✳️ مدیر سرمست
مدیر سرمست مدیری است که از قدرت سرمست شده است و تصور می کند که هر عملی برای او مجاز است و ظرفیت قدرت را ندارد. او نمی تواند از اعتبارات مدیریت و فرماندهی به نحو درست، منطقی وسازنده استفاده کند.
🔬 طرز تشخیص
با بررسی صادقانه اعمال و اقدامات اداری خود، سعی کنید نوع سوء استفاده از قدرت را در خود پیدا کنید. بیماری شما ممکن است استفاده بی مورد از قدرت اداری باشد و مثلا مواقعی که مصالح اداری در میان نیست بی جهت متوسل به اختیارات قانونی خود می گردید. همچنین ممکن است در پیشبرد وظایف اداری خود بیش از حد لازم اختیارات خود را به رخ دیگران می کشید.
💊طرز درمان
مستی قدرت مانند هر مستی دیگری اعتیاد آور است و ترک آن امری بسیار ناراحت کننده و عذاب آور است اما مطمئن باشید همین که ترک کنید و ازاد شوید، اقتدار برای شما جاذبه خود را از دست می دهد.
مدیر سرمست مدیری است که از قدرت سرمست شده است و تصور می کند که هر عملی برای او مجاز است و ظرفیت قدرت را ندارد. او نمی تواند از اعتبارات مدیریت و فرماندهی به نحو درست، منطقی وسازنده استفاده کند.
🔬 طرز تشخیص
با بررسی صادقانه اعمال و اقدامات اداری خود، سعی کنید نوع سوء استفاده از قدرت را در خود پیدا کنید. بیماری شما ممکن است استفاده بی مورد از قدرت اداری باشد و مثلا مواقعی که مصالح اداری در میان نیست بی جهت متوسل به اختیارات قانونی خود می گردید. همچنین ممکن است در پیشبرد وظایف اداری خود بیش از حد لازم اختیارات خود را به رخ دیگران می کشید.
💊طرز درمان
مستی قدرت مانند هر مستی دیگری اعتیاد آور است و ترک آن امری بسیار ناراحت کننده و عذاب آور است اما مطمئن باشید همین که ترک کنید و ازاد شوید، اقتدار برای شما جاذبه خود را از دست می دهد.
✳️ سازمان یاد گیرنده
عصر امروز، عصر تغییرات پرشتاب ،عدم اطمینان نسبت به آینده و نبود اطلاعات کافی، جهت تصمیمگیری برای مدیران است. تغییراتی که اگر سازمان خود را با آن موافق و همراه نسازد، چه بسا سازمان را به ورطه نابودی بکشاند. در این راستا با پیچیده تر شدن سازمانها مفهوم جدیدی به وجود آمد که توجه زیادی را نیز به خود جلب کرده است. و آن، مفهوم سازمان یادگیرنده است.
سازمانهایی که در آن افراد در مقابل تغییرات، بر خلاف سازمانهای سنتی، مقاومت نشان نمی دهند، بلکه همواره سعی دارند در حال تغییر و تحول باشند و محیط را با خود سازگار و همراه کنند. سازمانهایی که یکی از موارد مهم آن یادگیری است. آنگونه یادگیری، که در آن رفتار و نگرش های افراد تغییر می یابد و افراد شکل جدید اندیشیدن را می آموزند و یاد می گیرند که چگونه با هم یاد بگیرند چگونه ایده ها و نظرات و تصورات ذهنی خود را به هم نزدیک کنند.
بنابراین سازمان یادگیرنده سازمانی است که می آموزد تغییر کند و متحول شود. ساختن محیطی یادگیرنده و افزایش شایستگی و قابلیت منابع انسانی، لازمه ایجاد هر سازمان یادگیرنده است که هر عضو آن هر لحظه به دنبال یافتن اطلاع از نیاز برای تغییر، کسب اطلاعات و دانش لازم، ارائه ایده مناسب و بهکارگیری آن ایده در عمل، برای تطبیق دادن خود و سازمان با تغییرات ایجاد شده در محیط خارجی است. پدیده سازمان های یادگیرنده از 20 سال قبل مطرح شد و هدف آن نیز توانمند سازی مدیران و کارکنان سازمان ها برای مقابله با محیط پر تلاطم تجاری و برتری رقابتی و پویایی سازمان است.
عصر امروز، عصر تغییرات پرشتاب ،عدم اطمینان نسبت به آینده و نبود اطلاعات کافی، جهت تصمیمگیری برای مدیران است. تغییراتی که اگر سازمان خود را با آن موافق و همراه نسازد، چه بسا سازمان را به ورطه نابودی بکشاند. در این راستا با پیچیده تر شدن سازمانها مفهوم جدیدی به وجود آمد که توجه زیادی را نیز به خود جلب کرده است. و آن، مفهوم سازمان یادگیرنده است.
سازمانهایی که در آن افراد در مقابل تغییرات، بر خلاف سازمانهای سنتی، مقاومت نشان نمی دهند، بلکه همواره سعی دارند در حال تغییر و تحول باشند و محیط را با خود سازگار و همراه کنند. سازمانهایی که یکی از موارد مهم آن یادگیری است. آنگونه یادگیری، که در آن رفتار و نگرش های افراد تغییر می یابد و افراد شکل جدید اندیشیدن را می آموزند و یاد می گیرند که چگونه با هم یاد بگیرند چگونه ایده ها و نظرات و تصورات ذهنی خود را به هم نزدیک کنند.
بنابراین سازمان یادگیرنده سازمانی است که می آموزد تغییر کند و متحول شود. ساختن محیطی یادگیرنده و افزایش شایستگی و قابلیت منابع انسانی، لازمه ایجاد هر سازمان یادگیرنده است که هر عضو آن هر لحظه به دنبال یافتن اطلاع از نیاز برای تغییر، کسب اطلاعات و دانش لازم، ارائه ایده مناسب و بهکارگیری آن ایده در عمل، برای تطبیق دادن خود و سازمان با تغییرات ایجاد شده در محیط خارجی است. پدیده سازمان های یادگیرنده از 20 سال قبل مطرح شد و هدف آن نیز توانمند سازی مدیران و کارکنان سازمان ها برای مقابله با محیط پر تلاطم تجاری و برتری رقابتی و پویایی سازمان است.
✳️ایده های متفاوت و خلاقانه دارید؟ آیا صبور هم هستید؟
چمدان های چرخ دار را که همه ما دیده ایم. فکر می کنید فاصله زمانی بین ارایه این محصول به بازار تا استقبال خریداران چه قدر بوده است؟ بله همین چمدان های چرخداری که امروزه در تمام دنیا مورد استفاده قرار می گیرد
تعبیه کردن چند چرخ کوچک زیر یک چمدان سنگین ایده ی پیش پا افتاده ایست و به نظر باید با استقبال فوری رو به رو شود. اما ماجرا اینطور پیش نرفته.
اولین چمدان چرخدار در 1972 ثبت اختراع و روانه بازار شد که البته هیچ کس آن را نخرید! 15 سال طول کشید تا سرانجام در 1987 این نوآوری ساده، آن هم ابتدا توسط خدمه پرواز شرکت های هواپیمایی، خریداری و بعد از آن تازه کم کم با استقبال رو به رو شد.
اما چرا ایده به این خوبی اینقدر دیر رایج شد؟ خوب! در سال های 1970 یک «مرد واقعی» اینقدر عرضه داشت که خودش چمدانش را بلند کند و یک «بانوی واقعی» اینقدر پرستیژ داشت که برای حمل چمدانش از کارگران کمک بگیرد. این ذهنیت ممکن است اکنون مسخره به نظر برسد، اما همین مساله ساده مانع فراگیر شدن این نوآوری می شود.
گاهی اوقات یک نیاز وجود دارد، اما سبک زندگی و بینش ها مانع پذیرش یک محصول می شود.
🔎⭕️نگاه راهبردی:
نوآوری فقط ارایه یک محصول نیست. بلکه ترویج آن نیز هست. این فرمول کلیدی را به خاطر بسپارید:
نوآوری= اختراع + بازارسازی و بازارداری.
بخشی از راز نوآوری های موفق در درک همین جنبه های فرهنگی و اجتماعی نهفته است پس:
موفقیت در یک بازار= قابلیت مهندسی و ساخت + قابلیت عرضه + قابلیت برقراری ارتباط و متقاعدسازی
چمدان های چرخ دار را که همه ما دیده ایم. فکر می کنید فاصله زمانی بین ارایه این محصول به بازار تا استقبال خریداران چه قدر بوده است؟ بله همین چمدان های چرخداری که امروزه در تمام دنیا مورد استفاده قرار می گیرد
تعبیه کردن چند چرخ کوچک زیر یک چمدان سنگین ایده ی پیش پا افتاده ایست و به نظر باید با استقبال فوری رو به رو شود. اما ماجرا اینطور پیش نرفته.
اولین چمدان چرخدار در 1972 ثبت اختراع و روانه بازار شد که البته هیچ کس آن را نخرید! 15 سال طول کشید تا سرانجام در 1987 این نوآوری ساده، آن هم ابتدا توسط خدمه پرواز شرکت های هواپیمایی، خریداری و بعد از آن تازه کم کم با استقبال رو به رو شد.
اما چرا ایده به این خوبی اینقدر دیر رایج شد؟ خوب! در سال های 1970 یک «مرد واقعی» اینقدر عرضه داشت که خودش چمدانش را بلند کند و یک «بانوی واقعی» اینقدر پرستیژ داشت که برای حمل چمدانش از کارگران کمک بگیرد. این ذهنیت ممکن است اکنون مسخره به نظر برسد، اما همین مساله ساده مانع فراگیر شدن این نوآوری می شود.
گاهی اوقات یک نیاز وجود دارد، اما سبک زندگی و بینش ها مانع پذیرش یک محصول می شود.
🔎⭕️نگاه راهبردی:
نوآوری فقط ارایه یک محصول نیست. بلکه ترویج آن نیز هست. این فرمول کلیدی را به خاطر بسپارید:
نوآوری= اختراع + بازارسازی و بازارداری.
بخشی از راز نوآوری های موفق در درک همین جنبه های فرهنگی و اجتماعی نهفته است پس:
موفقیت در یک بازار= قابلیت مهندسی و ساخت + قابلیت عرضه + قابلیت برقراری ارتباط و متقاعدسازی
✳️گسترش نام تجاری شخصی
ابتدا بهتر است در این مورد صحبت شود که چرا ساخت برند خودتان اهمیت دارد. سرمایهگذاران، کارفرمایان و مشارکتکنندگان آینده در اینترنت در مورد شما تحقیق میکنند. ما همواره انتظار داشتهایم شرکای کسبوکار و کارفرمایان آینده تا جایی که میتوانند در مورد ما اطلاعات کسب کنند؛ بهویژه از آنجا که موقعیتهای قدرتمند بیشتری را در محیط کار جستوجو میکنیم. بنابراین، رسانههای اجتماعی ابزار دیگری هستند که احتمالا برای تحقیق در مورد سرمایهگذاریهای احتمالی مورد استفاده قرار میگیرند. با توجه به اینکه بیشتر ما برای برقراری ارتباط مجدد با همکلاسیهای دوران دبیرستان یا ارسال عکس فرزندانمان برای اعضای خانواده که بسیار دورتر از ما زندگی میکنند، استفاده از رسانههای اجتماعی را شروع کردهایم، بیان این موضوع کمی اوایل عجیب به نظر میرسید. اما رسانههای اجتماعی به روش جدیدی برای بحث در مورد اینکه در دنیای اطرافمان چه میگذرد تبدیل شده و بسیاری افراد از آن استفاده میکنند تا حداقل یک وجه از آنچه هستند را نشان دهند. این رسانهها اگر هدفمند و دقیق مورد استفاده قرار بگیرند، به کارفرماها یا سرمایهگذاران دیدگاههایی ارائه میدهند مبنی بر اینکه، که هستند و بر این اساس میتوانند خود را از دنیا متمایز کنند.
برندسازی شخصی و بازاریابی محتوا
کنترل برندتان را داشته باشید
از آنجا که اکنون تصور میکنیم قرار است در مورد شما تحقیقات به صورت اینترنتی صورت بگیرد، دو موضوع را پیشنهاد میکنیم. اول، نسبت به برند خود هدفمند باشید. حسابهای شخصی خود را در وضعیت کاملا محرمانه و قفل شده نگه دارید و حسابهای عمومی و در دسترس خود را هدفمند کنید. اگر نمیخواهید ویژگی خاصی همراه برندتان باشد، آن را در آنجا ارسال نکنید. نشریه Inc در این باره مینویسد: «یک برند موثر از مجموعه ویژگیهای هویت کسبوکار به شدت به هم پیوسته تشکیل شده است.» این ویژگیها عبارت است از نکات فروش مجزا و ارزشهای کلیدی برند.
🔴دسترسپذیر باشید
اگر قرار است در رسانههای اجتماعی فعالیت کنید، کاری کنید پیدا کردنتان سخت نباشد. مثلا اگر میخواهید یک صفحه مربوط به نویسندگی در فیسبوک بسازید، اسم رسمی خود با عنوان نویسنده را برای آن انتخاب کنید و از صفحهای که با دوستان دبیرستان خود ساختهاید استفاده نکنید. در بیوگرافیتان، بهطور واضح خودتان را معرفی کنید. «نویسنده رمانهای علمی» یا «بنیانگذار صنایع وابسته». کار را آسان کنید و این شانس را که دیگران در مورد شما اشتباه حدس بزنند و بر اساس برندهای دیگر در موردتان قضاوت کنند، کاهش دهید.
ابتدا بهتر است در این مورد صحبت شود که چرا ساخت برند خودتان اهمیت دارد. سرمایهگذاران، کارفرمایان و مشارکتکنندگان آینده در اینترنت در مورد شما تحقیق میکنند. ما همواره انتظار داشتهایم شرکای کسبوکار و کارفرمایان آینده تا جایی که میتوانند در مورد ما اطلاعات کسب کنند؛ بهویژه از آنجا که موقعیتهای قدرتمند بیشتری را در محیط کار جستوجو میکنیم. بنابراین، رسانههای اجتماعی ابزار دیگری هستند که احتمالا برای تحقیق در مورد سرمایهگذاریهای احتمالی مورد استفاده قرار میگیرند. با توجه به اینکه بیشتر ما برای برقراری ارتباط مجدد با همکلاسیهای دوران دبیرستان یا ارسال عکس فرزندانمان برای اعضای خانواده که بسیار دورتر از ما زندگی میکنند، استفاده از رسانههای اجتماعی را شروع کردهایم، بیان این موضوع کمی اوایل عجیب به نظر میرسید. اما رسانههای اجتماعی به روش جدیدی برای بحث در مورد اینکه در دنیای اطرافمان چه میگذرد تبدیل شده و بسیاری افراد از آن استفاده میکنند تا حداقل یک وجه از آنچه هستند را نشان دهند. این رسانهها اگر هدفمند و دقیق مورد استفاده قرار بگیرند، به کارفرماها یا سرمایهگذاران دیدگاههایی ارائه میدهند مبنی بر اینکه، که هستند و بر این اساس میتوانند خود را از دنیا متمایز کنند.
برندسازی شخصی و بازاریابی محتوا
کنترل برندتان را داشته باشید
از آنجا که اکنون تصور میکنیم قرار است در مورد شما تحقیقات به صورت اینترنتی صورت بگیرد، دو موضوع را پیشنهاد میکنیم. اول، نسبت به برند خود هدفمند باشید. حسابهای شخصی خود را در وضعیت کاملا محرمانه و قفل شده نگه دارید و حسابهای عمومی و در دسترس خود را هدفمند کنید. اگر نمیخواهید ویژگی خاصی همراه برندتان باشد، آن را در آنجا ارسال نکنید. نشریه Inc در این باره مینویسد: «یک برند موثر از مجموعه ویژگیهای هویت کسبوکار به شدت به هم پیوسته تشکیل شده است.» این ویژگیها عبارت است از نکات فروش مجزا و ارزشهای کلیدی برند.
🔴دسترسپذیر باشید
اگر قرار است در رسانههای اجتماعی فعالیت کنید، کاری کنید پیدا کردنتان سخت نباشد. مثلا اگر میخواهید یک صفحه مربوط به نویسندگی در فیسبوک بسازید، اسم رسمی خود با عنوان نویسنده را برای آن انتخاب کنید و از صفحهای که با دوستان دبیرستان خود ساختهاید استفاده نکنید. در بیوگرافیتان، بهطور واضح خودتان را معرفی کنید. «نویسنده رمانهای علمی» یا «بنیانگذار صنایع وابسته». کار را آسان کنید و این شانس را که دیگران در مورد شما اشتباه حدس بزنند و بر اساس برندهای دیگر در موردتان قضاوت کنند، کاهش دهید.
مختصرومفید:
تلاش کنیم؛
⬅️ هميشه دنبال يادگيري باشيم.
⬅️ همان گونه باشیــم كه مي گوييم.
⬅️ هميشه براي اطرافيان جـذاب باشيم.
⬅️راست گويي و صداقت عادت ما شود.
⬅️براي خوب كار كردن خوب هم استراحت كنيم.
⬅️همـان گونه رفتار كنيم كه از ديگران انتظار داريم.
⬅️ همان گونه رفتار كنيم كه گرفتار عذاب وجدان نشويم.
⬅️ دوستان جديددوستان قديمي راهم حفظ كنيم.
تلاشگر،خوب باشی ومانا!!
تلاش کنیم؛
⬅️ هميشه دنبال يادگيري باشيم.
⬅️ همان گونه باشیــم كه مي گوييم.
⬅️ هميشه براي اطرافيان جـذاب باشيم.
⬅️راست گويي و صداقت عادت ما شود.
⬅️براي خوب كار كردن خوب هم استراحت كنيم.
⬅️همـان گونه رفتار كنيم كه از ديگران انتظار داريم.
⬅️ همان گونه رفتار كنيم كه گرفتار عذاب وجدان نشويم.
⬅️ دوستان جديددوستان قديمي راهم حفظ كنيم.
تلاشگر،خوب باشی ومانا!!
✳️عملکرد چه چیزی نیست؟
ما در اکثر اوقات، بر اساس تصوری که از عملکرد فعلی یا آتی فرد داریم، در مورد آنها قضاوت و تصمیم گیری می کنیم. برای مثال در تصمیمات استخدامی، تلاش می کنیم کسی را استخدام کنیم که در آینده عملکرد خوبی از خود نشان دهد. در ارتقا، تلاش می کنیم افرادی که عملکرد بالا دارند ارتقاء یابند. در جبران خدمات نیز معتقدیم کسانی که عملکرد بالایی دارند باید بیشتر دریافت کنند.
بنابراین اگر تصور اشتباهی از عملکرد افراد داشته باشیم، در بسیاری از تصمیمات منابع انسانی دچار خطا می شویم. توجه داشته باشید که قضاوتی که ما از عملکرد افراد داریم، مبتنی است بر تصوری که از مفهوم "عملکرد" در ذهن خود داریم. اینکه عملکرد را چه چیزی می دانیم، بر قضاوت ما از عملکرد افراد تاثیر می گذارد و قضاوت ما از عملکرد افراد نیز بر تصمیمات منابع انسانی تاثیر گذار است.
به عقیده اکثر صاحبنظران این حوزه، عملکرد ماهیت نتیجه ای دارد.
وقتی کسی به نتایج مطلوب و مورد نیاز سازمان می رسد، می توان گفت عملکردش بالاست. برای مثال یک بازاریاب در صورتی عملکردی خوبی خواهد داشت که مشتریان زیادی برای سازمان جذب کند. البته همانطور که می دانید، توجه صرف به نتیجه چندان درست نیست و ملاحظاتی در مورد فرایند نیز باید داشت. همچنین در بسیاری از مواقع فرد اختیار لازم برای دستیابی به نتیجه را ندارد و عوامل بسیار دیگری بر راه رسیدن به نتیجه تاثیر میگذارند که در این حالت می گویند رفتار را بسنجید و .... اما این موارد خللی به نتیجه محور بودن ماهیت عملکرد ندارند و موارد فرعی و استثنایی محسوب می شوند.
بنابراین عملکرد ماهیتا نتیجه ای است. این در حالی است که در بسیاری از مواقع، تصوری که ما از عملکرد داریم، مغایر با این مفهوم سازی از عملکرد است. یعنی به جای اینکه خروجی های فرد را نگاه کنیم، به موارد دیگری توجه کرده و در قضاوت خود در مورد عملکرد دچار خطا می شویم. پاره ای از این مواردی که معمولا با عملکرد اشتباهشان می گیریم عبارتند از:
1-تلاش و کوشش :که نشاندهنده انگیزه فرد است نه لزوما عملکرد بالا. شاید فرد در راستای هدفی اشتباه در تلاش است و یا روش نامناسبی برای انجام کار در پیش گرفته.
2- تحصیلات و تجربه: که در اکثر مشاغل، پیش بینی کننده ها و نشانه های ضعیفی از عملکرد هستند نه خود عملکرد
3- اخلاق و ادب: که شرط لازم و اولیه برای فعالیت حرفه ای است و عملکرد نیست
4 - شایستگی : که بنا به تعریف متداول عبارت است از دانش، مهارت، توانمندی، نگرش و … که در فرد وجود دارد و باعث عملکرد بالا می شود. بر اساس این تعریف میان شایستگی و عملکرد رابطه علی-معلولی برقرار است و علت و معلول هیچگاه یکی نیستند. شایستگی کمک به پیش بینی و حدس عملکرد و همچنین بهبود آن می کند.
ما در اکثر اوقات، بر اساس تصوری که از عملکرد فعلی یا آتی فرد داریم، در مورد آنها قضاوت و تصمیم گیری می کنیم. برای مثال در تصمیمات استخدامی، تلاش می کنیم کسی را استخدام کنیم که در آینده عملکرد خوبی از خود نشان دهد. در ارتقا، تلاش می کنیم افرادی که عملکرد بالا دارند ارتقاء یابند. در جبران خدمات نیز معتقدیم کسانی که عملکرد بالایی دارند باید بیشتر دریافت کنند.
بنابراین اگر تصور اشتباهی از عملکرد افراد داشته باشیم، در بسیاری از تصمیمات منابع انسانی دچار خطا می شویم. توجه داشته باشید که قضاوتی که ما از عملکرد افراد داریم، مبتنی است بر تصوری که از مفهوم "عملکرد" در ذهن خود داریم. اینکه عملکرد را چه چیزی می دانیم، بر قضاوت ما از عملکرد افراد تاثیر می گذارد و قضاوت ما از عملکرد افراد نیز بر تصمیمات منابع انسانی تاثیر گذار است.
به عقیده اکثر صاحبنظران این حوزه، عملکرد ماهیت نتیجه ای دارد.
وقتی کسی به نتایج مطلوب و مورد نیاز سازمان می رسد، می توان گفت عملکردش بالاست. برای مثال یک بازاریاب در صورتی عملکردی خوبی خواهد داشت که مشتریان زیادی برای سازمان جذب کند. البته همانطور که می دانید، توجه صرف به نتیجه چندان درست نیست و ملاحظاتی در مورد فرایند نیز باید داشت. همچنین در بسیاری از مواقع فرد اختیار لازم برای دستیابی به نتیجه را ندارد و عوامل بسیار دیگری بر راه رسیدن به نتیجه تاثیر میگذارند که در این حالت می گویند رفتار را بسنجید و .... اما این موارد خللی به نتیجه محور بودن ماهیت عملکرد ندارند و موارد فرعی و استثنایی محسوب می شوند.
بنابراین عملکرد ماهیتا نتیجه ای است. این در حالی است که در بسیاری از مواقع، تصوری که ما از عملکرد داریم، مغایر با این مفهوم سازی از عملکرد است. یعنی به جای اینکه خروجی های فرد را نگاه کنیم، به موارد دیگری توجه کرده و در قضاوت خود در مورد عملکرد دچار خطا می شویم. پاره ای از این مواردی که معمولا با عملکرد اشتباهشان می گیریم عبارتند از:
1-تلاش و کوشش :که نشاندهنده انگیزه فرد است نه لزوما عملکرد بالا. شاید فرد در راستای هدفی اشتباه در تلاش است و یا روش نامناسبی برای انجام کار در پیش گرفته.
2- تحصیلات و تجربه: که در اکثر مشاغل، پیش بینی کننده ها و نشانه های ضعیفی از عملکرد هستند نه خود عملکرد
3- اخلاق و ادب: که شرط لازم و اولیه برای فعالیت حرفه ای است و عملکرد نیست
4 - شایستگی : که بنا به تعریف متداول عبارت است از دانش، مهارت، توانمندی، نگرش و … که در فرد وجود دارد و باعث عملکرد بالا می شود. بر اساس این تعریف میان شایستگی و عملکرد رابطه علی-معلولی برقرار است و علت و معلول هیچگاه یکی نیستند. شایستگی کمک به پیش بینی و حدس عملکرد و همچنین بهبود آن می کند.
Forwarded from Pedram Farzin
Organizational Behavior 16th edition .pdf
45.3 MB
✳️مراقب مدلهای شایستگی ضعیف باشیم!
اگر نگاهی به فرایندهای منابع انسانی شرکتهای معتبر بیندازیم، چیزی که شاید بیش از پیش توجه ما را به خود جلب کند، مفاهیم شایستگی و مدل شایستگی است. مفاهیمی که به اساس فرایندهای منابع انسانی تبدیل شده اند. جذب و استخدام مبتنی بر شایستگی، آموزش مبتنی بر شایستگی، مدیریت عملکرد شایستگی محور، جبران خدمات مبتنی بر شایستگی و خیلی کاربردهای دیگر. حتی اگر کمی مشاهداتمان را بیشتر کنیم خواهیم دید که شرکتهای مشاوره مدیریت هم بسته های خدمات و محصولات خود را مبتنی بر شایستگی تعریف کرده اند. پس، اهمیت شایستگی و مدلهای شایستگی روز به روز در حال افزایش است.
حال مسئله ای که با بررسی تجارب داخلی به احتمال زیاد با آن مواجه خواهیم شد، برخورد با مدلهای شایستگی ضعیف در شرکتها و سازمانها می باشد. بعضا مدلهایی با تعداد شایستگی های نامعقول، شفاف نبودن مفهوم شایستگی که دقیقا به دنبال سنجش چه ویژگیهایی از افراد می باشد، استفاده از شایستگیهای توسعه ناپذیر در کانونهای توسعه بدون توجه به فرایند بعدی آن که با IDP مواجه ایم، عدم تعریف مصادیق رفتاری مناسب و سطوح خبرگی و خیلی ضعفهای دیگر.
دغدغه موجود در این نوشتار این است که اگر سنگ بنای فرایندهای منابع انسانی را بر مدل شایستگی قرار دهیم و اگر این سنگ بنا کج گذاشته شود، به دلیل وجود ماهیت سیستمی، وجود ضعف در یک فرایند، به دیگر فرایندها سرایت می کند و در نیل به هدف با مشکل مواجهیم. حال پیشنهادی که بنظر من می توان ارائه کرد، تدوین استانداردی (شابلون) برای مدلهای شایستگی تدوین شده و تطبیق مدل با معیارهای استاندارد است که اگر از معیارها برخوردار بود می توان گفت مدلی معتبر داریم. برای تدوین استاندارد هم می توان از مطالعاتی که در این حوزه توسط محققانی معتبر همچون بویاتزیس، مارللی، شیپمن، سندبرگ و ... ارائه شد، کمک بگیریم که هر کدام به گوشه ای از یک مدل شایستگی استاندارد پرداخته اند. مثل تعداد استاندارد شایستگیها در یک مدل، ماهیت شایستگی از نوع توسعه پذیر بودن یا نبودن با توجه به کاربرد مدل در کانونهای ارزیابی انتخاب یا توسعه، تعریف مصادیق رفتاری استاندارد و سطوح خبرگی، هدف تدوین مدل و تعریف شایستگی بر اساس هدف و نیز مهمتر از همه اینها شفافیت مفهوم شایستگی (competency concept clarity) و مواردی از این قبیل.
اگر نگاهی به فرایندهای منابع انسانی شرکتهای معتبر بیندازیم، چیزی که شاید بیش از پیش توجه ما را به خود جلب کند، مفاهیم شایستگی و مدل شایستگی است. مفاهیمی که به اساس فرایندهای منابع انسانی تبدیل شده اند. جذب و استخدام مبتنی بر شایستگی، آموزش مبتنی بر شایستگی، مدیریت عملکرد شایستگی محور، جبران خدمات مبتنی بر شایستگی و خیلی کاربردهای دیگر. حتی اگر کمی مشاهداتمان را بیشتر کنیم خواهیم دید که شرکتهای مشاوره مدیریت هم بسته های خدمات و محصولات خود را مبتنی بر شایستگی تعریف کرده اند. پس، اهمیت شایستگی و مدلهای شایستگی روز به روز در حال افزایش است.
حال مسئله ای که با بررسی تجارب داخلی به احتمال زیاد با آن مواجه خواهیم شد، برخورد با مدلهای شایستگی ضعیف در شرکتها و سازمانها می باشد. بعضا مدلهایی با تعداد شایستگی های نامعقول، شفاف نبودن مفهوم شایستگی که دقیقا به دنبال سنجش چه ویژگیهایی از افراد می باشد، استفاده از شایستگیهای توسعه ناپذیر در کانونهای توسعه بدون توجه به فرایند بعدی آن که با IDP مواجه ایم، عدم تعریف مصادیق رفتاری مناسب و سطوح خبرگی و خیلی ضعفهای دیگر.
دغدغه موجود در این نوشتار این است که اگر سنگ بنای فرایندهای منابع انسانی را بر مدل شایستگی قرار دهیم و اگر این سنگ بنا کج گذاشته شود، به دلیل وجود ماهیت سیستمی، وجود ضعف در یک فرایند، به دیگر فرایندها سرایت می کند و در نیل به هدف با مشکل مواجهیم. حال پیشنهادی که بنظر من می توان ارائه کرد، تدوین استانداردی (شابلون) برای مدلهای شایستگی تدوین شده و تطبیق مدل با معیارهای استاندارد است که اگر از معیارها برخوردار بود می توان گفت مدلی معتبر داریم. برای تدوین استاندارد هم می توان از مطالعاتی که در این حوزه توسط محققانی معتبر همچون بویاتزیس، مارللی، شیپمن، سندبرگ و ... ارائه شد، کمک بگیریم که هر کدام به گوشه ای از یک مدل شایستگی استاندارد پرداخته اند. مثل تعداد استاندارد شایستگیها در یک مدل، ماهیت شایستگی از نوع توسعه پذیر بودن یا نبودن با توجه به کاربرد مدل در کانونهای ارزیابی انتخاب یا توسعه، تعریف مصادیق رفتاری استاندارد و سطوح خبرگی، هدف تدوین مدل و تعریف شایستگی بر اساس هدف و نیز مهمتر از همه اینها شفافیت مفهوم شایستگی (competency concept clarity) و مواردی از این قبیل.
✳️هوش_مالی
در افزایش هوش مالی به توصیه های زیر توجه کنید:
🔹برای چیزهایی که ارزش دارند، سرمایه گذاری کنید: سرمایه گذاری برای موارد بی ارزش، ارزش چیزهای باارزش را هم از بین می برد.
🔹چشم و ذهنی هوشیار داشته باشیم: از تجربیات مالی دیگران بخوبی استفاده کنید و بر شکست های خود و دیگران تمرکز کنید. مطمئن باشید پیروزی مقابل شکست نیست بلکه درون آن است.
🔹اهداف والا انتخاب کنید: بسیاری از کارشناسان مالی به مردم پیشنهاد می کنند برای موفق شدن اهداف کوچک را انتخاب کنند، اما به یاد داشته باشید برای دستیابی به بهترین، باید بهترین ها را انتخاب کرد و بهترین بود.
🔹همچنین اگر می خواهید در زمینه مالی موفق شوید، به دنبال محیط مناسب برای رشد مالی تان باشید تا بتوانید از توانایی ها و قابلیت های خود به بهترین شکل استفاده کنید. مثلا اگر شما در محیطی کار می کنید که فقط در آن شکست و ناامیدی تعریف شده است دلیلی ندارد آنجا بمانید، زیرا این یاس و ناامیدی در شما هم رخنه کرده و هیچ گاه به رضایت شغلی نمی رسید.
🔹استعداد و توانایی های خود را دریابید: افرادی که سعی نمی کنند استعدادها و قابلیت های خود را کشف کنند، افراد تنبلی هستند که فقط کارهای ساده و بی دردسر را انجام می دهند. باید توانایی های خاص خود را پیدا کرده و به خودمان اجازه دهیم در آنها به رشد و تکامل برسیم.
در افزایش هوش مالی به توصیه های زیر توجه کنید:
🔹برای چیزهایی که ارزش دارند، سرمایه گذاری کنید: سرمایه گذاری برای موارد بی ارزش، ارزش چیزهای باارزش را هم از بین می برد.
🔹چشم و ذهنی هوشیار داشته باشیم: از تجربیات مالی دیگران بخوبی استفاده کنید و بر شکست های خود و دیگران تمرکز کنید. مطمئن باشید پیروزی مقابل شکست نیست بلکه درون آن است.
🔹اهداف والا انتخاب کنید: بسیاری از کارشناسان مالی به مردم پیشنهاد می کنند برای موفق شدن اهداف کوچک را انتخاب کنند، اما به یاد داشته باشید برای دستیابی به بهترین، باید بهترین ها را انتخاب کرد و بهترین بود.
🔹همچنین اگر می خواهید در زمینه مالی موفق شوید، به دنبال محیط مناسب برای رشد مالی تان باشید تا بتوانید از توانایی ها و قابلیت های خود به بهترین شکل استفاده کنید. مثلا اگر شما در محیطی کار می کنید که فقط در آن شکست و ناامیدی تعریف شده است دلیلی ندارد آنجا بمانید، زیرا این یاس و ناامیدی در شما هم رخنه کرده و هیچ گاه به رضایت شغلی نمی رسید.
🔹استعداد و توانایی های خود را دریابید: افرادی که سعی نمی کنند استعدادها و قابلیت های خود را کشف کنند، افراد تنبلی هستند که فقط کارهای ساده و بی دردسر را انجام می دهند. باید توانایی های خاص خود را پیدا کرده و به خودمان اجازه دهیم در آنها به رشد و تکامل برسیم.
✳️تعریفی دیگر از مدیریت تجربه مشتری
چگونه می توان در یک سازمان عوامل موثر در تجربه مشتری را شناسایی کرد؟ چه روش هایی وجود دارند که به کمک آن بتوان تجربه مشتری را از قبل پیش بینی نمود؟ آیا می توان با طراحی یک سیستم کارآمد، تجربه ای که سازمان انتظار دارد را در تعامل مشتری با سازمان به او انتقال داد؟ آیا مدیریت تجربه مشتری در برند سازی تاثیر گذار است؟
سوالات زیادی می توان در این حیطه مطرح نمود و جواب های بسیاری هم می توان برای آنها در نظر گرفت که در آینده در مورد آنها صحبت خواهم کرد اما آنچه در این مرحله جذاب بنظر می رسد دانستن فرمول ارزش مشتری است که در زیر به آن اشاره می شود.
🔴 Value = Benefit – Effort – Risk – Price
🔴 Value = Benefit – Effort – Risk – Price +/- Treatment
درواقع Treatment نحوه برخورد و تعاملی است که از سوی سازمان و پرسنل آن با مشتری اتفاق می افتد. منظور فاکتور هایی انسانی هستند که در روابط بین انسانها نقش ایفا می کنند مانند صداقت، اعتماد و احترام.
در صورتیکه رفتار با مشتری به او احساس خوبی را انتقال دهد بر معادله ارزش افزوده می شود و در صورتیکه خلاف آن باشد آن میزان با علامت منفی از معادله ارزش خواهد کاست.
هرگاه آنچه مشتری بدست می آورد یعنی سمت راست معادله برابر سمت چپ معادله باشد، مشتری راضی خواهد بود و اگر سمت راست معادله کمتر از سمت چپ (انتظارات مشتری) باشد، مشتری دچار نارضایتی خواهد شد. در صورتیکه شرایطی فراهم آید تا بتوان سمت راست معادله را بیش از سمت چپ آن افزایش داد آنگاه سطح رضایت مشتری به طرز چشمگیری افزایش می یابد زیرا آنچه که دریافت کرده است فراتر از سطح انتظارات او بوده.
روش های خلاق و اثر گذاری برای پیاده سازی چنین رویکردی وجود دارد تا مشتری غافلگیر و مشعوف شود و چیزی را دریافت کند که از قبل انتظار آن را نداشته است. بدین صورت گام موثری در زمینه وفادارسازی مشتری و در دراز مدت برند سازی برداشته شده است. مطالب بالا بیانی ساده از انتظارات و تجربه مشتری بود که پیش بینی، کنترل و هدایت آن در رشد بیزنس های مختلف بسیاری سودمند است.
چگونه می توان در یک سازمان عوامل موثر در تجربه مشتری را شناسایی کرد؟ چه روش هایی وجود دارند که به کمک آن بتوان تجربه مشتری را از قبل پیش بینی نمود؟ آیا می توان با طراحی یک سیستم کارآمد، تجربه ای که سازمان انتظار دارد را در تعامل مشتری با سازمان به او انتقال داد؟ آیا مدیریت تجربه مشتری در برند سازی تاثیر گذار است؟
سوالات زیادی می توان در این حیطه مطرح نمود و جواب های بسیاری هم می توان برای آنها در نظر گرفت که در آینده در مورد آنها صحبت خواهم کرد اما آنچه در این مرحله جذاب بنظر می رسد دانستن فرمول ارزش مشتری است که در زیر به آن اشاره می شود.
🔴 Value = Benefit – Effort – Risk – Price
🔴 Value = Benefit – Effort – Risk – Price +/- Treatment
درواقع Treatment نحوه برخورد و تعاملی است که از سوی سازمان و پرسنل آن با مشتری اتفاق می افتد. منظور فاکتور هایی انسانی هستند که در روابط بین انسانها نقش ایفا می کنند مانند صداقت، اعتماد و احترام.
در صورتیکه رفتار با مشتری به او احساس خوبی را انتقال دهد بر معادله ارزش افزوده می شود و در صورتیکه خلاف آن باشد آن میزان با علامت منفی از معادله ارزش خواهد کاست.
هرگاه آنچه مشتری بدست می آورد یعنی سمت راست معادله برابر سمت چپ معادله باشد، مشتری راضی خواهد بود و اگر سمت راست معادله کمتر از سمت چپ (انتظارات مشتری) باشد، مشتری دچار نارضایتی خواهد شد. در صورتیکه شرایطی فراهم آید تا بتوان سمت راست معادله را بیش از سمت چپ آن افزایش داد آنگاه سطح رضایت مشتری به طرز چشمگیری افزایش می یابد زیرا آنچه که دریافت کرده است فراتر از سطح انتظارات او بوده.
روش های خلاق و اثر گذاری برای پیاده سازی چنین رویکردی وجود دارد تا مشتری غافلگیر و مشعوف شود و چیزی را دریافت کند که از قبل انتظار آن را نداشته است. بدین صورت گام موثری در زمینه وفادارسازی مشتری و در دراز مدت برند سازی برداشته شده است. مطالب بالا بیانی ساده از انتظارات و تجربه مشتری بود که پیش بینی، کنترل و هدایت آن در رشد بیزنس های مختلف بسیاری سودمند است.
✳️ 5 نوع "من" وجود دارد :
1⃣ من واقعی که چه بسا این من را خدا بشناسد ،
2⃣ تصوری که خودم از خودم دارم ،
3⃣ تصوری که شما از من دارید ،
4⃣ تصوری که من از تصور شما نسبت به خودم دارم ،
5⃣ تصوری که شما از تصور من نسبت به خودم دارید.
🎯زندگی با سه من پایین ما را خاکستر نشین میکند و نمیگذارد از نوعی آرامش و رضای خاطر و باطن بهره مند شویم.
1⃣ من واقعی که چه بسا این من را خدا بشناسد ،
2⃣ تصوری که خودم از خودم دارم ،
3⃣ تصوری که شما از من دارید ،
4⃣ تصوری که من از تصور شما نسبت به خودم دارم ،
5⃣ تصوری که شما از تصور من نسبت به خودم دارید.
🎯زندگی با سه من پایین ما را خاکستر نشین میکند و نمیگذارد از نوعی آرامش و رضای خاطر و باطن بهره مند شویم.