصاد جریانی پیوسته و عمومی است و اقتصاددانان بزرگ همواره برای درک پدیده‌هایی مانند ابرتورم‌ها یا توسعه‌نیافتگی، بر شانه پیشینیان ایستاده و از تجربیات جهانی بهره برده‌اند. روزنامه دنیای اقتصاد