مدیریت اجرایی
3.04K subscribers
12.9K photos
788 videos
1.32K files
4.6K links
ارایه به روز ترین اطلاعات ، دانش، مهارت وتوانایی در خصوص مدیریت ،سازمان واقتصاد زیر نظر دکتر امیرصادقی(پژوهشگر،مشاور و مدرس درزمینه کسب وکار) تاسیس کانال ۲۰۱۵
(۰۹۱۲۳۱۱۶۴۷۳) تلفن همراه
Download Telegram
Forwarded from بِـدَنديد=بدانيد+بخنديد
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
از این صندلی ها واسه بعضی از مدیرای ایرانی شدیداً لازمه...👌
@bedandid
✳️مدیران چند ساعت باید با کارکنان سَر کنند؟

شکی نیست که روابط خوب بین مدیر و کارمند موجب بهبود فضای کار و موفقیت شرکت می شود و کارکنانی که با مدیران دم خور می شوند، از روابط قوی تر، همکاری و بصیرتی که پیدا می کنند، نفع می برند. اما یک سوال مهم در اینجا مطرح است:

آیا کارکنان می توانند ساعت های زیادی را با مدیران خود بگذرانند؟

بر اساس تحقیقات انجام شده توسط موسسه leadership IQ جواب «بله» است. اما به چه قیمتی. این تحقیقات روی نزدیک به ۳۲۰۰۰ نفر از کارکنان و مدیران آمریکایی و کانادایی برای پاسخ به این سوال که «یک کارمند چند ساعت باید با مدیر مستقیم خود وقت بگذراند؟» انجام شد. نتایج نشان داد کارکنانی که بیش از حد با مدیران خود سَر می کنند، از بهره وری، تعلق و نوآوری آنها کاسته می شود.
تا کجا خوب است؟

بر اساس این مطالعات، ایده آل این است که کارکنان در هفته ۶ ساعت با مدیر خود باشند. کمتر از ۳ ساعت کم هست و مناسب نیست و بیش از ۶ ساعت زیاد است و مخرب.

برای مثال بیش از ۶ ساعت وقت سر کردن مدیر مستقیم با کارمندی خاص، این سیگنال را به کارکنان مخابره می کند که رئیس به کار آن کارمند اعتماد ندارد.
تمایل به مدیریت و توجه به بخشی از کارکنان خود دارد.
اعتقاد دارد که آن کارمند برای آن شغل مناسب نیست.
به آن کارمند اجازه نمی دهد که خودش رشد کند.
در واقع اگر مدیری بیش از ۶ ساعت در هفته وقتش را صرف کارمندی کند، پس فرد مناسبی جذب نشده است. البته قابل درک است که برای مدیران وسوسه انگیز است که تازه واردان را نزدیک خود نگه دارند که این باعث عدم رشد آنها می‌شود.

خوب اول چه باید کرد؟

حالا وقت این است که با مدیران شرکت تان بنشینید و ببینید چقدر وقت صرف زیردستانشان می کنند. اگر بالای ۶ ساعت است دلیل آن را کشف کنید.
به آنها بفهمانید که وقت زیاد سپری کردن با کارکنان همیشه خوب نیست.
✳️"فرسودگی شغلی را ریشه‌یابی کنید".


اگر احساس خستگی شدید می‌کنید، درهم شکسته و مستأصل شده‌اید و در کار خود حس افسردگی دارید، احتمالاً دچار فرسودگی شغلی (Burnout) شده‌اید. نخستین کار برای رها شدن از این وضعیت آن است که دلیل آن را بیابید.

برای این کار باید چگونگی صرف زمان خود در محل کار را ردیابی کنید. می‌توانید توالی کارهایی که انجام می‌دهید را بر روی ورقه کاغذی بنویسید و یا از برنامه‌ها یا نرم‌افزارهای کاربردی که برای این کار ساخته شده‌اند، استفاده کنید.

برای هر مقطع زمانیِ مشخص، کاری که انجام می‌دهید را بنویسید و مشخص کنید که در آن مقطع مشخص، مشغول چه چیزی هستید و با چه کسانی معاشرت دارید. سپس برای هر یک از این مقاطع زمانی، امتیازی از ۱ تا ۱۰ بدهید. امتیاز ۱ به معنای افسرده و ناراحت بودن در آن مقطع زمانی و امتیاز ۱۰ برای زمان‌ها و کارهایی که حس شادی و پر انرژی بودن دارید است. این کار سبب می‌شود متوجه شوید که چه کارهایی و چه افرادی در کدام زمان‌ها انرژی شما را تحلیل می‌برند. بنابراین، می‌توانید با این فهم، شروع به محدود کردن این زمان‌های انرژی‌بر و خسته‌کننده کنید.

هدف از این کارها آن است که زمان‌ها، کارها و افراد و یا وضعیت‌هایی که شما را خسته و افسرده می‌کند را کاهش دهید و در عوض برای آن‌هایی که انرژی‌بخش هستند، زمان بیشتری اختصاص دهید. تا جایی که امکان دارد سعی کنید فعالیت‌های کم ارزش و ناامید کننده را کم‌تر کنید. اگر پی بردید که روابط مشخصی وجود دارد که بسیار خسته‌کننده و انرژی‌بر هستند، تا جایی که امکان دارد تعامل خود با آن افراد را کاهش دهید. بنابراین، برای رها شدن از خستگی مفرط و فرسودگی شغلی، به دنبال خنثی کردن ریشه‌ها باشید.
✳️پدیده داروینیسم معکوس

پروژه ای تعریف کرده اید و دو نفر پیمانکار را دعوت کرده اید که آن کار را انجام بدهند. اولی با اطمینان می گوید که حتما آن را انجام می دهد و دومی از شما وقت می خواهد فردا به شما زنگ می زند و می گوید که این کار شدنی است البته چالش هایی دارد که باید حتما آن را با شما در میان بگذارد.

دو نفر کاندیدای مدیر عاملی شده اند. شما آن ها را به هیات مدیره دعوت می کنید و بر اساس اطلاعاتی که هفته پیش به آنان داده اید از انان می خواهید که برنامه و پیش بینی خود را از آینده شرکت مطرح کنند. اولی برنامه خود را با اطمینان کامل ارایه می کند و موفقیت شرکت از پیش تضمین شده می داند و دومی برنامه کامل خود را مطرح می کند و البته موفقیت را مشروط به وجود پیش نیازهایی می کند که برخی محیطی هستند و برخی نیز در اختیار هیات مدیره.

شما کدام یک از پیمانکاران و کدام از یک کاندیداها را انتخاب می کنید. بدیهی است ما چون از بی اطمینانی خوشمان نمی آید. اولین گزینه که به ما اطمینان می دهد را انتخاب می کنیم و این جاست که در دام پدیده داروینیسم معکوس می افتیم.

پروفسوری در آکسفورد این پدیده را داروینیسم معکوس نامگذاری کرده. چرا؟ چون در داروینیسیم معمولی قوی تر ها می مانند و ضعیف ترها حذف می شوند ولی در داروینیسم معکوس هرکس که بیشتر حرف مفت بزند پروژه به او داده می شود! در این پدیده کسانی که اطمینان کاذب بیشتری تولید می کنند و ادعاهای گزاف تری مطرح می کنند پیروزترند و آن ها که صادقانه بی اطمینانی ها، چالش ها و مشکلات را می گویند حذف می شوند.

✅تجویز راهبردی:
چه می توان کرد؟ آیا این خطای ذهنی راه درمانی هم دارد؟ بله!
الف) هر آنکس که به شما اطمینان صد درصد می دهد مشکوک باشید. چرا که آنان که در یک رشته خبره هستند زوایا، موانع، عدم قطعیت ها و پیش نیازهایی را می بینند که یک تازه کار خوش خیال نمی بیند.
ب) به جای اعتماد به سخنان افراد به عملکرد گذشته آنان نگاه کنید. صدای اعمال بسیار رساتر از صدای گفتار است.
✳️چگونه صداقت همکاران را بسنجیم؟
معمولاً در خیلی ازمنشور ارزش های سازمانی شرکت ها کلمه صداقت به چشم می خورد، راستی چه نشانه های رفتاری برای سنجش آن می توان به کارگرفت؟

1- برای شروع رفتار عادی شخص را مشاهده کنید.

قبل از اینکه بخواهید درباره راستگویی یا دروغگویی افراد قضاوت کنید اول باید بدانید که در مکالمات عادی و اوقاتی که هیچ استرسی ندارد چگونه رفتار می‌کند. چون ممكن است رفتارهایی مانند تکان دادن سریع یک پا یا استفاده بیش از حد از آوا‌های ربط مانند «اوووم»، «خوب» و.... که در حالت کلی نشانه‌ای از وجود مشکل و عدم صداقت در گفتارهای یک فرد تلقی شود - جزو رفتار‌های عادی آن فرد به خصوص در هنگام مراوده باشد.
هنگامی که این آشنایی را با رفتار افراد برقرار کردید، می‌توانید محدوده مجاز آنها را تعیین کنید. برای این کار شما حداقل به سه دقیقه وقت برای تمرکز روی حرکات و رفتار فرد نیاز دارید.

2- به دقت گوش کنید
تجزیه و تحلیل نوع بیان جملات می‌تواند در تشخیص اینکه چه کسی دروغ می‌گوید، به شما کمک کند. به عنوان مثال اگر شما یک سوال که پاسخش بله یا خیر است بپرسید، پاسخ باید «بله» یا «خیر» باشد. حواستان به جملات تکذیبی که در آنها از «خیر» استفاده نمی‌شود، باشد.مثلا بپرسید« آیا هرگز سرقت کرده اید؟» دریور می‌گوید: اگر پاسخ او این باشد که «من هرگز چنین کاری نمی‌کنم» این می‌تواند یک نشانه باشد. و اضافه می‌کند اگر پاسخ: «نه. هرگز» باشد، می‌توان آن را پاسخی صادقانه دانست و تا زمانی که کلمه «نه» در آن وجود دارد درست است. اگر به این عبارت توجه کنید «من هرگز چنین کاری نمی‌کنم» درمی‌یابید جمله‌ای درباره آینده است و پاسخ سوالی که شما درباره گذشته پرسیده اید نیست.

3- در جست‌وجوی «نقاط داغ» باشید.
نقطه داغ وقتی است که کسی از محدوده مجاز خودش به صورت مشکوکی خارج می‌شود. منطقه‌ای که شما باید دقت زیادی روی آن داشته باشید. زبان بدن راه مناسبی برای پیدا کردن نقاط داغ است. برای مثال نگاه مستقیم به پا‌ها یا شکم در هنگام حرف زدن تمایلات واقعی فرد را نشان می‌دهد. در مقابل بالا انداختن شانه‌ها نشانه تردید است.
4- سوال‌های دنباله دار بپرسید

پیدا کردن یک نقطه داغ لزوما دلیل دروغگو بودن فرد نیست اما دلیل خوبی دارید تا با پرسیدن چند سوال دیگر کشف‌های بیشتری بکنید. برای مثال در یک مصاحبه استخدامی بپرسید «این بخش خالی در سابقه کاری تان را توضیح دهید». «افراد معمولا وقتی دروغ می‌گویند دچار اختلال و تناقض گویی می‌شوند.» بهتر است در همین زمینه دوباره سوالاتی بپرسید. توجه کنید تا وقتی که چیزی را نپرسیدید درباره آن قضاوت نکنید. هرگز سعی نکنید که ذهن خوانی کنید.
5- بپرسید که آیا آنها راست می‌گویند.
آخرین سوالی که باید بپرسید این است که آیا در پاسخ‌هایی که به سوالاتم دادی راستش را گفتی ؟ ما در انتظار یک بله یا یک نه هستیم. به طرز شگفت‌آوری بسیاری از افراد در این نقطه وجود یک دروغ کوچک (یا بزرگ) در گفته‌هایشان را تائید می‌کنند و از این طریق می‌توانید به حقیقت پی ببرید.

اگر فرد مورد نظر قرار باشد در موقعیتی قرار بگیرد که باید به او اعتماد کرد و واقعا نیاز دارید بدانید این شخص قابل اعتماد هست یا خیر، می‌توانید با یک سوال قدرتمند بحث‌تان را ادامه دهید: «چرا باید حرفت را باور کنم؟»

در این بخش باید قدری زیرکانه رفتار کنید: هر جوابی که در ابتدا دریافت کردید قبول نکنید و دوباره بپرسید. « این واقعا جواب سوال من نبود. چرا باید حرفت را باور کنم؟»

جواب بعدی را به دقت گوش کنید باید کوتاه و ساده باشد و مضمونی شبیه این داشته باشد: «چون من حقیقت را گفتم».
یک فرد دروغگو تمایل دارد فوری حرفش را باور کنید. این کار شما ممکن است به عصبانیت او و متهم کردن شما به چیزی مانند اینکه با وجود صداقتش نمی‌خواهید حرفش را باور کنید منجر شود یا بیان کند که در این حالت او نمی‌خواهد با شما کار کند. اگر فرد دروغگو گستاخ باشد برای اینکه فورا حرفش را باور کنید شما را به منابع مختلفی ارجاع می‌دهد: «شما می‌توانید از هرکسی که تا به حال برایش کار کرده ام بپرسید که آیا صادق هستم یا خیر».
اتفاقا وقتی چیزی شبیه این شنیدید آنها را باهم روبه‌رو کنید. به اعتقاد او کمتر کسی این‌کار را می‌کند، اما اگر این کار را انجام دهید از نتایجی که به دست می‌آورید شگفت زده می‌شوید
✳️سازمان‌های ناب
این گروه از سازمان‌ها که هم با کارآیی بالا و هم اثربخشی بالا در صنعت خود فعالیت می‌کنند هر چند فراوانی بسیار کمی دارند ولی سازمان‌هایی هستند که به کمتر از رهبری صنعتی که در آن فعال هستند قانع نمی‌شوند. این سازمان‌ها معمولا به کارآیی و اثربخشی اهمیت یکسانی می‌دهند. سازمان‌هایی که در پارادایم جدید و حاکم در حال کار هستند.

✅سازمان‌های ناب چه مشخصاتی دارند
سازمان‌ها به‌طور پیوسته می‌توانند به توازن کارآیی و اثربخشی به شکل همزمان برسند ولی نیاز به یک دوره تکاملی دارند و این توازن در همه ابعاد سازمان به‌طور نزدیکی باید توزیع شود. سازمان‌های ناب تمرکز خود را روی حذف اتلاف‌ها می‌گذارند و همزمان منابع ورودی را با بهترین ارزش به مشتری نهایی تحویل می‌دهند. این یعنی مجموعه زنجیره ارزش را با بهترین شیوه در کارآیی و اثربخشی مدیریت کند. به عبارتی هر سازمانی می‌تواند ناب باشد به شرطی که تمرکز خود را بر ماموریت اصلی و در طول مجموعه زنجیره ارزش خود قرار دهد.

✅مراحل تبدیل به سازمان ناب
1- ارزیابی واقعی
ابتدا باید راهبری یک ارزیابی واقعی و پایش را برای رویه کاری خود انجام دهید هرچند تغییرات سخت خواهد بود، به‌خصوص وقتی که سال‌ها یک رویه ثابت را در کسب و کار دنبال کرده‌اید. اگر بخواهید سازمان ناب بشوید باید سفر خود را برای تبدیل از کالای خام به محصول نهایی مانند لوله‌های مانیسمان (لوله‌های بدون درز) انجام دهید تا کوچک‌ترین شکافی در فعالیت‌های شما پدید نیاید، در این ارزیابی‌ها اگر قرار شد تغییراتی ایجاد کنید این تغییرات باید در جهت منافع مشتری باشد و برای مشتری خلق ارزش بیشتری کند، تغییر در رویه‌ها و فعالیت‌ها نباید در منافع مشتری کوچکترین خللی به جود آورد.

2- کارآمدی را بالا ببرید
در گام دوم موارد زائدی که سازمان به خود جذب کرده و پیچیدگی مفرط پیدا کرده است را از سیستم خود حذف کنید، سخت‌ترین کار در مسیرکارآمدی، کاهش کارکنان سطوح سازمانی، به‌خصوص مدیران میانی است. طبق تحقیقات به‌عمل آمده مدیران میانی در سازمان‌ها پس از مدتی تبدیل به سدهای سازمانی و مراکز گلوگاهی آن می‌شوند و معمولا بیشترین فراوانی در مفاسد سازمانی در این گروه از کارکنان دیده شده است.

سعی کنید کارهایی که در فرآیندهای اصلی شما نیستند، برون سپاری کنید. باید به این باور عینی برسید که منابع انسانی که در شرکت دارید زمانی دارایی شما قلمداد می‌شوند که بتوانند چالش‌های سازمان را حل و خلق ارزش کنند، در شرکت‌های ناب جایی برای نیروی اضافی و غیر کارآمد نیست.

3- نقش‌آفرینی جمعی
در گام سوم به کارکنان اجازه بدهید بیشترین نقش‌آفرینی را برای سازمان خود انجام دهند، برای این کار به آنها اعتماد کنید، به رده‌های پایین‌تر سازمان اجازه دهید ایده‌های خود را برای خلق ارزش بیشتر به‌کار ببندند. هرچه اعتماد بیشتری به افراد کنید و توازنی بین مسوولیت‌ها و اختیارات آنها ایجاد کنید، نیاز کمتری به مراقبت خواهید داشت و دیگر نیازی به اداره سازمان با ایجاد طبقات مختلف و کاهش کارآیی همراه با افزایش هزینه‌های تولید و تحمیل آن به مشتری نیست. در سازمان‌هایی که به کارکنان امکان ابراز وجود و سهم در حل چالش‌ها می‌دهند به همان نسبت به نیروی کمتری برای انجام فرآیندها نیاز داشته و کارآیی و اثربخشی افزایش می‌یابد.

4-پایش دائمی نقشه سفر
در گام چهارم به‌طور پیوسته نقشه سفر برای ناب شدن را پایش کنید و به ایستگاه‌های بین راه تقسیم کنید. هرچه بیشتر این سفر داینامیک را عمیق پایش کنید متوجه می‌شوید که محدوده‌هایی هستند که هنوز نیاز به ترسیم شدن دارند. باید یادآور شد طبق تحقیقاتی که در سال 2012 توسط دانشگاه کالیفرنیا انجام شد فقط 17درصد از تجارب برای حل مسائل و چالش‌های سازمانی اعتبار داشتند که هر سال نیز این درصد کاهش پیدا می‌کند. تا کنون به این پرداختیم که بازی کسب و کار تغییر یافته و ما چارچوب‌های ذهنی خود و سازوکارهای گذشته را باید رها کرده و با انعطاف سازمانی و ناب شدن شرایط بازی را برای تاب آوردن، برنده شدن و برنده ماندن به‌کار بندیم. در شماره‌های آینده از ماهیت سازمان‌ها، راهبردها و سایر مولفه‌های پارادایم حاکم خواهیم نوشت.
Forwarded from Mr Mark
MrMarkFans.mov
7.8 MB
📌نگاهی طنز چگونه یک اشتباه، اشتباهات بزرگتر را دامن می‌زند @MrMarkFans
🔳⭕️تراژدی «کوچه خلوت خوشبختی»

چرا ما گاهی اوقات احساس شکست، احساس نارضایتی و ناخرسندی می کنیم؟ چرا با اینکه نسبت به گذشته تحصیلات بالاتر، لباس های بهتر و بهداشت وسیع تر داریم باز هم انگار در جستجوی خوشبختی گمشده هستیم.
این پدیده ریشه های مختلفی دارد اما من می خواهم امروز راجع به یکی از آن ریشه ها صحبت کنم. یکی از مهم ترین ریشه ها آن است که ما به ارزشگذاری دیگران و هنجارهای عوامانه توجه می کنیم. بگذارید مثال بزنم!

یکی از دوستان رفته است و یک ماشین گران قیمت خریده است. ولی هم اکنون در آسایش نیست چرا که هم در هنگام رانندگی همیشه نگران تصادف است. در زمان کار روزی چند مرتبه از بالای دفترش ماشین اش را چک می کند که ندزدند و شب هنگام نیز نگران ماشین اش است که جلوی در خانه پارک کرده است. در ضمن این خرید باعث شده است که بدهکار شود و هر ماه با هزار گرفتاری قسطش را جور کند. چرا این کار را می کند؟ چون همه هم قطاران وی چنین ماشینی دارند. او خود را زندگی نمی کند بلکه او هنجارهای عوامانه را زندگی می کند. زندگی او اصیل نیست. بلکه او آنچه دیگران می خواهد را زندگی می کند.

مثال های بعدی را خیلی کوتاه می زنم:
»»» بچه باهوشی که رشته مهندسی برق الکترونیک را انتخاب می کند. چرا؟ چون همه باهوش ها چنین می کنند.
»»» دختر من باید تا فوق لیسانس درس بخوانند. چرا نمی گذاری به نقاشی که خودش در آن استعداد دارد بپردازد؟ چون ....
می بینید مشکل ما این است که ارزش گذاری های دیگران برای ما شده است مانع رفتن به مسیر ويژه ای که کاملا متناسب با ماست.
✅تحلیل راهبردی:
به تعبیر فیلسوفی، هر کدام از ما در جهان یک کوچه داریم که مختص ماست اما کوچه های ما خالی مانده و همه‌مان هجوم آورده ایم در خیابان و شما پای من را لگد می‌کنید و من جای شما را تنگ. چرا به خیابان هجوم آورده ایم؟ چون همه می خواهیم شبیه به هم باشیم. چرا؟ چون به هنجارهای عمومی تن در داده ایم و خود را در برابر استعدادهای ويژه و علایق عمیق خود کور کرده ایم.

چه خوب می شد اگر همه ما جسارت و جرات پیدا می کرديم به مسیری می رفتيم که یکتا و یگانه است و برای تک تکِ ما ساخته شده است. تا زمانی که بخواهیم بر اساس ارزشگذاری دیگران زندگی کنیم روی آسایش نخواهیم دید. برای خوشبختی باید جسور بود. فراموش نکنیم خداوند همه ما را ويژه، تکرارنشدنی و یکتا آفریده است. زندگی را در تکرار و تقلید هدر ندهیم.

با این احتساب من اگر جای فروغ بودم به جای آنکه بگویم: اگر به خانه من آمدی برای من ای مهربان چراغ بیاور و یک دریچه که از آن به ازدحام کوچه خوشبخت بنگرم”
می سرودم:
اگر به خانه من آمدی ای مهربان چراغ بیاور و
و یک دریچه که از آن به زیبایی کوچه خویشتن بنگرم.
✳️الگوی موفقیت در زندگی شخصی وشغلی

اگر شما به دنبال الگویی برای موفقیت در زندگی می‌گردید، چه کسی بهتر از بیل گیتس؟ شرکتی که او تاسیس کرد یک صنعت جدید و کامل را به وجود آورد. او با دارایی تقریبا ۸۰ میلیارد دلار، ثروتمندترین مرد جهان است. فعالیت‌های بشردوستانه‌اش به همه جا می‌رسد و دنیا را به مکان بهتری تبدیل می‌کند. البته که به رویایش هم دست یافت: یک کامپیوتر دسکتاپ روی همه‌ی میزها. اما چه خصلت‌هایی به موفقیت گیتس کمک کرد؟ در ادامه‌ می‌توانید با تعدادی از مهم‌ترین عادت‌ها و رویکردهای بیل گیتس که به موفقیت‌اش کمک کردند، آشنا شوید.
۱. نه گفتن
این نصیحتی است که بیل گیتس از وارن بافت دریافت کرد و به شدت به درد هر کسی می‌خورد، فرقی هم نمی‌کند که پول‌دار و موفق باشید یا نباشید. همیشه بر سر راهتان با فرصت‌ها یا کارهایی برای انجام دادن مواجه خواهید شد. در این دنیای شلوغ و پرهیاهو اینکه بدانید چگونه و چه زمانی به پروژه‌های مختلف، رویدادهای اجتماعی و دیگر درخواست‌هایی که از شما وقت می‌گیرند نه بگویید یک مهارت مهم است که باید کسب کنید. نه گفتن به شما این فرصت را می‌دهد که تشخیص دهید چه امری واقعا مهم است و بر همان تمرکز کنید.
۲. استقبال از انتقاد
گیتس توصیه می‌کند که “از اخبار بد استقبال کن و یاد بگیر که چه چیزی نیاز به بهبود دارد.” گرچه گوش دادن به کسی که به شما می‌گوید خراب‌کاری کرده‌اید، هیچ‌وقت خوشایند نیست، اما بدون بازخورد هم پروسه‌ی یادگیری و رشد شما کندتر می‌شود. گوش دادن به انتقاد می‌تواند به شما چشم‌انداز جدید دهد. البته که بعضی از انتقادها مفید نیستند و شما باید خودتان انتقاد سازنده را تشخیص دهید.
۳. خوش‌بینی
خوش‌بین بودن در این دنیا کار سختی است. اما بدون خوش‌بینی هیچ‌کس نمی‌تواند یک شرکت تاسیس کند، برای ایده‌ی جدیدی سرمایه‌گذاری کند یا محصول جدیدی را وارد بازار کند. بیل گیتس ارزش خوش‌بینی را می‌داند، چرا که در کارش به برخی از ناراحت‌کننده‌ترین مشکلات جهان مثل قاچاق انسان، گرسنگی، فقر می‌پردازد. او در یکی از سخنرانی‌هایش در دانشگاه استنفورد گفته: “خوش‌بینی اغلب با امید کاذب اشتباه گرفته می‌شود. اما ناامیدی کاذب هم وجود دارد.”
۴. عدم ترس از شکست
بیل گیتس در کتاب The Road Ahead نوشته: “موفقیت معلم خوبی نیست، باعث می‌شود انسان‌های باهوش فکر کنند که هیچ‌وقت شکست نمی‌خورند.” ممکن است محصول موفق امروز، فردا کنار گذاشته شود. این اتفاق می‌تواند برای کامپیوترهای شخصی دسکتاپ و سیستم عامل ویندوز هم بیفتد.

شاید شما از موفقیت بیشتر لذت ببرید. اما در واقع شکست است که به شما بهتر از هر چیزی درس می‌دهد و فرصت رشد و ترقی را می‌دهد. دفعه‌ی بعد که شکست می‌خورید، این نکته را در نظر داشته باشید.
۵. توانایی تمرکز بر هدف
در یک نامه‌ی سالانه از طرف بنیاد بیل و ملیندا گیتس، گیتس درس‌هایی از تاریخچه‌ی ماشین بخار ارایه داد. او نوشت: “اگر شما هدف مشخصی را برای خود تعیین کنید و به سمت آن پیش بروید، می‌توانید به پیشرفت فوق‌العاده‌ای دست یابید.” او در ادامه گفت که پیدا کردن هدف درست و راه مناسب برای پیش رفتن و رسیدن به آن سخت‌تر از چیزی است که فکرش را می‌کنید.
شما تصمیم می گیرید...
که
خوشحال باشید و لبخند بزنید
یا
ناراحت باشید و اخم کنید !
✳️۵ راه برای اینکه در صحبت کردن تاثیر گذارتر باشیم:

طرز صحبت کردن مدیران موفق با آدم‌های معمولی فرق دارد. آنها خوب می‌دانند چطور مُخ دیگران را بزنند و از چه جملاتی استفاده کنند که بیشترین تأثیر را روی مخاطب‌شان بگذارند. در واقع، رمز موفقیت این افراد در هنر دانستن فن بیان مناسب و متقاعد کردن دیگران است که از مهم‌ترین مهارت‌های ارتباطی به‌شمار می‌رود. در ادامه‌ی این مقاله با ما همراه باشید تا فقط با ۵ راه ساده به راز و رمز این هنر مسلط شوید و بتوانید در صحبت‌کردن تاثیرگذارتر باشید.

۱. از موضع دانش و قدرت حرف بزنید

چنانچه با سؤالی مواجه شدید که جوابش را نمی‌دانید، به‌جای اینکه فقط اظهار بی‌اطلاعی کنید، چیزی بگویید که در عوض، کاربلد بودن‌تان به چشم بیاید. مثلا بگویید: «این موضوع، راسته کاره علی آقاست، پس بذارید ببینیم نظر علی در مورد این سؤال چیه.» این طرز جواب دادن موجب افزایش اعتبار حرفه‌ایِ شما نزد دیگران می‌شود، چون با این کار نشان می‌دهید که واقعا سعی دارید به سؤال طرف مقابل‌تان جواب دهید و اینکه خوب می‌دانید چطوری از تخصص همکاران‌تان برای رسیدن به‌ جواب کمک بگیرید.

۲. همکاران‌تان را به شرکت در بحث تشویق کنید

هر وقت به بُن‌بَست رسیدید، از دیگر اعضای تیم‌ بپرسید: «دیگه چی کار می‌تونیم بکنیم تا یه قدم بیشتر به راه‌حل نزدیک شیم؟» به عبارت دیگر، از هم‌تیمی‌های خود نظرخواهی کنید و حتی اگر نظرات‌شان بیراه یا نشدنی بود، باز هم در تبادل‌نظر با آنها کوتاهی نکنید. به این ترتیب، دیگران را تشویق کرده‌اید که در بحث شرکت کنند و هر چه را در ذهن‌شان می‌گذرد با شما در میان بگذارند. شاید دانش و استعداد منحصربه‌فرد یکی از اعضای تیم‌ که می‌تواند چالش‌ها را از دریچه یا زاویه‌ی جدیدی ببیند، کمک کند که موانع را کنار بزنید.

۳. از ابراز همدردی با دیگران غافل نشوید

به همکاران‌تان نشان دهید که تلاش‌شان را می‌بینید و قدر زحمات‌شان را می‌دانید تا ترغیب‌شان کنید به قابلیت‌های‌تان ارزش بگذارند و برای‌تان احترام قائل شوند. به مشکلات همکاران‌‌تان گوش دهید و برای اینکه بفهمند درک‌شان می‌کنید، خط فکری خودشان را در صحبت‌های‌تان بازتاب دهید. همچنین از زبان بدن کمک بگیرید تا در طول مکالمه به طرف مقابل نشان دهید به آنچه می‌گوید توجه دارید. مثلا کمی به جلو خم شوید و ارتباط چشمیِ مستقیم برقرار کنید تا همدلی کردن‌تان بیشتر حس شود. دیگر اینکه حرفی بزنید که به تقویت رابطه‌ی‌تان کمک کند، مثلا بگویید: «آره، خیلی چالشی به نظر می‌یاد» یا «می‌فهمم چی داری می‌گی.»

۴. اعتمادبه‌نفس داشته باشید و به دیگران هم اعتمادبه‌نفس دهید

هر وقت کسی به شما انتقاد کرد، نظراتش را در کمال آرامش بشنوید و حتی اگر نظراتش را قبول ندارید، خیلی مؤدبانه از اینکه دیدگاهش را صادقانه با شما در میان گذاشته تشکر کنید. این واکنش نشان می‌دهد به خودتان مسلط هستید و از هر بازخوردی که شاید به بهبود عملکردتان بینجامد، استقبال خواهید کرد. به‌علاوه، این طرز برخورد نشان می‌دهد به اندازه‌ی کافی، عاقل هستید که بازخوردهای کاربردی را به مرحله‌ی اجرا درآورید.

همچنین یادتان باشد دیگران را به دلیل نقاط ضعف‌شان به باد انتقاد نگیرید. در عوض، با تعریف و تمجیدهای سازنده بکوشید تا روحیه‌ی همکاران‌تان را تقویت کنید. مثلا بگویید: «خیلی داری کارت رو خوب انجام می‌دی.» یا مثلا «می‌دونم که می‌تونی انجامش بدی.» دیگران با شنیدن این قبیل تأکیدات مثبت ترغیب خواهند شد که نهایت تلاش‌شان را به کار ببندند.

۵. از دستاوردهای همکاران‌تان قدردانی کنید

به دستاوردهای سایر همکاران‌تان اذعان داشته باشید و نشان دهید که برای خدمات همگی آنها ارزش قائل هستید و می‌خواهید از زحمات‌شان قدردانی کنید. مثلا در پایان پروژه بگویید: «این یه تلاش تیمی فوق‌العاده بود. مطمئنا بدون شما نمی‌تونستم از پَسِش بربیام.» همین دو جمله‌ی ساده نشانه‌ی فروتنی، سخاوت، خوش‌قلبی و سایر خصلت‌های مثبتی است که دیگران را ترغیب می‌کند دوباره با شما همکاری کنند.
هنر متقاعد کردن دیگران یکی از مهم‌ترین مهارت‌های ارتباطی است و تسلط بر آن کمک‌تان خواهد کرد تا طوری حرف بزنید که اعضای تیم‌تان را راحت‌تر و مؤثرتر به سمت هدفی مشترک هدایت کنید. کلام آخر اینکه با رعایت صداقت در گفتار و گشاده‌رویی در رفتار می‌توانید احترام دیگران را جلب کرده و به درجه‌ای برسید که روی اطرافیانتان یا حتی عالم هستی تاثیر مثبت بگذارد.

⬅️مدیریت اجراییExecutive Management
کانال مدیریت اجرایی به منظور ارتقای شایستگی هاي (دانش ،مهارت،تجربه،...) مدیران ودانش مدیریت وسازمان فعالیت می نماید.
https://telegram.me/ExecutiveManagement
#نکات_مدیریتی

✳️به قول هایی که کارمندانتان به شما می دهند توجه ویژه کنید

اگر سر موقع گزارشی را به شما نمی دهند، حتما علت آن را پیگیری کنید. شاید وسوسه شوید که این غفلت های کوچک را ندیده بگیرید. اما این کار سوء خدمت به شما و کارمندتان است. مطمئن شوید که کارمندتان اهمیت پذیرش مسئوليت شخصی برای کار را درک می کند و می فهمد که رسیدن کل گروه به اهداف، وابسته به پایبندی آنها به تعهداتشان است.
✳️روش کنترل خود را با شخصیت کارمند سازگار کنید.

اگر کارمند کارش را می تواند با کمترین نظارت شما به خوبی انجام دهد،پس کافی است، چند نقطه ی بحرانی و حساس در مسیر پیشرفت کار را بررسی کنید.
اگر کارمند به توجه بیشتری نیاز دارد ، نظامی ایجاد کنید که در مسیر رسیدن به هدف، نقاط کنترلی متعدد و بيشتري وجود داشته باشد.
#نکات_مدیریتی

✳️تفویض اختیار درست


🔴این کارها را همیشه به دیگران بسپارید

⬅️کارهای جزئي
⬅️گردآوری اطلاعات
⬅️کارهای تکراری
⬅️کارهای آینده

🔴از تفویض اختیار در امور زیر بپرهیزید

⬅️چشم اندازها و اهداف درازمدت
⬅️تشویق و پاداش ،تنبیه و مشاوره
⬅️شرایط حساس در سیاست های حرفه ای
⬅️وظایف شخصی
⬅️شرایط حساس یا محرمانه
✳️" توان ، دانش ، ادعا!"

"حاصل ضرب توان و دانش و ادعا ، مقدار ثابتي است" .
هر چقدر توان و دانش انسان كمتر باشد ، ادعاي او بيشتر است و هر چقدر توان و دانش او بيشتر باشد ، به همان اندازه ادعاي او كمتر است . "
دانش ، بستري براي خودآگاهي است تا انسان جايگاه و موقعيت واقعي خود را دريابد و ادعاي خود را با ميزان توان خود هم تراز كند . اغلب اوقات ما در ابراز وجود ( به نوعي ادعا ) دچار افراط و تفريط مي شويم ؛ يا آنقدر ادعاي ما بالاتر از توان و دانشمان است كه معادله بالا مصداق پيدا مي كند و يا آنقدر خود را كوچك و حقير مي دانيم و كمتر از شايستگي و لياقت خود ظاهر مي شويم كه ارزش توان و دانش خود را كاهش مي دهيم .
لذا بهترين معادله ، برابري و انطباق توان و دانش با ميزان ادعاست ؛ هر آنچه كه هستيم ، باشيم و بگوييم و ادعا كنيم .

" كاش دانه هاي دل مردم همچو دانه انارپيدا بود"
سهراب سپهري
✳️شما نمی توانید شرکت های عالی را بدون آدم های عالی بسازید.

طی سالیان گذشته، تعدادی شرکت در گستره وسیعی از صنایع -از هواپیمایی گرفته تا فولاد، کامپیوتر و هتل- از خود پرسیده اند که چه چیزی برندگان آنها را از بازندگانشان، و استخدام های خوب را از بد متمایز می کند و همه به یک پاسخ رسیده اند:

✅آنچه آدم ها می دانند کم اهمیت تر است از اینکه آنها چه کسی هستند!

آنها معتقدند استخدام؛ موضوع پیدا کردن آدم های دارای تجربیات درست نیست، بلکه موضوع پیدا کردن آدم های دارای ذهنیت های درست می باشد. این شرکت ها آدم ها را با معیار "طرز فکر و رویکرد درست" استخدام کرده و سپس به آنها مهارت ها را می آموزند!
پیتر کاربنارانویسنده مطرح بیزینس ویک، فورچون و مانی

✅همچنین هِرب کِلِهِر؛ موسس و مدیر ارشد اجرایی سابق خطوط هواپیمایی جنوب غرب آمریکا می گوید:
شما آد مها را نه به خاطر مهارت ها، بلکه به خاطر نگرش و طرز فکر شان استخدام می کنید!
شما همیشه می توانید مهارت ها را به آنها بیاموزید.

✅و سومین مرد ثروتمند دنیا؛ یعنی وارن بافت می گوید:

وقتی در جستجوی آدمها برای استخدام هستید، دنبال سه ویژگی باشید:
صداقت و درست کاری، هوش، و انرژی! و اگر آنها اولین ویژگی را نداشته باشند، با دو تای بعدی شما را نابود خواهند کرد.

✅جمع بندی
رویکرد شرکت ها در جذب منابع انسانی باید از لحاظ کردن صِرف تخصص و سابقه کار به سوی سلامت نفس و دارا بودن نگرش و طرز فکر درست چرخش کند چرا که مهارت ها آموختنی هستند! و البته یکی از لوازم موفقیت شرکت ها در جمع کردن آدمهای عالی، داشتن مدیران عالی با طرز فکر و نگرش عالی می باشد.

چو علم آموختی از حرص آنگه ترس کاندر شب
چو دزدی با چراغ آید گزیده تر برد کالا !
✳️به ازای هر ساعت کار چند ساعت حقوق پرداخت می شود؟

بررسی روزهای واقعی کارکرد با توجه به تعطیلات رسمی و غیررسمی در ایران عبارتند از:
📍تعداد روزهای سال= 365
📍کسر می‌شود: روزهای تعطیلات هفتگی (جمعه)= 52 روز
📍روزهای تعطیلات رسمی= 23 روز
📍جمع روزهای کارکرد در یک سال =290

✏️تعداد روزهایی که مزد پرداخت می‌شود:
📍تعداد روزهای سال= 365
📍حق سنوات یک ماه= 30
📍مرخصی استحقاقی= 30
📍پاداش و عیدی (به‌طور متوسط)=45
📍تعطیلات رسمی= 23
📍23 درصد حق بیمه سهم کارفرما= 84
📍جمع روزهایی که طی سال مزد پرداخت می‌شود= 577

نسبت روزهای پرداخت مزد به روزهای کارکرد واقعی
577÷290=1.98
این نسبت نشان می‌دهد که کارفرما به ازای هر روز کارکرد یک کارگر (8 ساعت کار روزانه) معادل حدود 16 ساعت مزد پرداخت می‌کند یا به عبارت دیگر قیمت واقعی هر 8 ساعت مزد واقعی معادل حدود 16 ساعت برای کارفرما می‌شود.