◀️نقش هنجارهای اجتماعی در رشد اقتصادی
@eghtesaderooz
✏️اخیرا سه اقتصاددان به نامهای هارولد کول، جورج میلات و اندرو پستویت برای آشتی دادن این دو نظریه اصالت ثروت و یا اصالت جایگاه اجتماعی افراد تلاش جدیدی کردهاند. از یک طرف، مردم واقعا به طور مستقیم به جایگاه نسبیشان در طیف توزیع درآمد اهمیت نمیدهند. اما از طرف دیگر، نمیتوانند از توجه به این مساله حداقل به شکل غیرمستقیم هم که شده صرفنظر کنند (مثلا در زمینه ازدواج).
✏️تئوری این سه نفر خیلی ساده به نظر میرسد، اما چشم ما را به مسائل دیگری نیز میگشاید. این تئوری میگوید که تلاش برای یافتن همسر مناسب باعث میشود که مردم بیش از حد پسانداز کنند. جوانها زیاد پسانداز میکنند تا آینده بهتری داشته باشند و پیرها هم زیاد پسانداز میکنند تا بچههایشان زندگی راحت تری داشته باشند.
✏️مهمترین یافته نظریه جدید این است که اگر در جوامعی مکانیزم همسریابی چیزی غیر از انباشت ثروت باشد، کل چشم و هم چشمیها از بین خواهند رفت.
✏️در توضیح می گویند: دو جامعه را تصور کنید که به لحاظ تمام ابعاد مورد توجه اقتصاددانان با یکدیگر یکسان باشند. یعنی جمعیت یکسانی داشته باشند، تکنولوژیشان مشابه باشد، ترجیحات مردمشان یکی باشد و غیره. فقط در جامعه اول همسر از طریق مکانیزم ثروت انتخاب شود و در جامعه دوم از طریق موقعیت اجتماعی موروثی. استانداردهای زندگی در این دو جامعه در طول زمان به شدت با یکدیگر متفاوت خواهد شد، چون هرکدام موضع متفاوتی در برابر پسانداز (یکی از مهمترین عوامل رشد اقتصادی) دارند.
@eghtesaderooz
@eghtesaderooz
✏️اخیرا سه اقتصاددان به نامهای هارولد کول، جورج میلات و اندرو پستویت برای آشتی دادن این دو نظریه اصالت ثروت و یا اصالت جایگاه اجتماعی افراد تلاش جدیدی کردهاند. از یک طرف، مردم واقعا به طور مستقیم به جایگاه نسبیشان در طیف توزیع درآمد اهمیت نمیدهند. اما از طرف دیگر، نمیتوانند از توجه به این مساله حداقل به شکل غیرمستقیم هم که شده صرفنظر کنند (مثلا در زمینه ازدواج).
✏️تئوری این سه نفر خیلی ساده به نظر میرسد، اما چشم ما را به مسائل دیگری نیز میگشاید. این تئوری میگوید که تلاش برای یافتن همسر مناسب باعث میشود که مردم بیش از حد پسانداز کنند. جوانها زیاد پسانداز میکنند تا آینده بهتری داشته باشند و پیرها هم زیاد پسانداز میکنند تا بچههایشان زندگی راحت تری داشته باشند.
✏️مهمترین یافته نظریه جدید این است که اگر در جوامعی مکانیزم همسریابی چیزی غیر از انباشت ثروت باشد، کل چشم و هم چشمیها از بین خواهند رفت.
✏️در توضیح می گویند: دو جامعه را تصور کنید که به لحاظ تمام ابعاد مورد توجه اقتصاددانان با یکدیگر یکسان باشند. یعنی جمعیت یکسانی داشته باشند، تکنولوژیشان مشابه باشد، ترجیحات مردمشان یکی باشد و غیره. فقط در جامعه اول همسر از طریق مکانیزم ثروت انتخاب شود و در جامعه دوم از طریق موقعیت اجتماعی موروثی. استانداردهای زندگی در این دو جامعه در طول زمان به شدت با یکدیگر متفاوت خواهد شد، چون هرکدام موضع متفاوتی در برابر پسانداز (یکی از مهمترین عوامل رشد اقتصادی) دارند.
@eghtesaderooz
✳️رهبران فکری؛ عامل همسویی استراتژیک سازمان
یک مدیر موفق و همه جانبه نگر، باید بتواند کارکنان و سازمان خود را در جهت اهداف استراتژیک همسو نماید و با ایجاد انگیزش و اتحاد در سازمان، تیم خود را در اجرای استراتژیها و دستیابی به چشم انداز ترسیم شده هدایت کند؛ در اینصورت او تبدیل به یک «رهبر فکری» در سازمان خود شده است.
👈تفکر، بینش و تصمیم گیری صحیح و به موقع یک مدیر در رویارویی با شرایط و پیش آمدهای محیطی، می تواند از او یک رهبر فکری استراتژیست در بین کارکنان و سازمان تحت هدایتش با شخصیتی فرهمند (کاریزماتیک) بسازد.
👈پس آنچه که باعث تبدیل یک فرد به رهبری فکری می شود، بینش استراتژیک و توانایی فرد در ایجاد حس نوآوری و پدیده های جدید است.
موارد زیر از جمله مواردی است که در تبدیل شدن یک مدیر به رهبرفکری می تواند موثر باشد:
1⃣ رهبران فکری، توانایی تولید محتوا به میزان زیاد دارند؛
رهبران فکری همواره در حال مطالعه، نوشتن کتاب، مقاله و....هستند. آنها از هیچ فرصتی برای شرکت در بحث و سخنرانی صرف نظر نمی کنند و به موفقیت های قبلی خود اکتفا نمی کنند.
2⃣ رهبران فکری، برند شخصی برای خود ایجاد می کنند؛
رهبران فکری با شهامت و منحصر به فرد هستند و همواره بر اساس عقل و احساس خود، خالق حرفهایی پیوسته و مرتبط به هم می باشند. الهام بخش و تاثیر گذار، با توانایی انتقال صحیح پیام در کلام خود می باشند.
3⃣ رهبران فکری، مشتاق به سخنرانی و سخن وری هستند؛
رهبران فکری همواره بايد تلاش کنند که شنیده شده و دیده شوند.
4⃣ رهبران فکری، تمایل به بحث و گفتگو دارند؛
همیشه نباید انتظار داشته باشيم که مورد پذیرش از طرف همه باشیم. رهبران فکری باید انتظار مخالفت و موافقت با ایده هايشان را از طرف سایر افراد داشته باشند. آنها باید بتوانند با برخورداری از بینش وسیع در تمام حوزه های اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و کسب و کار، با استدلال به بحث و تبیین نظرات خود بپردازند.
5⃣ رهبران فکری باید برجسته باشند؛
در جایگاه رهبر فکری، با ارائه راهکارهای مطلوب و شیوه های جدید می توانند بعنوان فردی بالاتر از انتظار شناخته شده و نقطه مرکزی و ثقل سازمان خود و مورد اعتماد کارکنان قرار گیرند. این امر موجب ایجاد همسویی سازمان در جهت تحقق اهداف و برنامه های استراتژیک می شود.
یک مدیر موفق و همه جانبه نگر، باید بتواند کارکنان و سازمان خود را در جهت اهداف استراتژیک همسو نماید و با ایجاد انگیزش و اتحاد در سازمان، تیم خود را در اجرای استراتژیها و دستیابی به چشم انداز ترسیم شده هدایت کند؛ در اینصورت او تبدیل به یک «رهبر فکری» در سازمان خود شده است.
👈تفکر، بینش و تصمیم گیری صحیح و به موقع یک مدیر در رویارویی با شرایط و پیش آمدهای محیطی، می تواند از او یک رهبر فکری استراتژیست در بین کارکنان و سازمان تحت هدایتش با شخصیتی فرهمند (کاریزماتیک) بسازد.
👈پس آنچه که باعث تبدیل یک فرد به رهبری فکری می شود، بینش استراتژیک و توانایی فرد در ایجاد حس نوآوری و پدیده های جدید است.
موارد زیر از جمله مواردی است که در تبدیل شدن یک مدیر به رهبرفکری می تواند موثر باشد:
1⃣ رهبران فکری، توانایی تولید محتوا به میزان زیاد دارند؛
رهبران فکری همواره در حال مطالعه، نوشتن کتاب، مقاله و....هستند. آنها از هیچ فرصتی برای شرکت در بحث و سخنرانی صرف نظر نمی کنند و به موفقیت های قبلی خود اکتفا نمی کنند.
2⃣ رهبران فکری، برند شخصی برای خود ایجاد می کنند؛
رهبران فکری با شهامت و منحصر به فرد هستند و همواره بر اساس عقل و احساس خود، خالق حرفهایی پیوسته و مرتبط به هم می باشند. الهام بخش و تاثیر گذار، با توانایی انتقال صحیح پیام در کلام خود می باشند.
3⃣ رهبران فکری، مشتاق به سخنرانی و سخن وری هستند؛
رهبران فکری همواره بايد تلاش کنند که شنیده شده و دیده شوند.
4⃣ رهبران فکری، تمایل به بحث و گفتگو دارند؛
همیشه نباید انتظار داشته باشيم که مورد پذیرش از طرف همه باشیم. رهبران فکری باید انتظار مخالفت و موافقت با ایده هايشان را از طرف سایر افراد داشته باشند. آنها باید بتوانند با برخورداری از بینش وسیع در تمام حوزه های اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و کسب و کار، با استدلال به بحث و تبیین نظرات خود بپردازند.
5⃣ رهبران فکری باید برجسته باشند؛
در جایگاه رهبر فکری، با ارائه راهکارهای مطلوب و شیوه های جدید می توانند بعنوان فردی بالاتر از انتظار شناخته شده و نقطه مرکزی و ثقل سازمان خود و مورد اعتماد کارکنان قرار گیرند. این امر موجب ایجاد همسویی سازمان در جهت تحقق اهداف و برنامه های استراتژیک می شود.
✳️پدیده" اثر نزدیکی زمانی "
یکی تحقیق نشان داده است که وقتی افراد در تابستان در حال ساختن خانه باشند، تاکید بیش از حد بر این خواهند داشت که خانه استخر داشته باشد. چرا که گرمای تابستان بر ذهن آن ها تاثیر گذاشته و اهمیت استخر را بیش از حد فرض می کنند. این در حالی است که خانه هایی که در زمستان نقشه آن ها کشیده می شود، معمولا فاقد استخر هستند!! آیا نیازهای ما تغییر کرده است؟ خیر! چه چیزی تغییر کرده است؟ زمان تصمیم گیری. نقشه خانه ای که قرار است در آن سال ها در آن زندگی کنیم -هم زمستان و هم تابستان- بسته به این که در چه فصلی (=زمان تصمیم گیری) احداث می شود تحت تاثیر قرار خواهد گرفت!
به این پدیده می گویند:
اثر نزدیکی زمانی
(immediacy effect)
این پدیده زیر مجموعه خطاهایی است که در آن انسان اکنون را ارزشمندتر از آینده می داند. به عنوان مثال، وقتی شما تشنه هستید، به نظرتان آب خیلی مهم خواهد بود؛ ولی اگر تشنگی شما رفع شود، ارزش آب را کمتر فرض خواهید کرد و حاضر نیستید که زحمت برداشتن یک بطری آب را به دوش بکشید. یعنی انسان ها در ارزش گزاری، به وضعیت کنونی خودشان رجوع می کنند. این نوع ارزشگزاری یک خطا است، چرا که ارزش آن چیز تغییری نکرده است، بلکه این تصور انسان از آن چیز بوده است که ارزش آن را در ذهن زیاد و یا کم کرده است.
تحلیل:
مغز ما یاد گرفته است که از یک سری میان بر استفاده کند تا زمان تحلیل و تصمیم گیری و در نتیجه انرژی خود را کاهش دهد. در بسیاری موارد این تکنیک جواب می دهد و ما سریع می توانیم تصمیم گیری کنیم و کار ما راه می افتد. اما یادمان باشد باید مغزمان را عادت دهیم که در تصمیم های مهم از سیستم میان بر و کم انرژی به سیستم دقیق و عمیق و با حوصله سوئیچ کند. چگونه؟ یکی از مهم ترین تفاوت های مغز انسان این است که می تواند شبیه سازی آینده نگرانه کند. یعنی می تواند سناریوهای مختلفی را از آینده در ذهن خود تولید و تجسم کند. بنابراین می توان در هنگام تصمیم گیری های مهم، آینده های متفاوت را تصویر کرد و سپس گزینه ای را که انتخاب کرده ایم را در آن سناریو تجسم کنیم (مثلا خانه ای بدون استخر در تابستان یا ماشین بدون آب در یک سفر بلندمدت) و آنگاه دست به انتخاب بزنیم
یکی تحقیق نشان داده است که وقتی افراد در تابستان در حال ساختن خانه باشند، تاکید بیش از حد بر این خواهند داشت که خانه استخر داشته باشد. چرا که گرمای تابستان بر ذهن آن ها تاثیر گذاشته و اهمیت استخر را بیش از حد فرض می کنند. این در حالی است که خانه هایی که در زمستان نقشه آن ها کشیده می شود، معمولا فاقد استخر هستند!! آیا نیازهای ما تغییر کرده است؟ خیر! چه چیزی تغییر کرده است؟ زمان تصمیم گیری. نقشه خانه ای که قرار است در آن سال ها در آن زندگی کنیم -هم زمستان و هم تابستان- بسته به این که در چه فصلی (=زمان تصمیم گیری) احداث می شود تحت تاثیر قرار خواهد گرفت!
به این پدیده می گویند:
اثر نزدیکی زمانی
(immediacy effect)
این پدیده زیر مجموعه خطاهایی است که در آن انسان اکنون را ارزشمندتر از آینده می داند. به عنوان مثال، وقتی شما تشنه هستید، به نظرتان آب خیلی مهم خواهد بود؛ ولی اگر تشنگی شما رفع شود، ارزش آب را کمتر فرض خواهید کرد و حاضر نیستید که زحمت برداشتن یک بطری آب را به دوش بکشید. یعنی انسان ها در ارزش گزاری، به وضعیت کنونی خودشان رجوع می کنند. این نوع ارزشگزاری یک خطا است، چرا که ارزش آن چیز تغییری نکرده است، بلکه این تصور انسان از آن چیز بوده است که ارزش آن را در ذهن زیاد و یا کم کرده است.
تحلیل:
مغز ما یاد گرفته است که از یک سری میان بر استفاده کند تا زمان تحلیل و تصمیم گیری و در نتیجه انرژی خود را کاهش دهد. در بسیاری موارد این تکنیک جواب می دهد و ما سریع می توانیم تصمیم گیری کنیم و کار ما راه می افتد. اما یادمان باشد باید مغزمان را عادت دهیم که در تصمیم های مهم از سیستم میان بر و کم انرژی به سیستم دقیق و عمیق و با حوصله سوئیچ کند. چگونه؟ یکی از مهم ترین تفاوت های مغز انسان این است که می تواند شبیه سازی آینده نگرانه کند. یعنی می تواند سناریوهای مختلفی را از آینده در ذهن خود تولید و تجسم کند. بنابراین می توان در هنگام تصمیم گیری های مهم، آینده های متفاوت را تصویر کرد و سپس گزینه ای را که انتخاب کرده ایم را در آن سناریو تجسم کنیم (مثلا خانه ای بدون استخر در تابستان یا ماشین بدون آب در یک سفر بلندمدت) و آنگاه دست به انتخاب بزنیم
✳️ده نکته برای طراحی برنامههای پاداش
به منظور طراحی و اجرای اثربخش و کارآمد برنامه پاداش جامع (Total rewards)، به نحوی که منجر به حداکثر شدن عملکرد کارکنان و تامین نیازهای آنها شود، لازم است به ده نکته اساسی اهتمام و توجه کافی شود.
1) بین رفتار و عملکرد کارکنان و اهداف شرکت هماهنگی و همسویی برقرار کنید.
2) به نیازها و خواسته های کارکنان توجه کنید. هنگامی برنامه پاداش جامع به هدف خود نائل می شود که عناصر این برنامه برای کارکنان معنادار و ارزشمند باشد و بر مشارکت آنها در سازمان تاثیر بگذارد.
3) هزینه ها و ریسک های احتمالی که در طراحی و اجرای برنامه های پاداش ممکن است به وجود آید را اندازه گیری و مدیریت کنید. باید میان هزینه ها و اثربخشی برنامه ها، تعادل وجود داشته باشد.
4) سیستم های مدیریت عملکرد باید پیوسته بهبود یابند. این کار به این دلیل است که باید بین عملکرد کارکنان و پاداشی که به آنها تعلق می گیرد رابطه برقرار شود.
5) باید به شکل آشکار بین عملکردهای عالی و عملکردهای ضعیف تمایز ایجاد شود. بدین منظور، باید کارکنان با عملکرد عالی شناسایی شوند و نسبت به دیگران پاداش بیشتری را در اشکال مختلف پولی و غیرپولی و فرصت های پیشرفت و توسعه، دریافت کنند.
6) از برنامه های پرداخت مبتنی بر مشوق (Incentive-based pay)، استفاده بیشتری کنید. یکی از روش هایی که میتوان به کمک آنها به کارکنان با عملکرد عالی پاداش داد و آنها را در بهبود عملکرد و دستیابی به موفقیت های بیشتر برانگیخت، پرداخت های مبتنی بر مشوق است.
7) از برنامههای مرتبط با سهام و سبد سرمایه گذاری در طراحی نظام پاداش استفاده کنید. به عبارت دیگر، کارکنان را در سهام و سودآوری شرکت مشارکت دهید.
8) به منظور تفهیم برنامه پاداش جامع به کارکنان، به آنها آموزش دهید و با آنها ارتباط برقرار کنید. کارکنان تنها در این صورت است که از این برنامه ها پشتیبانی خواهند کرد. در صورتی که این ارتباطات ضعیف باشد، ممکن است کارکنان به جای توجه به دیگر برنامه های پاداش، به افزایش اندک سالانه در حقوق خود راضی شوند و به همین نسبت انگیزه آنها در ارتقا و بهبود عملکردشان نیز کاهش یابد.
9) از برنامه های مشوق بلندمدت استفاده کنید. از جمله این برنامه ها، مشارکت دادن کارکنان در سهام شرکت، تسهیم عایدی و تسهیم سود در میان کارکنان و مدیران است.
10) مدیریت پاداش را در هماهنگی و انسجام کامل با دیگر وظایف مدیریت، مانند مدیریت مالی، به کار ببرید. بسیاری از شرکتها به این امر اهتمام لازم ندارند.
به منظور طراحی و اجرای اثربخش و کارآمد برنامه پاداش جامع (Total rewards)، به نحوی که منجر به حداکثر شدن عملکرد کارکنان و تامین نیازهای آنها شود، لازم است به ده نکته اساسی اهتمام و توجه کافی شود.
1) بین رفتار و عملکرد کارکنان و اهداف شرکت هماهنگی و همسویی برقرار کنید.
2) به نیازها و خواسته های کارکنان توجه کنید. هنگامی برنامه پاداش جامع به هدف خود نائل می شود که عناصر این برنامه برای کارکنان معنادار و ارزشمند باشد و بر مشارکت آنها در سازمان تاثیر بگذارد.
3) هزینه ها و ریسک های احتمالی که در طراحی و اجرای برنامه های پاداش ممکن است به وجود آید را اندازه گیری و مدیریت کنید. باید میان هزینه ها و اثربخشی برنامه ها، تعادل وجود داشته باشد.
4) سیستم های مدیریت عملکرد باید پیوسته بهبود یابند. این کار به این دلیل است که باید بین عملکرد کارکنان و پاداشی که به آنها تعلق می گیرد رابطه برقرار شود.
5) باید به شکل آشکار بین عملکردهای عالی و عملکردهای ضعیف تمایز ایجاد شود. بدین منظور، باید کارکنان با عملکرد عالی شناسایی شوند و نسبت به دیگران پاداش بیشتری را در اشکال مختلف پولی و غیرپولی و فرصت های پیشرفت و توسعه، دریافت کنند.
6) از برنامه های پرداخت مبتنی بر مشوق (Incentive-based pay)، استفاده بیشتری کنید. یکی از روش هایی که میتوان به کمک آنها به کارکنان با عملکرد عالی پاداش داد و آنها را در بهبود عملکرد و دستیابی به موفقیت های بیشتر برانگیخت، پرداخت های مبتنی بر مشوق است.
7) از برنامههای مرتبط با سهام و سبد سرمایه گذاری در طراحی نظام پاداش استفاده کنید. به عبارت دیگر، کارکنان را در سهام و سودآوری شرکت مشارکت دهید.
8) به منظور تفهیم برنامه پاداش جامع به کارکنان، به آنها آموزش دهید و با آنها ارتباط برقرار کنید. کارکنان تنها در این صورت است که از این برنامه ها پشتیبانی خواهند کرد. در صورتی که این ارتباطات ضعیف باشد، ممکن است کارکنان به جای توجه به دیگر برنامه های پاداش، به افزایش اندک سالانه در حقوق خود راضی شوند و به همین نسبت انگیزه آنها در ارتقا و بهبود عملکردشان نیز کاهش یابد.
9) از برنامه های مشوق بلندمدت استفاده کنید. از جمله این برنامه ها، مشارکت دادن کارکنان در سهام شرکت، تسهیم عایدی و تسهیم سود در میان کارکنان و مدیران است.
10) مدیریت پاداش را در هماهنگی و انسجام کامل با دیگر وظایف مدیریت، مانند مدیریت مالی، به کار ببرید. بسیاری از شرکتها به این امر اهتمام لازم ندارند.
نمونه تجربی ایرانی
طی تحقیقی که چند سال پیش توسط اساتید منابع انسانی در ایران انجام شد، مهمترین تغییرات کارکنان امروزی نسبت به کارکنان 10 سال پیش بررسی شد و اینکه کارکنان امروزی در زمینه روحیات، انتظارات و عملکرد چه تفاوت بزرگی با کارکنان گذشته دارند. نتایج بسیار جالب توجه بود:
کارکنان امروزی انتظارات و توقعات بیشتری دارند. ترقیخواه و افزونطلبند. حرمت و احترام بیشتری میخواهند. عجول و تیزبینترند. باهوشتر و باسوادتر شدهاند. پایبندی سازمانی کمتری هم دارند. سازمان را محلی برای امرارمعاش میدانند. خود را مدیون سازمان نمیدانند. دوست دارند مشارکت کنند. طالب حضور در صحنه هستند. میخواهند یاد بگیرند. بیانضباطتر شدهاند. برخوردهای خشک را نمیپذیرند. ابهام را نمیپذیرند. انتظار رشد شغلی دارند. بیش از قدیمیها پرسش میکنند. دوست ندارند بگوییم چرا انجام بده و چگونه انجام بده و تعداد دیگری از پاسخها که با همین تعابیر بود. سپس از مدیران پرسیده شد، حال که معتقدید کارکنان نسبت به گذشته تغییر یافتهاند، مدیران چگونه باید رفتار خود را تغییر دهند تا بتوانند بهرهوری منابع انسانی را افزایش دهند. پاسخ مدیران به این پرسش نیز بسیار نقاط مهم و کلیدی داشت:
1- باید به کارکنان امروزی تفویض اختیار بیشتری کرد.
2- تبدیل مدیریت آمرانه به مدیریت مشارکتی و ایجاد سبک رهبری سازمان مناسب.
3- فرصت بیشتری برای نوآوری کارکنان بهوجود آورد.
4- به ایده آنان احترام گذاشت و استفاده از خرد جمعی اولویت سازمان باشد.
5- باید اهمیت بیشتری به شخصیت و نیازهای روحی کارکنان داد.
6- فرصت رشد برای کارکنان را باید پدید آورد.
طی تحقیقی که چند سال پیش توسط اساتید منابع انسانی در ایران انجام شد، مهمترین تغییرات کارکنان امروزی نسبت به کارکنان 10 سال پیش بررسی شد و اینکه کارکنان امروزی در زمینه روحیات، انتظارات و عملکرد چه تفاوت بزرگی با کارکنان گذشته دارند. نتایج بسیار جالب توجه بود:
کارکنان امروزی انتظارات و توقعات بیشتری دارند. ترقیخواه و افزونطلبند. حرمت و احترام بیشتری میخواهند. عجول و تیزبینترند. باهوشتر و باسوادتر شدهاند. پایبندی سازمانی کمتری هم دارند. سازمان را محلی برای امرارمعاش میدانند. خود را مدیون سازمان نمیدانند. دوست دارند مشارکت کنند. طالب حضور در صحنه هستند. میخواهند یاد بگیرند. بیانضباطتر شدهاند. برخوردهای خشک را نمیپذیرند. ابهام را نمیپذیرند. انتظار رشد شغلی دارند. بیش از قدیمیها پرسش میکنند. دوست ندارند بگوییم چرا انجام بده و چگونه انجام بده و تعداد دیگری از پاسخها که با همین تعابیر بود. سپس از مدیران پرسیده شد، حال که معتقدید کارکنان نسبت به گذشته تغییر یافتهاند، مدیران چگونه باید رفتار خود را تغییر دهند تا بتوانند بهرهوری منابع انسانی را افزایش دهند. پاسخ مدیران به این پرسش نیز بسیار نقاط مهم و کلیدی داشت:
1- باید به کارکنان امروزی تفویض اختیار بیشتری کرد.
2- تبدیل مدیریت آمرانه به مدیریت مشارکتی و ایجاد سبک رهبری سازمان مناسب.
3- فرصت بیشتری برای نوآوری کارکنان بهوجود آورد.
4- به ایده آنان احترام گذاشت و استفاده از خرد جمعی اولویت سازمان باشد.
5- باید اهمیت بیشتری به شخصیت و نیازهای روحی کارکنان داد.
6- فرصت رشد برای کارکنان را باید پدید آورد.
✳️کلمه میتواند ؛
تو را مشتاق کند مثل: "دوستت دارم"
تو را ویران کند مثل: "از تو بیزارم"
تو را تلخ کند مثل: "خسته ام"
تو را سبز کند مثل: "خوشحالم"
تو را زیبا کند مثل: "سپاسگزارم"
تو را سست کند مثل: "نمیتوانم"
تو را پیش ببرد مثل: "ایمان دارم"
تو را خاموش کند مثل: "شانس ندارم"
کلمه میتواند تو را آغاز کند مثل:
از همین لحظه شروع می کنم ،
از همین نقطه تغییر میکنم ،
از همین دم یک طرح نو می زنم ،
می توانم ، می خواهم ، می شود
تو را مشتاق کند مثل: "دوستت دارم"
تو را ویران کند مثل: "از تو بیزارم"
تو را تلخ کند مثل: "خسته ام"
تو را سبز کند مثل: "خوشحالم"
تو را زیبا کند مثل: "سپاسگزارم"
تو را سست کند مثل: "نمیتوانم"
تو را پیش ببرد مثل: "ایمان دارم"
تو را خاموش کند مثل: "شانس ندارم"
کلمه میتواند تو را آغاز کند مثل:
از همین لحظه شروع می کنم ،
از همین نقطه تغییر میکنم ،
از همین دم یک طرح نو می زنم ،
می توانم ، می خواهم ، می شود
✳️رابطه بین استراتژی، وسوسه و هوس های سازمانی
یکی از اندیشمندان مدیریت می گوید شرکتی که استراتژی ندارد تمایل به آزمودن هر پیشنهادی دارد. و این یعنی آغاز پراکندگی منابع، سر درگمی کارکنان، گیج شدن مدیران.
اما برعکس، سازمانی که استراتژی دارد، می تواند در برابر پیشنهادهای وسوسه انگیز ایستادگی کند.
تفاوت این دو سازمان در چیست؟ اولی (سازمان هوس باز سر به هوا) به راحتی بله می گوید و دومی (سازمان با انضباط استراتژیک) به راحتی «نه» می گوید.
در زندگی شخصی نیز اوضاع چنین است. شخصی که استراتژی ندارد هر چیزی را می آزماید و هر چیزی را مزمزه می کند و ناتمام باقی می گذارد. بر هیچ چیزی تمرکز نمی کند. از این شاخ به آن شاخ می پرد. همیشه در حال کار کردن و زحمت کشیدن است اما به جایی نمی رسد.
🔑 سوال: ممکن این سوال پیش بیاید که بنابراین سازمان هایی که دارای استراتژی هستند بسیار منضبط عمل می کنند و ممکن است دچار تصلب شوند و درجه نوآوری و ریسک پذیری آنان کاهش پیدا کند؟!
جواب منفی است. سازمان ها/اشخاص دارای استراتژی خلاق، نوآور، آزمایشگر، تجربه ورز هستند اما در چارچوب استراتژی. به شرکت های بزرگ جهان نگاه کنید مانند آمازون و یا وال مارت. هم استراتژی مشخصی دارند و هم اینکه تجربه ورز هستند. اما به پیشنهادهایی بله می گویند که در راستای استراتژی آنان باشد.
موفقیت حاصل تمرکز بر یک نقطه درست است و استراتژی آن نقطه درست را به شما می دهد و انضباط به شما کمک می کند که متمرکز بمانید.
💡سخن آخر: نقطه تمرکز خود را انتخاب کنید، منضبط بمانید و از پیشنهادهایی که مرتبط است با نقطه تمرکز خود با آغوش باز استقبال کنید و قدرتمندانه وسوسه هوس بازانه پیشنهادهای پراکنده را کنار بگذارید.
یکی از اندیشمندان مدیریت می گوید شرکتی که استراتژی ندارد تمایل به آزمودن هر پیشنهادی دارد. و این یعنی آغاز پراکندگی منابع، سر درگمی کارکنان، گیج شدن مدیران.
اما برعکس، سازمانی که استراتژی دارد، می تواند در برابر پیشنهادهای وسوسه انگیز ایستادگی کند.
تفاوت این دو سازمان در چیست؟ اولی (سازمان هوس باز سر به هوا) به راحتی بله می گوید و دومی (سازمان با انضباط استراتژیک) به راحتی «نه» می گوید.
در زندگی شخصی نیز اوضاع چنین است. شخصی که استراتژی ندارد هر چیزی را می آزماید و هر چیزی را مزمزه می کند و ناتمام باقی می گذارد. بر هیچ چیزی تمرکز نمی کند. از این شاخ به آن شاخ می پرد. همیشه در حال کار کردن و زحمت کشیدن است اما به جایی نمی رسد.
🔑 سوال: ممکن این سوال پیش بیاید که بنابراین سازمان هایی که دارای استراتژی هستند بسیار منضبط عمل می کنند و ممکن است دچار تصلب شوند و درجه نوآوری و ریسک پذیری آنان کاهش پیدا کند؟!
جواب منفی است. سازمان ها/اشخاص دارای استراتژی خلاق، نوآور، آزمایشگر، تجربه ورز هستند اما در چارچوب استراتژی. به شرکت های بزرگ جهان نگاه کنید مانند آمازون و یا وال مارت. هم استراتژی مشخصی دارند و هم اینکه تجربه ورز هستند. اما به پیشنهادهایی بله می گویند که در راستای استراتژی آنان باشد.
موفقیت حاصل تمرکز بر یک نقطه درست است و استراتژی آن نقطه درست را به شما می دهد و انضباط به شما کمک می کند که متمرکز بمانید.
💡سخن آخر: نقطه تمرکز خود را انتخاب کنید، منضبط بمانید و از پیشنهادهایی که مرتبط است با نقطه تمرکز خود با آغوش باز استقبال کنید و قدرتمندانه وسوسه هوس بازانه پیشنهادهای پراکنده را کنار بگذارید.