✳️هوشمندی استراتژیک در بحران های مالی
✅ برای هر شرکتی ممکن است مشکلات مالی پیش بیاید، اما سیاستهای اتخاذی تیم مدیریت آن شرکت است که میزان لطمات بحران را تعیین می کند. برخی از شرکت ها بحران های مالی را فرصتی برای تغییرات بنیادین و بهبود خود یافتند و بسیاری دیگر با کوچکترین مشکل مالی آنچنان متزلزل شدند که پس از مدتی دیگر نامی از آنها باقی نماند.
✅ هر زمان که ترازهای مالی شرکت رو به وخیم شدن بگذارند، معمولاً دمی دستیترین راهحل، اتخاذ سیاستهای کاهش هزینه است. در این حالت شرکت تا حد ممکن از هزینههای عمومی و سربار خود میکاهد. ازآنجاییکه این کاهش هزینهها غالباً در حالت اضطراب و اضطرار اتخاذ شده اند فاقد هوشمندی لازم بوده و هماهنگی با استراتژیهای سازمان ندارند. ازاینرو بسیاری از این کاهش هزینهها در درازمدت نتیجه عکس خواهند داد.
✅آسانترین گزینههای کاهش هزینهها معمولاً آن دسته از هزینهها میباشند که جهت حفظ و توسعه داراییهای نامشهود صرف میشوند. مواردی مانند آموزش، نیروی انسانی، مسئولیتهای اجتماعی، الزامات کیفیتی و خدمات پس از فروش، قربانیان ردیف اول سیاستهای کاهش هزینهها هستند درحالیکه بیتوجهی به این حوزهها باعث لطمه به داراییهای نامشهود سازمان شده و در درازمدت هزینههای بسیار کلانتری را تحمیل خواهند نمود.
✅هرچند ممکن است برای اصلاح تراز مالی در کوتاهمدت کاهش هزینهها در حوزههای فوقالذکر اجتنابناپذیر باشد اما قطعاً در درازمدت باعث گرفتاری بیشتر سازمان در منجلاب مشکلات خواهد گردید.
✅چنانچه شرکت ازلحاظ مالی دچار مشکل باشد میبایست به دنبال نواقص اساسی در مدل کسبوکار آن باشیم. در چنین شرایطی توصیه میشود در اسرع وقت مشکلات کسبوکار شناسایی و استراتژیهای سازمان موردبازنگری قرار گیرد و هرگونه کاهش هزینهها بر اساس استراتژیهای جدید صورت پذیرد.
✅ برای هر شرکتی ممکن است مشکلات مالی پیش بیاید، اما سیاستهای اتخاذی تیم مدیریت آن شرکت است که میزان لطمات بحران را تعیین می کند. برخی از شرکت ها بحران های مالی را فرصتی برای تغییرات بنیادین و بهبود خود یافتند و بسیاری دیگر با کوچکترین مشکل مالی آنچنان متزلزل شدند که پس از مدتی دیگر نامی از آنها باقی نماند.
✅ هر زمان که ترازهای مالی شرکت رو به وخیم شدن بگذارند، معمولاً دمی دستیترین راهحل، اتخاذ سیاستهای کاهش هزینه است. در این حالت شرکت تا حد ممکن از هزینههای عمومی و سربار خود میکاهد. ازآنجاییکه این کاهش هزینهها غالباً در حالت اضطراب و اضطرار اتخاذ شده اند فاقد هوشمندی لازم بوده و هماهنگی با استراتژیهای سازمان ندارند. ازاینرو بسیاری از این کاهش هزینهها در درازمدت نتیجه عکس خواهند داد.
✅آسانترین گزینههای کاهش هزینهها معمولاً آن دسته از هزینهها میباشند که جهت حفظ و توسعه داراییهای نامشهود صرف میشوند. مواردی مانند آموزش، نیروی انسانی، مسئولیتهای اجتماعی، الزامات کیفیتی و خدمات پس از فروش، قربانیان ردیف اول سیاستهای کاهش هزینهها هستند درحالیکه بیتوجهی به این حوزهها باعث لطمه به داراییهای نامشهود سازمان شده و در درازمدت هزینههای بسیار کلانتری را تحمیل خواهند نمود.
✅هرچند ممکن است برای اصلاح تراز مالی در کوتاهمدت کاهش هزینهها در حوزههای فوقالذکر اجتنابناپذیر باشد اما قطعاً در درازمدت باعث گرفتاری بیشتر سازمان در منجلاب مشکلات خواهد گردید.
✅چنانچه شرکت ازلحاظ مالی دچار مشکل باشد میبایست به دنبال نواقص اساسی در مدل کسبوکار آن باشیم. در چنین شرایطی توصیه میشود در اسرع وقت مشکلات کسبوکار شناسایی و استراتژیهای سازمان موردبازنگری قرار گیرد و هرگونه کاهش هزینهها بر اساس استراتژیهای جدید صورت پذیرد.
✳️ چیزهای "خوب" نصیب کسانی می شود که 'باور دارند'؛
چیزهای "بهتر" نصیب کسانی می شود که 'صبورند'؛
و "بهترین" چیز ها نصیب کسانی می شود که 'تسلیم نمی شوند' ...
@executivemanagement
چیزهای "بهتر" نصیب کسانی می شود که 'صبورند'؛
و "بهترین" چیز ها نصیب کسانی می شود که 'تسلیم نمی شوند' ...
@executivemanagement
✳️واحد پول ايران تغيير كرد
هیات دولت در جریان بررسی «لایحه بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران» واحد پول ایران را تومان و برابر با ۱۰ ریال تعیین کرد.
هیات دولت در جلسه روز چهارشنبه خود به ریاست حجتالاسلام والمسلمین دکتر روحانی رییسجمهوری، به ادامه بررسی پیشنهادهای کارگروه منتخب درخصوص «لایحه بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران» پرداخت و مواد دیگری از این لایحه را به تصویب رساند.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دولت، براساس موادی از این لایحه که به تصویب هیأت وزیران رسید، واحد پول ایران، تومان و برابر با 10 ریال تعیین شد.
همچنین به بانک مرکزی اجازه داده ميشود که برای مدیریت ذخایر و دارایيها، بدون اخذ مجوز، ثبت سفارش، پرداخت حقوق ورودی و مالیات بر ارزش افزوده نسبت به ورود و صدور طلا اقدام نماید.
هیات دولت در جریان بررسی «لایحه بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران» واحد پول ایران را تومان و برابر با ۱۰ ریال تعیین کرد.
هیات دولت در جلسه روز چهارشنبه خود به ریاست حجتالاسلام والمسلمین دکتر روحانی رییسجمهوری، به ادامه بررسی پیشنهادهای کارگروه منتخب درخصوص «لایحه بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران» پرداخت و مواد دیگری از این لایحه را به تصویب رساند.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دولت، براساس موادی از این لایحه که به تصویب هیأت وزیران رسید، واحد پول ایران، تومان و برابر با 10 ریال تعیین شد.
همچنین به بانک مرکزی اجازه داده ميشود که برای مدیریت ذخایر و دارایيها، بدون اخذ مجوز، ثبت سفارش، پرداخت حقوق ورودی و مالیات بر ارزش افزوده نسبت به ورود و صدور طلا اقدام نماید.
✳️ مدیران یس من ❗️
یکی از معضلات مدیران بزرگ دنیا داشتن مدیران پایین دستی معروف به یس من (Yes-man) است ،،یس من همان بله قربان گوهای خودمان است. این تیپ آدمها برای مدیران بزرگ به عنوان معضل شناخته می شوند ولی برای مدیران ضعیف نعمت. در کشور عزیز ما، اغلب مدیران عاشق این تیپ آدمها هستند یعنی کلاً با یس من ها خوب می توانند مدیریت کنند. وای به حال آن کارمند و مدیری که مخالفت کند، نظر بدهد و ایراد بگیرد، به سرعت به انزوا فرستاده شده و نادیده گرفته می شود و هزار مشکل برایش به وجود می آورند ….
اول بگذارید ببینیم هدف از استخدام کارمندان و مدیران پایین دست چیست ؟ آیا قرار است که مثل ربات برنامه ریزی شوند و همه دستوراتی که ما به آنها می دهیم انجام دهند و فقط بگویند بله؟ …
همانطور که میدانیم هدف از استخدام و بکارگیری مدیران پایین دست واگذاری بخشی از مدیریت سازمان در حوزه ای که فرد بکار گرفته می شود است و همچنین استخدام کارمند برای اداره و کنترل فعالیتی است که برایش در نظر گرفته ایم. مدیران ارشد سازمان ها استراتژی کلی سازمان را تعیین می کنند و دیگر خود را درگیر مسائل پایین دست نمی کنند بلکه برای هر واحد یا بخشی مدیری انتخاب و فعالیتها به او واگذار می شود همچنین از او برای همفکری و کمک در مسائل کلان سازمانی در حوزه کاریش کمک گرفته می شود. و طبیعی است که با توجه به ارتباط نزدیکتر، مسایل و مشکلات حوزه کاری را بهتر از مدیران ارشد دیده و بهبود هایی را پیشنهاد خواهد کرد.
مدیران توانمند از انتقادات نمی هراسند و از مخالفت کارمندان فرار نمیکنند و نیازی هم به تایید، تعریف و تمجید ندارند. شرکتهای مشتاق بهبود، هر ساله مقادیر زیادی سرمایه گذاری می کنند تا در سازمان خود عارضه یابی نموده و مشکلات را کشف نمایند ولی متاسفانه علاقه ای به شنیدن صدای پرسنل خود ندارند در عوض مدیران توانمند می دانند که این مدیران منتقد که مدام این مشکلات و معضلات را به آنها گوشزد می کنند همان عارضه یابهای او هستند.
دکتر گری هامل استاد دانشگاه میشیگان در یکی از ده اصل نظریه استراتژی انقلابی خود به زیبایی در مورد مدیران میانی منتقد می گوید:”انقلابیون در هر شرکتی وجود دارند اگر کمی جستجو کنید افرادی را می یابید که از قواعد و مقررات موجود صنعت ناراضی هستند (مانند مدیران منتقد لجباز در رده های میانی) ولی هیچ فرآیندی که اجازه شنیدن صدای آنها را بدهد وجود ندارد. رده های مختلفی از بروکرات های محتاط مانع شنیده شدن صدای انها توسط مدیران ارشد می شوند و آنها به تدریج منزوی شده و ارتباطشان با سایرین قطع می شود. لذا مانند پناهندگان اقتصادی در جستجوی فرصت های بهتر در وادی های جدید سازمان خود را ترک می کنند به امید اینکه سازمان و مدیری با قدرت درک بالاتر بیابند.”
یکی از معضلات مدیران بزرگ دنیا داشتن مدیران پایین دستی معروف به یس من (Yes-man) است ،،یس من همان بله قربان گوهای خودمان است. این تیپ آدمها برای مدیران بزرگ به عنوان معضل شناخته می شوند ولی برای مدیران ضعیف نعمت. در کشور عزیز ما، اغلب مدیران عاشق این تیپ آدمها هستند یعنی کلاً با یس من ها خوب می توانند مدیریت کنند. وای به حال آن کارمند و مدیری که مخالفت کند، نظر بدهد و ایراد بگیرد، به سرعت به انزوا فرستاده شده و نادیده گرفته می شود و هزار مشکل برایش به وجود می آورند ….
اول بگذارید ببینیم هدف از استخدام کارمندان و مدیران پایین دست چیست ؟ آیا قرار است که مثل ربات برنامه ریزی شوند و همه دستوراتی که ما به آنها می دهیم انجام دهند و فقط بگویند بله؟ …
همانطور که میدانیم هدف از استخدام و بکارگیری مدیران پایین دست واگذاری بخشی از مدیریت سازمان در حوزه ای که فرد بکار گرفته می شود است و همچنین استخدام کارمند برای اداره و کنترل فعالیتی است که برایش در نظر گرفته ایم. مدیران ارشد سازمان ها استراتژی کلی سازمان را تعیین می کنند و دیگر خود را درگیر مسائل پایین دست نمی کنند بلکه برای هر واحد یا بخشی مدیری انتخاب و فعالیتها به او واگذار می شود همچنین از او برای همفکری و کمک در مسائل کلان سازمانی در حوزه کاریش کمک گرفته می شود. و طبیعی است که با توجه به ارتباط نزدیکتر، مسایل و مشکلات حوزه کاری را بهتر از مدیران ارشد دیده و بهبود هایی را پیشنهاد خواهد کرد.
مدیران توانمند از انتقادات نمی هراسند و از مخالفت کارمندان فرار نمیکنند و نیازی هم به تایید، تعریف و تمجید ندارند. شرکتهای مشتاق بهبود، هر ساله مقادیر زیادی سرمایه گذاری می کنند تا در سازمان خود عارضه یابی نموده و مشکلات را کشف نمایند ولی متاسفانه علاقه ای به شنیدن صدای پرسنل خود ندارند در عوض مدیران توانمند می دانند که این مدیران منتقد که مدام این مشکلات و معضلات را به آنها گوشزد می کنند همان عارضه یابهای او هستند.
دکتر گری هامل استاد دانشگاه میشیگان در یکی از ده اصل نظریه استراتژی انقلابی خود به زیبایی در مورد مدیران میانی منتقد می گوید:”انقلابیون در هر شرکتی وجود دارند اگر کمی جستجو کنید افرادی را می یابید که از قواعد و مقررات موجود صنعت ناراضی هستند (مانند مدیران منتقد لجباز در رده های میانی) ولی هیچ فرآیندی که اجازه شنیدن صدای آنها را بدهد وجود ندارد. رده های مختلفی از بروکرات های محتاط مانع شنیده شدن صدای انها توسط مدیران ارشد می شوند و آنها به تدریج منزوی شده و ارتباطشان با سایرین قطع می شود. لذا مانند پناهندگان اقتصادی در جستجوی فرصت های بهتر در وادی های جدید سازمان خود را ترک می کنند به امید اینکه سازمان و مدیری با قدرت درک بالاتر بیابند.”
✳️طراحی مدل شایستگی: رعایت ۶ نکته!
طراحی مدل شایستگی (Competency modeling)، از جمله روش هایی است که برای انطباق پذیری و سازگاری سازمان های مدرن با تغییرات مدام و مستمر محیط کاری به وجود آمده است. از طرفی اگر به بررسي سيستمهاي منابع انساني سازمانها بپردازيم، مشخص مي شود كه در بيشتر مواقع بين زير سيستمهاي مختلف آن از قبيل آموزش، ارزيابي عملكرد، جذب و… ارتباط و پيوستگي لازم وجود ندارد و همين امر به ناكارآمدي سيستمهاي منابع انساني منتهي مي شود.
يكي از بهترين و مناسبترين رويكردها براي نايل شدن به انسجام بین فرایندی، به كارگيري رويكرد شايستگي در مديريت منابع انساني است. در واقع مدلهاي شايستگي ميتوانند به عنوان شيوهاي براي يكپارچه كردن اقدامهاي مختلف منابع انساني به كار روند. مي توان گفت که در این رویکرد شايستگي، هسته مركزي تمامي فعاليتهاي منابع انساني سازمان قرار می گیرد.
شايستگي نوعي نگرش سيستمي به كاركنان دارد كه همه آن صفات، ويژگيها، مهارتها و نگرشها در ارتباط با اثربخشي در انجام وظايف و مسئوليت ها را شامل مي شود.
برای تهیه مدل شایستگی، روش ها و الگوهای متنوعی ارائه شده است مثل مدل بلووم، مک کللند، هی گروپ و آنت. از هر کدام از این الگوها که استفاده کنید، رعایت ۶ نکته در شناسایی شایستگی های مشاغل ضروری است:
١) به بستر سازمانی خود توجه کنید: هر سازمانی می تواند برخی شایستگی های مخصوص به خود داشته باشد که از فرهنگ، مشتریان، شرایط رقابتی و یا چرخه عمر آن نشات بگیرد. از طرفی تعریف شایستگی ها باید متناسب با سازمان شما نوشته شود و شواهد رفتاری آن مطابق شرایط سازمان باشد.
٢) شایستگی ها را به اهداف و استراتژی های سازمان پیوند بزنید: حتی برخی از ساطمان ها برای تهیه شایستگی های مشاغل از استراتژی و ماموریت های سازمان شروع می کنند. این کار باعث می شود که از اینکه شایستگی های استخراجی قابلیت تحقق استراتژی های ما را دارد، اطمینان حاصل کنیم. برای مثال اگر یکی از استراتژی های سازمان ما ایجاد تمایز است، شایستگی نوآوری در مشاغل کلیدی سازمان باید دیده شود.
٣) از بالا شروع کنید: در تجزیه و تحلیل شغل معمولا از کارکنان برای جمع آوری اطلاعات شغل استفاده می کنیم. اما برای استخراج شایستگی ها بهتر است از مدیران ارشد شروع کنیم. یکی از دلایل این کار کسب حمایت مدیران ارشد است و دلیل دیگر این است که ما استراتژی ها و ماموریت های سازمان را به درستی درک کرده باشیم. بعد از این می توانیم از کسانی که عملکرد خوبی در شغل مورد نظر داشته اند برای استخراج شایستگی ها استفاده کنیم.
٤) از روش شناسی قوی استفاده کنید: یکی از ضعف های تهیه مدل شایستگی در سال های گذشته این بوده است که از روش شناسی قوی برای شناسایی شایستگی های استفاده نشده است. مرور ادبیات نیز حاکی از آن است که بر خلاف تجزیه و تحلیل شغل، در زمینه روش شناسی تهیه مدل شایستگی کم کار شده است. تعریف دقیق شایستگی و شفافیت سازه، استفاده از روش های معتبر جمع آوری داده مثل مصاحبه های ساختاریافته، طوفان مغزی و گروه کانونی، رعایت قوائد آماری در نمونه گیری ها و چک کردن اعتبار مدل استخراجی، نباید از نظر غافل بماند.
٤) به نیازمندی های آینده شغل توجه کنید: مدل شایستگی برای زمان حال امیده طراحی می شود پس به آنده باید توجه کرد. بر خلاف تجزیه و تحلیل شغل که بر نیازمندی های جاری مشاغل توجه دارد، در استخراج شایستگیها باید به نیازمندی های آینده شغل نیز توجه شود که البته اغلب مورد غفلت واقع می شوند. برای این کار باید در زمان جمع آوری داده برخی از سوالات خود را معطوف به آینده مطرح کنید یا حتی سناریوهایی از آینده داشته باشید.
٦) از روش تکمیلی دیگری استفاده کنید:برای اینکه از نتایج خود مطمئن شوید در کنار روش اصلی، روش تکمیلی دیگری استفاده کنید. برای مثال می توانید از مصاحبههای وقایع رفتاری که مک کللند آن را برای استخراج شایستگی ها معرفی کرده است، استفاده کنید. این کار باعث می شود تا نتایج معتبری را کسب کنید.
این شش نکته از best practice های طراحی مدل شایستگی استخراج شده است و رعایت آن ها منجر به اخذ نتایج معتبرتری خواهد شد.
طراحی مدل شایستگی (Competency modeling)، از جمله روش هایی است که برای انطباق پذیری و سازگاری سازمان های مدرن با تغییرات مدام و مستمر محیط کاری به وجود آمده است. از طرفی اگر به بررسي سيستمهاي منابع انساني سازمانها بپردازيم، مشخص مي شود كه در بيشتر مواقع بين زير سيستمهاي مختلف آن از قبيل آموزش، ارزيابي عملكرد، جذب و… ارتباط و پيوستگي لازم وجود ندارد و همين امر به ناكارآمدي سيستمهاي منابع انساني منتهي مي شود.
يكي از بهترين و مناسبترين رويكردها براي نايل شدن به انسجام بین فرایندی، به كارگيري رويكرد شايستگي در مديريت منابع انساني است. در واقع مدلهاي شايستگي ميتوانند به عنوان شيوهاي براي يكپارچه كردن اقدامهاي مختلف منابع انساني به كار روند. مي توان گفت که در این رویکرد شايستگي، هسته مركزي تمامي فعاليتهاي منابع انساني سازمان قرار می گیرد.
شايستگي نوعي نگرش سيستمي به كاركنان دارد كه همه آن صفات، ويژگيها، مهارتها و نگرشها در ارتباط با اثربخشي در انجام وظايف و مسئوليت ها را شامل مي شود.
برای تهیه مدل شایستگی، روش ها و الگوهای متنوعی ارائه شده است مثل مدل بلووم، مک کللند، هی گروپ و آنت. از هر کدام از این الگوها که استفاده کنید، رعایت ۶ نکته در شناسایی شایستگی های مشاغل ضروری است:
١) به بستر سازمانی خود توجه کنید: هر سازمانی می تواند برخی شایستگی های مخصوص به خود داشته باشد که از فرهنگ، مشتریان، شرایط رقابتی و یا چرخه عمر آن نشات بگیرد. از طرفی تعریف شایستگی ها باید متناسب با سازمان شما نوشته شود و شواهد رفتاری آن مطابق شرایط سازمان باشد.
٢) شایستگی ها را به اهداف و استراتژی های سازمان پیوند بزنید: حتی برخی از ساطمان ها برای تهیه شایستگی های مشاغل از استراتژی و ماموریت های سازمان شروع می کنند. این کار باعث می شود که از اینکه شایستگی های استخراجی قابلیت تحقق استراتژی های ما را دارد، اطمینان حاصل کنیم. برای مثال اگر یکی از استراتژی های سازمان ما ایجاد تمایز است، شایستگی نوآوری در مشاغل کلیدی سازمان باید دیده شود.
٣) از بالا شروع کنید: در تجزیه و تحلیل شغل معمولا از کارکنان برای جمع آوری اطلاعات شغل استفاده می کنیم. اما برای استخراج شایستگی ها بهتر است از مدیران ارشد شروع کنیم. یکی از دلایل این کار کسب حمایت مدیران ارشد است و دلیل دیگر این است که ما استراتژی ها و ماموریت های سازمان را به درستی درک کرده باشیم. بعد از این می توانیم از کسانی که عملکرد خوبی در شغل مورد نظر داشته اند برای استخراج شایستگی ها استفاده کنیم.
٤) از روش شناسی قوی استفاده کنید: یکی از ضعف های تهیه مدل شایستگی در سال های گذشته این بوده است که از روش شناسی قوی برای شناسایی شایستگی های استفاده نشده است. مرور ادبیات نیز حاکی از آن است که بر خلاف تجزیه و تحلیل شغل، در زمینه روش شناسی تهیه مدل شایستگی کم کار شده است. تعریف دقیق شایستگی و شفافیت سازه، استفاده از روش های معتبر جمع آوری داده مثل مصاحبه های ساختاریافته، طوفان مغزی و گروه کانونی، رعایت قوائد آماری در نمونه گیری ها و چک کردن اعتبار مدل استخراجی، نباید از نظر غافل بماند.
٤) به نیازمندی های آینده شغل توجه کنید: مدل شایستگی برای زمان حال امیده طراحی می شود پس به آنده باید توجه کرد. بر خلاف تجزیه و تحلیل شغل که بر نیازمندی های جاری مشاغل توجه دارد، در استخراج شایستگیها باید به نیازمندی های آینده شغل نیز توجه شود که البته اغلب مورد غفلت واقع می شوند. برای این کار باید در زمان جمع آوری داده برخی از سوالات خود را معطوف به آینده مطرح کنید یا حتی سناریوهایی از آینده داشته باشید.
٦) از روش تکمیلی دیگری استفاده کنید:برای اینکه از نتایج خود مطمئن شوید در کنار روش اصلی، روش تکمیلی دیگری استفاده کنید. برای مثال می توانید از مصاحبههای وقایع رفتاری که مک کللند آن را برای استخراج شایستگی ها معرفی کرده است، استفاده کنید. این کار باعث می شود تا نتایج معتبری را کسب کنید.
این شش نکته از best practice های طراحی مدل شایستگی استخراج شده است و رعایت آن ها منجر به اخذ نتایج معتبرتری خواهد شد.
✳️10 خطای شناختی
1- تفکر همه یا هیچ چیز : همه چیز را سفید و در غیر این صورت سیاه می بینید. هر چیز کمتر از کامل، شکست بی چون و چراست.
2- تعمیم مبالغه آمیز : هر حادثه منفی و از جمله یک ناکامی شغلی را شکستی تمام عیار و تمام نشدنی تلقی می کنید و آن را با کلماتی چون «هرگز» و «همیشه» توصیف می کنید.
3- فیلتر ذهنی : تحت تاثیر یک حادثه منفی همه ی واقعیت ها را تار می بینید. به جزئی از یک حادثه منفی توجه می کنید و بقیه را فراموش می کنید. شبیه چکیدن یک قطره جوهر که بشکه آبی را کدر می کند.
4- بی توجهی به امر مثبت : با بی ارزش شمردن تجربه های مثبت، اصرار بر مهم نبودن آنها دارید. کارهای خوب خود را بی اهمیت می خوانید، می گویید که هر کسی می تواند این کار را انجام دهد. بی توجهی به امر مثبت، شادی زندگی را می گیرد و شما را به احساس ناشایسته بودن سوق می دهد.
5- نتیجه گیری شتابزده : بی آنکه زمینه ی محکمی وجود داشته باشد، نتیجه گیری شتابزده می کنید.
ذهن خوانی : بدون بررسی کافی نتیجه می گیرید که کسی در برخورد با شما واکنش منفی نشان می دهد.
پیشگویی : پیش بینی می کنید که اوضاع برخلاف میل شما در جریان خواهد بود.
6- درشت نمایی : از یک سو درباره ی اهمیت مسائل و شدت اشتباهات خود مبالغه می کنید و از سوی دیگر، اهمیت جنبه های مثبت زندگی را کمتر از آنچه هست برآورد می کنید.
7- استدلال احساسی : فرض را بر این می گذارید که احساسات منفی شما لزوما منعکس کننده واقعیت ها هستند. « احساس گناه می کنم، باید آدم بدی باشم » یا « از سوار شدن در هواپیما وحشت دارم، حتما پرواز با هواپیما خطرناک است »
8- بایدها : انتظار دارید که اوضاع آنطور که شما می خواهیدو انتظار دارید باشد. آن دسته از عبارت های «باید» دار که بر ضد شما به کار برده می شوند، به احساس تقصیر و نومیدی منجر می گردند. خیلی ها می خواهند با بایدها و نبایدها به خود انگیزه بدهند. اغلب بی تاثیر است، زیرا بایدها تولید تمرد می کنند و اشخاص تشویق می شوند که درست برعکس آن را انجام دهند.
9- برچسب زدن : شکل حاد تفکر همه یا هیچ چیز است. به جای اینکه بگویید اشتباه کردم، به خود برچسب منفی می زنید : من بازنده هستم. و گاه هم اشخاص به خود برچسب احمق یا شکست خورده و غیره می زنند. این تجربه های بی فایده ای هستند که منجر به خشم، دلسردی و کمی عزت نفس می شوند.
10- شخصی سازی و سرزنش : خود را بی جهت مسئول حادثه ای قلمداد می کنید که به هیچ وجه امکان کنترل آن را نداشته اید. شخصی سازی منجر به احساس گناه، خجالت و ناشایسته بودن می شود. بعضی ها هم عکس این کار را می کنند و سایرین را علت مسائل خود تلقی می کنند و توجه ندارند که ممکن است خود در ایجاد گرفتاری سهمی داشته باشند. سرزنش به خاطر ایجاد رنجش اغلب موثر واقع نمی شود.
1- تفکر همه یا هیچ چیز : همه چیز را سفید و در غیر این صورت سیاه می بینید. هر چیز کمتر از کامل، شکست بی چون و چراست.
2- تعمیم مبالغه آمیز : هر حادثه منفی و از جمله یک ناکامی شغلی را شکستی تمام عیار و تمام نشدنی تلقی می کنید و آن را با کلماتی چون «هرگز» و «همیشه» توصیف می کنید.
3- فیلتر ذهنی : تحت تاثیر یک حادثه منفی همه ی واقعیت ها را تار می بینید. به جزئی از یک حادثه منفی توجه می کنید و بقیه را فراموش می کنید. شبیه چکیدن یک قطره جوهر که بشکه آبی را کدر می کند.
4- بی توجهی به امر مثبت : با بی ارزش شمردن تجربه های مثبت، اصرار بر مهم نبودن آنها دارید. کارهای خوب خود را بی اهمیت می خوانید، می گویید که هر کسی می تواند این کار را انجام دهد. بی توجهی به امر مثبت، شادی زندگی را می گیرد و شما را به احساس ناشایسته بودن سوق می دهد.
5- نتیجه گیری شتابزده : بی آنکه زمینه ی محکمی وجود داشته باشد، نتیجه گیری شتابزده می کنید.
ذهن خوانی : بدون بررسی کافی نتیجه می گیرید که کسی در برخورد با شما واکنش منفی نشان می دهد.
پیشگویی : پیش بینی می کنید که اوضاع برخلاف میل شما در جریان خواهد بود.
6- درشت نمایی : از یک سو درباره ی اهمیت مسائل و شدت اشتباهات خود مبالغه می کنید و از سوی دیگر، اهمیت جنبه های مثبت زندگی را کمتر از آنچه هست برآورد می کنید.
7- استدلال احساسی : فرض را بر این می گذارید که احساسات منفی شما لزوما منعکس کننده واقعیت ها هستند. « احساس گناه می کنم، باید آدم بدی باشم » یا « از سوار شدن در هواپیما وحشت دارم، حتما پرواز با هواپیما خطرناک است »
8- بایدها : انتظار دارید که اوضاع آنطور که شما می خواهیدو انتظار دارید باشد. آن دسته از عبارت های «باید» دار که بر ضد شما به کار برده می شوند، به احساس تقصیر و نومیدی منجر می گردند. خیلی ها می خواهند با بایدها و نبایدها به خود انگیزه بدهند. اغلب بی تاثیر است، زیرا بایدها تولید تمرد می کنند و اشخاص تشویق می شوند که درست برعکس آن را انجام دهند.
9- برچسب زدن : شکل حاد تفکر همه یا هیچ چیز است. به جای اینکه بگویید اشتباه کردم، به خود برچسب منفی می زنید : من بازنده هستم. و گاه هم اشخاص به خود برچسب احمق یا شکست خورده و غیره می زنند. این تجربه های بی فایده ای هستند که منجر به خشم، دلسردی و کمی عزت نفس می شوند.
10- شخصی سازی و سرزنش : خود را بی جهت مسئول حادثه ای قلمداد می کنید که به هیچ وجه امکان کنترل آن را نداشته اید. شخصی سازی منجر به احساس گناه، خجالت و ناشایسته بودن می شود. بعضی ها هم عکس این کار را می کنند و سایرین را علت مسائل خود تلقی می کنند و توجه ندارند که ممکن است خود در ایجاد گرفتاری سهمی داشته باشند. سرزنش به خاطر ایجاد رنجش اغلب موثر واقع نمی شود.
✳️ بیماری های مدیریتی از دیدگاه دمینگ:
1-فقدان هدفی مشخص و پایدار
این بیماری وقتی رخ میدهد که اهداف و استراتژیهای سازمان مکرراً تغییر میکنند یا اصلاً سازمان هدف مشخص و تعریفشدهای ندارد. در این حالت تلاشها هدر خواهد رفت زیرا هیچ مقصد مشخص و ثابتی وجود ندارد که کارکنان در راستای آن تلاش کنند.
2-تمرکز بر سود کوتاهمدت
برخی مواقع لازم است برای موفقیت در بلندمدت از سود در کوتاهمدت بگذرید ولی در برخی سازمانها، تمرکز بر سود کوتاهمدت باعث میشود درنهایت به همین سود بلندمدت هم دست نیابند.
3-مدیریت بهوسیله ترس
ارزیابی عملکرد وسیلهای قدرتمند برای اهداف متعدد است ولی وقتی بهجای تأکید بر رشد و بالندگی کارکنان، فقط بر جنبه منفی و تنبیهی آن توجه میشود، ثمرات منفی آن بسی بیشتر از ثمرات مثبت آن خواهد شد.
4-جابهجایی بالا در پستهای مدیریتی
مدتزمان نسبتاً زیادی طول میکشد که مدیران با فرهنگ سازمان آشنا شده و روابط مبتنی بر اعتماد ایجاد کنند و نحوه به انجام رساندن کار در سازمان را یاد بگیرند.
جابهجایی مکرر نیرو در پستهای مدیریتی چیزی جز دور ریختن سرمایه و شروع مجدد راههای پیموده شده نیست.
5-تمرکز صرف بر اعداد و ارقام
برخی سازمانها معیار قضاوتشان فقط اعداد و ارقام مالی همچون فروش ماهانه، هزینه تولید و مالیات است.
این اعداد اهمیت بالایی دارند ولی تمرکز صرف بر آنها منجر به نادیده گرفتن جنبههای نرم و ذهنی سازمان همچون محیط کاری
سالم، رضایت شغلی، کیفیت خدمات و … خواهد شد.
1-فقدان هدفی مشخص و پایدار
این بیماری وقتی رخ میدهد که اهداف و استراتژیهای سازمان مکرراً تغییر میکنند یا اصلاً سازمان هدف مشخص و تعریفشدهای ندارد. در این حالت تلاشها هدر خواهد رفت زیرا هیچ مقصد مشخص و ثابتی وجود ندارد که کارکنان در راستای آن تلاش کنند.
2-تمرکز بر سود کوتاهمدت
برخی مواقع لازم است برای موفقیت در بلندمدت از سود در کوتاهمدت بگذرید ولی در برخی سازمانها، تمرکز بر سود کوتاهمدت باعث میشود درنهایت به همین سود بلندمدت هم دست نیابند.
3-مدیریت بهوسیله ترس
ارزیابی عملکرد وسیلهای قدرتمند برای اهداف متعدد است ولی وقتی بهجای تأکید بر رشد و بالندگی کارکنان، فقط بر جنبه منفی و تنبیهی آن توجه میشود، ثمرات منفی آن بسی بیشتر از ثمرات مثبت آن خواهد شد.
4-جابهجایی بالا در پستهای مدیریتی
مدتزمان نسبتاً زیادی طول میکشد که مدیران با فرهنگ سازمان آشنا شده و روابط مبتنی بر اعتماد ایجاد کنند و نحوه به انجام رساندن کار در سازمان را یاد بگیرند.
جابهجایی مکرر نیرو در پستهای مدیریتی چیزی جز دور ریختن سرمایه و شروع مجدد راههای پیموده شده نیست.
5-تمرکز صرف بر اعداد و ارقام
برخی سازمانها معیار قضاوتشان فقط اعداد و ارقام مالی همچون فروش ماهانه، هزینه تولید و مالیات است.
این اعداد اهمیت بالایی دارند ولی تمرکز صرف بر آنها منجر به نادیده گرفتن جنبههای نرم و ذهنی سازمان همچون محیط کاری
سالم، رضایت شغلی، کیفیت خدمات و … خواهد شد.
«بزرگترین نقطه ضعف ما در تسلیم شدن است و مطمئنترین نقطه قوت و راه ممکن برای رسیدن به موفقیت، تلاش دوباره است.»
کانال مدیریت اجرایی،مرجع تخصصی توسعه مدیران
@ExecutiveManagement
کانال مدیریت اجرایی،مرجع تخصصی توسعه مدیران
@ExecutiveManagement