مدیریت اجرایی
3.04K subscribers
12.9K photos
788 videos
1.32K files
4.6K links
ارایه به روز ترین اطلاعات ، دانش، مهارت وتوانایی در خصوص مدیریت ،سازمان واقتصاد زیر نظر دکتر امیرصادقی(پژوهشگر،مشاور و مدرس درزمینه کسب وکار) تاسیس کانال ۲۰۱۵
(۰۹۱۲۳۱۱۶۴۷۳) تلفن همراه
Download Telegram
✳️سندروم عملگرایی نمایشی

دو مدیر را به شما معرفی می کنم. مدیر اول: سر ساعت می آید. سر ساعت می رود. جلساتش منظم است. خیلی هم استرس پذیر نیست. ریلکس است و آرام. مدیر دوم: شب ها ساعت ده شب می رود خانه و از آن طرف هم شش صبح سرکار است. همیشه در حال تلاش و جنب و جوش است. همه ما در دل خود دومی را تحسین می کنیم که چقدر با غیرت، فداکار، تلاش گر و با انرژی است. این گرایش ما را به جنب و جوش و حرکت نشان می دهد.

خیلی زمان ها پیش می آید که ما نمی توانیم صبور باشیم. باید کاری کنیم. اصلا کار می کنیم که فکر نکنیم. می خواهیم خودمان را اهل تلاش نشان دهیم. صبر کردن، آرام بودن، فکر کردن را گناه می شماریم.
گاهی اوقات ما به جای اینکه صبر کنیم تا اطلاعات کافی را کسب کنیم و انتخابهای با ضریب اطمینان بالا داشته باشیم، دوست داریم مشغول یک کار باشیم. این خطا وقتی رفتارهایمان در معرض قضاوت دیگران است بیشتر استعداد بروز پیدا می کند.

در این رابطه به خاطره یکی از دوستان توجه کنید: با تعدادی از آشنایان داشتیم وسایلی را جابجا میکردیم. چون تعداد افراد زیاد بودند گاهی مثلا برای جابجایی برخی وسایل امکان کمک کردن وجود نداشت. من هم سعی میکردم کاری را بکنم که بیشترین فایده را دارد؛ یعنی مثلا بروم ببینم جای جدید آن وسیله ای که دارند جابجا می کنند آماده است یا نه! آنجا را مرتب می کردم تا زمانی که وسیله رسید همه چیز مرتب و آماده جای گذاری باشد. بعد از جابجا کردن همه وسایل پسرخاله ام پیشم آمد و گفت: بچه ها میگویند تو از زیر کار در میروی. به او گفتم من دنبال این بودم که انرژیم را در جایی بگذارم که بیشترین فایده را برای جمع داشته باشد! پسرخاله ام در جوابم گفت: "اشتباه کردی! باید میرفتی در بینشان و مدام جیغ و داد و سر و صدا میکردی تا فکر کنند داری کمک میکنی. اینجوری خودتو اذیت کردی در حالیکه کسی قدرشو ندونست".

🔎⭕️تحلیل راهبردی:
دقت کنید آنچه به آن نقد وارد می شود عمل گرایی نیست. نکته ظریف آنجاست که برخی از اقدامات معطوف به نتیجه هستند و برخی از اقدامات معطوف به نمایش. خطا آنجاست که می گویند "خودت را تکان بده" حتی اگر فایده ای نداشته باشد فقط برای آنکه نشان بدهی هستی و داری کاری می کنی.

این که ما می خواهیم خود را اهل تلاش و جنب وجوش نشان دهیم و همچنین به کسانی که زیاد کار می کنند علاقه داریم ممکن است فاجعه بار باشد. بگذارید مثالی بزنم. فرض کنید که یک کالا گران می شود. دولت تصمیم می گیرد که از از سیاست یک استفاده کند. این سیاست یک زمان بر است و با تاخیر عمل می کند. ما چون گرایش به جنب و جوش داریم از این که دولت بعد از اعمال سیاست یک هیچ کاری نمی کند عصبانی می شویم و دولت را به تنبلی و بی ارادگی متهم می کنیم دولت زیربار فشار اجتماعی وادار می شود که سیاست دو را که سر و صدای بیشتری دارد را اجرا کند در حالی که سیاست دو مخل سیاست یک است.
مواقعی که می خواهیم تلاش های ظاهری کنیم از خودمان بپرسیم اگر دیگران هم نبودند من این اقدام را انجام می دادم.
✳️سیستم ارتباطی قوی ایجاد کنید

بی شک ارتباطات شریان حیاتی هر سازمانی است و مدیران نقاطی هستند که سطوح مختلف سازمان را به هم متصل می سازند. برقراری ارتباط برای مدیران قرن بیست ویکم ، یک کارکرد حیاتی است. اطلاعات یعنی قدرت، و هر چه سرعت کار بالاتر برود ، اطلاعات نیز باید سریع تر به کارمندها برسد.
تغییر مداوم و افزایش تلاطم در محیط کار ارتباط بیشتری را می طلبد. کارمندانتان برای اینکه بتوانند توقعات شما را برآورده سازند باید از آن توقعات مطلع بوده و بتوانند مدام نطرات شما را مورد عملکردشان بگیرند. شاید یک هدف روی کاغذ بسیار جالب و بزرگ به نظر برسد. اما اگر نتوانید آن هدف را به کارمندها منتقل کنید و به آن ها خبر ندهید که تا چه حد به هدف نزدیک شده اند، چطور می توانید انتظار داشته باشید که به این هدف برسند.
امروزه روش های بسیاری برای تسریع در امر ارتباطات وجود دارد که بهتر است از آنها استفاده کنید. در این راستا داشتن یک شبکه کامپیوتری قدرتمند داخلی می تواند بسیار راهگشا باشد.
✳️هنگام تغییرات توجه کنید

شاید گاهی تصمیم بگیرید که تغییرات کوچکی مانند جابجایی یک کارمند و یا تغییر یک فرآیند و رویه کاری و... در واحد های تحت امر خود بدهید. در هنگام این جابجایی ها و تغییرات نحوه ی اجرای این تغییرات بسیار مهم است، برخی مدیران این تغییرات را آنقدر بد انجام می دهند که نتایجی را که انتظار داشتند و پیش بینی می کردند نمی گیرند که هیچ، بلکه آسیبهایی هم به فرهنگ سازمانی و انگیزه های افراد وارد می سازند. لذا من توصیه می کنم هنگام انجام این تغییرات به یکباره دست به تغییر نزنید و از افراد درگیر در موضوع حتما نظرخواهی کنید و به هیچ وجه سعی نکنید موضوع را به صورت دستوری انجام دهید. دلایل تغییرات و جابجایی ها را برای آنها توضیح دهید و بگویید که این تغییرات چگونه می تواند به بهبود وضعیت سازمان کمک کند و اینکه این کار چه منافعی در پی دارد. همچنین سعی کنید با آرامش پاسخ سوالات احتمالی آنها را بدهید. با این نوع برخورد کارمندان تصور می کنند که خودشان هم در این تصمیم گیری شریک بوده اند و پذیرش آن برایشان بسیار راحت خواهد بود.
✳️اختیار بدهید

مدیران بزرگ به کارمندانشان اجازه می دهند که کارهایی بزرگ بکنند . چرا که بزرگترین مدیران دنیا هم نمی توانند بدون کمک دیگران موفق شوند. برای رسیدن به اهداف سازمان ، باید به مهارت هایی که کارمندان ارائه میکنند ، اتکا کنید. مدیریت موثر تمرکز بخشیدن به تلاش های تمام اعضای یک واحد کاری برای رسیدن به یک هدف مشترک است.
اختیار ندادن به کارمندان باعث می شود که در سازمان همه آسیب ببینند . کارمندانتان موفق نمی شوند، چرا که به آن ها اجازه نمی دهید قد بکشند و به خود فشار بیاورند تا خلاقیت و ابتکار نشان دهند . سازمانتان موفق نمی شود و بصیرت هایی را که نیروی کار خلاق با خود می آورد از دست می دهد.
✳️اثر دانینگ-کروگر چه می گوید ؟

هر چه کمتر بدانید فکر می‌کنید بیشتر می‌دانید

از نظر علمی ثابت شده است که هر چه کمتر بدانید فکر می‌کنید بیشتر می‌دانید. به این واقعیت اثر دانینگ-کروگر گفته می‌شود. دو دانشمند به نام‌های دانینگ و کروگر در سال ۱۹۹۹ در دانشگاه کرنل تحقیقی بر روی مهارت‌های گرامری، توانایی استدلال منطقی و شوخ طبعی شرکت کنندگان انجام دادند و متوجه شدند که کسانی که توانایی بسیار ضعیفی در این زمینه‌ها نسبت به دیگران داشتند توانایی‌های خود را بیش از حد تخمین می‌زدند درحالیکه کسانی که ظرفیت‌های بالاتری داشتند مهارت‌های خود را دست کم می‌گرفتند.

اثر دانینگ-کروگر : هر چه کمتر بدانید فکر می‌کنید بیشتر می‌دانید

اثر دانینگ-کروگر (به انگلیسی: Dunning–Kruger effect) نوعی سوگیری شناختی در افراد غیرحرفه‌ای است که از توهم برتری رنج می‌برند و به اشتباه، توانایی‌شان را بسیار بیش از اندازهٔ واقعی ارزیابی می‌کنند. این جانبداری به ناتوانی فراشناختی افراد غیرحرفه‌ای در شناسایی ناتوانیشان نسبت داده می‌شود. برعکس، افراد خیلی حرفه‌ای، گرایش بیشتری به دست‌کم‌گرفتن شایستگی خود داشته و به نادرست تصور می‌کنند که کاری که برای‌شان آسان است، برای دیگران نیز آسان است.

دیوید دانینگ و جاستین کروگر از دانشگاه کرنل این‌گونه نتیجه می‌گیرند: «تخمین نادرست فرد بی‌لیاقت، از اشتباه در ارزیابی خود ناشی می‌شود؛ درحالی‌که تخمین نادرست افراد بسیار بالیاقت، از اشتباه در ارزیابی دیگران نشئت می‌گیرد.»
✳️ ۷روش موثر در نفوذ بر دیگران:

۱.در دید بودن ؛visiblity
دیده شدن احتیاج به کمک گرفتن و نماینده ندارد. در اشل کوچک گاهی یک سلام دوستانه تمام چیزی که برایمان احتیاج است را در پی خواهد داشت.

۲.ادب؛manner
اگر شخصی آداب خوبی نداشته باشد تمام ذهنیت مثبت اطافیان را بر خود پایمال نموده. در واقع اخلاق خوب یکی از مهمترین روشهای ارتباط غیر کلامی در نفوذ بر دیگران است.

۳.مستقیم نگاه کردن؛gaze
تماس مستقیم چشمی در ارتباط با دیگران باعث ارزش‌دار کردن ارتباط خواهد بود.

۴.شناخت محیط ارتباطی؛space

۵.صوت و آوا ؛ voice
رهبران با نفوذ اموخته اند که صدای عمیق و طنین انداز، تاثیری چشمگیر در برقراری ارتباطی موثر با دیگران خواهد داشت.

۵.ژست‌وحرکت‌بدن‌درهنگام‌سخن؛ gesture
رهبران بزرگ از این روش برای کارامد جلوه دادن انتقال پیام‌های خود استفاده میکنند.

۶.تماس فیزیکی؛ touch
ارتباط لمسی بجا و بموقع شامل دست دادن، دست بر شانه طرف مقابل نهادن و.. در همدلی و ایجاد ارتباط دوستی تاثیر بسزایی خواهد داشت.

۷.لبخند؛ smile
مدیران با نفوذ کاملا با قدرت خلع سلاح لبخند آشنا هستند.
‏گزارش و رده بندی اکونومیست از فهرست بهترین کشورهای دنیا برای به دنیا آمدن انسان ها

@managementtools
✳️ برای رقابت پذیری یک شرکت ، فرهنگ سازمانی آن باید چه ویژگی هایی داشته باشد؟
🖌🖌🖌فرهنگ سازمانی از مهمترین سرمایه های اجتماعی یک سازمان است
بررسی نظرات صاحب نظران فرهنگ سازمانی بویژه هافستد، شاین و ونس متوجه می شویم که :
1⃣ فرهنگ یک دارایی با ارزش برای سازمان ها است
2⃣ فرهنگ به دلیل تجویز الگوهای اندیشه و رفتار باعث تمایز افراد، گروهها و سازمانها می شود
3⃣فرهنگ نفوذ اجتماعی قوی روی افراد سازمانی دارد
💠سوالی که مطرح است این است:
✅فرهنگ سازمانی باید چه ویژگی هایی داشته باشد تا رقابت پذیری یک شرکت یا سازمان را موجب شود؟
مدل فرهنگ سازمانی دانیل دنیسون وهمکاران که در تحقیقات مختلف با مشارکت افراد دیگر صورت گرفته است به دلیل توجه همزمان به محیطهای خارجی و داخلی در رابطه با مزیت رقابتی یکی از بهترین مدلهای فرهنگی است
مدل مذکور دارای چهار شاخص اصلی و12 شاخص فرعی است
دوتا از شاخص های اصلی در رابطه با تمرکز محیطی و سازگاری استراتژیک و دو شاخص نیز در رابطه با محیط داخلی ومشارکت و انسجام می باشد
🔷ماموریت گرائی
فرهنگ اثربخش وقوی مرتبط با رقابت پذیری ومزیت رقابتی ،حس ودرک روشنی از اهداف ومقاصد وچشم انداز استراتژیک را در بین اعضائ ایجاد کرده و حرکت در جهت آن را تقویت وتسهیل می نماید
🔷سازگارسازی
فرهنگ درک پویائیها وپیچیدگی های محیطی را برای اعضا تسهیل ویادگیری بازارگرا را تقویت می نماید
🔷یکپارچگی وانسجام
فرهنگ اثربخش وقوی با ایجاد هویت یکپارچه سازمانی موجب انسجام وهماهنگی درونی بالا می شود
🔷مشارکت جوئی
فرهنگ سازمانی باورهای جمعی را برای مشارکتهای کارامد سازمانی راتقویت ورفتارهای جمعی مشترک را برای مشارکتهای اثربخش سازمانی مورد حمایت شدید می گذارد
مشکل اکثر سازمانها در رقابت پذیری یا عمدتابه ناتوانائی آنها در سازگاریهای محیطی ویا ناتوانی آنها در انسجام بخشی ومشارکت جوئی داخلی ویا ترکیبی از هر دو است که مدل دنیسون چارچوبی مناسبی برای رفع این قبیل مشکلات سازمانی از طریق فرهنگی می باشد مدل مذکور از روائی واعتبار بالائی برخوردار بوده ودر تحقیقات زیادی مورد استناد قرار گرفته است.
✳️حمایت کنید!

مهم ترین دغدغه ی مدیران امروز باید ایجاد یک محیط کار پشتیبان و حامی باشد به طوریکه کارمند را مفیدتر کرده و به او احساس ارزشمند بودن ببخشد. وقتی راه سخت می شود مدیران از کارمندانشان حمایت می کنند. این معنی اش این نیست که همه ی کارهای کارمندها را برایشان انجام دهید یا به جایشان تصمیم بگیرید. بلکه به این معناست که باید آموزش ، منابع و اختیارات لازم را به آن ها بدهید تا کارشان را خوب انجام دهند وبعد از سر راهشان کنار بروید. البته همیشه کنارشان هستید تا اگر افتادند در برخواستن کمکشان کنید.
کلید خلق محیط پشتیبان ایجاد محیط باز در کل سازمان است. در یک محیط باز کارمندان می توانند سؤال ها و تردید های خود را ابراز کنند. وقتی محیط واقعا باز باشد ، فرد می تواند بدون ترس از مجازات دغدغه های خود را ابراز کند.
✳️با آینده روبه رو شوید!
الان مشغول هر کاری باشید، اوضاع به هر حال تغییر میکند. به طور حتم آینده از راه خواهد رسید و اوضاع تغییر خواهد کرد و باید هم تغییر کند.
افرادی که اکنون با شما مشغول کار هستند، تیم شما را ترک خواهند کرد. ارقام فروش شما بهبود می یابد یا افت خواهد کرد. رئيس شما بازنشسته می شود یا جابه جا خواهد شد. همکاران شما تغییر خواهند کرد، شما هم تغییر خواهید کرد.
به هر ترتیب همه ی این تغییرات رخ می دهند و مدیر هوشمند کسی است که نه تنها از آنها استقبال می کند، بلکه خود را برای رویارویی با آنها آماده میکند. این کار، توجه به بحرانی خاص نیست، بلکه داشتن انعطاف کافی برای جلوتر بودن از بازی است. منظور این است که وقتی تغییری ایجاد می شود ، می توانید آن را به نفع خود تغییر دهید و بر اثر آن از میدان به در نشوید.
✳️ مساله خود را «اسکمپر» کنید!

ما بارها شنیده ایم که یک مساله را بزرگ نکنید، که البته نکته درستی است اما گاهی اوقات بزرگ کردن یک بعد از مساله می تواند راهگشا باشد. این پیشنهاد ويژه تکنیکی است به نام اسکمپر. نام اسکمپر از اول چند فرمان برداشته شده است که در زیر می آید:

جانشین کن/تعویض کن (S: Substitute)
مثال: استفاده از چراغ راهنمايی شارژ شونده با نور آفتاب از طریق صفحه های خورشیدی
استفاده از نسخه های پزشکی فارسی به جای لاتین برای ایرانیها

ترکیب کن (C:Combine)
ترکیب دستگاه چاپگر و کپی و فکس و اسکنر که منجر به تولید یک دستگاه به جای 4 دستگاه شد
تلفن+ دوربین+ ضبط و پخش صوت= موبایل
دستمال كاغذي + عطر = دستمال کاغذی معطر

اقتباس کن (A:Adopt)
مثال: ساخت هواپیما با استفاده از ساختمان بال و بدن پرندگان، ساخت هلیکوپتر با اقتباس از بال سنجاقک

تغییر بده/بزرگ کن/کوچک کن. (M:Modify/Magnify)
تلویزیونهای با صفحات بزرگتر برای مکان های بزرگ
تولید نوشابه خانواده

کاربرد دیگر پیدا کن (P:Put to other uses)
استفاده از پهپاد برای بارور کردن ابرها

حذف کن (E:Eliminate)
مثال: حذف سیم از هندزفری موبایل (همانند آیفون 7) ،

بازآرایی کن معکوس کن (R:Reverse/Rearrangement)
استفاده از شب به جای روز جهت کارهای اداری در مناطق گرمسیر
استفاده از خانم به جای آقا در بسته بندی محصولات ظریف


✅نگاه راهبردی:
این تکنیک در مدیریت استراتژيک و تصمیم گیری های خرد و کلان می تواند کاربرد داشته باشد. به عنوان نمونه زمانی که شما با مشکل اشباع بازار یا تشدید رقابت روبرو می شوید می توانید با استفاده از فرمان کاربرد دیگر پیدا کن برای محصول و تکنولوژی خود، بازار جدیدی پیدا کنید مانند کاری که آمازون با کتاب فروشی شروع کرد حالا تبدیل شده است به همه چیز فروشی.

یا می توان با به کار بردن این فرامین در مدل کسب وکاری خود، به ایده های جدیدی رسید. به عنوان مثال زاپوس (فروشگاه اینترنتی کفش)، هزینه بازگرداندن محصول را حذف کرد و مشتریان اگر کفش را نمی پسندیدند می توانستند به رایگان برگردانند. درست بعد از این تغییر بود که زاپوس جهانی شد. از این پس وقتی با یک مساله روبرو شدید سعی کنید ابعاد مختلف آن را اسکمپر کنید.
4_224571152574447948.pdf
Forwarded from بِـدَنديد=بدانيد+بخنديد
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
از این صندلی ها واسه بعضی از مدیرای ایرانی شدیداً لازمه...👌
@bedandid
✳️مدیران چند ساعت باید با کارکنان سَر کنند؟

شکی نیست که روابط خوب بین مدیر و کارمند موجب بهبود فضای کار و موفقیت شرکت می شود و کارکنانی که با مدیران دم خور می شوند، از روابط قوی تر، همکاری و بصیرتی که پیدا می کنند، نفع می برند. اما یک سوال مهم در اینجا مطرح است:

آیا کارکنان می توانند ساعت های زیادی را با مدیران خود بگذرانند؟

بر اساس تحقیقات انجام شده توسط موسسه leadership IQ جواب «بله» است. اما به چه قیمتی. این تحقیقات روی نزدیک به ۳۲۰۰۰ نفر از کارکنان و مدیران آمریکایی و کانادایی برای پاسخ به این سوال که «یک کارمند چند ساعت باید با مدیر مستقیم خود وقت بگذراند؟» انجام شد. نتایج نشان داد کارکنانی که بیش از حد با مدیران خود سَر می کنند، از بهره وری، تعلق و نوآوری آنها کاسته می شود.
تا کجا خوب است؟

بر اساس این مطالعات، ایده آل این است که کارکنان در هفته ۶ ساعت با مدیر خود باشند. کمتر از ۳ ساعت کم هست و مناسب نیست و بیش از ۶ ساعت زیاد است و مخرب.

برای مثال بیش از ۶ ساعت وقت سر کردن مدیر مستقیم با کارمندی خاص، این سیگنال را به کارکنان مخابره می کند که رئیس به کار آن کارمند اعتماد ندارد.
تمایل به مدیریت و توجه به بخشی از کارکنان خود دارد.
اعتقاد دارد که آن کارمند برای آن شغل مناسب نیست.
به آن کارمند اجازه نمی دهد که خودش رشد کند.
در واقع اگر مدیری بیش از ۶ ساعت در هفته وقتش را صرف کارمندی کند، پس فرد مناسبی جذب نشده است. البته قابل درک است که برای مدیران وسوسه انگیز است که تازه واردان را نزدیک خود نگه دارند که این باعث عدم رشد آنها می‌شود.

خوب اول چه باید کرد؟

حالا وقت این است که با مدیران شرکت تان بنشینید و ببینید چقدر وقت صرف زیردستانشان می کنند. اگر بالای ۶ ساعت است دلیل آن را کشف کنید.
به آنها بفهمانید که وقت زیاد سپری کردن با کارکنان همیشه خوب نیست.
✳️"فرسودگی شغلی را ریشه‌یابی کنید".


اگر احساس خستگی شدید می‌کنید، درهم شکسته و مستأصل شده‌اید و در کار خود حس افسردگی دارید، احتمالاً دچار فرسودگی شغلی (Burnout) شده‌اید. نخستین کار برای رها شدن از این وضعیت آن است که دلیل آن را بیابید.

برای این کار باید چگونگی صرف زمان خود در محل کار را ردیابی کنید. می‌توانید توالی کارهایی که انجام می‌دهید را بر روی ورقه کاغذی بنویسید و یا از برنامه‌ها یا نرم‌افزارهای کاربردی که برای این کار ساخته شده‌اند، استفاده کنید.

برای هر مقطع زمانیِ مشخص، کاری که انجام می‌دهید را بنویسید و مشخص کنید که در آن مقطع مشخص، مشغول چه چیزی هستید و با چه کسانی معاشرت دارید. سپس برای هر یک از این مقاطع زمانی، امتیازی از ۱ تا ۱۰ بدهید. امتیاز ۱ به معنای افسرده و ناراحت بودن در آن مقطع زمانی و امتیاز ۱۰ برای زمان‌ها و کارهایی که حس شادی و پر انرژی بودن دارید است. این کار سبب می‌شود متوجه شوید که چه کارهایی و چه افرادی در کدام زمان‌ها انرژی شما را تحلیل می‌برند. بنابراین، می‌توانید با این فهم، شروع به محدود کردن این زمان‌های انرژی‌بر و خسته‌کننده کنید.

هدف از این کارها آن است که زمان‌ها، کارها و افراد و یا وضعیت‌هایی که شما را خسته و افسرده می‌کند را کاهش دهید و در عوض برای آن‌هایی که انرژی‌بخش هستند، زمان بیشتری اختصاص دهید. تا جایی که امکان دارد سعی کنید فعالیت‌های کم ارزش و ناامید کننده را کم‌تر کنید. اگر پی بردید که روابط مشخصی وجود دارد که بسیار خسته‌کننده و انرژی‌بر هستند، تا جایی که امکان دارد تعامل خود با آن افراد را کاهش دهید. بنابراین، برای رها شدن از خستگی مفرط و فرسودگی شغلی، به دنبال خنثی کردن ریشه‌ها باشید.
✳️پدیده داروینیسم معکوس

پروژه ای تعریف کرده اید و دو نفر پیمانکار را دعوت کرده اید که آن کار را انجام بدهند. اولی با اطمینان می گوید که حتما آن را انجام می دهد و دومی از شما وقت می خواهد فردا به شما زنگ می زند و می گوید که این کار شدنی است البته چالش هایی دارد که باید حتما آن را با شما در میان بگذارد.

دو نفر کاندیدای مدیر عاملی شده اند. شما آن ها را به هیات مدیره دعوت می کنید و بر اساس اطلاعاتی که هفته پیش به آنان داده اید از انان می خواهید که برنامه و پیش بینی خود را از آینده شرکت مطرح کنند. اولی برنامه خود را با اطمینان کامل ارایه می کند و موفقیت شرکت از پیش تضمین شده می داند و دومی برنامه کامل خود را مطرح می کند و البته موفقیت را مشروط به وجود پیش نیازهایی می کند که برخی محیطی هستند و برخی نیز در اختیار هیات مدیره.

شما کدام یک از پیمانکاران و کدام از یک کاندیداها را انتخاب می کنید. بدیهی است ما چون از بی اطمینانی خوشمان نمی آید. اولین گزینه که به ما اطمینان می دهد را انتخاب می کنیم و این جاست که در دام پدیده داروینیسم معکوس می افتیم.

پروفسوری در آکسفورد این پدیده را داروینیسم معکوس نامگذاری کرده. چرا؟ چون در داروینیسیم معمولی قوی تر ها می مانند و ضعیف ترها حذف می شوند ولی در داروینیسم معکوس هرکس که بیشتر حرف مفت بزند پروژه به او داده می شود! در این پدیده کسانی که اطمینان کاذب بیشتری تولید می کنند و ادعاهای گزاف تری مطرح می کنند پیروزترند و آن ها که صادقانه بی اطمینانی ها، چالش ها و مشکلات را می گویند حذف می شوند.

✅تجویز راهبردی:
چه می توان کرد؟ آیا این خطای ذهنی راه درمانی هم دارد؟ بله!
الف) هر آنکس که به شما اطمینان صد درصد می دهد مشکوک باشید. چرا که آنان که در یک رشته خبره هستند زوایا، موانع، عدم قطعیت ها و پیش نیازهایی را می بینند که یک تازه کار خوش خیال نمی بیند.
ب) به جای اعتماد به سخنان افراد به عملکرد گذشته آنان نگاه کنید. صدای اعمال بسیار رساتر از صدای گفتار است.
✳️چگونه صداقت همکاران را بسنجیم؟
معمولاً در خیلی ازمنشور ارزش های سازمانی شرکت ها کلمه صداقت به چشم می خورد، راستی چه نشانه های رفتاری برای سنجش آن می توان به کارگرفت؟

1- برای شروع رفتار عادی شخص را مشاهده کنید.

قبل از اینکه بخواهید درباره راستگویی یا دروغگویی افراد قضاوت کنید اول باید بدانید که در مکالمات عادی و اوقاتی که هیچ استرسی ندارد چگونه رفتار می‌کند. چون ممكن است رفتارهایی مانند تکان دادن سریع یک پا یا استفاده بیش از حد از آوا‌های ربط مانند «اوووم»، «خوب» و.... که در حالت کلی نشانه‌ای از وجود مشکل و عدم صداقت در گفتارهای یک فرد تلقی شود - جزو رفتار‌های عادی آن فرد به خصوص در هنگام مراوده باشد.
هنگامی که این آشنایی را با رفتار افراد برقرار کردید، می‌توانید محدوده مجاز آنها را تعیین کنید. برای این کار شما حداقل به سه دقیقه وقت برای تمرکز روی حرکات و رفتار فرد نیاز دارید.

2- به دقت گوش کنید
تجزیه و تحلیل نوع بیان جملات می‌تواند در تشخیص اینکه چه کسی دروغ می‌گوید، به شما کمک کند. به عنوان مثال اگر شما یک سوال که پاسخش بله یا خیر است بپرسید، پاسخ باید «بله» یا «خیر» باشد. حواستان به جملات تکذیبی که در آنها از «خیر» استفاده نمی‌شود، باشد.مثلا بپرسید« آیا هرگز سرقت کرده اید؟» دریور می‌گوید: اگر پاسخ او این باشد که «من هرگز چنین کاری نمی‌کنم» این می‌تواند یک نشانه باشد. و اضافه می‌کند اگر پاسخ: «نه. هرگز» باشد، می‌توان آن را پاسخی صادقانه دانست و تا زمانی که کلمه «نه» در آن وجود دارد درست است. اگر به این عبارت توجه کنید «من هرگز چنین کاری نمی‌کنم» درمی‌یابید جمله‌ای درباره آینده است و پاسخ سوالی که شما درباره گذشته پرسیده اید نیست.

3- در جست‌وجوی «نقاط داغ» باشید.
نقطه داغ وقتی است که کسی از محدوده مجاز خودش به صورت مشکوکی خارج می‌شود. منطقه‌ای که شما باید دقت زیادی روی آن داشته باشید. زبان بدن راه مناسبی برای پیدا کردن نقاط داغ است. برای مثال نگاه مستقیم به پا‌ها یا شکم در هنگام حرف زدن تمایلات واقعی فرد را نشان می‌دهد. در مقابل بالا انداختن شانه‌ها نشانه تردید است.
4- سوال‌های دنباله دار بپرسید

پیدا کردن یک نقطه داغ لزوما دلیل دروغگو بودن فرد نیست اما دلیل خوبی دارید تا با پرسیدن چند سوال دیگر کشف‌های بیشتری بکنید. برای مثال در یک مصاحبه استخدامی بپرسید «این بخش خالی در سابقه کاری تان را توضیح دهید». «افراد معمولا وقتی دروغ می‌گویند دچار اختلال و تناقض گویی می‌شوند.» بهتر است در همین زمینه دوباره سوالاتی بپرسید. توجه کنید تا وقتی که چیزی را نپرسیدید درباره آن قضاوت نکنید. هرگز سعی نکنید که ذهن خوانی کنید.
5- بپرسید که آیا آنها راست می‌گویند.
آخرین سوالی که باید بپرسید این است که آیا در پاسخ‌هایی که به سوالاتم دادی راستش را گفتی ؟ ما در انتظار یک بله یا یک نه هستیم. به طرز شگفت‌آوری بسیاری از افراد در این نقطه وجود یک دروغ کوچک (یا بزرگ) در گفته‌هایشان را تائید می‌کنند و از این طریق می‌توانید به حقیقت پی ببرید.

اگر فرد مورد نظر قرار باشد در موقعیتی قرار بگیرد که باید به او اعتماد کرد و واقعا نیاز دارید بدانید این شخص قابل اعتماد هست یا خیر، می‌توانید با یک سوال قدرتمند بحث‌تان را ادامه دهید: «چرا باید حرفت را باور کنم؟»

در این بخش باید قدری زیرکانه رفتار کنید: هر جوابی که در ابتدا دریافت کردید قبول نکنید و دوباره بپرسید. « این واقعا جواب سوال من نبود. چرا باید حرفت را باور کنم؟»

جواب بعدی را به دقت گوش کنید باید کوتاه و ساده باشد و مضمونی شبیه این داشته باشد: «چون من حقیقت را گفتم».
یک فرد دروغگو تمایل دارد فوری حرفش را باور کنید. این کار شما ممکن است به عصبانیت او و متهم کردن شما به چیزی مانند اینکه با وجود صداقتش نمی‌خواهید حرفش را باور کنید منجر شود یا بیان کند که در این حالت او نمی‌خواهد با شما کار کند. اگر فرد دروغگو گستاخ باشد برای اینکه فورا حرفش را باور کنید شما را به منابع مختلفی ارجاع می‌دهد: «شما می‌توانید از هرکسی که تا به حال برایش کار کرده ام بپرسید که آیا صادق هستم یا خیر».
اتفاقا وقتی چیزی شبیه این شنیدید آنها را باهم روبه‌رو کنید. به اعتقاد او کمتر کسی این‌کار را می‌کند، اما اگر این کار را انجام دهید از نتایجی که به دست می‌آورید شگفت زده می‌شوید
✳️سازمان‌های ناب
این گروه از سازمان‌ها که هم با کارآیی بالا و هم اثربخشی بالا در صنعت خود فعالیت می‌کنند هر چند فراوانی بسیار کمی دارند ولی سازمان‌هایی هستند که به کمتر از رهبری صنعتی که در آن فعال هستند قانع نمی‌شوند. این سازمان‌ها معمولا به کارآیی و اثربخشی اهمیت یکسانی می‌دهند. سازمان‌هایی که در پارادایم جدید و حاکم در حال کار هستند.

✅سازمان‌های ناب چه مشخصاتی دارند
سازمان‌ها به‌طور پیوسته می‌توانند به توازن کارآیی و اثربخشی به شکل همزمان برسند ولی نیاز به یک دوره تکاملی دارند و این توازن در همه ابعاد سازمان به‌طور نزدیکی باید توزیع شود. سازمان‌های ناب تمرکز خود را روی حذف اتلاف‌ها می‌گذارند و همزمان منابع ورودی را با بهترین ارزش به مشتری نهایی تحویل می‌دهند. این یعنی مجموعه زنجیره ارزش را با بهترین شیوه در کارآیی و اثربخشی مدیریت کند. به عبارتی هر سازمانی می‌تواند ناب باشد به شرطی که تمرکز خود را بر ماموریت اصلی و در طول مجموعه زنجیره ارزش خود قرار دهد.

✅مراحل تبدیل به سازمان ناب
1- ارزیابی واقعی
ابتدا باید راهبری یک ارزیابی واقعی و پایش را برای رویه کاری خود انجام دهید هرچند تغییرات سخت خواهد بود، به‌خصوص وقتی که سال‌ها یک رویه ثابت را در کسب و کار دنبال کرده‌اید. اگر بخواهید سازمان ناب بشوید باید سفر خود را برای تبدیل از کالای خام به محصول نهایی مانند لوله‌های مانیسمان (لوله‌های بدون درز) انجام دهید تا کوچک‌ترین شکافی در فعالیت‌های شما پدید نیاید، در این ارزیابی‌ها اگر قرار شد تغییراتی ایجاد کنید این تغییرات باید در جهت منافع مشتری باشد و برای مشتری خلق ارزش بیشتری کند، تغییر در رویه‌ها و فعالیت‌ها نباید در منافع مشتری کوچکترین خللی به جود آورد.

2- کارآمدی را بالا ببرید
در گام دوم موارد زائدی که سازمان به خود جذب کرده و پیچیدگی مفرط پیدا کرده است را از سیستم خود حذف کنید، سخت‌ترین کار در مسیرکارآمدی، کاهش کارکنان سطوح سازمانی، به‌خصوص مدیران میانی است. طبق تحقیقات به‌عمل آمده مدیران میانی در سازمان‌ها پس از مدتی تبدیل به سدهای سازمانی و مراکز گلوگاهی آن می‌شوند و معمولا بیشترین فراوانی در مفاسد سازمانی در این گروه از کارکنان دیده شده است.

سعی کنید کارهایی که در فرآیندهای اصلی شما نیستند، برون سپاری کنید. باید به این باور عینی برسید که منابع انسانی که در شرکت دارید زمانی دارایی شما قلمداد می‌شوند که بتوانند چالش‌های سازمان را حل و خلق ارزش کنند، در شرکت‌های ناب جایی برای نیروی اضافی و غیر کارآمد نیست.

3- نقش‌آفرینی جمعی
در گام سوم به کارکنان اجازه بدهید بیشترین نقش‌آفرینی را برای سازمان خود انجام دهند، برای این کار به آنها اعتماد کنید، به رده‌های پایین‌تر سازمان اجازه دهید ایده‌های خود را برای خلق ارزش بیشتر به‌کار ببندند. هرچه اعتماد بیشتری به افراد کنید و توازنی بین مسوولیت‌ها و اختیارات آنها ایجاد کنید، نیاز کمتری به مراقبت خواهید داشت و دیگر نیازی به اداره سازمان با ایجاد طبقات مختلف و کاهش کارآیی همراه با افزایش هزینه‌های تولید و تحمیل آن به مشتری نیست. در سازمان‌هایی که به کارکنان امکان ابراز وجود و سهم در حل چالش‌ها می‌دهند به همان نسبت به نیروی کمتری برای انجام فرآیندها نیاز داشته و کارآیی و اثربخشی افزایش می‌یابد.

4-پایش دائمی نقشه سفر
در گام چهارم به‌طور پیوسته نقشه سفر برای ناب شدن را پایش کنید و به ایستگاه‌های بین راه تقسیم کنید. هرچه بیشتر این سفر داینامیک را عمیق پایش کنید متوجه می‌شوید که محدوده‌هایی هستند که هنوز نیاز به ترسیم شدن دارند. باید یادآور شد طبق تحقیقاتی که در سال 2012 توسط دانشگاه کالیفرنیا انجام شد فقط 17درصد از تجارب برای حل مسائل و چالش‌های سازمانی اعتبار داشتند که هر سال نیز این درصد کاهش پیدا می‌کند. تا کنون به این پرداختیم که بازی کسب و کار تغییر یافته و ما چارچوب‌های ذهنی خود و سازوکارهای گذشته را باید رها کرده و با انعطاف سازمانی و ناب شدن شرایط بازی را برای تاب آوردن، برنده شدن و برنده ماندن به‌کار بندیم. در شماره‌های آینده از ماهیت سازمان‌ها، راهبردها و سایر مولفه‌های پارادایم حاکم خواهیم نوشت.