✳️ 5 بیماری مدیریتی از دیدگاه دمینگ:
1-فقدان هدفی مشخص و پایدار
این بیماری وقتی رخ میدهد که اهداف و استراتژیهای سازمان مکرراً تغییر میکنند یا اصلاً سازمان هدف مشخص و تعریفشدهای ندارد. در این حالت تلاشها هدر خواهد رفت زیرا هیچ مقصد مشخص و ثابتی وجود ندارد که کارکنان در راستای آن تلاش کنند.
2-تمرکز بر سود کوتاهمدت
برخی مواقع لازم است برای موفقیت در بلندمدت از سود در کوتاهمدت بگذرید ولی در برخی سازمانها، تمرکز بر سود کوتاهمدت باعث میشود درنهایت به همین سود بلندمدت هم دست نیابند.
3-مدیریت بهوسیله ترس
ارزیابی عملکرد وسیلهای قدرتمند برای اهداف متعدد است ولی وقتی بهجای تأکید بر رشد و بالندگی کارکنان، فقط بر جنبه منفی و تنبیهی آن توجه میشود، ثمرات منفی آن بسی بیشتر از ثمرات مثبت آن خواهد شد.
4-جابهجایی بالا در پستهای مدیریتی
مدتزمان نسبتاً زیادی طول میکشد که مدیران با فرهنگ سازمان آشنا شده و روابط مبتنی بر اعتماد ایجاد کنند و نحوه به انجام رساندن کار در سازمان را یاد بگیرند.
جابهجایی مکرر نیرو در پستهای مدیریتی چیزی جز دور ریختن سرمایه و شروع مجدد راههای پیموده شده نیست.
5-تمرکز صرف بر اعداد و ارقام
برخی سازمانها معیار قضاوتشان فقط اعداد و ارقام مالی همچون فروش ماهانه، هزینه تولید و مالیات است.
این اعداد اهمیت بالایی دارند ولی تمرکز صرف بر آنها منجر به نادیده گرفتن جنبههای نرم و ذهنی سازمان همچون محیط کاری سالم، رضایت شغلی، کیفیت خدمات و … خواهد شد.
1-فقدان هدفی مشخص و پایدار
این بیماری وقتی رخ میدهد که اهداف و استراتژیهای سازمان مکرراً تغییر میکنند یا اصلاً سازمان هدف مشخص و تعریفشدهای ندارد. در این حالت تلاشها هدر خواهد رفت زیرا هیچ مقصد مشخص و ثابتی وجود ندارد که کارکنان در راستای آن تلاش کنند.
2-تمرکز بر سود کوتاهمدت
برخی مواقع لازم است برای موفقیت در بلندمدت از سود در کوتاهمدت بگذرید ولی در برخی سازمانها، تمرکز بر سود کوتاهمدت باعث میشود درنهایت به همین سود بلندمدت هم دست نیابند.
3-مدیریت بهوسیله ترس
ارزیابی عملکرد وسیلهای قدرتمند برای اهداف متعدد است ولی وقتی بهجای تأکید بر رشد و بالندگی کارکنان، فقط بر جنبه منفی و تنبیهی آن توجه میشود، ثمرات منفی آن بسی بیشتر از ثمرات مثبت آن خواهد شد.
4-جابهجایی بالا در پستهای مدیریتی
مدتزمان نسبتاً زیادی طول میکشد که مدیران با فرهنگ سازمان آشنا شده و روابط مبتنی بر اعتماد ایجاد کنند و نحوه به انجام رساندن کار در سازمان را یاد بگیرند.
جابهجایی مکرر نیرو در پستهای مدیریتی چیزی جز دور ریختن سرمایه و شروع مجدد راههای پیموده شده نیست.
5-تمرکز صرف بر اعداد و ارقام
برخی سازمانها معیار قضاوتشان فقط اعداد و ارقام مالی همچون فروش ماهانه، هزینه تولید و مالیات است.
این اعداد اهمیت بالایی دارند ولی تمرکز صرف بر آنها منجر به نادیده گرفتن جنبههای نرم و ذهنی سازمان همچون محیط کاری سالم، رضایت شغلی، کیفیت خدمات و … خواهد شد.
✅لطفا مغز خود را خالی نکنید!
چه کنم؟ چه تصمیمی بگیرم؟ چه خوردنی برای صبحانه مناسب است؟ نان سبوس دار با نوشیدنی قهوه یا با چای؟
در طول روز دائماً با موضوعاتی مواجه هستیم که باید در مورد آنها تصمیم بگیریم. از سر میز صبحانه گرفته تا خرید مایحتاج منزل. بیشتر مواقع گمان می کنیم که موضوع بسیار ساده است. حق انتخاب داریم. تصمیم میگیریم و موضوع مورد علاقه خود را انتخاب میکنیم. اما همین تصمیم به ظاهر ساده نیروی مغز را تخلیه کرده و از رمق می اندازد!
یک موسسه تحقیقی مربوط به دانشگاه «فلوریدا استیت» توسط آزمایشات متعددی نشان داد، انسانهایی که طیف انتخابی وسیعی دارند و دائما درگیر تصمیم گیری و انتخاب هستند، مبتلا به ضعف تمرکزو نارسایی در رسیدن به هدف خود می باشند
دانشمندان در یکی از آزمایشات به نیمی از افراد مورد آزمایش پیشنهاد کردندکه از میان انبوهی از مواد غذایی، مواد درسی و کلاسهای دانشگاهی بنا به سلیقه خود انتخابی داشته باشند، در حالیکه نیم دیگر در معرض چنین تصمیم گیری ای نبودند. در مرحله بعدی، آزمایش شوندگان می بایست بین دو تکلیف ساده یکی را انتخاب کرده و انجام می دادند؛ باید نوشیدنی بسیار بد مزه و مشمئز کننده خاصیت داری را بنوشند و یا اینکه دست خود را مدت زیادی در آبی صفر درجه فرو برده و نگه دارند. آزمایش شوندگانی که قبلا بین انبوهی از موضوعات پیشنهادی با تصمیم گیری مواجه بودند، دچار مشکل در تصمیم گیری شدند. آنان نتوانستند تمرکز کنند، تصمیم گیری درستی داشته باشند و در نتیجه آن را نیمه تمام رها کردند.
این دانشمندان برای اینکه همین مساله را در زندگی روزمره نیز آزمایش کنند، از خریدارانی که بعد از خرید از مرکز تجاری باز می گشتند سوال کردند که چند تصمیم گیری و انتخاب در حین خرید داشتند؟ سپس چندین مساله ساده ریاضی را برای حل کردن به آنان دادند. آنان همچنین در این آزمایش دیدند که خریدارانی که خرید آنان بیشتر تحت تصمیم گیری و انتخاب انجام شده بود، در حل مسائل ساده ریاضی بیشتر دچار اشتباه شدند و این آزمایش در مورد هر سن و جنسیتی و مدت زمان خرید صادق بود.
به نظر می رسد که تصمیم گیری یک منبع غنی انرژی در مغز را تخلیه کرده و مغز را کاملا خسته می نماید. آزمایشات متعدد نشان می دهد چه این تصمیمات آزادانه گرفته شده باشند و چه به خواسته فرد دیگر، دیده می شود که پس از تصمیم گیری، تمرکز و نیروی فکری به مراتب کاهش پیدا می کند (منبع آکادمی تفکر).
✅تجویز راهبردی:
چه کنیم؟ یعنی تصمیمی نگیریم؟ این برداشت اشتباه است. اصولا مغز نیز مانند عضله است اگر از ان استفاده نکنیم به مرور ضعیف و ضعیف تر می شود و از بین می رود. باید مغز را به کار گرفت! و استفاده مناسب از مغز باعث ورزش و پرورش آن خواهد شد. سه تجویزکلیدی در این زمینه می تواند راهگشا باشد:
1-تصمیمات تخصصی را تفویض کنید. قرار نیست شما در همه زمینه ها متخصص باشید. از نظرات دیگران استفاده کنید.
2-زمان و توان خود را متمرکز کنید بر تصمیمات اساسی تر و مهم تر. از قانون پارتو استفاده کنید از خود بپرسید کدام 20% تصمیمات است که 80% نتایج را محقق خواهد کرد؟
3-از روتین سازی تصمیمات کوچک استفاده کنید: یکی از تکنیک هایی که برخی به کار می برند خیلی ساده است: آنها تصمیمات کوچک را تبدیل به روتین می کنند و عملا حذف می کنند. تصمیم گیری مثل یک عضله عمل می کند. وقتی در طول روز به دفعات از آن استفاده کنید انرژی خود برای عملکرد موثر را از دست می دهد و خسته می شود. یکی از بهترین تکنیک هایی که برخی برای کنار آمدن با خستگی ناشی از تصمیم گیری به کار می گیرند، حذف تصمیمات کوچک با تبدیل آنها به روتین روزانه است. مثلا در مورد پوشش، غذا، رفت و آمد و ... یک بار یک تصمیم کلی بگیرید که در طول روز از تصمیم گیری مکرر در مورد آن ها فراغت حاصل کنید. این کار منابع ذهنی شما را برای تصمیمات پیچیده تر نگه می دارد.
چه کنم؟ چه تصمیمی بگیرم؟ چه خوردنی برای صبحانه مناسب است؟ نان سبوس دار با نوشیدنی قهوه یا با چای؟
در طول روز دائماً با موضوعاتی مواجه هستیم که باید در مورد آنها تصمیم بگیریم. از سر میز صبحانه گرفته تا خرید مایحتاج منزل. بیشتر مواقع گمان می کنیم که موضوع بسیار ساده است. حق انتخاب داریم. تصمیم میگیریم و موضوع مورد علاقه خود را انتخاب میکنیم. اما همین تصمیم به ظاهر ساده نیروی مغز را تخلیه کرده و از رمق می اندازد!
یک موسسه تحقیقی مربوط به دانشگاه «فلوریدا استیت» توسط آزمایشات متعددی نشان داد، انسانهایی که طیف انتخابی وسیعی دارند و دائما درگیر تصمیم گیری و انتخاب هستند، مبتلا به ضعف تمرکزو نارسایی در رسیدن به هدف خود می باشند
دانشمندان در یکی از آزمایشات به نیمی از افراد مورد آزمایش پیشنهاد کردندکه از میان انبوهی از مواد غذایی، مواد درسی و کلاسهای دانشگاهی بنا به سلیقه خود انتخابی داشته باشند، در حالیکه نیم دیگر در معرض چنین تصمیم گیری ای نبودند. در مرحله بعدی، آزمایش شوندگان می بایست بین دو تکلیف ساده یکی را انتخاب کرده و انجام می دادند؛ باید نوشیدنی بسیار بد مزه و مشمئز کننده خاصیت داری را بنوشند و یا اینکه دست خود را مدت زیادی در آبی صفر درجه فرو برده و نگه دارند. آزمایش شوندگانی که قبلا بین انبوهی از موضوعات پیشنهادی با تصمیم گیری مواجه بودند، دچار مشکل در تصمیم گیری شدند. آنان نتوانستند تمرکز کنند، تصمیم گیری درستی داشته باشند و در نتیجه آن را نیمه تمام رها کردند.
این دانشمندان برای اینکه همین مساله را در زندگی روزمره نیز آزمایش کنند، از خریدارانی که بعد از خرید از مرکز تجاری باز می گشتند سوال کردند که چند تصمیم گیری و انتخاب در حین خرید داشتند؟ سپس چندین مساله ساده ریاضی را برای حل کردن به آنان دادند. آنان همچنین در این آزمایش دیدند که خریدارانی که خرید آنان بیشتر تحت تصمیم گیری و انتخاب انجام شده بود، در حل مسائل ساده ریاضی بیشتر دچار اشتباه شدند و این آزمایش در مورد هر سن و جنسیتی و مدت زمان خرید صادق بود.
به نظر می رسد که تصمیم گیری یک منبع غنی انرژی در مغز را تخلیه کرده و مغز را کاملا خسته می نماید. آزمایشات متعدد نشان می دهد چه این تصمیمات آزادانه گرفته شده باشند و چه به خواسته فرد دیگر، دیده می شود که پس از تصمیم گیری، تمرکز و نیروی فکری به مراتب کاهش پیدا می کند (منبع آکادمی تفکر).
✅تجویز راهبردی:
چه کنیم؟ یعنی تصمیمی نگیریم؟ این برداشت اشتباه است. اصولا مغز نیز مانند عضله است اگر از ان استفاده نکنیم به مرور ضعیف و ضعیف تر می شود و از بین می رود. باید مغز را به کار گرفت! و استفاده مناسب از مغز باعث ورزش و پرورش آن خواهد شد. سه تجویزکلیدی در این زمینه می تواند راهگشا باشد:
1-تصمیمات تخصصی را تفویض کنید. قرار نیست شما در همه زمینه ها متخصص باشید. از نظرات دیگران استفاده کنید.
2-زمان و توان خود را متمرکز کنید بر تصمیمات اساسی تر و مهم تر. از قانون پارتو استفاده کنید از خود بپرسید کدام 20% تصمیمات است که 80% نتایج را محقق خواهد کرد؟
3-از روتین سازی تصمیمات کوچک استفاده کنید: یکی از تکنیک هایی که برخی به کار می برند خیلی ساده است: آنها تصمیمات کوچک را تبدیل به روتین می کنند و عملا حذف می کنند. تصمیم گیری مثل یک عضله عمل می کند. وقتی در طول روز به دفعات از آن استفاده کنید انرژی خود برای عملکرد موثر را از دست می دهد و خسته می شود. یکی از بهترین تکنیک هایی که برخی برای کنار آمدن با خستگی ناشی از تصمیم گیری به کار می گیرند، حذف تصمیمات کوچک با تبدیل آنها به روتین روزانه است. مثلا در مورد پوشش، غذا، رفت و آمد و ... یک بار یک تصمیم کلی بگیرید که در طول روز از تصمیم گیری مکرر در مورد آن ها فراغت حاصل کنید. این کار منابع ذهنی شما را برای تصمیمات پیچیده تر نگه می دارد.
✳️گذری ونظری
مطالعه کن وقتی که دیگران در خوابند. تصمیم بگیر وقتی که دیگران مُرَددند. خود را آماده کن وقتی که دیگران در خیال پردازیند. شروع کن وقتی که دیگران در حال تعللند. کار کن وقتی که دیگران در حال آرزو کردنند. صرفه جویی کن وقتی که دیگران در حال تلف کردنند. گوش کن وقتی که دیگران در حال صحبت کردنند. لبخند بزن وقتی که دیگران خشمگینند. پافشاری کن وقتی که دیگران در حال رها کردنند.
مطالعه کن وقتی که دیگران در خوابند. تصمیم بگیر وقتی که دیگران مُرَددند. خود را آماده کن وقتی که دیگران در خیال پردازیند. شروع کن وقتی که دیگران در حال تعللند. کار کن وقتی که دیگران در حال آرزو کردنند. صرفه جویی کن وقتی که دیگران در حال تلف کردنند. گوش کن وقتی که دیگران در حال صحبت کردنند. لبخند بزن وقتی که دیگران خشمگینند. پافشاری کن وقتی که دیگران در حال رها کردنند.
✳️پیشبینی ده روند عمده تحول دیجیتال در سال 2017
تحول دیجیتال در حال دگرگونی و شکلدهی مجدد کلیه جنبههای زندگی، بهویژه دنیای کسبوکار است. تحول دیجیتال، بهکارگیری فناوریهای دیجیتالی (مانند موبایل، رسانههای اجتماعی، تحلیل داده، رایانش ابری و اینترنت اشیا) برای ایجاد تحول در عملکرد کسبوکار است. این تحول میتواند از طریق نوآوری در مدل کسبوکار، ارتقای فرایندهای اصلی سازمان و جذابسازی بیشتر تجربه مشتری صورت پذیرد. نشریه فوربس، ده روند عمده تحول دیجیتال در سال 2017 را بهشرح زیر پیشبینی کرده است:
- قابلیت انطباقپذیری، بیش از هر زمان دیگری مورد نیاز است.
چه بخواهیم و چه نخواهیم، تغییرات بنیادینی در دنیای فناوری و کسبوکار در حال رخ دادن است! برنده کسانی هستند که بتوانند خود را با این تحولات محیطی منطبق نموده و از فرصتهای آن بهرهمند گردند.
- تجربه مشتری، اهمیت روزافزونی خواهد یافت.
فراموش نکنید که ساخت یک تجربه خوشایند و جذاب دیجیتالی برای مشتری، هدف اصلی فرایند تحول دیجیتالی است.
- نوآوری باید به سرعت رخ دهد.
نوآوری فعالانه و تهاجمی در حوزه فناوریهای تحولآفرین، بهترین راه برای رقابتی ماندن در یک بازار است.
- بهرهگیری از نیروی کار از راه دور افزایش مییابد.
فناوریهای موبایل این قابلیت را بیشتر فراهم میسازد که از استعدادهای برجسته در سرتاسر دنیا استفاده کنید.
- فناوری ایپیآی (API) بیشتر در کانون توجه قرار میگیرد.
این فناوری، اسلحه مخفی تحول دیجیتال خواهد بود. شرکتهایی همچون ایبی (EBay) و پیپال به طور جدی به سمت آن رفتهاند. کار این فناوری، ایجاد امکان استفاده از چندین پلتفرم در یک اکوسیستم است.
- واقعیت افزوده و واقعیت مجازی کماکان رشد خواهد کرد.
موفقیت بسیار بزرگ بازیهای رایانهای همانند پوکمونگو، صنایع غیر بازی را نیز بیش از پیش متوجه قدرت این دو فناوری کرده است.
- کلانداده و تحلیل آن
انتظار توجه بیشتر سازمانها به بخش اعظم دادههای موجود در محیطشان که هنوز تحلیل نشده باقی مانده است.
- اینترنت اشیا در تحول دیجیتالی محوریت خواهد یافت.
از فناوری اینترنت اشیا برای ساختن شهرهای هوشمندتر و سازمانهای ناب تر، بیشتر از قبل استفاده خواهد شد.
- بازار ماشینهای هوشمند و هوش مصنوعی داغ میگردد.
در سال 2017، تعداد بیشتری از دستگاه هاي دارای قدرت یادگیری و انطباق، جایگزین انسان در محیطهای کاری و شهری خواهند شد.
- سیلوهای سازمانی از بین میرود.
نگاه کارکردی و چندپارچه به سازمان دیگر جواب نمیدهد. با ایجاد پستهایی همچون مدیر ارشد دیجیتال (CDO)، هماهنگی و همکاری بیشتری در سازمان، حول تحول فناورانه صورت خواهد پذیرفت.
تحول دیجیتال در حال دگرگونی و شکلدهی مجدد کلیه جنبههای زندگی، بهویژه دنیای کسبوکار است. تحول دیجیتال، بهکارگیری فناوریهای دیجیتالی (مانند موبایل، رسانههای اجتماعی، تحلیل داده، رایانش ابری و اینترنت اشیا) برای ایجاد تحول در عملکرد کسبوکار است. این تحول میتواند از طریق نوآوری در مدل کسبوکار، ارتقای فرایندهای اصلی سازمان و جذابسازی بیشتر تجربه مشتری صورت پذیرد. نشریه فوربس، ده روند عمده تحول دیجیتال در سال 2017 را بهشرح زیر پیشبینی کرده است:
- قابلیت انطباقپذیری، بیش از هر زمان دیگری مورد نیاز است.
چه بخواهیم و چه نخواهیم، تغییرات بنیادینی در دنیای فناوری و کسبوکار در حال رخ دادن است! برنده کسانی هستند که بتوانند خود را با این تحولات محیطی منطبق نموده و از فرصتهای آن بهرهمند گردند.
- تجربه مشتری، اهمیت روزافزونی خواهد یافت.
فراموش نکنید که ساخت یک تجربه خوشایند و جذاب دیجیتالی برای مشتری، هدف اصلی فرایند تحول دیجیتالی است.
- نوآوری باید به سرعت رخ دهد.
نوآوری فعالانه و تهاجمی در حوزه فناوریهای تحولآفرین، بهترین راه برای رقابتی ماندن در یک بازار است.
- بهرهگیری از نیروی کار از راه دور افزایش مییابد.
فناوریهای موبایل این قابلیت را بیشتر فراهم میسازد که از استعدادهای برجسته در سرتاسر دنیا استفاده کنید.
- فناوری ایپیآی (API) بیشتر در کانون توجه قرار میگیرد.
این فناوری، اسلحه مخفی تحول دیجیتال خواهد بود. شرکتهایی همچون ایبی (EBay) و پیپال به طور جدی به سمت آن رفتهاند. کار این فناوری، ایجاد امکان استفاده از چندین پلتفرم در یک اکوسیستم است.
- واقعیت افزوده و واقعیت مجازی کماکان رشد خواهد کرد.
موفقیت بسیار بزرگ بازیهای رایانهای همانند پوکمونگو، صنایع غیر بازی را نیز بیش از پیش متوجه قدرت این دو فناوری کرده است.
- کلانداده و تحلیل آن
انتظار توجه بیشتر سازمانها به بخش اعظم دادههای موجود در محیطشان که هنوز تحلیل نشده باقی مانده است.
- اینترنت اشیا در تحول دیجیتالی محوریت خواهد یافت.
از فناوری اینترنت اشیا برای ساختن شهرهای هوشمندتر و سازمانهای ناب تر، بیشتر از قبل استفاده خواهد شد.
- بازار ماشینهای هوشمند و هوش مصنوعی داغ میگردد.
در سال 2017، تعداد بیشتری از دستگاه هاي دارای قدرت یادگیری و انطباق، جایگزین انسان در محیطهای کاری و شهری خواهند شد.
- سیلوهای سازمانی از بین میرود.
نگاه کارکردی و چندپارچه به سازمان دیگر جواب نمیدهد. با ایجاد پستهایی همچون مدیر ارشد دیجیتال (CDO)، هماهنگی و همکاری بیشتری در سازمان، حول تحول فناورانه صورت خواهد پذیرفت.
✳️لطفا" بر روی مسائل خود جفتپا نپرید!
گاهی به جای اینکه مسالهای را بهدرستی حل کنیم، آن را از نقطهای به نقطه دیگر منتقل میکنیم. نقل است تاجر فرشی در زیر یكی از زیباترین فرشهای خود، متوجه یک برآمدگی شد. وی بهسرعت برای از بین بردن برآمدگی مذکور بر روی آن پرید و برای لحظاتی آن را محو كرد؛ اما در كمتر از چند ثانیه، برآمدگی از قسمت دیگر فرش سربرآورد. تاجر دوباره بر روی برآمدگی جدید پرید تا كاملا محوش كند، اما باز هم برآمدگی جلوتر رفت و این مسئله به دفعات تكرار شد، تا اینكه در نهایت تاجر مجبور شد فرش را بلند كند و در زیر آن، ماری عصبانی را مشاهده کرد!
علاقهمندم عنوان این رویکرد غلط حل مسئله را با الهام از این داستان، "جفتپا پریدن روی مساله" بگذارم. راهحلهای ارائه شده برای تعدادی از مسائل اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی اطرافمان، بهنحوی جالبی دچار چنین آفتی هستند. گاهیوقتها به این میاندیشم که تعداد قابل توجهی از مدیران در کشور ما، به جای هنر "حل مساله"، بیشتر آراسته به مهارت "انتقال مسئله" هستند. اجازه بدهید در این زمینه مثالی بزنم.
زمانی که پلیس برای مبارزه با اراذل و اوباش، جفتپا بر روی آنها در برخی از محلات تهران میپرد، بخشی از مسئله زیر پای پلیس گیر میکند (بازداشت تعدادی از اراذل و اوباش)، اما بخش قابل توجهی از آن به شکل یک برآمدگی جدید، خود را در قالب کاهش ضریب امنیت کمربند حاشیهای تهران (مانند اسلامشهر، پاکدشت، ورامین و مواردی از ایندست) نشان میدهد. زیرا وقتی پلیس به منطقه تجمع اراذل حمله میکند، موفق به دستگیری همه آنها نمیشود. درنتیجه گروهی از این افراد محل اقامت خود را ترک کرده و تا آرام شدن اوضاع، به منطقهای نه چندان دور نقلمکان میکنند و کجا بهتر از کمربند حاشیهای شهر تهران. این افراد زمانی که به جای جدید میروند، رذالتهای خود را نیز بههمراه میبرند و مشکلاتی را برای منطقه جدید خود ایجاد میکنند. در نتیجه زمانی که شما به جای تمرکز بر پروسههای مستمر امنیت داخلی (منظور در اینجا امنیت ملی نیست)، بیشتر بر روی پروژههای موقت ایجاد امنیت متمرکز میشوید، بهوجود آمدن چنین تبعاتی دور از انتظار نخواهد بود.
گاهی مسائل پیشروی ما همانند سطل رنگی هستند که جفتپا پریدن روی آنها، منطقه بزرگی از اطرافمان را رنگی خواهد ساخت!
گاهی به جای اینکه مسالهای را بهدرستی حل کنیم، آن را از نقطهای به نقطه دیگر منتقل میکنیم. نقل است تاجر فرشی در زیر یكی از زیباترین فرشهای خود، متوجه یک برآمدگی شد. وی بهسرعت برای از بین بردن برآمدگی مذکور بر روی آن پرید و برای لحظاتی آن را محو كرد؛ اما در كمتر از چند ثانیه، برآمدگی از قسمت دیگر فرش سربرآورد. تاجر دوباره بر روی برآمدگی جدید پرید تا كاملا محوش كند، اما باز هم برآمدگی جلوتر رفت و این مسئله به دفعات تكرار شد، تا اینكه در نهایت تاجر مجبور شد فرش را بلند كند و در زیر آن، ماری عصبانی را مشاهده کرد!
علاقهمندم عنوان این رویکرد غلط حل مسئله را با الهام از این داستان، "جفتپا پریدن روی مساله" بگذارم. راهحلهای ارائه شده برای تعدادی از مسائل اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی اطرافمان، بهنحوی جالبی دچار چنین آفتی هستند. گاهیوقتها به این میاندیشم که تعداد قابل توجهی از مدیران در کشور ما، به جای هنر "حل مساله"، بیشتر آراسته به مهارت "انتقال مسئله" هستند. اجازه بدهید در این زمینه مثالی بزنم.
زمانی که پلیس برای مبارزه با اراذل و اوباش، جفتپا بر روی آنها در برخی از محلات تهران میپرد، بخشی از مسئله زیر پای پلیس گیر میکند (بازداشت تعدادی از اراذل و اوباش)، اما بخش قابل توجهی از آن به شکل یک برآمدگی جدید، خود را در قالب کاهش ضریب امنیت کمربند حاشیهای تهران (مانند اسلامشهر، پاکدشت، ورامین و مواردی از ایندست) نشان میدهد. زیرا وقتی پلیس به منطقه تجمع اراذل حمله میکند، موفق به دستگیری همه آنها نمیشود. درنتیجه گروهی از این افراد محل اقامت خود را ترک کرده و تا آرام شدن اوضاع، به منطقهای نه چندان دور نقلمکان میکنند و کجا بهتر از کمربند حاشیهای شهر تهران. این افراد زمانی که به جای جدید میروند، رذالتهای خود را نیز بههمراه میبرند و مشکلاتی را برای منطقه جدید خود ایجاد میکنند. در نتیجه زمانی که شما به جای تمرکز بر پروسههای مستمر امنیت داخلی (منظور در اینجا امنیت ملی نیست)، بیشتر بر روی پروژههای موقت ایجاد امنیت متمرکز میشوید، بهوجود آمدن چنین تبعاتی دور از انتظار نخواهد بود.
گاهی مسائل پیشروی ما همانند سطل رنگی هستند که جفتپا پریدن روی آنها، منطقه بزرگی از اطرافمان را رنگی خواهد ساخت!
✳️ ۳ اصل انسانی که مدیران باید بدانند.!؟
اگر می خواهید بدانید دیگران چگونه با شما رفتار می کنند، بهترین نقطه شروع این است که ببینید خودتان چگونه با دیگران رفتار می کنید. اگر رفتار آنها در قبال خود را نمی پسندید، تنها یک راه پیش روی خود دارید و آن این است که رفتار خودتان را تغییر دهید.
چرایش ساده است؛ چون نمی توانید رفتار آنها را تغییر دهید. روابط انسانی مثل آینه عمل می کنند؛ هر تغییری که در خودتان به وجود می آورید در نهایت در نحوه رفتار دیگران در قبال شما بازتاب می یابد. به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از هفت صبح ، در ادامه 9 اصل مهمی که در رفتار خود را دیگران باید مدنظر قرار دهید را از نظر خواهید گذراند:
1- به جای قضاوت دیگران براساس گذشته شان، کنار آنها بمانید و کمک کنید آینده شان را بسازند
هرکسی گذشته ای دارد. گذشته بعضی ها مایه افتخار است و گذشته برخی دیگر بهتر است در همان گذشته به خاک سپرده شود. اما انسان ها هر گذشته ای هم که داشته باشند، تغییر و رشد می کنند. بنابراین به جای قضاوت کردن، کنارشان بمانید و آنها را در حرکت به سمت آینده حمایت کنید. با احترام با آنها برخورد کنید و سفر آنها را سفر خودتان بدانید.
2- کنجکاوانه گوش کنید، بی طرفانه سخن بگویید و با ثبات عمل کنید
گوش کردن و کنجکاوی به روابط انسانی اجازه رشد و نمو می دهند. صادقانه سخن گفتن با دیگران نیز به آنها اجازه می دهد هم با خودشان و هم با شما صادق باشند. عملکرد باثبات نیز کیفیت روابط انسانی را حفظ می کند. به بیان دیگر، روابط انسانی برای رشد به کنجکاوی، برای عمیق تر شدن به صداقت، و برای ادامه یافتن به ثبات نیاز دارند.
3- با همه مهربان باشید؛ نه به این دلیل که مهربان هستند، بلکه به این دلیل که مهربان هستید
یکی از بهترین هدیه هایی که می توانیم به دیگران بدهیم مهربانی است. اگر کسی نیازمند کمک است، به او کمک کنیم. این مهربانی فقط مختص آشناها و کسانی که مورد احترام ما هستند نیست؛ مهربانی با عزیزان آسان است. کسانی که باعث عصبانیت ما می شوند و حتی آنهایی که این را نمی دانند نیز باید شامل حال این مهربانی باشند. مهربانی حقیقی را می توان در کمک های بدون چشم داشت پیدا کرد.
اگر می خواهید بدانید دیگران چگونه با شما رفتار می کنند، بهترین نقطه شروع این است که ببینید خودتان چگونه با دیگران رفتار می کنید. اگر رفتار آنها در قبال خود را نمی پسندید، تنها یک راه پیش روی خود دارید و آن این است که رفتار خودتان را تغییر دهید.
چرایش ساده است؛ چون نمی توانید رفتار آنها را تغییر دهید. روابط انسانی مثل آینه عمل می کنند؛ هر تغییری که در خودتان به وجود می آورید در نهایت در نحوه رفتار دیگران در قبال شما بازتاب می یابد. به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از هفت صبح ، در ادامه 9 اصل مهمی که در رفتار خود را دیگران باید مدنظر قرار دهید را از نظر خواهید گذراند:
1- به جای قضاوت دیگران براساس گذشته شان، کنار آنها بمانید و کمک کنید آینده شان را بسازند
هرکسی گذشته ای دارد. گذشته بعضی ها مایه افتخار است و گذشته برخی دیگر بهتر است در همان گذشته به خاک سپرده شود. اما انسان ها هر گذشته ای هم که داشته باشند، تغییر و رشد می کنند. بنابراین به جای قضاوت کردن، کنارشان بمانید و آنها را در حرکت به سمت آینده حمایت کنید. با احترام با آنها برخورد کنید و سفر آنها را سفر خودتان بدانید.
2- کنجکاوانه گوش کنید، بی طرفانه سخن بگویید و با ثبات عمل کنید
گوش کردن و کنجکاوی به روابط انسانی اجازه رشد و نمو می دهند. صادقانه سخن گفتن با دیگران نیز به آنها اجازه می دهد هم با خودشان و هم با شما صادق باشند. عملکرد باثبات نیز کیفیت روابط انسانی را حفظ می کند. به بیان دیگر، روابط انسانی برای رشد به کنجکاوی، برای عمیق تر شدن به صداقت، و برای ادامه یافتن به ثبات نیاز دارند.
3- با همه مهربان باشید؛ نه به این دلیل که مهربان هستند، بلکه به این دلیل که مهربان هستید
یکی از بهترین هدیه هایی که می توانیم به دیگران بدهیم مهربانی است. اگر کسی نیازمند کمک است، به او کمک کنیم. این مهربانی فقط مختص آشناها و کسانی که مورد احترام ما هستند نیست؛ مهربانی با عزیزان آسان است. کسانی که باعث عصبانیت ما می شوند و حتی آنهایی که این را نمی دانند نیز باید شامل حال این مهربانی باشند. مهربانی حقیقی را می توان در کمک های بدون چشم داشت پیدا کرد.