✳️محیط مساعد برای نوآوری
پیتر دراکر می گوید:
«من متوجه شده ام که هر وقت کاری انجام شده است، به وسیله ی آدمی که در کارش هدف، تعصب و احساس رسالت داشته، تحقق یافته است». آدم هایی که تعصب کاری دارند، همواره با چارچوب سازمانی جور در نمی آیند. اینها ممکن است آدم هایی خودخواه، بی پروا، بی تحمل و تک رو باشند. آدم هایی که کار کردن با آن ها فوق العاده مشکل است و همین ها هم محسنات آن ها است. اما وجود این قبیل آدم ها برای نوآوری موفقیت آمیز اجتناب ناپذیر است. مدیران و رهبران هوشمند این گونه آدم ها را از کار برکنار نمی کنند بلکه خودخواهی آن ها را ارضا می کنند و به موفقیت هایشان ارج می گذارند و در مواقع سختی و شکست از آن ها حمایت می کنند.
پیتر دراکر می گوید:
«من متوجه شده ام که هر وقت کاری انجام شده است، به وسیله ی آدمی که در کارش هدف، تعصب و احساس رسالت داشته، تحقق یافته است». آدم هایی که تعصب کاری دارند، همواره با چارچوب سازمانی جور در نمی آیند. اینها ممکن است آدم هایی خودخواه، بی پروا، بی تحمل و تک رو باشند. آدم هایی که کار کردن با آن ها فوق العاده مشکل است و همین ها هم محسنات آن ها است. اما وجود این قبیل آدم ها برای نوآوری موفقیت آمیز اجتناب ناپذیر است. مدیران و رهبران هوشمند این گونه آدم ها را از کار برکنار نمی کنند بلکه خودخواهی آن ها را ارضا می کنند و به موفقیت هایشان ارج می گذارند و در مواقع سختی و شکست از آن ها حمایت می کنند.
✳️معجونی از چشم انداز سی ساله+اقدامات سه روزه
سرعت دنیا که افزایش پیدا کرده همه در جستجوی راه حل های سریع هستند. مثلا برای راه اندازی کسب وکار یا طراحی محصول متدولوژی های متعددی طراحی شده است آنچه در همه اینها مشترک است، تلاش برای کوتاهکردن شکلگیری ایده اولیه تا عملیاتیشدن آن ایده است. اخیرا مقاله در نشریع معتبر هاروارد منتشر شده است و می گوید تکنیک های سرعت بخشی فقط برای توسعه محصولات و خدمات جدید نیست بلکه برای تدوین استراتژیها نیز باید در جستجوی روش های جدید بود.
شاید شما هم بارها تجربه کرده باشید که چه میزان منابع صرف تدوین یک برنامه استراتژیک سه تا پنجساله میشود که فقط چند ماه بعد یا حتی چند هفته بعد از اتمام آن، فرضیات آن منسوخ میشود. بر اساس این مقاله، در کنار تدوین استراتژیها به کمک مدلهای گذشته، دو مفهوم پررنگتر شدهاند؛ یکی مفهوم چشمانداز یا دورنما و دیگری مفهوم اقدامات خلاقانه روزانه (بداهه)؛ اولی (چشمانداز) مانند ستاره قطبی برای همه فعالیتهای یک سازمان راهنماست و دومی پایههای انعطافپذیری و چابکی را برای کشف و آزمون و خطای اقدامات عملیاتی را هموار میکند. وقتی این دو در تدوین استراتژیها پررنگتر شوند، تجربه وسیعتری برای موفقیت شرکت در مقایسه با تجربهای عمیقتر و زمانبر فراهم میکند.
چندی پیش شرکت مشاورهای به نام «صد سال» تأسیس شده است. شرکت مشاوره صد سال به شرکتها کمک میکند چشماندازی صدساله برای خود ترسیم کنند و پس از آن ترجمان این چشمانداز در بازههای چندماهه و چندهفتهای با ماهیت آزمون و خطا تحلیل میشود. این شرکت معتقد است فکرکردن به صد سال آینده، اهداف ما را روشنتر کرده و کمک میکند اقدامات مناسب برای امروزمان مشخص شود. راست میگوید! فکرکردن به صد سال آینده خیلی دستاوردهای زیادی دارد. خیلی از کارهای امروز و فردایمان بیفایده خواهد شد! اگر ستاره قطبی زندگیمان را مشخص کردهایم و هر روز بهدنبال اقدامات خلاقانه برای حرکت در راستای آن باشیم، آنگاه هر روزمان شیرینتر از روز قبل خواهد بود گرچه شیرینی در مقابل تلخی معنی خواهد داشت. با چشمانی بازتر، از انتخاب ستاره قطبیمان اطمینان حاصل کنیم، اقدامات جدید خود را بیابیم، آزمون کنیم و خطا، اما حواسمان باشد لازم نیست تا انتهای یک تصمیم اشتباه برویم!
✅تحلیل راهبردی:
سه نکته کلیدی اینجا وجود دارد.
اول: این که سرعت دنیا افزایش پیدا کرده، درست. اینکه باید چشم انداز بلندمدت داشته باشیم درست. اینکه باید اقدامات خلاقانه (کاوشگری و کنشگری) داشته باشیم، درست! اما این به معنای آن نیست که تحلیل را کنار بگذاریم: از کجا مطمئن می شویم که هنوز چشم انداز ما معنادار است؟ از کجا مطمئن می شویم که نسبت عملکرد ما به رقبا و دیگران چگونه است؟ از کجا در مورد رضایت ذی نفعان کلیدی اطمینان حاصل می کنیم؟ بنابراین اگر بخواهم تیتروار بگویم: استراتژی ها و تصمیمات از چهار منبع می جوشند: دیدگاه استراتژیک، کاوشگری و کنشگری استراتژیک ، تصمیمات استراتژیک بهنگام و تحلیل گری استراتژیک. هر کدام از این چهار چشمه خشک شوند شما با مشکل روبرو خواهید شد.
نکته دوم: نبود برش های میان مدت از چشم انداز، سازمان یا زندگی شما را به ورطه آزمون و خطاهای بی شمار و حرکت های زیگزاگ می کشاند.
اما نکته سوم: چشم انداز صد ساله تعبیر زیبایی است اما در کاربردی بودن آن تردید جدی وجود دارد. فعلا از چشم انداز 5 سال شروع کنید.
سرعت دنیا که افزایش پیدا کرده همه در جستجوی راه حل های سریع هستند. مثلا برای راه اندازی کسب وکار یا طراحی محصول متدولوژی های متعددی طراحی شده است آنچه در همه اینها مشترک است، تلاش برای کوتاهکردن شکلگیری ایده اولیه تا عملیاتیشدن آن ایده است. اخیرا مقاله در نشریع معتبر هاروارد منتشر شده است و می گوید تکنیک های سرعت بخشی فقط برای توسعه محصولات و خدمات جدید نیست بلکه برای تدوین استراتژیها نیز باید در جستجوی روش های جدید بود.
شاید شما هم بارها تجربه کرده باشید که چه میزان منابع صرف تدوین یک برنامه استراتژیک سه تا پنجساله میشود که فقط چند ماه بعد یا حتی چند هفته بعد از اتمام آن، فرضیات آن منسوخ میشود. بر اساس این مقاله، در کنار تدوین استراتژیها به کمک مدلهای گذشته، دو مفهوم پررنگتر شدهاند؛ یکی مفهوم چشمانداز یا دورنما و دیگری مفهوم اقدامات خلاقانه روزانه (بداهه)؛ اولی (چشمانداز) مانند ستاره قطبی برای همه فعالیتهای یک سازمان راهنماست و دومی پایههای انعطافپذیری و چابکی را برای کشف و آزمون و خطای اقدامات عملیاتی را هموار میکند. وقتی این دو در تدوین استراتژیها پررنگتر شوند، تجربه وسیعتری برای موفقیت شرکت در مقایسه با تجربهای عمیقتر و زمانبر فراهم میکند.
چندی پیش شرکت مشاورهای به نام «صد سال» تأسیس شده است. شرکت مشاوره صد سال به شرکتها کمک میکند چشماندازی صدساله برای خود ترسیم کنند و پس از آن ترجمان این چشمانداز در بازههای چندماهه و چندهفتهای با ماهیت آزمون و خطا تحلیل میشود. این شرکت معتقد است فکرکردن به صد سال آینده، اهداف ما را روشنتر کرده و کمک میکند اقدامات مناسب برای امروزمان مشخص شود. راست میگوید! فکرکردن به صد سال آینده خیلی دستاوردهای زیادی دارد. خیلی از کارهای امروز و فردایمان بیفایده خواهد شد! اگر ستاره قطبی زندگیمان را مشخص کردهایم و هر روز بهدنبال اقدامات خلاقانه برای حرکت در راستای آن باشیم، آنگاه هر روزمان شیرینتر از روز قبل خواهد بود گرچه شیرینی در مقابل تلخی معنی خواهد داشت. با چشمانی بازتر، از انتخاب ستاره قطبیمان اطمینان حاصل کنیم، اقدامات جدید خود را بیابیم، آزمون کنیم و خطا، اما حواسمان باشد لازم نیست تا انتهای یک تصمیم اشتباه برویم!
✅تحلیل راهبردی:
سه نکته کلیدی اینجا وجود دارد.
اول: این که سرعت دنیا افزایش پیدا کرده، درست. اینکه باید چشم انداز بلندمدت داشته باشیم درست. اینکه باید اقدامات خلاقانه (کاوشگری و کنشگری) داشته باشیم، درست! اما این به معنای آن نیست که تحلیل را کنار بگذاریم: از کجا مطمئن می شویم که هنوز چشم انداز ما معنادار است؟ از کجا مطمئن می شویم که نسبت عملکرد ما به رقبا و دیگران چگونه است؟ از کجا در مورد رضایت ذی نفعان کلیدی اطمینان حاصل می کنیم؟ بنابراین اگر بخواهم تیتروار بگویم: استراتژی ها و تصمیمات از چهار منبع می جوشند: دیدگاه استراتژیک، کاوشگری و کنشگری استراتژیک ، تصمیمات استراتژیک بهنگام و تحلیل گری استراتژیک. هر کدام از این چهار چشمه خشک شوند شما با مشکل روبرو خواهید شد.
نکته دوم: نبود برش های میان مدت از چشم انداز، سازمان یا زندگی شما را به ورطه آزمون و خطاهای بی شمار و حرکت های زیگزاگ می کشاند.
اما نکته سوم: چشم انداز صد ساله تعبیر زیبایی است اما در کاربردی بودن آن تردید جدی وجود دارد. فعلا از چشم انداز 5 سال شروع کنید.
✳️ 4 حسرت مدیران بزرگ
وقتی صحبت از مدیران بزرگ میشود، همواره به موفقیتها و دستاوردهایشان پرداخته میشود و کمتر دیده میشود که صحبت از فرایند سختی شود که این بزرگان پیمودهاند تا به جایگاه قابل احترامشان دست یابند.
این مدیران موفق از گذشته خود به نیکی یاد میکنند اما از آنجا که همیشه “ناراضی مثبت” هستند و به دنبال بهبود وضع موجودشان میباشند، حسرتهایی دارند که اگر کاری را انجام میدادند یا نمیدادند، شرایط بهتری داشتند.
در ادامه با ۴ مورد از حسرتهای این مدیران بزرگ آشنا میشویم:
۱) کاش بیشتر ریسک میکردم.
کارآفرینان، مدیران و صاحبان کاروکسب برای اینکه به فرد بزرگی تبدیل بشوند، باید دست به ریسک بزنند اما وقتی در موقعیت مورد نظرشان قرار میگیرند، ذهنیت آنها تغییر میکند.
رسیدن به مقصد باعث میشود که قدرت ریسکپذیری مدیران قدری کاهش یابد.
این در صورتی است که برای استمرار موفقیت، لازم است که مدیران همواره روحیه ریسکپذَیری خود را حفظ کنند.
درآمد بالقوه یک کسبوکار در بلندمدت ارتباط مستقیمی با میزان ریسکپذیری مدیرارشد آن دارد. نفوذ به بازارهای جدید، توسعه محصولات جدید و مواردی از این دست همگی میتوانند به رشد کسبوکار بینجامند در صورتی که مدیر آگاهانه ریسکهای آن را بپذیرد.
۲) کاش در استخدامهایم بیشتر دقت میکردم.
تیپ شخصیتی کارآفرینان و مدیران موفق معمولاً به شکلی است که انرژی بسیار زیادی دارند، به سرعت تصمیمگیری میکنند، و به طور کلی سرعتشان مافوق تصور خیلی از افراد است.
گاهی اوقات این سرعت باعث میشود که مدیر برای پستهای خالی به سرعت افرادی را استخدام کند بدون توجه به آنکه آیا آن فرد شایستگی لازم برای احراز آن پست را دارد. داشتن کامندی متعهد، سختکوش و قابل اعتماد خیلی متفاوت است با استخدام فردی که فقط به امید آخر ماه و گرفتن حقوق سر کار میآید.
۳) کاش بیشتر به دیگران گوش میکردم.
یکی از جذابیتهای غیرقابل انکار کارآفرین یا مدیر بزرگی شدن، اختیار در تصمیمگیری است.
خیلی حس خوبی دارد که بتوانیم حرف آخر را در سازمانمان بزنیم و از حق وتو برخوردار باشیم.
اما خیلی کم اتفاق میافتد که یک مدیر یا کارآفرین صرفاً با تکیه بر استعداد و قدرت شهودی خود بتواند به موفقیت دست یابد.
اغلب صاحبان کاروکسبهای موفق تیمی از مشاوران برجسته دارند که در حوزههای خاص خود سرآمد و صاحبنظر هستند.
این تیم ممکن است متشکل از مربیان، همکاران، شرکا، کارمندان یا حتی یکی از اعضای خانواده باشد. در چنین شرایطی حتی اگر نظر هیچکدام از اعضای تیممان را نیز قبول نداشته باشیم، حداقل اطلاعات مفیدی درباره ماهیت کاری که انجام میدهیم یا تصمیمی که میگیریم، به دست میآوریم.
۴) کاش برای زندگی شخصیام بیشتر وقت میگذاشتم.
متعادل کردن ترازوی زندگی کار سختی است آن هم برای افرادی که به شغلشان عشق میورزند.
اما اگر میخواهیم زندگی سالمی داشته باشیم، باید راهی بیابیم و این تعادل را برقرار کنیم.
اینکه خود را غرق در کار کنیم و روزهای آخر هفته هم وقتی را برای خانوادهمان اختصاص ندهیم، کار سادهای است اما در بلندمدت ما را به افرادی تکبُعدی تبدیل خواهد کرد.
نکته مهم این است که هیچگاه نباید زندگی خانوادگی را فدای کار یا کار را فدای زندگی خانوادگی کرد بلکه باید هنر اولویتبندی را آموخت و آن را در زندگی به کار برد.
وقتی صحبت از مدیران بزرگ میشود، همواره به موفقیتها و دستاوردهایشان پرداخته میشود و کمتر دیده میشود که صحبت از فرایند سختی شود که این بزرگان پیمودهاند تا به جایگاه قابل احترامشان دست یابند.
این مدیران موفق از گذشته خود به نیکی یاد میکنند اما از آنجا که همیشه “ناراضی مثبت” هستند و به دنبال بهبود وضع موجودشان میباشند، حسرتهایی دارند که اگر کاری را انجام میدادند یا نمیدادند، شرایط بهتری داشتند.
در ادامه با ۴ مورد از حسرتهای این مدیران بزرگ آشنا میشویم:
۱) کاش بیشتر ریسک میکردم.
کارآفرینان، مدیران و صاحبان کاروکسب برای اینکه به فرد بزرگی تبدیل بشوند، باید دست به ریسک بزنند اما وقتی در موقعیت مورد نظرشان قرار میگیرند، ذهنیت آنها تغییر میکند.
رسیدن به مقصد باعث میشود که قدرت ریسکپذیری مدیران قدری کاهش یابد.
این در صورتی است که برای استمرار موفقیت، لازم است که مدیران همواره روحیه ریسکپذَیری خود را حفظ کنند.
درآمد بالقوه یک کسبوکار در بلندمدت ارتباط مستقیمی با میزان ریسکپذیری مدیرارشد آن دارد. نفوذ به بازارهای جدید، توسعه محصولات جدید و مواردی از این دست همگی میتوانند به رشد کسبوکار بینجامند در صورتی که مدیر آگاهانه ریسکهای آن را بپذیرد.
۲) کاش در استخدامهایم بیشتر دقت میکردم.
تیپ شخصیتی کارآفرینان و مدیران موفق معمولاً به شکلی است که انرژی بسیار زیادی دارند، به سرعت تصمیمگیری میکنند، و به طور کلی سرعتشان مافوق تصور خیلی از افراد است.
گاهی اوقات این سرعت باعث میشود که مدیر برای پستهای خالی به سرعت افرادی را استخدام کند بدون توجه به آنکه آیا آن فرد شایستگی لازم برای احراز آن پست را دارد. داشتن کامندی متعهد، سختکوش و قابل اعتماد خیلی متفاوت است با استخدام فردی که فقط به امید آخر ماه و گرفتن حقوق سر کار میآید.
۳) کاش بیشتر به دیگران گوش میکردم.
یکی از جذابیتهای غیرقابل انکار کارآفرین یا مدیر بزرگی شدن، اختیار در تصمیمگیری است.
خیلی حس خوبی دارد که بتوانیم حرف آخر را در سازمانمان بزنیم و از حق وتو برخوردار باشیم.
اما خیلی کم اتفاق میافتد که یک مدیر یا کارآفرین صرفاً با تکیه بر استعداد و قدرت شهودی خود بتواند به موفقیت دست یابد.
اغلب صاحبان کاروکسبهای موفق تیمی از مشاوران برجسته دارند که در حوزههای خاص خود سرآمد و صاحبنظر هستند.
این تیم ممکن است متشکل از مربیان، همکاران، شرکا، کارمندان یا حتی یکی از اعضای خانواده باشد. در چنین شرایطی حتی اگر نظر هیچکدام از اعضای تیممان را نیز قبول نداشته باشیم، حداقل اطلاعات مفیدی درباره ماهیت کاری که انجام میدهیم یا تصمیمی که میگیریم، به دست میآوریم.
۴) کاش برای زندگی شخصیام بیشتر وقت میگذاشتم.
متعادل کردن ترازوی زندگی کار سختی است آن هم برای افرادی که به شغلشان عشق میورزند.
اما اگر میخواهیم زندگی سالمی داشته باشیم، باید راهی بیابیم و این تعادل را برقرار کنیم.
اینکه خود را غرق در کار کنیم و روزهای آخر هفته هم وقتی را برای خانوادهمان اختصاص ندهیم، کار سادهای است اما در بلندمدت ما را به افرادی تکبُعدی تبدیل خواهد کرد.
نکته مهم این است که هیچگاه نباید زندگی خانوادگی را فدای کار یا کار را فدای زندگی خانوادگی کرد بلکه باید هنر اولویتبندی را آموخت و آن را در زندگی به کار برد.
✳️سخنانی از پیتر دراکر در مورد سال 2020
تقریباً در هرچند دهه در طول تاریخ تغییراتی دگرگون ساز رخ میدهد که همهچیز را همراه با خود تغییر میدهد. همانطور که پیتر دراکر، نظریهپرداز بزرگ مدیریت، در سال ۱۹۹۲ در مجله Harvard Business Review اظهار داشت : «بعد از گذشت چند دهه جوامع خود را سازماندهی مجدد میکنند و جهانبینی، ارزشهای بنیادین، ساختارهای اجتماعی و سیاسی، هنر و نهادهای اساسی خود را دگرگون میسازند. پنجاه سال دیگر جهان جدیدی به وجود خواهد آمد و افراد آن حتی نمیتوانند تصور کنند که پدربزرگانشان در چه دنیای زندگی میکردهاند و پدرانشان در چه جهانی به دنیا آمدهاند! عصر ما چنین عصری است!»
برای دراکر جهان جدید یک ویژگی بارز و متمایزکننده دارد: تغییر به جامعه دانشی. درواقع دراکر این جهش سرنوشتساز را از سال ۱۹۵۹ پیشبینی کرده بود؛ جهش به دنیایی که نیروی کار آن بیشتر با ذهن خود ارزش میآفرینند تا با بازوهایشان.
او در آن سالها در آثار خود، ظهور «کار دانشی» را توصیف کرده بود. سه دهه بعد دراکر مطمئن شد که دانش، منبع اقتصادی مهمتری نسبت به زمین، کار یدی و یا داراییهای مالی است؛ تا حدی که او جامعه آینده را جامعه پساسرمایه داری نام نهاد. او سپس، درست کمی قبل از اینکه در سال ۲۰۰۵ فوت کند، اظهار داشت که «در قرن ۲۱ افزایش بهرهوری دانشکاران،مهمترین کمکی است که مدیران میتوانند ارائه دهند».
حال با توجه به نظریات پیتر دراکر سازمانهای امروزی را چگونه باید اداره کرد؟ در زیر شش جنبه که باید بیشتر موردتوجه قرار گیرد تشریح میشود:
۱- تشخیص اطلاعاتی که موردنیاز است: این اطلاعات است که دانشکاران را قادر به انجام شغلشان میکند اما فهم اینکه از خیل عظیم اطلاعاتی که میتوان به دست آورد کدامیک مفید است چالش بزرگی است که باید نخست در مورد آن تصمیمگیری شود.
۲- دور ریختن دانش بهدردنخور: توانایی ایجاد روشها و تولید محصولات و خدمات جدید و نوآورانه از طریق دانش یک جنبه دیگر هم دارد و آن هم فراموش کردن و از کار انداختن دانشها، فرایندها و محصولاتی است که قدیمی شدهاند و پاسخگوی نیازها و مسائل امروز نیستند. چیزی که صاحبنظران آن را «یادگیری معکوس» مینامند.
۳- دادن استقلال بیشتر به کارکنان: در اقتصاد دانشی چهبسا زیردستان در حوزه تخصصی خود بیشتر و بهتر از مدیران اطلاعات و دانش دارند و ازاینرو تصمیمگیرندگان بهتری هستند. پس شیوه فرماندهی و کنترل سازمانهای سنتی که همه قدرت و اختیار را به مدیران میداد باید برچیده شود.
۴- ایجاد سازمان یادگیرنده: شاید آسیبپذیرترین سرمایه از انواع مختلف آن، همین سرمایه دانشی باشد که درصورتیکه رشد نکند از بین خواهد رفت. بنابراین فقط در سازمان یادگیرنده است که دانش رشد میکند و بهدرستی به کار گرفته میشود.
۵- تقویت حس هدفمندی: دانشکاران نمیتوانند مانند کارگران سنتی صرفاً چند وظیفه جزئی را انجام دهند. آنها در صورتی انگیزه پیدا میکنند که بدانند هدف از انجام کارها چیست و بتوانند وظایف خود را به چشماندازها و اهداف عالیتری پیوند بزنند.
۶- حساسیت اخلاقی نسبت به آثار اقتصاد دانش محور: در اقتصادی که دانش ابزار اصلی تولید است، ممکن است کسانی که بنابر ماهیت شغلشان چندان دانشی نیستند، دچار تبعیض و محرومیت شوند ولی باید توجه کرد که به قول دراکر «یک کسبوکار سالم نمیتواند در یک جامعه مریض رشد یابد».
منبع :
Harvard Business Review
تقریباً در هرچند دهه در طول تاریخ تغییراتی دگرگون ساز رخ میدهد که همهچیز را همراه با خود تغییر میدهد. همانطور که پیتر دراکر، نظریهپرداز بزرگ مدیریت، در سال ۱۹۹۲ در مجله Harvard Business Review اظهار داشت : «بعد از گذشت چند دهه جوامع خود را سازماندهی مجدد میکنند و جهانبینی، ارزشهای بنیادین، ساختارهای اجتماعی و سیاسی، هنر و نهادهای اساسی خود را دگرگون میسازند. پنجاه سال دیگر جهان جدیدی به وجود خواهد آمد و افراد آن حتی نمیتوانند تصور کنند که پدربزرگانشان در چه دنیای زندگی میکردهاند و پدرانشان در چه جهانی به دنیا آمدهاند! عصر ما چنین عصری است!»
برای دراکر جهان جدید یک ویژگی بارز و متمایزکننده دارد: تغییر به جامعه دانشی. درواقع دراکر این جهش سرنوشتساز را از سال ۱۹۵۹ پیشبینی کرده بود؛ جهش به دنیایی که نیروی کار آن بیشتر با ذهن خود ارزش میآفرینند تا با بازوهایشان.
او در آن سالها در آثار خود، ظهور «کار دانشی» را توصیف کرده بود. سه دهه بعد دراکر مطمئن شد که دانش، منبع اقتصادی مهمتری نسبت به زمین، کار یدی و یا داراییهای مالی است؛ تا حدی که او جامعه آینده را جامعه پساسرمایه داری نام نهاد. او سپس، درست کمی قبل از اینکه در سال ۲۰۰۵ فوت کند، اظهار داشت که «در قرن ۲۱ افزایش بهرهوری دانشکاران،مهمترین کمکی است که مدیران میتوانند ارائه دهند».
حال با توجه به نظریات پیتر دراکر سازمانهای امروزی را چگونه باید اداره کرد؟ در زیر شش جنبه که باید بیشتر موردتوجه قرار گیرد تشریح میشود:
۱- تشخیص اطلاعاتی که موردنیاز است: این اطلاعات است که دانشکاران را قادر به انجام شغلشان میکند اما فهم اینکه از خیل عظیم اطلاعاتی که میتوان به دست آورد کدامیک مفید است چالش بزرگی است که باید نخست در مورد آن تصمیمگیری شود.
۲- دور ریختن دانش بهدردنخور: توانایی ایجاد روشها و تولید محصولات و خدمات جدید و نوآورانه از طریق دانش یک جنبه دیگر هم دارد و آن هم فراموش کردن و از کار انداختن دانشها، فرایندها و محصولاتی است که قدیمی شدهاند و پاسخگوی نیازها و مسائل امروز نیستند. چیزی که صاحبنظران آن را «یادگیری معکوس» مینامند.
۳- دادن استقلال بیشتر به کارکنان: در اقتصاد دانشی چهبسا زیردستان در حوزه تخصصی خود بیشتر و بهتر از مدیران اطلاعات و دانش دارند و ازاینرو تصمیمگیرندگان بهتری هستند. پس شیوه فرماندهی و کنترل سازمانهای سنتی که همه قدرت و اختیار را به مدیران میداد باید برچیده شود.
۴- ایجاد سازمان یادگیرنده: شاید آسیبپذیرترین سرمایه از انواع مختلف آن، همین سرمایه دانشی باشد که درصورتیکه رشد نکند از بین خواهد رفت. بنابراین فقط در سازمان یادگیرنده است که دانش رشد میکند و بهدرستی به کار گرفته میشود.
۵- تقویت حس هدفمندی: دانشکاران نمیتوانند مانند کارگران سنتی صرفاً چند وظیفه جزئی را انجام دهند. آنها در صورتی انگیزه پیدا میکنند که بدانند هدف از انجام کارها چیست و بتوانند وظایف خود را به چشماندازها و اهداف عالیتری پیوند بزنند.
۶- حساسیت اخلاقی نسبت به آثار اقتصاد دانش محور: در اقتصادی که دانش ابزار اصلی تولید است، ممکن است کسانی که بنابر ماهیت شغلشان چندان دانشی نیستند، دچار تبعیض و محرومیت شوند ولی باید توجه کرد که به قول دراکر «یک کسبوکار سالم نمیتواند در یک جامعه مریض رشد یابد».
منبع :
Harvard Business Review
✳️گام اول:شناسايي موضوعات و تصميمات اساسي
✅ اولين گام براي تدوين سناريو عبارت است از اين که تصميم سازان ابتدا از مسائل و تصميمات مورد علاقه داخل سازمان شروع کنند.
✅ براي فهميدن مسائل اصلي دروني يک سازمان مي توانيم سوالاتي از اين قبيل طرح نماييم:
📌تصميم سازان در باره آينده کوتاه مدت سازمان خود چگونه خواهند انديشيد؟
📌 کدام تصميمات اثرات دراز مدتي بر آينده و فرصت هاي سازمان دارند؟
✅در گام اول نبايد سراغ مسائلي همچون اقتصاد کلان و نيروها و عوامل تاثيرگذار کلان خارج از سازمان برويم.
📌مثلا براي يک شرکت خودروسازي شايد تغييرات قيمت انرژي مهمتر از نرخ رشد اقتصادي باشد.
✅ اولين گام براي تدوين سناريو عبارت است از اين که تصميم سازان ابتدا از مسائل و تصميمات مورد علاقه داخل سازمان شروع کنند.
✅ براي فهميدن مسائل اصلي دروني يک سازمان مي توانيم سوالاتي از اين قبيل طرح نماييم:
📌تصميم سازان در باره آينده کوتاه مدت سازمان خود چگونه خواهند انديشيد؟
📌 کدام تصميمات اثرات دراز مدتي بر آينده و فرصت هاي سازمان دارند؟
✅در گام اول نبايد سراغ مسائلي همچون اقتصاد کلان و نيروها و عوامل تاثيرگذار کلان خارج از سازمان برويم.
📌مثلا براي يک شرکت خودروسازي شايد تغييرات قيمت انرژي مهمتر از نرخ رشد اقتصادي باشد.
✳️گام دوم:فهرست کردن عوامل و نيروهاي کليدي موجود در محيط پيراموني
✅ در گام دوم بايد مشخص کنيم که کدام دسته از عوامل کليدي در موفقيت و شکست تصميم گيري و موضوعات مشخص شده در گام اول تاثير مي گذارد.
📌براي مثال مي توانيم عواملي همچون مشتريان،تامين کنندگان،رقبا و... را فهرست نماييم. البته در اين گام بايد مشخص نمود که از نظر تصميم گيران سازمان چه عواملي را بايد به عنوان موفقيت و شکست درنظر گرفت.
✅ در گام دوم بايد مشخص کنيم که کدام دسته از عوامل کليدي در موفقيت و شکست تصميم گيري و موضوعات مشخص شده در گام اول تاثير مي گذارد.
📌براي مثال مي توانيم عواملي همچون مشتريان،تامين کنندگان،رقبا و... را فهرست نماييم. البته در اين گام بايد مشخص نمود که از نظر تصميم گيران سازمان چه عواملي را بايد به عنوان موفقيت و شکست درنظر گرفت.
✳️ گام سوم:فهرست کردن نيروهاي پيشران شکل دهنده به نيروهاي کليدي گام دوم
✅ همان طور که مي دانيم مجموعه اي از روندها و نيروهاي کلان و پيشران وجود دارند که عوامل کليدي فهرست شده در گام دوم را تحت الشعاع خود قرار مي دهند. عواملي همچون نيروهاي پيشران اجتماعي، اقتصادي، سياسي و فرهنگي، زيست محيطي و فناورانه بر عواملي همچون مشتريان،رقبا و سايرعوامل کليدي فهرست شده در گام دوم تاثير مي گذارند.
✅ همچنين بايد مشخص کرد که چه نيروهاي کلاني در پشت نيروهاي خرد گام دوم قرار دارند. برخي ازاين نيروها براحتي شناسايي و از پيش تعيين مي شوند، همانند روند رشد جمعيت و ويژگي هاي آن و برخي از اين نيروها همچون افکار عمومي نامعلوم مي باشند.
✅ دانستن اين که چه چيزي ضروري و اجتناب ناپذير است و چه چيزي غير قابل پيش بيني است و به انتخاب ما بستگي دارد، بسيار ضروري مي باشد.
✅ در اين گام بايد عوامل کلاني را تعيين کرد که به عوامل کوچکتر و محلي تر مثل تقاضاي مشتريان جهت مي دهند.
✅ همان طور که مي دانيم مجموعه اي از روندها و نيروهاي کلان و پيشران وجود دارند که عوامل کليدي فهرست شده در گام دوم را تحت الشعاع خود قرار مي دهند. عواملي همچون نيروهاي پيشران اجتماعي، اقتصادي، سياسي و فرهنگي، زيست محيطي و فناورانه بر عواملي همچون مشتريان،رقبا و سايرعوامل کليدي فهرست شده در گام دوم تاثير مي گذارند.
✅ همچنين بايد مشخص کرد که چه نيروهاي کلاني در پشت نيروهاي خرد گام دوم قرار دارند. برخي ازاين نيروها براحتي شناسايي و از پيش تعيين مي شوند، همانند روند رشد جمعيت و ويژگي هاي آن و برخي از اين نيروها همچون افکار عمومي نامعلوم مي باشند.
✅ دانستن اين که چه چيزي ضروري و اجتناب ناپذير است و چه چيزي غير قابل پيش بيني است و به انتخاب ما بستگي دارد، بسيار ضروري مي باشد.
✅ در اين گام بايد عوامل کلاني را تعيين کرد که به عوامل کوچکتر و محلي تر مثل تقاضاي مشتريان جهت مي دهند.
✳️گام چهارم:رتبه بندي عوامل کليدي و پيشران ها بر اساس اهميت و عدم قطعيت آن ها
✅ پس از فهرست کردن عوامل کليدي خرد و نيروهاي کلان و پيشران شکل دهنده به آن ها در گام هاي دوم و سوم،در اين گام اين نيروها و عوامل را بايد رتبه بندي کنيم.
✅ اين طبقه بندي براساس دو معيار صورت مي پذيرد:
📌 عوامل و نيروهاي فهرست شده در گام دوم و سوم در موفقيت تصميمات و مسائل گام اول چقدر اهميت دارند؟
📌 چقدر اين عوامل و روندها دست به گريبان عدم قطعيت مي باشند؟
✅ براساس ميزان اهميت و عدم قطعيت رتبه بندي عوامل و نيروها صورت مي پذيرد. عدم قطعيت ها مبناي تفاوت سناريوها مختلف بشمار مي روند.
✅ پس از فهرست کردن عوامل کليدي خرد و نيروهاي کلان و پيشران شکل دهنده به آن ها در گام هاي دوم و سوم،در اين گام اين نيروها و عوامل را بايد رتبه بندي کنيم.
✅ اين طبقه بندي براساس دو معيار صورت مي پذيرد:
📌 عوامل و نيروهاي فهرست شده در گام دوم و سوم در موفقيت تصميمات و مسائل گام اول چقدر اهميت دارند؟
📌 چقدر اين عوامل و روندها دست به گريبان عدم قطعيت مي باشند؟
✅ براساس ميزان اهميت و عدم قطعيت رتبه بندي عوامل و نيروها صورت مي پذيرد. عدم قطعيت ها مبناي تفاوت سناريوها مختلف بشمار مي روند.
✳️گام پنجم:انتخاب منطق هاي سناريو
✅ منطق سناريو را بايد نقشه اي دانست که بر اساس آن توصيف داستاني از يک آينده احتمالي ترسيم مي گردد.
✅پس از رتبه بندي عوامل کليدي و پيشران ها براساس عدم قطعيت،محورهاي مهمترين عدم قطعيت هاي شناسايي شده استخراج مي شوند.
✅ بر اساس اين محورها سناريوهاي متفاوتي ساخته مي شوند.
✅ نبايد نيروهاي پيشران و عدم قطعيت ها آن چنان زياد باشند که سناريوهاي فراواني توليد شوند. اما بايد تاثير گذارترين محورهاي عدم قطعيت بر تصميمات اساسي تصميم سازان در نظر گرفته شود.
✅ منطق يک سناريوي معين با جايگاه آن در ماتريس پيشران ها مشخص مي شود. وقتي محورهاي مربوط به مهم ترين عدم قطعيت ها مشخص شد مي توان آن ها را در قالب طيف(با يک محور) و يا در يک ماتريس( با دو محور ) و يا يک حجم (با سه محور) نشان داد.
✅سناريوهاي متفاوت بر اساس اين محورها شناسايي مي شوند و جزييات آن ها در اين جداول قرار مي گيرند. با قرار دادن هر سناريو در ماتريس پيشران هاي مهم، مي توان منطق آن را استنتاج کرد.
📍 براي مثال يک شرکت خودرو سازي مهمترين پيشران هاي خود را قيمت سوخت وسياست هاي حمايت از توليدات داخلي قرار مي دهد. در اين جا 4 منطق سناريو شکل مي گيرد:
📌قيمت سوخت بالا و در محيطي که از توليدات داخلي حمايت مي شود:حاميان بومي ماشين هاي کوچک دست برتر خواهند داشت.
📌 قيمت سوخت بالا در اقتصاد جهاني(تجارت آزاد):وارادات خودروهاي با سوخت بهينه مي توانند بازار متمايل به صرفه جويي را تسخير نمايند.
📌 قيمت پايين سوخت در وضعيت حمايت از توليدات داخلي:خودروهاي پرمصرف آمريکايي درداخل کشور بازار خوبي خواهند داشت اما در خارج نه.
📌 قيمت سوخت پايين در اقتصاد جهاني(تجارت آزاد):رقابت فشرده اي براي توليد ماشين هاي با سوخت بهينه وجود خواهد داشت با اين وجود ماشين هاي بزرگ هم ممکن است از بازار خوبي در بازار خارج برخودار گردند.
✅البته ترسيم منطق سناريو به عوامل پيچيده تري بستگي دارد.در نمونه فوق ما بايد مقررات خودروسازي و بازار مصرف کنندگان را نيز علاوه بر قيمت سوخت و حمايت از توليد داخلي،در نظر بگيريم. به همين دليل منطق سناريو بيشتر از خانه هاي محدود يک ماتريس خود را در چارچوب يک داستان نشان مي دهد.
✅ منطق سناريو را بايد نقشه اي دانست که بر اساس آن توصيف داستاني از يک آينده احتمالي ترسيم مي گردد.
✅پس از رتبه بندي عوامل کليدي و پيشران ها براساس عدم قطعيت،محورهاي مهمترين عدم قطعيت هاي شناسايي شده استخراج مي شوند.
✅ بر اساس اين محورها سناريوهاي متفاوتي ساخته مي شوند.
✅ نبايد نيروهاي پيشران و عدم قطعيت ها آن چنان زياد باشند که سناريوهاي فراواني توليد شوند. اما بايد تاثير گذارترين محورهاي عدم قطعيت بر تصميمات اساسي تصميم سازان در نظر گرفته شود.
✅ منطق يک سناريوي معين با جايگاه آن در ماتريس پيشران ها مشخص مي شود. وقتي محورهاي مربوط به مهم ترين عدم قطعيت ها مشخص شد مي توان آن ها را در قالب طيف(با يک محور) و يا در يک ماتريس( با دو محور ) و يا يک حجم (با سه محور) نشان داد.
✅سناريوهاي متفاوت بر اساس اين محورها شناسايي مي شوند و جزييات آن ها در اين جداول قرار مي گيرند. با قرار دادن هر سناريو در ماتريس پيشران هاي مهم، مي توان منطق آن را استنتاج کرد.
📍 براي مثال يک شرکت خودرو سازي مهمترين پيشران هاي خود را قيمت سوخت وسياست هاي حمايت از توليدات داخلي قرار مي دهد. در اين جا 4 منطق سناريو شکل مي گيرد:
📌قيمت سوخت بالا و در محيطي که از توليدات داخلي حمايت مي شود:حاميان بومي ماشين هاي کوچک دست برتر خواهند داشت.
📌 قيمت سوخت بالا در اقتصاد جهاني(تجارت آزاد):وارادات خودروهاي با سوخت بهينه مي توانند بازار متمايل به صرفه جويي را تسخير نمايند.
📌 قيمت پايين سوخت در وضعيت حمايت از توليدات داخلي:خودروهاي پرمصرف آمريکايي درداخل کشور بازار خوبي خواهند داشت اما در خارج نه.
📌 قيمت سوخت پايين در اقتصاد جهاني(تجارت آزاد):رقابت فشرده اي براي توليد ماشين هاي با سوخت بهينه وجود خواهد داشت با اين وجود ماشين هاي بزرگ هم ممکن است از بازار خوبي در بازار خارج برخودار گردند.
✅البته ترسيم منطق سناريو به عوامل پيچيده تري بستگي دارد.در نمونه فوق ما بايد مقررات خودروسازي و بازار مصرف کنندگان را نيز علاوه بر قيمت سوخت و حمايت از توليد داخلي،در نظر بگيريم. به همين دليل منطق سناريو بيشتر از خانه هاي محدود يک ماتريس خود را در چارچوب يک داستان نشان مي دهد.
✳️گام ششم:ارائه شرح تفصيلي از سناريو
✅ در اين گام مجددا به عوامل و روندهاي فهرست شده در گام هاي دوم و سوم مراجعه مي کنيم. در هر سناريو بايد همه عوامل و روندهاي کليدي مورد توجه قرار گيرند.
✅بايد مشخص نمود که کدام يک از عدم قطعيت هايي که در گام هاي قبلي فهرست نموده ايم، بايد در کدام سناريو تعبيه گردد.
📌 براي مثال در دو سناريويي که مبناي تفاوت آن ها در حمايت يا عدم حمايت از صنايع داخلي است مناسب است که تورم بالا را در گزينه اول و تورم پايين را در گزينه بعدي قرار دهيم.
✅ در اين مرحله بايد بخش هاي يک سناريو به يکديگر متصل و بافته شوند تا يک سير منسجمي از سناريو در دسترس ما قرارگيرد.
✅ در اين گام مجددا به عوامل و روندهاي فهرست شده در گام هاي دوم و سوم مراجعه مي کنيم. در هر سناريو بايد همه عوامل و روندهاي کليدي مورد توجه قرار گيرند.
✅بايد مشخص نمود که کدام يک از عدم قطعيت هايي که در گام هاي قبلي فهرست نموده ايم، بايد در کدام سناريو تعبيه گردد.
📌 براي مثال در دو سناريويي که مبناي تفاوت آن ها در حمايت يا عدم حمايت از صنايع داخلي است مناسب است که تورم بالا را در گزينه اول و تورم پايين را در گزينه بعدي قرار دهيم.
✅ در اين مرحله بايد بخش هاي يک سناريو به يکديگر متصل و بافته شوند تا يک سير منسجمي از سناريو در دسترس ما قرارگيرد.
✳️گام هفتم:بررسي نسبت تصميمات با سناريوها و انتخاب شاخص های راهنما
✅در گام اول تصميمات اصلي تصميم سازان يک شرکت مشخص شد. پس از تدوين سناريوها بايد تصميمات و مسائل اصلي را داخل هر سناريو قرار دهيم. اگر اين تصميم در يک يا دو سناريو مناسب به نظر مي رسيد تصميم اخير داراي خطرپذيري بالايي خواهد بود.
✅ اگر يک تصميم فقط در يک يا دو سناريو کارآمد باشد و نيز تصميم سازان آن سازمان توانايي محدودي در به وجود آوردن آن سناريوها در جهان خارج داشته باشند، مي توان مطمئن بود که ميزان خطرپذيري آن تصميم بسيار بالاتر از اين خواهد بود. طبيعي است که اگر نشانه هاي وقوع يک سناريو اندک باشد نبايد تصميمي را اتخاذ کنيم که در آن سناريو جواب مي دهد.
📌 براي مثال اگر نشان گرهاي مختلف بر احتمال اندک افزايش قيمت نفت به بيش از 80 دلار در هر بشکه دلالت دارد، تنظيم بودجه کشور بر اساس چنين قيمتي غيرعاقلانه خواهد بود. در اين زمينه بهترين بودجه بايد با اکثر احتمالات مختلف در باب قيمت نفت سازگاري داشته باشد.
✅ در انتها پس از تکميل سناريو بايد بدانيم که کدام سناريو به آينده در حال ظهور نزديک تر است و امکان تحقق بيشتري دارد.
✅ هنگامي سناريوها تکميل شدند و دلالت ها و نسبت آن ها با مسائل و تصميمات اساسي مشخص گرديد، مناسب است که شاخص هاي راهنمايي از آن سناريو ها استخراج کنيم تا براساس آن ها بتوانيم روند تحولات جاري را زير نظر بگيريم.
✅اگر اين شاخص ها با دقت تهيه شوند سازمان موردنظر نسبت به رقبا دانش مناسب تري در زمينه فرصت هاي آينده خواهد داشت.
✅در گام اول تصميمات اصلي تصميم سازان يک شرکت مشخص شد. پس از تدوين سناريوها بايد تصميمات و مسائل اصلي را داخل هر سناريو قرار دهيم. اگر اين تصميم در يک يا دو سناريو مناسب به نظر مي رسيد تصميم اخير داراي خطرپذيري بالايي خواهد بود.
✅ اگر يک تصميم فقط در يک يا دو سناريو کارآمد باشد و نيز تصميم سازان آن سازمان توانايي محدودي در به وجود آوردن آن سناريوها در جهان خارج داشته باشند، مي توان مطمئن بود که ميزان خطرپذيري آن تصميم بسيار بالاتر از اين خواهد بود. طبيعي است که اگر نشانه هاي وقوع يک سناريو اندک باشد نبايد تصميمي را اتخاذ کنيم که در آن سناريو جواب مي دهد.
📌 براي مثال اگر نشان گرهاي مختلف بر احتمال اندک افزايش قيمت نفت به بيش از 80 دلار در هر بشکه دلالت دارد، تنظيم بودجه کشور بر اساس چنين قيمتي غيرعاقلانه خواهد بود. در اين زمينه بهترين بودجه بايد با اکثر احتمالات مختلف در باب قيمت نفت سازگاري داشته باشد.
✅ در انتها پس از تکميل سناريو بايد بدانيم که کدام سناريو به آينده در حال ظهور نزديک تر است و امکان تحقق بيشتري دارد.
✅ هنگامي سناريوها تکميل شدند و دلالت ها و نسبت آن ها با مسائل و تصميمات اساسي مشخص گرديد، مناسب است که شاخص هاي راهنمايي از آن سناريو ها استخراج کنيم تا براساس آن ها بتوانيم روند تحولات جاري را زير نظر بگيريم.
✅اگر اين شاخص ها با دقت تهيه شوند سازمان موردنظر نسبت به رقبا دانش مناسب تري در زمينه فرصت هاي آينده خواهد داشت.
✳️ هفت مرحله سناریو نویسی ذکر شده در پست های پیشین بر اساس متد پیتر شوارتز میباشد.
✅وی آیندهپژوه و استراتژیست کسب و کار است. شوارتز در سال 1972 به استخدام موسسه پژوهشی استنفورد در آمد و روش منحصر به فرد خود در زمینه برنامهریزی سناریویی را توسعه داد.
✅ او تاکنون کتابهای زیادی با محوریت آیندهپژوهی منتشر کرده است و شناختهشدهترین کتاب در حوزه برنامهریزی سناریویی با نام «هنر دورنگری» به عنوان بهترین کتاب تمامی ادوار توسط انجمن آیندهپژوهان حرفهای برگزیده شد که یکی از منابع علمی آیندهپژوهی در دانشگاهها به شمار میآید.
✅وی آیندهپژوه و استراتژیست کسب و کار است. شوارتز در سال 1972 به استخدام موسسه پژوهشی استنفورد در آمد و روش منحصر به فرد خود در زمینه برنامهریزی سناریویی را توسعه داد.
✅ او تاکنون کتابهای زیادی با محوریت آیندهپژوهی منتشر کرده است و شناختهشدهترین کتاب در حوزه برنامهریزی سناریویی با نام «هنر دورنگری» به عنوان بهترین کتاب تمامی ادوار توسط انجمن آیندهپژوهان حرفهای برگزیده شد که یکی از منابع علمی آیندهپژوهی در دانشگاهها به شمار میآید.
✳️ پول پول میاره؟ شهرتم شهرت!
یه روز که مثل همه ی روزای پاییز بود برام، وقتی از کلاس برگشتم رفتم همون کافی شاپ تو مسیر محل کارم که یه لیوان شیر بخورم این تقریبا به عادت هر روزم تبدیل شده، وقتی نشستم و منتظر بودم که برام لیوان شیرم رو بیارن یه دوست قدیمی زد روی شونمو و با صدای بلند رشته ی افکارم پاره و شد ناخواسته از جا بلند شدم و بغلش کردم و نشست و شروع کرد به صحبت
از این همه مدتی که همدیگرو ندیده بودیم متوجه شدم دنبال کاره و از من خواست که تو شرکتی که کار میکنم براش کاری جور کنم، اما چون رشته و تخصصش به کار ما نمیخورد من جواب منفی بهش دادم سوال جالبی از من پرسید که خیلی منو به فکر وادار کرد. سوالش این بود
چطور وقتی اعتباری ندارم اعتبار کسب کنم؟
این سوال شاید سوال من و خیلی از افرادی که الان دنبال کارن باشه. اگر مثلا آرایشگر برد پیت باشی، برای کسی مهم نیست، چطور به این نقطه رسیدی
خود این جمله به تنهایی به همه میفهمونه که تو توانایی و شایستگی داشتی و این یعنی اعتبار و مردم با هیجان بهت میگن آرایشگر برد پیت و برات صف میبندن.
شاید تمام کاری که کردی این بوده که یک بار در اصلاح موهای برد پیت کمک کردی. شاید سر صحنهی یه فیلم کار میکردی و یکدفعه از تو خواستن کمک کنی که در عرض دو دقیقه سرش رو بتراشی. شاید یک بار موهاش رو آرایش کرده باشی و بعد به خاطر گندی که زدی سرت داد کشیده باشه. فرقی نمیکنه.
بازهم حسابه:
شاید درست نباشه الان این حرفو بزنم و حقیقت زشتیه که بگم شهرت شهرت میاره ولی در واقع همینه تا حالا به یه سری جمله ها که هرروز دورو بر خودمون میبینیم فکر کردی؟ مثلا جمله ی پر فروش ترین کتاب سال …..
این جمله دقیقا باعث میشه که یه کتاب خیلی بفروشه واستا یه حقیقت تلخ دیگه هم بگم که بعضی از نویسنده ها حجم عظیمی از کتابشون رو میخرن تا آمار فروش بره بالا و وقتی این آمار فروش به اندازه ی کافی رفت بالا باعث چی میشه؟؟ درسته! باعث میشه اون دروغ تبدیل به حقیقت بشه.
یه جمله ای که خودم خیلی بهش اعتقاد دارم اینه که اینقدر اداش رو در بیار تا خود اون چیز بشی!
شاید خیلی حس بدی داشته باشی ولی اینو بهت قول میدم که هر کسی تا به امروز به هر جایی که رسیده که از نظر تو موفقه تو یه نقطه ای این بازی رو بازی کرده و دقیقا این همون دلیلیه که پیشرفت از نقطه ی صفر کار سختیه.
یه داستان جالبی یادم اومد که ریچارد برنسون موسس Virgin Group که متشکل از 400 شرکت هست، در نوجوانی تصمیم گرفت در مجلهی بینام و نشانش به چند بانکِ بزرگ آگهی بفروشه. برنسون به یکی از این بانکها زنگ زد – که اسمش رو میگذاریم بانک الف – و بهشون گفت که رقیبِ شماره یکِ اونها(بانک ب) یک تبلیغ تمامصفحه در مجلهی برنسون سفارش داده. آیا بانک الف هم مایل هست با یه آگهی دیگه جوابشون رو بده؟ (در حالی که بانک ب ابداً چنین کاری نکرده بود). وقتی بانک الف یه آگهی سفارش داد، اون وقت برنسون با بانک ب تماس گرفت و همین کار رو تکرار کرد.
اگر هنوز به دنبال اعتبار میگردی، میتونم چند ایده پیشنهاد بدم .
برای یک آدم معتبر، مجانی کار کن .
تنها شرطت این باشه که بتونی این کار رو در رزومهی خودت بگذاری. لازم نیست کسی بدونه که این کار رو مجانی کردی، همه تصور میکنن که براش پول گرفتی.
بدون گرفتن اجازهی کسی، براش کار کن!
برو جلو: یه لوگوی جدید برای یاهو طراحی کن. یا یه فیلمنامهی بهتر برای بتمن بنویس. بعد بگذارش روی اینترنت و سعی کن تا جای ممکن منتشرش کنی و کاری کنی که همه ببینن.
از ارتباطاتت بهره بگیر .حتما یک نفر رو میشناسی که در یک جای معتبر کار میکنه. شاید یه استاد دانشگاه، یه مدیر سابق، یا یه دوست در یه شرکت بزرگ داشته باشی. راهی پیدا کن که یه کاری برای اونها انجام بدی، هر چقدر هم که کوچیک باشه. حالا اولین «براد پیت» خودت رو گیر آوردی.
✅سخن آخر :
هر اعتباری که به دست بیاری، به دنبال خودش اعتبار بیشتر میاره. تو تا ابد «آرایشگر براد پیت» میمونی. وقتی که اولین اسم رو گرفتی ، اسمهای دیگه هم پیدا میکنی ؛ و خیلی زود اون اعتبار واقعی که به دنبالش بودی رو به دست میاری .
فکر می کنم جواب سوال دوستمو دادم ؟ شما چی فکر میکنین ؟
یه روز که مثل همه ی روزای پاییز بود برام، وقتی از کلاس برگشتم رفتم همون کافی شاپ تو مسیر محل کارم که یه لیوان شیر بخورم این تقریبا به عادت هر روزم تبدیل شده، وقتی نشستم و منتظر بودم که برام لیوان شیرم رو بیارن یه دوست قدیمی زد روی شونمو و با صدای بلند رشته ی افکارم پاره و شد ناخواسته از جا بلند شدم و بغلش کردم و نشست و شروع کرد به صحبت
از این همه مدتی که همدیگرو ندیده بودیم متوجه شدم دنبال کاره و از من خواست که تو شرکتی که کار میکنم براش کاری جور کنم، اما چون رشته و تخصصش به کار ما نمیخورد من جواب منفی بهش دادم سوال جالبی از من پرسید که خیلی منو به فکر وادار کرد. سوالش این بود
چطور وقتی اعتباری ندارم اعتبار کسب کنم؟
این سوال شاید سوال من و خیلی از افرادی که الان دنبال کارن باشه. اگر مثلا آرایشگر برد پیت باشی، برای کسی مهم نیست، چطور به این نقطه رسیدی
خود این جمله به تنهایی به همه میفهمونه که تو توانایی و شایستگی داشتی و این یعنی اعتبار و مردم با هیجان بهت میگن آرایشگر برد پیت و برات صف میبندن.
شاید تمام کاری که کردی این بوده که یک بار در اصلاح موهای برد پیت کمک کردی. شاید سر صحنهی یه فیلم کار میکردی و یکدفعه از تو خواستن کمک کنی که در عرض دو دقیقه سرش رو بتراشی. شاید یک بار موهاش رو آرایش کرده باشی و بعد به خاطر گندی که زدی سرت داد کشیده باشه. فرقی نمیکنه.
بازهم حسابه:
شاید درست نباشه الان این حرفو بزنم و حقیقت زشتیه که بگم شهرت شهرت میاره ولی در واقع همینه تا حالا به یه سری جمله ها که هرروز دورو بر خودمون میبینیم فکر کردی؟ مثلا جمله ی پر فروش ترین کتاب سال …..
این جمله دقیقا باعث میشه که یه کتاب خیلی بفروشه واستا یه حقیقت تلخ دیگه هم بگم که بعضی از نویسنده ها حجم عظیمی از کتابشون رو میخرن تا آمار فروش بره بالا و وقتی این آمار فروش به اندازه ی کافی رفت بالا باعث چی میشه؟؟ درسته! باعث میشه اون دروغ تبدیل به حقیقت بشه.
یه جمله ای که خودم خیلی بهش اعتقاد دارم اینه که اینقدر اداش رو در بیار تا خود اون چیز بشی!
شاید خیلی حس بدی داشته باشی ولی اینو بهت قول میدم که هر کسی تا به امروز به هر جایی که رسیده که از نظر تو موفقه تو یه نقطه ای این بازی رو بازی کرده و دقیقا این همون دلیلیه که پیشرفت از نقطه ی صفر کار سختیه.
یه داستان جالبی یادم اومد که ریچارد برنسون موسس Virgin Group که متشکل از 400 شرکت هست، در نوجوانی تصمیم گرفت در مجلهی بینام و نشانش به چند بانکِ بزرگ آگهی بفروشه. برنسون به یکی از این بانکها زنگ زد – که اسمش رو میگذاریم بانک الف – و بهشون گفت که رقیبِ شماره یکِ اونها(بانک ب) یک تبلیغ تمامصفحه در مجلهی برنسون سفارش داده. آیا بانک الف هم مایل هست با یه آگهی دیگه جوابشون رو بده؟ (در حالی که بانک ب ابداً چنین کاری نکرده بود). وقتی بانک الف یه آگهی سفارش داد، اون وقت برنسون با بانک ب تماس گرفت و همین کار رو تکرار کرد.
اگر هنوز به دنبال اعتبار میگردی، میتونم چند ایده پیشنهاد بدم .
برای یک آدم معتبر، مجانی کار کن .
تنها شرطت این باشه که بتونی این کار رو در رزومهی خودت بگذاری. لازم نیست کسی بدونه که این کار رو مجانی کردی، همه تصور میکنن که براش پول گرفتی.
بدون گرفتن اجازهی کسی، براش کار کن!
برو جلو: یه لوگوی جدید برای یاهو طراحی کن. یا یه فیلمنامهی بهتر برای بتمن بنویس. بعد بگذارش روی اینترنت و سعی کن تا جای ممکن منتشرش کنی و کاری کنی که همه ببینن.
از ارتباطاتت بهره بگیر .حتما یک نفر رو میشناسی که در یک جای معتبر کار میکنه. شاید یه استاد دانشگاه، یه مدیر سابق، یا یه دوست در یه شرکت بزرگ داشته باشی. راهی پیدا کن که یه کاری برای اونها انجام بدی، هر چقدر هم که کوچیک باشه. حالا اولین «براد پیت» خودت رو گیر آوردی.
✅سخن آخر :
هر اعتباری که به دست بیاری، به دنبال خودش اعتبار بیشتر میاره. تو تا ابد «آرایشگر براد پیت» میمونی. وقتی که اولین اسم رو گرفتی ، اسمهای دیگه هم پیدا میکنی ؛ و خیلی زود اون اعتبار واقعی که به دنبالش بودی رو به دست میاری .
فکر می کنم جواب سوال دوستمو دادم ؟ شما چی فکر میکنین ؟
✳️هرگز تا قدمی برای آرزو و هدفهایتان بر نداشته اید، آن را فراموش نکنید و به کناری نگذارید.
هرگز بدون هدف و برنامه ریزی زندگی نکنید، حتی برای یک روز.
هرگز استعدادها و توانائی ها و نیروهای بالقوه ای که پروردگار متعال در وجود شما قرار داده دست کم نگیرید و از یاد نبرید...
ما تنها یک بار در این دنیا زندگی می کنیم ..
✳️هرگز تا قدمی برای آرزو و هدفهایتان بر نداشته اید، آن را فراموش نکنید و به کناری نگذارید.
هرگز بدون هدف و برنامه ریزی زندگی نکنید، حتی برای یک روز.
هرگز استعدادها و توانائی ها و نیروهای بالقوه ای که پروردگار متعال در وجود شما قرار داده دست کم نگیرید و از یاد نبرید...
ما تنها یک بار در این دنیا زندگی می کنیم ..
✳️از عذرخواهی کردن نترسید!
برخی از مدیران گمان می کنند معذرتخواهی نشانه ضعف است و آنان را از چشم کارمندان میاندازد اما در واقع عکس این موضوع صادق است مدیرانی که مرتکب اشتباه میشوند و معذرتخواهی نمیکنند، از ارزششان نزد کارمندان کاسته میشود. کارمندان میدانند که هیچکس کامل نیست و برای مدیرانی که این امر را نمیپذیرند، احترامی قائل نمیشوند. به نظر شما مدیری که اشتباه میکند و آن را نمیپذیرد، نادان است یا ترسو؟
البته منظورم این نیست که به گناهان خود اعتراف کنید، بلکه اشتباه خود را بپذیرید و صادقانه معذرتخواهی کنید.
✅ بپذیرید کامل نیستید
شما مدیر هستید ولی دلیل نمیشود که خطا نکنید. در حقیقت در مقام مدیر ممکن است بیش از دیگران اشتباه کنید. اشتباه کردن طبیعی است.
✅اشتباهتان را بپذیرید
هیچ اشتباهی بدتر از آن نیست که مرتکب اشتباه شوید ولی تظاهر کنید هیچ اتفاقی نیفتاده است. آن را بپذیرید و صادقانه معذرتخواهی کنید.
✅منتظر نباشید از شما بخواهندمعذرتخواهی کنید.
گاهی اشتباه میکنید ولی متوجه نمیشوید و دیگران به شما گوشزد میکنند. با حسننیت عذرخواهی کنید. ولی گاهی از اشتباه خود اطلاع دارید، اجازه ندهید دیگران از شما درخواست کنند معذرتخواهی کنید.
✅واقعبین باشید
شما مدیر و الگوی کارمندان هستید و رفتارتان سرمشق آنان است. حتی برای برخی مسائل و اشتباهات که تقصیر شما نیست، معذرتخواهی کنید. برای مثال اگر همکاران دیگر با خشونت با کارمندتان رفتار کردهاند، در مقام مدیر شرکت از او معذرت خواهی کنید و بگویید «متاسفم که در این شرکت چنین مسائلی پیش آمده است.»
اگر نسبت به چنین مسائلی حساس باشید، کارمندان احساس میکنند شما از آنان در موارد ضروری حمایت میکنید.
✅سرزنش نکنید
سرزنشکردن بسیار اشتباه است. تنها نتیجه آن ترس از اشتباه مجدد است. کسی را سرزنش نکنید در عوض اشتباهات را فرصتی برای یادگیری بدانید.
✅با خود صادق باشید
وقتی اشتباه میکنید از خود بپرسید «در آن اشتباه چه نقشی داشتهاید؟»
شاید شما مقصر نبودید. این امر تمرین خوبی است تا با خود صادق باشید. در صورت بروز اشتباه آن را بپذیرید.
✅خود را به دردسر نیندازید.
برای اشتباهات خود معذرتخواهی کنید ولی هرگز قول ندهید آن را تکرار نمیکنید. هرگز نگویید «دیگر تکرار نمیشود». زیرا با وجود تلاش زیاد، زندگی غیرقابل پیشبینی است.
برخی از مدیران گمان می کنند معذرتخواهی نشانه ضعف است و آنان را از چشم کارمندان میاندازد اما در واقع عکس این موضوع صادق است مدیرانی که مرتکب اشتباه میشوند و معذرتخواهی نمیکنند، از ارزششان نزد کارمندان کاسته میشود. کارمندان میدانند که هیچکس کامل نیست و برای مدیرانی که این امر را نمیپذیرند، احترامی قائل نمیشوند. به نظر شما مدیری که اشتباه میکند و آن را نمیپذیرد، نادان است یا ترسو؟
البته منظورم این نیست که به گناهان خود اعتراف کنید، بلکه اشتباه خود را بپذیرید و صادقانه معذرتخواهی کنید.
✅ بپذیرید کامل نیستید
شما مدیر هستید ولی دلیل نمیشود که خطا نکنید. در حقیقت در مقام مدیر ممکن است بیش از دیگران اشتباه کنید. اشتباه کردن طبیعی است.
✅اشتباهتان را بپذیرید
هیچ اشتباهی بدتر از آن نیست که مرتکب اشتباه شوید ولی تظاهر کنید هیچ اتفاقی نیفتاده است. آن را بپذیرید و صادقانه معذرتخواهی کنید.
✅منتظر نباشید از شما بخواهندمعذرتخواهی کنید.
گاهی اشتباه میکنید ولی متوجه نمیشوید و دیگران به شما گوشزد میکنند. با حسننیت عذرخواهی کنید. ولی گاهی از اشتباه خود اطلاع دارید، اجازه ندهید دیگران از شما درخواست کنند معذرتخواهی کنید.
✅واقعبین باشید
شما مدیر و الگوی کارمندان هستید و رفتارتان سرمشق آنان است. حتی برای برخی مسائل و اشتباهات که تقصیر شما نیست، معذرتخواهی کنید. برای مثال اگر همکاران دیگر با خشونت با کارمندتان رفتار کردهاند، در مقام مدیر شرکت از او معذرت خواهی کنید و بگویید «متاسفم که در این شرکت چنین مسائلی پیش آمده است.»
اگر نسبت به چنین مسائلی حساس باشید، کارمندان احساس میکنند شما از آنان در موارد ضروری حمایت میکنید.
✅سرزنش نکنید
سرزنشکردن بسیار اشتباه است. تنها نتیجه آن ترس از اشتباه مجدد است. کسی را سرزنش نکنید در عوض اشتباهات را فرصتی برای یادگیری بدانید.
✅با خود صادق باشید
وقتی اشتباه میکنید از خود بپرسید «در آن اشتباه چه نقشی داشتهاید؟»
شاید شما مقصر نبودید. این امر تمرین خوبی است تا با خود صادق باشید. در صورت بروز اشتباه آن را بپذیرید.
✅خود را به دردسر نیندازید.
برای اشتباهات خود معذرتخواهی کنید ولی هرگز قول ندهید آن را تکرار نمیکنید. هرگز نگویید «دیگر تکرار نمیشود». زیرا با وجود تلاش زیاد، زندگی غیرقابل پیشبینی است.
دوستان ارجمند،سلام و وقت به خیر فایل سخنرانی اینجانب تحت عنوان"رهبران در باره کیفیت نیازمند دانستن چه موضوعاتی هستند؟"در کنفرانس بین المللی ارزیابان وممیزان سیستم های مدیریت مورخ۳ آذر۹۵ در سالن اصلی هتل المپیک جهت بهره برداری خدمتتان ارسال می شود،امیدوارم مورد استفاده قرارگیرد.
دکترامیرصادقی
دکترامیرصادقی