✳️چرا استراتژیهای منابع انسانی شکست میخورند؟
در اینجا میخواهیم به این موضوع بپردازیم که چرا اغلب تلاشهای پیادهسازی استراتژیهای منابع انسانی با شکست مواجه میشوند. به طور کلی میتوان هشت دلیل عمده را به عنوان دلایل عدم موفقیت یا شکت استراتژیهای منابع انسانی در بسیاری از شرکتها دانست:
١) گرایش کوتاه مدت در سازمان: از آنجایی که بسیاری از برنامههای کاربردی منابع انسانی دارای اثرات بلندمدتی هستند، اتخاذ دیدگاه کوتاهمدت به آنها به اثربخشی مدیریت منابع انسانی ضربه میزند.
٢) عدم توانایی مدیران منابع انسانی در داشتن تفکر استراتژیک: آموزش ناکافی متخصصان حرفهای منابع انسانی در مورد مدیریت عمومی و عدم توانایی آنها در اثرگذاری بر همکاران خود در دیگر واحدها، به عنوان یک مانع مهم مطرح است. به عبارت دیگر عدم شناخت کافی مدیران منابع انسانی از دیگر بخشهای کسب و کار، یکی از دلایل عمدهای است که استراتژیهای منابع انسانی با مقاومت سایر بخشهای شرکت یا کسب و کار و در نهایت با شکست مواجه میشود.
٣) فقدان تشخیص مدیریت منابع انسانی به عنوان یک وظیفه و یا کارکرد: این امر نیز سبب میشود که مدیران و متخصصان منابع انسانی نتوانند به خوبی از ایفای نقشهای خود برآیند و در نتیجه، پیادهسازی استراتژیها با موانع بزرگی مواجه میشود.
٤) فقدان همکاری میان مدیران صفی و عدم اطمینان آنها در انجام وظیفه منابع انسانی در واحد مربوط به خود: اگر به عنوان مدیران منابع انسانی در شرکت، نتوانید همکاری اثربخش و مبتنی بر اعتماد با مدیریان صفی برقرار کنید، شک نکنید که در پیادهسازی استراتژیهای منابع انسانی با مسائل بسیار مواجه خواهید شد.
٥) افزایش تمرکز بر کمّیسازی نتایج: اگر اعداد و ارقام بر کیفیت و نتایج نرم منابع انسانی اولیت پیدا کند، اجرای استراتژیهای منابع انسانی سختتر خواهد بود. اتخاذ رویکر مدیریت سخت منابع انسانی برای پیادهسازی استراتژیهای منابع انسانی سازگاری چندانی ندارد.
٦) نیاز به سرمایهگذاریهای سنگین در منابع انسانی: شک نکنید که پیادهسازی استراتژیهای منابع انسانی، نیازمند سرمایهگذاریهای مالی و غیر مالی است. اگر فکر میکنید که بدون این سرمایهگذاریها میتوانید در پیادهسازی استراتژیها موفق باشید، سخت در اشتباه هستید. بنابراین برای جلوگیری از شکست در پیادهسازی آنها، قدرت چانهزنی خود را برا جلب توجه مدیران عالی سازمان جهت تخصیص این سرمایهگذاریها به بخش مدیریت منابع انسانی، تقویت کنید.
٧) عدم توانایی متخصصان منابع انسانی در ایجاد تغییرات متناسب با نیازهای کسب و کار. بسیاری از مدیران منابع انسانی تمایل به انجام برنامههای ثابت و بدون تغییر دارند که تغییر دادن آنها بسیار سخت است. بنابراین، اگر نتوانید نیازهای شرکت خود را به خوبی شناسایی کنید، نمیتوانید در پیادهسازی استراتژیها موفق باشید. انتظار ندارید که دیگر بخشهای شرکت، شما را در چیزی که به آن نیاز ندارند، کمک کنند!؟
٨) تغییراتی که پیادهسازی مدیریت استراتژیک منابع انسانی نیازمند آن است: یکی از دلایل اصلی شکست استراتژیهای منابع انسانی، مقاومتهایی است که از سوی سایر بخشها در برابر تغییر انجام میگیرد. هر استراتژیِ جدیدی، لزوماً نوعی تغییر به شمار میآید. شما به عنوان مدیران منابع انسانی باید این تغییر را مدیریت کنید تا با موفقیت استراتژیهای خود را اجرا کنید.
در اینجا میخواهیم به این موضوع بپردازیم که چرا اغلب تلاشهای پیادهسازی استراتژیهای منابع انسانی با شکست مواجه میشوند. به طور کلی میتوان هشت دلیل عمده را به عنوان دلایل عدم موفقیت یا شکت استراتژیهای منابع انسانی در بسیاری از شرکتها دانست:
١) گرایش کوتاه مدت در سازمان: از آنجایی که بسیاری از برنامههای کاربردی منابع انسانی دارای اثرات بلندمدتی هستند، اتخاذ دیدگاه کوتاهمدت به آنها به اثربخشی مدیریت منابع انسانی ضربه میزند.
٢) عدم توانایی مدیران منابع انسانی در داشتن تفکر استراتژیک: آموزش ناکافی متخصصان حرفهای منابع انسانی در مورد مدیریت عمومی و عدم توانایی آنها در اثرگذاری بر همکاران خود در دیگر واحدها، به عنوان یک مانع مهم مطرح است. به عبارت دیگر عدم شناخت کافی مدیران منابع انسانی از دیگر بخشهای کسب و کار، یکی از دلایل عمدهای است که استراتژیهای منابع انسانی با مقاومت سایر بخشهای شرکت یا کسب و کار و در نهایت با شکست مواجه میشود.
٣) فقدان تشخیص مدیریت منابع انسانی به عنوان یک وظیفه و یا کارکرد: این امر نیز سبب میشود که مدیران و متخصصان منابع انسانی نتوانند به خوبی از ایفای نقشهای خود برآیند و در نتیجه، پیادهسازی استراتژیها با موانع بزرگی مواجه میشود.
٤) فقدان همکاری میان مدیران صفی و عدم اطمینان آنها در انجام وظیفه منابع انسانی در واحد مربوط به خود: اگر به عنوان مدیران منابع انسانی در شرکت، نتوانید همکاری اثربخش و مبتنی بر اعتماد با مدیریان صفی برقرار کنید، شک نکنید که در پیادهسازی استراتژیهای منابع انسانی با مسائل بسیار مواجه خواهید شد.
٥) افزایش تمرکز بر کمّیسازی نتایج: اگر اعداد و ارقام بر کیفیت و نتایج نرم منابع انسانی اولیت پیدا کند، اجرای استراتژیهای منابع انسانی سختتر خواهد بود. اتخاذ رویکر مدیریت سخت منابع انسانی برای پیادهسازی استراتژیهای منابع انسانی سازگاری چندانی ندارد.
٦) نیاز به سرمایهگذاریهای سنگین در منابع انسانی: شک نکنید که پیادهسازی استراتژیهای منابع انسانی، نیازمند سرمایهگذاریهای مالی و غیر مالی است. اگر فکر میکنید که بدون این سرمایهگذاریها میتوانید در پیادهسازی استراتژیها موفق باشید، سخت در اشتباه هستید. بنابراین برای جلوگیری از شکست در پیادهسازی آنها، قدرت چانهزنی خود را برا جلب توجه مدیران عالی سازمان جهت تخصیص این سرمایهگذاریها به بخش مدیریت منابع انسانی، تقویت کنید.
٧) عدم توانایی متخصصان منابع انسانی در ایجاد تغییرات متناسب با نیازهای کسب و کار. بسیاری از مدیران منابع انسانی تمایل به انجام برنامههای ثابت و بدون تغییر دارند که تغییر دادن آنها بسیار سخت است. بنابراین، اگر نتوانید نیازهای شرکت خود را به خوبی شناسایی کنید، نمیتوانید در پیادهسازی استراتژیها موفق باشید. انتظار ندارید که دیگر بخشهای شرکت، شما را در چیزی که به آن نیاز ندارند، کمک کنند!؟
٨) تغییراتی که پیادهسازی مدیریت استراتژیک منابع انسانی نیازمند آن است: یکی از دلایل اصلی شکست استراتژیهای منابع انسانی، مقاومتهایی است که از سوی سایر بخشها در برابر تغییر انجام میگیرد. هر استراتژیِ جدیدی، لزوماً نوعی تغییر به شمار میآید. شما به عنوان مدیران منابع انسانی باید این تغییر را مدیریت کنید تا با موفقیت استراتژیهای خود را اجرا کنید.
✳️نظریه اثر بزرگ پایانی درمدیریت
🎖 اگر به چهرهی قهرمانان ورزشی روی سکوهای المپیک نگاه کنید احتمالا متوجه میشوید که برندگان مدال برنز از برندگان مدال نقره خوشحالتر هستند.
👌 دلیل این موضوع اثر پایانی است که ورزشکاران تجربه میکنند. ورزشکاران برنده مدال برنز مسابقات را با پیروزی (خاطره خوش) تمام میکنند اما برندگان مدال نقره با شکست (خاطره بد) مسابقات را بهپایان میرسانند.
👈دانیل کاهنمن برنده نوبل اقتصادی در تحقیقی مشخص میکند که مغز ما در یادآوری خاطرات اثر پایانی آن رویداد را بهیاد میآورد و نتیجه میگیرد که آن موقعیت خوب یا بد بوده. مثلا در پایان یک ارتباط کاری، اگر ارتباط با گفتگوهای خوبی پایان نیابد افراد تمام آن ارتباط را بد میدانند و برعکس.
👈 کاهنمن به این اتفاق نام تئوری اثر پررنگ پایانی را داد. این تئوری میگوید که اقدامهای آخر مهم است. شکل پایان دادن یک کار و آخرین اقدامات ما اگر رنگ و بوی پیروزی داشته باشد ما احساس شکست نداریم و اگر اقدامات ما رنگ و بوی شکست بدهد ما خودمان را شکست خورده میدانیم.
👌 به همین دلیل آدمهایی که تلاش میکنند و برنده نهایی نمیشود معمولا از آنهایی که کار را نیمهکاره رها میکنند خوشحالتر هستند.
🎖 اگر به چهرهی قهرمانان ورزشی روی سکوهای المپیک نگاه کنید احتمالا متوجه میشوید که برندگان مدال برنز از برندگان مدال نقره خوشحالتر هستند.
👌 دلیل این موضوع اثر پایانی است که ورزشکاران تجربه میکنند. ورزشکاران برنده مدال برنز مسابقات را با پیروزی (خاطره خوش) تمام میکنند اما برندگان مدال نقره با شکست (خاطره بد) مسابقات را بهپایان میرسانند.
👈دانیل کاهنمن برنده نوبل اقتصادی در تحقیقی مشخص میکند که مغز ما در یادآوری خاطرات اثر پایانی آن رویداد را بهیاد میآورد و نتیجه میگیرد که آن موقعیت خوب یا بد بوده. مثلا در پایان یک ارتباط کاری، اگر ارتباط با گفتگوهای خوبی پایان نیابد افراد تمام آن ارتباط را بد میدانند و برعکس.
👈 کاهنمن به این اتفاق نام تئوری اثر پررنگ پایانی را داد. این تئوری میگوید که اقدامهای آخر مهم است. شکل پایان دادن یک کار و آخرین اقدامات ما اگر رنگ و بوی پیروزی داشته باشد ما احساس شکست نداریم و اگر اقدامات ما رنگ و بوی شکست بدهد ما خودمان را شکست خورده میدانیم.
👌 به همین دلیل آدمهایی که تلاش میکنند و برنده نهایی نمیشود معمولا از آنهایی که کار را نیمهکاره رها میکنند خوشحالتر هستند.
✳️طوفان فکری (Brainstorming)
موقعیتی است که در آن گروهی برای به وجود آوردن ایدههای جدید حول یک موضوع مشخص گرد هم میآیند. این افراد با استفاده از قوانینی که موانع را برمیدارد، افراد را بهسوی فکر کردن آزادانه و خلق ایدهها و راهکارهای جدید و بیشمار میکشانند.
مشارکتکنندگان با خطور کردن ایدهها به ذهنشان آنها را با صدای بلند اعلام میکنند و سپس روی ایدههای مطرحشده کار میکنند. همه ایدهها نوشته میشوند اما نقد نمیشوند فقط زمانی که مدت طوفان مغزی تمام شد، تمامی ایدهها موردبررسی قرار میگیرند.
تعریفهای دیگر
طوفان فکری فرآیند تولید ایدههای جدید است.
طوفان فکری یک تکنیک جمعی است که با گردآوری تمام ایدههای اعضای آن یک گروه را به یافتن راهحلی برای یک مشکل مشخص وامیدارد.
طوفان فکری، استفاده از قوانین و تکنیکهای مشخصی است که ایدههای جدید را برمیانگیزد و به وجود میآورد، ایدههایی که در شرایط عادی هیچگاه به وجود نمیآیند.
طوفان فکری به شما کمک میکند به ایدههای جدید دست پیدا کنید؛ نهتنها به ایدههای جدید دست مییابید بلکه این کار را خیلی آسان و بدون تلاش انجام میدهید.
✅تاریخچه طوفان فکری
الکس اوزبورن، مدیر اجرایی شرکت تبلیغاتی «BBDO» در کتابی که با عنوان «تفکر خلاق» در سال ۱۹۵۳ منتشر کرد، رویکرد منحصربهفردی را پایهگذاری کرد که تکنیک اصلی آن «طوفان فکری» بود. این کتاب باعث رواج اصطلاح طوفان فکری شد.
از آن زمان به بعد سایر افراد بر روی این تکنیک کار کرده و آن را بهبود بخشیدهاند. در این شیوه تلاش میشود با اتکا به تفکر خلاق، راهحلی برای مشکل پیدا شود.
در شیوه الکس اوزبورن، شرکتکنندگان برای حل مسئله یا موضوع مورد سؤال، آنچه را که به ذهنشان میرسد فیالبداهه بیان میدارند، حتی اگر عجیبوغریب به نظر آید. نقطه قوت این شیوه آن است که ممکن است در میان نظرهای مختلف چند اظهارنظر مفید باشد یا به دستیابی به یک نظر سودمند بینجامد. در مرحله بعد اظهارنظرهای جمعآوریشده تجزیهوتحلیل و ارزیابی و بهترین نظر انتخاب میشود.
✅طوفان فکری پیشرفته
نگرش معمول به طوفان فکری، جمع شدن گروهی از مردم است که در فضایی گرد هم میآید و ایدههایی را که به ذهنشان خطور میکند، مطرح میکنند، اما در شیوه پیشرفته که بهنوعی در ادامه مدل سنتی عمل میکند، این روند آسانتر و مؤثرتر است.
طوفان فکری پیشرفته از روشهای متداول طوفان فکری استفاده میکند تا ایدههای اصیلیتر و مؤثرتری را تهیه کند. معمولاً این جلسات را یک تسهیلگر اداره میکند، فردی که هدف جلسه را برای مشارکتکنندگان توضیح میدهد و قوانین اصلی را تشریح و هماهنگیهای لازم را انجام میدهد. در کنار این فرد ممکن است شخص دیگری باشد که از روند جلسه یادداشت برمیدارد و همه ایدههای جلسه را مستند میکند. نکته اصلی این جلسات این است که هیچ ایدهای آنقدر ساده نیست که قابلبررسی نباشد.
✅تکنیک طوفان فکری زیبانما (کالئیدوسکوپ)
۱. ایدههای اولیه ایجاد یک جلسه طوفان فکری
این جلسه همراه با یک نفر تسهیلگر که مراحل یک جلسه مشخص را توضیح میدهد، شروع میشود. این جلسه شبیه سایر جلسات طوفان فکری به اجرا درمیآید که در آن حضار ایدههای خود را بهنوبت یا بهطور تصادفی با یکدیگر در میان میگذارند. تسهیلگر میتواند از روشهای معمول طوفان مغزی در این جلسه استفاده کند.
۲- طوفان فکری خاموش
مرحله طوفان فکری خاموش، مرحلهای است که در آن تمامی اعضای مشارکتکننده در جلسه از گفتگو بازمیایستند و درباره ایدهها با خود فکر میکنند. تسهیلگر میتواند از یک زنگ یا روش دیگری استفاده میکند تا شروع و انتهای این بخش از جلسه را اعلام کند. علاوه بر این مشارکتکنندگان باید به این فکر کنند که چه ایدههایی ممکن است به ذهن سایر افراد بیاید و آنها را یادداشت کنند. شکل ایدئال آن این است که مشارکتکنندگان راجع به ایدههای تکتک افراد فکر میکنند.
مشارکتکنندگان باید از این روش فکر کردن عمیق برای تصور ایدههای افراد با توجه به اطلاعاتی که از آنها دارند، بهره ببرند و حدس بزنند مغز سایر افراد چطور فکر میکند. درواقع هر مشارکتکنندهای برای لحظاتی در قالب فرد دیگری فرو میرود و به عبارتی پا در کفش دیگری میکند.
در این مرحله مشارکتکنندگان سعی میکنند از زاویه دید خود، چشماندازهای احتمالی دیگری را با توجه به افرادی که در این گردهمایی شرکت کردهاند، طراحی کند. همه افراد همزمان در این مرحله با هم فکر میکنند. در این حالت میتوانید تنوع ایدهها و چشماندازهای متفاوت را همانند یک زیبانما در این جلسه مشاهده کنید. هر مشارکتکننده باید علاوه بر افکار خودش فهرستی از ایدهها همراه با نام سایر افراد را نیز ارائه دهد.
۳- ارائه ایدههای طوفان فکری
در این بخش از جلسه هرکدام از افراد ایدههای خود و حدسیاتی را که درباره ذهن
موقعیتی است که در آن گروهی برای به وجود آوردن ایدههای جدید حول یک موضوع مشخص گرد هم میآیند. این افراد با استفاده از قوانینی که موانع را برمیدارد، افراد را بهسوی فکر کردن آزادانه و خلق ایدهها و راهکارهای جدید و بیشمار میکشانند.
مشارکتکنندگان با خطور کردن ایدهها به ذهنشان آنها را با صدای بلند اعلام میکنند و سپس روی ایدههای مطرحشده کار میکنند. همه ایدهها نوشته میشوند اما نقد نمیشوند فقط زمانی که مدت طوفان مغزی تمام شد، تمامی ایدهها موردبررسی قرار میگیرند.
تعریفهای دیگر
طوفان فکری فرآیند تولید ایدههای جدید است.
طوفان فکری یک تکنیک جمعی است که با گردآوری تمام ایدههای اعضای آن یک گروه را به یافتن راهحلی برای یک مشکل مشخص وامیدارد.
طوفان فکری، استفاده از قوانین و تکنیکهای مشخصی است که ایدههای جدید را برمیانگیزد و به وجود میآورد، ایدههایی که در شرایط عادی هیچگاه به وجود نمیآیند.
طوفان فکری به شما کمک میکند به ایدههای جدید دست پیدا کنید؛ نهتنها به ایدههای جدید دست مییابید بلکه این کار را خیلی آسان و بدون تلاش انجام میدهید.
✅تاریخچه طوفان فکری
الکس اوزبورن، مدیر اجرایی شرکت تبلیغاتی «BBDO» در کتابی که با عنوان «تفکر خلاق» در سال ۱۹۵۳ منتشر کرد، رویکرد منحصربهفردی را پایهگذاری کرد که تکنیک اصلی آن «طوفان فکری» بود. این کتاب باعث رواج اصطلاح طوفان فکری شد.
از آن زمان به بعد سایر افراد بر روی این تکنیک کار کرده و آن را بهبود بخشیدهاند. در این شیوه تلاش میشود با اتکا به تفکر خلاق، راهحلی برای مشکل پیدا شود.
در شیوه الکس اوزبورن، شرکتکنندگان برای حل مسئله یا موضوع مورد سؤال، آنچه را که به ذهنشان میرسد فیالبداهه بیان میدارند، حتی اگر عجیبوغریب به نظر آید. نقطه قوت این شیوه آن است که ممکن است در میان نظرهای مختلف چند اظهارنظر مفید باشد یا به دستیابی به یک نظر سودمند بینجامد. در مرحله بعد اظهارنظرهای جمعآوریشده تجزیهوتحلیل و ارزیابی و بهترین نظر انتخاب میشود.
✅طوفان فکری پیشرفته
نگرش معمول به طوفان فکری، جمع شدن گروهی از مردم است که در فضایی گرد هم میآید و ایدههایی را که به ذهنشان خطور میکند، مطرح میکنند، اما در شیوه پیشرفته که بهنوعی در ادامه مدل سنتی عمل میکند، این روند آسانتر و مؤثرتر است.
طوفان فکری پیشرفته از روشهای متداول طوفان فکری استفاده میکند تا ایدههای اصیلیتر و مؤثرتری را تهیه کند. معمولاً این جلسات را یک تسهیلگر اداره میکند، فردی که هدف جلسه را برای مشارکتکنندگان توضیح میدهد و قوانین اصلی را تشریح و هماهنگیهای لازم را انجام میدهد. در کنار این فرد ممکن است شخص دیگری باشد که از روند جلسه یادداشت برمیدارد و همه ایدههای جلسه را مستند میکند. نکته اصلی این جلسات این است که هیچ ایدهای آنقدر ساده نیست که قابلبررسی نباشد.
✅تکنیک طوفان فکری زیبانما (کالئیدوسکوپ)
۱. ایدههای اولیه ایجاد یک جلسه طوفان فکری
این جلسه همراه با یک نفر تسهیلگر که مراحل یک جلسه مشخص را توضیح میدهد، شروع میشود. این جلسه شبیه سایر جلسات طوفان فکری به اجرا درمیآید که در آن حضار ایدههای خود را بهنوبت یا بهطور تصادفی با یکدیگر در میان میگذارند. تسهیلگر میتواند از روشهای معمول طوفان مغزی در این جلسه استفاده کند.
۲- طوفان فکری خاموش
مرحله طوفان فکری خاموش، مرحلهای است که در آن تمامی اعضای مشارکتکننده در جلسه از گفتگو بازمیایستند و درباره ایدهها با خود فکر میکنند. تسهیلگر میتواند از یک زنگ یا روش دیگری استفاده میکند تا شروع و انتهای این بخش از جلسه را اعلام کند. علاوه بر این مشارکتکنندگان باید به این فکر کنند که چه ایدههایی ممکن است به ذهن سایر افراد بیاید و آنها را یادداشت کنند. شکل ایدئال آن این است که مشارکتکنندگان راجع به ایدههای تکتک افراد فکر میکنند.
مشارکتکنندگان باید از این روش فکر کردن عمیق برای تصور ایدههای افراد با توجه به اطلاعاتی که از آنها دارند، بهره ببرند و حدس بزنند مغز سایر افراد چطور فکر میکند. درواقع هر مشارکتکنندهای برای لحظاتی در قالب فرد دیگری فرو میرود و به عبارتی پا در کفش دیگری میکند.
در این مرحله مشارکتکنندگان سعی میکنند از زاویه دید خود، چشماندازهای احتمالی دیگری را با توجه به افرادی که در این گردهمایی شرکت کردهاند، طراحی کند. همه افراد همزمان در این مرحله با هم فکر میکنند. در این حالت میتوانید تنوع ایدهها و چشماندازهای متفاوت را همانند یک زیبانما در این جلسه مشاهده کنید. هر مشارکتکننده باید علاوه بر افکار خودش فهرستی از ایدهها همراه با نام سایر افراد را نیز ارائه دهد.
۳- ارائه ایدههای طوفان فکری
در این بخش از جلسه هرکدام از افراد ایدههای خود و حدسیاتی را که درباره ذهن
دیگران داشتهاند، میخوانند یا به نمایش میگذارند. در طول ارائه ایدهها سایرین فقط به حرف فرد موردنظر گوش میدهند و تسهیلگر میتواند اعضای مشارکتکننده را برانگیزد تا حین بیان ایدههای سایر افراد یادداشتهایی بردارند.
۴. بحث پیرامون ایدههای جلسه
در دنباله ایدههای مطرحشده، جلسه بهسوی بحث بر سر جزئیات ادامه پیدا میکند. در این جلسه مشارکتکنندگان به بحث بر سر این موضوع میپردازند که چرا و چگونه درباره نظرات و ایدههای دیگران فکر میکنند. هر مشارکتکننده درباره حدسیات بقیه اظهارنظر خواهد کرد و آن را تأیید یا تصحیح میکند.
نکات برجسته و نتیجهگیریهای مشارکتکنندگان از طریق تسهیلگر یا فرد دیگر یادداشت میشود. مشارکتکنندگان هم یادداشتهای خود را ارائه میکنند که هم میتواند دربردارنده مدلهای ذهنی خود آنها و هم بازنگریهای درباره ایده بقیه باشد. این مرحله کمک میکند نواحی پنهان آگاهیهای موجود گشوده شود و درکی بهتر، روابط و ارتباطات بهتر، کار گروهی و هم کاریها را به وجود آید.
در انتها باز میتوان این روش را به همین ترتیب تکرار کرد، بهطوریکه شرکتکنندگان بتوانند بهتر و عمیقتر به تفکرات خود بپردازند.
۴. بحث پیرامون ایدههای جلسه
در دنباله ایدههای مطرحشده، جلسه بهسوی بحث بر سر جزئیات ادامه پیدا میکند. در این جلسه مشارکتکنندگان به بحث بر سر این موضوع میپردازند که چرا و چگونه درباره نظرات و ایدههای دیگران فکر میکنند. هر مشارکتکننده درباره حدسیات بقیه اظهارنظر خواهد کرد و آن را تأیید یا تصحیح میکند.
نکات برجسته و نتیجهگیریهای مشارکتکنندگان از طریق تسهیلگر یا فرد دیگر یادداشت میشود. مشارکتکنندگان هم یادداشتهای خود را ارائه میکنند که هم میتواند دربردارنده مدلهای ذهنی خود آنها و هم بازنگریهای درباره ایده بقیه باشد. این مرحله کمک میکند نواحی پنهان آگاهیهای موجود گشوده شود و درکی بهتر، روابط و ارتباطات بهتر، کار گروهی و هم کاریها را به وجود آید.
در انتها باز میتوان این روش را به همین ترتیب تکرار کرد، بهطوریکه شرکتکنندگان بتوانند بهتر و عمیقتر به تفکرات خود بپردازند.
✳️دو دیدگاه تعهد سازمانی
1⃣دیدگاه اول: ﺗﻌﻬﺪ ﺳﺎزﻣﺎﻧﻲ در دﻧﻴﺎی اﻣﺮوز ﭼﻴﺰ ﺑﻲ رﺑﻄﻲ اﺳﺖ: ﺑﻌﻀﻲ از ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎن ﺟﺪﻳﺪ ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺗﻌﻬﺪ ﺳﺎزﻣﺎﻧﻲ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﻲرﺑﻄﻲ اﺳﺖ و ﻧﻴﺎزی ﺑﻪ ﺗﺤﻘﻴﻖ و ﺑﺮرﺳﻲ ﻧﺪارد. ﺑﺎروچ (Baruch) ﻳﻜﻲ از اﻳﻦ اﻓﺮاد اﺳﺖ. ﺑﻪ اﻋﺘﻘﺎد ﺑﺎروچ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ روﻧﺪﻫﺎی اﺧﻴﺮ در ﻣﻮرد ﻛﻮﭼﻚﺳﺎزی ﺳﺎزﻣﺎنﻫﺎ ﻣﺜﻞ ﻓﺮاﻳﻨﺪ ﻣﻬﻨﺪﺳﻲ ﻣﺠﺪد، ﻣﺎﻫﻴﺖ رواﺑﻂ ﻛﺎر در ﺳﻪ دﻫﻪ اﺧﻴﺮ ﺑﻪ ﻧﺤﻮ ﭼﺸﻢﮔﻴﺮی ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻛﺮده اﺳﺖ ﺑﻪ ﻃﻮری ﻛﻪ ﺗﻌﻬﺪ ﻛﺎرﻣﻨﺪ ﺑﻪ ﺳﺎزﻣﺎن ﻣﻮﺿﻮع ﺑﻲرﺑﻄﻲ ﺷﺪه اﺳﺖ. او ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ ﻛﻪ اﻫﻤﻴﺖ ﺗﻌﻬﺪ ﺳﺎزﻣﺎﻧﻲ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﻣﻔﻬﻮم ﻋﻤﺪه در ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ و رﻓﺘﺎر ﺳﺎزﻣﺎﻧﻲ در ﺣﺎل ﻛﺎﻫﺶ اﺳﺖ و اﻳﻦ روﻧﺪ ﻫﻢﭼﻨﺎن اداﻣﻪ دارد. اﺳﺎس ﺑﺤﺚ ﺑﺎروچ اﻳﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺗﻌﻬﺪ ﺳﺎزﻣﺎﻧﻲ ﺑﺮای ﻛﺎرﻛﻨﺎن ﻳﻚ ﭘﻴﺶ ﺷﺮط ﻣﻬﻢ اﺳﺖ، اﻣﺎ ﻣﻬﻢﺗﺮﻳﻦ نیست. ﺳﺎزﻣﺎنﻫﺎ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖﻫﺎی ﻛﻮﭼﻚﺳﺎزی در سالﻫﺎی اﺧﻴﺮ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ اﺳﺘﺨﺪام ﻛﺎرﻛﻨﺎن ﺑﺎ ﺗﻌﻬﺪ ﻳﻜﺴﺎن ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﺎزﻣﺎن ﻳﺎ ﻧﺎﺗﻮان و ﻳﺎ ﺑﻲﻣﻴﻞ بوده اﻧﺪ. ﺣﺘﻲ دراﻛﺮ (Drucker) ﺑﺮﺟﺴﺘﻪﺗﺮﻳﻦ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ ﻧﻴﺰ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺷﺮﻛﺖﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻲﮔﻮﻳﻨﺪ، ﺑﺮای ﻛﺎرﻛﻨﺎﻧﺸﺎن ارزش ﻗﺎﺋﻠﻨﺪ، ﺑﺪﺑﻴﻦ اﺳﺖ ﭼﺮا ﻛﻪ آنﻫﺎ ﺧﻼف آن را ﺛﺎﺑﺖ ﻛﺮده اﻧﺪ. دراﻛﺮ ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ، ﻫﻤﻪ ﺳﺎزﻣﺎنﻫﺎ ﻫﺮ روزه اذﻋﺎن ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﻛﺎرﻛﻨﺎن ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ داراﻳﻲ آنﻫﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ، وﻟﻲ ﺑﺎ وﺟﻮد اﻳﻦ ﺑﻪ آنﭼﻪ ﻛﻪ ﻣﻲﮔﻮﻳﻨﺪ ﻛﻤﺘﺮ ﻋﻤﻞ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ ﭼﻪ رﺳﺪ ﺑﻪ آن که واقعاً ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻪ آن باشند. اﻛﺜﺮ ﺳﺎزﻣﺎنﻫﺎ ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﻫﻤﺎنﻃﻮر ﻛﻪ ﺗﻌﻬﺪ ﺳﺎزﻣﺎن ﺑﻪ ﻛﺎرﻣﻨﺪ، ﻛﺎﻫﺶ ﻳﺎﻓﺘﻪ اﻳﻦ اﻧﺘﻈﺎر وﺟﻮد دارد ﻛﻪ ﺗﻌﻬﺪ ﻛﺎرﻣﻨﺪ ﻫﻢ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﺎزﻣﺎن ﻛﺎﻫﺶ ﻳﺎﻓﺘﻪ باشد.
ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﻠﻲ نمیﺗﻮان ﺑﻪ ﻣﻨﻄﻖ ﺑﺎروچ اﻳﺮاد ﮔﺮﻓﺖ. ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﻨﺪ ﻛﻪ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﺳﺎزﻣﺎﻧﻲ از ﻛﺎرﻣﻨﺪ ﺑﺎ ﺗﻌﻬﺪ ﻛﺎرﻣﻨﺪ ﺑﻪ ﺳﺎزﻣﺎن ﺑﻪ وﺿﻮح ﻣﺮﺗﺒﻂ اﺳﺖ. ﻫﻢﭼﻨﻴﻦ ﺷﻮاﻫﺪ زﻳﺎدی وﺟﻮد دارد ﻣﺒﻨﻲ ﺑﺮ اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺴﻴﺎری از ﺳﺎزﻣﺎنﻫﺎ ﻛﺎرﻛﻨﺎﻧﺸﺎن را ﺑﺎزﺧﺮﻳﺪ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ ﺗﺎ هزینه ها را ﻛﺎﻫﺶ دﻫﻨﺪ و از اﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ رﻗﺎﺑﺖ در ﺑﺎزارﻫﺎی ﺟﻬﺎﻧﻲ را ﺑﻪ طور ﻓﺰاﻳﻨﺪه ای اﻓﺰاﻳﺶ دﻫﻨﺪ. اﻣﺸﻮف (Emshoff) (تخمین میزند که بالغ بر ۹۰% شرکتﻫﺎی ﺑﺰرگ، ﻛﻮﭼﻚ ﺷﺪه اﻧﺪ). درﺑﺎره ﺗﻐﻴﻴﺮات در ﻣﺤﻴﻂ ﻫﺎی ﻛﺎری در روزﻧﺎﻣﻪ ﻧﻴﻮﻳﻮرک ﺗﺎﻳﻤﺰ ﺗﺨﻤﻴﻦ زده ﺷﺪه اﺳﺖ ﻛﻪ ۴۳ ﻣﻴﻠﻴﻮن ﺷﻐﻞ در آﻣﺮﻳﻜﺎ ﺑﻴﻦ سال های ۱۹۷۹ ﺗﺎ ۱۹۹۵ از ﺑﻴﻦ رﻓﺘﻪ است.
2⃣دیدگاه دوم: ﺗﻌﻬﺪ ﺳﺎزﻣﺎﻧﻲ واﻗﻌﺎً مهم است: چه طور ﻣﻲﺗﻮان ﺑﺤﺚ ﺑﺎروچ را ﻛﻪ ﻣﻌﺘﻘﺪ اﺳﺖ ﺗﻌﻬﺪ ﺳﺎزﻣﺎﻧﻲ ﻳﻚ ﻣﻔﻬﻮم ﻣﺪﻳﺮﻳﺘﻲ ﺑﻲرﺑﻄﻲ اﺳﺖ را ارزﻳﺎﺑﻲ ﻛﺮد. ﺷﻮاﻫﺪی وﺟﻮد دارد ﻛﻪ ﺑﺴﻴﺎری از ﺳﺎزﻣﺎنﻫﺎ اﺳﺘﺮاﺗﮋیﻫﺎی ﻛﻮﭼﻚﺳﺎزی و ﻛﺎﻫﺶ ﻫﺰﻳﻨﻪ را دﻧﺒﺎل ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ. ﺑﺮای اﻳﻦ ﺷﺮﻛﺖﻫﺎ اﻳﺠﺎد ﺳﻄﺢ ﺑﺎﻻﻳﻲ از ﺗﻌﻬﺪ ﻛﺎرﻣﻨﺪ ﻇﺎﻫﺮاً به ﻋﻨﻮان ﻳﻚ اﺳﺘﺮاﺗﮋی ﻧﻪ ﭼﻨﺪان ﻣﻬﻢ ﺑﺮای ﻛﺴﺐ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ اﻗﺘﺼﺎدی ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺷﺮﻛﺖﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ اﺳﺘﺮاﺗﮋی ﻣﺘﻮﺳﻞ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ درک ﻣﻲﺷﻮد. ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ، ﺑﺮ اﺳﺎس ﺗﺠﺮﺑﻪ واﻗﻌﻲ ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ، ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ، ﺻﺎﺣﺐﻧﻈﺮی اﺳﺘﺪﻻل ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺗﻌﻬﺪ ﻛﺎرﻣﻨﺪ ﭼﻴﺰ ﺑﻲرﺑﻄﻲ اﺳﺖ، به ﺧﺎﻃﺮ این که ﺳﺎزﻣﺎنﻫﺎی کمتری اﺳﺘﺮاﺗﮋیﻫﺎﻳﻲ را ﺑﺮای اﻓﺰاﻳﺶ ﺗﻌﻬﺪ ﻛﺎرﻛﻨﺎن اداﻣﻪ ﻣﻲدﻫﻨﺪ. در اﻳﻦ دﻳﺪﮔﺎه ﺑﺎروچ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺗﺎ ﺣﺪودی درﺳﺖ ﺑﮕﻮﻳﺪ. ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل، از ﻃﺮف دﻳﮕﺮ ﺷﻮاﻫﺪی دال ﺑﺮ اﻳﻦ وﺟﻮد دارد ﻛﻪ ﺳﺎزﻣﺎنﻫﺎ در ﭘﻲ ﻋﻤﻠﻜﺮد ﺑﺎﻻ و اﺳﺘﺮاﺗﮋیﻫﺎی ﻣﻨﺎﺑﻊ اﻧﺴﺎﻧﻲ ﺑﺮای اﻓﺰاﻳﺶ ﺗﻌﻬﺪ ﻛﺎرﻛﻨﺎﻧﺸﺎن ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﺳﻮد اﻗﺘﺼﺎدی ﺑﻴﺸﺘﺮی را ﺑﺮای آنﻫﺎ ﻓﺮاﻫﻢ کند. از اﻳﻦ دﻳﺪﮔﺎه ﺗﻌﻬﺪ ﻛﺎرﻣﻨﺪ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻲرﺑﻂ ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﻠﻜﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﻣﻔﻬﻮم ﻣﺪﻳﺮﻳﺘﻲ به ﺧﺎﻃﺮ این ﻛﻪ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﺰﻳﺖ رﻗﺎﺑﺘﻲ و ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﻣﺎﻟﻲ ﻣﻨﺠﺮ ﺷﻮد، ﺧﻴﻠﻲ ﻣﻬﻢ اﺳﺖ. در ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺗﻌﻬﺪ از اﻳﻦ دﻳﺪﮔﺎه ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ، ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻛﻠﻴﺪی ﺑﺮای ﻣﺰﻳﺖ رﻗﺎﺑﺘﻲ ﻣﺤﺴﻮب ﺷﻮد. در اﻳﻦ دﻳﺪﮔﺎه ﺗﻌﻬﺪ ﻛﺎرﻣﻨﺪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ اﺳﺘﺮاﺗﮋی رﻗﺎﺑﺘﻲ، ﻛﺎﻣﻼً ﺑﺮ ﺧﻼف آن چه ﺑﺎروچ ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ، ﭼﻴﺰ ﺑﻲرﺑﻄﻲ ﻧﻴﺴﺖ.
1⃣دیدگاه اول: ﺗﻌﻬﺪ ﺳﺎزﻣﺎﻧﻲ در دﻧﻴﺎی اﻣﺮوز ﭼﻴﺰ ﺑﻲ رﺑﻄﻲ اﺳﺖ: ﺑﻌﻀﻲ از ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎن ﺟﺪﻳﺪ ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺗﻌﻬﺪ ﺳﺎزﻣﺎﻧﻲ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﻲرﺑﻄﻲ اﺳﺖ و ﻧﻴﺎزی ﺑﻪ ﺗﺤﻘﻴﻖ و ﺑﺮرﺳﻲ ﻧﺪارد. ﺑﺎروچ (Baruch) ﻳﻜﻲ از اﻳﻦ اﻓﺮاد اﺳﺖ. ﺑﻪ اﻋﺘﻘﺎد ﺑﺎروچ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ روﻧﺪﻫﺎی اﺧﻴﺮ در ﻣﻮرد ﻛﻮﭼﻚﺳﺎزی ﺳﺎزﻣﺎنﻫﺎ ﻣﺜﻞ ﻓﺮاﻳﻨﺪ ﻣﻬﻨﺪﺳﻲ ﻣﺠﺪد، ﻣﺎﻫﻴﺖ رواﺑﻂ ﻛﺎر در ﺳﻪ دﻫﻪ اﺧﻴﺮ ﺑﻪ ﻧﺤﻮ ﭼﺸﻢﮔﻴﺮی ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻛﺮده اﺳﺖ ﺑﻪ ﻃﻮری ﻛﻪ ﺗﻌﻬﺪ ﻛﺎرﻣﻨﺪ ﺑﻪ ﺳﺎزﻣﺎن ﻣﻮﺿﻮع ﺑﻲرﺑﻄﻲ ﺷﺪه اﺳﺖ. او ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ ﻛﻪ اﻫﻤﻴﺖ ﺗﻌﻬﺪ ﺳﺎزﻣﺎﻧﻲ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﻣﻔﻬﻮم ﻋﻤﺪه در ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ و رﻓﺘﺎر ﺳﺎزﻣﺎﻧﻲ در ﺣﺎل ﻛﺎﻫﺶ اﺳﺖ و اﻳﻦ روﻧﺪ ﻫﻢﭼﻨﺎن اداﻣﻪ دارد. اﺳﺎس ﺑﺤﺚ ﺑﺎروچ اﻳﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺗﻌﻬﺪ ﺳﺎزﻣﺎﻧﻲ ﺑﺮای ﻛﺎرﻛﻨﺎن ﻳﻚ ﭘﻴﺶ ﺷﺮط ﻣﻬﻢ اﺳﺖ، اﻣﺎ ﻣﻬﻢﺗﺮﻳﻦ نیست. ﺳﺎزﻣﺎنﻫﺎ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖﻫﺎی ﻛﻮﭼﻚﺳﺎزی در سالﻫﺎی اﺧﻴﺮ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ اﺳﺘﺨﺪام ﻛﺎرﻛﻨﺎن ﺑﺎ ﺗﻌﻬﺪ ﻳﻜﺴﺎن ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﺎزﻣﺎن ﻳﺎ ﻧﺎﺗﻮان و ﻳﺎ ﺑﻲﻣﻴﻞ بوده اﻧﺪ. ﺣﺘﻲ دراﻛﺮ (Drucker) ﺑﺮﺟﺴﺘﻪﺗﺮﻳﻦ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ ﻧﻴﺰ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺷﺮﻛﺖﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻲﮔﻮﻳﻨﺪ، ﺑﺮای ﻛﺎرﻛﻨﺎﻧﺸﺎن ارزش ﻗﺎﺋﻠﻨﺪ، ﺑﺪﺑﻴﻦ اﺳﺖ ﭼﺮا ﻛﻪ آنﻫﺎ ﺧﻼف آن را ﺛﺎﺑﺖ ﻛﺮده اﻧﺪ. دراﻛﺮ ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ، ﻫﻤﻪ ﺳﺎزﻣﺎنﻫﺎ ﻫﺮ روزه اذﻋﺎن ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﻛﺎرﻛﻨﺎن ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ داراﻳﻲ آنﻫﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ، وﻟﻲ ﺑﺎ وﺟﻮد اﻳﻦ ﺑﻪ آنﭼﻪ ﻛﻪ ﻣﻲﮔﻮﻳﻨﺪ ﻛﻤﺘﺮ ﻋﻤﻞ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ ﭼﻪ رﺳﺪ ﺑﻪ آن که واقعاً ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻪ آن باشند. اﻛﺜﺮ ﺳﺎزﻣﺎنﻫﺎ ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﻫﻤﺎنﻃﻮر ﻛﻪ ﺗﻌﻬﺪ ﺳﺎزﻣﺎن ﺑﻪ ﻛﺎرﻣﻨﺪ، ﻛﺎﻫﺶ ﻳﺎﻓﺘﻪ اﻳﻦ اﻧﺘﻈﺎر وﺟﻮد دارد ﻛﻪ ﺗﻌﻬﺪ ﻛﺎرﻣﻨﺪ ﻫﻢ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﺎزﻣﺎن ﻛﺎﻫﺶ ﻳﺎﻓﺘﻪ باشد.
ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﻠﻲ نمیﺗﻮان ﺑﻪ ﻣﻨﻄﻖ ﺑﺎروچ اﻳﺮاد ﮔﺮﻓﺖ. ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﻨﺪ ﻛﻪ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﺳﺎزﻣﺎﻧﻲ از ﻛﺎرﻣﻨﺪ ﺑﺎ ﺗﻌﻬﺪ ﻛﺎرﻣﻨﺪ ﺑﻪ ﺳﺎزﻣﺎن ﺑﻪ وﺿﻮح ﻣﺮﺗﺒﻂ اﺳﺖ. ﻫﻢﭼﻨﻴﻦ ﺷﻮاﻫﺪ زﻳﺎدی وﺟﻮد دارد ﻣﺒﻨﻲ ﺑﺮ اﻳﻨﻜﻪ ﺑﺴﻴﺎری از ﺳﺎزﻣﺎنﻫﺎ ﻛﺎرﻛﻨﺎﻧﺸﺎن را ﺑﺎزﺧﺮﻳﺪ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ ﺗﺎ هزینه ها را ﻛﺎﻫﺶ دﻫﻨﺪ و از اﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ رﻗﺎﺑﺖ در ﺑﺎزارﻫﺎی ﺟﻬﺎﻧﻲ را ﺑﻪ طور ﻓﺰاﻳﻨﺪه ای اﻓﺰاﻳﺶ دﻫﻨﺪ. اﻣﺸﻮف (Emshoff) (تخمین میزند که بالغ بر ۹۰% شرکتﻫﺎی ﺑﺰرگ، ﻛﻮﭼﻚ ﺷﺪه اﻧﺪ). درﺑﺎره ﺗﻐﻴﻴﺮات در ﻣﺤﻴﻂ ﻫﺎی ﻛﺎری در روزﻧﺎﻣﻪ ﻧﻴﻮﻳﻮرک ﺗﺎﻳﻤﺰ ﺗﺨﻤﻴﻦ زده ﺷﺪه اﺳﺖ ﻛﻪ ۴۳ ﻣﻴﻠﻴﻮن ﺷﻐﻞ در آﻣﺮﻳﻜﺎ ﺑﻴﻦ سال های ۱۹۷۹ ﺗﺎ ۱۹۹۵ از ﺑﻴﻦ رﻓﺘﻪ است.
2⃣دیدگاه دوم: ﺗﻌﻬﺪ ﺳﺎزﻣﺎﻧﻲ واﻗﻌﺎً مهم است: چه طور ﻣﻲﺗﻮان ﺑﺤﺚ ﺑﺎروچ را ﻛﻪ ﻣﻌﺘﻘﺪ اﺳﺖ ﺗﻌﻬﺪ ﺳﺎزﻣﺎﻧﻲ ﻳﻚ ﻣﻔﻬﻮم ﻣﺪﻳﺮﻳﺘﻲ ﺑﻲرﺑﻄﻲ اﺳﺖ را ارزﻳﺎﺑﻲ ﻛﺮد. ﺷﻮاﻫﺪی وﺟﻮد دارد ﻛﻪ ﺑﺴﻴﺎری از ﺳﺎزﻣﺎنﻫﺎ اﺳﺘﺮاﺗﮋیﻫﺎی ﻛﻮﭼﻚﺳﺎزی و ﻛﺎﻫﺶ ﻫﺰﻳﻨﻪ را دﻧﺒﺎل ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ. ﺑﺮای اﻳﻦ ﺷﺮﻛﺖﻫﺎ اﻳﺠﺎد ﺳﻄﺢ ﺑﺎﻻﻳﻲ از ﺗﻌﻬﺪ ﻛﺎرﻣﻨﺪ ﻇﺎﻫﺮاً به ﻋﻨﻮان ﻳﻚ اﺳﺘﺮاﺗﮋی ﻧﻪ ﭼﻨﺪان ﻣﻬﻢ ﺑﺮای ﻛﺴﺐ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ اﻗﺘﺼﺎدی ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺷﺮﻛﺖﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ اﺳﺘﺮاﺗﮋی ﻣﺘﻮﺳﻞ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ درک ﻣﻲﺷﻮد. ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ، ﺑﺮ اﺳﺎس ﺗﺠﺮﺑﻪ واﻗﻌﻲ ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ، ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ، ﺻﺎﺣﺐﻧﻈﺮی اﺳﺘﺪﻻل ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺗﻌﻬﺪ ﻛﺎرﻣﻨﺪ ﭼﻴﺰ ﺑﻲرﺑﻄﻲ اﺳﺖ، به ﺧﺎﻃﺮ این که ﺳﺎزﻣﺎنﻫﺎی کمتری اﺳﺘﺮاﺗﮋیﻫﺎﻳﻲ را ﺑﺮای اﻓﺰاﻳﺶ ﺗﻌﻬﺪ ﻛﺎرﻛﻨﺎن اداﻣﻪ ﻣﻲدﻫﻨﺪ. در اﻳﻦ دﻳﺪﮔﺎه ﺑﺎروچ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺗﺎ ﺣﺪودی درﺳﺖ ﺑﮕﻮﻳﺪ. ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل، از ﻃﺮف دﻳﮕﺮ ﺷﻮاﻫﺪی دال ﺑﺮ اﻳﻦ وﺟﻮد دارد ﻛﻪ ﺳﺎزﻣﺎنﻫﺎ در ﭘﻲ ﻋﻤﻠﻜﺮد ﺑﺎﻻ و اﺳﺘﺮاﺗﮋیﻫﺎی ﻣﻨﺎﺑﻊ اﻧﺴﺎﻧﻲ ﺑﺮای اﻓﺰاﻳﺶ ﺗﻌﻬﺪ ﻛﺎرﻛﻨﺎﻧﺸﺎن ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﺳﻮد اﻗﺘﺼﺎدی ﺑﻴﺸﺘﺮی را ﺑﺮای آنﻫﺎ ﻓﺮاﻫﻢ کند. از اﻳﻦ دﻳﺪﮔﺎه ﺗﻌﻬﺪ ﻛﺎرﻣﻨﺪ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻲرﺑﻂ ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﻠﻜﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﻣﻔﻬﻮم ﻣﺪﻳﺮﻳﺘﻲ به ﺧﺎﻃﺮ این ﻛﻪ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﺰﻳﺖ رﻗﺎﺑﺘﻲ و ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﻣﺎﻟﻲ ﻣﻨﺠﺮ ﺷﻮد، ﺧﻴﻠﻲ ﻣﻬﻢ اﺳﺖ. در ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺗﻌﻬﺪ از اﻳﻦ دﻳﺪﮔﺎه ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ، ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻛﻠﻴﺪی ﺑﺮای ﻣﺰﻳﺖ رﻗﺎﺑﺘﻲ ﻣﺤﺴﻮب ﺷﻮد. در اﻳﻦ دﻳﺪﮔﺎه ﺗﻌﻬﺪ ﻛﺎرﻣﻨﺪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ اﺳﺘﺮاﺗﮋی رﻗﺎﺑﺘﻲ، ﻛﺎﻣﻼً ﺑﺮ ﺧﻼف آن چه ﺑﺎروچ ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ، ﭼﻴﺰ ﺑﻲرﺑﻄﻲ ﻧﻴﺴﺖ.
✳️ ریسک (Risk) چیست؟
زیان بالقوه و قابل اندازهگیری یک نوع سرمایهگذاری را ریسکمیگویند. ریسک سرمایهگذاری بر روی اوراق بهادار عبارت است از: اعلام نشدن سود سهام، پایین بودن میزان سود هرسهم، کاهش قیمت هرسهم و …
ریسک عملیاتی (Operational Risk) چیست؟
ریسک عملیاتی یا اهرم مالیاتی مربوط است به سود عملیاتی که منشا آن نیز هزینههای ثابت شرکت است.
ریسک مالی (Financial Risk) چیست؟
ریسک مالی گونهای ریسک اضافی است که در اثر افزایش بدهی در شرکت به سهامداران تحمیل میشود. ریسک ناشی از بهکارگیری بدهی در شرکت را ریسک مالی مینامند.
ریسک غیرسیستماتیک و ریسک سیستماتیک (Systematic Risk) چیست؟
کل ریسک بازار را میتوان به دو دسته کلی ریسک سیستماتیک و ریسک غیر سیستماتیک تقسیم نمود ریسک غیر سیستماتیک ریسکی است که ناشی از خصوصیات خاص شرکت از جمله نوع محصول، ساختار سرمایه سهامداران عمده و غیره میباشد.
ریسک سیستماتیک ناشی از تحولات کلی بازار و اقتصاد بوده و تنها مختص به شرکت خاصی نمیباشد به دیگر بیان ریسک سیستماتیک در اثر حرکتهای کلی بازار به وجود میآید. طبق نظریههای پرتفولیو با متنوعسازی سبد سهام میتوان ریسک غیر سیستماتیک را از میان برد ولیکن ریسک سیستماتیک همچنان باقی میماند.
شرکتهایی که فروش آنها بسیار پرنوسان است، یا مانع مالی آنها در حد گستردهای از محل دریافت وام تامین شده است، یا رشد بسیار سریعی داشتهاند، یا نسبتهای جاری پایینی دارند و همچنین شرکتهای کوچک بیش از دیگران از ریسک سیستماتیک تاثیر میپذیرند.
زیان بالقوه و قابل اندازهگیری یک نوع سرمایهگذاری را ریسکمیگویند. ریسک سرمایهگذاری بر روی اوراق بهادار عبارت است از: اعلام نشدن سود سهام، پایین بودن میزان سود هرسهم، کاهش قیمت هرسهم و …
ریسک عملیاتی (Operational Risk) چیست؟
ریسک عملیاتی یا اهرم مالیاتی مربوط است به سود عملیاتی که منشا آن نیز هزینههای ثابت شرکت است.
ریسک مالی (Financial Risk) چیست؟
ریسک مالی گونهای ریسک اضافی است که در اثر افزایش بدهی در شرکت به سهامداران تحمیل میشود. ریسک ناشی از بهکارگیری بدهی در شرکت را ریسک مالی مینامند.
ریسک غیرسیستماتیک و ریسک سیستماتیک (Systematic Risk) چیست؟
کل ریسک بازار را میتوان به دو دسته کلی ریسک سیستماتیک و ریسک غیر سیستماتیک تقسیم نمود ریسک غیر سیستماتیک ریسکی است که ناشی از خصوصیات خاص شرکت از جمله نوع محصول، ساختار سرمایه سهامداران عمده و غیره میباشد.
ریسک سیستماتیک ناشی از تحولات کلی بازار و اقتصاد بوده و تنها مختص به شرکت خاصی نمیباشد به دیگر بیان ریسک سیستماتیک در اثر حرکتهای کلی بازار به وجود میآید. طبق نظریههای پرتفولیو با متنوعسازی سبد سهام میتوان ریسک غیر سیستماتیک را از میان برد ولیکن ریسک سیستماتیک همچنان باقی میماند.
شرکتهایی که فروش آنها بسیار پرنوسان است، یا مانع مالی آنها در حد گستردهای از محل دریافت وام تامین شده است، یا رشد بسیار سریعی داشتهاند، یا نسبتهای جاری پایینی دارند و همچنین شرکتهای کوچک بیش از دیگران از ریسک سیستماتیک تاثیر میپذیرند.
✳️قابلیت چیست؟
احتمالاً مطالب بسیاری را مطالعه کرده اید که در آنها به شما پیشنهاد می شود لیست منابع و قابلیت های خود یا سازمان خود را لیست کنید، به نظر می رسد هر چند لیست کردن منابع به روشنی آسان می باشد ولی آگاهی از قابلیت ها به آن سادگی نیست که به راحتی در مورد آن اظهار نظر می کنیم، به عبارتی تشخیص قابلیت ها بسیار گنگ تر از تشخیص منابع است. ما فعلاً قابلیت و شایستگی را در اینجا یکی در نظر می گیریم هر چند در پست دیگری به تفاوتهای آنها می پردازیم.
👌توجه کنید که منابع به خودی خود مولد نیستند. برای انجام یک وظیفه، تیمی از منابع باید با یکدیگر کار کنند.
در جمله فوق به واژه تیم دقت کنید. گفته نشده گروهی از منابع بلکه تیمی از منابع تاکید شده است. به صورت تخصصی این بدان معنا است که منابعی که در جهت تحقق قابلیتی با هم بسیج می شوند احتمالاً تعداد محدودِ قابل مدیریتی هستند، همچنین دارای ویژگی های هستند که مکمل یکدیگرند، این منابع مقصد واحدی را در جهت برآوردن تعهدی که همانا ایجاد قابلیتی ویژه (ویژه از نگاه ایجاد مزیت رقابتی) است بر عهده دارند. در تعریف، یک قابلیت سازمانی را یک "ظرفیت شرکت برای آرایش منابع به منظور کسب یک نتیجه نهایی مطلوب" توصیف می کنند.
یک فرد ممکن است قادر به نواختن ویولون، اسکیت روی یخ، صحبت کردن به زبان روسی باشد چنان که یک سازمان ممکن است دارای توانایی های لازم برای تولید محصول، توزیع آنها بصورت جهانی و تبدیل ارزهای به دست آمده باشد. حال نکته کلیدی قابل توجه این است که تمام این توانمندی ها بر اساس طبیعت تکرار شونده یک سری فرایندها حادث می شود.
👌توجه کنید که تکراری ساختن، یک گام ضروری در ترجمه دستورالعمل ها و تکنیک های عملیاتی به قابلیت هاست.
👌👌پس قابلیت ها پیامد فرایندها و روش های جاری هستند.
در یک سازمان توجه اصلی بر روی آن قابلیت هایی است که میتواند مبنایی برای مزیت رقابتی فراهم آورند. البته نکته فوق بر اساس نظر سلزنیک است و محققان دیگری شایستگی های محوری سازمان را برای تشخیص آن قابلیت هایی که برای استراتژی و عملکرد شرکت اساسی هستند مورد تاکید قرار می دهند.
احتمالاً مطالب بسیاری را مطالعه کرده اید که در آنها به شما پیشنهاد می شود لیست منابع و قابلیت های خود یا سازمان خود را لیست کنید، به نظر می رسد هر چند لیست کردن منابع به روشنی آسان می باشد ولی آگاهی از قابلیت ها به آن سادگی نیست که به راحتی در مورد آن اظهار نظر می کنیم، به عبارتی تشخیص قابلیت ها بسیار گنگ تر از تشخیص منابع است. ما فعلاً قابلیت و شایستگی را در اینجا یکی در نظر می گیریم هر چند در پست دیگری به تفاوتهای آنها می پردازیم.
👌توجه کنید که منابع به خودی خود مولد نیستند. برای انجام یک وظیفه، تیمی از منابع باید با یکدیگر کار کنند.
در جمله فوق به واژه تیم دقت کنید. گفته نشده گروهی از منابع بلکه تیمی از منابع تاکید شده است. به صورت تخصصی این بدان معنا است که منابعی که در جهت تحقق قابلیتی با هم بسیج می شوند احتمالاً تعداد محدودِ قابل مدیریتی هستند، همچنین دارای ویژگی های هستند که مکمل یکدیگرند، این منابع مقصد واحدی را در جهت برآوردن تعهدی که همانا ایجاد قابلیتی ویژه (ویژه از نگاه ایجاد مزیت رقابتی) است بر عهده دارند. در تعریف، یک قابلیت سازمانی را یک "ظرفیت شرکت برای آرایش منابع به منظور کسب یک نتیجه نهایی مطلوب" توصیف می کنند.
یک فرد ممکن است قادر به نواختن ویولون، اسکیت روی یخ، صحبت کردن به زبان روسی باشد چنان که یک سازمان ممکن است دارای توانایی های لازم برای تولید محصول، توزیع آنها بصورت جهانی و تبدیل ارزهای به دست آمده باشد. حال نکته کلیدی قابل توجه این است که تمام این توانمندی ها بر اساس طبیعت تکرار شونده یک سری فرایندها حادث می شود.
👌توجه کنید که تکراری ساختن، یک گام ضروری در ترجمه دستورالعمل ها و تکنیک های عملیاتی به قابلیت هاست.
👌👌پس قابلیت ها پیامد فرایندها و روش های جاری هستند.
در یک سازمان توجه اصلی بر روی آن قابلیت هایی است که میتواند مبنایی برای مزیت رقابتی فراهم آورند. البته نکته فوق بر اساس نظر سلزنیک است و محققان دیگری شایستگی های محوری سازمان را برای تشخیص آن قابلیت هایی که برای استراتژی و عملکرد شرکت اساسی هستند مورد تاکید قرار می دهند.
✳️موسسات تحقیقاتی مدیریتی "هاروارد بیزینس مانیتور"، همه ساله با بررسی های میدانی، علمی و مصاحبه با مدیران با تجربه تلاش می کنند تا به معرفی اشتباهات رایج بین مدیران بپردازند، در ادامه پانزده اشتباه مهلک به ترتیب آمده است.
یک - نداشتن هدف، برنامه و چشم انداز مشخص
دو - نداشتن نظم در کارها و زمان
سه - بی توجهی به قوانین و مقررات
چهار - خود محوری و اعتقاد نداشتن به مشورت در تصمیم گیری
پنج - اعتماد نکردن به کارکنان و تقسیم کار
شش - عدم استفاده از مدیران شایسته به جای افراد نزدیک و تملق گو
هفت - بی توجهی به موفقیت و پیشرفت های کاری کارکنان
هشت - دور بودن از کارکنان و اختصاص ندادن وقت خود به آن ها
نه - جدیت بیش از اندازه در مدیریت و برخورد با کارکنان
ده - مقاومت در برابر تغییرات
یازده - امتناع از فراگیری آموزش های جدید برای خود و کارکنان
دوازده - عدم ثبات در تصمیمات و نپذیرفتن اشتباهات
سیزده - مقایسه کارکنان بایکدیگر
چهارده - نداشتن سیستم نظام مند برای استخدام کارکنان در مجموعه
پانزده - عدم بررسی عملکرد سازمان و ارزش یابی.
یک - نداشتن هدف، برنامه و چشم انداز مشخص
دو - نداشتن نظم در کارها و زمان
سه - بی توجهی به قوانین و مقررات
چهار - خود محوری و اعتقاد نداشتن به مشورت در تصمیم گیری
پنج - اعتماد نکردن به کارکنان و تقسیم کار
شش - عدم استفاده از مدیران شایسته به جای افراد نزدیک و تملق گو
هفت - بی توجهی به موفقیت و پیشرفت های کاری کارکنان
هشت - دور بودن از کارکنان و اختصاص ندادن وقت خود به آن ها
نه - جدیت بیش از اندازه در مدیریت و برخورد با کارکنان
ده - مقاومت در برابر تغییرات
یازده - امتناع از فراگیری آموزش های جدید برای خود و کارکنان
دوازده - عدم ثبات در تصمیمات و نپذیرفتن اشتباهات
سیزده - مقایسه کارکنان بایکدیگر
چهارده - نداشتن سیستم نظام مند برای استخدام کارکنان در مجموعه
پانزده - عدم بررسی عملکرد سازمان و ارزش یابی.
✳️ شش قانون تفکر منفی که برای تقویت روانشناسی ارتباطات موثر باید از آن اجتناب کنیم:
1⃣ تفکر سیاه و سفید: فکر کردن در چارچوب همه یا هیچ و اعتقاد نداشتن به حد وسط
2⃣ کمال گرایی: اعتقاد به کمال گرایی محض باعث میشود هرگونه نتیجهای کمتر از حد ایدهآل، شکست تلقی شود.
3⃣ مقایسه: عملکرد تنها از طریق مقایسه با دیگران ارزیابی و قضاوت شود
4⃣ تعمیم: یک بار شکست خوردن و اعتقاد به همیشه شکست خوردن در آن کار
5⃣ ذهنخوانی منفی: باور به تصور و نظر منفی دیگران نسبت به خود و تمایل به خواندن ذهن آن ها
6⃣ تحکم: استفادهی مداوم از واژههای باید و نباید مانند تکرار جملاتی از قبیل من نباید به این مراسم میرفتم، من نباید با او در این خصوص صحبت میکردم.
1⃣ تفکر سیاه و سفید: فکر کردن در چارچوب همه یا هیچ و اعتقاد نداشتن به حد وسط
2⃣ کمال گرایی: اعتقاد به کمال گرایی محض باعث میشود هرگونه نتیجهای کمتر از حد ایدهآل، شکست تلقی شود.
3⃣ مقایسه: عملکرد تنها از طریق مقایسه با دیگران ارزیابی و قضاوت شود
4⃣ تعمیم: یک بار شکست خوردن و اعتقاد به همیشه شکست خوردن در آن کار
5⃣ ذهنخوانی منفی: باور به تصور و نظر منفی دیگران نسبت به خود و تمایل به خواندن ذهن آن ها
6⃣ تحکم: استفادهی مداوم از واژههای باید و نباید مانند تکرار جملاتی از قبیل من نباید به این مراسم میرفتم، من نباید با او در این خصوص صحبت میکردم.
✳️چرا برخی کارمندان کم کارند؟
بارها شده بعنوان مدیر یا ارباب رجوع از کم کاری یک کارمند کلافه بشید؟
وقتی در یک شرکت کارها درست انجام نمی شود یا اصلا انجام نمی شود سوال بالا ذهن مدیر را به خود مشغول می کند. طبق تحقیقات گسترده ای که فردیناند فورینز انجام داده است عمده ترین دلیلی که کارمندان کارهایی را که شما می خواهید انجام نمی دهند این است که:
✅ آن ها نسبت به کارهایی که باید انجام دهند توجیه نیستند؛ یا به عبارتی آن ها اصلا نمی دانند قرار است چه کاری انجام دهند.
وقتی یک کارمند نمی داند دقیقا باید چه کاری انجام دهد مشکل از او نیست بلکه از مدیر است. برای اینکه شرکت بتواند بازدهی بالایی داشته باشد، مدیر باید به 4 چیز به طور جدی پایبند باشد:
1) انتظارات خود را به طور صریح به همه انتقال دهد.
2) اطلاعات و امکانات لازم را برای درست انجام دادن کارها فراهم کند.
3) بازخورد بگیرد و ارزیابی کند، کارمندان خوب را تشخیص دهد و از آن ها به خوبی تجلیل کند.
4) کارمندان را به پیشرفت تشویق کند.
بارها شده بعنوان مدیر یا ارباب رجوع از کم کاری یک کارمند کلافه بشید؟
وقتی در یک شرکت کارها درست انجام نمی شود یا اصلا انجام نمی شود سوال بالا ذهن مدیر را به خود مشغول می کند. طبق تحقیقات گسترده ای که فردیناند فورینز انجام داده است عمده ترین دلیلی که کارمندان کارهایی را که شما می خواهید انجام نمی دهند این است که:
✅ آن ها نسبت به کارهایی که باید انجام دهند توجیه نیستند؛ یا به عبارتی آن ها اصلا نمی دانند قرار است چه کاری انجام دهند.
وقتی یک کارمند نمی داند دقیقا باید چه کاری انجام دهد مشکل از او نیست بلکه از مدیر است. برای اینکه شرکت بتواند بازدهی بالایی داشته باشد، مدیر باید به 4 چیز به طور جدی پایبند باشد:
1) انتظارات خود را به طور صریح به همه انتقال دهد.
2) اطلاعات و امکانات لازم را برای درست انجام دادن کارها فراهم کند.
3) بازخورد بگیرد و ارزیابی کند، کارمندان خوب را تشخیص دهد و از آن ها به خوبی تجلیل کند.
4) کارمندان را به پیشرفت تشویق کند.