✳️طراحی مدل شایستگی: رعایت ۶ نکته!
طراحی مدل شایستگی (Competency modeling)، از جمله روش هایی است که برای انطباق پذیری و سازگاری سازمان های مدرن با تغییرات مدام و مستمر محیط کاری به وجود آمده است. از طرفی اگر به بررسي سيستمهاي منابع انساني سازمانها بپردازيم، مشخص مي شود كه در بيشتر مواقع بين زير سيستمهاي مختلف آن از قبيل آموزش، ارزيابي عملكرد، جذب و… ارتباط و پيوستگي لازم وجود ندارد و همين امر به ناكارآمدي سيستمهاي منابع انساني منتهي مي شود.
يكي از بهترين و مناسبترين رويكردها براي نايل شدن به انسجام بین فرایندی، به كارگيري رويكرد شايستگي در مديريت منابع انساني است. در واقع مدلهاي شايستگي ميتوانند به عنوان شيوهاي براي يكپارچه كردن اقدامهاي مختلف منابع انساني به كار روند. مي توان گفت که در این رویکرد شايستگي، هسته مركزي تمامي فعاليتهاي منابع انساني سازمان قرار می گیرد.
شايستگي نوعي نگرش سيستمي به كاركنان دارد كه همه آن صفات، ويژگيها، مهارتها و نگرشها در ارتباط با اثربخشي در انجام وظايف و مسئوليت ها را شامل مي شود.
برای تهیه مدل شایستگی، روش ها و الگوهای متنوعی ارائه شده است مثل مدل بلووم، مک کللند، هی گروپ و آنت. از هر کدام از این الگوها که استفاده کنید، رعایت ۶ نکته در شناسایی شایستگی های مشاغل ضروری است:
١) به بستر سازمانی خود توجه کنید: هر سازمانی می تواند برخی شایستگی های مخصوص به خود داشته باشد که از فرهنگ، مشتریان، شرایط رقابتی و یا چرخه عمر آن نشات بگیرد. از طرفی تعریف شایستگی ها باید متناسب با سازمان شما نوشته شود و شواهد رفتاری آن مطابق شرایط سازمان باشد.
٢) شایستگی ها را به اهداف و استراتژی های سازمان پیوند بزنید: حتی برخی از ساطمان ها برای تهیه شایستگی های مشاغل از استراتژی و ماموریت های سازمان شروع می کنند. این کار باعث می شود که از اینکه شایستگی های استخراجی قابلیت تحقق استراتژی های ما را دارد، اطمینان حاصل کنیم. برای مثال اگر یکی از استراتژی های سازمان ما ایجاد تمایز است، شایستگی نوآوری در مشاغل کلیدی سازمان باید دیده شود.
٣) از بالا شروع کنید: در تجزیه و تحلیل شغل معمولا از کارکنان برای جمع آوری اطلاعات شغل استفاده می کنیم. اما برای استخراج شایستگی ها بهتر است از مدیران ارشد شروع کنیم. یکی از دلایل این کار کسب حمایت مدیران ارشد است و دلیل دیگر این است که ما استراتژی ها و ماموریت های سازمان را به درستی درک کرده باشیم. بعد از این می توانیم از کسانی که عملکرد خوبی در شغل مورد نظر داشته اند برای استخراج شایستگی ها استفاده کنیم.
٤) از روش شناسی قوی استفاده کنید: یکی از ضعف های تهیه مدل شایستگی در سال های گذشته این بوده است که از روش شناسی قوی برای شناسایی شایستگی های استفاده نشده است. مرور ادبیات نیز حاکی از آن است که بر خلاف تجزیه و تحلیل شغل، در زمینه روش شناسی تهیه مدل شایستگی کم کار شده است. تعریف دقیق شایستگی و شفافیت سازه، استفاده از روش های معتبر جمع آوری داده مثل مصاحبه های ساختاریافته، طوفان مغزی و گروه کانونی، رعایت قوائد آماری در نمونه گیری ها و چک کردن اعتبار مدل استخراجی، نباید از نظر غافل بماند.
٤) به نیازمندی های آینده شغل توجه کنید: مدل شایستگی برای زمان حال امیده طراحی می شود پس به آنده باید توجه کرد. بر خلاف تجزیه و تحلیل شغل که بر نیازمندی های جاری مشاغل توجه دارد، در استخراج شایستگیها باید به نیازمندی های آینده شغل نیز توجه شود که البته اغلب مورد غفلت واقع می شوند. برای این کار باید در زمان جمع آوری داده برخی از سوالات خود را معطوف به آینده مطرح کنید یا حتی سناریوهایی از آینده داشته باشید.
٦) از روش تکمیلی دیگری استفاده کنید:برای اینکه از نتایج خود مطمئن شوید در کنار روش اصلی، روش تکمیلی دیگری استفاده کنید. برای مثال می توانید از مصاحبههای وقایع رفتاری که مک کللند آن را برای استخراج شایستگی ها معرفی کرده است، استفاده کنید. این کار باعث می شود تا نتایج معتبری را کسب کنید.
این شش نکته از best practice های طراحی مدل شایستگی استخراج شده است و رعایت آن ها منجر به اخذ نتایج معتبرتری خواهد شد.
طراحی مدل شایستگی (Competency modeling)، از جمله روش هایی است که برای انطباق پذیری و سازگاری سازمان های مدرن با تغییرات مدام و مستمر محیط کاری به وجود آمده است. از طرفی اگر به بررسي سيستمهاي منابع انساني سازمانها بپردازيم، مشخص مي شود كه در بيشتر مواقع بين زير سيستمهاي مختلف آن از قبيل آموزش، ارزيابي عملكرد، جذب و… ارتباط و پيوستگي لازم وجود ندارد و همين امر به ناكارآمدي سيستمهاي منابع انساني منتهي مي شود.
يكي از بهترين و مناسبترين رويكردها براي نايل شدن به انسجام بین فرایندی، به كارگيري رويكرد شايستگي در مديريت منابع انساني است. در واقع مدلهاي شايستگي ميتوانند به عنوان شيوهاي براي يكپارچه كردن اقدامهاي مختلف منابع انساني به كار روند. مي توان گفت که در این رویکرد شايستگي، هسته مركزي تمامي فعاليتهاي منابع انساني سازمان قرار می گیرد.
شايستگي نوعي نگرش سيستمي به كاركنان دارد كه همه آن صفات، ويژگيها، مهارتها و نگرشها در ارتباط با اثربخشي در انجام وظايف و مسئوليت ها را شامل مي شود.
برای تهیه مدل شایستگی، روش ها و الگوهای متنوعی ارائه شده است مثل مدل بلووم، مک کللند، هی گروپ و آنت. از هر کدام از این الگوها که استفاده کنید، رعایت ۶ نکته در شناسایی شایستگی های مشاغل ضروری است:
١) به بستر سازمانی خود توجه کنید: هر سازمانی می تواند برخی شایستگی های مخصوص به خود داشته باشد که از فرهنگ، مشتریان، شرایط رقابتی و یا چرخه عمر آن نشات بگیرد. از طرفی تعریف شایستگی ها باید متناسب با سازمان شما نوشته شود و شواهد رفتاری آن مطابق شرایط سازمان باشد.
٢) شایستگی ها را به اهداف و استراتژی های سازمان پیوند بزنید: حتی برخی از ساطمان ها برای تهیه شایستگی های مشاغل از استراتژی و ماموریت های سازمان شروع می کنند. این کار باعث می شود که از اینکه شایستگی های استخراجی قابلیت تحقق استراتژی های ما را دارد، اطمینان حاصل کنیم. برای مثال اگر یکی از استراتژی های سازمان ما ایجاد تمایز است، شایستگی نوآوری در مشاغل کلیدی سازمان باید دیده شود.
٣) از بالا شروع کنید: در تجزیه و تحلیل شغل معمولا از کارکنان برای جمع آوری اطلاعات شغل استفاده می کنیم. اما برای استخراج شایستگی ها بهتر است از مدیران ارشد شروع کنیم. یکی از دلایل این کار کسب حمایت مدیران ارشد است و دلیل دیگر این است که ما استراتژی ها و ماموریت های سازمان را به درستی درک کرده باشیم. بعد از این می توانیم از کسانی که عملکرد خوبی در شغل مورد نظر داشته اند برای استخراج شایستگی ها استفاده کنیم.
٤) از روش شناسی قوی استفاده کنید: یکی از ضعف های تهیه مدل شایستگی در سال های گذشته این بوده است که از روش شناسی قوی برای شناسایی شایستگی های استفاده نشده است. مرور ادبیات نیز حاکی از آن است که بر خلاف تجزیه و تحلیل شغل، در زمینه روش شناسی تهیه مدل شایستگی کم کار شده است. تعریف دقیق شایستگی و شفافیت سازه، استفاده از روش های معتبر جمع آوری داده مثل مصاحبه های ساختاریافته، طوفان مغزی و گروه کانونی، رعایت قوائد آماری در نمونه گیری ها و چک کردن اعتبار مدل استخراجی، نباید از نظر غافل بماند.
٤) به نیازمندی های آینده شغل توجه کنید: مدل شایستگی برای زمان حال امیده طراحی می شود پس به آنده باید توجه کرد. بر خلاف تجزیه و تحلیل شغل که بر نیازمندی های جاری مشاغل توجه دارد، در استخراج شایستگیها باید به نیازمندی های آینده شغل نیز توجه شود که البته اغلب مورد غفلت واقع می شوند. برای این کار باید در زمان جمع آوری داده برخی از سوالات خود را معطوف به آینده مطرح کنید یا حتی سناریوهایی از آینده داشته باشید.
٦) از روش تکمیلی دیگری استفاده کنید:برای اینکه از نتایج خود مطمئن شوید در کنار روش اصلی، روش تکمیلی دیگری استفاده کنید. برای مثال می توانید از مصاحبههای وقایع رفتاری که مک کللند آن را برای استخراج شایستگی ها معرفی کرده است، استفاده کنید. این کار باعث می شود تا نتایج معتبری را کسب کنید.
این شش نکته از best practice های طراحی مدل شایستگی استخراج شده است و رعایت آن ها منجر به اخذ نتایج معتبرتری خواهد شد.
✳️10 خطای شناختی
1- تفکر همه یا هیچ چیز : همه چیز را سفید و در غیر این صورت سیاه می بینید. هر چیز کمتر از کامل، شکست بی چون و چراست.
2- تعمیم مبالغه آمیز : هر حادثه منفی و از جمله یک ناکامی شغلی را شکستی تمام عیار و تمام نشدنی تلقی می کنید و آن را با کلماتی چون «هرگز» و «همیشه» توصیف می کنید.
3- فیلتر ذهنی : تحت تاثیر یک حادثه منفی همه ی واقعیت ها را تار می بینید. به جزئی از یک حادثه منفی توجه می کنید و بقیه را فراموش می کنید. شبیه چکیدن یک قطره جوهر که بشکه آبی را کدر می کند.
4- بی توجهی به امر مثبت : با بی ارزش شمردن تجربه های مثبت، اصرار بر مهم نبودن آنها دارید. کارهای خوب خود را بی اهمیت می خوانید، می گویید که هر کسی می تواند این کار را انجام دهد. بی توجهی به امر مثبت، شادی زندگی را می گیرد و شما را به احساس ناشایسته بودن سوق می دهد.
5- نتیجه گیری شتابزده : بی آنکه زمینه ی محکمی وجود داشته باشد، نتیجه گیری شتابزده می کنید.
ذهن خوانی : بدون بررسی کافی نتیجه می گیرید که کسی در برخورد با شما واکنش منفی نشان می دهد.
پیشگویی : پیش بینی می کنید که اوضاع برخلاف میل شما در جریان خواهد بود.
6- درشت نمایی : از یک سو درباره ی اهمیت مسائل و شدت اشتباهات خود مبالغه می کنید و از سوی دیگر، اهمیت جنبه های مثبت زندگی را کمتر از آنچه هست برآورد می کنید.
7- استدلال احساسی : فرض را بر این می گذارید که احساسات منفی شما لزوما منعکس کننده واقعیت ها هستند. « احساس گناه می کنم، باید آدم بدی باشم » یا « از سوار شدن در هواپیما وحشت دارم، حتما پرواز با هواپیما خطرناک است »
8- بایدها : انتظار دارید که اوضاع آنطور که شما می خواهیدو انتظار دارید باشد. آن دسته از عبارت های «باید» دار که بر ضد شما به کار برده می شوند، به احساس تقصیر و نومیدی منجر می گردند. خیلی ها می خواهند با بایدها و نبایدها به خود انگیزه بدهند. اغلب بی تاثیر است، زیرا بایدها تولید تمرد می کنند و اشخاص تشویق می شوند که درست برعکس آن را انجام دهند.
9- برچسب زدن : شکل حاد تفکر همه یا هیچ چیز است. به جای اینکه بگویید اشتباه کردم، به خود برچسب منفی می زنید : من بازنده هستم. و گاه هم اشخاص به خود برچسب احمق یا شکست خورده و غیره می زنند. این تجربه های بی فایده ای هستند که منجر به خشم، دلسردی و کمی عزت نفس می شوند.
10- شخصی سازی و سرزنش : خود را بی جهت مسئول حادثه ای قلمداد می کنید که به هیچ وجه امکان کنترل آن را نداشته اید. شخصی سازی منجر به احساس گناه، خجالت و ناشایسته بودن می شود. بعضی ها هم عکس این کار را می کنند و سایرین را علت مسائل خود تلقی می کنند و توجه ندارند که ممکن است خود در ایجاد گرفتاری سهمی داشته باشند. سرزنش به خاطر ایجاد رنجش اغلب موثر واقع نمی شود.
1- تفکر همه یا هیچ چیز : همه چیز را سفید و در غیر این صورت سیاه می بینید. هر چیز کمتر از کامل، شکست بی چون و چراست.
2- تعمیم مبالغه آمیز : هر حادثه منفی و از جمله یک ناکامی شغلی را شکستی تمام عیار و تمام نشدنی تلقی می کنید و آن را با کلماتی چون «هرگز» و «همیشه» توصیف می کنید.
3- فیلتر ذهنی : تحت تاثیر یک حادثه منفی همه ی واقعیت ها را تار می بینید. به جزئی از یک حادثه منفی توجه می کنید و بقیه را فراموش می کنید. شبیه چکیدن یک قطره جوهر که بشکه آبی را کدر می کند.
4- بی توجهی به امر مثبت : با بی ارزش شمردن تجربه های مثبت، اصرار بر مهم نبودن آنها دارید. کارهای خوب خود را بی اهمیت می خوانید، می گویید که هر کسی می تواند این کار را انجام دهد. بی توجهی به امر مثبت، شادی زندگی را می گیرد و شما را به احساس ناشایسته بودن سوق می دهد.
5- نتیجه گیری شتابزده : بی آنکه زمینه ی محکمی وجود داشته باشد، نتیجه گیری شتابزده می کنید.
ذهن خوانی : بدون بررسی کافی نتیجه می گیرید که کسی در برخورد با شما واکنش منفی نشان می دهد.
پیشگویی : پیش بینی می کنید که اوضاع برخلاف میل شما در جریان خواهد بود.
6- درشت نمایی : از یک سو درباره ی اهمیت مسائل و شدت اشتباهات خود مبالغه می کنید و از سوی دیگر، اهمیت جنبه های مثبت زندگی را کمتر از آنچه هست برآورد می کنید.
7- استدلال احساسی : فرض را بر این می گذارید که احساسات منفی شما لزوما منعکس کننده واقعیت ها هستند. « احساس گناه می کنم، باید آدم بدی باشم » یا « از سوار شدن در هواپیما وحشت دارم، حتما پرواز با هواپیما خطرناک است »
8- بایدها : انتظار دارید که اوضاع آنطور که شما می خواهیدو انتظار دارید باشد. آن دسته از عبارت های «باید» دار که بر ضد شما به کار برده می شوند، به احساس تقصیر و نومیدی منجر می گردند. خیلی ها می خواهند با بایدها و نبایدها به خود انگیزه بدهند. اغلب بی تاثیر است، زیرا بایدها تولید تمرد می کنند و اشخاص تشویق می شوند که درست برعکس آن را انجام دهند.
9- برچسب زدن : شکل حاد تفکر همه یا هیچ چیز است. به جای اینکه بگویید اشتباه کردم، به خود برچسب منفی می زنید : من بازنده هستم. و گاه هم اشخاص به خود برچسب احمق یا شکست خورده و غیره می زنند. این تجربه های بی فایده ای هستند که منجر به خشم، دلسردی و کمی عزت نفس می شوند.
10- شخصی سازی و سرزنش : خود را بی جهت مسئول حادثه ای قلمداد می کنید که به هیچ وجه امکان کنترل آن را نداشته اید. شخصی سازی منجر به احساس گناه، خجالت و ناشایسته بودن می شود. بعضی ها هم عکس این کار را می کنند و سایرین را علت مسائل خود تلقی می کنند و توجه ندارند که ممکن است خود در ایجاد گرفتاری سهمی داشته باشند. سرزنش به خاطر ایجاد رنجش اغلب موثر واقع نمی شود.
✳️ بیماری های مدیریتی از دیدگاه دمینگ:
1-فقدان هدفی مشخص و پایدار
این بیماری وقتی رخ میدهد که اهداف و استراتژیهای سازمان مکرراً تغییر میکنند یا اصلاً سازمان هدف مشخص و تعریفشدهای ندارد. در این حالت تلاشها هدر خواهد رفت زیرا هیچ مقصد مشخص و ثابتی وجود ندارد که کارکنان در راستای آن تلاش کنند.
2-تمرکز بر سود کوتاهمدت
برخی مواقع لازم است برای موفقیت در بلندمدت از سود در کوتاهمدت بگذرید ولی در برخی سازمانها، تمرکز بر سود کوتاهمدت باعث میشود درنهایت به همین سود بلندمدت هم دست نیابند.
3-مدیریت بهوسیله ترس
ارزیابی عملکرد وسیلهای قدرتمند برای اهداف متعدد است ولی وقتی بهجای تأکید بر رشد و بالندگی کارکنان، فقط بر جنبه منفی و تنبیهی آن توجه میشود، ثمرات منفی آن بسی بیشتر از ثمرات مثبت آن خواهد شد.
4-جابهجایی بالا در پستهای مدیریتی
مدتزمان نسبتاً زیادی طول میکشد که مدیران با فرهنگ سازمان آشنا شده و روابط مبتنی بر اعتماد ایجاد کنند و نحوه به انجام رساندن کار در سازمان را یاد بگیرند.
جابهجایی مکرر نیرو در پستهای مدیریتی چیزی جز دور ریختن سرمایه و شروع مجدد راههای پیموده شده نیست.
5-تمرکز صرف بر اعداد و ارقام
برخی سازمانها معیار قضاوتشان فقط اعداد و ارقام مالی همچون فروش ماهانه، هزینه تولید و مالیات است.
این اعداد اهمیت بالایی دارند ولی تمرکز صرف بر آنها منجر به نادیده گرفتن جنبههای نرم و ذهنی سازمان همچون محیط کاری
سالم، رضایت شغلی، کیفیت خدمات و … خواهد شد.
1-فقدان هدفی مشخص و پایدار
این بیماری وقتی رخ میدهد که اهداف و استراتژیهای سازمان مکرراً تغییر میکنند یا اصلاً سازمان هدف مشخص و تعریفشدهای ندارد. در این حالت تلاشها هدر خواهد رفت زیرا هیچ مقصد مشخص و ثابتی وجود ندارد که کارکنان در راستای آن تلاش کنند.
2-تمرکز بر سود کوتاهمدت
برخی مواقع لازم است برای موفقیت در بلندمدت از سود در کوتاهمدت بگذرید ولی در برخی سازمانها، تمرکز بر سود کوتاهمدت باعث میشود درنهایت به همین سود بلندمدت هم دست نیابند.
3-مدیریت بهوسیله ترس
ارزیابی عملکرد وسیلهای قدرتمند برای اهداف متعدد است ولی وقتی بهجای تأکید بر رشد و بالندگی کارکنان، فقط بر جنبه منفی و تنبیهی آن توجه میشود، ثمرات منفی آن بسی بیشتر از ثمرات مثبت آن خواهد شد.
4-جابهجایی بالا در پستهای مدیریتی
مدتزمان نسبتاً زیادی طول میکشد که مدیران با فرهنگ سازمان آشنا شده و روابط مبتنی بر اعتماد ایجاد کنند و نحوه به انجام رساندن کار در سازمان را یاد بگیرند.
جابهجایی مکرر نیرو در پستهای مدیریتی چیزی جز دور ریختن سرمایه و شروع مجدد راههای پیموده شده نیست.
5-تمرکز صرف بر اعداد و ارقام
برخی سازمانها معیار قضاوتشان فقط اعداد و ارقام مالی همچون فروش ماهانه، هزینه تولید و مالیات است.
این اعداد اهمیت بالایی دارند ولی تمرکز صرف بر آنها منجر به نادیده گرفتن جنبههای نرم و ذهنی سازمان همچون محیط کاری
سالم، رضایت شغلی، کیفیت خدمات و … خواهد شد.
«بزرگترین نقطه ضعف ما در تسلیم شدن است و مطمئنترین نقطه قوت و راه ممکن برای رسیدن به موفقیت، تلاش دوباره است.»
کانال مدیریت اجرایی،مرجع تخصصی توسعه مدیران
@ExecutiveManagement
کانال مدیریت اجرایی،مرجع تخصصی توسعه مدیران
@ExecutiveManagement
✳️راه های ایجاد انگیزش کارکنان از طریق خود کارکنان.
iran_hrm
✅بوجود آوردن حس همکاری در بین کارکنان.
اولین شرط انگیزش کارکنان از طریق خود کارکنان، این است که آنها بخواهند که این کار را انجام دهند؛ اگر کارکنان نسبت به موفقیت های یکدیگر احساس رقابت و حسادت نمایند، به احتمال زیاد این روش کاربرد نخواهد داشت.
گاهی کارکنان را به بهانه ای دور هم جمع کنید و ضمن تشویق عملکردهای خوب ، آنها را تشویق کنید که از یکدیگر قدردانی نمایند؛
✅به کارکنان یاد دهید که کارهای خوب یکدیگر را تحسین نمایند.
✅فرهنگ قدردانی از یکدیگر را در سطح شرکت ترویج کنید.
✅راهی پیدا کنید که به مرور زمان بتوانید، روحیه «همه برای یک نفر، یک نفر برای همه» را در بین کارکنان ایجاد نمایید.
iran_hrm
✅بوجود آوردن حس همکاری در بین کارکنان.
اولین شرط انگیزش کارکنان از طریق خود کارکنان، این است که آنها بخواهند که این کار را انجام دهند؛ اگر کارکنان نسبت به موفقیت های یکدیگر احساس رقابت و حسادت نمایند، به احتمال زیاد این روش کاربرد نخواهد داشت.
گاهی کارکنان را به بهانه ای دور هم جمع کنید و ضمن تشویق عملکردهای خوب ، آنها را تشویق کنید که از یکدیگر قدردانی نمایند؛
✅به کارکنان یاد دهید که کارهای خوب یکدیگر را تحسین نمایند.
✅فرهنگ قدردانی از یکدیگر را در سطح شرکت ترویج کنید.
✅راهی پیدا کنید که به مرور زمان بتوانید، روحیه «همه برای یک نفر، یک نفر برای همه» را در بین کارکنان ایجاد نمایید.
Forwarded from كانال علی میرزاخانی
پیشبینی اکونومیست از ایران ۲۰۱۷: حسن روحانی با کارنامه قابل قبول اقتصادی و سیاسی در دور دوم انتخابات پیروز میشود. تورم به ۹ درصد کاهش و رشد اقتصادی به ۵/۴ درصد افزایش مییابد.
@eghtesademirzakhani
@eghtesademirzakhani
✳️«مدیریت هدف گرا»
1. کاری را انجام دهید که لازم است؛ نه کاری که دلتان می خواهد.
برای یک مدیر انجام کارها کافی نیست؛ او باید کارهای درست را انجام دهد. کارهایی را انجام دهید که بیشترین تاثیر را بر کسب و کارتان خواهد داشت.
2. از فرصت ها بهترین استفاده را بکنید.
حل مسئله به نتایج موثر منجر نمی شود، فقط جلوی آسیب را می گیرد. برای کسب نتیجه باید از فرصت ها بهترین استفاده را کرد. حل مشکلات را به دیگران واگذار کنید و خود به دنبال فرصت ها باشید.
3. بهره وری عادت است
برای داشتن بازده کاری بالا باید به طور مستمر و همیشگی رفتارهای کارآمد را تبدیل به عادت کرد. این بدان معناست که برای کارآمد بودن لازم نیست کارهای بزرگ انجام دهید بلکه باید کارهای کوچک اما صحیح روزمره را به طور منظم تکرار کنید. به قول معروف «شما همان چیزی هستید که همیشه تکرار می کنید».
4. زمان خود را مدیریت کنید
مهمترین چیزی که شما مدیریت می کنید نه افراد هستند و نه بودجه بلکه زمان است. طرز استفاده شما از زمان تان میزان بهره وری شما را تعیین می کند.
5. به دنبال تعالی باشید
برای بزرگ شدن باید آنقدر اعتماد به نفس داشته باشید که باور کنید جهان واقعا به شما و قدرت شما نیاز دارد. اگر به توانایی های خود باور نداشته باشید نمی توانید با اطمینان تصمیم بگیرید و با شجاعت اقدام کنید.
6. زیاد تصمیم نگیرید
مدیری که تصمیمات زیادی می گیرد هم تنبل است و هم ناکارآمد. موسساتی که خوب اداره می شوند، بحران های اندکی دارند. اگر دائم در حال تصمیم گیری هستید بدانید که دستورالعمل های لازم و صحیح را ایجاد نکرده اید.
1. کاری را انجام دهید که لازم است؛ نه کاری که دلتان می خواهد.
برای یک مدیر انجام کارها کافی نیست؛ او باید کارهای درست را انجام دهد. کارهایی را انجام دهید که بیشترین تاثیر را بر کسب و کارتان خواهد داشت.
2. از فرصت ها بهترین استفاده را بکنید.
حل مسئله به نتایج موثر منجر نمی شود، فقط جلوی آسیب را می گیرد. برای کسب نتیجه باید از فرصت ها بهترین استفاده را کرد. حل مشکلات را به دیگران واگذار کنید و خود به دنبال فرصت ها باشید.
3. بهره وری عادت است
برای داشتن بازده کاری بالا باید به طور مستمر و همیشگی رفتارهای کارآمد را تبدیل به عادت کرد. این بدان معناست که برای کارآمد بودن لازم نیست کارهای بزرگ انجام دهید بلکه باید کارهای کوچک اما صحیح روزمره را به طور منظم تکرار کنید. به قول معروف «شما همان چیزی هستید که همیشه تکرار می کنید».
4. زمان خود را مدیریت کنید
مهمترین چیزی که شما مدیریت می کنید نه افراد هستند و نه بودجه بلکه زمان است. طرز استفاده شما از زمان تان میزان بهره وری شما را تعیین می کند.
5. به دنبال تعالی باشید
برای بزرگ شدن باید آنقدر اعتماد به نفس داشته باشید که باور کنید جهان واقعا به شما و قدرت شما نیاز دارد. اگر به توانایی های خود باور نداشته باشید نمی توانید با اطمینان تصمیم بگیرید و با شجاعت اقدام کنید.
6. زیاد تصمیم نگیرید
مدیری که تصمیمات زیادی می گیرد هم تنبل است و هم ناکارآمد. موسساتی که خوب اداره می شوند، بحران های اندکی دارند. اگر دائم در حال تصمیم گیری هستید بدانید که دستورالعمل های لازم و صحیح را ایجاد نکرده اید.
✳️یک باور غلط درباره مدیریت استراتژیک
❌در شرایط عدم قطعیت، استراتژی ناکارآمد است و نباید از استراتژی استفاده کرد
❌یکی دیگر از ایدههای اشتباه این است که چون شرایط بسیار متغیر است پس نمیتوان و نباید استراتژي داشت و اگر هم استراتژی داریم باید استراتژیهای ۶ ماهه و سه ماهه داشته باشیم!
❌نکته اینجا است که اصولا یکی از کارکردهای استراتژی پیوستگی، تداوم و تمرکز است. اگر بخواهیم همواره تغییر کنیم که نمیتوانیم از این تمرکز و تداوم استفاده کنیم.
✅ایده درست:
شرکتهای وال مارت، ساوت وست، دل و بنز سالها است که یک استراتژی دارند و در ضمن همه آنها در محیطهای متلاطم سیاسی، اقتصادی و فناوری و البته زیستمحیطی و اجتماعی هستند. بنابراین در شرایط متلاطم هم میشود استراتژی پایدار داشت. به اختصار میتوان گفت که استراتژیهای عمومی (ژنریک) میتواند ثابت و پایدار باشد و زمینهساز تداوم و تمرکز بلندمدت سازمان و استراتژیهای عملیاتی سازمان میتواند متغیر و منعطف باشد. بنابراین اتفاقا باید گفت چون شرایط متلاطم است، باید استراتژی بلندمدت داشت.
❌در شرایط عدم قطعیت، استراتژی ناکارآمد است و نباید از استراتژی استفاده کرد
❌یکی دیگر از ایدههای اشتباه این است که چون شرایط بسیار متغیر است پس نمیتوان و نباید استراتژي داشت و اگر هم استراتژی داریم باید استراتژیهای ۶ ماهه و سه ماهه داشته باشیم!
❌نکته اینجا است که اصولا یکی از کارکردهای استراتژی پیوستگی، تداوم و تمرکز است. اگر بخواهیم همواره تغییر کنیم که نمیتوانیم از این تمرکز و تداوم استفاده کنیم.
✅ایده درست:
شرکتهای وال مارت، ساوت وست، دل و بنز سالها است که یک استراتژی دارند و در ضمن همه آنها در محیطهای متلاطم سیاسی، اقتصادی و فناوری و البته زیستمحیطی و اجتماعی هستند. بنابراین در شرایط متلاطم هم میشود استراتژی پایدار داشت. به اختصار میتوان گفت که استراتژیهای عمومی (ژنریک) میتواند ثابت و پایدار باشد و زمینهساز تداوم و تمرکز بلندمدت سازمان و استراتژیهای عملیاتی سازمان میتواند متغیر و منعطف باشد. بنابراین اتفاقا باید گفت چون شرایط متلاطم است، باید استراتژی بلندمدت داشت.
✳️سوالهای مصاحبه استخدامی برای یافتن سازگارترین فرد با فرهنگ سازمانی
مناسبترین کاندید استخدامی، علاوه بر مهارتها و تخصصهای لازم برای کار، باید با فرهنگ سازمانی شما نیز سازگار باشد. چنین کاندیدی احتمال موفقیت بالاتری در سِمت مورد نظر و سازمان شما دارد.
در عین حال، به دنبال استخدام افرادی نباشید که دقیقا مانند خودتان هستند. استخدام یک نیروی انسانی جدید، فرصتی برای بهره گرفتن از ایدههای نو و رویکردهای متفاوت برای سازمان است. گزینش همسوترین نیروی انسانی با فرهنگ سازمانی با استفاده از بهترین سوالهای مصاحبه استخدامی موثر نخواهد بود، مگر اینکه در محیط کاری شما اختلاف عقیده پذیرفته و مقبول باشد.
سوالهای مصاحبه استخدامی زیر نمونهای از پرسشهای مصاحبه هستند که شما را در ارزیابی سازگاری کاندیدها با فرهنگ و محیط سازمانی یاری میکنند.
1- محیط کاری یا فرهنگ سازمانی را توصیف کنید که در آن میتوانید بهترین بازدهی و رضایت شغلی را داشته باشید؟
2- خصوصیات بهترین مدیری که داشتهاید یا دوست داشتید داشته باشید را نام ببرید؟
3- با توجه به تجربه شما، سازمان چگونه میتواند شما را تشویق کند که زمان، تلاش و سخت کوشی، انرژی و اشتیاق بیشتری برای کسب نتیجه مطلوب داشته باشید؟
4- سبک مدیریتی را توصیف کنید که شما را ترغیب میکند بهترین عملکرد را داشته باشید؟
5- به نظر شما موثرترین شیوههایی که یک مدیر خوب میتواند در برقراری ارتباط با نیروی انسانی زیردست خود به کار گیرد، کدامند؟
6- آیا شما دوست نزدیکی در بین همکاران خود دارید؟ نظر شما در مورد دوستی با همکاران چیست؟ به نظر شما دوستی با همکاران عاقلانه است؟
7- نکات مثبت کار و محیط سازمانی فعلی یا آخرین موقعیت شغلی خود را توصیف کنید که قبل از این مصاحبه داشتهاید؟
8- کدام عامل مهم باید در محیط سازمانی شما باشد تا به رضایت شغلی و موفقیت کاری دست یابید؟ دو عامل دیگری را که اولویت بعدی شما در این زمینه هستند نام ببرید؟
9- سبک کاری مورد علاقه شما چیست؟ دوست دارید تنها کار کنید یا گروهی؟ چه درصدی از زمان خود را به هر کدام اختصاص میدهید؟
10- همکاران شما شیوه کاری و مشارکت شما را در کار قبلیتان چگونه توصیف میکنند؟
11- سه تا پنج انتظار اولیه شما از رهبران ارشد سازمان برای رسیدن به موفقیت شغلی چیست؟
12- نمونهای از یک تجربه موفق را توصیف کنید که در آن به رضایت مشتری در داخل یا خارج سازمان دست یافتهاید؟
13- در هنگام کار گروهی معمولا چه نقشی را در گروه بر عهده میگیرید؟
14- همکاران شما در مورد نقشی که شما در کار گروهی به عهده میگیرید، چه می گویند؟
15- توصیف شما از ارتباط مطلوب در کار با دیگران چیست؟
16- همکاران یا زیردستان شما ارتباط کاری با شما را چگونه توصیف میکنند؟ دوست دارند شما در ارتباط با آنها بیشتر/کمتر به چه کاری بپردازید و چه کارهایی را انجام ندهید؟
17- نمونهای از یک تجربه کاری را توصیف کنید که در آن حداکثر تلاش خود برای بدست آوردن جلب رضایت مشتری را انجام دادهاید؟
18- نمونه یکی از تصمیمات خود را توصیف کنید که عمدتا بر اساس نظرات و نیازهای مشتری گرفته شده است؟
مناسبترین کاندید استخدامی، علاوه بر مهارتها و تخصصهای لازم برای کار، باید با فرهنگ سازمانی شما نیز سازگار باشد. چنین کاندیدی احتمال موفقیت بالاتری در سِمت مورد نظر و سازمان شما دارد.
در عین حال، به دنبال استخدام افرادی نباشید که دقیقا مانند خودتان هستند. استخدام یک نیروی انسانی جدید، فرصتی برای بهره گرفتن از ایدههای نو و رویکردهای متفاوت برای سازمان است. گزینش همسوترین نیروی انسانی با فرهنگ سازمانی با استفاده از بهترین سوالهای مصاحبه استخدامی موثر نخواهد بود، مگر اینکه در محیط کاری شما اختلاف عقیده پذیرفته و مقبول باشد.
سوالهای مصاحبه استخدامی زیر نمونهای از پرسشهای مصاحبه هستند که شما را در ارزیابی سازگاری کاندیدها با فرهنگ و محیط سازمانی یاری میکنند.
1- محیط کاری یا فرهنگ سازمانی را توصیف کنید که در آن میتوانید بهترین بازدهی و رضایت شغلی را داشته باشید؟
2- خصوصیات بهترین مدیری که داشتهاید یا دوست داشتید داشته باشید را نام ببرید؟
3- با توجه به تجربه شما، سازمان چگونه میتواند شما را تشویق کند که زمان، تلاش و سخت کوشی، انرژی و اشتیاق بیشتری برای کسب نتیجه مطلوب داشته باشید؟
4- سبک مدیریتی را توصیف کنید که شما را ترغیب میکند بهترین عملکرد را داشته باشید؟
5- به نظر شما موثرترین شیوههایی که یک مدیر خوب میتواند در برقراری ارتباط با نیروی انسانی زیردست خود به کار گیرد، کدامند؟
6- آیا شما دوست نزدیکی در بین همکاران خود دارید؟ نظر شما در مورد دوستی با همکاران چیست؟ به نظر شما دوستی با همکاران عاقلانه است؟
7- نکات مثبت کار و محیط سازمانی فعلی یا آخرین موقعیت شغلی خود را توصیف کنید که قبل از این مصاحبه داشتهاید؟
8- کدام عامل مهم باید در محیط سازمانی شما باشد تا به رضایت شغلی و موفقیت کاری دست یابید؟ دو عامل دیگری را که اولویت بعدی شما در این زمینه هستند نام ببرید؟
9- سبک کاری مورد علاقه شما چیست؟ دوست دارید تنها کار کنید یا گروهی؟ چه درصدی از زمان خود را به هر کدام اختصاص میدهید؟
10- همکاران شما شیوه کاری و مشارکت شما را در کار قبلیتان چگونه توصیف میکنند؟
11- سه تا پنج انتظار اولیه شما از رهبران ارشد سازمان برای رسیدن به موفقیت شغلی چیست؟
12- نمونهای از یک تجربه موفق را توصیف کنید که در آن به رضایت مشتری در داخل یا خارج سازمان دست یافتهاید؟
13- در هنگام کار گروهی معمولا چه نقشی را در گروه بر عهده میگیرید؟
14- همکاران شما در مورد نقشی که شما در کار گروهی به عهده میگیرید، چه می گویند؟
15- توصیف شما از ارتباط مطلوب در کار با دیگران چیست؟
16- همکاران یا زیردستان شما ارتباط کاری با شما را چگونه توصیف میکنند؟ دوست دارند شما در ارتباط با آنها بیشتر/کمتر به چه کاری بپردازید و چه کارهایی را انجام ندهید؟
17- نمونهای از یک تجربه کاری را توصیف کنید که در آن حداکثر تلاش خود برای بدست آوردن جلب رضایت مشتری را انجام دادهاید؟
18- نمونه یکی از تصمیمات خود را توصیف کنید که عمدتا بر اساس نظرات و نیازهای مشتری گرفته شده است؟
✳️طراحی مدل شایستگی: رعایت ۶ نکته!
طراحی مدل شایستگی (Competency modeling)، از جمله روش هایی است که برای انطباق پذیری و سازگاری سازمان های مدرن با تغییرات مدام و مستمر محیط کاری به وجود آمده است. از طرفی اگر به بررسي سيستمهاي منابع انساني سازمانها بپردازيم، مشخص مي شود كه در بيشتر مواقع بين زير سيستمهاي مختلف آن از قبيل آموزش، ارزيابي عملكرد، جذب و… ارتباط و پيوستگي لازم وجود ندارد و همين امر به ناكارآمدي سيستمهاي منابع انساني منتهي مي شود.
يكي از بهترين و مناسبترين رويكردها براي نايل شدن به انسجام بین فرایندی، به كارگيري رويكرد شايستگي در مديريت منابع انساني است. در واقع مدلهاي شايستگي ميتوانند به عنوان شيوهاي براي يكپارچه كردن اقدامهاي مختلف منابع انساني به كار روند. مي توان گفت که در این رویکرد شايستگي، هسته مركزي تمامي فعاليتهاي منابع انساني سازمان قرار می گیرد.
شايستگي نوعي نگرش سيستمي به كاركنان دارد كه همه آن صفات، ويژگيها، مهارتها و نگرشها در ارتباط با اثربخشي در انجام وظايف و مسئوليت ها را شامل مي شود.
برای تهیه مدل شایستگی، روش ها و الگوهای متنوعی ارائه شده است مثل مدل بلووم، مک کللند، هی گروپ و آنت. از هر کدام از این الگوها که استفاده کنید، رعایت ۶ نکته در شناسایی شایستگی های مشاغل ضروری است:
١) به بستر سازمانی خود توجه کنید: هر سازمانی می تواند برخی شایستگی های مخصوص به خود داشته باشد که از فرهنگ، مشتریان، شرایط رقابتی و یا چرخه عمر آن نشات بگیرد. از طرفی تعریف شایستگی ها باید متناسب با سازمان شما نوشته شود و شواهد رفتاری آن مطابق شرایط سازمان باشد.
٢) شایستگی ها را به اهداف و استراتژی های سازمان پیوند بزنید: حتی برخی از ساطمان ها برای تهیه شایستگی های مشاغل از استراتژی و ماموریت های سازمان شروع می کنند. این کار باعث می شود که از اینکه شایستگی های استخراجی قابلیت تحقق استراتژی های ما را دارد، اطمینان حاصل کنیم. برای مثال اگر یکی از استراتژی های سازمان ما ایجاد تمایز است، شایستگی نوآوری در مشاغل کلیدی سازمان باید دیده شود.
٣) از بالا شروع کنید: در تجزیه و تحلیل شغل معمولا از کارکنان برای جمع آوری اطلاعات شغل استفاده می کنیم. اما برای استخراج شایستگی ها بهتر است از مدیران ارشد شروع کنیم. یکی از دلایل این کار کسب حمایت مدیران ارشد است و دلیل دیگر این است که ما استراتژی ها و ماموریت های سازمان را به درستی درک کرده باشیم. بعد از این می توانیم از کسانی که عملکرد خوبی در شغل مورد نظر داشته اند برای استخراج شایستگی ها استفاده کنیم.
٤) از روش شناسی قوی استفاده کنید: یکی از ضعف های تهیه مدل شایستگی در سال های گذشته این بوده است که از روش شناسی قوی برای شناسایی شایستگی های استفاده نشده است. مرور ادبیات نیز حاکی از آن است که بر خلاف تجزیه و تحلیل شغل، در زمینه روش شناسی تهیه مدل شایستگی کم کار شده است. تعریف دقیق شایستگی و شفافیت سازه، استفاده از روش های معتبر جمع آوری داده مثل مصاحبه های ساختاریافته، طوفان مغزی و گروه کانونی، رعایت قوائد آماری در نمونه گیری ها و چک کردن اعتبار مدل استخراجی، نباید از نظر غافل بماند.
٤) به نیازمندی های آینده شغل توجه کنید: مدل شایستگی برای زمان حال امیده طراحی می شود پس به آنده باید توجه کرد. بر خلاف تجزیه و تحلیل شغل که بر نیازمندی های جاری مشاغل توجه دارد، در استخراج شایستگیها باید به نیازمندی های آینده شغل نیز توجه شود که البته اغلب مورد غفلت واقع می شوند. برای این کار باید در زمان جمع آوری داده برخی از سوالات خود را معطوف به آینده مطرح کنید یا حتی سناریوهایی از آینده داشته باشید.
٦) از روش تکمیلی دیگری استفاده کنید:برای اینکه از نتایج خود مطمئن شوید در کنار روش اصلی، روش تکمیلی دیگری استفاده کنید. برای مثال می توانید از مصاحبههای وقایع رفتاری که مک کللند آن را برای استخراج شایستگی ها معرفی کرده است، استفاده کنید. این کار باعث می شود تا نتایج معتبری را کسب کنید.
این شش نکته از best practice های طراحی مدل شایستگی استخراج شده است و رعایت آن ها منجر به اخذ نتایج معتبرتری خواهد شد.
طراحی مدل شایستگی (Competency modeling)، از جمله روش هایی است که برای انطباق پذیری و سازگاری سازمان های مدرن با تغییرات مدام و مستمر محیط کاری به وجود آمده است. از طرفی اگر به بررسي سيستمهاي منابع انساني سازمانها بپردازيم، مشخص مي شود كه در بيشتر مواقع بين زير سيستمهاي مختلف آن از قبيل آموزش، ارزيابي عملكرد، جذب و… ارتباط و پيوستگي لازم وجود ندارد و همين امر به ناكارآمدي سيستمهاي منابع انساني منتهي مي شود.
يكي از بهترين و مناسبترين رويكردها براي نايل شدن به انسجام بین فرایندی، به كارگيري رويكرد شايستگي در مديريت منابع انساني است. در واقع مدلهاي شايستگي ميتوانند به عنوان شيوهاي براي يكپارچه كردن اقدامهاي مختلف منابع انساني به كار روند. مي توان گفت که در این رویکرد شايستگي، هسته مركزي تمامي فعاليتهاي منابع انساني سازمان قرار می گیرد.
شايستگي نوعي نگرش سيستمي به كاركنان دارد كه همه آن صفات، ويژگيها، مهارتها و نگرشها در ارتباط با اثربخشي در انجام وظايف و مسئوليت ها را شامل مي شود.
برای تهیه مدل شایستگی، روش ها و الگوهای متنوعی ارائه شده است مثل مدل بلووم، مک کللند، هی گروپ و آنت. از هر کدام از این الگوها که استفاده کنید، رعایت ۶ نکته در شناسایی شایستگی های مشاغل ضروری است:
١) به بستر سازمانی خود توجه کنید: هر سازمانی می تواند برخی شایستگی های مخصوص به خود داشته باشد که از فرهنگ، مشتریان، شرایط رقابتی و یا چرخه عمر آن نشات بگیرد. از طرفی تعریف شایستگی ها باید متناسب با سازمان شما نوشته شود و شواهد رفتاری آن مطابق شرایط سازمان باشد.
٢) شایستگی ها را به اهداف و استراتژی های سازمان پیوند بزنید: حتی برخی از ساطمان ها برای تهیه شایستگی های مشاغل از استراتژی و ماموریت های سازمان شروع می کنند. این کار باعث می شود که از اینکه شایستگی های استخراجی قابلیت تحقق استراتژی های ما را دارد، اطمینان حاصل کنیم. برای مثال اگر یکی از استراتژی های سازمان ما ایجاد تمایز است، شایستگی نوآوری در مشاغل کلیدی سازمان باید دیده شود.
٣) از بالا شروع کنید: در تجزیه و تحلیل شغل معمولا از کارکنان برای جمع آوری اطلاعات شغل استفاده می کنیم. اما برای استخراج شایستگی ها بهتر است از مدیران ارشد شروع کنیم. یکی از دلایل این کار کسب حمایت مدیران ارشد است و دلیل دیگر این است که ما استراتژی ها و ماموریت های سازمان را به درستی درک کرده باشیم. بعد از این می توانیم از کسانی که عملکرد خوبی در شغل مورد نظر داشته اند برای استخراج شایستگی ها استفاده کنیم.
٤) از روش شناسی قوی استفاده کنید: یکی از ضعف های تهیه مدل شایستگی در سال های گذشته این بوده است که از روش شناسی قوی برای شناسایی شایستگی های استفاده نشده است. مرور ادبیات نیز حاکی از آن است که بر خلاف تجزیه و تحلیل شغل، در زمینه روش شناسی تهیه مدل شایستگی کم کار شده است. تعریف دقیق شایستگی و شفافیت سازه، استفاده از روش های معتبر جمع آوری داده مثل مصاحبه های ساختاریافته، طوفان مغزی و گروه کانونی، رعایت قوائد آماری در نمونه گیری ها و چک کردن اعتبار مدل استخراجی، نباید از نظر غافل بماند.
٤) به نیازمندی های آینده شغل توجه کنید: مدل شایستگی برای زمان حال امیده طراحی می شود پس به آنده باید توجه کرد. بر خلاف تجزیه و تحلیل شغل که بر نیازمندی های جاری مشاغل توجه دارد، در استخراج شایستگیها باید به نیازمندی های آینده شغل نیز توجه شود که البته اغلب مورد غفلت واقع می شوند. برای این کار باید در زمان جمع آوری داده برخی از سوالات خود را معطوف به آینده مطرح کنید یا حتی سناریوهایی از آینده داشته باشید.
٦) از روش تکمیلی دیگری استفاده کنید:برای اینکه از نتایج خود مطمئن شوید در کنار روش اصلی، روش تکمیلی دیگری استفاده کنید. برای مثال می توانید از مصاحبههای وقایع رفتاری که مک کللند آن را برای استخراج شایستگی ها معرفی کرده است، استفاده کنید. این کار باعث می شود تا نتایج معتبری را کسب کنید.
این شش نکته از best practice های طراحی مدل شایستگی استخراج شده است و رعایت آن ها منجر به اخذ نتایج معتبرتری خواهد شد.
✳️ده سؤال برای ارزیابی توسعه فردی!
چه مقدار زمان برای توسعه شخصی صرف میکنید؟ در این نوشته شما را با ده سؤال مهمی که برای ارزیابی میزان توسعه فردی شما وجود دارد، آشنا خواهیم کرد. پس از آنکه هر یک از سؤالها را خواندید، به هر یک از آنها از ده نمره، امتیاز دهید. در این صورت ارزیابی نسبتاً خوبی از میزان توسعهیافتگی خود خواهید داشت. این سؤالها را میتوانید درباره زندگی شخصی و یا زندگی کاری خود بپرسید. برای مثال موقعیت کاری خود در شرکت را در نظر بگیرید و در پاسخ به هر سؤال از ده نمره، امتیاز دهید. این ده سؤال عبارتاند از؛
1) چقدر از اینکه در زندگی به کجا میروید، آگاه و شفاف هستید؟
آیا میدانید از زندگی چه میخواهید؟ آیا میدانید به کجا میروید؟ آیا برنامهای برای رسیدن به جایی که میخواهید بروید، دارید؟
2) چقدر در خصوص چیزهایی که در زندگی انجام میدهید، شایستگی دارید؟
آیا به اندازه کافی برای کارهایی که میخواهید انجام دهید، زمان و انرژی صرف میکنید؟ آیا شایستگیهای مورد نیاز برای زندگی و انجام کارهایتان را دارید؟ آیا برای کسب شایستگیهای مورد نیاز، به یادگیری نیازمند هستید؟
3) چقدر فرد بیپروا و مطمئنی هستید؟
به طور کلی چقدر خودتان را مطمئن میدانید؟ اگر در محیط جدیدی قرار بگیرید، چقدر میتواند اعتماد به نفس خود را حفظ کنید؟ در گفتگوها و مراودات خود با دیگران (برای مثال با اعضای سازمان یا شرکت خود) چقدر اعتماد به نفس دارید؟
4) چقدر نسبت به کمک خواستن از دیگران در زندگی (شخصی یا کاری) گشوده هستید؟
آیا در هنگام نیاز به کمک از دیگران تقاضای کمک میکنید و یا ترجیح میدهید که به تنهایی با مسائل رو در رو شوید؟
5) توانایی شما در ابراز و بیان احساسات، افکار و برنامههایتان چقدر است؟
آیا میتوانید در صورت نیاز افکار و احساسات خود را به دیگران بیان کنید یا ترجیح میدهید که همه آنها را درون خود نگه دارید؟
6) تا چه اندازه خود را فردی خلاق میدانید؟
آیا در زندگی شخصی و کاری خود از خود خلاقیت بروز میدهید؟ یا فردی هستید که دنبالهروی دیگران است؟
7) چقدر در مورد وضعیتهای جدیدی که در زندگی کاری و شخصی با آنها مواجه میشوید، با رویکردی باز استقبال میکنید؟
آیا میتوانید بدون احساس ترس یا شرمندگی چیزهای جدید را تست کنید؟ آیا میتوانید چیزهای جدیدی که دیگران آزارنده میدانند را تست کنید؟
8) چقدر خود را فرد همدلی میدانید؟
آیا میتوانید مسائل را از نقطه نظر دیگران ببینید و خودتان را جای آنها بگذارید؟ آیا به نچه که دیگران میگویند یا احساساتی که بیان میکنند، گوش میدهید؟ آیا قدرت کنار آمدن با افکار و عقاید متفاوت را دارید؟
9) چقدر به درستی عقاید و ارزشهایی که در زندگی دارید، ایمان دارید؟
آیا بر اساس عقاید و ارزشهای خود زندگی میکنید و یا با روبرو شدن با کوچکترین مسئلهای آنها را کنار میگذارید؟ آیا این توانایی را دارید که به عقاید دیگران بدون در نظر گرفتن ارزشهای خود گوش دهید و یا همواره اولویت را به ارزشهای خود میدهید؟
10) تا چه اندازه بر عواطف خود کنترل دارید؟
آیا میتوانید عصبانیت خود را کنترل کنید؟ آیا میتوانید از عواطف و هیجانات خود به درستی استفاده کنید؟ آیا اغلب غیرمنطقی هستید؟
پس از آنکه به هریک از سؤالها امتیاز دادید، امتیازهای تخصیص داده به هر سؤال را با هم جمع کنید. حاصل جمع امتیازها، از ۱۰۰ نمره خواهد بود. نکته مهم آن است که همه سؤالها، از نوع خودگزارشهی هستند. بنابراین، به آنها صادقانه پاسخ دهید.
همانطور که متوجه شدهاند، همه سؤالها به خود شما مربوط میشوند و عامل بیرونی در پاسخ به نها دخیل نیست. پس، تنها کسی که میتواند شما را توسعه دهید، کسی نیست جز خودِ شما!
اگر طوری برنامهریزی کنید که بار دیگری که به این سؤالهای پاسخ میدهید، امتیاز ۱ به ۲، ۲ به ۳، و نهایتاً امتیاز ۹ به ۱۰ تبیدل شود، در این صورت، به شکل تدریجی در توسعه شخصی گام برداشتهاید. این افزایشهای کوچک در نمرهها، تغییرات بزرگی در زندگی شخصی و کاری شما ایجاد خواهد کرد. نکته دیگر آن است که همه این توانمندیها و شایستگیهایی که در ده سؤال فوق مدنظر قرار گرفتند، به همدیگر مربوط هستند و بر هم اثر میگذارند.
پرسیدن سؤالهایی مانند این سؤالها از خود، سبب میشود که ارزیابی نسبی از سطح توسعهیافتگی خود داشته باشید و بتوانید در جهت توسعه فردی گام بردارید. چرا که ارزیابی سطح فعلیِ توسعهیافتگیِ خود، نخستین و اساسیترین گام در برنامهریزی توسعه است.
چه مقدار زمان برای توسعه شخصی صرف میکنید؟ در این نوشته شما را با ده سؤال مهمی که برای ارزیابی میزان توسعه فردی شما وجود دارد، آشنا خواهیم کرد. پس از آنکه هر یک از سؤالها را خواندید، به هر یک از آنها از ده نمره، امتیاز دهید. در این صورت ارزیابی نسبتاً خوبی از میزان توسعهیافتگی خود خواهید داشت. این سؤالها را میتوانید درباره زندگی شخصی و یا زندگی کاری خود بپرسید. برای مثال موقعیت کاری خود در شرکت را در نظر بگیرید و در پاسخ به هر سؤال از ده نمره، امتیاز دهید. این ده سؤال عبارتاند از؛
1) چقدر از اینکه در زندگی به کجا میروید، آگاه و شفاف هستید؟
آیا میدانید از زندگی چه میخواهید؟ آیا میدانید به کجا میروید؟ آیا برنامهای برای رسیدن به جایی که میخواهید بروید، دارید؟
2) چقدر در خصوص چیزهایی که در زندگی انجام میدهید، شایستگی دارید؟
آیا به اندازه کافی برای کارهایی که میخواهید انجام دهید، زمان و انرژی صرف میکنید؟ آیا شایستگیهای مورد نیاز برای زندگی و انجام کارهایتان را دارید؟ آیا برای کسب شایستگیهای مورد نیاز، به یادگیری نیازمند هستید؟
3) چقدر فرد بیپروا و مطمئنی هستید؟
به طور کلی چقدر خودتان را مطمئن میدانید؟ اگر در محیط جدیدی قرار بگیرید، چقدر میتواند اعتماد به نفس خود را حفظ کنید؟ در گفتگوها و مراودات خود با دیگران (برای مثال با اعضای سازمان یا شرکت خود) چقدر اعتماد به نفس دارید؟
4) چقدر نسبت به کمک خواستن از دیگران در زندگی (شخصی یا کاری) گشوده هستید؟
آیا در هنگام نیاز به کمک از دیگران تقاضای کمک میکنید و یا ترجیح میدهید که به تنهایی با مسائل رو در رو شوید؟
5) توانایی شما در ابراز و بیان احساسات، افکار و برنامههایتان چقدر است؟
آیا میتوانید در صورت نیاز افکار و احساسات خود را به دیگران بیان کنید یا ترجیح میدهید که همه آنها را درون خود نگه دارید؟
6) تا چه اندازه خود را فردی خلاق میدانید؟
آیا در زندگی شخصی و کاری خود از خود خلاقیت بروز میدهید؟ یا فردی هستید که دنبالهروی دیگران است؟
7) چقدر در مورد وضعیتهای جدیدی که در زندگی کاری و شخصی با آنها مواجه میشوید، با رویکردی باز استقبال میکنید؟
آیا میتوانید بدون احساس ترس یا شرمندگی چیزهای جدید را تست کنید؟ آیا میتوانید چیزهای جدیدی که دیگران آزارنده میدانند را تست کنید؟
8) چقدر خود را فرد همدلی میدانید؟
آیا میتوانید مسائل را از نقطه نظر دیگران ببینید و خودتان را جای آنها بگذارید؟ آیا به نچه که دیگران میگویند یا احساساتی که بیان میکنند، گوش میدهید؟ آیا قدرت کنار آمدن با افکار و عقاید متفاوت را دارید؟
9) چقدر به درستی عقاید و ارزشهایی که در زندگی دارید، ایمان دارید؟
آیا بر اساس عقاید و ارزشهای خود زندگی میکنید و یا با روبرو شدن با کوچکترین مسئلهای آنها را کنار میگذارید؟ آیا این توانایی را دارید که به عقاید دیگران بدون در نظر گرفتن ارزشهای خود گوش دهید و یا همواره اولویت را به ارزشهای خود میدهید؟
10) تا چه اندازه بر عواطف خود کنترل دارید؟
آیا میتوانید عصبانیت خود را کنترل کنید؟ آیا میتوانید از عواطف و هیجانات خود به درستی استفاده کنید؟ آیا اغلب غیرمنطقی هستید؟
پس از آنکه به هریک از سؤالها امتیاز دادید، امتیازهای تخصیص داده به هر سؤال را با هم جمع کنید. حاصل جمع امتیازها، از ۱۰۰ نمره خواهد بود. نکته مهم آن است که همه سؤالها، از نوع خودگزارشهی هستند. بنابراین، به آنها صادقانه پاسخ دهید.
همانطور که متوجه شدهاند، همه سؤالها به خود شما مربوط میشوند و عامل بیرونی در پاسخ به نها دخیل نیست. پس، تنها کسی که میتواند شما را توسعه دهید، کسی نیست جز خودِ شما!
اگر طوری برنامهریزی کنید که بار دیگری که به این سؤالهای پاسخ میدهید، امتیاز ۱ به ۲، ۲ به ۳، و نهایتاً امتیاز ۹ به ۱۰ تبیدل شود، در این صورت، به شکل تدریجی در توسعه شخصی گام برداشتهاید. این افزایشهای کوچک در نمرهها، تغییرات بزرگی در زندگی شخصی و کاری شما ایجاد خواهد کرد. نکته دیگر آن است که همه این توانمندیها و شایستگیهایی که در ده سؤال فوق مدنظر قرار گرفتند، به همدیگر مربوط هستند و بر هم اثر میگذارند.
پرسیدن سؤالهایی مانند این سؤالها از خود، سبب میشود که ارزیابی نسبی از سطح توسعهیافتگی خود داشته باشید و بتوانید در جهت توسعه فردی گام بردارید. چرا که ارزیابی سطح فعلیِ توسعهیافتگیِ خود، نخستین و اساسیترین گام در برنامهریزی توسعه است.