✳️انواع هزینه های کیفیت COQ
الف) هزینه تطابق
• هزینه های پیشگیری
• هزینه های ارزیابی
ب) هزینه های عدم تطابق
• هزینه های شکست داخلی
• هزینه های شکست خارجی
هزینه های پیشگیری:
هزینه فعالیت هایی هستند که برای جلوگیری از وقوع ایرادات و خرابی ها در محصولات صرف می شوند. صرف این هزینه ها باعث کاهش وقوع خرابی و ایراد در محصول تولیدی در مراحل مختلف، از ورود محصولات به شرکت تا تحویل محصول نهایی می شوند و شامل موارد زیر است:
• هزینه طرح ریزی کیفیت
• هزینه های آموزش
• هزینه های طراحی و کنترل فرایند
• هزینه های ارزیابی پیمانکاران فرعی
• هزینه های گزارش دهی
هزینه های ارزیابی
این هزینه های برای تعیین مطابقت یا عدم مطابقت مشخصه های محصول با مشخصه های کیفی مورد نظر صرف می شوند. و شامل موارد زیر می شود
• بازرسی و ازمایش های ورودی
• بازرسی و آزمایش حین فرایند
• بازرسی و آزمایش محصول نهایی
• ممیزهای کیفیت
• بررسی کیفی موجودی
• تامین مواد و خدمات
• کنترل تجهیزات بازرسی و اندازه گیری
هزینه های شکست داخلی
این هزینه های شامل هزینه مربوط به رفع ایرادات و هزینه های صرف شده ای است که در مراحل مختلف و قبل از تحویل محصول به مشتری بروز میکند و سازمان به طرق مختلف از قبیل بازرسی و آزمایش توسط کارکنان واحد کنترل کیفیت خود یا بازرسان خارجی، به این ایرادات پی می برد و شامل موارد زیر است:
• دور ریز یا اسقاطی
• تحلیل شکست
• تعمیر و دوباره کاری
• بازرسی صد درصد
• بازرسی و آزمایش مجدد
• درجه بندی زیر سطح
• تعمیر و دوباره کاری اقلام معیوب دریافتی
هزینه های شکست خارجی
هزینه های را شامل می شود که پس از دریافت محصول توسط مشتری ایجاد می گردد و تا قبل از بکارگیری محصول توسط مشتری مشخص و کشف نشده اند و لذا اشکال توسط مشتری در هنگام استفاده از محصول نمود پیدا کرده است و شامل موارد زیر است:
• هزینه های ضمانت
• هزینه ای شکایت مشتریان
• هزینه برگشت محصول
• تخفیف
الف) هزینه تطابق
• هزینه های پیشگیری
• هزینه های ارزیابی
ب) هزینه های عدم تطابق
• هزینه های شکست داخلی
• هزینه های شکست خارجی
هزینه های پیشگیری:
هزینه فعالیت هایی هستند که برای جلوگیری از وقوع ایرادات و خرابی ها در محصولات صرف می شوند. صرف این هزینه ها باعث کاهش وقوع خرابی و ایراد در محصول تولیدی در مراحل مختلف، از ورود محصولات به شرکت تا تحویل محصول نهایی می شوند و شامل موارد زیر است:
• هزینه طرح ریزی کیفیت
• هزینه های آموزش
• هزینه های طراحی و کنترل فرایند
• هزینه های ارزیابی پیمانکاران فرعی
• هزینه های گزارش دهی
هزینه های ارزیابی
این هزینه های برای تعیین مطابقت یا عدم مطابقت مشخصه های محصول با مشخصه های کیفی مورد نظر صرف می شوند. و شامل موارد زیر می شود
• بازرسی و ازمایش های ورودی
• بازرسی و آزمایش حین فرایند
• بازرسی و آزمایش محصول نهایی
• ممیزهای کیفیت
• بررسی کیفی موجودی
• تامین مواد و خدمات
• کنترل تجهیزات بازرسی و اندازه گیری
هزینه های شکست داخلی
این هزینه های شامل هزینه مربوط به رفع ایرادات و هزینه های صرف شده ای است که در مراحل مختلف و قبل از تحویل محصول به مشتری بروز میکند و سازمان به طرق مختلف از قبیل بازرسی و آزمایش توسط کارکنان واحد کنترل کیفیت خود یا بازرسان خارجی، به این ایرادات پی می برد و شامل موارد زیر است:
• دور ریز یا اسقاطی
• تحلیل شکست
• تعمیر و دوباره کاری
• بازرسی صد درصد
• بازرسی و آزمایش مجدد
• درجه بندی زیر سطح
• تعمیر و دوباره کاری اقلام معیوب دریافتی
هزینه های شکست خارجی
هزینه های را شامل می شود که پس از دریافت محصول توسط مشتری ایجاد می گردد و تا قبل از بکارگیری محصول توسط مشتری مشخص و کشف نشده اند و لذا اشکال توسط مشتری در هنگام استفاده از محصول نمود پیدا کرده است و شامل موارد زیر است:
• هزینه های ضمانت
• هزینه ای شکایت مشتریان
• هزینه برگشت محصول
• تخفیف
✳️مدیریت استراتژیک منابع انسانی؛ ادعا یا واقعیت؟
بسیاری از اقداماتي كه به اسم مدیریت استراتژیک منابع انسانی انجام مي شود، نه از روی فهمِ ماهیت و معنای واقعی این مفهوم، که بیشتر به دلیل آنچه که «مُدهای مدیریتی و سازمانی» نامیده میشود، از سوی شرکتها و سازمانها به کار رفته است. بنابراین، سؤال اینجاست که چه زمانی به شکل واقعی میتوانیم مدعی شویم که مدیریت کارکنان شرکت ما، از نوع استراتژیک است؟
برای پاسخ به این سؤال باید بگوییم زمانی میتوانیم مدعی شویم که شرکت ما از مدیریت سنتی منابع انسانی به سمت و سوی مدیریت استراتژیک منابع انسانی حرکت کرده است که ۸ ویژگیِ مهم ذیل را در ارتباط با مدیریت افراد در سازمان و شرکت خود ایجاد کرده باشیم:
١) مدیریت استراتژیک منابع انسانی کاملاً مبتنی بر رویکرد نرم از مدیریت منابع انسانی است که کارکنان را به عنوان انسان و منابع گرانبها در نظر میگیرد. اگر در شرکت شما، هنوز بر رویکرد سخت منابع انسانی تأکید میشود و کارکنان در حکم نیرو تلقی میشوند، هنوز با مدیریت استراتژیک منابع انسانی فاصله زیادی دارید.
٢) در مدیریت استراتژیک منابع انسانی بر ستادههای سطح کسبوکار تمرکز میشود. اگر کماکان، مدیران عالی شرکت صرفاً بر ستادههای منابع انسانی متمرکز است، هنوز راه زیادی تا مدیریت استراتژیک منابع انسانی دارید.
٣) مدیریت استراتژیک منابع انسانی ماهیتاً فعال و پیشنگر است و در جلوی روندهای بازار حرکت میکند. بنابراین، شرکتی که مدیریت افراد در آن ماهیتاً واکنشی است و در پیرو روندهای بازار به حرکت در میآید، فقط میتواند مدعی مدیریت استراتژیک منابع انسانی باشد.
٤) مدیریت استراتژیک منابع انسانی به دنبال توسعه کلیشایستگیهای استراتژیک برای سازمان از دیدگاه منابع انسانی است. تمرکز بر شایستگیهای فنی، با مدیریت استراتژیک منابع انسانی همخوان نیست.
٥) مدیران استراتژیک منابع انسانی در سطوح بالای هرم سازمانی قرار دارند. پس، اگر هنوز مدیران منابع انسانی در شرکت شما، از قدرت سازمانی برخوردار نیستند و در پایین هرم سازمانی هستند، مدیریت استراتژیک در شرکت شما پیادهسازی نشده است.
٦) درک ابعاد عملیاتی سازمان نیاز اساسی برای منابع انسانی استراتژیک به حساب میآید. پس اگر مدیران منابع انسانی هنوز در شرکت شما از ابعاد عملیاتی کسب و کار آگاه نیستند و صرفاً مشغول وظایف منابع انسانی هستند، مدیریت استراتژیک منابع انسانی محقق نشده است.
٧) در مدیریت استراتژیک منابع انسانی، همسویی و همنوایی بین استراتژیهای منابع انسانی و استراتژی کسبوکار به صورت اثربخش برقرار است. اگر وظایف و استراتژیهای منابع انسانی نمیتوانند اهداف استراتژیک کسب و کار را برآورده کنند و یا ارتباط روشنی بین آنها نیست، مدیریت افراد هنور در شرکت شما، سنتی است.
٨) بهدست آوردن مزیت رقابتی از منابع انسانی، اساس مدیریت استراتژیک منابع انسانی است. اما در مدیریت سنتی منابع انسانی، نخستین هدف، صرفاً مدیریت امور کارکنان است.
بنابراین، اگر ویژگیهای هشتگانه بالا در شرکت شما وجود دارد و مستتر است، میتوانید مدعی آن باشید که مدیریت استراتژیک منابع انسانی در شرکت محقق شده است، در غیر این صورت، سخن گفتن از آن، صرفاً ادعایی بیپشتوانه خواهد بود.
بسیاری از اقداماتي كه به اسم مدیریت استراتژیک منابع انسانی انجام مي شود، نه از روی فهمِ ماهیت و معنای واقعی این مفهوم، که بیشتر به دلیل آنچه که «مُدهای مدیریتی و سازمانی» نامیده میشود، از سوی شرکتها و سازمانها به کار رفته است. بنابراین، سؤال اینجاست که چه زمانی به شکل واقعی میتوانیم مدعی شویم که مدیریت کارکنان شرکت ما، از نوع استراتژیک است؟
برای پاسخ به این سؤال باید بگوییم زمانی میتوانیم مدعی شویم که شرکت ما از مدیریت سنتی منابع انسانی به سمت و سوی مدیریت استراتژیک منابع انسانی حرکت کرده است که ۸ ویژگیِ مهم ذیل را در ارتباط با مدیریت افراد در سازمان و شرکت خود ایجاد کرده باشیم:
١) مدیریت استراتژیک منابع انسانی کاملاً مبتنی بر رویکرد نرم از مدیریت منابع انسانی است که کارکنان را به عنوان انسان و منابع گرانبها در نظر میگیرد. اگر در شرکت شما، هنوز بر رویکرد سخت منابع انسانی تأکید میشود و کارکنان در حکم نیرو تلقی میشوند، هنوز با مدیریت استراتژیک منابع انسانی فاصله زیادی دارید.
٢) در مدیریت استراتژیک منابع انسانی بر ستادههای سطح کسبوکار تمرکز میشود. اگر کماکان، مدیران عالی شرکت صرفاً بر ستادههای منابع انسانی متمرکز است، هنوز راه زیادی تا مدیریت استراتژیک منابع انسانی دارید.
٣) مدیریت استراتژیک منابع انسانی ماهیتاً فعال و پیشنگر است و در جلوی روندهای بازار حرکت میکند. بنابراین، شرکتی که مدیریت افراد در آن ماهیتاً واکنشی است و در پیرو روندهای بازار به حرکت در میآید، فقط میتواند مدعی مدیریت استراتژیک منابع انسانی باشد.
٤) مدیریت استراتژیک منابع انسانی به دنبال توسعه کلیشایستگیهای استراتژیک برای سازمان از دیدگاه منابع انسانی است. تمرکز بر شایستگیهای فنی، با مدیریت استراتژیک منابع انسانی همخوان نیست.
٥) مدیران استراتژیک منابع انسانی در سطوح بالای هرم سازمانی قرار دارند. پس، اگر هنوز مدیران منابع انسانی در شرکت شما، از قدرت سازمانی برخوردار نیستند و در پایین هرم سازمانی هستند، مدیریت استراتژیک در شرکت شما پیادهسازی نشده است.
٦) درک ابعاد عملیاتی سازمان نیاز اساسی برای منابع انسانی استراتژیک به حساب میآید. پس اگر مدیران منابع انسانی هنوز در شرکت شما از ابعاد عملیاتی کسب و کار آگاه نیستند و صرفاً مشغول وظایف منابع انسانی هستند، مدیریت استراتژیک منابع انسانی محقق نشده است.
٧) در مدیریت استراتژیک منابع انسانی، همسویی و همنوایی بین استراتژیهای منابع انسانی و استراتژی کسبوکار به صورت اثربخش برقرار است. اگر وظایف و استراتژیهای منابع انسانی نمیتوانند اهداف استراتژیک کسب و کار را برآورده کنند و یا ارتباط روشنی بین آنها نیست، مدیریت افراد هنور در شرکت شما، سنتی است.
٨) بهدست آوردن مزیت رقابتی از منابع انسانی، اساس مدیریت استراتژیک منابع انسانی است. اما در مدیریت سنتی منابع انسانی، نخستین هدف، صرفاً مدیریت امور کارکنان است.
بنابراین، اگر ویژگیهای هشتگانه بالا در شرکت شما وجود دارد و مستتر است، میتوانید مدعی آن باشید که مدیریت استراتژیک منابع انسانی در شرکت محقق شده است، در غیر این صورت، سخن گفتن از آن، صرفاً ادعایی بیپشتوانه خواهد بود.
✳️ یک حکایت : مشترى را خوب بشناسيد...
🍺 یکی از نمایندگان فروش شرکت کوکاکولا، مایوس و نا امید از خاورمیانه بازگشت.
🗣 دوستی از وی پرسید: چرا در کشورهای عربی موفق نشدی؟
وی جواب داد: هنگامی که من به آن جا رسیدم مطمئن بودم که میتوانم موفق شوم و فروش خوبی داشته باشم. اما مشکلی که داشتم این بود که من عربی نمیدانستم. لذا تصمیم گرفتم که پیام خود را از طریق پوستر به آنها انتقال دهم. بنابراین سه پوستر زیر را طراحی کردم:
1⃣ پوستر اول مردی را نشان می داد که خسته و کوفته در بیابان بیهوش افتاده بود.
2⃣ پوستر دوم مردی که در حال نوشیدن کوکا کولا بود را نشان میداد.
3⃣ پوستر سوم مردی بسیار سرحال و شاداب را نشان میداد.
پوسترها را به ترتیب در همه جاهایی که در معرض دید بود چسباندم.
دوستش از وی پرسید: آیا این روش به کار آمد؟
💡 جواب داد: متاسفانه من نمیدانستم عربها از راست به چپ میخوانند و لذا آنها ابتدا تصویر سوم، سپس دوم و بعد اول را دیدند و فکر کردند که با خوردن کوکاکولا خسته و کوفته در بیابان بیهوش میشوند!
📝 فراموش نكنيم:
قبل از انجام هر کاری اول مشتريان خودتون رو بشناسید، چون برای برقراری ارتباط با مردم باید شناخت درستی از خواستهها، علایق، زبان و … آنها داشته باشید.
@executivemanagement
🍺 یکی از نمایندگان فروش شرکت کوکاکولا، مایوس و نا امید از خاورمیانه بازگشت.
🗣 دوستی از وی پرسید: چرا در کشورهای عربی موفق نشدی؟
وی جواب داد: هنگامی که من به آن جا رسیدم مطمئن بودم که میتوانم موفق شوم و فروش خوبی داشته باشم. اما مشکلی که داشتم این بود که من عربی نمیدانستم. لذا تصمیم گرفتم که پیام خود را از طریق پوستر به آنها انتقال دهم. بنابراین سه پوستر زیر را طراحی کردم:
1⃣ پوستر اول مردی را نشان می داد که خسته و کوفته در بیابان بیهوش افتاده بود.
2⃣ پوستر دوم مردی که در حال نوشیدن کوکا کولا بود را نشان میداد.
3⃣ پوستر سوم مردی بسیار سرحال و شاداب را نشان میداد.
پوسترها را به ترتیب در همه جاهایی که در معرض دید بود چسباندم.
دوستش از وی پرسید: آیا این روش به کار آمد؟
💡 جواب داد: متاسفانه من نمیدانستم عربها از راست به چپ میخوانند و لذا آنها ابتدا تصویر سوم، سپس دوم و بعد اول را دیدند و فکر کردند که با خوردن کوکاکولا خسته و کوفته در بیابان بیهوش میشوند!
📝 فراموش نكنيم:
قبل از انجام هر کاری اول مشتريان خودتون رو بشناسید، چون برای برقراری ارتباط با مردم باید شناخت درستی از خواستهها، علایق، زبان و … آنها داشته باشید.
@executivemanagement
✳️فرهنگ محیط کار
فرهنگ محیط کار همواره در حال تغییر و تحول است تا هم به نیاز های نسل های جدید نیروی کار پاسخ دهد و هم به تقاضاهای اقتصادی تازه. در دنیای شتابزده، رقابتی، و پر جنب و جوش امروز، رهبران برای مشارکت دادن نیروی کار خود، از هر زمان دیگری فرصت ها و ضرورت بیشتری پیش روی خود دارند.
گای پارسونز و الن میلهام، نویسندگان کتاب جدیدی تحت عنوان «رهبران کنجکاو چگونه پیروز می شوند» اینگونه بحث می کنند که رهبران برای همقدم شدن با تقاضا های متغیر مذکور، باید سبک رهبری شان را تغییر دهند. دوران رهبران ستمگری که در اتاق کنج محل کار، پشت میز مدیریتی خود می نشستند و یکی پس از دیگری به کارمندان خود خرده فرمایش می کردند گذشته است. رهبر امروز از نشان دادن آسیب پذیری و تقاضای فعالانه برای دریافت ایده ها و تلاش کارمندان خود ترسی ندارد.
چهار ویژگی رهبران بزرگ امروز از این قرار اند:
۱- خودنمایی نمی کنند
رهبران شایسته، با هدف خودنمایی در برابر کارکنان خود، سرتاسر دیوار های دفترشان را با مدارک قاب شده ی خود نمی پوشانند. پارسونز می گوید «دوره ی خودنمایی های دانای کل مآبانه به واسطه ی مدرک و تحصیلات گذشته است». رهبران بزرگ دنیای امروز به مدرک اهمیتی نمی دهند. آنها غرور خود را پشت در محل کارشان جا می گذارند و از گفتن اینکه همه ی ایده های بزرگ از سوی آنها نیست نمی ترسند.
۲- خودرأی نیستند
مدیران گذشته زیاد دستور می دادند، در مورد تک تک قدم های کارمندان خود فرمایشات لازم را صادر می کردند و آخر هر هفته به خاطر پیروی از دستورات به کارمندانشان پاداش می دادند. اما رهبران امروز این پارامتر ها را از بین برده اند. میلهام در این باره می گوید «یک رهبر باید برای به اشتراک گذاری موضوعاتی که تا پیش از این کارمندان از دخالت در آنها منع بوده اند، از خود اشتیاق نشان دهد».
در این سبک رهبری، جهت های اصلی حرکت تیم در آینده توسط رهبر تعیین می شود، اما چگونگی رسیدن به این چشم انداز نیازمند درونداد فراهم شده توسط کارمندان خواهد بود.
۳- کارمندان را به ارائه ی ایده هایشان تشویق می کنند
رهبران بزرگ نظرات و ایده های هر کسی از هر سطحی را محترم می شمارند. رهبرانی می توانند یک تیم با انگیزه و مصمم داشته باشند که رویکردشان این باشد: «هیچگاه نمی توان فهمید یک ایده ی خوب از کجا ممکن است بیاید».
۴- از نشان دادن آسیب پذیری نمی هراسند
بزرگ ترین رهبران امروز، خود را دانای کل همه ی امور نمی دانند. در گذشته، کلماتی نظیر ضعف و آسیب پذیری تابو محسوب می شدند، اما رهبران امروز این توانایی را دارند که بگویند «نمی دانم». میلهام اعتقاد دارد «این روز ها مردم به دنبال جنبه های انسانی مقوله ای مثل رهبری هستند». به آسیب پذیری دیگر، به چشم ویژگی منفی نگریسته نمی شود. او ادامه می دهد «یک نسل پیش از این، اگر می گفتید چیزی را نمی دانید، قضاوتتان می کردند و به شما برچسب ناکارآمدی می زدند». این در حالی است که امروز، اگر رهبری بگوید پاسخ سؤالی را نمی داند، مردم دورش جمع می شوند و سعی می کنند در پیدا کردن آن پاسخ به او کمک کنند.
فرهنگ محیط کار همواره در حال تغییر و تحول است تا هم به نیاز های نسل های جدید نیروی کار پاسخ دهد و هم به تقاضاهای اقتصادی تازه. در دنیای شتابزده، رقابتی، و پر جنب و جوش امروز، رهبران برای مشارکت دادن نیروی کار خود، از هر زمان دیگری فرصت ها و ضرورت بیشتری پیش روی خود دارند.
گای پارسونز و الن میلهام، نویسندگان کتاب جدیدی تحت عنوان «رهبران کنجکاو چگونه پیروز می شوند» اینگونه بحث می کنند که رهبران برای همقدم شدن با تقاضا های متغیر مذکور، باید سبک رهبری شان را تغییر دهند. دوران رهبران ستمگری که در اتاق کنج محل کار، پشت میز مدیریتی خود می نشستند و یکی پس از دیگری به کارمندان خود خرده فرمایش می کردند گذشته است. رهبر امروز از نشان دادن آسیب پذیری و تقاضای فعالانه برای دریافت ایده ها و تلاش کارمندان خود ترسی ندارد.
چهار ویژگی رهبران بزرگ امروز از این قرار اند:
۱- خودنمایی نمی کنند
رهبران شایسته، با هدف خودنمایی در برابر کارکنان خود، سرتاسر دیوار های دفترشان را با مدارک قاب شده ی خود نمی پوشانند. پارسونز می گوید «دوره ی خودنمایی های دانای کل مآبانه به واسطه ی مدرک و تحصیلات گذشته است». رهبران بزرگ دنیای امروز به مدرک اهمیتی نمی دهند. آنها غرور خود را پشت در محل کارشان جا می گذارند و از گفتن اینکه همه ی ایده های بزرگ از سوی آنها نیست نمی ترسند.
۲- خودرأی نیستند
مدیران گذشته زیاد دستور می دادند، در مورد تک تک قدم های کارمندان خود فرمایشات لازم را صادر می کردند و آخر هر هفته به خاطر پیروی از دستورات به کارمندانشان پاداش می دادند. اما رهبران امروز این پارامتر ها را از بین برده اند. میلهام در این باره می گوید «یک رهبر باید برای به اشتراک گذاری موضوعاتی که تا پیش از این کارمندان از دخالت در آنها منع بوده اند، از خود اشتیاق نشان دهد».
در این سبک رهبری، جهت های اصلی حرکت تیم در آینده توسط رهبر تعیین می شود، اما چگونگی رسیدن به این چشم انداز نیازمند درونداد فراهم شده توسط کارمندان خواهد بود.
۳- کارمندان را به ارائه ی ایده هایشان تشویق می کنند
رهبران بزرگ نظرات و ایده های هر کسی از هر سطحی را محترم می شمارند. رهبرانی می توانند یک تیم با انگیزه و مصمم داشته باشند که رویکردشان این باشد: «هیچگاه نمی توان فهمید یک ایده ی خوب از کجا ممکن است بیاید».
۴- از نشان دادن آسیب پذیری نمی هراسند
بزرگ ترین رهبران امروز، خود را دانای کل همه ی امور نمی دانند. در گذشته، کلماتی نظیر ضعف و آسیب پذیری تابو محسوب می شدند، اما رهبران امروز این توانایی را دارند که بگویند «نمی دانم». میلهام اعتقاد دارد «این روز ها مردم به دنبال جنبه های انسانی مقوله ای مثل رهبری هستند». به آسیب پذیری دیگر، به چشم ویژگی منفی نگریسته نمی شود. او ادامه می دهد «یک نسل پیش از این، اگر می گفتید چیزی را نمی دانید، قضاوتتان می کردند و به شما برچسب ناکارآمدی می زدند». این در حالی است که امروز، اگر رهبری بگوید پاسخ سؤالی را نمی داند، مردم دورش جمع می شوند و سعی می کنند در پیدا کردن آن پاسخ به او کمک کنند.
✳️مدیریت_به_سبک_هاروارد
💭 اولویت بندی اهداف
اهداف از نظر میزان اهمیت و زمانی که باید محقق شوند باهم فرق دارند. ما در این کتاب به اهداف بلندمدت توجه داریم. طبقه بندی اهداف به ما کمک می کند تا میان اهداف توازن ایجاد کنیم. در ادامه انواع اهداف را به ترتیب اهمیت توضیح می دهیم.
👁🗨 اهداف حیاتی
👁🗨 اهداف توانمندساز
👁🗨 اهداف خوب
💭 اهداف حیاتی برای ادامه کار ما ضروری هستند. این اهداف باید برای تداوم درست کارها و یا حفظ مزیت رقابتی مورد توجه قرارگیرند.
💭 اهداف توانمندساز شرایط مطلوب تری برای کسب و کار خلق کرده و یا فرصت جدیدی را برای شرکت ایجاد می کند.این اهداف مهم هستند اما در بلندمدت شرایط بهتری را در سازمان ایجاد میکنند تا اینکه به توفیق کسب و کار در حال حاضر کمک کنند.
💭 اهداف خوب بهبود هایی ایجاد می کنند که باعث تقویت کسب و کار می شوند. این اهداف به انجام سریعتر و یا آسان تر کارها مربوط می شوند.
💭 اولویت بندی اهداف
اهداف از نظر میزان اهمیت و زمانی که باید محقق شوند باهم فرق دارند. ما در این کتاب به اهداف بلندمدت توجه داریم. طبقه بندی اهداف به ما کمک می کند تا میان اهداف توازن ایجاد کنیم. در ادامه انواع اهداف را به ترتیب اهمیت توضیح می دهیم.
👁🗨 اهداف حیاتی
👁🗨 اهداف توانمندساز
👁🗨 اهداف خوب
💭 اهداف حیاتی برای ادامه کار ما ضروری هستند. این اهداف باید برای تداوم درست کارها و یا حفظ مزیت رقابتی مورد توجه قرارگیرند.
💭 اهداف توانمندساز شرایط مطلوب تری برای کسب و کار خلق کرده و یا فرصت جدیدی را برای شرکت ایجاد می کند.این اهداف مهم هستند اما در بلندمدت شرایط بهتری را در سازمان ایجاد میکنند تا اینکه به توفیق کسب و کار در حال حاضر کمک کنند.
💭 اهداف خوب بهبود هایی ایجاد می کنند که باعث تقویت کسب و کار می شوند. این اهداف به انجام سریعتر و یا آسان تر کارها مربوط می شوند.
✳️ بی دلیل کار نخواهید
امروزه مردم مانند گذشته فکر نمی کنند و رفتارهای بسیار متفاوتی نسبت گذشته دارند. در گذشته افراد وارد سازمانها می شدند و دستورات مدیران و روسای خود را بدون چون و چرا انجام می دادند و علاوه بر ترس از دست دادن کار که باعث می شد آنها در مورد دستورات سوالی نپرسند و نسبت به تهدیدات و تنبیه ها واکنش های مورد انتظار مدیران را از خود بروز دهند آنها این امر را نیز پذیرفته بودند که مدیر و رییس دستور می دهد و آنها اجرا می کنند.
اما امروز وضعیت کاملا متفاوت است دیگر دستورات شما قدرت دستورات سابق را ندارد آنها تمام تلاش خود را بکار می برند تا وارد سازمان شما شوند پس بعد از ورود از شما می پرسند چرا باید اینکار را انجام دهم؟ چرا این را از من میخواهید؟ چرا؟ چرا؟ و چرا؟ و شما باید جواب تک تک آنها را بدهید و آنها را قانع کنید که کارهای شما را انجام دهند.
بنابراین باید برای هر درخواستی که دارید دلیلی داشته باشید و بی دلیل کاری نخواهید حتی برای تایپ یک نامه ساده ... دلیل کارتان را بگویید حتی اگر آن دلیل خیلی منطقی نباشد. با گفتن دلیل انجام کار افراد به خواسته شما به عنوان یک دستور نگاه نمی کنند و تلاش بیشتری برای به انجام رساندن آن می کنند و خود را در نتیجه و هدف آن کار سهیم می دانند.
امروزه مردم مانند گذشته فکر نمی کنند و رفتارهای بسیار متفاوتی نسبت گذشته دارند. در گذشته افراد وارد سازمانها می شدند و دستورات مدیران و روسای خود را بدون چون و چرا انجام می دادند و علاوه بر ترس از دست دادن کار که باعث می شد آنها در مورد دستورات سوالی نپرسند و نسبت به تهدیدات و تنبیه ها واکنش های مورد انتظار مدیران را از خود بروز دهند آنها این امر را نیز پذیرفته بودند که مدیر و رییس دستور می دهد و آنها اجرا می کنند.
اما امروز وضعیت کاملا متفاوت است دیگر دستورات شما قدرت دستورات سابق را ندارد آنها تمام تلاش خود را بکار می برند تا وارد سازمان شما شوند پس بعد از ورود از شما می پرسند چرا باید اینکار را انجام دهم؟ چرا این را از من میخواهید؟ چرا؟ چرا؟ و چرا؟ و شما باید جواب تک تک آنها را بدهید و آنها را قانع کنید که کارهای شما را انجام دهند.
بنابراین باید برای هر درخواستی که دارید دلیلی داشته باشید و بی دلیل کاری نخواهید حتی برای تایپ یک نامه ساده ... دلیل کارتان را بگویید حتی اگر آن دلیل خیلی منطقی نباشد. با گفتن دلیل انجام کار افراد به خواسته شما به عنوان یک دستور نگاه نمی کنند و تلاش بیشتری برای به انجام رساندن آن می کنند و خود را در نتیجه و هدف آن کار سهیم می دانند.
✳️سرزنش نکنید
در مطالب قبلی گفته بودم که کارکنانتان را سرزنش نکنید و از معایب و مضرات آن گفته بودم. اما امروز میخواهم از مشکل بزرگتر و به مراتب مضر تری صحبت کنم و آن سرزنش خودتان است. بسیار دیده ام که مدیران در زمانی که اشتباهی انجام داده اند اقدام به سرزنش خودشان کرده اند. سرزنش خودتان بسیار خطرناک تر و مضرتر از سرزنش های روسای شماست.
هنگامی که شما خودتان را سرزنش می کنید احساس بدی نسبت به خودتان پیدا کرده و خطاهای بیشتری انجام می دهید. چون تلاش می کنید که ارزش خودتان را بیشتر کنید و ناخودآگاه اقدامات اشتباه بیشتری را در ادامه انجام می دهید. آشفتگی خاطر و سرزنش خود و داشتن احساس بد از موانع بزرگ موفقیت شما در کارتان است و خلاقیت را در شما می کشد.
بنابراین هیچگاه برای بد انجام دادن کاری که قبلا هیچگاه بهتر انجام دادنش را یاد نگرفته اید خودتان را سرزنش نکنید و در عوض به این فکر کنید که چرا اینکار را درست انجام نداده اید بعد از شناسایی مانع سپس اقدام به حذف آن مانع کنید. توجه کنید فقط بعد از شناختن ریشه عدم موفقیت خود، اقدام کنید. تمرین کنید که تا قبل از شناخت دلیل ریشه ای خطایتان هیچ اقدامی نکنید.
🔴 به نظر من نداشتن اطلاعات کافی و پایین بودن دانش، یکی از عوامل مهم و تاثیر گزار در عدم دستیابی به موفقیت است.
دانش خودتان را هر روز بالاتر ببرید.
در مطالب قبلی گفته بودم که کارکنانتان را سرزنش نکنید و از معایب و مضرات آن گفته بودم. اما امروز میخواهم از مشکل بزرگتر و به مراتب مضر تری صحبت کنم و آن سرزنش خودتان است. بسیار دیده ام که مدیران در زمانی که اشتباهی انجام داده اند اقدام به سرزنش خودشان کرده اند. سرزنش خودتان بسیار خطرناک تر و مضرتر از سرزنش های روسای شماست.
هنگامی که شما خودتان را سرزنش می کنید احساس بدی نسبت به خودتان پیدا کرده و خطاهای بیشتری انجام می دهید. چون تلاش می کنید که ارزش خودتان را بیشتر کنید و ناخودآگاه اقدامات اشتباه بیشتری را در ادامه انجام می دهید. آشفتگی خاطر و سرزنش خود و داشتن احساس بد از موانع بزرگ موفقیت شما در کارتان است و خلاقیت را در شما می کشد.
بنابراین هیچگاه برای بد انجام دادن کاری که قبلا هیچگاه بهتر انجام دادنش را یاد نگرفته اید خودتان را سرزنش نکنید و در عوض به این فکر کنید که چرا اینکار را درست انجام نداده اید بعد از شناسایی مانع سپس اقدام به حذف آن مانع کنید. توجه کنید فقط بعد از شناختن ریشه عدم موفقیت خود، اقدام کنید. تمرین کنید که تا قبل از شناخت دلیل ریشه ای خطایتان هیچ اقدامی نکنید.
🔴 به نظر من نداشتن اطلاعات کافی و پایین بودن دانش، یکی از عوامل مهم و تاثیر گزار در عدم دستیابی به موفقیت است.
دانش خودتان را هر روز بالاتر ببرید.
✳️ توانایی متقاعد کردن را در خود تقویت کنید
متقاعد کردن دیگران یکی دیگر از مهارتهای پایه ای و مهم مدیریت است. مدیران از این طریق میتوانند خواسته های خود را بدون مقاومت از سوی دیگران مطرح و نتیجه مثبت بگیرند. در صورتیکه نتوانید این مهارت را بیاموزید مجبور میشوید برای انجام خواسته هایتان متوسل به دستور دادن شوید.
برای متقاعد سازی کارکنان تان اول باید خودتان در مورد خواسته تان متقاعد شده باشید سپس اقدام به متقاعد کردن دیگران نمایید در غیر اینصورت نمی توانید دیگران را وادار به کاری کنید که خودتان به آن اعتقاد ندارید. برای اینکار ابتدا با خودتان خلوت کنید و ببینید چقدر به خواسته تان اعتقاد دارید؟ و خواسته ای را که دارید خودتان قبول دارید یا خیر؟
در مرحله بعد نیازمند به پذیرفته شدن از سوی آنان و جلب اعتماد آنان دارید. در راستای اینکار ضروری است که ارتباط و تفاهم خوبی با آنان داشته باشید تا اعتماد آنان نیز جلب شود.
جلب اعتماد را باید همیشه سرلوحه کار خود قرار دهید تا همیشه نزد آنان یک حساب عاطفی قوی داشته باشید. لذا سعی کنید همواره در زمینه های مختلف اعتماد دیگران را نسبت به خود افزایش دهید برای اینکار باید اصول انضباطی رفتاری را رعایت کنید. به منافع کوتاه مدت توجهی نداشته باشید روی منافع بلند مدت سرمایه گذاری کنید.
الگوهای رفتاری کارکنان و رییس خود را به خوبی شناسایی نمایید. الگوهای روانی و رفتاری آنها نقش بسیار مهمی در موفقیت شما در متقاعد کردن آنان دارد.
متقاعد کردن دیگران یکی دیگر از مهارتهای پایه ای و مهم مدیریت است. مدیران از این طریق میتوانند خواسته های خود را بدون مقاومت از سوی دیگران مطرح و نتیجه مثبت بگیرند. در صورتیکه نتوانید این مهارت را بیاموزید مجبور میشوید برای انجام خواسته هایتان متوسل به دستور دادن شوید.
برای متقاعد سازی کارکنان تان اول باید خودتان در مورد خواسته تان متقاعد شده باشید سپس اقدام به متقاعد کردن دیگران نمایید در غیر اینصورت نمی توانید دیگران را وادار به کاری کنید که خودتان به آن اعتقاد ندارید. برای اینکار ابتدا با خودتان خلوت کنید و ببینید چقدر به خواسته تان اعتقاد دارید؟ و خواسته ای را که دارید خودتان قبول دارید یا خیر؟
در مرحله بعد نیازمند به پذیرفته شدن از سوی آنان و جلب اعتماد آنان دارید. در راستای اینکار ضروری است که ارتباط و تفاهم خوبی با آنان داشته باشید تا اعتماد آنان نیز جلب شود.
جلب اعتماد را باید همیشه سرلوحه کار خود قرار دهید تا همیشه نزد آنان یک حساب عاطفی قوی داشته باشید. لذا سعی کنید همواره در زمینه های مختلف اعتماد دیگران را نسبت به خود افزایش دهید برای اینکار باید اصول انضباطی رفتاری را رعایت کنید. به منافع کوتاه مدت توجهی نداشته باشید روی منافع بلند مدت سرمایه گذاری کنید.
الگوهای رفتاری کارکنان و رییس خود را به خوبی شناسایی نمایید. الگوهای روانی و رفتاری آنها نقش بسیار مهمی در موفقیت شما در متقاعد کردن آنان دارد.
✳️ارتباطات حرفه ای
رانکن یکی از پژوهشگران علم ارتباطات درمطالعه ای به این نتیجه رسید که حدود70% از زمان بیداری افراد به شرح زیر در ارتباطات می گذرد:
گوش دادن 42%
سخن گفتن 32%
خواندن 15%
نوشتن 11%
می توان گفت گوش دادن اساس ارتباطات بین اشخاص است واگربه درستی انجام نگیرد ارتباط ناقص خواهدبود و این مهارتی است که اکثر ما در آن احتیاج زیادی به تقویت داریم!
"كيت ديويس" ده دستور را براي بهبود گوش دادن توصيه كرده است:
1- صحبت كردن را متوقف كنيد
2- گوينده را راحت بگذاريد
3- به گوينده نشان دهيد كه ميخواهيد گوش كنيد
4- حواستان را جمع كنيد
5- با گوينده همدردي كنيد
6- شكيبا باشيد
7- عصباني نشويد
8- در بحث و انتقاد سخت گيري نكنيد
9- سوال كنيد
10- صحبت كردن را متوقف کنید.
رانکن یکی از پژوهشگران علم ارتباطات درمطالعه ای به این نتیجه رسید که حدود70% از زمان بیداری افراد به شرح زیر در ارتباطات می گذرد:
گوش دادن 42%
سخن گفتن 32%
خواندن 15%
نوشتن 11%
می توان گفت گوش دادن اساس ارتباطات بین اشخاص است واگربه درستی انجام نگیرد ارتباط ناقص خواهدبود و این مهارتی است که اکثر ما در آن احتیاج زیادی به تقویت داریم!
"كيت ديويس" ده دستور را براي بهبود گوش دادن توصيه كرده است:
1- صحبت كردن را متوقف كنيد
2- گوينده را راحت بگذاريد
3- به گوينده نشان دهيد كه ميخواهيد گوش كنيد
4- حواستان را جمع كنيد
5- با گوينده همدردي كنيد
6- شكيبا باشيد
7- عصباني نشويد
8- در بحث و انتقاد سخت گيري نكنيد
9- سوال كنيد
10- صحبت كردن را متوقف کنید.
✳️شرکت های هوشمند سال ٢٠١٦
💢سردبیران «Technology Review» ، وابسته به مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) ، هر ساله ۵۰ شرکت هوشمند دنیا را شناسایی کرده و در وبسایت خود معرفی میکنند.
وجه تمایز این شرکتها، ادغام فناوریهای نوآورانه و طرح تجاری کارامد است.آنها در راه ایجاد فرصتهای جدید هوشمند هستند!
⭕️در این مطلب به سراغ ۵ مورد اول این لیست رفته و ۵ شرکت هوشمند دنیا را به شما معرفی خواهیم کرد.
✳️ آمازون (Amazon)
ویژگی برجسته و شگفتانگیز این شرکت، موفقیتش در سرویس پردازش صدای «الکسا» است. با استفاده از الکسا میتوانید در وب جستجو کنید، موسیقی پخش کنید و حتی نور و حرارت منزل خود را تنها با صحبت کردن تنظیم کنید!
✳️بایدو (Baidu)
این شرکت در سال ۲۰۱۵ خبر توسعه یک موتور تشخیص صدا به نام «دیپ اسپیچ ۲» را منتشر کرد. دیپ اسپیچ ۲ از روش یادگیری عمیق (Deep Learning) برای تشخیص کلمات استفاده میکند و دقت آن گاهی از یک انسان بیشتر است!
✳️ایلومینا (Illumina)
بزرگترین شرکت توالی سنجی دی.ان.ای، امیدوارانه در حال گسترش فناوریاش در زمینه تشخیص بیماری است. این فناوری میتواند بسیاری از انواع سرطان را قبل از بروز علائم آنها تشخیص دهد!
✳️ تسلا موتورز (Tesla Motors)
امسال این شرکت در زمینه فناوری هدایت خودکار خود میدرخشد! بر اساس گفتههای مؤسس این شرکت، ایلان ماسک، احتمال تصادف رانندگان با استفاده از سیستم هدایت خودکار تسلا، ۵۰ درصد کاهش مییابد.
✳️آکویون انرژی (Aquion Energy)
آکویون در حال افزایش سرمایه با استفاده از باتریهای نوآورانه خود است و به یک استارتآپ موفق در یک صنعت سخت تبدیل شده است.در میان سرمایهگذاران آکویون، افراد و شرکتهای سرشناسی چون «بیل گیتس» ، «کلینر پارکینس کوفیلد بایرز» ، «شل» و «توتال» به چشم میخورد.
💢سردبیران «Technology Review» ، وابسته به مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) ، هر ساله ۵۰ شرکت هوشمند دنیا را شناسایی کرده و در وبسایت خود معرفی میکنند.
وجه تمایز این شرکتها، ادغام فناوریهای نوآورانه و طرح تجاری کارامد است.آنها در راه ایجاد فرصتهای جدید هوشمند هستند!
⭕️در این مطلب به سراغ ۵ مورد اول این لیست رفته و ۵ شرکت هوشمند دنیا را به شما معرفی خواهیم کرد.
✳️ آمازون (Amazon)
ویژگی برجسته و شگفتانگیز این شرکت، موفقیتش در سرویس پردازش صدای «الکسا» است. با استفاده از الکسا میتوانید در وب جستجو کنید، موسیقی پخش کنید و حتی نور و حرارت منزل خود را تنها با صحبت کردن تنظیم کنید!
✳️بایدو (Baidu)
این شرکت در سال ۲۰۱۵ خبر توسعه یک موتور تشخیص صدا به نام «دیپ اسپیچ ۲» را منتشر کرد. دیپ اسپیچ ۲ از روش یادگیری عمیق (Deep Learning) برای تشخیص کلمات استفاده میکند و دقت آن گاهی از یک انسان بیشتر است!
✳️ایلومینا (Illumina)
بزرگترین شرکت توالی سنجی دی.ان.ای، امیدوارانه در حال گسترش فناوریاش در زمینه تشخیص بیماری است. این فناوری میتواند بسیاری از انواع سرطان را قبل از بروز علائم آنها تشخیص دهد!
✳️ تسلا موتورز (Tesla Motors)
امسال این شرکت در زمینه فناوری هدایت خودکار خود میدرخشد! بر اساس گفتههای مؤسس این شرکت، ایلان ماسک، احتمال تصادف رانندگان با استفاده از سیستم هدایت خودکار تسلا، ۵۰ درصد کاهش مییابد.
✳️آکویون انرژی (Aquion Energy)
آکویون در حال افزایش سرمایه با استفاده از باتریهای نوآورانه خود است و به یک استارتآپ موفق در یک صنعت سخت تبدیل شده است.در میان سرمایهگذاران آکویون، افراد و شرکتهای سرشناسی چون «بیل گیتس» ، «کلینر پارکینس کوفیلد بایرز» ، «شل» و «توتال» به چشم میخورد.
✳️پرفسور هارولد کرزنر مدیرعامل موسسه بین المللی مدیریت پروژه IILبا تالیف ییش از یکصد و چهل کتاب و مقاله و آموزش بیش از دویست هزار نفر در سطح دنیا بی شک از نام آورترین شخصیت های مدیریت پروژه دنیاست.
در نشریه اخیر موسسه IIL، دکتر کرزنر نکات زیر را به مدیران و رهروان مسیر مدیریت پروژه ها گوشزد نموده است:
1- در سازمان خود بر روی یک متدولوژی مدیریت پروژه توافق نموده و همیشه آن را به کار ببرید.
2- فلسفه ای که شرکت را به سمت تعالی و بلوغ پروژه هدایت می کند بکار بسته و آن را با افراد دیگر نیز مطرح نماید.
3- نسبت به توسعه طرح های موثر در شروع هر پروژه متعهد باشید.
4- تغییرات محدوده کاررا با تعهد به اهداف واقع بینانه حداقل سازید.
5- بدانید مدیریت هزینه و برنامه ی زمانی 2 جزء لاینفک هستند.
6- فرد مناسبی را به عنوان مدیر پروژه انتخاب کنید.
7- افراد اجرایی را به اطلاعات حامی پروژه مجهز سازید نه اطلاعات مدیریت پروژه.
8- میزان درگیری و پشتیبانی رده سرپرستی پروژه را تقویت نمائید.
9- بجای تمرکز بر روی منابع بر اقلام تحویل دادنی پروژه متمرکز شوید.
10 ارتباط و همکاری موثر داشته باشید، و برای کسب سریع درجه بلوغ و بالندگی به مدیریت پروژه اعتماد کنید.
11- شناخت برای موفقیت پروژه را با تمامی افراد مدیریت پروژه و رده سرپرستی پروژه به اشتراک گذارید.
12- نیاز به جلسات غیر سازنده را از بین ببرید.
13- بر شناسائی و حل سریع و اقتصادی مشکلات متمرکز شوید.
14- میزان پیشرفت را به صورت مرتب و دوره ای اندازه گیری نمایید.
15- از نرم افزار مدیریت پروژه صرفاٌ به عنوان یک ابزار استفاده کنید نه به عنوان جانشینی برای سیستم یا برنامه ریزی پروژه و یا مهارت های فردی.
16- یک برنامه آموزشی برای تمام کارکنان همراه با دوره های به روزآوری بر مبنای مستند سازی دروس یادگیری شده پایه گذاری نمایید.
در نشریه اخیر موسسه IIL، دکتر کرزنر نکات زیر را به مدیران و رهروان مسیر مدیریت پروژه ها گوشزد نموده است:
1- در سازمان خود بر روی یک متدولوژی مدیریت پروژه توافق نموده و همیشه آن را به کار ببرید.
2- فلسفه ای که شرکت را به سمت تعالی و بلوغ پروژه هدایت می کند بکار بسته و آن را با افراد دیگر نیز مطرح نماید.
3- نسبت به توسعه طرح های موثر در شروع هر پروژه متعهد باشید.
4- تغییرات محدوده کاررا با تعهد به اهداف واقع بینانه حداقل سازید.
5- بدانید مدیریت هزینه و برنامه ی زمانی 2 جزء لاینفک هستند.
6- فرد مناسبی را به عنوان مدیر پروژه انتخاب کنید.
7- افراد اجرایی را به اطلاعات حامی پروژه مجهز سازید نه اطلاعات مدیریت پروژه.
8- میزان درگیری و پشتیبانی رده سرپرستی پروژه را تقویت نمائید.
9- بجای تمرکز بر روی منابع بر اقلام تحویل دادنی پروژه متمرکز شوید.
10 ارتباط و همکاری موثر داشته باشید، و برای کسب سریع درجه بلوغ و بالندگی به مدیریت پروژه اعتماد کنید.
11- شناخت برای موفقیت پروژه را با تمامی افراد مدیریت پروژه و رده سرپرستی پروژه به اشتراک گذارید.
12- نیاز به جلسات غیر سازنده را از بین ببرید.
13- بر شناسائی و حل سریع و اقتصادی مشکلات متمرکز شوید.
14- میزان پیشرفت را به صورت مرتب و دوره ای اندازه گیری نمایید.
15- از نرم افزار مدیریت پروژه صرفاٌ به عنوان یک ابزار استفاده کنید نه به عنوان جانشینی برای سیستم یا برنامه ریزی پروژه و یا مهارت های فردی.
16- یک برنامه آموزشی برای تمام کارکنان همراه با دوره های به روزآوری بر مبنای مستند سازی دروس یادگیری شده پایه گذاری نمایید.
✳️آنچه مدیران منابع انسانی باید بدانند!؟
مدیران منابع انسانی خواستار آنند که فردی مورد اعتماد نزد مدیرعامل خود به حساب آیند، آنها باید از برخی مسائل مربوط به رییس خود حتماً آگاه باشند تا فردی موفق در کار خود به حساب آیند.
1. مدیران عامل نسبت به تمام مسائلی که در حیطه کاری آنها رخ میدهد، آگاه نیستند.
هیچ مدیرعاملی زمان کافی برای خواندن همه روزنامهها و نشریات تجاری ندارد. این کمبود زمان به احتمال زیاد منشأ اصلی ناامیدی و درماندگی است؛ زیرا مدیران عامل همیشه تشنه ایدهها و اطلاعات جدید در مورد رقبای خود هستند. چنانچه شما مطلبی را درمورد شرکت دیگر میخوانید که مهم است، تصور نکنید که رییس شما هم آن را خوانده است؛ این خبر را به او منتقل کنید.
همچنین با فرض اینکه مدیرعامل نظرات و اطلاعات شما را تنها در ارتباط با مسائل منابع انسانی میخواهد، خود را دست کم نگیرید. نظرات خود را که کاملاً برخاسته از دانش و تجربیاتتان است، پیشنهاد دهید و با او مشورت کنید. به قول میسینگر «شما باید به مدیرعامل خود کمک کنید از افق دید بالاتری به مسائل نگاه کند.»
2. مدیران عامل از جلسات منابع انسانی هراس دارند.
پاداش و مزایا درصد زیادی از بودجه شرکتها را شامل میشود و شما به عنوان مدیر بخش منابع انسانی نماینده همه کارمندان برای گرفتن این مطالبات هستید. باید طرح این جلسات و گفتوگو در مورد آن به دقت و در زمان مناسب انجام شود. همچنین مطرح کردن مسائل دشوار و مشکلات کارکنان مسئولیت شما است. رییس شما ممکن است از بیان این انتقادها در دفترش خوشش نیاید؛ اما شما میتوانید با پیشنهاد شیوههایی برای کاهش هزینهها یا بهبود بهره وری سازمانی، نگرانی او را کاهش دهید.
3. مدیران عامل نمیخواهند برای شما تصمیم بگیرند.
این نگرش که «عذرخواهی آسانتر از اجازه خواستن است» در بسیاری از موقعیتهایی که حساسیت زیادی ندارد، کاربرد دارد. در تصمیمگیریهایتان قرار نیست چشم به مدیرعامل خود داشته باشید، شما میتوانید اعتماد به نفس را در تواناییهای خود نشان دهید.
مدیرعاملها تمایل دارند با افرادی کار کنند که جرات دارند از قضاوتهای خود بهره بگیرند. چنانچه نیاز داشته باشید که مسائل بغرنج را با مدیرعامل خود درمیان بگذارید، ابتدا مسائل را بر حسب ریسکهای موجود و درجه اهمیت چارچوببندی کنید.
4. مدیران عامل تمایل دارند در مورد فراز و فرودهای سازمان خود بیشتر بدانند.
مدیران عامل بیشتر وقت خود را صرف پرداختن به امور مشتریان میکنند و نتیجه آن میتواند عدم دسترسی به وضعیت کلی سازمان باشد. به گفته میسینگر، «گاهی اوقات، مدیران منابع انسانی باید به مدیرعامل بگویند «کمتر رویاپردازی کند و واقع بین باشد».
این گاهی اوقات به معنی درمیان گذاشتن اطلاعاتی درباره زندگی شخصی کارکنان و اطلاعرسانی به مدیرعامل درباره برنامههای کار متناقض است که ممکن است در درون سازمان شکل گرفته باشد. هنگام مشورت دادن، باید هدفتان بیان واقعیتها و پیشنهادهایی تدبیرگرانه وهوشیارانه باشد.
5. مدیران عامل به شما نخواهند گفت که چه کسانی بیشتر مورد توجه او هستند.
هنگامی که در مورد مدیران دیگر با مدیر عامل بحث و گفتوگو میکنید، به خاطر داشته باشید ممکن است آنگونه که فکر میکنید از همه چیز باخبر نباشید. برای حفاظت از خود، هنگام ارائه اطلاعات درباره مدیران اجرایی تا آنجا که ممکن است صادق و غیراحساسی باشید؛ به خصوص اگر عملکرد آنها تحت ارزیابی شما است.
مدیران منابع انسانی خواستار آنند که فردی مورد اعتماد نزد مدیرعامل خود به حساب آیند، آنها باید از برخی مسائل مربوط به رییس خود حتماً آگاه باشند تا فردی موفق در کار خود به حساب آیند.
1. مدیران عامل نسبت به تمام مسائلی که در حیطه کاری آنها رخ میدهد، آگاه نیستند.
هیچ مدیرعاملی زمان کافی برای خواندن همه روزنامهها و نشریات تجاری ندارد. این کمبود زمان به احتمال زیاد منشأ اصلی ناامیدی و درماندگی است؛ زیرا مدیران عامل همیشه تشنه ایدهها و اطلاعات جدید در مورد رقبای خود هستند. چنانچه شما مطلبی را درمورد شرکت دیگر میخوانید که مهم است، تصور نکنید که رییس شما هم آن را خوانده است؛ این خبر را به او منتقل کنید.
همچنین با فرض اینکه مدیرعامل نظرات و اطلاعات شما را تنها در ارتباط با مسائل منابع انسانی میخواهد، خود را دست کم نگیرید. نظرات خود را که کاملاً برخاسته از دانش و تجربیاتتان است، پیشنهاد دهید و با او مشورت کنید. به قول میسینگر «شما باید به مدیرعامل خود کمک کنید از افق دید بالاتری به مسائل نگاه کند.»
2. مدیران عامل از جلسات منابع انسانی هراس دارند.
پاداش و مزایا درصد زیادی از بودجه شرکتها را شامل میشود و شما به عنوان مدیر بخش منابع انسانی نماینده همه کارمندان برای گرفتن این مطالبات هستید. باید طرح این جلسات و گفتوگو در مورد آن به دقت و در زمان مناسب انجام شود. همچنین مطرح کردن مسائل دشوار و مشکلات کارکنان مسئولیت شما است. رییس شما ممکن است از بیان این انتقادها در دفترش خوشش نیاید؛ اما شما میتوانید با پیشنهاد شیوههایی برای کاهش هزینهها یا بهبود بهره وری سازمانی، نگرانی او را کاهش دهید.
3. مدیران عامل نمیخواهند برای شما تصمیم بگیرند.
این نگرش که «عذرخواهی آسانتر از اجازه خواستن است» در بسیاری از موقعیتهایی که حساسیت زیادی ندارد، کاربرد دارد. در تصمیمگیریهایتان قرار نیست چشم به مدیرعامل خود داشته باشید، شما میتوانید اعتماد به نفس را در تواناییهای خود نشان دهید.
مدیرعاملها تمایل دارند با افرادی کار کنند که جرات دارند از قضاوتهای خود بهره بگیرند. چنانچه نیاز داشته باشید که مسائل بغرنج را با مدیرعامل خود درمیان بگذارید، ابتدا مسائل را بر حسب ریسکهای موجود و درجه اهمیت چارچوببندی کنید.
4. مدیران عامل تمایل دارند در مورد فراز و فرودهای سازمان خود بیشتر بدانند.
مدیران عامل بیشتر وقت خود را صرف پرداختن به امور مشتریان میکنند و نتیجه آن میتواند عدم دسترسی به وضعیت کلی سازمان باشد. به گفته میسینگر، «گاهی اوقات، مدیران منابع انسانی باید به مدیرعامل بگویند «کمتر رویاپردازی کند و واقع بین باشد».
این گاهی اوقات به معنی درمیان گذاشتن اطلاعاتی درباره زندگی شخصی کارکنان و اطلاعرسانی به مدیرعامل درباره برنامههای کار متناقض است که ممکن است در درون سازمان شکل گرفته باشد. هنگام مشورت دادن، باید هدفتان بیان واقعیتها و پیشنهادهایی تدبیرگرانه وهوشیارانه باشد.
5. مدیران عامل به شما نخواهند گفت که چه کسانی بیشتر مورد توجه او هستند.
هنگامی که در مورد مدیران دیگر با مدیر عامل بحث و گفتوگو میکنید، به خاطر داشته باشید ممکن است آنگونه که فکر میکنید از همه چیز باخبر نباشید. برای حفاظت از خود، هنگام ارائه اطلاعات درباره مدیران اجرایی تا آنجا که ممکن است صادق و غیراحساسی باشید؛ به خصوص اگر عملکرد آنها تحت ارزیابی شما است.
✳️گروه بندی مشتریان
✔️ ۱- سفیر (AMBASSADOR)
مشتریانی که فعالانه به ترویج،تبلیغ و تعریف شما می پردازند. به مطبوعات نامه می نویسند. شما را به دیگران توصیه می کنند و با دادن کارت ویزیت شما به دیگران از آنها می خواهند که با شما کارکنند. این نوع مشتریان،خود را شریک شما می دانند و شعارشان این است:"بیایید آینده را با هم بسازیم".
✔️ ۲- هوادار (ADVOCATE)
با دوستان و همکاران خود از شما به نیکی و مثبت یاد می کند. صمیمانه شما را در برابر دیگران تأیید می کند و شعارش این است:"اصرار دارم با شما کار کنم".
✔️ ۳- وفادار (LOYAL)
بارها به طرف شما می آید. مکرر خرید می کند و آخرین محصولات شما را حتی با قیمت نسبتاً گران تر می خرد. برای بهبود محصولات،پیشنهاد و نظر می دهد و به سادگی به طرف رقبایتان نمی رود. شعار او چنین است:
"ترجیح می دهم ارتباطم را با شما حفظ کنم".
✔️ ۴- آشنا (ACQUAINTANCE)
از شما چیزهایی شنیده اما عقیده محکمی ندارد. اگر محصولتان مناسب باشد،ممکن است از شما بخرد و به سادگی امکان دارد از رقیب شما خریداری کند. شعارش این است:"می دانم هستید. با شما آشنا هستم".
✔️ ۵- بیگانه (STRANGER)
ایده و نظری در مورد شما ندارد:"بین شما و دیگران تفاوتی نمی بینم".
✔️ ۶- دلخور (SULKY)
قصد ندارد دیگر با شما کار کند:"به شما اعتماد ندارم و دیگر نمی خواهم با شما کار کنم". . . چه بد!
✔️ ۷- عصبانی (ANGRY)
تجربه بدی از شما دارد و به شدت و فعالانه شما را رد می کند. به شعار او دقت کنید:
"شما به من ضربه زده اید. شما نمی توانید جبران کنید".
✔️ ۸- قاتل (TERRORIST)
این آخری واقعاً خطرناک است. پای یک قاتل در میان است! مصمم است شهرت شما را خدشه دار کند. شعارش این چنین است:"در جستجوی انتقام هستم. دیگران را از انجام هر کار مثبتی برای شما دلسرد می کنم".
✔️ ۱- سفیر (AMBASSADOR)
مشتریانی که فعالانه به ترویج،تبلیغ و تعریف شما می پردازند. به مطبوعات نامه می نویسند. شما را به دیگران توصیه می کنند و با دادن کارت ویزیت شما به دیگران از آنها می خواهند که با شما کارکنند. این نوع مشتریان،خود را شریک شما می دانند و شعارشان این است:"بیایید آینده را با هم بسازیم".
✔️ ۲- هوادار (ADVOCATE)
با دوستان و همکاران خود از شما به نیکی و مثبت یاد می کند. صمیمانه شما را در برابر دیگران تأیید می کند و شعارش این است:"اصرار دارم با شما کار کنم".
✔️ ۳- وفادار (LOYAL)
بارها به طرف شما می آید. مکرر خرید می کند و آخرین محصولات شما را حتی با قیمت نسبتاً گران تر می خرد. برای بهبود محصولات،پیشنهاد و نظر می دهد و به سادگی به طرف رقبایتان نمی رود. شعار او چنین است:
"ترجیح می دهم ارتباطم را با شما حفظ کنم".
✔️ ۴- آشنا (ACQUAINTANCE)
از شما چیزهایی شنیده اما عقیده محکمی ندارد. اگر محصولتان مناسب باشد،ممکن است از شما بخرد و به سادگی امکان دارد از رقیب شما خریداری کند. شعارش این است:"می دانم هستید. با شما آشنا هستم".
✔️ ۵- بیگانه (STRANGER)
ایده و نظری در مورد شما ندارد:"بین شما و دیگران تفاوتی نمی بینم".
✔️ ۶- دلخور (SULKY)
قصد ندارد دیگر با شما کار کند:"به شما اعتماد ندارم و دیگر نمی خواهم با شما کار کنم". . . چه بد!
✔️ ۷- عصبانی (ANGRY)
تجربه بدی از شما دارد و به شدت و فعالانه شما را رد می کند. به شعار او دقت کنید:
"شما به من ضربه زده اید. شما نمی توانید جبران کنید".
✔️ ۸- قاتل (TERRORIST)
این آخری واقعاً خطرناک است. پای یک قاتل در میان است! مصمم است شهرت شما را خدشه دار کند. شعارش این چنین است:"در جستجوی انتقام هستم. دیگران را از انجام هر کار مثبتی برای شما دلسرد می کنم".
✳️سندروم علاقه به درب های باز
مردی را می شناسم که سه کاندیدا برای ازدواج دارد و می تواند تصور کند که با هر یک از آن ها تشکیل خانواده بدهد. با این حال او جرات انتخاب ندارد. به این خاطر که انتخاب یکی به معنای کنار گذاشتن دو تای دیگر برای همیشه است!
دانشجویی بین ادامه دادن رشته کامپیوتر یا ادبیات یا جامعه شناسی مردد است او همه آن ها را دوست دارد در کلاس های همه شان شرکت می کند و وقتش را بین همه آن ها تقسیم می کند.او احساس می کند اینطوری همه گزینه ها را خواهد داشت و اینطور برایش بهتر است.
مادری فرزندش را به کلاس شنا، پیانو، ژیمناستیک، نقاشی، سفال گری و زبان می فرستند. حتی خود مادر هم می داند که امکان ندارد فرزندش در همه موفق شود اما فکر می کند شاید روزی به کارش آمد.
همه ما سعی میکنیم تا جاییکه ممکنست تمام گزینه ها را باز باقی بگذاریم. اما معمولا هیچ کدام را هم به نتیجه نمیرسانیم و مقدار زیادی زمان و انرژی هدر می دهیم. به همین خاطر است که امروزه با این همه گزینه های زیادی که داریم معمولا از قدیمی ها عقب تر هستیم.
دو رفتارشناس با اختراع یک بازی کامپیوتری که این شرایط را تقیلد می کند این رفتار غیرمنطقی را مطالعه کردند. بازی به این صورتست که در ابتدای بازی با سه درب مواجهید. که با کلیک کردن در را باز و وارد اتاقی می شوید. در اتاق می توانید با کلیک کردن داخل اتاق امتیاز بدست بیاورید یا با کلیک کردن روی درِ داخل اتاق به اتاق دیگری بروید. باید حواستان باشد که تعداد محدودی می توانید کلیک کنید(زمان و انرژی محدود در زندگی). و اگر درِ اتاقی را باز کرده باشید و به آن نروید به تدریج درش بسته می شود(از دست دادن یک گزینه به تدریج با بی توجهی). در مجموع سه اتاق بیشتر وجود ندارد و بازی طوری طراحی شده که یکی از اتاق ها به طور متوسط امتیاز بیشتری نصیب شما میکند.
بهترین استراتژی این است که پس از بررسی چند گزینه محدود، در اتاقی بمانیم و مابقی کلیک ها را مصرف کنیم که به طور متوسط بیشترین امتیاز را می دهد. اما رفتار کاربران متفاوت بود: آن ها سراسیمه تا جایی که می توانستند درهای بیشتری را باز می کردند و زمانی که دری در حال بسته شدن بودن سعی می کردند با صرف یک کلیک آن را باز نگه دارند. این رفتار حتی زمانی که جریمه باز نگه داشتن یک در بیش از یک کلیک شد، تغییری نکرد. وقتی از آن ها پرسیده شد که چرا اینکار را می کنند آن ها پاسخ می دادند:" ممکن است در آینده به دردم بخورد" در صورتی که آن ها هرگز به آن آینده نمی رسیدند و قبل از آن که بتوانند از آن اتاق آن طور که باید استفاده کنند کلیک هایشان تمام می شد. روانشناسان اما نتیجه گرفتند دلیل اصلی باز نگه داشتنِ در این است که افراد نمی خواهند سختی و دردِ بسته شدن یک در را تحمل کنند.
ما همواره میخواهیم در آنِ واحد کارهای زیادی را بکنیم، از هیچ امکانی نمی گذریم و میخواهیم همه گزینه ها را با هم داشته باشیم. این امر به سادگی می تواند موفقیت ما را نابود کند. باید یاد بگیریم درها را ببندیم حتی اگر اینکار برایمان سخت باشد.
🔎⭕️تحلیل و تجویز راهبردی:
این مساله هم در زندگی شخصی مصداق دارد هم در اداره سازمان و هم در کشورداری. در هر سه زمینه می بینیم که خانواده ها، مدیران سازمان ها و مدیران ارشد کشور نشانه های این سندروم را دارند. همه می خواهند تا جای ممکن تمام گزینه ها، فعال باشد. اصولا یکی از آموزه های تفکر استراتژيک این است که باید دایره انتخاب ها را وسعت داد و باید گزینه های متعدد داشت اما این تعدد، هم مرز و محدودیت دارد. اگر تعداد گزینه ها بالا رفت، توان تحلیلی و همچنین منابع فعال نگه داشتن آن گزینه ها، پراکنده و غیرموثر می شود. خب چه باید کرد؟ خلوت کنید و تمرکز! آنگاه به 4سوال پاسخ دهید.
الف: من می توانم همزمان چند گزینه را به صورت بهینه فعال نگه دارم.
ب) گزینه های به وضوح بهینه کدامند که همان اول انتخاب کنم و گزینه های به وضوح نابهینه کدامند که همان اول حذف کنم. کارهایی که در زندگی نباید بکنی را بنویس. یک بار خوب فکر کن و تصمیمت را بگیر که سراغ چه چیزهایی، حتی اگر فرصتش بود، نروی.
ج) از بین گزینه های (درب های باز) باقی مانده چه تعداد را با چه معیارهایی باید ببندم که به میزان تعداد گزینه های مطلوب (درب های باز) برسم.
د) و از همه مهم تر الان باید روی کدام گزینه ها، «متمرکز» شوم و کدام گزینه ها را صرفا به عنوان یک کار جانبی فعال و باز نگاه دارم.
☑️⭕️به خاطر بسپاریم: بیشتر درها ارزش وارد شدن ندارند،حتی اگر بنظربرسد چرخاندن دسته در بسیار ساده است.
مردی را می شناسم که سه کاندیدا برای ازدواج دارد و می تواند تصور کند که با هر یک از آن ها تشکیل خانواده بدهد. با این حال او جرات انتخاب ندارد. به این خاطر که انتخاب یکی به معنای کنار گذاشتن دو تای دیگر برای همیشه است!
دانشجویی بین ادامه دادن رشته کامپیوتر یا ادبیات یا جامعه شناسی مردد است او همه آن ها را دوست دارد در کلاس های همه شان شرکت می کند و وقتش را بین همه آن ها تقسیم می کند.او احساس می کند اینطوری همه گزینه ها را خواهد داشت و اینطور برایش بهتر است.
مادری فرزندش را به کلاس شنا، پیانو، ژیمناستیک، نقاشی، سفال گری و زبان می فرستند. حتی خود مادر هم می داند که امکان ندارد فرزندش در همه موفق شود اما فکر می کند شاید روزی به کارش آمد.
همه ما سعی میکنیم تا جاییکه ممکنست تمام گزینه ها را باز باقی بگذاریم. اما معمولا هیچ کدام را هم به نتیجه نمیرسانیم و مقدار زیادی زمان و انرژی هدر می دهیم. به همین خاطر است که امروزه با این همه گزینه های زیادی که داریم معمولا از قدیمی ها عقب تر هستیم.
دو رفتارشناس با اختراع یک بازی کامپیوتری که این شرایط را تقیلد می کند این رفتار غیرمنطقی را مطالعه کردند. بازی به این صورتست که در ابتدای بازی با سه درب مواجهید. که با کلیک کردن در را باز و وارد اتاقی می شوید. در اتاق می توانید با کلیک کردن داخل اتاق امتیاز بدست بیاورید یا با کلیک کردن روی درِ داخل اتاق به اتاق دیگری بروید. باید حواستان باشد که تعداد محدودی می توانید کلیک کنید(زمان و انرژی محدود در زندگی). و اگر درِ اتاقی را باز کرده باشید و به آن نروید به تدریج درش بسته می شود(از دست دادن یک گزینه به تدریج با بی توجهی). در مجموع سه اتاق بیشتر وجود ندارد و بازی طوری طراحی شده که یکی از اتاق ها به طور متوسط امتیاز بیشتری نصیب شما میکند.
بهترین استراتژی این است که پس از بررسی چند گزینه محدود، در اتاقی بمانیم و مابقی کلیک ها را مصرف کنیم که به طور متوسط بیشترین امتیاز را می دهد. اما رفتار کاربران متفاوت بود: آن ها سراسیمه تا جایی که می توانستند درهای بیشتری را باز می کردند و زمانی که دری در حال بسته شدن بودن سعی می کردند با صرف یک کلیک آن را باز نگه دارند. این رفتار حتی زمانی که جریمه باز نگه داشتن یک در بیش از یک کلیک شد، تغییری نکرد. وقتی از آن ها پرسیده شد که چرا اینکار را می کنند آن ها پاسخ می دادند:" ممکن است در آینده به دردم بخورد" در صورتی که آن ها هرگز به آن آینده نمی رسیدند و قبل از آن که بتوانند از آن اتاق آن طور که باید استفاده کنند کلیک هایشان تمام می شد. روانشناسان اما نتیجه گرفتند دلیل اصلی باز نگه داشتنِ در این است که افراد نمی خواهند سختی و دردِ بسته شدن یک در را تحمل کنند.
ما همواره میخواهیم در آنِ واحد کارهای زیادی را بکنیم، از هیچ امکانی نمی گذریم و میخواهیم همه گزینه ها را با هم داشته باشیم. این امر به سادگی می تواند موفقیت ما را نابود کند. باید یاد بگیریم درها را ببندیم حتی اگر اینکار برایمان سخت باشد.
🔎⭕️تحلیل و تجویز راهبردی:
این مساله هم در زندگی شخصی مصداق دارد هم در اداره سازمان و هم در کشورداری. در هر سه زمینه می بینیم که خانواده ها، مدیران سازمان ها و مدیران ارشد کشور نشانه های این سندروم را دارند. همه می خواهند تا جای ممکن تمام گزینه ها، فعال باشد. اصولا یکی از آموزه های تفکر استراتژيک این است که باید دایره انتخاب ها را وسعت داد و باید گزینه های متعدد داشت اما این تعدد، هم مرز و محدودیت دارد. اگر تعداد گزینه ها بالا رفت، توان تحلیلی و همچنین منابع فعال نگه داشتن آن گزینه ها، پراکنده و غیرموثر می شود. خب چه باید کرد؟ خلوت کنید و تمرکز! آنگاه به 4سوال پاسخ دهید.
الف: من می توانم همزمان چند گزینه را به صورت بهینه فعال نگه دارم.
ب) گزینه های به وضوح بهینه کدامند که همان اول انتخاب کنم و گزینه های به وضوح نابهینه کدامند که همان اول حذف کنم. کارهایی که در زندگی نباید بکنی را بنویس. یک بار خوب فکر کن و تصمیمت را بگیر که سراغ چه چیزهایی، حتی اگر فرصتش بود، نروی.
ج) از بین گزینه های (درب های باز) باقی مانده چه تعداد را با چه معیارهایی باید ببندم که به میزان تعداد گزینه های مطلوب (درب های باز) برسم.
د) و از همه مهم تر الان باید روی کدام گزینه ها، «متمرکز» شوم و کدام گزینه ها را صرفا به عنوان یک کار جانبی فعال و باز نگاه دارم.
☑️⭕️به خاطر بسپاریم: بیشتر درها ارزش وارد شدن ندارند،حتی اگر بنظربرسد چرخاندن دسته در بسیار ساده است.
✳️7 ویژگی کارکردی مدیران موفق
🅾مشارکت فکری کارکنان
شما به عنوان مدیر ، درگیر مسائل کلان شرکت هستید و این ، از توجه به جزئیاتی که گاه بسیار مهم هم هستند غافل تان می کند.
بنابراین زمانی را به گوش کردن به صحبت های کارکنان خود اختصاص دهید. از آنها سوالاتی درباره کارهای شرکت و وظایف شان بپرسید و با اشتیاق گوش کنید، حتی اگر کارمندتان حرف مهیجی برای گفتن نداشته باشد.
ممکن است از شنیدن برخی واقعیت های درون شرکت متحیر شوید و برای آنها تصمیمات جدید بگیرید.
این فکر که چون شما رئیس هستید پس از همه بیشتر می دانید ، می تواند نقطه شروع فروپاشی شرکت شما باشد زیرا ممکن است یکی از کارمندان تان چیزی بداند که شما نمی دانید و اتفاقاً بسیار هم استراتژیک است ؛ همه را در نظر بگیرید.
🅾 360 درجه یاد بگیرید و هرگز فارغ التحصیل نشوید
حتی اگر بالاترین مدرک دانشگاهی را هم دارید، باز هم از یاد گرفتن غفلت نکنید. مدیری که خود را از آموختن بی نیاز بداند ، به زودی متوجه خواهد شد که رقبا با سرعت از او و شرکتش سبقت می گیرند.
یادگیری تا 360 درجه و تمام وجه باشد و بکوشید از هر که می توانید یاد بگیرید. در دوره های کوتاه مدت ثبت نام کنید، کتاب های روز را ولو به اجمال بخوانید. سایت هایی که مطالب مفیدی درباره مدیریت و حرفه تان دارند را شناسایی کنید و مدام به آنها سر بزنید.
میز مدیریت برای شما ، باید در عین حال صندلی دانشگاه هم باشد.
🅾عدم شتاب در تصمیم گیری ها
مشکلات در مسیر مدیریت امری عادی است. ممکن است کارمندی شما را ناراحت کند یا شریکی خلف وعده کند یا پیمانکارتان ، تاخیر داشته باشد یا رقیب تان کاری غیراخلاقی انجام دهد و نظایر این ها.
بدترین انتخاب در این باره ، تصمیم شتاب زده است. در مواقع این چنینی ، سعی کنید بر خود مسلط باشید. با خودتان عهد ببندید که که در حالت های عصبی ، تصمیم نگیرید.
گاهی اوقات 15 دقیقه صبر کردن و بعد تصمیم گرفتن مسیر را کاملا عوض می کند. گاهی اوقات نیز باید یک یا چند روز صبر کنید و در این مدت با دیگران مشورت نمایید.
یادتان باشد که شما یک مدیر هستید و با کسی که در خیابان بر اثر واقعه ای عصبی می شود و دست به واکنش احساسی می زند فرق می کنید.
🅾 تحمل و انتقادپذيري بخشی از ویژگی های ذاتی مدیران است
کسی که مسوولیت یک واحد را بر عهده می گیرد ، باید بداند که در آن واحد - از یک کلاس درس تا یک کشور - درباره اش پچ پچ و انتقاد وجود خواهد داشت. کسی که تحمل این را ندارد که پشت سرش حرف بزنند ، اساساً نباید وارد فاز مدیریتی شود. چنین کسی اگر بخواهد با این موضوع مقابله کند باید تقریباً تمام توانش را مصروف آن کند و از وظایف اصلی اش باز بماند.
مدیر در عین حال باید به کارمندانش فرصت بدهد که در یک فضای سالم و مؤدبانه ، نقدهای خود را مطرح کنند. طبیعی است کسانی که فضای نقد را به سمت آشفته سازی امور شرکت می برند ، به خاطر مصالح عالی شرکت ، باید مهار شوند و در عین حال از آن بخش از نقدهایشان که برغم ارائه نامطلوب، درست هستند ، باید بهره برد.
🅾 واگذاری اختیارات
یک مدیر خوب ، کسی نیست که خودش همه کارها را انجام دهد ، بلکه مدیر خوب کسی است که بتواند افراد مناسب را جذب و اندک اندک کارها را به آنان محول کند و خودش به کارهای مهم تر و جدیدتر و نیز نظارت عالیه بپردازد.
اگر با واگذاری وظایف ، خروجی کار واگذاری شده از 100 به 80 می رسد ، در مقابل با آزاد شدن ظرفیت مدیر و به کار گیری آن در یک عرصه جدید که فعلاً خروجی صفر دارد ، بسیار بیش از آن 20 درصد کاهش یافته ، نتیجه خواهید گرفت. مجموعی نگاه کنید.
🅾نظام پاداش و تنبیه
کارمندانی که سخاوتمندانه بیش از وظایفی که بر روی کاغد بر عهده دارند کار می کنند ، باید با کسانی که مانند ربات به امور اداری محوله می پردازند ، تفاوت داشته باشند. همچنین بین این دو گروه و کسانی که از زیر مسوولیت در می روند نیز باید تفاوت بیشتر و عیان تری وجود داشته باشد.
نظام پاداش و تنبیه ، بی آن که دچار افراط شود - به گونه ای که کارمندان را بیش از حد متوقع سازد یا آنها را دلسرد کند - باید بخشی از ساز و کارهای مدیریتی شما باشد.
در عین حال هیچ وقت فراموش نکنید که نیروهای شما بیش و پیش از هر چیز انسان هستند و شایسته رفتار انسانی.
🅾ارزیابی دوره ای
مدیر خوب مانند یک ناخدای زیردست، باید مدام نقشه و قطب نما را در کنار خود داشته باشد تا ببینید آیا کشتی تحت مدیریت او در مسیری که تعیین شده به پیش می رود یا خیر؟ اگر جواب مثبت است ، چگونه می توان بر سرعت و قدرتش افزود و اگر منفی است ، انحراف از مسیر چقدر بوده و چرا؟ و راه های جبران و اصلاح چیست؟
حتی ممکن است در این ارزیابی های دوره ای ، به این نتیجه برسید که مسیر را اشتباه انتخاب کرده اید و باید در راهبردتان تغییر دهید.
این که ارزیابی دوره ای در چه بازه زمانی باید انجام گیرد ، بستگی به نوع کارتان دارد ولی آنچ
🅾مشارکت فکری کارکنان
شما به عنوان مدیر ، درگیر مسائل کلان شرکت هستید و این ، از توجه به جزئیاتی که گاه بسیار مهم هم هستند غافل تان می کند.
بنابراین زمانی را به گوش کردن به صحبت های کارکنان خود اختصاص دهید. از آنها سوالاتی درباره کارهای شرکت و وظایف شان بپرسید و با اشتیاق گوش کنید، حتی اگر کارمندتان حرف مهیجی برای گفتن نداشته باشد.
ممکن است از شنیدن برخی واقعیت های درون شرکت متحیر شوید و برای آنها تصمیمات جدید بگیرید.
این فکر که چون شما رئیس هستید پس از همه بیشتر می دانید ، می تواند نقطه شروع فروپاشی شرکت شما باشد زیرا ممکن است یکی از کارمندان تان چیزی بداند که شما نمی دانید و اتفاقاً بسیار هم استراتژیک است ؛ همه را در نظر بگیرید.
🅾 360 درجه یاد بگیرید و هرگز فارغ التحصیل نشوید
حتی اگر بالاترین مدرک دانشگاهی را هم دارید، باز هم از یاد گرفتن غفلت نکنید. مدیری که خود را از آموختن بی نیاز بداند ، به زودی متوجه خواهد شد که رقبا با سرعت از او و شرکتش سبقت می گیرند.
یادگیری تا 360 درجه و تمام وجه باشد و بکوشید از هر که می توانید یاد بگیرید. در دوره های کوتاه مدت ثبت نام کنید، کتاب های روز را ولو به اجمال بخوانید. سایت هایی که مطالب مفیدی درباره مدیریت و حرفه تان دارند را شناسایی کنید و مدام به آنها سر بزنید.
میز مدیریت برای شما ، باید در عین حال صندلی دانشگاه هم باشد.
🅾عدم شتاب در تصمیم گیری ها
مشکلات در مسیر مدیریت امری عادی است. ممکن است کارمندی شما را ناراحت کند یا شریکی خلف وعده کند یا پیمانکارتان ، تاخیر داشته باشد یا رقیب تان کاری غیراخلاقی انجام دهد و نظایر این ها.
بدترین انتخاب در این باره ، تصمیم شتاب زده است. در مواقع این چنینی ، سعی کنید بر خود مسلط باشید. با خودتان عهد ببندید که که در حالت های عصبی ، تصمیم نگیرید.
گاهی اوقات 15 دقیقه صبر کردن و بعد تصمیم گرفتن مسیر را کاملا عوض می کند. گاهی اوقات نیز باید یک یا چند روز صبر کنید و در این مدت با دیگران مشورت نمایید.
یادتان باشد که شما یک مدیر هستید و با کسی که در خیابان بر اثر واقعه ای عصبی می شود و دست به واکنش احساسی می زند فرق می کنید.
🅾 تحمل و انتقادپذيري بخشی از ویژگی های ذاتی مدیران است
کسی که مسوولیت یک واحد را بر عهده می گیرد ، باید بداند که در آن واحد - از یک کلاس درس تا یک کشور - درباره اش پچ پچ و انتقاد وجود خواهد داشت. کسی که تحمل این را ندارد که پشت سرش حرف بزنند ، اساساً نباید وارد فاز مدیریتی شود. چنین کسی اگر بخواهد با این موضوع مقابله کند باید تقریباً تمام توانش را مصروف آن کند و از وظایف اصلی اش باز بماند.
مدیر در عین حال باید به کارمندانش فرصت بدهد که در یک فضای سالم و مؤدبانه ، نقدهای خود را مطرح کنند. طبیعی است کسانی که فضای نقد را به سمت آشفته سازی امور شرکت می برند ، به خاطر مصالح عالی شرکت ، باید مهار شوند و در عین حال از آن بخش از نقدهایشان که برغم ارائه نامطلوب، درست هستند ، باید بهره برد.
🅾 واگذاری اختیارات
یک مدیر خوب ، کسی نیست که خودش همه کارها را انجام دهد ، بلکه مدیر خوب کسی است که بتواند افراد مناسب را جذب و اندک اندک کارها را به آنان محول کند و خودش به کارهای مهم تر و جدیدتر و نیز نظارت عالیه بپردازد.
اگر با واگذاری وظایف ، خروجی کار واگذاری شده از 100 به 80 می رسد ، در مقابل با آزاد شدن ظرفیت مدیر و به کار گیری آن در یک عرصه جدید که فعلاً خروجی صفر دارد ، بسیار بیش از آن 20 درصد کاهش یافته ، نتیجه خواهید گرفت. مجموعی نگاه کنید.
🅾نظام پاداش و تنبیه
کارمندانی که سخاوتمندانه بیش از وظایفی که بر روی کاغد بر عهده دارند کار می کنند ، باید با کسانی که مانند ربات به امور اداری محوله می پردازند ، تفاوت داشته باشند. همچنین بین این دو گروه و کسانی که از زیر مسوولیت در می روند نیز باید تفاوت بیشتر و عیان تری وجود داشته باشد.
نظام پاداش و تنبیه ، بی آن که دچار افراط شود - به گونه ای که کارمندان را بیش از حد متوقع سازد یا آنها را دلسرد کند - باید بخشی از ساز و کارهای مدیریتی شما باشد.
در عین حال هیچ وقت فراموش نکنید که نیروهای شما بیش و پیش از هر چیز انسان هستند و شایسته رفتار انسانی.
🅾ارزیابی دوره ای
مدیر خوب مانند یک ناخدای زیردست، باید مدام نقشه و قطب نما را در کنار خود داشته باشد تا ببینید آیا کشتی تحت مدیریت او در مسیری که تعیین شده به پیش می رود یا خیر؟ اگر جواب مثبت است ، چگونه می توان بر سرعت و قدرتش افزود و اگر منفی است ، انحراف از مسیر چقدر بوده و چرا؟ و راه های جبران و اصلاح چیست؟
حتی ممکن است در این ارزیابی های دوره ای ، به این نتیجه برسید که مسیر را اشتباه انتخاب کرده اید و باید در راهبردتان تغییر دهید.
این که ارزیابی دوره ای در چه بازه زمانی باید انجام گیرد ، بستگی به نوع کارتان دارد ولی آنچ