👥 مسئولیت اجتماعی CSR چیست؟
امروزه مسئولیت اجتماعی شرکت (CSR) مفهومی وسیع دارد. مسئولیت اجتماعی به طور کلی، به مجموعه فعالیتهایی گفته می شود که صاحبان سرمایه و بنگاه های اقتصادی به صورت داوطلبانه، به عنوان یک عضو مؤثر و مفید در جامعه، انجام می دهند. مسئولیت اجتماعی در واقع یک نوع مدیریت استراتژیک است که سازمانها را تشویق می کند به برنامه ریزی دراز مدت جهت تغییر جامعه ای که در آن زندگی می کنند. سازمانها به عنوان لایههای میانی و حلقههای واسط بین فرد و جامعه تلقی میشوند، بهطوری که سازمانها را یکی از اجزای مهم و بنیادین پیکره اجتماعی بشر امروزی میدانند. بدیهی است سازمانها متناسب با خواست و نیاز بشری در تکامل این پیکره اجتماعی تا رسیدن به یک پیکره متعادل و متناسب جهانی، نقشها و وظایفی چند سویه خواهند داشت. آنها ضمن آنکه به حفظ و بقای خود میاندیشند باید بتوانند فراتر از نگاه خودمدارانه، به علیت و اصلیت خویش ـ که برگرفته از نقش و جایگاه اجتماعی آنهاست ـ به پیامدها و آثار خویش بر جامعه بپردازند.
در عین حال که از زیرساختها و سرمایههای اجتماعی و علمی و پویای امروز تغذیه میکنند، حس تعهد، مسئولیتپذیری و پاسخگویی به نیازها و خواستههای جامعه را در قالب مدیریت و برنامهریزی جامع و استراتژیک فرهنگی داشته باشند. چون شرکتها تاثیر عمده ای بر سیستم اجتماعی یک جامعه دارند، باید اثرات مثبت فعالیت خود را حداکثر و اثرات منفی ناشی از فعالیت خود را به حداقل برسانند.
از جمله فعالیتها و مسئولیتهای اجتماعی سازمانهای بزرگ جهان می توان به مواردی همچون: سرمایه گذاری شرکت مایکروسافت و بنیاد گیتس در بازار افریقا، سرمایه گذاری شرکت شل، در زمینه تحقیق و توسعه بر روی انرژی های تجدید پذیر اشاره نمود.
http://www.aparat.com/v/7vk4i/%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%88%D9%84%DB%8C%D8%AA_%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C_%D8%B4%D8%B1%DA%A9%D8%AA%DB%8C_(CSR)_%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D8%9F
امروزه مسئولیت اجتماعی شرکت (CSR) مفهومی وسیع دارد. مسئولیت اجتماعی به طور کلی، به مجموعه فعالیتهایی گفته می شود که صاحبان سرمایه و بنگاه های اقتصادی به صورت داوطلبانه، به عنوان یک عضو مؤثر و مفید در جامعه، انجام می دهند. مسئولیت اجتماعی در واقع یک نوع مدیریت استراتژیک است که سازمانها را تشویق می کند به برنامه ریزی دراز مدت جهت تغییر جامعه ای که در آن زندگی می کنند. سازمانها به عنوان لایههای میانی و حلقههای واسط بین فرد و جامعه تلقی میشوند، بهطوری که سازمانها را یکی از اجزای مهم و بنیادین پیکره اجتماعی بشر امروزی میدانند. بدیهی است سازمانها متناسب با خواست و نیاز بشری در تکامل این پیکره اجتماعی تا رسیدن به یک پیکره متعادل و متناسب جهانی، نقشها و وظایفی چند سویه خواهند داشت. آنها ضمن آنکه به حفظ و بقای خود میاندیشند باید بتوانند فراتر از نگاه خودمدارانه، به علیت و اصلیت خویش ـ که برگرفته از نقش و جایگاه اجتماعی آنهاست ـ به پیامدها و آثار خویش بر جامعه بپردازند.
در عین حال که از زیرساختها و سرمایههای اجتماعی و علمی و پویای امروز تغذیه میکنند، حس تعهد، مسئولیتپذیری و پاسخگویی به نیازها و خواستههای جامعه را در قالب مدیریت و برنامهریزی جامع و استراتژیک فرهنگی داشته باشند. چون شرکتها تاثیر عمده ای بر سیستم اجتماعی یک جامعه دارند، باید اثرات مثبت فعالیت خود را حداکثر و اثرات منفی ناشی از فعالیت خود را به حداقل برسانند.
از جمله فعالیتها و مسئولیتهای اجتماعی سازمانهای بزرگ جهان می توان به مواردی همچون: سرمایه گذاری شرکت مایکروسافت و بنیاد گیتس در بازار افریقا، سرمایه گذاری شرکت شل، در زمینه تحقیق و توسعه بر روی انرژی های تجدید پذیر اشاره نمود.
http://www.aparat.com/v/7vk4i/%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%88%D9%84%DB%8C%D8%AA_%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C_%D8%B4%D8%B1%DA%A9%D8%AA%DB%8C_(CSR)_%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D8%9F
آپارات - سرویس اشتراک ویدیو
مسئولیت اجتماعی شرکتی (CSR) چیست؟
از مرکز ترویج حاکمیت شرکتی
Forwarded from روزنامه دنیای اقتصاد
سه سوءتفاهم تعطیلاتی
مقایسه الگوی تعطیلات ایران با اقتصادهای توسعهیافته نشان میدهد وجود سه سوءتفاهم در این حوزه یکی از دلایل کارآیی اندک نیروی کار در اقتصاد ایران است. این سه سوءتفاهم با ساعت شروع به کار، حجم کار روزانه و تعداد روزهای کاری مرتبط است. در مورد اول، تحقیقات بینالمللی، از ارتباط منفی بین افزایش ساعات کاری و بهبود بهرهوری حکایت دارد. در مورد دوم، بررسیها نشان میدهد شروع کار از ساعات ابتدایی روز، بازدهی فرد را کاهش میدهد. درمورد سوم، اکثر تحقیقات، تعطیلات «منظم و متوالی» را که معمولا در قالب «دو روز تعطیل در آخر هر هفته» میگنجد، زمینهای برای بهبود بهرهوری نیروی کار و ارتقای سطح تولید عنوان میکنند.
http://goo.gl/XzXH1z
http://goo.gl/PO2gw5
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
مقایسه الگوی تعطیلات ایران با اقتصادهای توسعهیافته نشان میدهد وجود سه سوءتفاهم در این حوزه یکی از دلایل کارآیی اندک نیروی کار در اقتصاد ایران است. این سه سوءتفاهم با ساعت شروع به کار، حجم کار روزانه و تعداد روزهای کاری مرتبط است. در مورد اول، تحقیقات بینالمللی، از ارتباط منفی بین افزایش ساعات کاری و بهبود بهرهوری حکایت دارد. در مورد دوم، بررسیها نشان میدهد شروع کار از ساعات ابتدایی روز، بازدهی فرد را کاهش میدهد. درمورد سوم، اکثر تحقیقات، تعطیلات «منظم و متوالی» را که معمولا در قالب «دو روز تعطیل در آخر هر هفته» میگنجد، زمینهای برای بهبود بهرهوری نیروی کار و ارتقای سطح تولید عنوان میکنند.
http://goo.gl/XzXH1z
http://goo.gl/PO2gw5
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
✳️ نوآوري در جذب منابع انساني
به تازگی یک شرکت ژاپنی، کوهپیمایی را یکی از شروط استخدام و قبول کارمند قرار داده است.
@executivemanagement
✅ ریسک پذیری:
کسانی که این شرط را قبول نموده، در واقع خطرات آن را نیز به جان خریده اند (قبول ریسک). آنان که از شروع این صعود تا پایان راه را با موفقیت به پایان رسانده اند و از موقعیت های سختی که ما بین راه پیش آمده، فرار نکرده اند و در واقع ریسک پذیر و متعهد بوده اند همان افرادی هستند که گاه توانایی نجات یک سازمان را دارند. این افراد درصد موفقیت بالایی نسبت به ریسک گریزها و توانایی خلق یک پیروزی را از دل یک شکست دارند و در واقع همان کورسوی امید هستند.
✅خلاقیت و ابتکار:
خلاقیت با میزان ریسک پذیری رابطه مستقیم دارد. یعنی افرادی که ریسک پذیر هستند از قوه خلاقیت بالا برخوردارند و می شود گفت این افراد همان خصیصه های افراد گروه 3 را دارا هستند. آنان مدام پیگیر شناخت مسیرهای تازه، سریع و گوناگون در راه پیش روی هستند و در این زمینه ابتکار فراوان به خرج می دهند. آنان صرفاً دنباله رو فرد پیش روی نیستند و در واقع می توان آنها را در زمره رهبران آینده دانست، کسانی که نمی هراسند، فکر می کنند و ابتکار به خرج می دهند.
✅ انگیزه:
مهترین عاملی که در افراد ایجاد قدرت افزوده می کند انگیزه می باشد. افرادی که با انگیزه بالا در حرکت هستند مدام به مقصد و نتیجه کار فکر می کنند هرگز در برابر مشکلات کمر خم نمی کنند و هیچ عاملی آنان را از کسب پیروزی دور نمی سازد. این افراد گنج های پنهانی هستند که در سختی ها به مدد سازمان می آیند. در یک نگاه، انگیزه می تواند خاکستری را به آتش مبدل می کند.
✅ استقامت و پشتکار:
یکی دیگر از خصیصه هایی که در این آزمون به چشم می آید، میزان استقامت و پشتکار در افراد می باشد. مسلماً این مورد یکی از پله های صعود سازمان و نیز خود فرد به سمت کارایی بیشتر است. آنان که به سمت قله در حرکت هستند مدام با سختی های بسیار دست و پنجه نرم می کنند کسانی که برتر هستند سعی می کنند تا با قدرت و ثبات به راهشان ادامه دهند و در برابر ناملایمات صبر و شکیبایی پیشه می کنند تا اینکه در نهایت پیروزی را در آغوش بگیرند.
@executivemanagement
به تازگی یک شرکت ژاپنی، کوهپیمایی را یکی از شروط استخدام و قبول کارمند قرار داده است.
@executivemanagement
✅ ریسک پذیری:
کسانی که این شرط را قبول نموده، در واقع خطرات آن را نیز به جان خریده اند (قبول ریسک). آنان که از شروع این صعود تا پایان راه را با موفقیت به پایان رسانده اند و از موقعیت های سختی که ما بین راه پیش آمده، فرار نکرده اند و در واقع ریسک پذیر و متعهد بوده اند همان افرادی هستند که گاه توانایی نجات یک سازمان را دارند. این افراد درصد موفقیت بالایی نسبت به ریسک گریزها و توانایی خلق یک پیروزی را از دل یک شکست دارند و در واقع همان کورسوی امید هستند.
✅خلاقیت و ابتکار:
خلاقیت با میزان ریسک پذیری رابطه مستقیم دارد. یعنی افرادی که ریسک پذیر هستند از قوه خلاقیت بالا برخوردارند و می شود گفت این افراد همان خصیصه های افراد گروه 3 را دارا هستند. آنان مدام پیگیر شناخت مسیرهای تازه، سریع و گوناگون در راه پیش روی هستند و در این زمینه ابتکار فراوان به خرج می دهند. آنان صرفاً دنباله رو فرد پیش روی نیستند و در واقع می توان آنها را در زمره رهبران آینده دانست، کسانی که نمی هراسند، فکر می کنند و ابتکار به خرج می دهند.
✅ انگیزه:
مهترین عاملی که در افراد ایجاد قدرت افزوده می کند انگیزه می باشد. افرادی که با انگیزه بالا در حرکت هستند مدام به مقصد و نتیجه کار فکر می کنند هرگز در برابر مشکلات کمر خم نمی کنند و هیچ عاملی آنان را از کسب پیروزی دور نمی سازد. این افراد گنج های پنهانی هستند که در سختی ها به مدد سازمان می آیند. در یک نگاه، انگیزه می تواند خاکستری را به آتش مبدل می کند.
✅ استقامت و پشتکار:
یکی دیگر از خصیصه هایی که در این آزمون به چشم می آید، میزان استقامت و پشتکار در افراد می باشد. مسلماً این مورد یکی از پله های صعود سازمان و نیز خود فرد به سمت کارایی بیشتر است. آنان که به سمت قله در حرکت هستند مدام با سختی های بسیار دست و پنجه نرم می کنند کسانی که برتر هستند سعی می کنند تا با قدرت و ثبات به راهشان ادامه دهند و در برابر ناملایمات صبر و شکیبایی پیشه می کنند تا اینکه در نهایت پیروزی را در آغوش بگیرند.
@executivemanagement