Forwarded from کوهنورد
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ژاپنی ها اینطور ژاپنی شدند.
آنها برای بهتر شدن به پیشرفت خود می اندیشند در حالی که ما برای بهتر شدن همدیگر را تضعیف میکنیم.
@koohnavard
آنها برای بهتر شدن به پیشرفت خود می اندیشند در حالی که ما برای بهتر شدن همدیگر را تضعیف میکنیم.
@koohnavard
✳️مزیت طولانی شدن یک مصاحبه کاری
روزنامه دنیای اقتصاد
منبع: talentmgt
به عنوان بخشی از تحقیقات میدانی برای کتاب ما با عنوان « به رشد آنها کمک کنید و شاهد موفقیت آنها باشید»، از کارمندانی در آمریکای شمالی در مورد آخرین مکالمه شغلی فوقالعاده خود با مدیرشان پرسیدیم. پاسخها بهطور قابلتوجهی قابل پیشبینی بود و چیزی بین «هرگز» و «آنقدر دور بوده که اصلا یادم نمیآید» میشد. مدیران استعدادیابی باید پس از مصاحبه اولیه با کارمندان به پرسش و گفتوگو با آنها تا مدتها ادامه دهند تا اطمینان یابند که آنها در محیط کار شاد و بهرهور هستند.
یکی از این افراد گفت: «مکالمه فوقالعادهای بود. رئیس من بسیار بهکار من، به آنچه دوست داشتم و آنچه میخواستم انجام دهم علاقهمند بود. او در مورد استعدادها و نقاط قوت من میپرسید و واقعا به نظر میرسید که میخواهد در مورد آنها بشنود. زمان زیادی را صرف صحبت در مورد اینکه چگونه میتوانستم در تیم مشارکت کنم میکرد. این کار بسیار انرژیبخش و الهامدهنده بود». اما چرا مدیران نمیتوانند مصاحبه با کارمندان را برای مدت طولانی ادامه دهند؟ چگونه رهبران سازمانی میتوانند در یک دقیقه مجذوب فردی شوند و وقتی آنها بخشی از تیم شدند، در مورد آنچه به آنها انگیزه میدهد و علت خوب کار کردن آنها است، برخورد مناسبی نداشته باشند؟ این پژوهش بیان میکند که کارمندان در بین 5نسلی که نیروی کار امروز را میسازند میخواهند تا روسایشان آنها را بشناسند و سپس ارتباط انسانی که طی مصاحبههای شغلی ایجاد شده است به کرات راهی برای مبادلات اجرایی و وظیفهمحور ارائه میدهد؛ چرا که هر فردی برای انجام کارش تمام تلاش خود را میکند. در نتیجه در اکثر سازمانها آیتمهایی مانند «اشتراک اطلاعات» «بازخورد» و «مکالمات شغلی» همواره زیر مسائلی مانند تعهد و جو سازمانی قرار میگیرند. مصاحبه یک استعاره قوی و چارچوب مفید برای توجه به این امر است که چگونه اکثر مکالمات معنیدار را در گردش کار شرکت بهکار بگیریم. شاید این امر به رهبران استعدادیابی کمک کند تا نگرش رفتاری استاندارد برای مصاحبه آماده کرده و به ابزارهای جدید مجهز شوند؛ چرا که کاربرد چشمگیری در ارتباطات مداوم و روتین با کارمندان دارد.
در مورد بهترین مصاحبههایی که داشتهاید فکر کنید. این مصاحبهها میتواند با جملاتی نظیر زیر شروع شوند:
«در مورد زمانی به من بگویید که...» در ادامه یک شایستگی خاص، چالش یا وظیفه و سوالات دیگری در مورد مراحل اخذ شده و نتایج محقق شده میآید. چرا این فرمول برای مصاحبه ذخیره شده است؟ این فرمول یک چارچوب مناسب برای هر تعداد مکالمات در محیط کار است و یک المان داستانگویی را بهکار میبرد؛ یک توانایی که در بسیاری از حوزهها توجه کسب کرده است.
داستانگویی توانایی فرد را برای ارتباط، تاثیرگذاری و مدیریت تغییر بهبود میبخشد و به همین دلیل یک مهارت محسوب میشود که برای افراد در همه سطوح سازمانی و برای توسعه آن مناسب است. ایجاد دیالوگ بیشتر و مکالمه در محیط کار و گردش کار آسانتر از آن چیزی است که اکثر مدیران تصور میکنند. استمرار مصاحبه، به سادگی پرسیدن یک سوال است.
پرسشها قدرتمند هستند چون آنها:
• تمام تمرکز خود را بر کارمندان میگذارند.
• احترام، ارزش و علاقه واقعی به فرد دیگری نشان میدهند.
• مسوولیت پاسخگویی به سوالات را بر کارمندان قرار میدهند.
• بازتاب عمیق، دیدگاهها، زحمات سازنده، ایدهها و فعالیتها را رشد میدهند.
پرسیدن سوالات به صورت غیررسمی به عنوان بخشی از «مصاحبه» مداوم مدیران استعدادیابی، خودآگاهی و درک را در سایرین ایجاد میکند. این امر به شدت در حال تبدیل شدن به یک شایستگی مهم برای بسیاری از سازمانها است.
روزنامه دنیای اقتصاد
منبع: talentmgt
به عنوان بخشی از تحقیقات میدانی برای کتاب ما با عنوان « به رشد آنها کمک کنید و شاهد موفقیت آنها باشید»، از کارمندانی در آمریکای شمالی در مورد آخرین مکالمه شغلی فوقالعاده خود با مدیرشان پرسیدیم. پاسخها بهطور قابلتوجهی قابل پیشبینی بود و چیزی بین «هرگز» و «آنقدر دور بوده که اصلا یادم نمیآید» میشد. مدیران استعدادیابی باید پس از مصاحبه اولیه با کارمندان به پرسش و گفتوگو با آنها تا مدتها ادامه دهند تا اطمینان یابند که آنها در محیط کار شاد و بهرهور هستند.
یکی از این افراد گفت: «مکالمه فوقالعادهای بود. رئیس من بسیار بهکار من، به آنچه دوست داشتم و آنچه میخواستم انجام دهم علاقهمند بود. او در مورد استعدادها و نقاط قوت من میپرسید و واقعا به نظر میرسید که میخواهد در مورد آنها بشنود. زمان زیادی را صرف صحبت در مورد اینکه چگونه میتوانستم در تیم مشارکت کنم میکرد. این کار بسیار انرژیبخش و الهامدهنده بود». اما چرا مدیران نمیتوانند مصاحبه با کارمندان را برای مدت طولانی ادامه دهند؟ چگونه رهبران سازمانی میتوانند در یک دقیقه مجذوب فردی شوند و وقتی آنها بخشی از تیم شدند، در مورد آنچه به آنها انگیزه میدهد و علت خوب کار کردن آنها است، برخورد مناسبی نداشته باشند؟ این پژوهش بیان میکند که کارمندان در بین 5نسلی که نیروی کار امروز را میسازند میخواهند تا روسایشان آنها را بشناسند و سپس ارتباط انسانی که طی مصاحبههای شغلی ایجاد شده است به کرات راهی برای مبادلات اجرایی و وظیفهمحور ارائه میدهد؛ چرا که هر فردی برای انجام کارش تمام تلاش خود را میکند. در نتیجه در اکثر سازمانها آیتمهایی مانند «اشتراک اطلاعات» «بازخورد» و «مکالمات شغلی» همواره زیر مسائلی مانند تعهد و جو سازمانی قرار میگیرند. مصاحبه یک استعاره قوی و چارچوب مفید برای توجه به این امر است که چگونه اکثر مکالمات معنیدار را در گردش کار شرکت بهکار بگیریم. شاید این امر به رهبران استعدادیابی کمک کند تا نگرش رفتاری استاندارد برای مصاحبه آماده کرده و به ابزارهای جدید مجهز شوند؛ چرا که کاربرد چشمگیری در ارتباطات مداوم و روتین با کارمندان دارد.
در مورد بهترین مصاحبههایی که داشتهاید فکر کنید. این مصاحبهها میتواند با جملاتی نظیر زیر شروع شوند:
«در مورد زمانی به من بگویید که...» در ادامه یک شایستگی خاص، چالش یا وظیفه و سوالات دیگری در مورد مراحل اخذ شده و نتایج محقق شده میآید. چرا این فرمول برای مصاحبه ذخیره شده است؟ این فرمول یک چارچوب مناسب برای هر تعداد مکالمات در محیط کار است و یک المان داستانگویی را بهکار میبرد؛ یک توانایی که در بسیاری از حوزهها توجه کسب کرده است.
داستانگویی توانایی فرد را برای ارتباط، تاثیرگذاری و مدیریت تغییر بهبود میبخشد و به همین دلیل یک مهارت محسوب میشود که برای افراد در همه سطوح سازمانی و برای توسعه آن مناسب است. ایجاد دیالوگ بیشتر و مکالمه در محیط کار و گردش کار آسانتر از آن چیزی است که اکثر مدیران تصور میکنند. استمرار مصاحبه، به سادگی پرسیدن یک سوال است.
پرسشها قدرتمند هستند چون آنها:
• تمام تمرکز خود را بر کارمندان میگذارند.
• احترام، ارزش و علاقه واقعی به فرد دیگری نشان میدهند.
• مسوولیت پاسخگویی به سوالات را بر کارمندان قرار میدهند.
• بازتاب عمیق، دیدگاهها، زحمات سازنده، ایدهها و فعالیتها را رشد میدهند.
پرسیدن سوالات به صورت غیررسمی به عنوان بخشی از «مصاحبه» مداوم مدیران استعدادیابی، خودآگاهی و درک را در سایرین ایجاد میکند. این امر به شدت در حال تبدیل شدن به یک شایستگی مهم برای بسیاری از سازمانها است.
اما بسیاری از مدیران سازمانی در ارائه هر دوی پرسشها و پاسخها در مکالمه احساس اجبار میکنند. این امر نه ضروری است و نه مفید. درست مانند یک مصاحبه شغلی، مدیر مالک سوالات است و کاندیدا (در این مورد کارمند) نیاز به پاسخگویی دارد.
به تجهیز مجدد مسوولیتهای رهبری سازمان توجه کنید و مصاحبههای بیپایان با کارمندان را مدنظر قرار دهید.
⭕️بازبینی عملکرد: دستهبندیها و رتبهبندیها آشکار نیستند و اکنون مدیران انتظار دارند تا مکالمه سالانه ارزیابی را جایگزین بازبینیهای مکرر کنند. بهانه بهتر برای هدایت یک مصاحبه عملکردی چیست؟ زمانی که یک مدیر این شکل بازبینی کسلکننده را با بیان چیزی شبیه «در مورد نتایج ماه گذشته که بسیار به آنها مفتخر هستید بگویید» عوض میکند، اثر آن را بر ارتباطات، یادگیری و اشتغال تصور کنید.
برنامهریزی توسعه فردی: بهطور مشابه سازمانها میخواهند به سمت جایگزینی به سوی فرآیندی بروند که یک مکالمه بنیادیتر را ایجاد میکند. رهبران سازمانی دانا میتوانند برنامهریزی شغلی و توسعهای را به سمت یک مصاحبه و چیزی شبیه «نوعی از کاری که دوست دارید انجام دهید و همکاریهایی که میخواهید داشته باشید توصیف کنید. برای انجام این کار به ایجاد چه نوع تجربهای نیاز خواهید داشت؟ هدایت کنند.»
⭕️ایجاد اهداف و انتظارات: کارمندان بهطور مداوم گزارش میدهند که آنها دارای استعدادها و نقاط قوتی هستند که کارفرمایانشان از آنها به درستی استفاده نمیکنند. و پژوهش روانشناسی با نام میشل مککویل نشان میدهد که طبقهبندی و صحبت در مورد نقاط قوت تعهد را افزایش میدهد. بنابراین چرا تفویض وظیفه و ایجاد هدف را با بررسی مبتنی بر نقاط قوت فرد القا نکنیم؟ همه اینها میتواند با چیزی شبیه این شروع شود: «دلم میخواهد در مورد نقاط قوت و استعدادهایی بشنوم که شما میتوانید برای اهداف این سه ماه داشته باشید.»
⭕️انجام تغییرات: هر کسی که تا به حال وظیفه مدیریت تغییر را برعهده داشته باشد، ارزش «پرسیدن» را در برابر «گفتن» میداند. بهکارگیری سایرین در یک مصاحبه میتواند اطلاعات مهمی را آشکار کند؛ اما همچنین به سایرین کمک خواهد کرد تا دریابند که چگونه میتوانند در این تلاش شرکت کنند. این امر به سادگی چیزی مانند این جمله است «برای تحقق این تغییر بهترین کاری که میتوانید انجام دهید چیست؟»
چرا مکالمات در مصاحبه اولیه شغلی نمیتواند استمرار داشته باشد؟ چرا ما نمیتوانیم به عمیقتر کردن درکمان از کارمندان و کمک به افزایش خودآگاهی آنها ادامه دهیم؟
✅پاسخ این است که: ما میتوانیم. زمانی که ما یک مصاحبه بیپایان را انتخاب میکنیم، ممکن است تعهد بیپایان، حفظ سازمان و نتایج بیپایان را نیز شاهد باشیم.
به تجهیز مجدد مسوولیتهای رهبری سازمان توجه کنید و مصاحبههای بیپایان با کارمندان را مدنظر قرار دهید.
⭕️بازبینی عملکرد: دستهبندیها و رتبهبندیها آشکار نیستند و اکنون مدیران انتظار دارند تا مکالمه سالانه ارزیابی را جایگزین بازبینیهای مکرر کنند. بهانه بهتر برای هدایت یک مصاحبه عملکردی چیست؟ زمانی که یک مدیر این شکل بازبینی کسلکننده را با بیان چیزی شبیه «در مورد نتایج ماه گذشته که بسیار به آنها مفتخر هستید بگویید» عوض میکند، اثر آن را بر ارتباطات، یادگیری و اشتغال تصور کنید.
برنامهریزی توسعه فردی: بهطور مشابه سازمانها میخواهند به سمت جایگزینی به سوی فرآیندی بروند که یک مکالمه بنیادیتر را ایجاد میکند. رهبران سازمانی دانا میتوانند برنامهریزی شغلی و توسعهای را به سمت یک مصاحبه و چیزی شبیه «نوعی از کاری که دوست دارید انجام دهید و همکاریهایی که میخواهید داشته باشید توصیف کنید. برای انجام این کار به ایجاد چه نوع تجربهای نیاز خواهید داشت؟ هدایت کنند.»
⭕️ایجاد اهداف و انتظارات: کارمندان بهطور مداوم گزارش میدهند که آنها دارای استعدادها و نقاط قوتی هستند که کارفرمایانشان از آنها به درستی استفاده نمیکنند. و پژوهش روانشناسی با نام میشل مککویل نشان میدهد که طبقهبندی و صحبت در مورد نقاط قوت تعهد را افزایش میدهد. بنابراین چرا تفویض وظیفه و ایجاد هدف را با بررسی مبتنی بر نقاط قوت فرد القا نکنیم؟ همه اینها میتواند با چیزی شبیه این شروع شود: «دلم میخواهد در مورد نقاط قوت و استعدادهایی بشنوم که شما میتوانید برای اهداف این سه ماه داشته باشید.»
⭕️انجام تغییرات: هر کسی که تا به حال وظیفه مدیریت تغییر را برعهده داشته باشد، ارزش «پرسیدن» را در برابر «گفتن» میداند. بهکارگیری سایرین در یک مصاحبه میتواند اطلاعات مهمی را آشکار کند؛ اما همچنین به سایرین کمک خواهد کرد تا دریابند که چگونه میتوانند در این تلاش شرکت کنند. این امر به سادگی چیزی مانند این جمله است «برای تحقق این تغییر بهترین کاری که میتوانید انجام دهید چیست؟»
چرا مکالمات در مصاحبه اولیه شغلی نمیتواند استمرار داشته باشد؟ چرا ما نمیتوانیم به عمیقتر کردن درکمان از کارمندان و کمک به افزایش خودآگاهی آنها ادامه دهیم؟
✅پاسخ این است که: ما میتوانیم. زمانی که ما یک مصاحبه بیپایان را انتخاب میکنیم، ممکن است تعهد بیپایان، حفظ سازمان و نتایج بیپایان را نیز شاهد باشیم.
✳️مواظب باشید پدیده زایگارنیک شما را مستهلک نکند.
روانشناسی روسی، بولما زایگارنیک که به رستورانی اتریشی رفته بود با پدیده جالبی رو به رو شد. او متوجه شد که پیشخدمت ها به طرز خارق العاده ای تمامی سفارشات مشتریان را حفظ می کنند و بدون نوشتن سفارش ها تا زمانی که غذای مشتریان آماده شود، سفارشات از ذهن آن ها خارج نمی شود. اما نکته ی جالب برای زایگارنیک این بود که با فاصله ی کوتاهی از تحویل غذا، همه چیز از ذهن آن ها پاک می شود.
زایگارنیک در آزمایشگاه روانشناسی خود از گروهی از افراد خواست تا به مجموعه ای از سوالات پاسخ دهند. در حین انجام تکلیف از برخی از آن ها خواسته شد تا تکلیف را نیمه کاره رها کنند و سایرین تا انتها به انجام تکالیف پرداختند. سپس از همه در مورد سوالات پرسیده شد. افرادی که تکالیف را نیمه کاره رها کرده بودند به احتمال بیشتری سوالات را به خاطر می آوردند.
او این پدیده را اثر زایگارنیک نامید. هنگامی که ما تکلیفی را شروع کرده اما به پایان نرسانده ایم، دچار تنش درونی و اشتغال ذهنی می شویم و این موضوع سبب می شود تا جزئیات بیشتری از تکلیف در حافظه ما جای بگیرد. هنگامی که تکلیف را به پایان می رسانیم این اشتغال ذهنی از بین می رود.
کنت مک گرا به دنبال این بود که میزان درگیری ذهنی افراد با تکالیف ناتمام را بسنجد. در آزمایش او، گروهی از افراد می بایست پازلی را حل می کردند، اما پیش از آن که بتوانند پازل را به اتمام برسانند مک گرا اعلام کرد که زمان آن ها به اتمام رسیده و دیگر نباید کار خود را ادامه دهند. او سپس اتاق آزمایش را ترک کرد و بدون این که شرکت کنندگان بدانند آن ها را زیر نظر گرفت. حدود 90 درصد از شرکت کنندگان پس از خروج او به تکمیل پازل ادامه دادند!
همه ی ما بارها و بارها اثر زایگارنیک را تجربه کرده ایم. پس از یک امتحان، سوالاتی را که پاسخ نداده و یا به اشتباه پاسخ می دهیم را بهتر به یاد می آوریم. فیلم های سریالی نمونه ی دیگری از به کارگیری این اثر هستند. همچنین هر قسمت از یک سریال با نیمه کاره رها شدن موضوعی جدید به پایان می رسد تا بیننده تمایل بیشتری برای ادامه سریال پیدا کرده و بار دیگر به دنبال به اتمام رساندن آن باشد. شاید اثر زایگارنیک حتی بتواند توضیح دهد که چرا وقتی فردی ما را طرد می کند نسبت به او جذب می شویم و چیزهایی را که به دست نمی آوریم دوست می داریم!
نکته راهبردی:
☑️ما نبايد براي ذهن از عمد و مرتبا ابهام آفريني كنيم تا ذهن انرژي ما را خرج آنها كند. چون ما به ذهن و انرژي آن نيازهاي ضروري بيشتري داريم و بايد صرفه جويي كنيم.
☑️مثل ویندوز عمل نکنید! از زمانی که ویندوز آمده ما یادگرفته ایم که مثل ویندوز، پنچره/پرونده/کارهای مخلتفی را همزمان باز کنیم. اما یادمان باشد تعداد پرونده ها از یک تعداد که بیشتر شد کارآیی پایین می آید. سعی کنید کارهای ناتمام را اولویت بندی کنید وروی کاغذ بنویسید و تک تک به آنها بپردازید تا پرونده شان بسته شده و ازذهن خارج شوند.
☑️همیشه این قاعده را رعایت کنید: اول کارهای مهم تر! (first things first) نه صرفا در رسیدگی بلکه اصولا در تعریف امور.
روانشناسی روسی، بولما زایگارنیک که به رستورانی اتریشی رفته بود با پدیده جالبی رو به رو شد. او متوجه شد که پیشخدمت ها به طرز خارق العاده ای تمامی سفارشات مشتریان را حفظ می کنند و بدون نوشتن سفارش ها تا زمانی که غذای مشتریان آماده شود، سفارشات از ذهن آن ها خارج نمی شود. اما نکته ی جالب برای زایگارنیک این بود که با فاصله ی کوتاهی از تحویل غذا، همه چیز از ذهن آن ها پاک می شود.
زایگارنیک در آزمایشگاه روانشناسی خود از گروهی از افراد خواست تا به مجموعه ای از سوالات پاسخ دهند. در حین انجام تکلیف از برخی از آن ها خواسته شد تا تکلیف را نیمه کاره رها کنند و سایرین تا انتها به انجام تکالیف پرداختند. سپس از همه در مورد سوالات پرسیده شد. افرادی که تکالیف را نیمه کاره رها کرده بودند به احتمال بیشتری سوالات را به خاطر می آوردند.
او این پدیده را اثر زایگارنیک نامید. هنگامی که ما تکلیفی را شروع کرده اما به پایان نرسانده ایم، دچار تنش درونی و اشتغال ذهنی می شویم و این موضوع سبب می شود تا جزئیات بیشتری از تکلیف در حافظه ما جای بگیرد. هنگامی که تکلیف را به پایان می رسانیم این اشتغال ذهنی از بین می رود.
کنت مک گرا به دنبال این بود که میزان درگیری ذهنی افراد با تکالیف ناتمام را بسنجد. در آزمایش او، گروهی از افراد می بایست پازلی را حل می کردند، اما پیش از آن که بتوانند پازل را به اتمام برسانند مک گرا اعلام کرد که زمان آن ها به اتمام رسیده و دیگر نباید کار خود را ادامه دهند. او سپس اتاق آزمایش را ترک کرد و بدون این که شرکت کنندگان بدانند آن ها را زیر نظر گرفت. حدود 90 درصد از شرکت کنندگان پس از خروج او به تکمیل پازل ادامه دادند!
همه ی ما بارها و بارها اثر زایگارنیک را تجربه کرده ایم. پس از یک امتحان، سوالاتی را که پاسخ نداده و یا به اشتباه پاسخ می دهیم را بهتر به یاد می آوریم. فیلم های سریالی نمونه ی دیگری از به کارگیری این اثر هستند. همچنین هر قسمت از یک سریال با نیمه کاره رها شدن موضوعی جدید به پایان می رسد تا بیننده تمایل بیشتری برای ادامه سریال پیدا کرده و بار دیگر به دنبال به اتمام رساندن آن باشد. شاید اثر زایگارنیک حتی بتواند توضیح دهد که چرا وقتی فردی ما را طرد می کند نسبت به او جذب می شویم و چیزهایی را که به دست نمی آوریم دوست می داریم!
نکته راهبردی:
☑️ما نبايد براي ذهن از عمد و مرتبا ابهام آفريني كنيم تا ذهن انرژي ما را خرج آنها كند. چون ما به ذهن و انرژي آن نيازهاي ضروري بيشتري داريم و بايد صرفه جويي كنيم.
☑️مثل ویندوز عمل نکنید! از زمانی که ویندوز آمده ما یادگرفته ایم که مثل ویندوز، پنچره/پرونده/کارهای مخلتفی را همزمان باز کنیم. اما یادمان باشد تعداد پرونده ها از یک تعداد که بیشتر شد کارآیی پایین می آید. سعی کنید کارهای ناتمام را اولویت بندی کنید وروی کاغذ بنویسید و تک تک به آنها بپردازید تا پرونده شان بسته شده و ازذهن خارج شوند.
☑️همیشه این قاعده را رعایت کنید: اول کارهای مهم تر! (first things first) نه صرفا در رسیدگی بلکه اصولا در تعریف امور.
✳️این ده مهارت کلیدی سرنوشت شما را رقم خواهد زد.
مقدمه: مجمع جهانی اقتصاد در گزارش اخیر خود فهرست ده مهارت کلیدی لازم برای موفقیت در سال 2015 و 2020 را منتشر کرده است. اين فهرست نکات جالبی برای گفتن دارد.
» مهارت حل مسايل پيچيده مانند 2015 همچنان در رتبه اول در سال 2020 باقی خواهد موند و کماکان مهمترين مهارت يک فرد در دنيای پيچيده امروز محسوب ميشود.
» تفکر نقادانه از رتبه 4 به رتبه 2 صعود ميکند. اين به اين معني است که دنيای جديد نياز بيشتری به تحليل نقادانه در ارتباط با وضع موجود و تفکرات و سنتهای گذشته خواهد داشت.
» خلاقيت از رتبه 10 به رتبه 3 صعود ميکند! بالاترين صعود در جدول! و البته اين صعود کاملاً طبيعی به نظر ميرسد. با پيچيدگی های روزافزون در دنيای امروز حل مسئله نياز روزافزونی به خلاقيت خواهد داشت.
» مهارت مديريت انسانها همچنان در 5 مهارت برتر جاخوش می کند. این نشان میدهد که این مهارت اهميت بالايي دارد.
» هوش احساسی/عاطفی/هیجانی يک مهارت کاملاً جديد در 10 مهارت برتره! البته به هيچوجه موضوع جديدی نيست ولی اهميت بيشتری پيدا خواهد کرد.
» قضاوت و تصمیم گیری با وجود ورود خلاقيت و هوش عاطفی به مکانهای بالاتر جدول, از رتبه 8 به رتبه 7 صعود خواهد کرد! اين نشون ميده که قضاوت ما و قدرت تصميم گيری ما برای ساختن دنيای جديد نقش حياتی داره.
» و انعطاف پذيری ادراکی يک مهارت جديد هست ... در شيوه و رويکرد ادراکی خودمون بايد انعطاف پذيرتر باشيم.
✅تحلیل راهبردی:
نگاهی عمیق به این فهرست سه پیام کلیدی برای ما دارد:
» مهارت های مرتبط با اندیشیدن در این لیست غوغا می کند. از حل مسایل پیچیده تا اتعطاف پذیری ادراکی. ما چقدر واقعا به این مهارت ها مسلط هستیم، مگر نه این است که بسیاری از نکبت هایی که در زندگی شخصی و اجتماعی گرفتار آن هستیم ناشی از همین علیل بودن (ناتوانی ما) در حل مسایل، قضاوت، تصمیم گیری و انعطاف پذیری ادراکی است.
» وقتی این لیست را با دروس دبستان، دبیرستان و دروس عمومی دانشگاه مقایسه می کنیم، یک شکاف وحشتناک خود را نشان می دهد. متاسفانه نظام آموزشی ما اندیشه ها را می آموزد و نه اندیشیدن را. خیلی نباید به آموخته های نظام آموزشی فعلی تکیه کرد.
» باید برای خود یک برنامه توسعه فردی تنظیم کنیم و هوش هیجانی خود را تقویت کنیم، انعطاف پذیری ادراکی خود را بیشتر کنیم و اصول و فنون مذاکره را بیاموزیم و خلاقیت را تمرین کنیم. صرفاً با درس خواندن و 20 گرفتن ما انسان های 2020 نخواهیم شد.
مقدمه: مجمع جهانی اقتصاد در گزارش اخیر خود فهرست ده مهارت کلیدی لازم برای موفقیت در سال 2015 و 2020 را منتشر کرده است. اين فهرست نکات جالبی برای گفتن دارد.
» مهارت حل مسايل پيچيده مانند 2015 همچنان در رتبه اول در سال 2020 باقی خواهد موند و کماکان مهمترين مهارت يک فرد در دنيای پيچيده امروز محسوب ميشود.
» تفکر نقادانه از رتبه 4 به رتبه 2 صعود ميکند. اين به اين معني است که دنيای جديد نياز بيشتری به تحليل نقادانه در ارتباط با وضع موجود و تفکرات و سنتهای گذشته خواهد داشت.
» خلاقيت از رتبه 10 به رتبه 3 صعود ميکند! بالاترين صعود در جدول! و البته اين صعود کاملاً طبيعی به نظر ميرسد. با پيچيدگی های روزافزون در دنيای امروز حل مسئله نياز روزافزونی به خلاقيت خواهد داشت.
» مهارت مديريت انسانها همچنان در 5 مهارت برتر جاخوش می کند. این نشان میدهد که این مهارت اهميت بالايي دارد.
» هوش احساسی/عاطفی/هیجانی يک مهارت کاملاً جديد در 10 مهارت برتره! البته به هيچوجه موضوع جديدی نيست ولی اهميت بيشتری پيدا خواهد کرد.
» قضاوت و تصمیم گیری با وجود ورود خلاقيت و هوش عاطفی به مکانهای بالاتر جدول, از رتبه 8 به رتبه 7 صعود خواهد کرد! اين نشون ميده که قضاوت ما و قدرت تصميم گيری ما برای ساختن دنيای جديد نقش حياتی داره.
» و انعطاف پذيری ادراکی يک مهارت جديد هست ... در شيوه و رويکرد ادراکی خودمون بايد انعطاف پذيرتر باشيم.
✅تحلیل راهبردی:
نگاهی عمیق به این فهرست سه پیام کلیدی برای ما دارد:
» مهارت های مرتبط با اندیشیدن در این لیست غوغا می کند. از حل مسایل پیچیده تا اتعطاف پذیری ادراکی. ما چقدر واقعا به این مهارت ها مسلط هستیم، مگر نه این است که بسیاری از نکبت هایی که در زندگی شخصی و اجتماعی گرفتار آن هستیم ناشی از همین علیل بودن (ناتوانی ما) در حل مسایل، قضاوت، تصمیم گیری و انعطاف پذیری ادراکی است.
» وقتی این لیست را با دروس دبستان، دبیرستان و دروس عمومی دانشگاه مقایسه می کنیم، یک شکاف وحشتناک خود را نشان می دهد. متاسفانه نظام آموزشی ما اندیشه ها را می آموزد و نه اندیشیدن را. خیلی نباید به آموخته های نظام آموزشی فعلی تکیه کرد.
» باید برای خود یک برنامه توسعه فردی تنظیم کنیم و هوش هیجانی خود را تقویت کنیم، انعطاف پذیری ادراکی خود را بیشتر کنیم و اصول و فنون مذاکره را بیاموزیم و خلاقیت را تمرین کنیم. صرفاً با درس خواندن و 20 گرفتن ما انسان های 2020 نخواهیم شد.
✳️ مدیریت یعنی:
⭕️ درک و شناخت صحیح از مسائل
✅ کنترل احساسات ناخوشایند در پیشامد بحران
⭕️ تحلیل شرایط از زوایای مختلف
✅ پیدا کردن راه حل های مختلف
⭕️ انتخاب هوشمندانه از میان راه حل های پیدا شده
✅ ارزیابی صحیح شرایط جهت تدوین استراتژی مناسب
⭕️ راهبری منسجم تیم در جهت رسیدن به هدف مشترک
✅ تعیین هدف مناسب در جهت منافع کلیه ذینفعان
آیا شما وظایف مدیریتی خود را تمام و کمال انجام می دهید؟
⭕️ درک و شناخت صحیح از مسائل
✅ کنترل احساسات ناخوشایند در پیشامد بحران
⭕️ تحلیل شرایط از زوایای مختلف
✅ پیدا کردن راه حل های مختلف
⭕️ انتخاب هوشمندانه از میان راه حل های پیدا شده
✅ ارزیابی صحیح شرایط جهت تدوین استراتژی مناسب
⭕️ راهبری منسجم تیم در جهت رسیدن به هدف مشترک
✅ تعیین هدف مناسب در جهت منافع کلیه ذینفعان
آیا شما وظایف مدیریتی خود را تمام و کمال انجام می دهید؟
✳️قانون ۱۸۰۰-۱۸-۸ برای جلسات
برای آنکه جلسههای کاری مفیدی داشته باشید، باید فقط و فقط افراد درست را به جلسه دعوت کنید. در صورتی که تعداد شرکتکنندگان در جلسات زیاد باشند، با مشکل زمان و فقدان تمرکز در انجام هر چیز رویرو خواهید شد.
در صورتی که تعداد شرکتکنندگان خیلی کم باشد، با مسئله دیگری روبرو خواهید بود؛ یعنی تصمیمگیرندگان و ذینفعان درستی برای تصمیمگیری نخواهید داشت.
بنابراین هر جلسهای دارای تعداد بهینهای شرکتکننده است. بنابراین پیش از برگزاری جلسه بعدی خود، درباره قانون ۱۸۰۰-۱۸-۸ فکر کنید.
• اگر میخواهید مسئلهای را حل کنید یا میخواهید تصمیمی اتخاذ کنید، بیش از ۸ نفر به جلسه دعوت نکنید.
• اگر میخواهید جلسه طوفان مغزی برگزار کنید، میتوانید تا ۱۸ نفر را به جلسه دعوت کنید.
• اگر هدف از برگزاری جلسه آن است که درمورد اتفاقات جدیدی که در حال رخ دادن است را به دیگران اطلاعرسانی کنید، تمام کسانی که باید از این خبر یا اتفاق جدید مطلع شوند را دعوت کنید. اما اگر قرار است کسانی که در جلسه شرکت کردهاند به شما در مورد وقایع و رخدادهای جدید اطلاع دهند، تعداد شرکتکنندگان را بیشتر از ۱۸ نفر نکنید.
• اگر هدف جلسه آن است که پیامی را به خیل زیادی از افراد برسانید یا میخواهید به نوعی برای خود در سازمان قشونکشی کنید، و قدرت خود را نشان دهید، حتی میتوانید بیشتر از ۱۸۰۰ نفر را برای این نشست دعوت کنید.
بنابراین، هر نشستی متناسب با هدفی که دارد، باید تعداد مشخصی شرکتکننده داشته باشد تا جلسات به صورت اثربخش برگزار شوند.
برای آنکه جلسههای کاری مفیدی داشته باشید، باید فقط و فقط افراد درست را به جلسه دعوت کنید. در صورتی که تعداد شرکتکنندگان در جلسات زیاد باشند، با مشکل زمان و فقدان تمرکز در انجام هر چیز رویرو خواهید شد.
در صورتی که تعداد شرکتکنندگان خیلی کم باشد، با مسئله دیگری روبرو خواهید بود؛ یعنی تصمیمگیرندگان و ذینفعان درستی برای تصمیمگیری نخواهید داشت.
بنابراین هر جلسهای دارای تعداد بهینهای شرکتکننده است. بنابراین پیش از برگزاری جلسه بعدی خود، درباره قانون ۱۸۰۰-۱۸-۸ فکر کنید.
• اگر میخواهید مسئلهای را حل کنید یا میخواهید تصمیمی اتخاذ کنید، بیش از ۸ نفر به جلسه دعوت نکنید.
• اگر میخواهید جلسه طوفان مغزی برگزار کنید، میتوانید تا ۱۸ نفر را به جلسه دعوت کنید.
• اگر هدف از برگزاری جلسه آن است که درمورد اتفاقات جدیدی که در حال رخ دادن است را به دیگران اطلاعرسانی کنید، تمام کسانی که باید از این خبر یا اتفاق جدید مطلع شوند را دعوت کنید. اما اگر قرار است کسانی که در جلسه شرکت کردهاند به شما در مورد وقایع و رخدادهای جدید اطلاع دهند، تعداد شرکتکنندگان را بیشتر از ۱۸ نفر نکنید.
• اگر هدف جلسه آن است که پیامی را به خیل زیادی از افراد برسانید یا میخواهید به نوعی برای خود در سازمان قشونکشی کنید، و قدرت خود را نشان دهید، حتی میتوانید بیشتر از ۱۸۰۰ نفر را برای این نشست دعوت کنید.
بنابراین، هر نشستی متناسب با هدفی که دارد، باید تعداد مشخصی شرکتکننده داشته باشد تا جلسات به صورت اثربخش برگزار شوند.
✳️مدیر حلال المسائل
این مدیران در برابر هیچ مشکلی در نمی مانند و برای حل و فصل هر مسئله ای راه حلی در آستین دارند و از آنجایی که به تنهایی از عهده همه مشکلات بر نمی آیند و راه حل های آماده آنها نیز، شخصی و غالبا منطبق با شزایط متغیر نیست، این است که آنها اغلب مسائل را به شکلی نادرست حل می کنند یا آن که راه حل های درست را برای مسائل اشتباهی به کار می برند.
🔬طرز تشخیص
آخرین مشکلی که به دست شما و همکارانتان حل و فصل شده است را در نظر بگیرید. در صورتی که اقدام برای حل مشکل، به بررسی مقدماتی در جهت تشخیص خصوصیات و شرایط آن متکی نبوده است و یا اینکه با همکارانتان تبادل نظر کافی نکرده اید، جنابعالی یک مدیر حلال المسائل هستید.
💊 طرز درمان
این نکته را به خاطر بسپارید که هر مسئله ای که خوب تعریف شده باشد، پنجاه درصد آن حل شده است. بنابر این قبل از حل مشکل آن را شناسایی کنید و اطمینان داشته باشید که صرف وقت برای شناسایی و تجزیه و تحلیل مشکلات اقدامی ضروری و لازمه حل درست مسئله است. و از همکارانتان نیز مشورت و کمک بخواهید.
این مدیران در برابر هیچ مشکلی در نمی مانند و برای حل و فصل هر مسئله ای راه حلی در آستین دارند و از آنجایی که به تنهایی از عهده همه مشکلات بر نمی آیند و راه حل های آماده آنها نیز، شخصی و غالبا منطبق با شزایط متغیر نیست، این است که آنها اغلب مسائل را به شکلی نادرست حل می کنند یا آن که راه حل های درست را برای مسائل اشتباهی به کار می برند.
🔬طرز تشخیص
آخرین مشکلی که به دست شما و همکارانتان حل و فصل شده است را در نظر بگیرید. در صورتی که اقدام برای حل مشکل، به بررسی مقدماتی در جهت تشخیص خصوصیات و شرایط آن متکی نبوده است و یا اینکه با همکارانتان تبادل نظر کافی نکرده اید، جنابعالی یک مدیر حلال المسائل هستید.
💊 طرز درمان
این نکته را به خاطر بسپارید که هر مسئله ای که خوب تعریف شده باشد، پنجاه درصد آن حل شده است. بنابر این قبل از حل مشکل آن را شناسایی کنید و اطمینان داشته باشید که صرف وقت برای شناسایی و تجزیه و تحلیل مشکلات اقدامی ضروری و لازمه حل درست مسئله است. و از همکارانتان نیز مشورت و کمک بخواهید.
✳️ مدیر معلول
این نوع مدیران به جای پیدا کردن علت، تنها به معلول اهمیت می دهند و توانایی تشخیص علت از معلول را ندارند. درست مانند پزشکی که به جای درمان بیماری، عوارض بیماری را درمان می کند و به جای ریشه یابی مشکل و خشکاندن ریشه، تنها شاخ و برگ های آن را قطع میکند.
🔬طرز تشخیص
مسائل و مشکلاتی را که مدتی پیش حل کرده اید، بررسی کنید در صورتی که اقدام شما محدود به معلول ها و عارضه ها بوده باشد متوجه خواهید شد که پس از مدتی مشکل به صورت دیگری به سراغ شما آمده است. در این بررسی خودتان را گول نزنید و تصور نکنید که مشکل که بازگشته ، مشکلی جدید است. امکان تشخیص رابطه بین مشکل امروزی و مشکل دیروزی در ابتدا کاری دشوار است ولی به بررسی تحلیلی خود ادامه دهید تا اطمینان حاصل کنید که کمترین رابطه ای میان دو مشکل ظاهرا متفاوت وجود ندارد. هر چه رابطه ها بیشتر باشد، شما بیشتر به این بیماری دچار هستید.
💊طرز درمان
بیش از پیش سعی کنید که قبل از انتخاب راه حل، مسئله را دقیقا تجریه و تحلیل کنید. ضمن اینکار به درک کردن علت ها و معلول ها اکتفا نکنید بلکه آنها را با یکدیگر بسنجید. اگر در انجام اینکار توفیق یافتید مطمئن باشید مشکل حل شده و هرگز بر نمی گردد.
این نوع مدیران به جای پیدا کردن علت، تنها به معلول اهمیت می دهند و توانایی تشخیص علت از معلول را ندارند. درست مانند پزشکی که به جای درمان بیماری، عوارض بیماری را درمان می کند و به جای ریشه یابی مشکل و خشکاندن ریشه، تنها شاخ و برگ های آن را قطع میکند.
🔬طرز تشخیص
مسائل و مشکلاتی را که مدتی پیش حل کرده اید، بررسی کنید در صورتی که اقدام شما محدود به معلول ها و عارضه ها بوده باشد متوجه خواهید شد که پس از مدتی مشکل به صورت دیگری به سراغ شما آمده است. در این بررسی خودتان را گول نزنید و تصور نکنید که مشکل که بازگشته ، مشکلی جدید است. امکان تشخیص رابطه بین مشکل امروزی و مشکل دیروزی در ابتدا کاری دشوار است ولی به بررسی تحلیلی خود ادامه دهید تا اطمینان حاصل کنید که کمترین رابطه ای میان دو مشکل ظاهرا متفاوت وجود ندارد. هر چه رابطه ها بیشتر باشد، شما بیشتر به این بیماری دچار هستید.
💊طرز درمان
بیش از پیش سعی کنید که قبل از انتخاب راه حل، مسئله را دقیقا تجریه و تحلیل کنید. ضمن اینکار به درک کردن علت ها و معلول ها اکتفا نکنید بلکه آنها را با یکدیگر بسنجید. اگر در انجام اینکار توفیق یافتید مطمئن باشید مشکل حل شده و هرگز بر نمی گردد.
✳️تا می توانید شکست بخورید
تا می توانید شکست بخورید. این جمله مورد علاقه من است. به جای اینکه چندبار در سال شکست بخورید، ده ها بار در سال شکست بخورید.
شکست خوردن پله ی ترقی و رشد شماست. با شکست خوردن خیلی سریعتر رشد می کنید.
مدیران موفق هرگز از کلمه شکست استفاده نمیکنند، آنها هیچوقت نمی گویند شکست خوردیم آنها همیشه به درسها و تجاربی که آموخته اند فکر می کنند. آنها از شکست به عنوان عقب نشینی موقت ،که این نیز خود، آنها را یک قدم به موفقیت نزدیک می کند، یاد می کنند.
برای موفقیت سریعتر باید سریعتر درسهای تان را بیاموزید و برای اینکار باید سریعتر شکست بخورید.
بسیاری از مدیران معمولی هرگز از اشتباهاتشان چیزی نمی آمورند آنها به اشتباهات و شکستهایشان به عنوان یک فرصت برای یادگیری نگاه نمی کنند. اشتباهات در واقع شما را متوقف می کنند تا به شما یادآور شوند که چیزی را نمی دانید و باید در موردش یاد بگیرید. بنابر این هر وقت شکست خوردید و یا چیزی مطابق میل شما پیش نرفت اندکی صبور باشید و با کمی حوصله، به موضوع فکر کنید تا درس پنهان را کشف و یاد بگیرید. اگر عصبانی شدید و دلیل و برهان آوردید ویا اینکه دیگران را مقصر دانستید و آنها را تنبیه کردید، بدانید که به اندازه کافی فکر نکردید و چیزی را نیاموختید.
اگر به درستی فکر کنید و درس را بیاموزید آنگاه برای تمام اشتباهاتتان تشکر هم خواهید کرد چون آنها شما را هر روز بزرگتر می کنن
تا می توانید شکست بخورید. این جمله مورد علاقه من است. به جای اینکه چندبار در سال شکست بخورید، ده ها بار در سال شکست بخورید.
شکست خوردن پله ی ترقی و رشد شماست. با شکست خوردن خیلی سریعتر رشد می کنید.
مدیران موفق هرگز از کلمه شکست استفاده نمیکنند، آنها هیچوقت نمی گویند شکست خوردیم آنها همیشه به درسها و تجاربی که آموخته اند فکر می کنند. آنها از شکست به عنوان عقب نشینی موقت ،که این نیز خود، آنها را یک قدم به موفقیت نزدیک می کند، یاد می کنند.
برای موفقیت سریعتر باید سریعتر درسهای تان را بیاموزید و برای اینکار باید سریعتر شکست بخورید.
بسیاری از مدیران معمولی هرگز از اشتباهاتشان چیزی نمی آمورند آنها به اشتباهات و شکستهایشان به عنوان یک فرصت برای یادگیری نگاه نمی کنند. اشتباهات در واقع شما را متوقف می کنند تا به شما یادآور شوند که چیزی را نمی دانید و باید در موردش یاد بگیرید. بنابر این هر وقت شکست خوردید و یا چیزی مطابق میل شما پیش نرفت اندکی صبور باشید و با کمی حوصله، به موضوع فکر کنید تا درس پنهان را کشف و یاد بگیرید. اگر عصبانی شدید و دلیل و برهان آوردید ویا اینکه دیگران را مقصر دانستید و آنها را تنبیه کردید، بدانید که به اندازه کافی فکر نکردید و چیزی را نیاموختید.
اگر به درستی فکر کنید و درس را بیاموزید آنگاه برای تمام اشتباهاتتان تشکر هم خواهید کرد چون آنها شما را هر روز بزرگتر می کنن
✳️ويژگيهاي ياريدهنده مديريت از نقطه صفر عبارت است:
1ـ تعيين نقطه شروع و پايان: به نقل از بزرگي، اگر ندانيم نقطه شروع كجاست و از هر كجا، شروع كنيم، به هيچ جا نميرسيم، اگر ندانيم مقصدمان كجاست به هر نقطه نامطلوبي كه برسيم، مطلوب ما خواهد بود.
2ـ ايستادن در نقطه شروع: فراموش نكنيم، از نقطه صفر بايد شروع كنيم. پس ضروري است زمينههاي لازم براي شروع از نقطه صفر، از جمله: تعاريف اصلاح شده از موقعيت و نيازهاي آن را مهيا كنيم.
3ـ رك و صريح بودن: ابهامگرايي و رك نبودن كه ريشههاي مختلفي مثل ترس و عدم اعتماد به ديگران دارد، مانعي است بلند كه بايد براي رسيدن به اهداف و زمينههاي جديد موفقيت، از آن عبور كرد.
4ـ خوب و نيك بودن: اگر ميخواهيم تيم خوبي داشته باشيم، بايد خود هم، خوب باشيم، به زبان ساده، اگر در موقعيت مدير، راستي و درستي جاري باشد، به تبع آن، اعتماد و هم دوستي هم نيز، هست، همافزايي هست و هم پاياني هست.
5ـ پرهيز از حرافي: زياد حرف نزنيم والا چشمهايمان هم بايد گوش بدهند، لذا حرفهايمان بايد در متن عملكردنمان قرار گيرد.
6ـ فراموشي گرايشها و منطقگرايي: تنها اولويت ما كار ماست، بقيه مسائل فرع آن است. در اين خصوص، استفاده از مشاوران خارجي، در موقعيتهاي بحراني، نوع نقص برمديريت از نقطه صفر است.
7ـ نقدپذيري و نقادي منصفانه: جدا كردن خود از تعاريف و شعارگويي و رسيدن به پله نقد موقعيت خويش بسيار لازم است كه حاصل آن، فراهم كردن فضاي همافزايي و همگرايي انديشههاست.
8ـ اعتقاد عملي به كلمه نميدانم در جايي كه نميدانيم: انسانهاي آگاه، ارزش اين كلمه را ميدانند. يقيناً نميدانم پله اول براي حركت به سوي سكوي پرتاب دانستن است، اين اعتقاد بايد به عنوان يك فرهنگ به ويژه در بين مديراني كه داراي اختيارت وسيع هستند، كلمه نميدانم در لاي اختيارات پنهان ميشود، بايد جاري شود.
9ـ رسيدن به شهامت و صداقت: اين صفت، شروعي دوباره است با اين تفاوت كه اين بار، تصورات و پيشبينيهايمان به واقعيتهاي جاري نزديك ميشود و شانس موفقيت افزايش مييابد.
10ـ آگاه باشيم كه به زودي واقعيتهاي موجود، از تصورات و پيشبينيهاي ما پيشي خواهند گرفت: دقت كنيم كه قبل از سبقت، مركب خود را عوض كنيم، تصورات و پيشبينيهايمان را بر واقعيت منطبق سازيم.
11ـ جناب مدير، هدف خردگرايي ابزاري است يا ارزشي؟ مراقب باشيم به كدام سو قدم برميداريم. اگرچه، به هدفها دست نيافتيم، به چه ميزاني خود را مسوول ميدانيم؟ اگر وضعيت فعلي به دليل عدم كفايت در مديريت است، بهترين خردگراي، ترك مديريت به نحو مقتضي است.
12ـ به ياد داشته باشيم اتفاقات معلول شرايط بد است: شرايط بد چيست؟ و راههاي جلوگيري و مدارا با شرايط بد در هر موقعيت، كدام است؟ مراقب محيط باشيم، بر آن سوار باشيم، نه بالعكس.
13ـ هر نقطه پاياني نقطه آغاز ديگري است: بايد به اين باور برسيم كه موفقيت يكي امر نسبي است، پس از رسيدن به يك موفقيت كوچك، تازه در نقطه شروع قرار گرفتهايم.
14- در هر فعاليتي اصل آن چيزي است كه ما را به موفقيت ميرساند: نه آن چيزي كه موفقيت را تعريف ميكند. مقصود اين است كه مراقب باشيم، اصلي كه موفقيت را تعريف ميكند، دايرهاش را محدود نكنيم، بلكه اصل آن، بسان سرچشمهاي باشد، براي رسيدن به موفقيتهاي بعدي.
15ـ ايجاد سيستم بهرهوري فكري و تصميمگيري در موقعيت: از طريق ايجاد فرهنگ مشورت، فناوري اطلاعات، بهبود ارتباطات و نخبهپذيري در موقعيت و …
16ـ چيزهاي كه به ذهن ما نرسيد: هميشه بايد اعتقاد داشته باشيم چيزي كه ما به دنبال آن هستيم، فراتر از آن چيزي است كه در تصور ما ميگنجد، آنچه كه به ذهن و فكر ما ميرسد، بخش كوچكي است از آنچه كه به فكر ما نرسيده است.
17ـ روح و فضاي هر موقعيتي داراي شبكهاي است از روابط همكاري بين افراد: روابط حسي و اخلاقي، روابط بين افراد بيرون از موقعيت با افراد درون موقعيت، رابطه هر فرد با كارش و رابطه مجموعه با وظايفشان، رابطه موقعيت مورد نظر با موقعيتهاي ديگر و … البته، توجه داشته باشيم كه در اين شبكه پيچيده، يك نظام علت و معلول حاكم است، لذا، بايد پيوسته با شناسايي و تحليل اين شبكه، به تنظيم و تعديل آن پرداخت. همچنين، با توجه به گستردگي اين شبكه، استفاده از نظرات مشاوران ميتواند ياريگر ما باشد، پس ضروري است در نقطه صفر، يك بار ديگر به تجزيه و تحليل اين شبكه بپردازيم.
18ـ هر مديري (در هر موقعيت و جايگاه) داراي شرح وظايفي است: اما لازمه موفقيت يك مدير، پيش از آن كه انجام وظايف باشد، رسيدن به يك هدف موفقيت است. بايد حواسمان باشد كه در بند بروكراسي (كاغذبازي) نيفتيم، تمركز فكري و فعاليتهاي عملي را، در مسير رسيدن به هدف قرار دهيم.
1ـ تعيين نقطه شروع و پايان: به نقل از بزرگي، اگر ندانيم نقطه شروع كجاست و از هر كجا، شروع كنيم، به هيچ جا نميرسيم، اگر ندانيم مقصدمان كجاست به هر نقطه نامطلوبي كه برسيم، مطلوب ما خواهد بود.
2ـ ايستادن در نقطه شروع: فراموش نكنيم، از نقطه صفر بايد شروع كنيم. پس ضروري است زمينههاي لازم براي شروع از نقطه صفر، از جمله: تعاريف اصلاح شده از موقعيت و نيازهاي آن را مهيا كنيم.
3ـ رك و صريح بودن: ابهامگرايي و رك نبودن كه ريشههاي مختلفي مثل ترس و عدم اعتماد به ديگران دارد، مانعي است بلند كه بايد براي رسيدن به اهداف و زمينههاي جديد موفقيت، از آن عبور كرد.
4ـ خوب و نيك بودن: اگر ميخواهيم تيم خوبي داشته باشيم، بايد خود هم، خوب باشيم، به زبان ساده، اگر در موقعيت مدير، راستي و درستي جاري باشد، به تبع آن، اعتماد و هم دوستي هم نيز، هست، همافزايي هست و هم پاياني هست.
5ـ پرهيز از حرافي: زياد حرف نزنيم والا چشمهايمان هم بايد گوش بدهند، لذا حرفهايمان بايد در متن عملكردنمان قرار گيرد.
6ـ فراموشي گرايشها و منطقگرايي: تنها اولويت ما كار ماست، بقيه مسائل فرع آن است. در اين خصوص، استفاده از مشاوران خارجي، در موقعيتهاي بحراني، نوع نقص برمديريت از نقطه صفر است.
7ـ نقدپذيري و نقادي منصفانه: جدا كردن خود از تعاريف و شعارگويي و رسيدن به پله نقد موقعيت خويش بسيار لازم است كه حاصل آن، فراهم كردن فضاي همافزايي و همگرايي انديشههاست.
8ـ اعتقاد عملي به كلمه نميدانم در جايي كه نميدانيم: انسانهاي آگاه، ارزش اين كلمه را ميدانند. يقيناً نميدانم پله اول براي حركت به سوي سكوي پرتاب دانستن است، اين اعتقاد بايد به عنوان يك فرهنگ به ويژه در بين مديراني كه داراي اختيارت وسيع هستند، كلمه نميدانم در لاي اختيارات پنهان ميشود، بايد جاري شود.
9ـ رسيدن به شهامت و صداقت: اين صفت، شروعي دوباره است با اين تفاوت كه اين بار، تصورات و پيشبينيهايمان به واقعيتهاي جاري نزديك ميشود و شانس موفقيت افزايش مييابد.
10ـ آگاه باشيم كه به زودي واقعيتهاي موجود، از تصورات و پيشبينيهاي ما پيشي خواهند گرفت: دقت كنيم كه قبل از سبقت، مركب خود را عوض كنيم، تصورات و پيشبينيهايمان را بر واقعيت منطبق سازيم.
11ـ جناب مدير، هدف خردگرايي ابزاري است يا ارزشي؟ مراقب باشيم به كدام سو قدم برميداريم. اگرچه، به هدفها دست نيافتيم، به چه ميزاني خود را مسوول ميدانيم؟ اگر وضعيت فعلي به دليل عدم كفايت در مديريت است، بهترين خردگراي، ترك مديريت به نحو مقتضي است.
12ـ به ياد داشته باشيم اتفاقات معلول شرايط بد است: شرايط بد چيست؟ و راههاي جلوگيري و مدارا با شرايط بد در هر موقعيت، كدام است؟ مراقب محيط باشيم، بر آن سوار باشيم، نه بالعكس.
13ـ هر نقطه پاياني نقطه آغاز ديگري است: بايد به اين باور برسيم كه موفقيت يكي امر نسبي است، پس از رسيدن به يك موفقيت كوچك، تازه در نقطه شروع قرار گرفتهايم.
14- در هر فعاليتي اصل آن چيزي است كه ما را به موفقيت ميرساند: نه آن چيزي كه موفقيت را تعريف ميكند. مقصود اين است كه مراقب باشيم، اصلي كه موفقيت را تعريف ميكند، دايرهاش را محدود نكنيم، بلكه اصل آن، بسان سرچشمهاي باشد، براي رسيدن به موفقيتهاي بعدي.
15ـ ايجاد سيستم بهرهوري فكري و تصميمگيري در موقعيت: از طريق ايجاد فرهنگ مشورت، فناوري اطلاعات، بهبود ارتباطات و نخبهپذيري در موقعيت و …
16ـ چيزهاي كه به ذهن ما نرسيد: هميشه بايد اعتقاد داشته باشيم چيزي كه ما به دنبال آن هستيم، فراتر از آن چيزي است كه در تصور ما ميگنجد، آنچه كه به ذهن و فكر ما ميرسد، بخش كوچكي است از آنچه كه به فكر ما نرسيده است.
17ـ روح و فضاي هر موقعيتي داراي شبكهاي است از روابط همكاري بين افراد: روابط حسي و اخلاقي، روابط بين افراد بيرون از موقعيت با افراد درون موقعيت، رابطه هر فرد با كارش و رابطه مجموعه با وظايفشان، رابطه موقعيت مورد نظر با موقعيتهاي ديگر و … البته، توجه داشته باشيم كه در اين شبكه پيچيده، يك نظام علت و معلول حاكم است، لذا، بايد پيوسته با شناسايي و تحليل اين شبكه، به تنظيم و تعديل آن پرداخت. همچنين، با توجه به گستردگي اين شبكه، استفاده از نظرات مشاوران ميتواند ياريگر ما باشد، پس ضروري است در نقطه صفر، يك بار ديگر به تجزيه و تحليل اين شبكه بپردازيم.
18ـ هر مديري (در هر موقعيت و جايگاه) داراي شرح وظايفي است: اما لازمه موفقيت يك مدير، پيش از آن كه انجام وظايف باشد، رسيدن به يك هدف موفقيت است. بايد حواسمان باشد كه در بند بروكراسي (كاغذبازي) نيفتيم، تمركز فكري و فعاليتهاي عملي را، در مسير رسيدن به هدف قرار دهيم.