✳️اشتباهات را اصلاح کنید تنبیه نکنید.
رخ دادن اشتباه امری طبیعی است اگر می خواهید اشتباه نکنید هیچ کاری نکنید. بنابراین کارکنان شما هم اشتباه می کنند.
مهم این است که شما در برخورد با این اشتباهات دست به تنبیه نزنید و فردی که اشتباه نموده است را مؤاخذه ننمایید، لذا ابتدا ببینید که آیا فرایندی که اشتباه در آن رخ داده است رویه درستی را داشته است یا خیر?
آیا دستورالعمل کافی در اختیار پرسنل مربوطه بوده است?
اگر پرسنل بر طبق دستورالعمل ها کار را انجام داده اند چرا این اشتباه رخ داده است?
و در این میان به دنبال دلیل اصلی مشکل بگردید. بعد از کشف دلیل آن، رویه ای را تعریف نمایید که در آن از تکرار این اشتباه جلوگیری به عمل آید، این قسمت از کار بسیار مهم است.
در صورتی که دست به تنبیه بزنید در واقع شما مشکلی را حل نکرده اید بلکه مسکن موقتی برای خود یافته اید و در آینده این مسأله بارها و بارها تکرار خواهد شد.
رخ دادن اشتباه امری طبیعی است اگر می خواهید اشتباه نکنید هیچ کاری نکنید. بنابراین کارکنان شما هم اشتباه می کنند.
مهم این است که شما در برخورد با این اشتباهات دست به تنبیه نزنید و فردی که اشتباه نموده است را مؤاخذه ننمایید، لذا ابتدا ببینید که آیا فرایندی که اشتباه در آن رخ داده است رویه درستی را داشته است یا خیر?
آیا دستورالعمل کافی در اختیار پرسنل مربوطه بوده است?
اگر پرسنل بر طبق دستورالعمل ها کار را انجام داده اند چرا این اشتباه رخ داده است?
و در این میان به دنبال دلیل اصلی مشکل بگردید. بعد از کشف دلیل آن، رویه ای را تعریف نمایید که در آن از تکرار این اشتباه جلوگیری به عمل آید، این قسمت از کار بسیار مهم است.
در صورتی که دست به تنبیه بزنید در واقع شما مشکلی را حل نکرده اید بلکه مسکن موقتی برای خود یافته اید و در آینده این مسأله بارها و بارها تکرار خواهد شد.
Forwarded from Azar Saemian
https://telegram.me/joinchat/BC7t7zvrGrC1baXo7zNV0g لینک گروه انجمن مدیریت ایران را به سایر مدیران و دانشجویان مدیریت معرفی کنید.
✳️قوی سیاه(black swan)
راهی برای مدیریت ریسک در آینده
پیش از کشف استرالیا،همگان عقیده داشتند که هر قویی سفید است،زیرا تجارب قبلی آنها موید این باور بود.دیدن نخستین قوی سیاه همه را دستخوش شگفتی کرد.این تمثیل شکنندگی دانش ما را نمایان ساخت و نشان داد آموختن ما از تجارب و مشاهدات باچه محدودیت های شگرفی روبروست.
✅پدیده قوی سیاه دارای سه ویژگی است:
1⃣غیرمنتظره و غافلگیر کننده است.زیرا هیچ رویدادی در گذشته نمیتواند احتمال وقوع آن را نشان دهد.
2⃣تاثیری شگرف و عمده دارد.
3⃣پس از کشف قوی سیاه،توجیهاتی سرهم میکنیم تاقابل پیش بینی بودن آن را ثابت کنیم.
درحقیقت قوی سپید بیانگر روال اندیشی و قوی سیاه مبین عوامل شگفتی ساز هستند که احتمال وقوع اندک دارند امادر صورت وقوع تاثیراتی عمده دارند.
✅عوامل سه گانه ای وجود دارد که مانع یادگیری ما از پدیده قوی سیاه میشود:
1⃣تمرکز افراطی بر دانسته ها
2⃣بی توجهی به ندانسته ها
3⃣توجه زیاد به جزییات
برای مثال فیلسوفان درتوجیه قوی سیاه خواهند گفت:قو سفید است و این پرنده سیاه قو نیست.
✅بحث اصلی مربوط است به نابینایی ما و نقطه کور دید ما در برابر پدیده های بختی(Random) و به ویژه انحرافات عمده در روندها.
✅چرا ما و اندیشه ورزان گرایش به این داریم که به جای دیدن اسکناس ها،سرگرم شمردن سکه ها هستیم.!چرا خواندن روزنامه در واقع دانش ما درباره جهان را کم می کند؟!
راهی برای مدیریت ریسک در آینده
پیش از کشف استرالیا،همگان عقیده داشتند که هر قویی سفید است،زیرا تجارب قبلی آنها موید این باور بود.دیدن نخستین قوی سیاه همه را دستخوش شگفتی کرد.این تمثیل شکنندگی دانش ما را نمایان ساخت و نشان داد آموختن ما از تجارب و مشاهدات باچه محدودیت های شگرفی روبروست.
✅پدیده قوی سیاه دارای سه ویژگی است:
1⃣غیرمنتظره و غافلگیر کننده است.زیرا هیچ رویدادی در گذشته نمیتواند احتمال وقوع آن را نشان دهد.
2⃣تاثیری شگرف و عمده دارد.
3⃣پس از کشف قوی سیاه،توجیهاتی سرهم میکنیم تاقابل پیش بینی بودن آن را ثابت کنیم.
درحقیقت قوی سپید بیانگر روال اندیشی و قوی سیاه مبین عوامل شگفتی ساز هستند که احتمال وقوع اندک دارند امادر صورت وقوع تاثیراتی عمده دارند.
✅عوامل سه گانه ای وجود دارد که مانع یادگیری ما از پدیده قوی سیاه میشود:
1⃣تمرکز افراطی بر دانسته ها
2⃣بی توجهی به ندانسته ها
3⃣توجه زیاد به جزییات
برای مثال فیلسوفان درتوجیه قوی سیاه خواهند گفت:قو سفید است و این پرنده سیاه قو نیست.
✅بحث اصلی مربوط است به نابینایی ما و نقطه کور دید ما در برابر پدیده های بختی(Random) و به ویژه انحرافات عمده در روندها.
✅چرا ما و اندیشه ورزان گرایش به این داریم که به جای دیدن اسکناس ها،سرگرم شمردن سکه ها هستیم.!چرا خواندن روزنامه در واقع دانش ما درباره جهان را کم می کند؟!
✳️ داستان های مدیریتی :
در يك كارخانه فولاد، سرپرست شيفت تعداد بهرهاي توليدي يك گروه را در طي هر شيفت ثبت ميكرد و مدتها بود كه تعداد بهرها از 6 فراتر نميرفت.
سرانجام روزي شيفت اول توانست اين ركورد را پشت سر بگذارد و يك بهر بيشتر توليد كند. سرپرست شيفت اول يك عدد 7 بزرگ با گچ روي زمين مقابل كوره ثبت كرد. همان گونه كه انتظار ميرفت، سرپرست شيفت دوم، عدد نوشته شده را ديد و رقابت آغاز شد. كاركنان شيفت دوم بر تلاش خود افزودند و صبح روز بعد كه شيفت اول سر كار حاضر شد نه عدد 7 ،كه عدد 8 را مقابل خود ديد.
چند هفته بعد اين عدد 9 و سپس 10 شد.
✳️ نتیجه راهبردی:
بسياري از شركتها گمان ميكنند رقابت ميان اعضاي گروههاي كاري يك ويژگي منفي است. بيترديد رقابت بيش از حد مخرب است، اما هيچ گاه نبايد سازمان را از رقابت سالم محروم كرد چون اين رقابت باعث انگيزش گروههاي كاري و منجر به اصلاح عملكردها مي شود. رقابت سالم، كاركنان را از يكنواختي ميرهاند و به بالا رفتن تواناييها ميانجامد.
در يك كارخانه فولاد، سرپرست شيفت تعداد بهرهاي توليدي يك گروه را در طي هر شيفت ثبت ميكرد و مدتها بود كه تعداد بهرها از 6 فراتر نميرفت.
سرانجام روزي شيفت اول توانست اين ركورد را پشت سر بگذارد و يك بهر بيشتر توليد كند. سرپرست شيفت اول يك عدد 7 بزرگ با گچ روي زمين مقابل كوره ثبت كرد. همان گونه كه انتظار ميرفت، سرپرست شيفت دوم، عدد نوشته شده را ديد و رقابت آغاز شد. كاركنان شيفت دوم بر تلاش خود افزودند و صبح روز بعد كه شيفت اول سر كار حاضر شد نه عدد 7 ،كه عدد 8 را مقابل خود ديد.
چند هفته بعد اين عدد 9 و سپس 10 شد.
✳️ نتیجه راهبردی:
بسياري از شركتها گمان ميكنند رقابت ميان اعضاي گروههاي كاري يك ويژگي منفي است. بيترديد رقابت بيش از حد مخرب است، اما هيچ گاه نبايد سازمان را از رقابت سالم محروم كرد چون اين رقابت باعث انگيزش گروههاي كاري و منجر به اصلاح عملكردها مي شود. رقابت سالم، كاركنان را از يكنواختي ميرهاند و به بالا رفتن تواناييها ميانجامد.
✳️مدیر عروسک باز
این مدیر شدیدا علاقمند است که همه چیز در سازمان او یکنواخت و متحدالشکل باشد و همه ی کارمندان متحدالفکر و متحدالسلیقه باشند. او در حقیقت می خواهد افراد بشری را تبدیل به عروسکهای هم شکل و هم صدا سازد که هیچ گونه اراده ای از خود نداشته باشند.
گرایش به ساخت عروسک از نیروی انسانی در بسیاری از سازمانها متاسفانه دیده می شود و غالبا استدلال می شود که تمدن ماشینی سازمانها نیاز به نیروی انسانی دارد که فقط کار کنند. اما در واقع اینطور نیست و در دنیای امروز نیروی انسانی یک عنصر موثر و پویاست که پویایی او یکی از عوامل مهم موفقیت است.
مسلم است که بر قراری نظم آهنین و وحدت نظر کامل به کمک زور امکان پذیر است اما چنین وحدت نظری نه تنها بی دوام و زودگذر است بلکه در همان دوران برقراری نیز نمی تواند سرمایه و تکیه گاهی برای یک سازمان محسوب شود، چون غیرطبیعی و ساختگی است.
✅طرز تشخیص
ایا سازمان شما چنان اداره می شود که صاحبان نظريات مخالف و سلیقه های متفاوت فرصتی برای اظهار وجود ندارند؟ ایا محیط و سنت اداری چنان است که موافقان تشویق می شوند و مخالفان تنبیه؟ ایا موافقان از مقربان مدیر هستند و مخالفان از مغضوبان؟ اگر پاسخ تان بلی است باید فکری برای بیماری عروسک بازی شما کرد...
✅طرز درمان
متاسفانه درمانش خیلی ساده نیست، چون برخلاف بیشتر بیماریهای مدیریتی این بیماری محل مشخصی ندارد تا به مداوای آن بپردازیم. این بیماری در فضای سازمان شما موج می زند و مداوای آن نیازمند تغییر جو حاکم سازمان است. بدانید هر جا خفقان فکری رواج دارد، مخالفت کردن بیشتر از موافقت کردن شهامت می خواهد، به خصوص آنکه در چنین محیطی کمتر از شخص میپرسند "چرا موافق هستی؟"
شما باید از این پس اجازه ی مخالفت دهید و از موافقان علت موافقت را بپرسید، از تنبیه مخالفان دست بردارید و به صدای مخالفان گوش کنید. شاید لازم باشد برخی تصمیمات را آنطور که مخالفان می گویند تغییر دهید. به هر حال به یاد داشته باشید، که مدیریت سازمان با اصول نظامي فرق دارد و سازمان شما پادگان نیست. نیروی انسانی شما حق تفکر و مخالفت و موافقت را دارد.
این مدیر شدیدا علاقمند است که همه چیز در سازمان او یکنواخت و متحدالشکل باشد و همه ی کارمندان متحدالفکر و متحدالسلیقه باشند. او در حقیقت می خواهد افراد بشری را تبدیل به عروسکهای هم شکل و هم صدا سازد که هیچ گونه اراده ای از خود نداشته باشند.
گرایش به ساخت عروسک از نیروی انسانی در بسیاری از سازمانها متاسفانه دیده می شود و غالبا استدلال می شود که تمدن ماشینی سازمانها نیاز به نیروی انسانی دارد که فقط کار کنند. اما در واقع اینطور نیست و در دنیای امروز نیروی انسانی یک عنصر موثر و پویاست که پویایی او یکی از عوامل مهم موفقیت است.
مسلم است که بر قراری نظم آهنین و وحدت نظر کامل به کمک زور امکان پذیر است اما چنین وحدت نظری نه تنها بی دوام و زودگذر است بلکه در همان دوران برقراری نیز نمی تواند سرمایه و تکیه گاهی برای یک سازمان محسوب شود، چون غیرطبیعی و ساختگی است.
✅طرز تشخیص
ایا سازمان شما چنان اداره می شود که صاحبان نظريات مخالف و سلیقه های متفاوت فرصتی برای اظهار وجود ندارند؟ ایا محیط و سنت اداری چنان است که موافقان تشویق می شوند و مخالفان تنبیه؟ ایا موافقان از مقربان مدیر هستند و مخالفان از مغضوبان؟ اگر پاسخ تان بلی است باید فکری برای بیماری عروسک بازی شما کرد...
✅طرز درمان
متاسفانه درمانش خیلی ساده نیست، چون برخلاف بیشتر بیماریهای مدیریتی این بیماری محل مشخصی ندارد تا به مداوای آن بپردازیم. این بیماری در فضای سازمان شما موج می زند و مداوای آن نیازمند تغییر جو حاکم سازمان است. بدانید هر جا خفقان فکری رواج دارد، مخالفت کردن بیشتر از موافقت کردن شهامت می خواهد، به خصوص آنکه در چنین محیطی کمتر از شخص میپرسند "چرا موافق هستی؟"
شما باید از این پس اجازه ی مخالفت دهید و از موافقان علت موافقت را بپرسید، از تنبیه مخالفان دست بردارید و به صدای مخالفان گوش کنید. شاید لازم باشد برخی تصمیمات را آنطور که مخالفان می گویند تغییر دهید. به هر حال به یاد داشته باشید، که مدیریت سازمان با اصول نظامي فرق دارد و سازمان شما پادگان نیست. نیروی انسانی شما حق تفکر و مخالفت و موافقت را دارد.
✳️تکنیکی غیرمتعارف: نوشتن رزومه 5 سال آینده
اغلب ما آدمها در مقاطعی از زندگی، دچار روزمرگی میشویم؛ روزها، ساعتها، حتی دقیقههای تکراری. سر این ساعت و دقیقه بیا! سر آن ساعت و دقیقه برو! ایمیلهایت را چک کن! جلسات را شرکت کن! به نامه ها پاسخ بده! شب نیز بهموقع بخواب تا صبح بهموقع سر کار باشی.
خانم «دری کلارک» که مشاور و مدرسی با تجربه در این زمینه است در مقاله ای که در اواخر ٢٠١٦ منتشر کرده یک تکنیک غیرمتعارف را به ما پیشنهاد می کند:
نوشتن رزومه 5 سال آینده: برای مثال فرض کنیم پنج سال آینده است و براساس آنچه برای خود میپسندیم، رزومه پنج سال آینده خود را بنویسیم. یکی از نکات جالب این کار، این است که بايد کارها، فعالیتها و پروژههای انجامشده در طول پنج سال آینده خودمان (مسیر رشد و توسعه خود) را نیز بنویسیم که قطعا برای آن، بايد خوب فکر کنیم.
وقتی سرمان شلوغ میشود و به قول خودمان وقت سرخاراندن نداریم، شاید اولین چیزی که کنار گذاشته میشود، تفکر استراتژیک در مورد آینده خودمان است. آنوقت، ماهها و سالها میگذرد و بعد خود را در جایی میبینم که شاید هیچوقت نمیخواستیم آنجا باشیم. پس باید خود را مجبور کنیم زمانی را به فکرکردن بلندمدت برای آینده خود بپردازیم.
✅تحلیل و تجویز راهبردی:
روزهای زندگیمان آنقدر شلوغ شده است که نمی توانیم به مهم ترین مساله زندگی مان یعنی سرنوشت خودمان فکر کنیم. از طرفی فکر کردن به آینده همیشه اولین کاری است که فراموش می کنیم و کنار می گذاریم، می دانید چرا؟ به این خاطر که نه فوریتی وجود دارد و نه اجباری. بهمین دلیل بسیاری از ما هیچگاه در کل زندگیمان با خودمان جلسه نمی گذاریم و در مورد آینده مان با خودمان به گفتگو نمی نشینیم.
حال چه باید کرد؟
1- در یک زمان مناسب با خودتان جلسه بگذارید.
2- همراه خودتان کاغذ و خودکار و ماژیک های رنگی و ... همراه ببرید و البته اگر اهل نوشیدنی هستید آن را هم از پیش فراهم کنید.
3- شروع کنید و تجسم کنید که پنج سال دیگر است و می خواهید تجربیات، توانمندی ها، مطالعات، اقدامات، پروژه ها و مسوولیت های خود را برای دیگری ارایه کنید، اول همه آن چیزی را که به ذهن تان می رسد را روی کاغذ بیاورید. اشکالی ندارد نامنظم باشد.
4- در گام بعدی سعی کنید آن ها را اولویت بندی، غربال گری و مرتب کنید و برای هر کدام یک زمان بگذارید.
5- اگر لازم شد مجدد با خودتان جلسه بگذارید.
اغلب ما آدمها در مقاطعی از زندگی، دچار روزمرگی میشویم؛ روزها، ساعتها، حتی دقیقههای تکراری. سر این ساعت و دقیقه بیا! سر آن ساعت و دقیقه برو! ایمیلهایت را چک کن! جلسات را شرکت کن! به نامه ها پاسخ بده! شب نیز بهموقع بخواب تا صبح بهموقع سر کار باشی.
خانم «دری کلارک» که مشاور و مدرسی با تجربه در این زمینه است در مقاله ای که در اواخر ٢٠١٦ منتشر کرده یک تکنیک غیرمتعارف را به ما پیشنهاد می کند:
نوشتن رزومه 5 سال آینده: برای مثال فرض کنیم پنج سال آینده است و براساس آنچه برای خود میپسندیم، رزومه پنج سال آینده خود را بنویسیم. یکی از نکات جالب این کار، این است که بايد کارها، فعالیتها و پروژههای انجامشده در طول پنج سال آینده خودمان (مسیر رشد و توسعه خود) را نیز بنویسیم که قطعا برای آن، بايد خوب فکر کنیم.
وقتی سرمان شلوغ میشود و به قول خودمان وقت سرخاراندن نداریم، شاید اولین چیزی که کنار گذاشته میشود، تفکر استراتژیک در مورد آینده خودمان است. آنوقت، ماهها و سالها میگذرد و بعد خود را در جایی میبینم که شاید هیچوقت نمیخواستیم آنجا باشیم. پس باید خود را مجبور کنیم زمانی را به فکرکردن بلندمدت برای آینده خود بپردازیم.
✅تحلیل و تجویز راهبردی:
روزهای زندگیمان آنقدر شلوغ شده است که نمی توانیم به مهم ترین مساله زندگی مان یعنی سرنوشت خودمان فکر کنیم. از طرفی فکر کردن به آینده همیشه اولین کاری است که فراموش می کنیم و کنار می گذاریم، می دانید چرا؟ به این خاطر که نه فوریتی وجود دارد و نه اجباری. بهمین دلیل بسیاری از ما هیچگاه در کل زندگیمان با خودمان جلسه نمی گذاریم و در مورد آینده مان با خودمان به گفتگو نمی نشینیم.
حال چه باید کرد؟
1- در یک زمان مناسب با خودتان جلسه بگذارید.
2- همراه خودتان کاغذ و خودکار و ماژیک های رنگی و ... همراه ببرید و البته اگر اهل نوشیدنی هستید آن را هم از پیش فراهم کنید.
3- شروع کنید و تجسم کنید که پنج سال دیگر است و می خواهید تجربیات، توانمندی ها، مطالعات، اقدامات، پروژه ها و مسوولیت های خود را برای دیگری ارایه کنید، اول همه آن چیزی را که به ذهن تان می رسد را روی کاغذ بیاورید. اشکالی ندارد نامنظم باشد.
4- در گام بعدی سعی کنید آن ها را اولویت بندی، غربال گری و مرتب کنید و برای هر کدام یک زمان بگذارید.
5- اگر لازم شد مجدد با خودتان جلسه بگذارید.
✳️آدمها چگونه در اولین دیدار با شما، قضاوتتان میکنند؟
مطالعات نشان میدهد که اگر کسی برای اولین بار است که شما را میبیند در همان ثانیههای اول شما را در ذهن خود ارزیابی میکند. روانشناسان به این پدیده اثر اولیه میگویند. در ادامه زمان ملاقات ذهن فرد تنها به اصلاح این اثر اولیه میپردازد که معمولا این اصلاح جزئی است. بنابراین شما تنها چند ثانیه وقت دارید تا اثر اولیه مثبتی بر روی طرف مقابل بگذارید.
امی کادی استاد روانشناسی دانشگاه هاروارد و همکارانش برای 15 سال است که روی اثر اولیه تحقیق کرده و الگوهای خاصی را در این تعاملها پیدا کرده اند.
آنها متوجه شدهاند وقتی افراد کسی را برای اولین بار می بینند بلافاصله دو سوال در ذهنشان شکل میگیرد:
آیا میتوانم به او اعتماد کنم؟
آیا او فردی قابل احترام است؟
روانشناسان از این دو بعد به ترتیب به نام گرمی و شایستگی یاد میکنند. دکتر کادی میگوید: "بسیاری از آدمها بویژه در فضای حرفهای فکر میکنند نشان دادن شایستگی فاکتور مهمتری است. آنها میخواهند نشان دهند که به اندازه کافی باهوش و با لیاقت هستند و شما می توانید در کسب و کار روی آنها حساب باز کنید."
اما در حقیقت گرمی و اعتمادبخشی است که فاکتور مهمتری است. او می گوید:" از منظر تکامل انسان، این برای بقاء ما همیشه بسیار مهم بوده که اطمینان داشته باشیم که طرف مقابل فرد قابل اعتمادی است."
دکتر کادی میگوید اگرچه شایستگی مهم است اما بعد از آنکه اعتماد شکل گرفت مورد ارزیابی قرار میگیرد.
✅اگر به دنبال این هستید تا کسی را تحت تاثیر قرار دهید، بدون ساختن اعتماد نمی توانید جای زیادی بروید. قابلیت ها و توانمندیهای حرفهای شما تنها زمانی مورد توجه قرار خواهد گرفت که توانسته باشید اعتماد طرف مقابل را بدست آورید.
تنها زمانی که به این نکته واقف شدید میتوانید فردی شوید که اثر اولیه مثبتی روی آدمها میگذارد.
مطالعات نشان میدهد که اگر کسی برای اولین بار است که شما را میبیند در همان ثانیههای اول شما را در ذهن خود ارزیابی میکند. روانشناسان به این پدیده اثر اولیه میگویند. در ادامه زمان ملاقات ذهن فرد تنها به اصلاح این اثر اولیه میپردازد که معمولا این اصلاح جزئی است. بنابراین شما تنها چند ثانیه وقت دارید تا اثر اولیه مثبتی بر روی طرف مقابل بگذارید.
امی کادی استاد روانشناسی دانشگاه هاروارد و همکارانش برای 15 سال است که روی اثر اولیه تحقیق کرده و الگوهای خاصی را در این تعاملها پیدا کرده اند.
آنها متوجه شدهاند وقتی افراد کسی را برای اولین بار می بینند بلافاصله دو سوال در ذهنشان شکل میگیرد:
آیا میتوانم به او اعتماد کنم؟
آیا او فردی قابل احترام است؟
روانشناسان از این دو بعد به ترتیب به نام گرمی و شایستگی یاد میکنند. دکتر کادی میگوید: "بسیاری از آدمها بویژه در فضای حرفهای فکر میکنند نشان دادن شایستگی فاکتور مهمتری است. آنها میخواهند نشان دهند که به اندازه کافی باهوش و با لیاقت هستند و شما می توانید در کسب و کار روی آنها حساب باز کنید."
اما در حقیقت گرمی و اعتمادبخشی است که فاکتور مهمتری است. او می گوید:" از منظر تکامل انسان، این برای بقاء ما همیشه بسیار مهم بوده که اطمینان داشته باشیم که طرف مقابل فرد قابل اعتمادی است."
دکتر کادی میگوید اگرچه شایستگی مهم است اما بعد از آنکه اعتماد شکل گرفت مورد ارزیابی قرار میگیرد.
✅اگر به دنبال این هستید تا کسی را تحت تاثیر قرار دهید، بدون ساختن اعتماد نمی توانید جای زیادی بروید. قابلیت ها و توانمندیهای حرفهای شما تنها زمانی مورد توجه قرار خواهد گرفت که توانسته باشید اعتماد طرف مقابل را بدست آورید.
تنها زمانی که به این نکته واقف شدید میتوانید فردی شوید که اثر اولیه مثبتی روی آدمها میگذارد.
✳️چهار کلمه ای که شما را جوان تر یا پیرتر می کند!
فرض کنید در یک رستوران برای شام پیتزا خوردهاید و شب در منزل دچار مسمومیت غذایی و تهوع شده و مجبور به مراجعه به بیمارستان شدهاید. شنیدن کلمه پیتزا برای مدتی شما را به یاد نکات مختلفی میاندازد علاوه بر آن رفتارهای خاصی را نیز بروز میدهيد مانند اخم کردن. تا این جای کار چیز عجیبی رخ نداده و چنین عکس العملی قابل پیش بینی بود. اما دانشمندان به دیدگاه های جدیدتری رسیده اند:
به این آزمایش توجه کنید: گروهی از افراد جوان را در یک سالن جمع میکنند و به آنها مجموعههایی از پنج کلمه میدهند تا با چهار کلمه از هر مجموعه جملهای بسازند. در این مجموعهها کلمههایی وجود دارد که همه دم از پیری می زنند مانند: عصا، دندان مصنوعی، از کار افتادگی، موی سفید و از این دست. به تعدادی دیگر از دانشجویان در همان محل همان نوع آزمون داده شده بدون اینکه کلمات اشاره ای به سالخوردگی و پیری داشته باشد.
پس از تکمیل این آزمون از آنها خواسته میشود که به سالن دیگری در انتهای راهرو بروند. مقایسه این دو گروه نشان میداد که گروه اول (که جملاتی حاکی از پیری ساخته اند) بهطور متوسط کندتر حرکت و دیرتر به طرف دیگر راهرو رسیدهاند. نکته جالب اینکه این افراد اصلا متوجه مساله پیری در جملاتی که ساختهاند نشدهاند.
در آزمایش دیگری یک روانشناس آلمانی از گروهی از افراد خواسته است تا در اطراف اتاقی به صورت آهسته قدم بزنند. درحد یک سوم سرعت متعارف قدم زدن معمولشان. پس از آن از آنها خواسته شده که از کلماتی که در آزمون کتبی به آنها دادهاند استفاده کرده و جملاتی بسازند. این افراد نیز در موارد مکرر جملاتی ساختهاند که نشاندهنده اشاره به کهولت و پیری دارد.
در تحقیق اول نشان داده شد که ذهنیت بر رفتار تاثیرگذار است و مورد دوم نشان دهنده تجربه رفتاری بر ادراک ذهنی موثر است.
✅تجویز راهبردی:
هم ذهنیت ما ما بر رفتار ما موثر است و هم رفتار ما بر ذهنیت ما.
وقتی شما وارد یک فضا (خانواده/سازمان/کشور) می شوید و همه اش صحبت از جدال، تنش، نقاط ضعف، دشمنی، دزدی، فساد و ... این ذهنیت منجر به رفتار مبتنی بر جدال، تنش، ضعف، دشمنی و دزدی می شود. جملات مثبت، اشاره به فرصت ها، یادآوری موفقیت ها، ارایه تصاویر واقع گرایانه و مثبت از آینده، وجود فضاها و تجربیات رفتاری مثبت و انرژی بخش می تواند به صورت ناخودآگاه عملکرد اعضای یک جامعه کوچک مانند خانواده یا بزرگ مانند کشور را تحت تاثیر قرار دهد.
همه ما می توانیم یک کنشگر باشیم. فقط کافیست که به صورت غیرمستقیم به دیگران جوانی، شادابی، پیشرفت، احترام و نوآوری را تزریق کنیم. من به عنوان یک عضو خانواده، شما به عنوان معلم یا مدیر مدرسه، دیگری به عنوان یک وزیر می تواند بدون اینکه در دام خوش خیالی و توهم بیفتد و فقط با ارایه تصاویر مثبت یا تجربیات مثبت اما واقعی، خانواده/سازمان/شهر/کشور خود را تحت تاثیر قرار دهد. بنابراین شما دو ابزار قدرتمند دارید: استفاده از جملات و کلمات و یا تجربیات و فضاهای مثبت مانند یک بازی شاد.
فرض کنید در یک رستوران برای شام پیتزا خوردهاید و شب در منزل دچار مسمومیت غذایی و تهوع شده و مجبور به مراجعه به بیمارستان شدهاید. شنیدن کلمه پیتزا برای مدتی شما را به یاد نکات مختلفی میاندازد علاوه بر آن رفتارهای خاصی را نیز بروز میدهيد مانند اخم کردن. تا این جای کار چیز عجیبی رخ نداده و چنین عکس العملی قابل پیش بینی بود. اما دانشمندان به دیدگاه های جدیدتری رسیده اند:
به این آزمایش توجه کنید: گروهی از افراد جوان را در یک سالن جمع میکنند و به آنها مجموعههایی از پنج کلمه میدهند تا با چهار کلمه از هر مجموعه جملهای بسازند. در این مجموعهها کلمههایی وجود دارد که همه دم از پیری می زنند مانند: عصا، دندان مصنوعی، از کار افتادگی، موی سفید و از این دست. به تعدادی دیگر از دانشجویان در همان محل همان نوع آزمون داده شده بدون اینکه کلمات اشاره ای به سالخوردگی و پیری داشته باشد.
پس از تکمیل این آزمون از آنها خواسته میشود که به سالن دیگری در انتهای راهرو بروند. مقایسه این دو گروه نشان میداد که گروه اول (که جملاتی حاکی از پیری ساخته اند) بهطور متوسط کندتر حرکت و دیرتر به طرف دیگر راهرو رسیدهاند. نکته جالب اینکه این افراد اصلا متوجه مساله پیری در جملاتی که ساختهاند نشدهاند.
در آزمایش دیگری یک روانشناس آلمانی از گروهی از افراد خواسته است تا در اطراف اتاقی به صورت آهسته قدم بزنند. درحد یک سوم سرعت متعارف قدم زدن معمولشان. پس از آن از آنها خواسته شده که از کلماتی که در آزمون کتبی به آنها دادهاند استفاده کرده و جملاتی بسازند. این افراد نیز در موارد مکرر جملاتی ساختهاند که نشاندهنده اشاره به کهولت و پیری دارد.
در تحقیق اول نشان داده شد که ذهنیت بر رفتار تاثیرگذار است و مورد دوم نشان دهنده تجربه رفتاری بر ادراک ذهنی موثر است.
✅تجویز راهبردی:
هم ذهنیت ما ما بر رفتار ما موثر است و هم رفتار ما بر ذهنیت ما.
وقتی شما وارد یک فضا (خانواده/سازمان/کشور) می شوید و همه اش صحبت از جدال، تنش، نقاط ضعف، دشمنی، دزدی، فساد و ... این ذهنیت منجر به رفتار مبتنی بر جدال، تنش، ضعف، دشمنی و دزدی می شود. جملات مثبت، اشاره به فرصت ها، یادآوری موفقیت ها، ارایه تصاویر واقع گرایانه و مثبت از آینده، وجود فضاها و تجربیات رفتاری مثبت و انرژی بخش می تواند به صورت ناخودآگاه عملکرد اعضای یک جامعه کوچک مانند خانواده یا بزرگ مانند کشور را تحت تاثیر قرار دهد.
همه ما می توانیم یک کنشگر باشیم. فقط کافیست که به صورت غیرمستقیم به دیگران جوانی، شادابی، پیشرفت، احترام و نوآوری را تزریق کنیم. من به عنوان یک عضو خانواده، شما به عنوان معلم یا مدیر مدرسه، دیگری به عنوان یک وزیر می تواند بدون اینکه در دام خوش خیالی و توهم بیفتد و فقط با ارایه تصاویر مثبت یا تجربیات مثبت اما واقعی، خانواده/سازمان/شهر/کشور خود را تحت تاثیر قرار دهد. بنابراین شما دو ابزار قدرتمند دارید: استفاده از جملات و کلمات و یا تجربیات و فضاهای مثبت مانند یک بازی شاد.
✳️تصور کنید امروز صبح به محض ورود به اتاقتان یک جعبه قهوه ای بر روی میزتان گذاشته شده است و روی آن یک برچسب زده شده است. از این جعبه در محیط کارتان استفاده کنید.
اولین واکنش تان چیست؟
اغلب افراد واکنش شان اینگونه است. ابتدا جعبه را بلند میکنند و کمی آن را برانداز میکنند و سعی می کنند جعبه را باز کنند. اما دقت کنید جعبه شما دری ندارد که باز شود.
چه استفاده ای از آن خواهید کرد؟
بستگی به میزان خلاقیتتان ممکن است از آن به عنون زیر پایی، زیر وسایل یا حتی باز نگه داشتن در استفاده کنید و مدتها گوشه اتاقتان خاک بخورد.
حال بیایید تصور کنید بعد از مدتی بفهمید اگر با جعبه صحبت می کردید حرف میزده است یا اینکه این جعبه توانایی آن را داشته است که در زیر نور خورشید الکتریسیته تولید کند و.... بعد از فهمیدن این موضوعات چه حسی خواهید داشت؟ حتما فکر می کنید چه حیف که اینها را متوجه نشدم و دیر اقدام کردم اما هیچوقت دیر نیست. الیته نه اینکه دیر نیست، هیچوقت انجام کارها بی فایده نیست.
به نظرتان چقدر این داستان دور از واقعیت است؟ شاید بگویید محال است. اما من می گویم خیلی دور از واقعیت نیست، این موضوع کاملا طبیعی است.می گویید چرا؟
روز اول کاری خود را تصور کنید که وارد محیط کار شدید. آیا می دانستید نقطه قوت شما چیست؟نقاط ضعف تان را چطور؟ می دانستید از چه کاری لذت می برید؟ یا توان انجام چه کارهایی را دارید؟ الان چطور؟ تا چه اندازه خود را می شناسید؟ به نظرتان با این میزان از شناخت در مورد خودتان، همکارانتان تا چه اندازه شما را میشناسند؟یا بهتر است بگویم انتظار دارید تا چه اندازه با شما مناسب رفتار کنند؟
من، شما و هر کس دیگری تا زمانی که خود را خوب نشناسد تفاوتی با آن جعبه ندارد زیرا ویژگی های شاخص او مشخص نشده است و کاربرد آن در بهترین حالت یک کاربرد عمومی است.
حالا سوال اصلی: چقدر مهم است که خود را بشناسید؟ چقدر مهم است تیم تان را بشناسید؟
اولین واکنش تان چیست؟
اغلب افراد واکنش شان اینگونه است. ابتدا جعبه را بلند میکنند و کمی آن را برانداز میکنند و سعی می کنند جعبه را باز کنند. اما دقت کنید جعبه شما دری ندارد که باز شود.
چه استفاده ای از آن خواهید کرد؟
بستگی به میزان خلاقیتتان ممکن است از آن به عنون زیر پایی، زیر وسایل یا حتی باز نگه داشتن در استفاده کنید و مدتها گوشه اتاقتان خاک بخورد.
حال بیایید تصور کنید بعد از مدتی بفهمید اگر با جعبه صحبت می کردید حرف میزده است یا اینکه این جعبه توانایی آن را داشته است که در زیر نور خورشید الکتریسیته تولید کند و.... بعد از فهمیدن این موضوعات چه حسی خواهید داشت؟ حتما فکر می کنید چه حیف که اینها را متوجه نشدم و دیر اقدام کردم اما هیچوقت دیر نیست. الیته نه اینکه دیر نیست، هیچوقت انجام کارها بی فایده نیست.
به نظرتان چقدر این داستان دور از واقعیت است؟ شاید بگویید محال است. اما من می گویم خیلی دور از واقعیت نیست، این موضوع کاملا طبیعی است.می گویید چرا؟
روز اول کاری خود را تصور کنید که وارد محیط کار شدید. آیا می دانستید نقطه قوت شما چیست؟نقاط ضعف تان را چطور؟ می دانستید از چه کاری لذت می برید؟ یا توان انجام چه کارهایی را دارید؟ الان چطور؟ تا چه اندازه خود را می شناسید؟ به نظرتان با این میزان از شناخت در مورد خودتان، همکارانتان تا چه اندازه شما را میشناسند؟یا بهتر است بگویم انتظار دارید تا چه اندازه با شما مناسب رفتار کنند؟
من، شما و هر کس دیگری تا زمانی که خود را خوب نشناسد تفاوتی با آن جعبه ندارد زیرا ویژگی های شاخص او مشخص نشده است و کاربرد آن در بهترین حالت یک کاربرد عمومی است.
حالا سوال اصلی: چقدر مهم است که خود را بشناسید؟ چقدر مهم است تیم تان را بشناسید؟
مهارت جانشین پروری از مهارت های مهم در رهبری سازمانی است.
@executivemanagement
@executivemanagement