✳️ اندازهگیری مدیریت تجربه مشتری
برای اطمینان از کسب منافع پیادهسازی CEM در شرکت، به اندازهگیری دقیق و تطابق آنچه در عمل اتفاق میافتد با استانداردهای کیفی لازم برای تجریه مشتری و برند خلق شده برای شرکت باید پرداخته شود و در عین حال باید به امور مشتریان و کارمندان شرکت نظارت جامعی داشته باشیم.
تاثیر برنامههای CEM در درآمد خالص چشمگیر بوده است. برخی کسبوکارها یک افزایش 40درصد در درآمد و کاهش 80 درصد در هزینههای بازاریابی را تجربه کردهاند. با اینحال، این نتایج مثبت مالی (و همچنین دیگر مزایایCEM ) از طریق استراتژیهای رشد متوسط و بلندمدت متمرکز بر مشتری به دست میآید. بهطور کلی با استقرار مدل مدیریت تجربه مشتری در سازمان، 20 تا30 درصد پیشرفت کاری و درآمدی را میتوان طی چند ماه تضمین کرد.
برای اطمینان از کسب منافع پیادهسازی CEM در شرکت، به اندازهگیری دقیق و تطابق آنچه در عمل اتفاق میافتد با استانداردهای کیفی لازم برای تجریه مشتری و برند خلق شده برای شرکت باید پرداخته شود و در عین حال باید به امور مشتریان و کارمندان شرکت نظارت جامعی داشته باشیم.
تاثیر برنامههای CEM در درآمد خالص چشمگیر بوده است. برخی کسبوکارها یک افزایش 40درصد در درآمد و کاهش 80 درصد در هزینههای بازاریابی را تجربه کردهاند. با اینحال، این نتایج مثبت مالی (و همچنین دیگر مزایایCEM ) از طریق استراتژیهای رشد متوسط و بلندمدت متمرکز بر مشتری به دست میآید. بهطور کلی با استقرار مدل مدیریت تجربه مشتری در سازمان، 20 تا30 درصد پیشرفت کاری و درآمدی را میتوان طی چند ماه تضمین کرد.
✳️رهایی از سلسله مراتب
در سالهای اخیر مطالب زیادی در نقد ساختارهای سلسله مراتبی مطرح شده است. برای اصلاح مشکلات مربوط به این ساختار، پیشنهاد شده است که سازمانهای مدرن باید مدیران خط حمله (این اصطلاح از مباحث ورزشی وارد ادبیات مدیریت شده و منظور مدیرانی است که مستقیما درگیر انجام کارها هستند) خود را از طریق غیرمتمرکز ساختن تصمیمات و کاهش سلسله مراتب، توانمند سازند تا هزینههای سربار را کاهش و امکان خلاقیت در سازمان را افزایش دهند. واحدهای خط حمله باید حتیالامکان بتوانند استراتژیهای خود را خود تعیین نموده و در صورت لزوم آنها را اصلاح نمایند. این واحدها باید خود مدیر بوده و دائما تحت تاثیر سیاست و دستورات دیکته شده از سایر بخشها نباشند. مدیران خط حمله باید تشویق شوند که خود در مورد فعالیتهای خود تصمیم بگیرند و مدیران ارشد تنها به ایجاد محیطی برای پشتیبانی و رفع نیاز مدیران خط حمله بپردازند.
در سالهای اخیر مطالب زیادی در نقد ساختارهای سلسله مراتبی مطرح شده است. برای اصلاح مشکلات مربوط به این ساختار، پیشنهاد شده است که سازمانهای مدرن باید مدیران خط حمله (این اصطلاح از مباحث ورزشی وارد ادبیات مدیریت شده و منظور مدیرانی است که مستقیما درگیر انجام کارها هستند) خود را از طریق غیرمتمرکز ساختن تصمیمات و کاهش سلسله مراتب، توانمند سازند تا هزینههای سربار را کاهش و امکان خلاقیت در سازمان را افزایش دهند. واحدهای خط حمله باید حتیالامکان بتوانند استراتژیهای خود را خود تعیین نموده و در صورت لزوم آنها را اصلاح نمایند. این واحدها باید خود مدیر بوده و دائما تحت تاثیر سیاست و دستورات دیکته شده از سایر بخشها نباشند. مدیران خط حمله باید تشویق شوند که خود در مورد فعالیتهای خود تصمیم بگیرند و مدیران ارشد تنها به ایجاد محیطی برای پشتیبانی و رفع نیاز مدیران خط حمله بپردازند.
✳️تعارض تصمیم ها
در زمان تصمیم گیری، وقتی راهحلی از هر نظر بهتر از راهحلهای دیگر است، تعارض در تصمیمگیری بین راهحلها وجود ندارد ، اما معمولاً یک راهحل از بعضی جهات و راهحل یا راهحلهای دیگر از جهات دیگر بهترند. از این رو، در انتخاب راهحلها مدیر دچار تردید و تعارض میشود.
از طرفی ریسک همیشه در تصمیمگیریها وجود دارد زیرا معمولاً تصمیمگیرنده نتیجه انتخاب هر راهحل را نمیداند. مشکل، انتخاب راهحلی است که بالاترین احتمال سودمندی را ارائه دهد. بنابراین، گزینش از بین راهحلهایی ک دربردارنده خطر احتمالی یا احتمال ضرر هستند، باید بهنحوی صورت گیرد که بالاترین شانس برای کسب نتیجه مثبت بهدست آید. همچنین باید درجه سودمندی و احتمال هر راهحل را سنجید تا راهحلی که ارزش بیشتری دارد، مشخص شود.
در زمان تصمیم گیری، وقتی راهحلی از هر نظر بهتر از راهحلهای دیگر است، تعارض در تصمیمگیری بین راهحلها وجود ندارد ، اما معمولاً یک راهحل از بعضی جهات و راهحل یا راهحلهای دیگر از جهات دیگر بهترند. از این رو، در انتخاب راهحلها مدیر دچار تردید و تعارض میشود.
از طرفی ریسک همیشه در تصمیمگیریها وجود دارد زیرا معمولاً تصمیمگیرنده نتیجه انتخاب هر راهحل را نمیداند. مشکل، انتخاب راهحلی است که بالاترین احتمال سودمندی را ارائه دهد. بنابراین، گزینش از بین راهحلهایی ک دربردارنده خطر احتمالی یا احتمال ضرر هستند، باید بهنحوی صورت گیرد که بالاترین شانس برای کسب نتیجه مثبت بهدست آید. همچنین باید درجه سودمندی و احتمال هر راهحل را سنجید تا راهحلی که ارزش بیشتری دارد، مشخص شود.
✳️ چگونه انسانهای باهوش با افرادی که دوستشان ندارند کنار می آیند؟
ما در زندگی روزمره خود در اجتماع، محل کار یا در میان بستگان با افراد مختلفی در ارتباط هستیم که ممکن است برخی از آنان بسیار به دل ما بنشینند و برخیها را اصلاً دوست نداشته باشیم. ویژگی شخصیتی افراد میتواند نقش مهمی در این موضوع داشته باشد. اما زندگی به گونهای است که باید با همه افراد جامعه چه کسانی که رفتارشان را میپسندیم و چه کسانی که نمیپسنیدم، در ارتباط باشیم. پس بهتر است یاد بگیریم با افرادی که با آنها در تعامل هستیم؛ بهخصوص کسانی که دوستشان نداریم، چگونه رفتار کنیم تا زندگی راحتتر و آرامتری داشته باشیم.
در جهان ایدهال، تمام کسانی که با آنها در ارتباط هستیم خوب، مهربان، باملاحظه، متفکر، بخشنده و … خواهند بود. آنها رضایتمندی ما را فراهم میسازند و ما رضایتمندی آنها را. همگی در محیطی شاد و فرحبخش رشد و پیشرفت میکنیم که در آن کسی ناراحت، آشفته یا بدخواه و خبیث نیست. متاسفانه ما در چنین دنیای ایدهال و بینقصی زندگی نمیکنیم. بعضیها ما را به سر حد جنون میکشانند و ما هم با کارهایمان دیگران را دیوانه میکنیم. کسانی را که دوستشان نداریم بیملاحظه و عجول هستند، ما را بدنام میکنند، انگیزههای ما را زیر سوال میبرند و اصلاً رضایت ما را جلب نمیکنند.
شاید تعجب کنید اگر بگوییم که میشود با کسانی که همیشه شما را آزار میدهند یا موجب رنجش شما میشوند یا کسانی که مدام از آنها دوری میکنید، خوب و مهربان بود. شاید تعجب کنید اگر بگوییم که باید یاد بگیرید کسانی که در زندگی با آنها ملاقات میکنید را دوست داشته باشید.
بنا به گفته رابرت ساتون ( استاد علوم مدیریت در دانشگاه استنفورد)، نه ممکن است و نه ایدهال که تنها با کسانی معاشرت کنید که با آنها بسیار صمیمی هستید. به همین دلیل افراد باهوش بیشتر با کسانی معاشرت میکنند که دوستشان ندارند. میگویید چگونه؟ با ما همراه باشید تا راز کار آنها را به شما بگوییم:
۱- آنها پذیرفتهاند قرار نیست همه را دوست داشته باشند
گاهیاوقات به دام این تصور میافتیم که ما خوب و عالی هستیم . فکر میکنیم که قرار است تمام کسانی که با آنها در ارتباط هستیم را دوست داشته باشیم- حتی اگر قرار نباشد چنین اتفاقی رخ دهد. برخورد با افراد بدقلق و سختگیری که با نظر و عقیده شما مخالف هستند، امری اجتناب ناپذیر است. افراد باهوش این موضوع را میدانند. همچنین میدانند که اختلافها و تعارضها، نتیجه تفاوت در ارزشها است.
کسی را که شما دوستش ندارید، به ذاته انسان بدی نیست. دلیلی که نمیتوانید با او جور باشید این است که شما ارزشهای متفاوتی دارید، و این تفاوت موجب قضاوت میشود. وقتی میپذیرید که شما هم از نظر همه دوست داشتنی نیستید و شما هم به دلیل تفاوت در ارزشها همه را دوست ندارید، درک این موضوع میتواند پای احساسات را از این مسئله بیرون بکشد. حتی ممکن است موجب شود با کسانی که با شما اختلاف نظر دارند، بهتر کنار بیایید.
۲- آنها کسانی که دوستشان ندارند را تحمل میکنند، نه این که نادیده بگیرند یا طردشان کنند
ممکن است به دلیل انتقادهای پی در پی آنها دستپاچه شوید و به حول و ولا بیفتید، به خاطر شوخیهای بد و ناپسندشان دندانهای خود را بهم بسایید، اما اگر مهربانی و علاقه ما نسبت به برخیها کمتر باشد اصلاً چیز بدی نیست. ساتون میگوید:” از نقطه نظر اجرایی، دوست داشتن زیاد از حد افرادی که با آنها معاشرت میکنید میتواند مشکلسازتر از کمتر دوست داشتن آنها باشد. شما به کسانی نیاز دارید که دیدگاههای متفاوتی دارند و از بحث کردن نمیهراسند. آنها افرادی هستند که جلوی انجام کارهای احمقانه در یک سازمان را میگیرند.” شاید آسان نباشد، اما تحملشان کنید. آنان اغلب کسانی هستند که ما را به چالش میکشند و تحریک میکنند تا بینشهای جدیدی پیدا کنیم و گروه را به سمت موفقیت سوق میدهند. یادتان باشد که شما هم انسان کاملی نیستید و کسانی هم هستند که شما را تحمل میکنند.
۳- با آنهایی که دوستشان ندارند، با ادب و نزاکت رفتار میکنند
احساسات شما نسبت به اشخاص هرچه که باشد، آن فرد بسیار با رفتار و نگرش شما هماهنگ خواهد شد و آن را به شما باز میگرداند. اگر با آنها بیادبانه رفتار کنید، آنها هم ادب و نزاکت را کنار میگذارند و با شما گستاخانه و بیادبانه رفتار میکنند. پس این وظیفه بر عهده شما است که خوب، بیطرف و آرام و خونسرد باقی بمانید.
داشتن خصوصیات سیاستمدارانه هم مهم و حائز اهمیت است. باید بتوانید برخورد مثبت و حرفهای را در خود تقویت نمایید. اینگونه دیگر در برابر آنها خوار و حقیر نخواهید شد یا مجبور نیستید همانند آنان عمل کنید.
ادامه دارد...
ما در زندگی روزمره خود در اجتماع، محل کار یا در میان بستگان با افراد مختلفی در ارتباط هستیم که ممکن است برخی از آنان بسیار به دل ما بنشینند و برخیها را اصلاً دوست نداشته باشیم. ویژگی شخصیتی افراد میتواند نقش مهمی در این موضوع داشته باشد. اما زندگی به گونهای است که باید با همه افراد جامعه چه کسانی که رفتارشان را میپسندیم و چه کسانی که نمیپسنیدم، در ارتباط باشیم. پس بهتر است یاد بگیریم با افرادی که با آنها در تعامل هستیم؛ بهخصوص کسانی که دوستشان نداریم، چگونه رفتار کنیم تا زندگی راحتتر و آرامتری داشته باشیم.
در جهان ایدهال، تمام کسانی که با آنها در ارتباط هستیم خوب، مهربان، باملاحظه، متفکر، بخشنده و … خواهند بود. آنها رضایتمندی ما را فراهم میسازند و ما رضایتمندی آنها را. همگی در محیطی شاد و فرحبخش رشد و پیشرفت میکنیم که در آن کسی ناراحت، آشفته یا بدخواه و خبیث نیست. متاسفانه ما در چنین دنیای ایدهال و بینقصی زندگی نمیکنیم. بعضیها ما را به سر حد جنون میکشانند و ما هم با کارهایمان دیگران را دیوانه میکنیم. کسانی را که دوستشان نداریم بیملاحظه و عجول هستند، ما را بدنام میکنند، انگیزههای ما را زیر سوال میبرند و اصلاً رضایت ما را جلب نمیکنند.
شاید تعجب کنید اگر بگوییم که میشود با کسانی که همیشه شما را آزار میدهند یا موجب رنجش شما میشوند یا کسانی که مدام از آنها دوری میکنید، خوب و مهربان بود. شاید تعجب کنید اگر بگوییم که باید یاد بگیرید کسانی که در زندگی با آنها ملاقات میکنید را دوست داشته باشید.
بنا به گفته رابرت ساتون ( استاد علوم مدیریت در دانشگاه استنفورد)، نه ممکن است و نه ایدهال که تنها با کسانی معاشرت کنید که با آنها بسیار صمیمی هستید. به همین دلیل افراد باهوش بیشتر با کسانی معاشرت میکنند که دوستشان ندارند. میگویید چگونه؟ با ما همراه باشید تا راز کار آنها را به شما بگوییم:
۱- آنها پذیرفتهاند قرار نیست همه را دوست داشته باشند
گاهیاوقات به دام این تصور میافتیم که ما خوب و عالی هستیم . فکر میکنیم که قرار است تمام کسانی که با آنها در ارتباط هستیم را دوست داشته باشیم- حتی اگر قرار نباشد چنین اتفاقی رخ دهد. برخورد با افراد بدقلق و سختگیری که با نظر و عقیده شما مخالف هستند، امری اجتناب ناپذیر است. افراد باهوش این موضوع را میدانند. همچنین میدانند که اختلافها و تعارضها، نتیجه تفاوت در ارزشها است.
کسی را که شما دوستش ندارید، به ذاته انسان بدی نیست. دلیلی که نمیتوانید با او جور باشید این است که شما ارزشهای متفاوتی دارید، و این تفاوت موجب قضاوت میشود. وقتی میپذیرید که شما هم از نظر همه دوست داشتنی نیستید و شما هم به دلیل تفاوت در ارزشها همه را دوست ندارید، درک این موضوع میتواند پای احساسات را از این مسئله بیرون بکشد. حتی ممکن است موجب شود با کسانی که با شما اختلاف نظر دارند، بهتر کنار بیایید.
۲- آنها کسانی که دوستشان ندارند را تحمل میکنند، نه این که نادیده بگیرند یا طردشان کنند
ممکن است به دلیل انتقادهای پی در پی آنها دستپاچه شوید و به حول و ولا بیفتید، به خاطر شوخیهای بد و ناپسندشان دندانهای خود را بهم بسایید، اما اگر مهربانی و علاقه ما نسبت به برخیها کمتر باشد اصلاً چیز بدی نیست. ساتون میگوید:” از نقطه نظر اجرایی، دوست داشتن زیاد از حد افرادی که با آنها معاشرت میکنید میتواند مشکلسازتر از کمتر دوست داشتن آنها باشد. شما به کسانی نیاز دارید که دیدگاههای متفاوتی دارند و از بحث کردن نمیهراسند. آنها افرادی هستند که جلوی انجام کارهای احمقانه در یک سازمان را میگیرند.” شاید آسان نباشد، اما تحملشان کنید. آنان اغلب کسانی هستند که ما را به چالش میکشند و تحریک میکنند تا بینشهای جدیدی پیدا کنیم و گروه را به سمت موفقیت سوق میدهند. یادتان باشد که شما هم انسان کاملی نیستید و کسانی هم هستند که شما را تحمل میکنند.
۳- با آنهایی که دوستشان ندارند، با ادب و نزاکت رفتار میکنند
احساسات شما نسبت به اشخاص هرچه که باشد، آن فرد بسیار با رفتار و نگرش شما هماهنگ خواهد شد و آن را به شما باز میگرداند. اگر با آنها بیادبانه رفتار کنید، آنها هم ادب و نزاکت را کنار میگذارند و با شما گستاخانه و بیادبانه رفتار میکنند. پس این وظیفه بر عهده شما است که خوب، بیطرف و آرام و خونسرد باقی بمانید.
داشتن خصوصیات سیاستمدارانه هم مهم و حائز اهمیت است. باید بتوانید برخورد مثبت و حرفهای را در خود تقویت نمایید. اینگونه دیگر در برابر آنها خوار و حقیر نخواهید شد یا مجبور نیستید همانند آنان عمل کنید.
ادامه دارد...
۴- توقعات خود را مهار میکنند
داشتن توقعات غیرواقعی از دیگران امر غیر معمولی نیست. ما از دیگران انتظار داریم که دقیقاً همانطور که ما میخواهیم رفتار کنند یا چیزهایی بگویند که ما احتمالاً در مواقع خاص میگوییم. بهرحال، این توقعات واقعی نیستند. آدمها خصیصههای شخصیتی عمیق و ریشهداری دارند که نقش بسیار تعیینکنندهای در رفتار آنان دارد. این که انتظار داشته باشیم دیگران همانطور که شما میخواهید رفتار کنند، یعنی خودتان را آماده یاس و ناامیدی کردهاید.
اگر کسی در شما حس متقابلی را در به وجود میآورد، توقعات خود را تا حد مناسبی تعدیل کنید. در این صورت از نظر روانی آماده میشوید و رفتار آنها موجب شگفتی شما نمیشود. افراد باهوش همیشه این کار را انجام میدهند. این افراد تقریباً هیچگاه از رفتار کسی که دوستش ندارند، شگفت زده نمیشوند.
۵- آنها به درون خود توجه دارند و روی خودشان تمرکز میکنند
مهم نیست چقدر تلاش میکنید، برخیها هنوز میتوانند شما را عصبانی کنند. مهم است که یاد بگیرید که وقتی فردی شما را آزرده خاطر میکند، چگونه ناامیدی را در خود کنترل کنید. به جای فکر کردن به این که آن فرد چقدر آزاردهنده است، بر این تمرکز کنید که چرا دارید اینگونه رفتار میکنید. گاهی اوقات رفتارهایی را که در دیگران دوست نداریم، غالباً در خودمان هم دوست نداریم. بعلاوه، این گونه افراد کاری میکنند تا خشم شما برانگیخته شود.
آنها محرکهایی را هدف قرار میدهند که موجب بغرنج شدن احساسات و عواطف شما میگردند. پس میتوانید واکنشهای خود را پیشبینی کنید، متعادلتر نمایید یا حتی تغییر دهید. به خاطر داشته باشید که تغییر احساسات، نگرش و رفتار آسانتر از آن است که از کسی بخواهیم شخص دیگری باشد.
۶- مکث کنید و نفس عمیق بکشید
برخی از ویژگیهای شخصیتی ممکن است شما را خشمگین کند. مثل همکاری که مرتباً ضربالعجلهای کار را نادیده میگیرد، یا شوخیهای ناخوشایند انجام میدهد. ببینید چه چیزهایی شما را خشمگین میکنند و چه کسی شما را تحریک و وادار به واکنش مینماید. در این صورت میتوانید خود را برای چنین مواقعی آماده نمایید.
اگر بتوانید در آن لحظه مکث کنید و جلوی ترشح آدرنالین را بگیرید، و به بخش هوشمند مغز خود رجوع کنید میتوانید مکالمه بهتری داشته باشید و سریع قضاوت نکنید. نفس عمیق بکشید و یک قدم به عقب بردارید این کار به شما کمک میکند آرامش پیدا کنید و واکنشهای تند را سرکوب کنید، در نتیجه میتوانید با ذهن و قلب بازتر پیش بروید.
۷- نیازهایشان را به زبان میآورند
اگر اشخاص خاصی هستند که دائماً خشم شما را برمیانگیزند، بگذارید بدانند که رفتار و طرز رفتارشان برای شما مشکلساز است. از تهمت زدن دوری کنید و به جای آن سعی کنید از فرمول ” زمانی که … من احساس میکنم…” استفاده کنید. برای مثال، وقتی تو در جلسه صحبت مرا قطع میکنی، من احساس میکنم برای حرفهایی که میزنم ارزش قائل نیستی”. بعد لحظه صبر کنید و منتظر پاسخ او بمانید.
ممکن است بفهمید که آن شخص متوجه نشده که هنوز حرفهای شما تمام نشده است، یا این که همکار شما آنقدر از ایده شما هیجانزده شده که یکدفعه وسط حرفتان پریده است.
۸- از کسانی که دوستشان ندارند، فاصله میگیرند
اگر تمام این کارها بینتیجه بود، افراد باهوش از کسانی که دوستشان ندارند، فاصله میگیرند. عذرخواهی کنید و به راه خود ادامه دهید. اگر در محل کار هستید، به اتاق دیگری بروید یا در سوی دیگر میز کنفرانس بنشینید. با کمی فاصله، تغییر نگرش و همدلی میتوانید با کسانی که دوستشان دارید و یا آنهایی که دوستشان ندارید، تعامل داشته باشید.
کاش میشد کسانی را که دوستشان نداریم از خود دور کنیم، ولی متاسفانه همه میدانیم که این شیوهی گذران زندگی نیست.
داشتن توقعات غیرواقعی از دیگران امر غیر معمولی نیست. ما از دیگران انتظار داریم که دقیقاً همانطور که ما میخواهیم رفتار کنند یا چیزهایی بگویند که ما احتمالاً در مواقع خاص میگوییم. بهرحال، این توقعات واقعی نیستند. آدمها خصیصههای شخصیتی عمیق و ریشهداری دارند که نقش بسیار تعیینکنندهای در رفتار آنان دارد. این که انتظار داشته باشیم دیگران همانطور که شما میخواهید رفتار کنند، یعنی خودتان را آماده یاس و ناامیدی کردهاید.
اگر کسی در شما حس متقابلی را در به وجود میآورد، توقعات خود را تا حد مناسبی تعدیل کنید. در این صورت از نظر روانی آماده میشوید و رفتار آنها موجب شگفتی شما نمیشود. افراد باهوش همیشه این کار را انجام میدهند. این افراد تقریباً هیچگاه از رفتار کسی که دوستش ندارند، شگفت زده نمیشوند.
۵- آنها به درون خود توجه دارند و روی خودشان تمرکز میکنند
مهم نیست چقدر تلاش میکنید، برخیها هنوز میتوانند شما را عصبانی کنند. مهم است که یاد بگیرید که وقتی فردی شما را آزرده خاطر میکند، چگونه ناامیدی را در خود کنترل کنید. به جای فکر کردن به این که آن فرد چقدر آزاردهنده است، بر این تمرکز کنید که چرا دارید اینگونه رفتار میکنید. گاهی اوقات رفتارهایی را که در دیگران دوست نداریم، غالباً در خودمان هم دوست نداریم. بعلاوه، این گونه افراد کاری میکنند تا خشم شما برانگیخته شود.
آنها محرکهایی را هدف قرار میدهند که موجب بغرنج شدن احساسات و عواطف شما میگردند. پس میتوانید واکنشهای خود را پیشبینی کنید، متعادلتر نمایید یا حتی تغییر دهید. به خاطر داشته باشید که تغییر احساسات، نگرش و رفتار آسانتر از آن است که از کسی بخواهیم شخص دیگری باشد.
۶- مکث کنید و نفس عمیق بکشید
برخی از ویژگیهای شخصیتی ممکن است شما را خشمگین کند. مثل همکاری که مرتباً ضربالعجلهای کار را نادیده میگیرد، یا شوخیهای ناخوشایند انجام میدهد. ببینید چه چیزهایی شما را خشمگین میکنند و چه کسی شما را تحریک و وادار به واکنش مینماید. در این صورت میتوانید خود را برای چنین مواقعی آماده نمایید.
اگر بتوانید در آن لحظه مکث کنید و جلوی ترشح آدرنالین را بگیرید، و به بخش هوشمند مغز خود رجوع کنید میتوانید مکالمه بهتری داشته باشید و سریع قضاوت نکنید. نفس عمیق بکشید و یک قدم به عقب بردارید این کار به شما کمک میکند آرامش پیدا کنید و واکنشهای تند را سرکوب کنید، در نتیجه میتوانید با ذهن و قلب بازتر پیش بروید.
۷- نیازهایشان را به زبان میآورند
اگر اشخاص خاصی هستند که دائماً خشم شما را برمیانگیزند، بگذارید بدانند که رفتار و طرز رفتارشان برای شما مشکلساز است. از تهمت زدن دوری کنید و به جای آن سعی کنید از فرمول ” زمانی که … من احساس میکنم…” استفاده کنید. برای مثال، وقتی تو در جلسه صحبت مرا قطع میکنی، من احساس میکنم برای حرفهایی که میزنم ارزش قائل نیستی”. بعد لحظه صبر کنید و منتظر پاسخ او بمانید.
ممکن است بفهمید که آن شخص متوجه نشده که هنوز حرفهای شما تمام نشده است، یا این که همکار شما آنقدر از ایده شما هیجانزده شده که یکدفعه وسط حرفتان پریده است.
۸- از کسانی که دوستشان ندارند، فاصله میگیرند
اگر تمام این کارها بینتیجه بود، افراد باهوش از کسانی که دوستشان ندارند، فاصله میگیرند. عذرخواهی کنید و به راه خود ادامه دهید. اگر در محل کار هستید، به اتاق دیگری بروید یا در سوی دیگر میز کنفرانس بنشینید. با کمی فاصله، تغییر نگرش و همدلی میتوانید با کسانی که دوستشان دارید و یا آنهایی که دوستشان ندارید، تعامل داشته باشید.
کاش میشد کسانی را که دوستشان نداریم از خود دور کنیم، ولی متاسفانه همه میدانیم که این شیوهی گذران زندگی نیست.
✳️درست کردن غلط ها
عملکرد هر سیستم دو بعد دارد:
1- کاراییِ همه کارهایی که انجام می دهد (درست انجام دادن کارها) و
2- اثربخشیِ آنچه که انجام می دهد (انجام دادن کارهای درست، و ارزش ها)؛
دقت کنید این دو مفهوم باید با هم در نظر گرفته شوند، زیرا کار غلط را هر قدر درست تر انجام دهیم، نتیجه غلط تر می شود. چه بهتر که کارهای درست را غلط انجام دهیم تا اینکه کارهای غلط را درست!
وقتی کار درستی را غلط انجام دهیم، مرتکب یک اشتباه شده ایم که قابل تصحیح است و می آموزیم که چگونه اثربخش تر باشیم.
👌 به عبارت دیگر بهتر است که درست هدفگیری کنیم و به خطا بزنیم تا این که غلط هدف گیری کنیم و درست به هدف بزنیم.
عملکرد هر سیستم دو بعد دارد:
1- کاراییِ همه کارهایی که انجام می دهد (درست انجام دادن کارها) و
2- اثربخشیِ آنچه که انجام می دهد (انجام دادن کارهای درست، و ارزش ها)؛
دقت کنید این دو مفهوم باید با هم در نظر گرفته شوند، زیرا کار غلط را هر قدر درست تر انجام دهیم، نتیجه غلط تر می شود. چه بهتر که کارهای درست را غلط انجام دهیم تا اینکه کارهای غلط را درست!
وقتی کار درستی را غلط انجام دهیم، مرتکب یک اشتباه شده ایم که قابل تصحیح است و می آموزیم که چگونه اثربخش تر باشیم.
👌 به عبارت دیگر بهتر است که درست هدفگیری کنیم و به خطا بزنیم تا این که غلط هدف گیری کنیم و درست به هدف بزنیم.
✳️ احساس عدم امنیت منجر به عدم صداقت میشود
هنگامی که شرکتها سیستم هایی را برای پرداخت پاداش به کارمندان خود، طراحی می کنند. باید مقایسههای اجتماعی کارکنان با یکدیگر را در نظر داشته باشند. پرداخت حقوق یک کارمند، تنها بر اساس عملکرد او، یک استراتژی ناکارآمد است و میتواند به تخریب، یا ایجاد حس تنفر در کارمندانی که حس میکنند از همکاران خود درآمد کمتری دارند، منجر شود. بنابراین، یک سیستم درآمدی استاندارد شده با پرداخت های ثابت که با برنامههای انگیزشی جنبی ترکیب شده باشد، میتواند بهترین راه برای انگیزه دادن به کارمندان باشد.
وقتی که کارمندان تصمیم میگیرند که چه مقدار تلاش و کوشش از خود بروز دهند، نه تنها آنها حقوق و پاداش خود را در نظر می گیرند، بلکه آنها وضعیت همتایان خود، از این لحاظ را نیز در نظر میگیرند. این نکته مهمی برای اندیشیدن است، با توجه به اینکه امروزه اینترنت و شبکه های اجتماعی، به اشتراک گذاشتن اطلاعاتی را که قبلا برای خودمان نگاه میداشتیم را اجتنابناپذیر کرده است.
هنگامی که شرکتها سیستم هایی را برای پرداخت پاداش به کارمندان خود، طراحی می کنند. باید مقایسههای اجتماعی کارکنان با یکدیگر را در نظر داشته باشند. پرداخت حقوق یک کارمند، تنها بر اساس عملکرد او، یک استراتژی ناکارآمد است و میتواند به تخریب، یا ایجاد حس تنفر در کارمندانی که حس میکنند از همکاران خود درآمد کمتری دارند، منجر شود. بنابراین، یک سیستم درآمدی استاندارد شده با پرداخت های ثابت که با برنامههای انگیزشی جنبی ترکیب شده باشد، میتواند بهترین راه برای انگیزه دادن به کارمندان باشد.
وقتی که کارمندان تصمیم میگیرند که چه مقدار تلاش و کوشش از خود بروز دهند، نه تنها آنها حقوق و پاداش خود را در نظر می گیرند، بلکه آنها وضعیت همتایان خود، از این لحاظ را نیز در نظر میگیرند. این نکته مهمی برای اندیشیدن است، با توجه به اینکه امروزه اینترنت و شبکه های اجتماعی، به اشتراک گذاشتن اطلاعاتی را که قبلا برای خودمان نگاه میداشتیم را اجتنابناپذیر کرده است.
✳️شما تفکر تحلیل گرا دارید یا تفکر ترکیبی؟ فهم شما بیشتر است یا دانش شما یا هر دو؟
جدا کردن اجزای سیستم از یکدیگر و توجه به اجزای جدا از همِ آن، حاصل تفکر تحلیلی است. متاسفانه تحلیل و تفکر غالباً مترادف انگاشته می شوند. در صورتی که تحلیل فقط یکی از شیوه های تفکر است و شیوه دیگر ِ آن، ترکیب است.
در هر دوی این شیوه ها سه گام اساسی وجود دارد:
1- در تحلیل، آن چیزی را که می خواهیم بشناسیم، نخست از هم می گشاییم و اجزای آن را از هم جدا می کنیم. اما در ترکیب، موضوع شناخت خود را ابتدا به عنوان جزئی از یک یا چند سیستم بزرگتر در نظر می گیریم.
🌟 مثال تفکر تحلیلی: تجزیه سازمان به خرید، تولید، بازاریابی و...
🌟 مثال تفکر ترکیبی: مد نظر قراردادن سازمان به عنوان جزئی از یک صنعت یا یک جامعه معین.
2-دومین گام در تفکر تحلیلی، کوشش برای فهم رفتار هر کدام از اجزاء به گونه ای مستقل از کل و از سایر اجزا است. اما در این گام از تفکر ترکیبی، هدف آن است که سعی کنیم کارکرد سیستم یا سیستم های بزرگتری را که کل مورد نظر ما جزئی از آن یا از آن ها محسوب می شود فهم کنیم.
3- در تفکر تحلیلی، نتایج حاصل از شناخت اجزای سیستمی که باید شناخته شود، کنار هم قرار می گیرند تا رفتار یا ویژگی های کل مورد نظر فهمیده شود. اما در شناخت ترکیبی، فهمی که از سیستمِ شاما بدست آمده است، تجزیه می شود تا نقش یا کارکرد سیستم مورد نظر فهمیده شود.
🔘 نکات مهم🔘
👌 تفکر تحلیل گرا دانشی را فراهم می کند که موجب شود کارائی سیستم بهتر شود و در صورت بروز اشکال، بتوان سیستم را راه اندازی کرد.
👌در واقع محصول تفکر تحلیلی دانش است نه فهم.
👌برای اینکه سیستمی را قادر کنیم تا به گونه ای اثربخش عمل کند باید آن را فهم کنیم یعنی باید بتوانیم رفتار آن را توضیح دهیم و این کار مستلزم آگاهی از کارکرد و نقش آن سیستم، در سیستم بزرگتر (شامل) است، یعنی مهارت تفکر ترکیبی.
جدا کردن اجزای سیستم از یکدیگر و توجه به اجزای جدا از همِ آن، حاصل تفکر تحلیلی است. متاسفانه تحلیل و تفکر غالباً مترادف انگاشته می شوند. در صورتی که تحلیل فقط یکی از شیوه های تفکر است و شیوه دیگر ِ آن، ترکیب است.
در هر دوی این شیوه ها سه گام اساسی وجود دارد:
1- در تحلیل، آن چیزی را که می خواهیم بشناسیم، نخست از هم می گشاییم و اجزای آن را از هم جدا می کنیم. اما در ترکیب، موضوع شناخت خود را ابتدا به عنوان جزئی از یک یا چند سیستم بزرگتر در نظر می گیریم.
🌟 مثال تفکر تحلیلی: تجزیه سازمان به خرید، تولید، بازاریابی و...
🌟 مثال تفکر ترکیبی: مد نظر قراردادن سازمان به عنوان جزئی از یک صنعت یا یک جامعه معین.
2-دومین گام در تفکر تحلیلی، کوشش برای فهم رفتار هر کدام از اجزاء به گونه ای مستقل از کل و از سایر اجزا است. اما در این گام از تفکر ترکیبی، هدف آن است که سعی کنیم کارکرد سیستم یا سیستم های بزرگتری را که کل مورد نظر ما جزئی از آن یا از آن ها محسوب می شود فهم کنیم.
3- در تفکر تحلیلی، نتایج حاصل از شناخت اجزای سیستمی که باید شناخته شود، کنار هم قرار می گیرند تا رفتار یا ویژگی های کل مورد نظر فهمیده شود. اما در شناخت ترکیبی، فهمی که از سیستمِ شاما بدست آمده است، تجزیه می شود تا نقش یا کارکرد سیستم مورد نظر فهمیده شود.
🔘 نکات مهم🔘
👌 تفکر تحلیل گرا دانشی را فراهم می کند که موجب شود کارائی سیستم بهتر شود و در صورت بروز اشکال، بتوان سیستم را راه اندازی کرد.
👌در واقع محصول تفکر تحلیلی دانش است نه فهم.
👌برای اینکه سیستمی را قادر کنیم تا به گونه ای اثربخش عمل کند باید آن را فهم کنیم یعنی باید بتوانیم رفتار آن را توضیح دهیم و این کار مستلزم آگاهی از کارکرد و نقش آن سیستم، در سیستم بزرگتر (شامل) است، یعنی مهارت تفکر ترکیبی.
✳️۵ فرمان کسب وکار:
هریک از این فرامین با نگرش جدیدی به محیط رقابت و کسب و کار، فضای تازه ای را پیش روی شمامی گشاید:
▪️ فرمان اول:
بیش از اطلاع گیری به دنبال یادگیری از محیط باشید
▪️ فرمان دوم:
بیش از پاسخگویی به نیازهای کشف شده، به دنبال کشف نیازهای پاسخگوی نشده باشید
▪️ فرمان سوم:
بیش از اهداف میانی، چشم به اهداف نهایی داشته باشید
▪️ فرمان چهارم:
بیش از قابلیت سازی برای تولید، به دنبال قابلیت سازی برای رقابت باشید
▪️ فرمان پنجم:
در حرکت به سوی هدف، بیش از سرعت، به فکر راه میان بر باشید
پیروی از این فرامین مدیران و سازمانها را در راستای شناخت نیاز مشتری (زودتر از رقیب) و پاسخگویی به آن (بهتر از رقیب) توانمند میسازد. این رویکرد با تلفیق یادگیری و خلاقیت، راهکارهای نوآورانه وخالق ارزش برای مشتری را توصیه میکند و در قالب فرامین پنج گانه ابعاد مختلف دستیابی به این رفتار تحول آفرین را روشن می سازد.
هریک از این فرامین با نگرش جدیدی به محیط رقابت و کسب و کار، فضای تازه ای را پیش روی شمامی گشاید:
▪️ فرمان اول:
بیش از اطلاع گیری به دنبال یادگیری از محیط باشید
▪️ فرمان دوم:
بیش از پاسخگویی به نیازهای کشف شده، به دنبال کشف نیازهای پاسخگوی نشده باشید
▪️ فرمان سوم:
بیش از اهداف میانی، چشم به اهداف نهایی داشته باشید
▪️ فرمان چهارم:
بیش از قابلیت سازی برای تولید، به دنبال قابلیت سازی برای رقابت باشید
▪️ فرمان پنجم:
در حرکت به سوی هدف، بیش از سرعت، به فکر راه میان بر باشید
پیروی از این فرامین مدیران و سازمانها را در راستای شناخت نیاز مشتری (زودتر از رقیب) و پاسخگویی به آن (بهتر از رقیب) توانمند میسازد. این رویکرد با تلفیق یادگیری و خلاقیت، راهکارهای نوآورانه وخالق ارزش برای مشتری را توصیه میکند و در قالب فرامین پنج گانه ابعاد مختلف دستیابی به این رفتار تحول آفرین را روشن می سازد.
✳️بیایید با خودمان قرار بگذاریم:
🔹گذشته را رها کنیم. شکست ها بخشی از گذشته ما بوده اند و یادآوری مکرر آنها مانع بزرگی در مسیر رشد و شکوفایی هستند. شکست ها پله های موفقیت هستند. از اشتباهات خود درس بگیریم، خود را بابت اشتباهاتمان سرزنش نکنیم، از پله های موفقیت بالا برویم و قله های سعادت و پیروزی را فتح کنیم.
🔹همواره در حرکت باشیم. با یکجا نشستن به جایی نخواهیم رسید. هر روز یک گام برای بهتر شدن زندگی و رسیدن به اهدافمان برداریم، فقط و فقط یک گام. در حرکت که باشیم مسیر برایمان نمایان خواهد شد.
🔹مسئولیت پذیر باشیم. ما مسئول تمام اعمال، رفتار و انتخاب های خود هستیم. دیگران را بابت اتفاقات ناگوار زندگیمان مقصر ندانیم.
🔹هرگز از مسائل و رویدادهای زندگیمان فرار نکنیم و با قدرت تمام به حل آنها مبادرت ورزیم. مسائل خود را ریشه یابی کنیم و در جهت رفع آنها قدم برداریم.
🔹دیگران را ببخشیم به این خاطر که ما مستحق آرامش هستیم. فکر کردن به دیگران و خطاهای آنها ما را از رسیدگی به مسائل مهم زندگیمان باز می دارد. از خطای دیگران چشم پوشی کرده و ذهن خود را آرام کنیم.
🔹بیایید با خودمان قرار بگذاریم، زندگی را زیبا زندگی کنیم و از تمامی لحظات آن لذت ببریم.
🔹گذشته را رها کنیم. شکست ها بخشی از گذشته ما بوده اند و یادآوری مکرر آنها مانع بزرگی در مسیر رشد و شکوفایی هستند. شکست ها پله های موفقیت هستند. از اشتباهات خود درس بگیریم، خود را بابت اشتباهاتمان سرزنش نکنیم، از پله های موفقیت بالا برویم و قله های سعادت و پیروزی را فتح کنیم.
🔹همواره در حرکت باشیم. با یکجا نشستن به جایی نخواهیم رسید. هر روز یک گام برای بهتر شدن زندگی و رسیدن به اهدافمان برداریم، فقط و فقط یک گام. در حرکت که باشیم مسیر برایمان نمایان خواهد شد.
🔹مسئولیت پذیر باشیم. ما مسئول تمام اعمال، رفتار و انتخاب های خود هستیم. دیگران را بابت اتفاقات ناگوار زندگیمان مقصر ندانیم.
🔹هرگز از مسائل و رویدادهای زندگیمان فرار نکنیم و با قدرت تمام به حل آنها مبادرت ورزیم. مسائل خود را ریشه یابی کنیم و در جهت رفع آنها قدم برداریم.
🔹دیگران را ببخشیم به این خاطر که ما مستحق آرامش هستیم. فکر کردن به دیگران و خطاهای آنها ما را از رسیدگی به مسائل مهم زندگیمان باز می دارد. از خطای دیگران چشم پوشی کرده و ذهن خود را آرام کنیم.
🔹بیایید با خودمان قرار بگذاریم، زندگی را زیبا زندگی کنیم و از تمامی لحظات آن لذت ببریم.
✳️شما تفکر تحلیل گرا دارید یا تفکر ترکیبی؟ فهم شما بیشتر است یا دانش شما یا هر دو؟
جدا کردن اجزای سیستم از یکدیگر و توجه به اجزای جدا از همِ آن، حاصل تفکر تحلیلی است. متاسفانه تحلیل و تفکر غالباً مترادف انگاشته می شوند. در صورتی که تحلیل فقط یکی از شیوه های تفکر است و شیوه دیگر ِ آن، ترکیب است.
در هر دوی این شیوه ها سه گام اساسی وجود دارد:
1- در تحلیل، آن چیزی را که می خواهیم بشناسیم، نخست از هم می گشاییم و اجزای آن را از هم جدا می کنیم. اما در ترکیب، موضوع شناخت خود را ابتدا به عنوان جزئی از یک یا چند سیستم بزرگتر در نظر می گیریم.
🌟 مثال تفکر تحلیلی: تجزیه سازمان به خرید، تولید، بازاریابی و...
🌟 مثال تفکر ترکیبی: مد نظر قراردادن سازمان به عنوان جزئی از یک صنعت یا یک جامعه معین.
2-دومین گام در تفکر تحلیلی، کوشش برای فهم رفتار هر کدام از اجزاء به گونه ای مستقل از کل و از سایر اجزا است. اما در این گام از تفکر ترکیبی، هدف آن است که سعی کنیم کارکرد سیستم یا سیستم های بزرگتری را که کل مورد نظر ما جزئی از آن یا از آن ها محسوب می شود فهم کنیم.
3- در تفکر تحلیلی، نتایج حاصل از شناخت اجزای سیستمی که باید شناخته شود، کنار هم قرار می گیرند تا رفتار یا ویژگی های کل مورد نظر فهمیده شود. اما در شناخت ترکیبی، فهمی که از سیستمِ شاما بدست آمده است، تجزیه می شود تا نقش یا کارکرد سیستم مورد نظر فهمیده شود.
🔘 نکات مهم🔘
👌 تفکر تحلیل گرا دانشی را فراهم می کند که موجب شود کارائی سیستم بهتر شود و در صورت بروز اشکال، بتوان سیستم را راه اندازی کرد.
👌در واقع محصول تفکر تحلیلی دانش است نه فهم.
👌برای اینکه سیستمی را قادر کنیم تا به گونه ای اثربخش عمل کند باید آن را فهم کنیم یعنی باید بتوانیم رفتار آن را توضیح دهیم و این کار مستلزم آگاهی از کارکرد و نقش آن سیستم، در سیستم بزرگتر (شامل) است، یعنی مهارت تفکر ترکیبی.
جدا کردن اجزای سیستم از یکدیگر و توجه به اجزای جدا از همِ آن، حاصل تفکر تحلیلی است. متاسفانه تحلیل و تفکر غالباً مترادف انگاشته می شوند. در صورتی که تحلیل فقط یکی از شیوه های تفکر است و شیوه دیگر ِ آن، ترکیب است.
در هر دوی این شیوه ها سه گام اساسی وجود دارد:
1- در تحلیل، آن چیزی را که می خواهیم بشناسیم، نخست از هم می گشاییم و اجزای آن را از هم جدا می کنیم. اما در ترکیب، موضوع شناخت خود را ابتدا به عنوان جزئی از یک یا چند سیستم بزرگتر در نظر می گیریم.
🌟 مثال تفکر تحلیلی: تجزیه سازمان به خرید، تولید، بازاریابی و...
🌟 مثال تفکر ترکیبی: مد نظر قراردادن سازمان به عنوان جزئی از یک صنعت یا یک جامعه معین.
2-دومین گام در تفکر تحلیلی، کوشش برای فهم رفتار هر کدام از اجزاء به گونه ای مستقل از کل و از سایر اجزا است. اما در این گام از تفکر ترکیبی، هدف آن است که سعی کنیم کارکرد سیستم یا سیستم های بزرگتری را که کل مورد نظر ما جزئی از آن یا از آن ها محسوب می شود فهم کنیم.
3- در تفکر تحلیلی، نتایج حاصل از شناخت اجزای سیستمی که باید شناخته شود، کنار هم قرار می گیرند تا رفتار یا ویژگی های کل مورد نظر فهمیده شود. اما در شناخت ترکیبی، فهمی که از سیستمِ شاما بدست آمده است، تجزیه می شود تا نقش یا کارکرد سیستم مورد نظر فهمیده شود.
🔘 نکات مهم🔘
👌 تفکر تحلیل گرا دانشی را فراهم می کند که موجب شود کارائی سیستم بهتر شود و در صورت بروز اشکال، بتوان سیستم را راه اندازی کرد.
👌در واقع محصول تفکر تحلیلی دانش است نه فهم.
👌برای اینکه سیستمی را قادر کنیم تا به گونه ای اثربخش عمل کند باید آن را فهم کنیم یعنی باید بتوانیم رفتار آن را توضیح دهیم و این کار مستلزم آگاهی از کارکرد و نقش آن سیستم، در سیستم بزرگتر (شامل) است، یعنی مهارت تفکر ترکیبی.
✳️«تجربه مشتری» تصور مشتری از تعامل با یک علامت تجاری است، از ارتباطات بازاریابی گرفته تا فرآیندهای فروش و ارائه و استفاده از آن محصول یا خدمات. « مدیریت تجربه مشتری» به معنی مدیریت کردن تعاملات با مشتری برای ایجاد برتری مارک و سودبخشی بلندمدت است. مدیریت تجربه مشتری به شرکت ها کمک می کند تا با نیمه راست مغزشان، مشتریان را ببینند – مرتبط با تصورات، احساسات و روابطی که تعیین کیفیت آنها خیلی سخت است، اما با این حال باارزش اند – به جای نگاه کردن صرف به اینکه چطور و چقدر مشتری برای سازمان ارزشمند است، مدیریت تجربه مشتری نیاز دارد که ارزش شرکت را برای مشتری، مورد بررسی قرار دهد .