#موفقیت
🌀 عادات افراد موفق را بشناسید:
✳️ یک پژوهشگر با بررسی زندگی بیش از 100 فرد موفق، عادتهای روزانهی آنها را که به موفقیتشان کمک میکند، کشف کرده است.
🔹 مطالعهی مداوم
🔹 ورزش منظم
🔹 نشست و برخاست با افراد موفق
🔹 دنبال کردن اهداف خود
🔹 سحرخیز باش تا کامروا شوی!
🔹 کمک گرفتن از مشاوران مجرب
🔹 مثبتنگری
🔹 همرنگ جماعت نباش!
🔹 روزانه ۱۵ تا ۳۰ دقیقه تفکر و تعمق
🔹 کمک کردن به دیگران
🌀 عادات افراد موفق را بشناسید:
✳️ یک پژوهشگر با بررسی زندگی بیش از 100 فرد موفق، عادتهای روزانهی آنها را که به موفقیتشان کمک میکند، کشف کرده است.
🔹 مطالعهی مداوم
🔹 ورزش منظم
🔹 نشست و برخاست با افراد موفق
🔹 دنبال کردن اهداف خود
🔹 سحرخیز باش تا کامروا شوی!
🔹 کمک گرفتن از مشاوران مجرب
🔹 مثبتنگری
🔹 همرنگ جماعت نباش!
🔹 روزانه ۱۵ تا ۳۰ دقیقه تفکر و تعمق
🔹 کمک کردن به دیگران
✳️ طرز انتقاد صحیح...
📍از بكارگیری واژه های”همیشه” و “هیچ وقت” بپرهیزید.
📍انتقاد خود را در قالب پیشنهاد و یا پرسش مطرح سازید.
📍مقابله شما در خلوت و خصوصی باشد نه در انظار عمومی.
📍تنها در مورد یك موضوع در آن واحد بحث و گفتگو كنید.
📍از آنكه با فرد مقابله كرده اید پوزش نخواهید.
📍تعریف و تمجید را فراموش نکنید.
📍هنگامی كه نظر خود را بیان كردید دیگر آن را مرتبا تكرار نكنید.
📍از طعنه زدن بپرهیزید.
📍از بكارگیری واژه های”همیشه” و “هیچ وقت” بپرهیزید.
📍انتقاد خود را در قالب پیشنهاد و یا پرسش مطرح سازید.
📍مقابله شما در خلوت و خصوصی باشد نه در انظار عمومی.
📍تنها در مورد یك موضوع در آن واحد بحث و گفتگو كنید.
📍از آنكه با فرد مقابله كرده اید پوزش نخواهید.
📍تعریف و تمجید را فراموش نکنید.
📍هنگامی كه نظر خود را بیان كردید دیگر آن را مرتبا تكرار نكنید.
📍از طعنه زدن بپرهیزید.
✳️اثر پلاسیبو و کاربرد آن در پیشرفت و بهبود زندگی شخصی و جمعی
در اواخر قرن هجدهم، یک درمانگر آمریکایی اختراع عجیب کرد. اختراع او دو میله فلزی با یک نوک در انتها بود که هر یک حدود هشت سانتیمتر بودند. او ادعا میکرد این میلهها، از فلزهای غیرمعمول درست شده و میتوانند باعث بهبود روماتیسم، التهابهای بدن و سردرد شوند! او حدود ۲۰ دقیقه نوک میلهها را روی بدن بیماران میگذاشت و میگفت که آنها الکتریسیته زیان بخش زیر بافتها را بیرون میکشند.
گرچه برخی از مراجع حرفه ای این اختراع را کلاه برداری بیش نمیدانستند، اما مردم حاضر بودند مبلغ زیادی برای خرید این میلهها بپردازند. ظاهرا این میلهها واقعا تأثیر مثبت روی درمان برخی از بیماریها داشتند.
بعد از فوت آن درمانگر، در سال ۱۷۹۹، یک پزشک انگلیسی برای اثبات این باور اشتباه، میلههایی چوبی درست کرد و ثابت کرد که این میلههای چوبی ارزانقیمت درست همان اثر را دارند و تأثیر این میلهها تلقینی و خیالی است. این برای اولین بار بود که کسی به روشنی، اثر پلاسیبو (Placebo) یا دارونما را نشان می داد.
پلاسيبو، به معنی «من خوب خواهم شد» به استفاده از روشهای درمانی صوری و تلقینی گفته میشود که میتواند با القاء به بیمار، اثر مثبتی در روند بهبودی وی داشته باشد. اثر درمانی که از به کار بستن چنین روشهایی حاصل میشود را نیز اثر پلاسيبو مینامند. در روند استفاده از دارونماها، یک قرص بدون اثر به بیمار داده میشود و به او گفته میشود که با خوردن این قرص حالش بهبود مییابد. از این روش در تحقیقات روانشناسی و علوم رفتاری و علوم پزشکی استفاده می شود.
✅سوال راهبردی:
با توجه به اینکه ذهنیت ما گاهی روی واقعیت اثر قطعی میگذارد، از خودمان چهار سوال بپرسیم:
1- آیا ممکن است من تحت القا و تلقین منفی دیگران، پتانسیل واقعی ام را محقق نکرده باشم؟ مثلا اینکه همیشه مادرم به من گفته باشد که تو آدم بی نظمی هستی باعث شده باشد که ...
2- آیا ممکن است من فقط بتوانم با القا مثبت در دیگران (مثلا اینکه تو چقدر خوب تحلیل می کنی؟)، افراد دیگر را به سمت تحقق پتانسیلهای مثبتشان امیدوارتر و فعال تر کنم؟
3- آیا ممکن است القاهای منفی روزانه ای که در ما در مورد کشورم/سرزمینم/اداره ام/مدرسه ام می کنيم منجر به واقعیت شود. مثلا اینکه هر روز بگوییم این اداره هیچوقت درست نمی شود باعث شود که در دنیای واقعی هم هیچگاه این اداره درست نشود؟
4- آخرین باری که یک جمله مثبت در مورد اداره/خانواده/کشورمان گفته ایم کی بوده است؟ چرا ما از پلاسیبو برای القاء مثبت و ایجاد نتایج مثبت استفاده نکنیم؟
در اواخر قرن هجدهم، یک درمانگر آمریکایی اختراع عجیب کرد. اختراع او دو میله فلزی با یک نوک در انتها بود که هر یک حدود هشت سانتیمتر بودند. او ادعا میکرد این میلهها، از فلزهای غیرمعمول درست شده و میتوانند باعث بهبود روماتیسم، التهابهای بدن و سردرد شوند! او حدود ۲۰ دقیقه نوک میلهها را روی بدن بیماران میگذاشت و میگفت که آنها الکتریسیته زیان بخش زیر بافتها را بیرون میکشند.
گرچه برخی از مراجع حرفه ای این اختراع را کلاه برداری بیش نمیدانستند، اما مردم حاضر بودند مبلغ زیادی برای خرید این میلهها بپردازند. ظاهرا این میلهها واقعا تأثیر مثبت روی درمان برخی از بیماریها داشتند.
بعد از فوت آن درمانگر، در سال ۱۷۹۹، یک پزشک انگلیسی برای اثبات این باور اشتباه، میلههایی چوبی درست کرد و ثابت کرد که این میلههای چوبی ارزانقیمت درست همان اثر را دارند و تأثیر این میلهها تلقینی و خیالی است. این برای اولین بار بود که کسی به روشنی، اثر پلاسیبو (Placebo) یا دارونما را نشان می داد.
پلاسيبو، به معنی «من خوب خواهم شد» به استفاده از روشهای درمانی صوری و تلقینی گفته میشود که میتواند با القاء به بیمار، اثر مثبتی در روند بهبودی وی داشته باشد. اثر درمانی که از به کار بستن چنین روشهایی حاصل میشود را نیز اثر پلاسيبو مینامند. در روند استفاده از دارونماها، یک قرص بدون اثر به بیمار داده میشود و به او گفته میشود که با خوردن این قرص حالش بهبود مییابد. از این روش در تحقیقات روانشناسی و علوم رفتاری و علوم پزشکی استفاده می شود.
✅سوال راهبردی:
با توجه به اینکه ذهنیت ما گاهی روی واقعیت اثر قطعی میگذارد، از خودمان چهار سوال بپرسیم:
1- آیا ممکن است من تحت القا و تلقین منفی دیگران، پتانسیل واقعی ام را محقق نکرده باشم؟ مثلا اینکه همیشه مادرم به من گفته باشد که تو آدم بی نظمی هستی باعث شده باشد که ...
2- آیا ممکن است من فقط بتوانم با القا مثبت در دیگران (مثلا اینکه تو چقدر خوب تحلیل می کنی؟)، افراد دیگر را به سمت تحقق پتانسیلهای مثبتشان امیدوارتر و فعال تر کنم؟
3- آیا ممکن است القاهای منفی روزانه ای که در ما در مورد کشورم/سرزمینم/اداره ام/مدرسه ام می کنيم منجر به واقعیت شود. مثلا اینکه هر روز بگوییم این اداره هیچوقت درست نمی شود باعث شود که در دنیای واقعی هم هیچگاه این اداره درست نشود؟
4- آخرین باری که یک جمله مثبت در مورد اداره/خانواده/کشورمان گفته ایم کی بوده است؟ چرا ما از پلاسیبو برای القاء مثبت و ایجاد نتایج مثبت استفاده نکنیم؟
✳️«پدیده هر دوانگی» و انتخاب گریزی ایرانیان
پدیده «هر دوانگی» هم در زندگی شخصی شیوع دارد و مهم است و هم در اداره سازمان و هم کشورداری. قبل از آن که مفهوم هردوانه را توضیح دهم: به یکی گفتند خربزه می خوری یا هنداونه، گفت هر دوانه!
ما اصولا نگاه جامعنگر را دوست داریم و می خواهیم همه چيز را با هم داشته باشیم. تجربه کاری در حوزه های مختلف به من نشان داده است که هردوگانه یا هردوانه پسند بودن در ايرانيها نهادینه شده است. یعنی هر جا صحبت از انتخاب است ما از آن فرار می کنیم و با این جمله که هیچکدام را نباید از دست داد: یک کم این، یک کم اون! هم این، هم اون! و تاکید بر اهمیت «جامعیت و جامع بودن» مساله را ظاهرا حل می کنیم.
اما برخلاف فرهنگ و انتظار ما، تفکر استراتژيک و استراتژی اصلاً جامع نيست و روي يكي دو مساله دست ميگذارد و قرار نيست همه مسائل را جواب بدهد. انتخاب استراتژيک شما در زندگی شخصی/سازمان/کشورتان لازم نيست يك سند جامع 500 صفحهاي باشد، بلکه بايد بتوانيد آن را در 25 تا 35 كلمه تعريف كنيد. اگر نتوانيد اين كار را انجام دهید انتخاب های استراتژیک شما مغشوش و مبهم است.
مثلاً شركت مايكروسافت در چندین حوزه فعال است (از نرم های افزارهای اداری بگیرید تا بازی و تبلت و لپ تاپ و موبایل...)، N رقيب و M محصول و هزاران مساله دارد. اما دو سه استراتژي بيشتر ندارد. مايكروسافت ميتواند در مورد همه چيز صحبت كند. يكي از استراتژيهاي محدود این شرکت اين است كه در همه پلتفرمها حضور داشته باشد. الان گوشيهاي اندرويدي، اپلی و ويندوزی داريم. مايكروسافت ميگويد من نميخواهم خودم را به گوشی های با پلتفرم ويندوز محدود كنم ميخواهم نرمافزارهايي كه براي مشتريان طراحي ميكنم هم با اندرويد كار كند هم با اپل و هم با ويندوز. ميخواهم هر جا مشتري هست من حضور داشته باشم. می گوید اين استراتژي من است. مایکروسافت هزار مساله ديگر هم دارد اما تمرکزش را می گذارد بر یک یا چند موضوع کلیدی.
مثلا در حوزه کشورداری، ما می خواهیم در همه چیز اول شویم! در همه حوزه ها رشد کنیم. این «همه چیزخواهی» باعث می شود نتوانیم در هیچ حوزه ای متمرکز شویم. همه چیز را آغاز می کنیم، نیمه کاره رها می کنیم و سپس سراغ موضوع جدید می رویم. بدین ترتیب همه موضوعات را زخمی کرده ایم. اما چون زمان و توان ما محدود است نمی توانیم آن را به آخر برسانیم. یک نمونه خیلی واضح اش وجود هزاران طرح ناتمام است که برای اتمام آن معادل 48 سال بودجه عمرانی احتیاج داریم! همین فاجعه در زندگی شخصی و سازمانی ما نیز وجود دارد.
✅تجویز راهبردی:
1- با خود صادق باشیم. ما منابع مالی و غیرمالی محدودی داریم حتی اگر بی نهایت نیروی انسانی و منابع مالی هم داشته باشیم، زمان مان بیشتر از 24 ساعت نیست. بنابراین باید دست به انتخاب بزنیم.
2- در هر برهه از زندگی چند اولویت/پروژه محدود و مشخص داشته باشید. کسانی که اولویت های روشن دارند به راحتی می توانند نه بگویند. به خودتان و دیگران یادآوری کنید که قرار نیست من همه کارهای خوب را انجام دهم من الان می توانم سه تا از خوب ترین ها/مهم ترین ها را انجام دهم. اگر به کاری نه می گویم به معنای بی ارزشی آن نیست بلکه به معنای تمرکز من بر موضوعات ارزشمند دیگر است.
3- تا یک اولویت به پایان نرسیده، اولویت یا پروژه جدید تعریف نکنید. (مثلا یکی از سازمان ها 4 اولویت داشت هیچ پروژه استراتژیکی تعریف نمی شد مگر اینکه یکی از پروژه های استراتژیک به خاطر اتمام یا شکست یا تصمیم مدیریتی کنار گذاشته می شد)
فراموش نکنید شما می توانید به جامعیت قابل قبولی برسید به شرط آن که همه اهداف را همزمان دنبال نکنید.
پدیده «هر دوانگی» هم در زندگی شخصی شیوع دارد و مهم است و هم در اداره سازمان و هم کشورداری. قبل از آن که مفهوم هردوانه را توضیح دهم: به یکی گفتند خربزه می خوری یا هنداونه، گفت هر دوانه!
ما اصولا نگاه جامعنگر را دوست داریم و می خواهیم همه چيز را با هم داشته باشیم. تجربه کاری در حوزه های مختلف به من نشان داده است که هردوگانه یا هردوانه پسند بودن در ايرانيها نهادینه شده است. یعنی هر جا صحبت از انتخاب است ما از آن فرار می کنیم و با این جمله که هیچکدام را نباید از دست داد: یک کم این، یک کم اون! هم این، هم اون! و تاکید بر اهمیت «جامعیت و جامع بودن» مساله را ظاهرا حل می کنیم.
اما برخلاف فرهنگ و انتظار ما، تفکر استراتژيک و استراتژی اصلاً جامع نيست و روي يكي دو مساله دست ميگذارد و قرار نيست همه مسائل را جواب بدهد. انتخاب استراتژيک شما در زندگی شخصی/سازمان/کشورتان لازم نيست يك سند جامع 500 صفحهاي باشد، بلکه بايد بتوانيد آن را در 25 تا 35 كلمه تعريف كنيد. اگر نتوانيد اين كار را انجام دهید انتخاب های استراتژیک شما مغشوش و مبهم است.
مثلاً شركت مايكروسافت در چندین حوزه فعال است (از نرم های افزارهای اداری بگیرید تا بازی و تبلت و لپ تاپ و موبایل...)، N رقيب و M محصول و هزاران مساله دارد. اما دو سه استراتژي بيشتر ندارد. مايكروسافت ميتواند در مورد همه چيز صحبت كند. يكي از استراتژيهاي محدود این شرکت اين است كه در همه پلتفرمها حضور داشته باشد. الان گوشيهاي اندرويدي، اپلی و ويندوزی داريم. مايكروسافت ميگويد من نميخواهم خودم را به گوشی های با پلتفرم ويندوز محدود كنم ميخواهم نرمافزارهايي كه براي مشتريان طراحي ميكنم هم با اندرويد كار كند هم با اپل و هم با ويندوز. ميخواهم هر جا مشتري هست من حضور داشته باشم. می گوید اين استراتژي من است. مایکروسافت هزار مساله ديگر هم دارد اما تمرکزش را می گذارد بر یک یا چند موضوع کلیدی.
مثلا در حوزه کشورداری، ما می خواهیم در همه چیز اول شویم! در همه حوزه ها رشد کنیم. این «همه چیزخواهی» باعث می شود نتوانیم در هیچ حوزه ای متمرکز شویم. همه چیز را آغاز می کنیم، نیمه کاره رها می کنیم و سپس سراغ موضوع جدید می رویم. بدین ترتیب همه موضوعات را زخمی کرده ایم. اما چون زمان و توان ما محدود است نمی توانیم آن را به آخر برسانیم. یک نمونه خیلی واضح اش وجود هزاران طرح ناتمام است که برای اتمام آن معادل 48 سال بودجه عمرانی احتیاج داریم! همین فاجعه در زندگی شخصی و سازمانی ما نیز وجود دارد.
✅تجویز راهبردی:
1- با خود صادق باشیم. ما منابع مالی و غیرمالی محدودی داریم حتی اگر بی نهایت نیروی انسانی و منابع مالی هم داشته باشیم، زمان مان بیشتر از 24 ساعت نیست. بنابراین باید دست به انتخاب بزنیم.
2- در هر برهه از زندگی چند اولویت/پروژه محدود و مشخص داشته باشید. کسانی که اولویت های روشن دارند به راحتی می توانند نه بگویند. به خودتان و دیگران یادآوری کنید که قرار نیست من همه کارهای خوب را انجام دهم من الان می توانم سه تا از خوب ترین ها/مهم ترین ها را انجام دهم. اگر به کاری نه می گویم به معنای بی ارزشی آن نیست بلکه به معنای تمرکز من بر موضوعات ارزشمند دیگر است.
3- تا یک اولویت به پایان نرسیده، اولویت یا پروژه جدید تعریف نکنید. (مثلا یکی از سازمان ها 4 اولویت داشت هیچ پروژه استراتژیکی تعریف نمی شد مگر اینکه یکی از پروژه های استراتژیک به خاطر اتمام یا شکست یا تصمیم مدیریتی کنار گذاشته می شد)
فراموش نکنید شما می توانید به جامعیت قابل قبولی برسید به شرط آن که همه اهداف را همزمان دنبال نکنید.
✳️نقطه کور ذهن
اغلب مردم فکر می کنند که تصمیم هایی که خودشان می گیرند، عاقلانه تر از تصمیم های دیگران است ! همچنین اغلب افراد، دیدن خطاهای دیگران را دوست دارند و کشف آن خطاها را ناشی از هوش و ذکاوت خودشان می دانند! و غافل از آنند که خودشان هم برای بقیه جزو دیگرانند!
در تحقیقی که بر روی ۶۰۰ شهروند آمریکایی انجام شد، نتایج نشان داد که ۸۵ درصد افراد خود را کمتر از میانگین جامعه در معرض خطا می دیدند !
نتایج تحقیقات به این نکته جالب اشاره می کند که حتی بعد از آنکه خطای نقطه کور برای افراد خاطی تشریح می شود، مقاومت در برابر پذیرش خطا از طرف آنها بیشتر می شود! و افراد بیش از آنکه به نصیحت¬ها گوش بدهند، در نقش والد قرار گرفته و نصیحت نیز می کنند!
اگر دقت کرده باشید در بسیاری از کشمکش های خیابانی ویا تصادفات شهری هیچکدام از طرفین حاضر نیستند از مواضع خودشان کوتاه بیایند و در واقع دقیقاً بدلیل بروز همین خطا از سوی دو طرف ، کسی حاضر به پذیرش قصور نیست!
✅تجویز و تحلیل راهبردی
سال ها پیش در یکی از کتاب های پائولو کوئیلو تمثیل جالبی خواندم که همیشه در ذهن من هست. او می گفت که ما آدم ها در یک صف طولانی پشت سر هم داریم راه می رویم. و هر کدام از ما آدمها دو تا سبد با خودمون داریم که با یک چوب که بر روی دوشمان است آن ها را با خود حمل می کنیم. یکی جلومون آویزونه، یکی رو پشتمون آویزون کردیم. نکات مثبت و خوبی هامون رو میندازیم تو سبد جلویی، عیب هامون رو تو سبد پشتی. وقتی توی مسیر داریم راه میریم، فقط خوبیهای خودمون رو میبینیم و عیبهای تمام نفرات جلویی مون رو همیشه جلوی چشم مون داریم. ولی هرگز عیب های خودمون رو نمیبینیم! این تمثیل یکی از بهترین تصویرهایست که اگر به خاطر بسپاریم می تواند به ما در جلوگیری از خطای نقطه کور کمک کند.
اغلب مردم فکر می کنند که تصمیم هایی که خودشان می گیرند، عاقلانه تر از تصمیم های دیگران است ! همچنین اغلب افراد، دیدن خطاهای دیگران را دوست دارند و کشف آن خطاها را ناشی از هوش و ذکاوت خودشان می دانند! و غافل از آنند که خودشان هم برای بقیه جزو دیگرانند!
در تحقیقی که بر روی ۶۰۰ شهروند آمریکایی انجام شد، نتایج نشان داد که ۸۵ درصد افراد خود را کمتر از میانگین جامعه در معرض خطا می دیدند !
نتایج تحقیقات به این نکته جالب اشاره می کند که حتی بعد از آنکه خطای نقطه کور برای افراد خاطی تشریح می شود، مقاومت در برابر پذیرش خطا از طرف آنها بیشتر می شود! و افراد بیش از آنکه به نصیحت¬ها گوش بدهند، در نقش والد قرار گرفته و نصیحت نیز می کنند!
اگر دقت کرده باشید در بسیاری از کشمکش های خیابانی ویا تصادفات شهری هیچکدام از طرفین حاضر نیستند از مواضع خودشان کوتاه بیایند و در واقع دقیقاً بدلیل بروز همین خطا از سوی دو طرف ، کسی حاضر به پذیرش قصور نیست!
✅تجویز و تحلیل راهبردی
سال ها پیش در یکی از کتاب های پائولو کوئیلو تمثیل جالبی خواندم که همیشه در ذهن من هست. او می گفت که ما آدم ها در یک صف طولانی پشت سر هم داریم راه می رویم. و هر کدام از ما آدمها دو تا سبد با خودمون داریم که با یک چوب که بر روی دوشمان است آن ها را با خود حمل می کنیم. یکی جلومون آویزونه، یکی رو پشتمون آویزون کردیم. نکات مثبت و خوبی هامون رو میندازیم تو سبد جلویی، عیب هامون رو تو سبد پشتی. وقتی توی مسیر داریم راه میریم، فقط خوبیهای خودمون رو میبینیم و عیبهای تمام نفرات جلویی مون رو همیشه جلوی چشم مون داریم. ولی هرگز عیب های خودمون رو نمیبینیم! این تمثیل یکی از بهترین تصویرهایست که اگر به خاطر بسپاریم می تواند به ما در جلوگیری از خطای نقطه کور کمک کند.
✳️اصل حد بی کفایتی (اصل پیتر)
اصل پیتر یا اصل حد بی کفایتی در سازمان می گوید:
کارکنان به دلیل نشان دادن شایستگی در یک شغل به شغل بالاتر می روند و این روند تا آنجا ادامه می یابد که کارمند به حد بی کفایتی در یک شغل می رسد و همان جا باقی می ماند.
"لارنس پیتر" معتقد است در سلسله مراتب سازمانها همه کارکنان مایلند که به حد بی کفایتی برسند و علم سلسله مراتب شناسی باید این مسئله را بررسی نماید.
همانطور که گفته شد اصل پیتر یا اصل حد بی کفایتی، به مدیران و کارکنانی اشاره می کند که دارند در شغل خود دست و پا می زنند و دیگر نمی توانند گامی به جلو بردارند؛ یعنی به بی کفایتی رسیده اند.
یکی از مهارت های مدیران ارشد این است که نگذارند کارکنانشان به حد بی کفایتی برسند. مدیران هوشمند افراد را همیشه در جایگاه قبل از حد بی کفایتی نگه میدارند تا نه کارمند تخریب شده و از بین برود و نه سازمان افراد بی انگیزه و غیر اثربخش را در خود داشته باشد.
✅نتیجه گیری:
ممکن است کارمندی، یک کارشناس خبره باشد و بخواهیم او را به درجه سرپرستی ارتقا دهیم. در حالیکه این ارتقا ممکن است باعث شود که دیگر نه آن کارشناس خوب را داشته باشیم و نه یک سرپرست شایسته.
پس حواسمان باشد که کارکنانمان را تخریب نکنیم و آنها را به حد بی کفایتی نرسانیم.
اصل پیتر یا اصل حد بی کفایتی در سازمان می گوید:
کارکنان به دلیل نشان دادن شایستگی در یک شغل به شغل بالاتر می روند و این روند تا آنجا ادامه می یابد که کارمند به حد بی کفایتی در یک شغل می رسد و همان جا باقی می ماند.
"لارنس پیتر" معتقد است در سلسله مراتب سازمانها همه کارکنان مایلند که به حد بی کفایتی برسند و علم سلسله مراتب شناسی باید این مسئله را بررسی نماید.
همانطور که گفته شد اصل پیتر یا اصل حد بی کفایتی، به مدیران و کارکنانی اشاره می کند که دارند در شغل خود دست و پا می زنند و دیگر نمی توانند گامی به جلو بردارند؛ یعنی به بی کفایتی رسیده اند.
یکی از مهارت های مدیران ارشد این است که نگذارند کارکنانشان به حد بی کفایتی برسند. مدیران هوشمند افراد را همیشه در جایگاه قبل از حد بی کفایتی نگه میدارند تا نه کارمند تخریب شده و از بین برود و نه سازمان افراد بی انگیزه و غیر اثربخش را در خود داشته باشد.
✅نتیجه گیری:
ممکن است کارمندی، یک کارشناس خبره باشد و بخواهیم او را به درجه سرپرستی ارتقا دهیم. در حالیکه این ارتقا ممکن است باعث شود که دیگر نه آن کارشناس خوب را داشته باشیم و نه یک سرپرست شایسته.
پس حواسمان باشد که کارکنانمان را تخریب نکنیم و آنها را به حد بی کفایتی نرسانیم.
✳️ " دام استعداد "
همه انسان ها به لطف خداوند خالق با هر جنسيت و نژاد و هر مدل شخصيتي داراي استعداد و توانايي هاي منحصر به فرد و ويژه اي هستند كه به عنوان نقاط قوت قابل شناسايي مي باشند . برخي از اين استعداد و نقاط قوت خود مطلع بوده و از آنها به خوبي بهره مي برند و برخي نيز بي اطلاع بوده و استفاده اي نمي كنند . براي كساني كه هنوز استعدادهاي خود را نشناخته اند و معمولا با اين رويكرد خود را راضي مي كنند كه استعدادي ندارند ، خودشناسي و خودآگاهي را توصيه مي كنند . اما برخي از افراد توانمند و با استعداد در دام و تله ي استعداد خود گرفتار مي شوند ؛ چگونه !!؟؟
كسي كه در نگارش نامه هاي اداري و گزارش نويسي بسيار مهارت دارد و اينك مدير يك بخش مهم شده است ، او همچنان بدليل لذت بردن از اين مهارت وقت زيادي را براي نوشتن نامه ها اختصاص مي دهد ؛ با تغيير تكنولوژي و تجلي فناوري هاي نوين ، روش انجام امور دچار تحول اساسي و بنيادين شده ولي دوست شما همچنان مغازه پيراهن دوزي خود رارها نمي كند و تغيير نمي دهد ؛ زيرا مهارت بسيار زياد و لذت بخشي در اين كار دارد .
تمركز بدون انديشه و محدود بر روي يك استعداد كه قطعا زماني يك نقطه قوت مهم بوده و كم توجهي به تغييرات پيرامون ، ما را در دام استعداد خود نگه مي دارد : دامي كه خودمان ساخته ايم و از اينكه دراين دام افتاده ايم خبر هم نداريم و كسي غير ازخودمان هم نمي تواند مارااز اين دام نجات دهد و كليد آن خودآگاهي است .
بسياري از كسب و كارهاي سنتي دست از روش هاي كهنه و قديمي بر نمي دارند و ناگهان مورد بي مهري بازار ومشتريان خود قرار مي گيرند ، زيرا مشاهده مي كنند كه مشتريانشان به سمت رقباي جديد آنها شيفت پيدا كرده اند . اين اتفاق براي بسياري از والدين در فرايند تعليم و تربيت فرزندان هم مي افتد : اصول و ارزش هاي من و شما در تربيت فرزندانمان با اصول و ارزش هاي پدر بزرگان و مادربزرگان شايد تفاوت زيادي نكرده باشد ، ولي روش ها حتما بايد تفاوت داشته باشد ، زيرا نيازها و سطح انتظارات امروز تغيير كرده و هر روز در حال تغيير است .
استعدادهاي خود را بيشتر بشناسيم و متناسب با شرايط امروز توسعه داده و روش هاي نوآورانه اي براي استفاده از اين استعداد ها بكار بگيريم . امروز بهترين شكرگزاري و سپاسگزاري از اين استعداد هاي خدادادي ، همين است .
همه انسان ها به لطف خداوند خالق با هر جنسيت و نژاد و هر مدل شخصيتي داراي استعداد و توانايي هاي منحصر به فرد و ويژه اي هستند كه به عنوان نقاط قوت قابل شناسايي مي باشند . برخي از اين استعداد و نقاط قوت خود مطلع بوده و از آنها به خوبي بهره مي برند و برخي نيز بي اطلاع بوده و استفاده اي نمي كنند . براي كساني كه هنوز استعدادهاي خود را نشناخته اند و معمولا با اين رويكرد خود را راضي مي كنند كه استعدادي ندارند ، خودشناسي و خودآگاهي را توصيه مي كنند . اما برخي از افراد توانمند و با استعداد در دام و تله ي استعداد خود گرفتار مي شوند ؛ چگونه !!؟؟
كسي كه در نگارش نامه هاي اداري و گزارش نويسي بسيار مهارت دارد و اينك مدير يك بخش مهم شده است ، او همچنان بدليل لذت بردن از اين مهارت وقت زيادي را براي نوشتن نامه ها اختصاص مي دهد ؛ با تغيير تكنولوژي و تجلي فناوري هاي نوين ، روش انجام امور دچار تحول اساسي و بنيادين شده ولي دوست شما همچنان مغازه پيراهن دوزي خود رارها نمي كند و تغيير نمي دهد ؛ زيرا مهارت بسيار زياد و لذت بخشي در اين كار دارد .
تمركز بدون انديشه و محدود بر روي يك استعداد كه قطعا زماني يك نقطه قوت مهم بوده و كم توجهي به تغييرات پيرامون ، ما را در دام استعداد خود نگه مي دارد : دامي كه خودمان ساخته ايم و از اينكه دراين دام افتاده ايم خبر هم نداريم و كسي غير ازخودمان هم نمي تواند مارااز اين دام نجات دهد و كليد آن خودآگاهي است .
بسياري از كسب و كارهاي سنتي دست از روش هاي كهنه و قديمي بر نمي دارند و ناگهان مورد بي مهري بازار ومشتريان خود قرار مي گيرند ، زيرا مشاهده مي كنند كه مشتريانشان به سمت رقباي جديد آنها شيفت پيدا كرده اند . اين اتفاق براي بسياري از والدين در فرايند تعليم و تربيت فرزندان هم مي افتد : اصول و ارزش هاي من و شما در تربيت فرزندانمان با اصول و ارزش هاي پدر بزرگان و مادربزرگان شايد تفاوت زيادي نكرده باشد ، ولي روش ها حتما بايد تفاوت داشته باشد ، زيرا نيازها و سطح انتظارات امروز تغيير كرده و هر روز در حال تغيير است .
استعدادهاي خود را بيشتر بشناسيم و متناسب با شرايط امروز توسعه داده و روش هاي نوآورانه اي براي استفاده از اين استعداد ها بكار بگيريم . امروز بهترين شكرگزاري و سپاسگزاري از اين استعداد هاي خدادادي ، همين است .
✳️کارآفرینی
یعنی اینکه چند سال
به شکلی زندگی کنیم
که دیگران نمی خواهند،
برای اینکه سال ها
به شکلی زندگی کنیم
که دیگران نمی توانند...!
یعنی اینکه چند سال
به شکلی زندگی کنیم
که دیگران نمی خواهند،
برای اینکه سال ها
به شکلی زندگی کنیم
که دیگران نمی توانند...!
✳️ رهبری در دنیای مدرن
💎 قدرت مربیگری
اغلب رهبران موفق ، مربیانی داشتهاند که در رسیدن به قله ، به آنها کمک کردهاند . حال به چند نکته برای ایجاد یک رابطه استاد/شاگردی موفقتر ، اشاره میکنیم .
🔸 در هر حوزه از زندگی ، اهداف شفافی برای خود تعیین کنید . تا زمانی که هدف خود را دقیقا نشناسید ، نمیدانید چه نوع افرادی میتوانند ، به شما کمک کنند .
🔸 موانع و مشکلات موجود در مسیر دستیابی به اهداف را ، مشخص کنید .
🔸 دانش ، مهارت و تخصصی که برای غلبه بر این موانع لازم دارید را ، مشخص کنید . این کار به شما نشان میدهد که ، باید چه موضوعاتی را از مربیان خود ، بیاموزید .
🔸 به اطراف خود نگاه کنید و موفقترین افراد در حوزههای خاص که ، به کمکشان نیاز دارید را ، انتخاب کنید .
🔸 به کلوپها ، سازمانها و مجامع کسب و کاری بپیوندید که ، چنین اعضایی دارند . این کار به کمی تحقیق نیاز دارد ، اما میتوان این اطلاعات را ، پیدا کرد .
🔸 وقتی به اینکلوپها، ، سازمانها و مجامع پیوستید ، فعالانه در آنها مشارکت کنید . داوطلب شدن برای انجام کارها و به عهده گرفتن وظایف ، سریعتر از هر کار دیگری ، توجه افراد مدنظرتان را به شما ، جلب خواهد کرد .
🔸 برای بهتر شدن مداوم در کارتان ، همواره کار ، مطالعه و تمرین کنید . برای جلب بهترین مربیان ، باید در حوزه کاری خود ، به عنوان فردی فعال و موفق ، شناخته شوید .
🔸 وقتی مربی احتمالی خود را پیدا کردید ، به یاد داشته باشید که ، با فرد پر مشغلهای سروکار دارید . مزاحم او نشوید . در عوض ، از آن فرد بخواهید ، ده دقیقه از وقتش را ، به طور خصوصی در اختیارتان قرار دهد ، تا از مشاورههایش استفاده کنید .
🔸 وقتی با یک مربی احتمالی رو به رو شدید ، به او بگویید که میخواهید در زمینه کاری خود ، موفقتر باشید و از مشاوره و راهنمایی او ، بسیار سپاسگزار هستید . پاسخ یک سوال خاص را بپرسید ، یا درباره پیشنهادی که در یک کتاب خاص یا منابع دیگر دیدهاید ، یا ایده خاصی صحبت کنید که آن فرد در گذشته ، مفید میدانسته است .
🔸 پس از جلسه ابتدایی ، یک یادداشت تشکر برای آن فرد بفرستید . بگویید امیدوارید اگر سوال دیگری داشتید ، بتوانید دوباره با او تماس بگیرید .
🔸 هر ماه یادداشت کوتاهی درباره پیشرفت و کارهایتان ، برای مربی خود بفرستید . نشان دهید که به نصایحش گوش کردهاید ، کتابهای پیشنهادیاش را میخوانید و در کلاسهای پیشنهادیاش ، شرکت میکنید . هیچ چیز بیشتر از نشان دادن اینکه ، کمک مربی نتایج خوبی برایتان داشته است ، او را برای کمک بیشتر ، مشتاقتر نمیکند .
🔸 ملاقاتهای دیگری مثلا ملاقات ماهانه ، با مربی خود ترتیب دهید ، یا اگر ارتباط کاری نزدیکی دارید ، زودتر او را ببینید .
✅نکته نهایی اینکه ، وقتی در زندگی و کار خود رشد و پیشرفت میکنید ، سراغ مربیانی بروید که بتوانند نصایحی بیشتر ، متفاوتتر و بهتر در رابطه با جایگاه فعلیتان ، به شما بدهند .
💎 قدرت مربیگری
اغلب رهبران موفق ، مربیانی داشتهاند که در رسیدن به قله ، به آنها کمک کردهاند . حال به چند نکته برای ایجاد یک رابطه استاد/شاگردی موفقتر ، اشاره میکنیم .
🔸 در هر حوزه از زندگی ، اهداف شفافی برای خود تعیین کنید . تا زمانی که هدف خود را دقیقا نشناسید ، نمیدانید چه نوع افرادی میتوانند ، به شما کمک کنند .
🔸 موانع و مشکلات موجود در مسیر دستیابی به اهداف را ، مشخص کنید .
🔸 دانش ، مهارت و تخصصی که برای غلبه بر این موانع لازم دارید را ، مشخص کنید . این کار به شما نشان میدهد که ، باید چه موضوعاتی را از مربیان خود ، بیاموزید .
🔸 به اطراف خود نگاه کنید و موفقترین افراد در حوزههای خاص که ، به کمکشان نیاز دارید را ، انتخاب کنید .
🔸 به کلوپها ، سازمانها و مجامع کسب و کاری بپیوندید که ، چنین اعضایی دارند . این کار به کمی تحقیق نیاز دارد ، اما میتوان این اطلاعات را ، پیدا کرد .
🔸 وقتی به اینکلوپها، ، سازمانها و مجامع پیوستید ، فعالانه در آنها مشارکت کنید . داوطلب شدن برای انجام کارها و به عهده گرفتن وظایف ، سریعتر از هر کار دیگری ، توجه افراد مدنظرتان را به شما ، جلب خواهد کرد .
🔸 برای بهتر شدن مداوم در کارتان ، همواره کار ، مطالعه و تمرین کنید . برای جلب بهترین مربیان ، باید در حوزه کاری خود ، به عنوان فردی فعال و موفق ، شناخته شوید .
🔸 وقتی مربی احتمالی خود را پیدا کردید ، به یاد داشته باشید که ، با فرد پر مشغلهای سروکار دارید . مزاحم او نشوید . در عوض ، از آن فرد بخواهید ، ده دقیقه از وقتش را ، به طور خصوصی در اختیارتان قرار دهد ، تا از مشاورههایش استفاده کنید .
🔸 وقتی با یک مربی احتمالی رو به رو شدید ، به او بگویید که میخواهید در زمینه کاری خود ، موفقتر باشید و از مشاوره و راهنمایی او ، بسیار سپاسگزار هستید . پاسخ یک سوال خاص را بپرسید ، یا درباره پیشنهادی که در یک کتاب خاص یا منابع دیگر دیدهاید ، یا ایده خاصی صحبت کنید که آن فرد در گذشته ، مفید میدانسته است .
🔸 پس از جلسه ابتدایی ، یک یادداشت تشکر برای آن فرد بفرستید . بگویید امیدوارید اگر سوال دیگری داشتید ، بتوانید دوباره با او تماس بگیرید .
🔸 هر ماه یادداشت کوتاهی درباره پیشرفت و کارهایتان ، برای مربی خود بفرستید . نشان دهید که به نصایحش گوش کردهاید ، کتابهای پیشنهادیاش را میخوانید و در کلاسهای پیشنهادیاش ، شرکت میکنید . هیچ چیز بیشتر از نشان دادن اینکه ، کمک مربی نتایج خوبی برایتان داشته است ، او را برای کمک بیشتر ، مشتاقتر نمیکند .
🔸 ملاقاتهای دیگری مثلا ملاقات ماهانه ، با مربی خود ترتیب دهید ، یا اگر ارتباط کاری نزدیکی دارید ، زودتر او را ببینید .
✅نکته نهایی اینکه ، وقتی در زندگی و کار خود رشد و پیشرفت میکنید ، سراغ مربیانی بروید که بتوانند نصایحی بیشتر ، متفاوتتر و بهتر در رابطه با جایگاه فعلیتان ، به شما بدهند .
✳️ قضاوت دیگران درخصوص مدیران
مردم بر اساس این ۷ ویژگی در مورد شخصیت مدیران قضاوت میکنند:
۱. دستخط
بر اساس مطالعات انجام شده، نحوهی نوشتن و اندازهی دستخط یک شخص میتواند اطلاعاتی در مورد شخصیت آن فرد به ما ارائه دهد. نتایج تحقیقاتی که توسط National Pen Company انجام شد نشان داد افرادی که دست خط ریز دارند خجالتی، وسواسی و سخت کوش هستند؛ در حالی که افرادی که شخصیت دوستانه و اجتماعی دارند دست خط درشتتری دارند.
افرادی که همه چیز را جدی میگیرند فشار بیشتری برای نوشتن به خودکار وارد میکنند، در حالی که افرادی که خودکار را نرمتر میگیرند و در حین نوشتن فشار کمتری به خودکار وارد میکنند حساستر و دلسوزتر هستند.
۲. رنگ
بر اساس مقالهای که در Psychology Today منتشر شد، رنگی که برای لباستان انتخاب میکنید یا رنگی که بیشتر به آن وابسته هستید، چیزهای زیادی در مورد شما میگوید. افرادی که دائماً مشکی را انتخاب میکنند، حساستر هستند، روحیهی هنری دارند و به جزئیات علاقه مندند؛ اما افرادی که رنگ قرمز را دوست دارند از زندگی خود نهایت استفاده را میکنند، با انرژی هستند و با جان و دل برای رسیدن به خواستههایشان تلاش میکنند.
افرادی که رنگ سبز را دوست دارند وفادار و خونگرم هستند و آنهایی که به رنگ سفید علاقهمندند منطقی و منظم هستند. افرادی که رنگ آبی را بیشتر از رنگهای دیگر دوست دارند حساس هستند و به دیگران توجه میکنند.
۳. جویدن ناخن
رفتارهای بدنی تکرارشونده، اطلاعات زیادی دربارهی شخصیت شما به دیگران ارائه میدهد. عکسالعمل بدن شما به موقعیتهای مختلف، مانند کشیدن مو، جویدن ناخن یا زخم کردن پوست نشاندهندهی بیقراری، ناامیدی، خستگی و نارضایتی است.
به عنوان مثال جویدن ناخن را در نظر بگیرید، نتایج یک تحقیق نشان داده است افرادی که ناخنهایشان را میجوند کمالگرا و اغلب عصبی هستند.
۴. کفش
به گفتهی روانشناسان، تنها با نگاهکردن به کفش دیگران میتوانید با اطمینان کامل در مورد شخصیت آنها قضاوت کنید. بر اساس گفتههای پژوهشگری به نام Omri Gillath از دانشگاه کانزاس، فقط با بررسی قیمت، مدل، رنگ و طرح کفش میتوانید تقریباً ۹۰ درصد از ویژگیهای شخصی مالک کفش مانند درآمد، گرایش سیاسی، جنسیت و حتی سن فرد را حدس بزنید.
۵. چشمها
چشمها آینه ای از درون انسانها هستند. چشمهای شما چیزهای زیادی در موردتان میگوید، اینکه به چه فکر میکنید و چه احساسی دارید و اینکه وفادارید یا نه. مطالعات نشان میدهد چشم آبیها در مقایسه با افرادی که چشمان تیرهتری دارند کمتر سازشپذیرند.
راه دیگری که چشمانتان شما را لو میدهد، عدم توانایی در برقراری تماس چشمی مستقیم است. این موضوع نشانگر ارادهی ضعیف و عدم کنترل است.
۶. وقتشناسی
اینکه چقدر دیر یا زود سر قرار ملاقات یا جلسه حاضر شوید، تأثیر مثبت یا منفی بر نگاه دیگران به شخصیت شما دارد. دیر رفتن به جلسه یا یک قرار ملاقات مهم، دیدی منفی در مورد شما ایجاد میکند، در حالی که سر وقت رسیدن به یک جلسه نشان میدهد چقدر برای وقت دیگران ارزش قائلید. هر دوی اینها رفتارهایی درونی و ذهنی هستند.
۷. نحوهی دست دادن
محققان متوجه شدهاند افرادی که محکم دست میدهند، اعتماد به نفس بیشتری دارند و شخصیت محکم و مطمئنی از خود منعکس میکنند. این افراد برونگرا هستند، زود احساسی میشوند و تمایلی به آرام بودن ندارند.
از طرف دیگر، افرادی که آرام دست میدهند از اعتماد به نفس کمتری برخوردارند و اغلب سادهترین راهها را انتخاب میکنند. تنها با یک دست دادن ساده میتوانید تفاوت بین صمیمیت و سردی فرد را تشخیص داد.
مردم بر اساس این ۷ ویژگی در مورد شخصیت مدیران قضاوت میکنند:
۱. دستخط
بر اساس مطالعات انجام شده، نحوهی نوشتن و اندازهی دستخط یک شخص میتواند اطلاعاتی در مورد شخصیت آن فرد به ما ارائه دهد. نتایج تحقیقاتی که توسط National Pen Company انجام شد نشان داد افرادی که دست خط ریز دارند خجالتی، وسواسی و سخت کوش هستند؛ در حالی که افرادی که شخصیت دوستانه و اجتماعی دارند دست خط درشتتری دارند.
افرادی که همه چیز را جدی میگیرند فشار بیشتری برای نوشتن به خودکار وارد میکنند، در حالی که افرادی که خودکار را نرمتر میگیرند و در حین نوشتن فشار کمتری به خودکار وارد میکنند حساستر و دلسوزتر هستند.
۲. رنگ
بر اساس مقالهای که در Psychology Today منتشر شد، رنگی که برای لباستان انتخاب میکنید یا رنگی که بیشتر به آن وابسته هستید، چیزهای زیادی در مورد شما میگوید. افرادی که دائماً مشکی را انتخاب میکنند، حساستر هستند، روحیهی هنری دارند و به جزئیات علاقه مندند؛ اما افرادی که رنگ قرمز را دوست دارند از زندگی خود نهایت استفاده را میکنند، با انرژی هستند و با جان و دل برای رسیدن به خواستههایشان تلاش میکنند.
افرادی که رنگ سبز را دوست دارند وفادار و خونگرم هستند و آنهایی که به رنگ سفید علاقهمندند منطقی و منظم هستند. افرادی که رنگ آبی را بیشتر از رنگهای دیگر دوست دارند حساس هستند و به دیگران توجه میکنند.
۳. جویدن ناخن
رفتارهای بدنی تکرارشونده، اطلاعات زیادی دربارهی شخصیت شما به دیگران ارائه میدهد. عکسالعمل بدن شما به موقعیتهای مختلف، مانند کشیدن مو، جویدن ناخن یا زخم کردن پوست نشاندهندهی بیقراری، ناامیدی، خستگی و نارضایتی است.
به عنوان مثال جویدن ناخن را در نظر بگیرید، نتایج یک تحقیق نشان داده است افرادی که ناخنهایشان را میجوند کمالگرا و اغلب عصبی هستند.
۴. کفش
به گفتهی روانشناسان، تنها با نگاهکردن به کفش دیگران میتوانید با اطمینان کامل در مورد شخصیت آنها قضاوت کنید. بر اساس گفتههای پژوهشگری به نام Omri Gillath از دانشگاه کانزاس، فقط با بررسی قیمت، مدل، رنگ و طرح کفش میتوانید تقریباً ۹۰ درصد از ویژگیهای شخصی مالک کفش مانند درآمد، گرایش سیاسی، جنسیت و حتی سن فرد را حدس بزنید.
۵. چشمها
چشمها آینه ای از درون انسانها هستند. چشمهای شما چیزهای زیادی در موردتان میگوید، اینکه به چه فکر میکنید و چه احساسی دارید و اینکه وفادارید یا نه. مطالعات نشان میدهد چشم آبیها در مقایسه با افرادی که چشمان تیرهتری دارند کمتر سازشپذیرند.
راه دیگری که چشمانتان شما را لو میدهد، عدم توانایی در برقراری تماس چشمی مستقیم است. این موضوع نشانگر ارادهی ضعیف و عدم کنترل است.
۶. وقتشناسی
اینکه چقدر دیر یا زود سر قرار ملاقات یا جلسه حاضر شوید، تأثیر مثبت یا منفی بر نگاه دیگران به شخصیت شما دارد. دیر رفتن به جلسه یا یک قرار ملاقات مهم، دیدی منفی در مورد شما ایجاد میکند، در حالی که سر وقت رسیدن به یک جلسه نشان میدهد چقدر برای وقت دیگران ارزش قائلید. هر دوی اینها رفتارهایی درونی و ذهنی هستند.
۷. نحوهی دست دادن
محققان متوجه شدهاند افرادی که محکم دست میدهند، اعتماد به نفس بیشتری دارند و شخصیت محکم و مطمئنی از خود منعکس میکنند. این افراد برونگرا هستند، زود احساسی میشوند و تمایلی به آرام بودن ندارند.
از طرف دیگر، افرادی که آرام دست میدهند از اعتماد به نفس کمتری برخوردارند و اغلب سادهترین راهها را انتخاب میکنند. تنها با یک دست دادن ساده میتوانید تفاوت بین صمیمیت و سردی فرد را تشخیص داد.
✳️گذری ونظری
خودت باش
آرام، زلال و شاد.
هر لحظه از خود بپرس:
"آیا واقعا خواهان انجام این کارم؟"
و تنها زمانی انجامش ده که پاسخت "آری" است.
بدین سان
آنان که از با تو بودن چیزی نمی آموزند
دور می شوند
و آنها که از تو می آموزند و
و از آنان می آموزی، جذب می شوند.
خودت باش
آرام، زلال و شاد.
هر لحظه از خود بپرس:
"آیا واقعا خواهان انجام این کارم؟"
و تنها زمانی انجامش ده که پاسخت "آری" است.
بدین سان
آنان که از با تو بودن چیزی نمی آموزند
دور می شوند
و آنها که از تو می آموزند و
و از آنان می آموزی، جذب می شوند.