✳️خطای ذهنی پس بینی و هرکول پوآرو
سریال خانم مارپل یا هرکول پوارو را یادتان هست؟ برای بسیاری از ما پیش می آمد که وقتی در پایان مشخص می شد، قاتل چه کسی بوده است؛ به راحتی فراموش می کردیم که در حین تماشای سریال ما به افراد دیگری به عنوان قاتل ظنین می شدیم و اتفاقاً وقتی سریال به پایان می رسید و شخصیت ها و رفتارهایشان را بازنگری می کردیم ، کاملاً معتقد می شدیم که غیر از اون قاتل واقعی کس دیگری نمی توانسته مرتکب قتل شده باشد ! و به راحتی برداشتهای قبلی خود را که فراموش کرده بودیم ، نقض می کردیم ! به عبارتی ممکن است در حین تماشای سریال با خود می گفتیم که همه سریال رو می توانم پیش بینی کنم ولی در واقع احتمالاً مرتکب اشتباه شده باشید.
به این خطا می گویند خطای پس بینی (Hindsight Bias) درست برعکس پیش بینی! چون ما در پیش بینی، آینده را حدس می زنیم اما در پس بینی ما گذشته آنچه اتفاق افتاده است را می گوییم که قبلا حدس زده بودیم در صورتی که چنین کاری نکردیم.
تمایل ناآگاهانه افراد به درک واقعه به عنوان یک رویداد قابل پیش بینی بعد از وقوع رویداد را خطای پس بینی می گویند. به عبارتی وقتی رویدادی اتفاق افتاد، مردم سعی دارند آن را به عنوان یک رویداد از قبل قابل پیش بینی تلقی کنند و در بیان علت وقوع رویداد، تحلیل های به ظاهر منطقی و درستی از آن ارائه دهند! در واقع ذهن تمایل دارد که وقتی رویدادی اتفاق افتاد، دلیل های به ظاهر منطقی لازم و کافی برای وقوع آن پیدا کرده و احساس کند براحتی می توانسته آن را از قبل پیش بینی کند! در حالیکه عملاً قبل از وقوع رویداد، امکان دستیابی به آن دلائل و پیش بینی واقعه براحتی ممکن نبوده است.
موقعی که یک مسابقه فوتبال به پایان می رسد و یکی از دو تیم شکست می خورد ، تقریباً اغلب افراد در گروههای چند نفری شروع به پیدا کردن دلائل شکست می کنند و هر کسی از زاویه دید خودش مواردی از علت شکست را بیان می کند که قبل از بازی ممکن است به آنها فکرهم نکرده باشد و حتی ممکن است تا قبل از شروع بازی به برد تیم محبوب خود امیدوارهم بوده باشد ! به عنوان مثال یکی میگه " آره دیگه وقتی مربی به بازیکن خارجی اعتقاد نداره ، همین میشه! " یا اون یکی میگه "کلاً سیستم 4-4-2 برای این تیم جواب نمیده ما باید بریم سمت 3-5-2 ، راه دیگه ای نداریم ! معلوم بود می بازیم!
✅تحلیل و تجویز راهبردی:
به راستی چرا ما پس بینی می کنیم؟ دو دلیل:
اول اینکه رخداد امری که اتفاق افتاده است را عادی و اجتناب پذیر جلوه دهیم. (معلوم بود که شکست می خوریم)
دوم اینکه ما تمایل داریم ثابت کنیم قدرت پیش بینی امور و رخدادها را داریم!
حالا این پس بینی چه ایرادی دارد؟ دو ایراد:
ایراد اول: ما پیش بینی های قبلی خود را تحریف و یا فراموش می کنیم! یعنی زمانی که پیش بینی هایمان درست از آب درنیامد، سعی می کنیم تاریخ را تحریف کنیم و مثلا می گوییم که البته من گفته بوده که اگر فلان و بهمان آنگاه ما پیروز می شویم؟
ایراد دوم: ما چون خودمان را به طرز خیلی حرفه ای گول می زنیم بنابراین هیچگاه به خطای خود آگاه نمی شویم و بنابراین هیچگاه یاد نمی گیریم.
✅رهیافت برای مقابله با این خطا چیست؟
مستندسازی پیش بینی ها: بهترین راه مکتوب کردن پیش بینی هاست. من دوستی دارم که دکترای اقتصاد و مشاور بلندپایه و مدرس این رشته است. وی اول هر سال پیش بینی هایش را در مورد متغیرهای کلان اقتصاد می نویسد و آخر سال واقعیت ها را با پیش بینی هایش مقایسه می کند. به وضوح دارم مشاهده می کنم که راه برای آنکه در طول زمان قدرت پیش بینی خود را افزایش دهیم و در دام پس بینی نیفتیم فوق العاده کارآمد است.
سریال خانم مارپل یا هرکول پوارو را یادتان هست؟ برای بسیاری از ما پیش می آمد که وقتی در پایان مشخص می شد، قاتل چه کسی بوده است؛ به راحتی فراموش می کردیم که در حین تماشای سریال ما به افراد دیگری به عنوان قاتل ظنین می شدیم و اتفاقاً وقتی سریال به پایان می رسید و شخصیت ها و رفتارهایشان را بازنگری می کردیم ، کاملاً معتقد می شدیم که غیر از اون قاتل واقعی کس دیگری نمی توانسته مرتکب قتل شده باشد ! و به راحتی برداشتهای قبلی خود را که فراموش کرده بودیم ، نقض می کردیم ! به عبارتی ممکن است در حین تماشای سریال با خود می گفتیم که همه سریال رو می توانم پیش بینی کنم ولی در واقع احتمالاً مرتکب اشتباه شده باشید.
به این خطا می گویند خطای پس بینی (Hindsight Bias) درست برعکس پیش بینی! چون ما در پیش بینی، آینده را حدس می زنیم اما در پس بینی ما گذشته آنچه اتفاق افتاده است را می گوییم که قبلا حدس زده بودیم در صورتی که چنین کاری نکردیم.
تمایل ناآگاهانه افراد به درک واقعه به عنوان یک رویداد قابل پیش بینی بعد از وقوع رویداد را خطای پس بینی می گویند. به عبارتی وقتی رویدادی اتفاق افتاد، مردم سعی دارند آن را به عنوان یک رویداد از قبل قابل پیش بینی تلقی کنند و در بیان علت وقوع رویداد، تحلیل های به ظاهر منطقی و درستی از آن ارائه دهند! در واقع ذهن تمایل دارد که وقتی رویدادی اتفاق افتاد، دلیل های به ظاهر منطقی لازم و کافی برای وقوع آن پیدا کرده و احساس کند براحتی می توانسته آن را از قبل پیش بینی کند! در حالیکه عملاً قبل از وقوع رویداد، امکان دستیابی به آن دلائل و پیش بینی واقعه براحتی ممکن نبوده است.
موقعی که یک مسابقه فوتبال به پایان می رسد و یکی از دو تیم شکست می خورد ، تقریباً اغلب افراد در گروههای چند نفری شروع به پیدا کردن دلائل شکست می کنند و هر کسی از زاویه دید خودش مواردی از علت شکست را بیان می کند که قبل از بازی ممکن است به آنها فکرهم نکرده باشد و حتی ممکن است تا قبل از شروع بازی به برد تیم محبوب خود امیدوارهم بوده باشد ! به عنوان مثال یکی میگه " آره دیگه وقتی مربی به بازیکن خارجی اعتقاد نداره ، همین میشه! " یا اون یکی میگه "کلاً سیستم 4-4-2 برای این تیم جواب نمیده ما باید بریم سمت 3-5-2 ، راه دیگه ای نداریم ! معلوم بود می بازیم!
✅تحلیل و تجویز راهبردی:
به راستی چرا ما پس بینی می کنیم؟ دو دلیل:
اول اینکه رخداد امری که اتفاق افتاده است را عادی و اجتناب پذیر جلوه دهیم. (معلوم بود که شکست می خوریم)
دوم اینکه ما تمایل داریم ثابت کنیم قدرت پیش بینی امور و رخدادها را داریم!
حالا این پس بینی چه ایرادی دارد؟ دو ایراد:
ایراد اول: ما پیش بینی های قبلی خود را تحریف و یا فراموش می کنیم! یعنی زمانی که پیش بینی هایمان درست از آب درنیامد، سعی می کنیم تاریخ را تحریف کنیم و مثلا می گوییم که البته من گفته بوده که اگر فلان و بهمان آنگاه ما پیروز می شویم؟
ایراد دوم: ما چون خودمان را به طرز خیلی حرفه ای گول می زنیم بنابراین هیچگاه به خطای خود آگاه نمی شویم و بنابراین هیچگاه یاد نمی گیریم.
✅رهیافت برای مقابله با این خطا چیست؟
مستندسازی پیش بینی ها: بهترین راه مکتوب کردن پیش بینی هاست. من دوستی دارم که دکترای اقتصاد و مشاور بلندپایه و مدرس این رشته است. وی اول هر سال پیش بینی هایش را در مورد متغیرهای کلان اقتصاد می نویسد و آخر سال واقعیت ها را با پیش بینی هایش مقایسه می کند. به وضوح دارم مشاهده می کنم که راه برای آنکه در طول زمان قدرت پیش بینی خود را افزایش دهیم و در دام پس بینی نیفتیم فوق العاده کارآمد است.
✳️چگونه در یک همایش سخنرانی کنیم ؟
یکی از دغدغه های سخنوران در همایش، اجرای سخنرانی خوب و کارآمد در همایش برای حضار می باشد. فراهم نمودن مقاله و متن سخنرانی عالی بدون ارائه سخنرانی خوب از ارزش محتوا و مطالب خواهد کاست فلذا در ذهن داشتن برخی موارد در طی سخنرانی الزامی می باشد.در اینجا برخی نکات که در نحوه سخنرانی می بایست در نظر داشته باشید را بیان می نماییم.
سخنرانی خوب
هنر سخنرانی شما و در واقع در یک سخنرانی خوب می بایست 51% از سخنرانی شما دربردارنده مطالب نشاط آور باشد و 49% مابقیه صرف بیان محتوای سنگین باشد. منظور از مطالب نشاط آور جوک و یا لطیفه نمی باشد بلکه بیان متن سخنرانی در قالب ادای کلمات پرشور باشد که سخنرانی شما را به یک فعالیت لذت بخش تبدیل نماید.
متن سخنرانی
این نکته را به یاد داشته باشید که صندلی در محدود زمانی مشخص به منظور سخنرانی در همایش به شما اختصاص داده می شود لذا حداکثر تلاش خود را در نحوه نوشتن متن سخنرانی و القای مطالب مورد نظر خود به حضار نمایید. به نحوه نوشتن متن سخنرانی توجه داشته باشید.
به منظور درک بهتر مطالب، اسلایدهایی را در جلسه سخنرانی خود فراهم نمایید. توجه داشته باشید که از فونت بزرگ و مناسب استفاده نمایید تا حضار دید کافی بر متن سخنرانی شما داشته باشند و از درج مطالب بسیار در اسلایدهای خود بپرهیزید. زیرا موجب می شود که ذهن حضار تنها متوجه مطالب اسلاید شود و از شنیدن گفته های شما غافل شوند.
✅نحوه شروع سخنرانی در همایش
در نحوه شروع سخنرانی خود دقت داشته باشید و سخنرانی خود به مانند تبلیغات نگاه نمایید. هدف شما جذب مخاطب برای خواندن متن سخنرانی شما می باشد پس بنابراین وظیفه شما ایجاد انگیزش در کاربر با بیان روشن موضوع مسئله می باشد. اگر متن سخنرانی شما دربردارنده آزمایشاتی می باشد می توانید از گراف ها و نمودارهایی بدین منظور استفاده نمایید.
مثال ها و موارد ساده ای را برای حضار بیان نمایید و فرصت کافی را برای آنها به منظور هضم مطالب فراهم نمایید و حتی در صورت نیاز امکان دانلود مطالب و یا صدای سنخرانی را در بستر وب سایتی فراهم نماید. پیشنهاد می شود که پیش از شروع سخنرانی، تمرینی را در جهت نحوه اجرای سخنرانی در همایش داشته باشید. در نظر داشتن این موضوع در صورتی که پیش از این سخنرانی های قابل توجهی نداشته اید ضروری می باشد. متن سخنرانی خود را با سرعتی آهسته و تند صدایی که برای حضار شنوا باشد و به دور از یکنواختی، بخوانید.
یکی از دغدغه های سخنوران در همایش، اجرای سخنرانی خوب و کارآمد در همایش برای حضار می باشد. فراهم نمودن مقاله و متن سخنرانی عالی بدون ارائه سخنرانی خوب از ارزش محتوا و مطالب خواهد کاست فلذا در ذهن داشتن برخی موارد در طی سخنرانی الزامی می باشد.در اینجا برخی نکات که در نحوه سخنرانی می بایست در نظر داشته باشید را بیان می نماییم.
سخنرانی خوب
هنر سخنرانی شما و در واقع در یک سخنرانی خوب می بایست 51% از سخنرانی شما دربردارنده مطالب نشاط آور باشد و 49% مابقیه صرف بیان محتوای سنگین باشد. منظور از مطالب نشاط آور جوک و یا لطیفه نمی باشد بلکه بیان متن سخنرانی در قالب ادای کلمات پرشور باشد که سخنرانی شما را به یک فعالیت لذت بخش تبدیل نماید.
متن سخنرانی
این نکته را به یاد داشته باشید که صندلی در محدود زمانی مشخص به منظور سخنرانی در همایش به شما اختصاص داده می شود لذا حداکثر تلاش خود را در نحوه نوشتن متن سخنرانی و القای مطالب مورد نظر خود به حضار نمایید. به نحوه نوشتن متن سخنرانی توجه داشته باشید.
به منظور درک بهتر مطالب، اسلایدهایی را در جلسه سخنرانی خود فراهم نمایید. توجه داشته باشید که از فونت بزرگ و مناسب استفاده نمایید تا حضار دید کافی بر متن سخنرانی شما داشته باشند و از درج مطالب بسیار در اسلایدهای خود بپرهیزید. زیرا موجب می شود که ذهن حضار تنها متوجه مطالب اسلاید شود و از شنیدن گفته های شما غافل شوند.
✅نحوه شروع سخنرانی در همایش
در نحوه شروع سخنرانی خود دقت داشته باشید و سخنرانی خود به مانند تبلیغات نگاه نمایید. هدف شما جذب مخاطب برای خواندن متن سخنرانی شما می باشد پس بنابراین وظیفه شما ایجاد انگیزش در کاربر با بیان روشن موضوع مسئله می باشد. اگر متن سخنرانی شما دربردارنده آزمایشاتی می باشد می توانید از گراف ها و نمودارهایی بدین منظور استفاده نمایید.
مثال ها و موارد ساده ای را برای حضار بیان نمایید و فرصت کافی را برای آنها به منظور هضم مطالب فراهم نمایید و حتی در صورت نیاز امکان دانلود مطالب و یا صدای سنخرانی را در بستر وب سایتی فراهم نماید. پیشنهاد می شود که پیش از شروع سخنرانی، تمرینی را در جهت نحوه اجرای سخنرانی در همایش داشته باشید. در نظر داشتن این موضوع در صورتی که پیش از این سخنرانی های قابل توجهی نداشته اید ضروری می باشد. متن سخنرانی خود را با سرعتی آهسته و تند صدایی که برای حضار شنوا باشد و به دور از یکنواختی، بخوانید.
✳️«تکنیک شخص معروف» در حل مساله و تحلیل
هر کدام از ما سبکی برای فکر کردن و تحلیل کردن امور و پدیده ها داریم. بنابراین بعد از مدتی تکراری می شویم! همیشه یک جور پدیده ها را تفسیر می کنیم و همیشه یک جور فکر می کنیم. اگر هم بخواهیم که جور دیگری نگاه کنیم احساس ناراحتی می کنیم. چرا که با تحلیل ها و نگرش های قبلی ما در تضاد است. حالا می خواهم روشی را به شما معرفی کنم که می تواند به شما در این زمینه کمک کند.
یکی از روش های حل خلاق مساله این است که وانمود كنيد كه شما شخص مشهوري هستيد و سعي كنيد مساله را از ديد آن شخص حل كنيد. شخصيت مفروض شما ممكن است چشم اندازهاي جديدي را نسبت به آن مساله به شما بدهد. براي مثال، با خود بگوييد
اگر اسحاق نيوتن با اين مساله روبرو مي شد، چه مي كرد؟
اگر بیل گیتس با بحران مالی روبرو می شد چه می کرد؟
اگر علی پروین با این مشکل دست و پنجه نرم می کرد، چه تصمیمی می گرفت؟
می توانید به جای شخص مشهور، از افرادی که مشهور نیستند اما شما آنان را به خوش فکری و خلاقیت و موفقیت می شناسید استفاده کنید:
اگر پسر عمه پولدار و موفقم در چنین موقعیتی قرار می گرفت چه تصمیمی می گرفت؟
به این ترتیب شما با تغییر زاویه و نگاه خود می توانید یک نگاه بدیع و جدید را تجربه کنید. در ضمن به خاطر تغییر نگاه و تضاد با نگرش های قبلی خود نیز احساس ناراحتی نمی کنید چون این نگاه را منتسب به نیوتن/علی پروین/پسر عمه خود می دانید.
✅یک مثال عملی:
شما با بحران زیر روبرو شده اید: به دلایل ناروا به زندان افتاده اید و مجبورید دو سال را در زندان بمانید. استرس زیادی دارید. خانواده تان بی پناه و بی پول در بیرون زندان هستند. چه می کنید؟
وقتی از تکنیک نیوتن استفاده می کنید به این ایده می رسید: شما یک نویسنده بالفطره هستید اما هیچگاه این فرصت فراهم نشد که بنشینید و کتاب بنویسید بنابراین اگر هدف گذاری و همت کنید می توانید هر دو ماه یک بار کتاب به بیرون بدهید. در ضمن شما ایده ها و دانش هایی دارید که بسیار جذابند و احتمالا کتاب شما به چاپ های بعدی هم خواهد رسید.
✅تجویز راهبردی:
برای بکارگیری تکنیک شخص معروف و موفق گام های زیر را طی کنید:
1- مساله خود را شناسایی کنید.
2- یک شخص معروف و موفق که به مساله شما نسبتا (و نه کاملاً) مرتبط است را انتخاب کنید.
3- آن شخص معروف را در آن موقعیت در نظر بگیرید و از خود بپرسید که وی در چنین موقعیتی احتمالا چه می کرد و اصلا مساله را چگونه می دید، چگونه تفسیر می کرد؟
4- اگر ایده های بدست آمده مطلوب نبود، شخص معروف دیگری را انتخاب کنید.
هر کدام از ما سبکی برای فکر کردن و تحلیل کردن امور و پدیده ها داریم. بنابراین بعد از مدتی تکراری می شویم! همیشه یک جور پدیده ها را تفسیر می کنیم و همیشه یک جور فکر می کنیم. اگر هم بخواهیم که جور دیگری نگاه کنیم احساس ناراحتی می کنیم. چرا که با تحلیل ها و نگرش های قبلی ما در تضاد است. حالا می خواهم روشی را به شما معرفی کنم که می تواند به شما در این زمینه کمک کند.
یکی از روش های حل خلاق مساله این است که وانمود كنيد كه شما شخص مشهوري هستيد و سعي كنيد مساله را از ديد آن شخص حل كنيد. شخصيت مفروض شما ممكن است چشم اندازهاي جديدي را نسبت به آن مساله به شما بدهد. براي مثال، با خود بگوييد
اگر اسحاق نيوتن با اين مساله روبرو مي شد، چه مي كرد؟
اگر بیل گیتس با بحران مالی روبرو می شد چه می کرد؟
اگر علی پروین با این مشکل دست و پنجه نرم می کرد، چه تصمیمی می گرفت؟
می توانید به جای شخص مشهور، از افرادی که مشهور نیستند اما شما آنان را به خوش فکری و خلاقیت و موفقیت می شناسید استفاده کنید:
اگر پسر عمه پولدار و موفقم در چنین موقعیتی قرار می گرفت چه تصمیمی می گرفت؟
به این ترتیب شما با تغییر زاویه و نگاه خود می توانید یک نگاه بدیع و جدید را تجربه کنید. در ضمن به خاطر تغییر نگاه و تضاد با نگرش های قبلی خود نیز احساس ناراحتی نمی کنید چون این نگاه را منتسب به نیوتن/علی پروین/پسر عمه خود می دانید.
✅یک مثال عملی:
شما با بحران زیر روبرو شده اید: به دلایل ناروا به زندان افتاده اید و مجبورید دو سال را در زندان بمانید. استرس زیادی دارید. خانواده تان بی پناه و بی پول در بیرون زندان هستند. چه می کنید؟
وقتی از تکنیک نیوتن استفاده می کنید به این ایده می رسید: شما یک نویسنده بالفطره هستید اما هیچگاه این فرصت فراهم نشد که بنشینید و کتاب بنویسید بنابراین اگر هدف گذاری و همت کنید می توانید هر دو ماه یک بار کتاب به بیرون بدهید. در ضمن شما ایده ها و دانش هایی دارید که بسیار جذابند و احتمالا کتاب شما به چاپ های بعدی هم خواهد رسید.
✅تجویز راهبردی:
برای بکارگیری تکنیک شخص معروف و موفق گام های زیر را طی کنید:
1- مساله خود را شناسایی کنید.
2- یک شخص معروف و موفق که به مساله شما نسبتا (و نه کاملاً) مرتبط است را انتخاب کنید.
3- آن شخص معروف را در آن موقعیت در نظر بگیرید و از خود بپرسید که وی در چنین موقعیتی احتمالا چه می کرد و اصلا مساله را چگونه می دید، چگونه تفسیر می کرد؟
4- اگر ایده های بدست آمده مطلوب نبود، شخص معروف دیگری را انتخاب کنید.
✳️ در کردار و رفتارتان پایدار باشید.
رهبری که زیردستان را تخطئه می کند و موجب می شود که در لاک خود فرو رفته و از هر نوع اظهار وجودی خودداری کنند، هرگز نمی تواند از پشتیبانی زیردستان برخوردار شده و مورد اعتماد آنها باشد.
کارکنان از رهبرانی قلباً پیروی می کنند که رفتارشان قابل پیش بینی باشد و عکس العمل هایشان روشن، تا قادر باشند با هر وضعیتی روبه رو شوند. چند چهرگی ، خطر و آفت بزرگ رهبری است.
رهبری که زیردستان را تخطئه می کند و موجب می شود که در لاک خود فرو رفته و از هر نوع اظهار وجودی خودداری کنند، هرگز نمی تواند از پشتیبانی زیردستان برخوردار شده و مورد اعتماد آنها باشد.
کارکنان از رهبرانی قلباً پیروی می کنند که رفتارشان قابل پیش بینی باشد و عکس العمل هایشان روشن، تا قادر باشند با هر وضعیتی روبه رو شوند. چند چهرگی ، خطر و آفت بزرگ رهبری است.
✳️۵ کاری که مدیران بزرگ هر روز انجام می دهند:
🔹 صادق و رک باشید: اعتماد دروازه ارتباطات است.
🔹بلوغ خود را در رهبری نشان دهید: زمانی که رهبر شدید، شما نماینده سازمان خود هستید، سیاست های سازمان باید با ارزش های شخصی شما همراستا شود.
🔹افراد مناسب را در شغل های مناسب قرار دهید: سازمان های موفق، موفقیت خود را با همین اصل آغاز کرده اند.
🔹ارتباطات دائم و تک به تک خود را حفظ کنید: در زمان بندی و اولویت بندی ارتباطات خود این رابطه را حفظ نمایید.
🔹فعالانه تعارض ها را مدیریت کنید: مدیران موفق از این موقعیت ها فرار نمی کنند، بلکه با آن مواجه می شوند.
🔹 صادق و رک باشید: اعتماد دروازه ارتباطات است.
🔹بلوغ خود را در رهبری نشان دهید: زمانی که رهبر شدید، شما نماینده سازمان خود هستید، سیاست های سازمان باید با ارزش های شخصی شما همراستا شود.
🔹افراد مناسب را در شغل های مناسب قرار دهید: سازمان های موفق، موفقیت خود را با همین اصل آغاز کرده اند.
🔹ارتباطات دائم و تک به تک خود را حفظ کنید: در زمان بندی و اولویت بندی ارتباطات خود این رابطه را حفظ نمایید.
🔹فعالانه تعارض ها را مدیریت کنید: مدیران موفق از این موقعیت ها فرار نمی کنند، بلکه با آن مواجه می شوند.
✳️هزینه های شکست را کاهش دهید؟!
راکفلر هنگام تاسیس و توسعه شرکت « استاندارد اویل» ، سیستمی برای دریافت خسارت از راه آهن ایجاد کرد.او در ازاء تعهد به اینکه همیشه محصولاتش را با راه آهن حمل کند، از آنها خواست به ازاء حمل هر بشکه از نفت رقبا، چند سنت به شرکت او به عنوان خسارت پرداخت شود. نتیجه این شد که در شرایطی که رقبا برای حمل هر بشکه 35 سنت پرداخت می کردند، او برای هر بشکه 10 سنت پرداخت می کرد. با این سیستم ، حتی زمانی که رقبای راکفلر به حمل محصولات خود می پرداختند، او سود می کرد.راکفلر کاری کرده بود که در هر شرایطی برنده بازی باشد. حتی زمانی که می باخت.
تصمیم راکفلر و این سیستم خسارت، باعث شد که رقابت با شرکت استاندارد اویل عملا امکان پذیر نباشد. رقبای او، به تدریج شرکت های خود را به فروختند و بازار را ترک کردند(یکی از برادران راکفلر خواست در برابر او بایستد، ولی ورشکست شد. یکی دیگر از برادرانش به سیستم او ملحق شد و میلیونر شد). این سیستم باعث شد که در زمانی خیلی کوتاه، استاندارد اویل 95% از سهم بازار را از آن خود کند. البته این ماجرا، به یکی از داستان های کلاسیک شکل گیری شرکت های انحصارگر و نیز به یکی از مقدمه های وضع قانون ضد انحصار تبدیل شد و در نهایت شرکت استاندارد اویل به شرکت های کوچک تری خرد شد.
این داستان نشان می دهد که چگونه یک تصمیم درست، توانست بخت بزرگی برای یکی از ثروتمندان بزرگ آمریکا فراهم کند. این گونه راه حل ها، همیشه وجود ندارند و حتی اگر هم نتوانیم از شکست خود سود ببریم، لااقل می توانیم به دنبال راه حل هایی باشیم که هزینه شکست را برایمان کاهش دهند.
✅ انتخاب شغل یا همسر، تصمیمی است که بر تمام مسیر زندگی شما تاثیر می گذارد. هزینه های شکست گاهی در حدی بالاست که جرات تجربه کردن را از انسان می گیرد. اما اغلب می توان به هر مسئله در چارچوب جدیدی نگاه کرد که ریسک و هزینه تجربه کردن را کاهش دهد. گاهی اوقات، می توان یک تصمیم بزرگ و مطلق را به تعدادی تصمیم و تجربه کوچک تر تقسیم کرد تا فرصت کافی برای یادگیری ما فراهم شود. شاید بتوان به جای انتخاب شغل در یک حوزه جدید، کاری جزئی به صورت تفریحی و موردی درآن حوزه انتخاب کرد و به شناخت بهتری ازآن حوزه دست یافت.
✅هنگام تصمیم گیری، به دنبال راه هایی باشید که هزینه ها را کاهش داده و خطر شکست را کم کند. همیشه فرصت و حاشیه ایمنی کافی برای موفقیت در نظر بگیرید. این مسئله خصوصا در تصمیم های بزرگ که هزینه شکست در آنها بسیار بالاست، اهمیت می یابد. اگر نمی توانید مثل راکفلر، از شکست خود هم سود ببرید، لااقل خسارتهای ناشی از شکست را محدود کنید.
بازنشراز:جایزه مدیریت ایران
راکفلر هنگام تاسیس و توسعه شرکت « استاندارد اویل» ، سیستمی برای دریافت خسارت از راه آهن ایجاد کرد.او در ازاء تعهد به اینکه همیشه محصولاتش را با راه آهن حمل کند، از آنها خواست به ازاء حمل هر بشکه از نفت رقبا، چند سنت به شرکت او به عنوان خسارت پرداخت شود. نتیجه این شد که در شرایطی که رقبا برای حمل هر بشکه 35 سنت پرداخت می کردند، او برای هر بشکه 10 سنت پرداخت می کرد. با این سیستم ، حتی زمانی که رقبای راکفلر به حمل محصولات خود می پرداختند، او سود می کرد.راکفلر کاری کرده بود که در هر شرایطی برنده بازی باشد. حتی زمانی که می باخت.
تصمیم راکفلر و این سیستم خسارت، باعث شد که رقابت با شرکت استاندارد اویل عملا امکان پذیر نباشد. رقبای او، به تدریج شرکت های خود را به فروختند و بازار را ترک کردند(یکی از برادران راکفلر خواست در برابر او بایستد، ولی ورشکست شد. یکی دیگر از برادرانش به سیستم او ملحق شد و میلیونر شد). این سیستم باعث شد که در زمانی خیلی کوتاه، استاندارد اویل 95% از سهم بازار را از آن خود کند. البته این ماجرا، به یکی از داستان های کلاسیک شکل گیری شرکت های انحصارگر و نیز به یکی از مقدمه های وضع قانون ضد انحصار تبدیل شد و در نهایت شرکت استاندارد اویل به شرکت های کوچک تری خرد شد.
این داستان نشان می دهد که چگونه یک تصمیم درست، توانست بخت بزرگی برای یکی از ثروتمندان بزرگ آمریکا فراهم کند. این گونه راه حل ها، همیشه وجود ندارند و حتی اگر هم نتوانیم از شکست خود سود ببریم، لااقل می توانیم به دنبال راه حل هایی باشیم که هزینه شکست را برایمان کاهش دهند.
✅ انتخاب شغل یا همسر، تصمیمی است که بر تمام مسیر زندگی شما تاثیر می گذارد. هزینه های شکست گاهی در حدی بالاست که جرات تجربه کردن را از انسان می گیرد. اما اغلب می توان به هر مسئله در چارچوب جدیدی نگاه کرد که ریسک و هزینه تجربه کردن را کاهش دهد. گاهی اوقات، می توان یک تصمیم بزرگ و مطلق را به تعدادی تصمیم و تجربه کوچک تر تقسیم کرد تا فرصت کافی برای یادگیری ما فراهم شود. شاید بتوان به جای انتخاب شغل در یک حوزه جدید، کاری جزئی به صورت تفریحی و موردی درآن حوزه انتخاب کرد و به شناخت بهتری ازآن حوزه دست یافت.
✅هنگام تصمیم گیری، به دنبال راه هایی باشید که هزینه ها را کاهش داده و خطر شکست را کم کند. همیشه فرصت و حاشیه ایمنی کافی برای موفقیت در نظر بگیرید. این مسئله خصوصا در تصمیم های بزرگ که هزینه شکست در آنها بسیار بالاست، اهمیت می یابد. اگر نمی توانید مثل راکفلر، از شکست خود هم سود ببرید، لااقل خسارتهای ناشی از شکست را محدود کنید.
بازنشراز:جایزه مدیریت ایران
✳️اهمیت برندسازی در کسبوکارهای کوچک
✅آیا میدانستید این تصور اشتباه است که برندسازی تنها در سطح تجارتهای بزرگ و وسیع مهم است؟ چرا که گاهی کسبوکارهای بزرگ در برندسازی خود از کسبوکارهای کوچک تقلید میکنند تا بتوانند مشتریان و مخاطبان بیشتری را ترغیب کنند.
✅ امروزه در دنیای تجارت و کسبوکار، اهمیت برندسازی برای پیشی گرفتن از رقیبان و رسیدن به توفیق در بازار بر همگان واضح و مبرهن است.
✅برند در هر شرکتی، نقش شناسنامه آن شرکت را دارد که آن را به مشتریان و گروههای مورد نظر خود معرفی میکند.
✅مسئله مهم در برندسازی این است که شرکتها باید تلاش کنند تا برند آن شرکت معرف خوبی برای کالا و خدماتشان باشد و تنها به جنبههای ظاهری و طراحی آن توجه نکنند. مارکها و برندهایی که میتوانند مشتریان وفادار و ثابتی برای خود پیدا کنند، مشتریان آنها بهصورت غیرمستقیم بهعنوان عناصر تبلیغ و ترویج برند هستند.
در نهایت میتوان گفت اهمیت برندسازی در هر نوعی از کسبوکار غیرقابل چشمپوشی است.
✅آیا میدانستید این تصور اشتباه است که برندسازی تنها در سطح تجارتهای بزرگ و وسیع مهم است؟ چرا که گاهی کسبوکارهای بزرگ در برندسازی خود از کسبوکارهای کوچک تقلید میکنند تا بتوانند مشتریان و مخاطبان بیشتری را ترغیب کنند.
✅ امروزه در دنیای تجارت و کسبوکار، اهمیت برندسازی برای پیشی گرفتن از رقیبان و رسیدن به توفیق در بازار بر همگان واضح و مبرهن است.
✅برند در هر شرکتی، نقش شناسنامه آن شرکت را دارد که آن را به مشتریان و گروههای مورد نظر خود معرفی میکند.
✅مسئله مهم در برندسازی این است که شرکتها باید تلاش کنند تا برند آن شرکت معرف خوبی برای کالا و خدماتشان باشد و تنها به جنبههای ظاهری و طراحی آن توجه نکنند. مارکها و برندهایی که میتوانند مشتریان وفادار و ثابتی برای خود پیدا کنند، مشتریان آنها بهصورت غیرمستقیم بهعنوان عناصر تبلیغ و ترویج برند هستند.
در نهایت میتوان گفت اهمیت برندسازی در هر نوعی از کسبوکار غیرقابل چشمپوشی است.
✳️گروه بندی مشتریان:
۱- سفیر (AMBASSADOR)
مشتریانی که فعالانه به ترویج،تبلیغ و تعریف شما می پردازند. به مطبوعات نامه می نویسند. شما را به دیگران توصیه می کنند و با دادن کارت ویزیت شما به دیگران از آنها می خواهند که با شما کارکنند. این نوع مشتریان،خود را شریک شما می دانند و شعارشان این است:"بیایید آینده را با هم بسازیم".
۲- هوادار (ADVOCATE)
با دوستان و همکاران خود از شما به نیکی و مثبت یاد می کند. صمیمانه شما را در برابر دیگران تأیید می کند و شعارش این است:"اصرار دارم با شما کار کنم".
۳- وفادار (LOYAL)
بارها به طرف شما می آید. مکرر خرید می کند و آخرین محصولات شما را حتی با قیمت نسبتاً گران تر می خرد. برای بهبود محصولات،پیشنهاد و نظر می دهد و به سادگی به طرف رقبایتان نمی رود. شعار او چنین است:
"ترجیح می دهم ارتباطم را با شما حفظ کنم".
۴- آشنا (ACQUAINTANCE)
از شما چیزهایی شنیده اما عقیده محکمی ندارد. اگر محصولتان مناسب باشد،ممکن است از شما بخرد و به سادگی امکان دارد از رقیب شما خریداری کند. شعارش این است:"می دانم هستید. با شما آشنا هستم".
۵- بیگانه (STRANGER)
ایده و نظری در مورد شما ندارد:"بین شما و دیگران تفاوتی نمی بینم".
۶- دلخور (SULKY)
قصد ندارد دیگر با شما کار کند:"به شما اعتماد ندارم و دیگر نمی خواهم با شما کار کنم". . . چه بد!
۷- عصبانی (ANGRY)
تجربه بدی از شما دارد و به شدت و فعالانه شما را رد می کند. به شعار او دقت کنید:
"شما به من ضربه زده اید. شما نمی توانید جبران کنید".
۸- قاتل (TERRORIST)
این آخری واقعاً خطرناک است. پای یک قاتل در میان است! مصمم است شهرت شما را خدشه دار کند. شعارش این چنین است:"در جستجوی انتقام هستم. دیگران را از انجام هر کار مثبتی برای شما دلسرد می کنم".
۱- سفیر (AMBASSADOR)
مشتریانی که فعالانه به ترویج،تبلیغ و تعریف شما می پردازند. به مطبوعات نامه می نویسند. شما را به دیگران توصیه می کنند و با دادن کارت ویزیت شما به دیگران از آنها می خواهند که با شما کارکنند. این نوع مشتریان،خود را شریک شما می دانند و شعارشان این است:"بیایید آینده را با هم بسازیم".
۲- هوادار (ADVOCATE)
با دوستان و همکاران خود از شما به نیکی و مثبت یاد می کند. صمیمانه شما را در برابر دیگران تأیید می کند و شعارش این است:"اصرار دارم با شما کار کنم".
۳- وفادار (LOYAL)
بارها به طرف شما می آید. مکرر خرید می کند و آخرین محصولات شما را حتی با قیمت نسبتاً گران تر می خرد. برای بهبود محصولات،پیشنهاد و نظر می دهد و به سادگی به طرف رقبایتان نمی رود. شعار او چنین است:
"ترجیح می دهم ارتباطم را با شما حفظ کنم".
۴- آشنا (ACQUAINTANCE)
از شما چیزهایی شنیده اما عقیده محکمی ندارد. اگر محصولتان مناسب باشد،ممکن است از شما بخرد و به سادگی امکان دارد از رقیب شما خریداری کند. شعارش این است:"می دانم هستید. با شما آشنا هستم".
۵- بیگانه (STRANGER)
ایده و نظری در مورد شما ندارد:"بین شما و دیگران تفاوتی نمی بینم".
۶- دلخور (SULKY)
قصد ندارد دیگر با شما کار کند:"به شما اعتماد ندارم و دیگر نمی خواهم با شما کار کنم". . . چه بد!
۷- عصبانی (ANGRY)
تجربه بدی از شما دارد و به شدت و فعالانه شما را رد می کند. به شعار او دقت کنید:
"شما به من ضربه زده اید. شما نمی توانید جبران کنید".
۸- قاتل (TERRORIST)
این آخری واقعاً خطرناک است. پای یک قاتل در میان است! مصمم است شهرت شما را خدشه دار کند. شعارش این چنین است:"در جستجوی انتقام هستم. دیگران را از انجام هر کار مثبتی برای شما دلسرد می کنم".
✳️"مدیران، و خطا در تشخیص مسئله"
"تشخیص و شناسایی مسئله"، به عنوان اولین و مهم ترین مرحله در فرآیند تصمیم گیری عنوان می شود، به نحوی که برخی دانشمندان مدیریت، "تشخیص صحیح مسئله" را طی کردن ٥٠ درصد راه فرآیند تصمیم گیری عنوان کرده اند. این امر با اینکه در نگاه اول ساده و بدیهی می نماید، ولی ضعف اساسی اکثر مدیران دولتی به شمار می رود. خطا در تشخیص مسئله زمانی اتفاق می افتد که ریشه مشکل در جای نادرستی شناسایی شده و مدیر به مبارزه با دشمن اشتباهی میرود. در برخی سازمانها، شرایط به قدری وخیم است که بعضا تشخیص مدیران عالی سازمان از "مسئله" با تشخیص کارکنان بخش خدمات یا حفاظت فیزیکی سازمان یکسان است!!
لازم به تاکید است که "علائم مسئله" در سازمان نقطه شروع برای شناسایی و تشخیص مسئله است نه خود مسئله!! آنچه که در نظام اداری به وفور مشاهده می شود، معادل دانستن معلول های مسئله با علت هاست!
شرایط بحرانی وقتی نمود پیدا می کند که بر اساس این معلول ها "اقدام به تصمیم گیری" می شود. بدین ترتیب عناصری از سازمان که بعضا حتی نقطه قوت سیستم محسوب می شوند، به علت تاثیرپذیری از مسئله، مورد تصمیم گیری مدیرانی قرار می گیرند که به جای تمرکز بر افق، نوک انگشت را نظاره گرند!! بدین ترتیب برای مسائلی که اساسا مسئله نیست، راه حل هایی انتخاب می شود که اساسا "راه گریز موقت از معلول" است، نه "راه حل علت" مسئله!
قابل تامل است که این رویکرد در تشخیص مسئله، رویکرد برازنده ای را نیز در انتخاب راه حل ها به دنبال دارد، به نحوی که تصمیمات حاصله به شدت در دام "اولین و بدیهی ترین راه حل" گرفتار می شوند! در این فرآیند معیوب (انتخاب راه گریز) نیز بعضا گزینه کارکنان حفاظت فیزیکی سازمان و مدیران عالی سازمان یکسان است! بدین ترتیب تنها هنری که مدیران عالی به زعم خود در فرآیند تصمیم گیری بدان می بالند، "شجاعت" در اجرای تصمیم است؛ در حالی که عموم، شجاعت مدیر را به ".. ..ا..ت" تعبیر می کنند!
دلایل خطا در تشخیص مسئله:
-تمرکز بر معلول نهایی به جای بررسی و تحلیل سلسه مراتبی علل و نائل شدن به علت اصلی معلول
-آمیخته شدن اهداف سیاسی، سازمانی، و شخصی در نظام اداری
-نگرش ماشینی، تک بعدی و محدود به مسائل
راه حل ها:
-بهره گیری از منطق فازی در تصمیم گیری
-تفکر چند بُعدی و استراتژیک در خصوص مسائل
-پرهیز از نزدیک بینی مدیریتی
-توسعه گروه های تصمیم سازی و تصمیم گیری
-خودگشودگی مدیریتی
خلاصه کلام اینکه: فرآیند تصمیم گیری شامل (١.تشخیص مسئله، ٢.بررسی شرایط محیطی و داخلی، ٣.تحلیل روندها، ٤.شناسایی راه حل ها، ٥.بررسی چندشاخصه آثار راه حل ها، ٦.ارزیابی و انتخاب راه حل، ٧.پیش اجرای راه حل، ٨.اجرای راه حل، ٩.ارزیابی مستمر راه حل و مسئله، ١٠.بازخوردگیری و بهبود تصمیم) یک فرآیند پیچیده و تخصصى است، و با تصمیم به "نوشیدن چای یا نسکافه" متفاوت است! ضمن اینکه تصمیمات با توجه به انتخاب رویکرد منفعل، فعال (واکنشی)، و فوق فعال (کنشی) در قبال محیط می توانند متفاوت باشند.
"تشخیص و شناسایی مسئله"، به عنوان اولین و مهم ترین مرحله در فرآیند تصمیم گیری عنوان می شود، به نحوی که برخی دانشمندان مدیریت، "تشخیص صحیح مسئله" را طی کردن ٥٠ درصد راه فرآیند تصمیم گیری عنوان کرده اند. این امر با اینکه در نگاه اول ساده و بدیهی می نماید، ولی ضعف اساسی اکثر مدیران دولتی به شمار می رود. خطا در تشخیص مسئله زمانی اتفاق می افتد که ریشه مشکل در جای نادرستی شناسایی شده و مدیر به مبارزه با دشمن اشتباهی میرود. در برخی سازمانها، شرایط به قدری وخیم است که بعضا تشخیص مدیران عالی سازمان از "مسئله" با تشخیص کارکنان بخش خدمات یا حفاظت فیزیکی سازمان یکسان است!!
لازم به تاکید است که "علائم مسئله" در سازمان نقطه شروع برای شناسایی و تشخیص مسئله است نه خود مسئله!! آنچه که در نظام اداری به وفور مشاهده می شود، معادل دانستن معلول های مسئله با علت هاست!
شرایط بحرانی وقتی نمود پیدا می کند که بر اساس این معلول ها "اقدام به تصمیم گیری" می شود. بدین ترتیب عناصری از سازمان که بعضا حتی نقطه قوت سیستم محسوب می شوند، به علت تاثیرپذیری از مسئله، مورد تصمیم گیری مدیرانی قرار می گیرند که به جای تمرکز بر افق، نوک انگشت را نظاره گرند!! بدین ترتیب برای مسائلی که اساسا مسئله نیست، راه حل هایی انتخاب می شود که اساسا "راه گریز موقت از معلول" است، نه "راه حل علت" مسئله!
قابل تامل است که این رویکرد در تشخیص مسئله، رویکرد برازنده ای را نیز در انتخاب راه حل ها به دنبال دارد، به نحوی که تصمیمات حاصله به شدت در دام "اولین و بدیهی ترین راه حل" گرفتار می شوند! در این فرآیند معیوب (انتخاب راه گریز) نیز بعضا گزینه کارکنان حفاظت فیزیکی سازمان و مدیران عالی سازمان یکسان است! بدین ترتیب تنها هنری که مدیران عالی به زعم خود در فرآیند تصمیم گیری بدان می بالند، "شجاعت" در اجرای تصمیم است؛ در حالی که عموم، شجاعت مدیر را به ".. ..ا..ت" تعبیر می کنند!
دلایل خطا در تشخیص مسئله:
-تمرکز بر معلول نهایی به جای بررسی و تحلیل سلسه مراتبی علل و نائل شدن به علت اصلی معلول
-آمیخته شدن اهداف سیاسی، سازمانی، و شخصی در نظام اداری
-نگرش ماشینی، تک بعدی و محدود به مسائل
راه حل ها:
-بهره گیری از منطق فازی در تصمیم گیری
-تفکر چند بُعدی و استراتژیک در خصوص مسائل
-پرهیز از نزدیک بینی مدیریتی
-توسعه گروه های تصمیم سازی و تصمیم گیری
-خودگشودگی مدیریتی
خلاصه کلام اینکه: فرآیند تصمیم گیری شامل (١.تشخیص مسئله، ٢.بررسی شرایط محیطی و داخلی، ٣.تحلیل روندها، ٤.شناسایی راه حل ها، ٥.بررسی چندشاخصه آثار راه حل ها، ٦.ارزیابی و انتخاب راه حل، ٧.پیش اجرای راه حل، ٨.اجرای راه حل، ٩.ارزیابی مستمر راه حل و مسئله، ١٠.بازخوردگیری و بهبود تصمیم) یک فرآیند پیچیده و تخصصى است، و با تصمیم به "نوشیدن چای یا نسکافه" متفاوت است! ضمن اینکه تصمیمات با توجه به انتخاب رویکرد منفعل، فعال (واکنشی)، و فوق فعال (کنشی) در قبال محیط می توانند متفاوت باشند.
✳️سندرم کارشیفتگی(کارزدگی)
برای کارشیفتگان هیچ موضوعی غیر از کار مفهوم ندارد. آنها همواره یک ایمیل دیگر برای خواندن دارند، یک تماس تلفنی برای زدن و... . کار آنها تمامی ندارد.
اوقات فراغت، آخر هفته ها، تعطیلات، خانواده و... هیچ یک برای افراد مبتلا به سندرم کارشیفتگی محلی از اعراب ندارد. در گذشته مرز میان کار و زندگی شخصی تا حد زیادی مشخص بود، اما امروز گویا کار بر زندگی شخصی ما حمله ور شده و دیگر حفظ تعادل میان کار بیرون از خانه و زندگی شخصی به راحتی امکان پذیر نیست.
معتادان به کار لزوما از کار خود لذت نمی برند بلکه، دلیل شیفتگی وسواس گونه و اختلالی آنها نسبت به فعالیت خود آن است که کارشیفتگان تصور می کنند که تنها خود آنها هستند که می توانند کار مربوطه را انجام دهند. نشانه های سندرم کارشیفتگی به شرح زیر است:
✅کارکردن در خارج از دفتر کار
در حالی که همکاران مشغول تفریح و استراحت هستند، اما یک کارشیفته تنها به کار می اندیشد. کارشیفتگان اگر کاری صورت ندهند، احساس کسالت و عدم بهره وری می کنند و به شدت دچار تنش می شوند.
✅هیچ گاه از کار دل نمی برند
این از نشانه های اولیه افراد مبتلا به سندرم کارشیفتگی است. هرچند که ممکن است ساعت اداری پایان یافته باشد، اما بیشینه زمان این افراد پیرامون مسائل کاری است. به طور کلی کار اولویت تمام در تک تک لحظات کارشیفتگان دارد. آنها به طرق مختلف (لپ تاپ، تلفن همراه و...) ارتباط مداوم با کار دارند.
✅امتناع از محول کردن برخی وظایف به دیگران
کارشیفتگان این گونه تصور می کنند که کسی بهتر از آنها در انجام وظایف وجود ندارد.
کار، ورد زبان آنها است
آنها هیچ حرفی جز کار ندارند و شاید همین امر اصلی ترین عامل ایجاد اختلال در زندگانی شخصی شان باشد.
✅ درمان سندرم کارشیفتگی از طرق زیر امکان پذیر است:
👈نه گفتن را فراموش نکنید: چه همکارتان از شما تقاضای انجام کاری اضافه را داشته باشد، چه معلم کودک تان از شما کاری بخواهد، به یاد داشت باشید که کاملا طبیعی خواهدبود اگر با احترام به او نه بگویید.
کار را برای محل کار بگذارید: با وجود انواع فناوری های مدرن و پیشرفته امروزی که می توان هر لحظه با هر کسی و تقریبا از هر مکانی ارتباط برقرار کرد، ممکن است هیچ مرزی میان کار با خانه و خانواده وجود نداشته باشد، مگر اینکه خودتان این مرز را ایجاد کنید. پس خوب است آگاهانه تصمیم گیری کنید که زمان کار را از فرصت های شخصی خود جدا کنید. به عنوان مثال می توانید وقتی که در کنار خانواده هستید، تلفن همراه خود را خاموش کنید و رایانه شخصی خود را کنار بگذارید.
زمان خود را مدیریت کنید: یک برنامه روزانه از کارهایی که قرار است انجام دهید، آماده کنید. در نهایت کارهایی که باید انجام شود را انجام دهید و سایر کارها را رها کنیم.
برای کارشیفتگان هیچ موضوعی غیر از کار مفهوم ندارد. آنها همواره یک ایمیل دیگر برای خواندن دارند، یک تماس تلفنی برای زدن و... . کار آنها تمامی ندارد.
اوقات فراغت، آخر هفته ها، تعطیلات، خانواده و... هیچ یک برای افراد مبتلا به سندرم کارشیفتگی محلی از اعراب ندارد. در گذشته مرز میان کار و زندگی شخصی تا حد زیادی مشخص بود، اما امروز گویا کار بر زندگی شخصی ما حمله ور شده و دیگر حفظ تعادل میان کار بیرون از خانه و زندگی شخصی به راحتی امکان پذیر نیست.
معتادان به کار لزوما از کار خود لذت نمی برند بلکه، دلیل شیفتگی وسواس گونه و اختلالی آنها نسبت به فعالیت خود آن است که کارشیفتگان تصور می کنند که تنها خود آنها هستند که می توانند کار مربوطه را انجام دهند. نشانه های سندرم کارشیفتگی به شرح زیر است:
✅کارکردن در خارج از دفتر کار
در حالی که همکاران مشغول تفریح و استراحت هستند، اما یک کارشیفته تنها به کار می اندیشد. کارشیفتگان اگر کاری صورت ندهند، احساس کسالت و عدم بهره وری می کنند و به شدت دچار تنش می شوند.
✅هیچ گاه از کار دل نمی برند
این از نشانه های اولیه افراد مبتلا به سندرم کارشیفتگی است. هرچند که ممکن است ساعت اداری پایان یافته باشد، اما بیشینه زمان این افراد پیرامون مسائل کاری است. به طور کلی کار اولویت تمام در تک تک لحظات کارشیفتگان دارد. آنها به طرق مختلف (لپ تاپ، تلفن همراه و...) ارتباط مداوم با کار دارند.
✅امتناع از محول کردن برخی وظایف به دیگران
کارشیفتگان این گونه تصور می کنند که کسی بهتر از آنها در انجام وظایف وجود ندارد.
کار، ورد زبان آنها است
آنها هیچ حرفی جز کار ندارند و شاید همین امر اصلی ترین عامل ایجاد اختلال در زندگانی شخصی شان باشد.
✅ درمان سندرم کارشیفتگی از طرق زیر امکان پذیر است:
👈نه گفتن را فراموش نکنید: چه همکارتان از شما تقاضای انجام کاری اضافه را داشته باشد، چه معلم کودک تان از شما کاری بخواهد، به یاد داشت باشید که کاملا طبیعی خواهدبود اگر با احترام به او نه بگویید.
کار را برای محل کار بگذارید: با وجود انواع فناوری های مدرن و پیشرفته امروزی که می توان هر لحظه با هر کسی و تقریبا از هر مکانی ارتباط برقرار کرد، ممکن است هیچ مرزی میان کار با خانه و خانواده وجود نداشته باشد، مگر اینکه خودتان این مرز را ایجاد کنید. پس خوب است آگاهانه تصمیم گیری کنید که زمان کار را از فرصت های شخصی خود جدا کنید. به عنوان مثال می توانید وقتی که در کنار خانواده هستید، تلفن همراه خود را خاموش کنید و رایانه شخصی خود را کنار بگذارید.
زمان خود را مدیریت کنید: یک برنامه روزانه از کارهایی که قرار است انجام دهید، آماده کنید. در نهایت کارهایی که باید انجام شود را انجام دهید و سایر کارها را رها کنیم.
✳️چگونه در مورد ریسک فکر کنیم؟
بسیار مهم است که در مواجه با ریسک سعی کنید عدم قطعیت را به شکل صریح و روشن بیان کنید. مشاهده میکنم بسیاری از افراد برای توصیف عدم قطعیت از واژههای مبهم استفاده میکنند؛ برای مثال جملاتی مانند “اگر من این سرمایهگذاری را انجام دهم، ممکن است ضرر کنم” و یا “اگر شرکت ما این پروژه را از دست بدهد، دچار مشکل شدید مالی میشویم.”
بیان عدم قطعیت به این شکل تنها نگرانی فرد را افزایش میدهد، بدون آنکه سعی کند دانش جدیدی به او اضافه کند و عمدتا وی را در موضع انفعالی قرار میدهد.
✅توصیه میشود اگر با عدم قطعیت یا ریسک مواجه هستید آن را در قالبی مانند زیر بیان کنید:
اگر “این اتفاقِ همراه با عدم قطعیت” رخ دهد، “این پیامدها” موجب “این اثرات” بر روی “این اهداف” خواهد شد.
بهعنوان یک مثال ساده:
“اگر فعالیت الف، ب و ج تا انتهای این ماه به پایان نرسد، ما نمیتوانیم تا آخر فصل پروژه را تکمیل کنیم که موجب میشود مبلغ A تومان را به موقع از کارفرما دریافت نکنیم و به اهداف مالی سال ۹۵ نرسیم.”
بیان عدم قطعیت به شکل صریح و روشن خود به خود راه را برای برخورد فعالانهتر با ریسک فراهم و به شما کمک میکند تا شروع کنید اطلاعات و دانش بیشتری از فرآیند جمع کنید، جهت درک کردن برخی از ابعاد ناشناخته فرآیند سعی و خطاهای کنترل شده کنید و راهحلهای جدیدی را برای حل مسئله پیشرو طراحی کنید.
بسیار مهم است که در مواجه با ریسک سعی کنید عدم قطعیت را به شکل صریح و روشن بیان کنید. مشاهده میکنم بسیاری از افراد برای توصیف عدم قطعیت از واژههای مبهم استفاده میکنند؛ برای مثال جملاتی مانند “اگر من این سرمایهگذاری را انجام دهم، ممکن است ضرر کنم” و یا “اگر شرکت ما این پروژه را از دست بدهد، دچار مشکل شدید مالی میشویم.”
بیان عدم قطعیت به این شکل تنها نگرانی فرد را افزایش میدهد، بدون آنکه سعی کند دانش جدیدی به او اضافه کند و عمدتا وی را در موضع انفعالی قرار میدهد.
✅توصیه میشود اگر با عدم قطعیت یا ریسک مواجه هستید آن را در قالبی مانند زیر بیان کنید:
اگر “این اتفاقِ همراه با عدم قطعیت” رخ دهد، “این پیامدها” موجب “این اثرات” بر روی “این اهداف” خواهد شد.
بهعنوان یک مثال ساده:
“اگر فعالیت الف، ب و ج تا انتهای این ماه به پایان نرسد، ما نمیتوانیم تا آخر فصل پروژه را تکمیل کنیم که موجب میشود مبلغ A تومان را به موقع از کارفرما دریافت نکنیم و به اهداف مالی سال ۹۵ نرسیم.”
بیان عدم قطعیت به شکل صریح و روشن خود به خود راه را برای برخورد فعالانهتر با ریسک فراهم و به شما کمک میکند تا شروع کنید اطلاعات و دانش بیشتری از فرآیند جمع کنید، جهت درک کردن برخی از ابعاد ناشناخته فرآیند سعی و خطاهای کنترل شده کنید و راهحلهای جدیدی را برای حل مسئله پیشرو طراحی کنید.
✳️چالشهای ارزیابی عملکرد کارکنان بر اساس روش کارت امتیازی متوازن
یکی از دغدغههای مدیران و سازمانهای ایرانی پرهیز از پرداخت مستقیم و درنظر گرفتن بخشی از پرداخت به عنوان پاداش عملکرد است. یکی از روشهایی که در سازمانهای بزرگ برای ارزیابی عملکرد نیروهای انسانی بکار میرود، استفاده از روش کارت امتیاز متوازن (Balancd Scorecard) است. کارت امتیاز متوازن دهههاست که وظیفه هماهنگ کردن فعالیتهای سطوح مختلف سازمان را در راستای تحقق اهداف (محورهای) راهبردی بر عهده دارد. یکی از مهمترین کاربردهای این روش اندازهگیری عملکرد سازمان میباشد.
🚩کارت امتیازی متوازن با تبیین اهداف چهارگانه عملکردی سالیانه در چهار حوزه مالی، مشتریان، یادگیری و توسعه و فرآیندهای داخلی برای هر واحد سازمان آغاز و در انتهای هر فصل پایش میشود. بر اساس میزان موفقیت کل سازمان و هر واحد سازمانی، افراد متناسب با جایگاه و تلاششان در رسیدن به اهداف از پیش تعیین شده پاداش دریافت میکنند.
در ارزیابی عملکرد پرسنل و شاهد دو فرآیند کلی هستیم: فرآیند اول شامل تبیین، ابلاغ، پایش و ارزیابی کارت امتیازی واحدهای سازمانی و فرآیند دوم شامل سنجش عملکرد محققشده واحدهای سازمان و انطباق عملکرد کارکنان با کارت امتیازی است.
با توجه به اینکه تلاش افراد در راستای اهداف سازمان هدایت میشود، این روش میتواند علاوه بر جاریسازی استراتژی در سازمان، پاداش عملکرد افراد را متناسب با تلاش در تحقق اهداف راهبردی سازمان تعیین کند.
اما براساس تجربیاتم در سازمانهای ایرانی مشاهده کردم پیادهسازی این روش همراه با چالشهایی است که میتواند اثرگذاری ارزیابی عملکرد کارکنان را تحت شعاع قرار دهد.
🚩چالش اول: جزئیات و یا ابهامات زیاد در تعریف اهداف
در تبیین و ابلاغ کارت امتیازی دیده میشود که کارشناسان سازمان اغلب دید مبهمی از اهداف راهبردی سازمان دارند و این اهداف با مسایل روزمره آنها متفاوت است (عدم همسویی فرآیند اول با فرآیند دوم)
🚩چالش دوم: تعامل ناقص اهداف با بدنه سازمان
لیست تهیهشده (کارت امتیازی) حاصل ساعتها جلسه و چانهزنی و اعمال ملاحظات است که پس از توافق مدیران ارشد بایستی به بدنه کارشناسی هر واحد در راستای هدایت تلاش آنها منتقل شود. اما عملا در بسیاری از سازمانهای متوسط و بزرگ، هیچکس وقت چندانی برای این کار ندارد و نهایتا از طریق یک ایمیل یا نامه با عنوان “جهت اطلاع” به همه اعلام میشود. پس در اجرای اهداف، ممکن است کارکنان فهم دقیقی از جهتی که باید تلاشهای خود را در آن راستا هدایت کنند، نداشته باشند.
🚩چالش سوم: فرآیند پیچیده تصمیمگیری و تایید
در جهت سنجش تحقق اهداف سازمانی و عملکرد کارکنان سطوح مختلف تصمیمگیری درگیر هستند. ممکن است در یک سازمان تایید امتیازها و رفع اختلافات نیازمند تصمیمگیری افراد مختلف باشد.
🚩چالش چهارم: عدم شفافیت ناشی از استثنائات متعدد
بر اساس مشاهداتم معمولا در سازمانهای ایرانی افراد کمی درگیر تبیین، اجرا و پایش فرآیندهای اول و دوم هستند. از طرفی در شرکتهای بزرگ علاوه بر فرآیندهای متعدد تعریفشده، مسیرهای جانبی و دستورات خاص و ملاحظات هم کم نیستند که عملا به جز چند مدیری که در اغلب جلسات حضور دارند، سایر سازمان درک زیادی از آنچه اتفاق میافتد، ندارند (عدم تطبیق واقعیت سازمان با فرآیند اول و دوم( این عدم شفافیت و وجود استثنائات متفاوت باعث میشود که کارمندان به این سیستم بدبین شوند و یا اعتقادی به آن نداشته باشند.
🚩چالش پنجم: تاخیر بیش از حد
سازمانی که در انتهای هر ماه عملکرد افراد را سنجیده و به آنها بازخورد میدهد، بهبود عملکرد و هماهنگی بیشتری را تجربه خواهد کرد تا سازمانی که تاخیرهای زیادی را در سنجش و تایید آن دارد.
🚩چالش ششم: استفاده نامناسب از فنآوری اطلاعات
در برخی از سازمانها (خصوصا آنهایی که تسلط خوبی بر سیستمهای فنآوری اطلاعات دارند)، مشاهده میشود. استفاده از تکنولوژی از خطاهای احتمالی میکاهد و فرآیند را استاندارد میکند. اما مشاهده شده است که در برخی سازمانها با همان دیدگاه سیستم کاغذی، فرمها و فرآیندها در سیستمهای کامیپوتری پیادهسازی میشوند.
📌برای مطالعه مقاله به صورت کامل به آدرس https://goo.gl/Ottkw3 مراجعه کنید.
یکی از دغدغههای مدیران و سازمانهای ایرانی پرهیز از پرداخت مستقیم و درنظر گرفتن بخشی از پرداخت به عنوان پاداش عملکرد است. یکی از روشهایی که در سازمانهای بزرگ برای ارزیابی عملکرد نیروهای انسانی بکار میرود، استفاده از روش کارت امتیاز متوازن (Balancd Scorecard) است. کارت امتیاز متوازن دهههاست که وظیفه هماهنگ کردن فعالیتهای سطوح مختلف سازمان را در راستای تحقق اهداف (محورهای) راهبردی بر عهده دارد. یکی از مهمترین کاربردهای این روش اندازهگیری عملکرد سازمان میباشد.
🚩کارت امتیازی متوازن با تبیین اهداف چهارگانه عملکردی سالیانه در چهار حوزه مالی، مشتریان، یادگیری و توسعه و فرآیندهای داخلی برای هر واحد سازمان آغاز و در انتهای هر فصل پایش میشود. بر اساس میزان موفقیت کل سازمان و هر واحد سازمانی، افراد متناسب با جایگاه و تلاششان در رسیدن به اهداف از پیش تعیین شده پاداش دریافت میکنند.
در ارزیابی عملکرد پرسنل و شاهد دو فرآیند کلی هستیم: فرآیند اول شامل تبیین، ابلاغ، پایش و ارزیابی کارت امتیازی واحدهای سازمانی و فرآیند دوم شامل سنجش عملکرد محققشده واحدهای سازمان و انطباق عملکرد کارکنان با کارت امتیازی است.
با توجه به اینکه تلاش افراد در راستای اهداف سازمان هدایت میشود، این روش میتواند علاوه بر جاریسازی استراتژی در سازمان، پاداش عملکرد افراد را متناسب با تلاش در تحقق اهداف راهبردی سازمان تعیین کند.
اما براساس تجربیاتم در سازمانهای ایرانی مشاهده کردم پیادهسازی این روش همراه با چالشهایی است که میتواند اثرگذاری ارزیابی عملکرد کارکنان را تحت شعاع قرار دهد.
🚩چالش اول: جزئیات و یا ابهامات زیاد در تعریف اهداف
در تبیین و ابلاغ کارت امتیازی دیده میشود که کارشناسان سازمان اغلب دید مبهمی از اهداف راهبردی سازمان دارند و این اهداف با مسایل روزمره آنها متفاوت است (عدم همسویی فرآیند اول با فرآیند دوم)
🚩چالش دوم: تعامل ناقص اهداف با بدنه سازمان
لیست تهیهشده (کارت امتیازی) حاصل ساعتها جلسه و چانهزنی و اعمال ملاحظات است که پس از توافق مدیران ارشد بایستی به بدنه کارشناسی هر واحد در راستای هدایت تلاش آنها منتقل شود. اما عملا در بسیاری از سازمانهای متوسط و بزرگ، هیچکس وقت چندانی برای این کار ندارد و نهایتا از طریق یک ایمیل یا نامه با عنوان “جهت اطلاع” به همه اعلام میشود. پس در اجرای اهداف، ممکن است کارکنان فهم دقیقی از جهتی که باید تلاشهای خود را در آن راستا هدایت کنند، نداشته باشند.
🚩چالش سوم: فرآیند پیچیده تصمیمگیری و تایید
در جهت سنجش تحقق اهداف سازمانی و عملکرد کارکنان سطوح مختلف تصمیمگیری درگیر هستند. ممکن است در یک سازمان تایید امتیازها و رفع اختلافات نیازمند تصمیمگیری افراد مختلف باشد.
🚩چالش چهارم: عدم شفافیت ناشی از استثنائات متعدد
بر اساس مشاهداتم معمولا در سازمانهای ایرانی افراد کمی درگیر تبیین، اجرا و پایش فرآیندهای اول و دوم هستند. از طرفی در شرکتهای بزرگ علاوه بر فرآیندهای متعدد تعریفشده، مسیرهای جانبی و دستورات خاص و ملاحظات هم کم نیستند که عملا به جز چند مدیری که در اغلب جلسات حضور دارند، سایر سازمان درک زیادی از آنچه اتفاق میافتد، ندارند (عدم تطبیق واقعیت سازمان با فرآیند اول و دوم( این عدم شفافیت و وجود استثنائات متفاوت باعث میشود که کارمندان به این سیستم بدبین شوند و یا اعتقادی به آن نداشته باشند.
🚩چالش پنجم: تاخیر بیش از حد
سازمانی که در انتهای هر ماه عملکرد افراد را سنجیده و به آنها بازخورد میدهد، بهبود عملکرد و هماهنگی بیشتری را تجربه خواهد کرد تا سازمانی که تاخیرهای زیادی را در سنجش و تایید آن دارد.
🚩چالش ششم: استفاده نامناسب از فنآوری اطلاعات
در برخی از سازمانها (خصوصا آنهایی که تسلط خوبی بر سیستمهای فنآوری اطلاعات دارند)، مشاهده میشود. استفاده از تکنولوژی از خطاهای احتمالی میکاهد و فرآیند را استاندارد میکند. اما مشاهده شده است که در برخی سازمانها با همان دیدگاه سیستم کاغذی، فرمها و فرآیندها در سیستمهای کامیپوتری پیادهسازی میشوند.
📌برای مطالعه مقاله به صورت کامل به آدرس https://goo.gl/Ottkw3 مراجعه کنید.
✳️مدواژه های سازمانی
مدواژه های سازمانی یکی از سبکهای مدیریتی، مدیریت کردن از طریق به کاربردن مدواژههاست(buzzword). کافی است شما مترصد باشید که چه واژه جدیدی در حوزههای مدیریتی، فنی و حتی سیاسی و اجتماعی قرار است بر سر زبانها بیفتد تا به عنوان کاربر زیرک در استفاده از آن پیشگام و پیشتاز باشید.
این کار نشان خواهد داد که شما هم به روز هستید و هم آگاه، هم مفاهیم جدید را میشناسید و هم با چرخش زبان میتوانید مخاطبان و مشتریان و کارکنان خود را تحت تاثیر قرار دهید. وقتی این همه مزیت به راحتی قابل دستیابی است، پس چرا از سنت به مدرنیته قدم نمیگذارید!
خود این واژه "مدواژه" نیز میتواند استعداد تبدیل شدن به یکی از این واژههای مد شده را داشته باشد!
خوبی این مدواژهها آن است که مثل یک کودک تازه تولد یافته که هنوز اسمی برای او انتخاب نشده و هر کس از خانواده زن و مرد به سلیقه خود صدایش میکند و او را میشناساند، فقط اسمی است که هر کس که آن را به کار میبرد میتواند در ذهن و ضمیر خود مسمایش را نیز برگزیند. هر چه هست چون ابهام آمیز و آکنده از دوپهلویی است شما راحت میتوانید حرف خود را بزنید و گزارش خود را بدهید و به کسی هم برنخورد و همه چیز به اصطلاح اوکی! باشد.
مدواژه های سازمانی یکی از سبکهای مدیریتی، مدیریت کردن از طریق به کاربردن مدواژههاست(buzzword). کافی است شما مترصد باشید که چه واژه جدیدی در حوزههای مدیریتی، فنی و حتی سیاسی و اجتماعی قرار است بر سر زبانها بیفتد تا به عنوان کاربر زیرک در استفاده از آن پیشگام و پیشتاز باشید.
این کار نشان خواهد داد که شما هم به روز هستید و هم آگاه، هم مفاهیم جدید را میشناسید و هم با چرخش زبان میتوانید مخاطبان و مشتریان و کارکنان خود را تحت تاثیر قرار دهید. وقتی این همه مزیت به راحتی قابل دستیابی است، پس چرا از سنت به مدرنیته قدم نمیگذارید!
خود این واژه "مدواژه" نیز میتواند استعداد تبدیل شدن به یکی از این واژههای مد شده را داشته باشد!
خوبی این مدواژهها آن است که مثل یک کودک تازه تولد یافته که هنوز اسمی برای او انتخاب نشده و هر کس از خانواده زن و مرد به سلیقه خود صدایش میکند و او را میشناساند، فقط اسمی است که هر کس که آن را به کار میبرد میتواند در ذهن و ضمیر خود مسمایش را نیز برگزیند. هر چه هست چون ابهام آمیز و آکنده از دوپهلویی است شما راحت میتوانید حرف خود را بزنید و گزارش خود را بدهید و به کسی هم برنخورد و همه چیز به اصطلاح اوکی! باشد.
✳️از مدیریت ذره بینی خود بپرهیزید
مدیریت ذره بینی یکی از بیماریهای مدیریت است که باعث می شود مدیر بیش از حد درگیر جزییات شود. و این بیماری یکی از شایعترین بیماریهای مدیریت در ایران است.
برای جلوگیری از تاثیرگذاری منفی مدیریت ذره بینی بر خودتان سه راهکار زیر را توصیه میکنم:
🔵بر دستاورد نهایی تمرکز کنید:
قبل از تعیین هدف اصلی و نهایی بر جزییات تمرکز نکنید. هدف نهایی را همیشه در ذهن داشته باشید و در برابر وسوسه هایی که شما را به توجه بیش از اندازه به جزییات ترغیب می کنند مقاومت نشان دهید.
🔵از انتقاد کردن به تصمیمات خود قبل از کسب نتیجه نهایی خودداری کنید:
اگر در میانه راه و قبل از دستیابی به نتیجه نهایی، مسیر و جهت پروژه را تغییر دهید، باعث ایجاد مشکل و دردسر برای خود و همکارانتان خواهید شد. قبل از اتخاذ هر گونه تصمیم برای تغییر مسیر حرکت تمامی امکانات و فرصت های احتمالی را به صورت کامل بررسی کنید.
🔵در زمان مناسب شیوه مدیریت ذره بینی را به کار بگیرید:
برخی از پروژه ها نیز نیازمند توجه به پاره ای جزئيات است. در چنین شرایطی به مدیر ذره بینی درون خود اجازه دهید برای مدت کوتاهی زمام امور را در دست بگیرد.
مدیریت ذره بینی یکی از بیماریهای مدیریت است که باعث می شود مدیر بیش از حد درگیر جزییات شود. و این بیماری یکی از شایعترین بیماریهای مدیریت در ایران است.
برای جلوگیری از تاثیرگذاری منفی مدیریت ذره بینی بر خودتان سه راهکار زیر را توصیه میکنم:
🔵بر دستاورد نهایی تمرکز کنید:
قبل از تعیین هدف اصلی و نهایی بر جزییات تمرکز نکنید. هدف نهایی را همیشه در ذهن داشته باشید و در برابر وسوسه هایی که شما را به توجه بیش از اندازه به جزییات ترغیب می کنند مقاومت نشان دهید.
🔵از انتقاد کردن به تصمیمات خود قبل از کسب نتیجه نهایی خودداری کنید:
اگر در میانه راه و قبل از دستیابی به نتیجه نهایی، مسیر و جهت پروژه را تغییر دهید، باعث ایجاد مشکل و دردسر برای خود و همکارانتان خواهید شد. قبل از اتخاذ هر گونه تصمیم برای تغییر مسیر حرکت تمامی امکانات و فرصت های احتمالی را به صورت کامل بررسی کنید.
🔵در زمان مناسب شیوه مدیریت ذره بینی را به کار بگیرید:
برخی از پروژه ها نیز نیازمند توجه به پاره ای جزئيات است. در چنین شرایطی به مدیر ذره بینی درون خود اجازه دهید برای مدت کوتاهی زمام امور را در دست بگیرد.
✳️چگونه میتوان تصمیمات مدیریتی بهتری گرفت؟
تصمیمها در رأس امورِ رهبری و فعالیتهای روزانهی مدیریتی ما قرار دارند.
-بعضی از تصمیمها بسیار راحتاند چون سیاستهایی از پیش تعیین شده برای آنها وجود دارد که بر اساس آنها میدانیم در یک موقعیت و زمان خاص چه گزینههایی پیش رویمان هست و چه تصمیمی بهتر است.
گروه دیگری از تصمیمها مانند مسیریابی، حل مسئله و سرمایهگذاری، از قبل تکلیف و ساختارشان معین نیست و عموما ریسکپذیری بیشتری میطلبند.
-همین گروه دوم از تصمیمات هستند که برای ما ایجاد دردسر میکنند. همیشه مشکلاتی پیش میآید که قاعده و راهحل از پیش تعیینشدهای ندارند.
-این گروه از تصمیمات تواناییهای تصمیمگیری ما را محک میزنند و موفقیت نهاییمان را به عنوان یک مدیر شکل میدهند.
-اگر بیشتر اوقات بتوانید این مشکلات را با تصمیمات درست پشت سر بگذارید، پیشرفت خواهید کرد و اگر بیشتر اوقات شکست بخورید، مدیران ارشد ایمانشان را به شما از دست میدهند و به دنبال کسی خواهند رفت که بتواند از پس تصمیمهای بزرگ کاری بربیاید.
میتوانید همین حالا از این ۷ ایده برای تقویت تواناییهای مدیریتی و تصمیمگیری خود در شرایط سخت استفاده کنید:
1⃣ مراقب احساساتی باشید که ممکن است بیجهت روی تصمیماتتان تأثیر بگذارند؛
2⃣ صرفا روی یک قالب مثبت یا منفی خاص تمرکز نکنید؛
3⃣ حتی اگر منبع دادهها معتبر باشد، صحت آن را بیازمایید؛
4⃣ مراقب تلههای تصمیمگیری به خصوص در شرایط گروهی باشید؛
5⃣ مراقب تمایلتان برای برگرداندن تصمیمِ گرفته شده باشید؛
6⃣ از تجربهی تصمیمات گذشته برای پیشرفت استفاده کنید؛
7⃣ به تیمتان آموزش دهید چگونه تصمیمهای درستتری بگیرند.
تصمیمها در رأس امورِ رهبری و فعالیتهای روزانهی مدیریتی ما قرار دارند.
-بعضی از تصمیمها بسیار راحتاند چون سیاستهایی از پیش تعیین شده برای آنها وجود دارد که بر اساس آنها میدانیم در یک موقعیت و زمان خاص چه گزینههایی پیش رویمان هست و چه تصمیمی بهتر است.
گروه دیگری از تصمیمها مانند مسیریابی، حل مسئله و سرمایهگذاری، از قبل تکلیف و ساختارشان معین نیست و عموما ریسکپذیری بیشتری میطلبند.
-همین گروه دوم از تصمیمات هستند که برای ما ایجاد دردسر میکنند. همیشه مشکلاتی پیش میآید که قاعده و راهحل از پیش تعیینشدهای ندارند.
-این گروه از تصمیمات تواناییهای تصمیمگیری ما را محک میزنند و موفقیت نهاییمان را به عنوان یک مدیر شکل میدهند.
-اگر بیشتر اوقات بتوانید این مشکلات را با تصمیمات درست پشت سر بگذارید، پیشرفت خواهید کرد و اگر بیشتر اوقات شکست بخورید، مدیران ارشد ایمانشان را به شما از دست میدهند و به دنبال کسی خواهند رفت که بتواند از پس تصمیمهای بزرگ کاری بربیاید.
میتوانید همین حالا از این ۷ ایده برای تقویت تواناییهای مدیریتی و تصمیمگیری خود در شرایط سخت استفاده کنید:
1⃣ مراقب احساساتی باشید که ممکن است بیجهت روی تصمیماتتان تأثیر بگذارند؛
2⃣ صرفا روی یک قالب مثبت یا منفی خاص تمرکز نکنید؛
3⃣ حتی اگر منبع دادهها معتبر باشد، صحت آن را بیازمایید؛
4⃣ مراقب تلههای تصمیمگیری به خصوص در شرایط گروهی باشید؛
5⃣ مراقب تمایلتان برای برگرداندن تصمیمِ گرفته شده باشید؛
6⃣ از تجربهی تصمیمات گذشته برای پیشرفت استفاده کنید؛
7⃣ به تیمتان آموزش دهید چگونه تصمیمهای درستتری بگیرند.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
مهربانی را از خودمان شروع کنیم🌹😊