✳️سندروم پرفکشنیسم (کامل گرایی) و پیامدهای خطرناک آن
آیا در زندگیتان نیازمند موفقیتهای خیلی بزرگ هستید تا احساس خوبی نسبت به خود داشته باشید؟
هنگامیکه هدفی دارید و موفق به انجام آن نمیشوید احساس می کنید به درد نمی خورید؟
آیا همیشه به بهترین بودن فکر میکنید؟
اشتباهات خود را نمی توانید فراموش کنید و برای تان تبدیل به یک عقده/خاطره همیشگی می شود؟
وقتی اشتباهی می کنید، بسیار خجالت می کشید؟
اگر جواب شما به هر پنج سوال بالا مثبت است، شما هم ممکن است مانند خیلی از آدم ها دچار یک مساله روان شناختی باشید: پرفکشنیسم یا کامل گرایی یا کمال گرایی افراطی. این گونه افراد با چهار مشکل اساسی در کار و زندگی خود روبرو هستند:
»» الگوی رفتار اجتنابی دارند: مخرب ترین پیامد کامل گرایی این است که از مسوولیت ها و موقعیتهایی که ما را در معرض ارزیابی قرار می دهد فرار می کنیم.
»» ترس همیشگی: ما همیشه وحشت بیش از اندازه از شکست و خراب شدن کارها داریم به همین خاطر همیشه در عذابیم و در ضمن برای انجام کارها خیلی با وسواس و با تاخیر شروع می کنیم. در ضمن همیشه ترس از انتقاد دیگران در جان ما ریشه دارد.
»» سرزنش درونی همیشگی: همیشه خود را به خاطر از دست رفتن فرصت ها و اشتباهات سرزنش می کنیم.
»» تک بعدی شدن: اگر کامل گرا باشیم چون میخواهیم کارمان را با دقت کامل و بدون هیچ عیب و نقصی انجام دهیم آنقدر خود را مشغول یک جنبه از زندگی مان میکنیم که از دیگر جنبه ها باز می مانیم. دکترایی را در نظر بگیرید که به بالاترین مدارج عملی رسیده است اما ناتوان است از اینکه با همسر خود یک رابطه عمیق عاطفی برقرار کند.
✅تجویز راهبردی:
همه ما کمابیش در معرض کامل گرایی هستیم. لذا باید به راه های رهایی از این ناهنجاری مسلط باشیم. برای مهار و درمان کامل گرایی این 5 رویکرد قابل توصیه است:
1. ارزشمند بودن خود را در گرو تحقق کامل اهداف تان ندانید. به خودتان یادآوری کنید که ارزشمندی یک فرد به شخصیت و منفعتی است که برای دیگران دارد و نه تحقق کامل اهداف.
2- خود را به پیشرفت گرایی (در برابر کامل گرایی) عادت دهید.
فرد کامل گرا به خاطر داشتن ذهنیتی ایده آل، اقدامات و گام های کوچک برای رسیدن به اهدافش را نادیده می گیرد و تصورش براین است که حتما باید یک اقدام بزرگ انجام دهد تا خود را موفق بداند. بنابراین تا مدتی هر شب به کارهای خوب و مثبتی که درطول روز انجام داده اید فکر کنید و با خود تکرار کنید که هیچ فرد موفقی یک شبه یک اقدام بزرگ انجام نداده است.
3- تبدیل کردن منتقد درونی به یک مربی دلسوز
کامل گرایان دارای یک منتقد درونی قدرتمند هستند که همه گفتگوهای درونی آن ها را کنترل می کند. دائما اشتباهات و خطاهای آنها را گوشزد و سرزنش میکند. هر بار که منتقد درونی خودتان شروع به صحبت کرد بگویید باشد! راه حل مدنظر شما چیست برای اینکه بهتر شوم، با همین سوال نقطه کانونی گفتگوها از انتقاد به مربی گری تغییر پیدا می کند. اگر این سوال را نکنید او (منتقد درونی) تا فردا صبح به شما سرکوفت خواهد زد برای اینکه چرا نوزده شدید و بیست نشدید.
4- گاهی اوقات عمدا کارهایتان را ناقص انجام دهید. تا متوجه شوید که اگر کاری ناقص باشد آسمان به زمین نخواهد آمد. اولش سخت است اما برای رهایی از کمال گرایی افراطی خیلی تمرین خوبی است.
5- قوانین سنگی را به قواعد ژله ای تبدیل کنید.
مثلا با خود شرط کرده اید که دیگر شیرینی نخورید اگر خوردید به جای اینکه سه ساعت خود را سرزنش کنید نیم ساعت پیاده روی کنید.
آیا در زندگیتان نیازمند موفقیتهای خیلی بزرگ هستید تا احساس خوبی نسبت به خود داشته باشید؟
هنگامیکه هدفی دارید و موفق به انجام آن نمیشوید احساس می کنید به درد نمی خورید؟
آیا همیشه به بهترین بودن فکر میکنید؟
اشتباهات خود را نمی توانید فراموش کنید و برای تان تبدیل به یک عقده/خاطره همیشگی می شود؟
وقتی اشتباهی می کنید، بسیار خجالت می کشید؟
اگر جواب شما به هر پنج سوال بالا مثبت است، شما هم ممکن است مانند خیلی از آدم ها دچار یک مساله روان شناختی باشید: پرفکشنیسم یا کامل گرایی یا کمال گرایی افراطی. این گونه افراد با چهار مشکل اساسی در کار و زندگی خود روبرو هستند:
»» الگوی رفتار اجتنابی دارند: مخرب ترین پیامد کامل گرایی این است که از مسوولیت ها و موقعیتهایی که ما را در معرض ارزیابی قرار می دهد فرار می کنیم.
»» ترس همیشگی: ما همیشه وحشت بیش از اندازه از شکست و خراب شدن کارها داریم به همین خاطر همیشه در عذابیم و در ضمن برای انجام کارها خیلی با وسواس و با تاخیر شروع می کنیم. در ضمن همیشه ترس از انتقاد دیگران در جان ما ریشه دارد.
»» سرزنش درونی همیشگی: همیشه خود را به خاطر از دست رفتن فرصت ها و اشتباهات سرزنش می کنیم.
»» تک بعدی شدن: اگر کامل گرا باشیم چون میخواهیم کارمان را با دقت کامل و بدون هیچ عیب و نقصی انجام دهیم آنقدر خود را مشغول یک جنبه از زندگی مان میکنیم که از دیگر جنبه ها باز می مانیم. دکترایی را در نظر بگیرید که به بالاترین مدارج عملی رسیده است اما ناتوان است از اینکه با همسر خود یک رابطه عمیق عاطفی برقرار کند.
✅تجویز راهبردی:
همه ما کمابیش در معرض کامل گرایی هستیم. لذا باید به راه های رهایی از این ناهنجاری مسلط باشیم. برای مهار و درمان کامل گرایی این 5 رویکرد قابل توصیه است:
1. ارزشمند بودن خود را در گرو تحقق کامل اهداف تان ندانید. به خودتان یادآوری کنید که ارزشمندی یک فرد به شخصیت و منفعتی است که برای دیگران دارد و نه تحقق کامل اهداف.
2- خود را به پیشرفت گرایی (در برابر کامل گرایی) عادت دهید.
فرد کامل گرا به خاطر داشتن ذهنیتی ایده آل، اقدامات و گام های کوچک برای رسیدن به اهدافش را نادیده می گیرد و تصورش براین است که حتما باید یک اقدام بزرگ انجام دهد تا خود را موفق بداند. بنابراین تا مدتی هر شب به کارهای خوب و مثبتی که درطول روز انجام داده اید فکر کنید و با خود تکرار کنید که هیچ فرد موفقی یک شبه یک اقدام بزرگ انجام نداده است.
3- تبدیل کردن منتقد درونی به یک مربی دلسوز
کامل گرایان دارای یک منتقد درونی قدرتمند هستند که همه گفتگوهای درونی آن ها را کنترل می کند. دائما اشتباهات و خطاهای آنها را گوشزد و سرزنش میکند. هر بار که منتقد درونی خودتان شروع به صحبت کرد بگویید باشد! راه حل مدنظر شما چیست برای اینکه بهتر شوم، با همین سوال نقطه کانونی گفتگوها از انتقاد به مربی گری تغییر پیدا می کند. اگر این سوال را نکنید او (منتقد درونی) تا فردا صبح به شما سرکوفت خواهد زد برای اینکه چرا نوزده شدید و بیست نشدید.
4- گاهی اوقات عمدا کارهایتان را ناقص انجام دهید. تا متوجه شوید که اگر کاری ناقص باشد آسمان به زمین نخواهد آمد. اولش سخت است اما برای رهایی از کمال گرایی افراطی خیلی تمرین خوبی است.
5- قوانین سنگی را به قواعد ژله ای تبدیل کنید.
مثلا با خود شرط کرده اید که دیگر شیرینی نخورید اگر خوردید به جای اینکه سه ساعت خود را سرزنش کنید نیم ساعت پیاده روی کنید.
تقدیم به استادان خودم،دوستان خوبم
«من معلّم هستم»
هرشب از آينه ها میپرسم :
به کدامين شيوه ؟
وسعت ِ ياد ِ خدا را
بکشانم به کلاس؟
بچه ها را ببرم تا لب ِ درياچه یِ عشق؟
غرق ِ دریایِ تفکّر بکنم؟
با تبسّم يا اخم؟
«من معلّم هستم»
نيمکت ها نفس ِ گرم ِ قدمهایِ مرا میفهمند
بال هایِ قلم و تخته سياه
رمز ِ پرواز ِ مرا میدانند
سيب ها دست ِ مرا میخوانند
«من معلّم هستم»
درد ِ فهميدن و فهماندن و مفهوم شدن
همگی مال ِ من است.
روز معلم ،روز عشق ، روز آموختن ،روز رستگاران
بر تمام اساتید بزرگوار که معلمان مهربان سرزمینم هستند مبارک
«من معلّم هستم»
هرشب از آينه ها میپرسم :
به کدامين شيوه ؟
وسعت ِ ياد ِ خدا را
بکشانم به کلاس؟
بچه ها را ببرم تا لب ِ درياچه یِ عشق؟
غرق ِ دریایِ تفکّر بکنم؟
با تبسّم يا اخم؟
«من معلّم هستم»
نيمکت ها نفس ِ گرم ِ قدمهایِ مرا میفهمند
بال هایِ قلم و تخته سياه
رمز ِ پرواز ِ مرا میدانند
سيب ها دست ِ مرا میخوانند
«من معلّم هستم»
درد ِ فهميدن و فهماندن و مفهوم شدن
همگی مال ِ من است.
روز معلم ،روز عشق ، روز آموختن ،روز رستگاران
بر تمام اساتید بزرگوار که معلمان مهربان سرزمینم هستند مبارک
سامانه عرضه و تقاضای پژوهش
http://saat.irandoc.ac.ir/
http://saat.irandoc.ac.ir/
Forwarded from Infinitesch via @like
نسل Z ها یا نسل موبایل به دست ها!
آخرین گزارش رسمی مركز آمار ایران نشان می دهد كه 25 درصد از جمعیت كشور در محدوده سنی پنج تا بیست و نه سال قرار دارند. این آمار نشان می دهد كه حدود 20 میلیون نفر نیروی كار جوان پتانسیل ورود به بازار كار و مشاركت اقتصادی كشور را دارند.
این محوده سنی و این نسل از جامعه به نسل Z یا نسل اینترنت معروفند. چرا كه از زمانی كه چشم باز كرده اند با فناوری اینترنت،تلفن همراه و شبكه اجتماعی مواجه بوده اند.
اگر در اطراف خود كسی را دارید كه نسل Z به شمار می آید، یكبار دیگر به دقت و تامل بیشتر به رفتارهای او توجه كنید. ملاحظه می كنید تفاوت های زیادی بین رفتار این افراد با حتی یك نسل گذشته آنها است.
1- نسل Z ها تمركز گریز هستند. یكی از بزرگترین چالش های موجود با افراد نسل Z آن است كه مدت زمانی زیادی برای تمركز یك موضوع اختصاص نمی دهند و خیلی زود از این یك موضوع خسته می شوند. اصولا این افراد همه چیز را شبیه صفحه گوشی موبایل خود فرض می كنند.(یعنی شاید بیش از تر 8 ثانیه تحمل تمركز روی موضوع را ندارند!)
2-نسل Z ها به شدت چارچوب ناپذیر هستند. شما نمی توانید انتظار داشته باشید كه این نسل راس ساعت 8 صبح در محل كار حاضر شوند و كارت ساعت بزنند و راس ساعت 5 بعدازظهر از محل كار خارج شوند. این نسل متفاوت دوست دارند تا پاسی از شب بیدار باشند و در شبكه های مجازی چرخ بزنند و هر وقت توانستند شاید 9 یا 10 صبح در محل كار حاضر شوند ضمنا اگر هم در طول روز خسته شوند، بلافاصله و اغلب بدون هماهنگی از محل كار بیرون می زنند!
3- نسل Z ها باید كانون توجه باشند! نسل متمایز اینترنتی همیشه باید مورد توجه همكاران و رئیس خود باشند و اگر اندكی كم توجهی و بی مهری نسبت به آنها صورت گیرد ممكن است هرگز به محل كار قبلی خود برنگردند.
4- این نسل سلسله مراتب سازمانی نمی شناسد. در نسل های گذشته رعایت سلسله مراتب هم نشانی از احترام به مافوق و هم بخشی از الزامات سازمانی بود اما نسل Z ها، این موضوع را یك شوخی بزرگ می دانند آنها هر وقت اراده كنند باید بتوانند مدیرعامل را ببینند و به طور مستقیم حرف و نظر خود را به وی انتقال دهند در غیر این صورت بسیار بهم ریخته و ناآرام خواهند شد.
5- نسل Z ها از موبایل خود هرگز جدا نمی شوند.اخیرا بررسی در جامعه آمریكا انجام شده بود كه نتایچ حیرت انگیزی داشت! از هر پنج نفر در آمریكا چهار نفر در هنگام ورود به دستشویی موبایل خود را به همراه می برند و طاقت لحظه ای دوری از آن را ندارند. حتی از زوج های جوان سوال شده بود كه بین رابطه جنسی و چك كردن پیام های خود در تلفن همراه، كدام را ترجیح می دهند، كه در عین ناباوری بیش از هفتاد درصد آنها چك كردن گوشی را ترجیح داده بودند! این نتیجه نشان میدهد كه نسل بعدی نیروی چالش های بزرگی برای حضور در محل كار و بهره وری برای كارفرمایان خود ایجاد می كنند.
باید یادمان باشد بخش عمده ای از نیروی كار آینده در كشور نسل Z ها هستند بنابراین باید سازمان ها خود را برای تغییرات رفتاری این گروه كاملا آماده كنند.البته بخش زیادی از این چالش ها با آموزش، مربی گری و یادگیری مستمر قابل بهبود است.
#سیدمحمداعظمی_نژاد
#بهار۹۶
https://goo.gl/mhhqcI
⚜ کانال مدیریت و منابع انسانی
⚜ t.me/hrjournalist
آخرین گزارش رسمی مركز آمار ایران نشان می دهد كه 25 درصد از جمعیت كشور در محدوده سنی پنج تا بیست و نه سال قرار دارند. این آمار نشان می دهد كه حدود 20 میلیون نفر نیروی كار جوان پتانسیل ورود به بازار كار و مشاركت اقتصادی كشور را دارند.
این محوده سنی و این نسل از جامعه به نسل Z یا نسل اینترنت معروفند. چرا كه از زمانی كه چشم باز كرده اند با فناوری اینترنت،تلفن همراه و شبكه اجتماعی مواجه بوده اند.
اگر در اطراف خود كسی را دارید كه نسل Z به شمار می آید، یكبار دیگر به دقت و تامل بیشتر به رفتارهای او توجه كنید. ملاحظه می كنید تفاوت های زیادی بین رفتار این افراد با حتی یك نسل گذشته آنها است.
1- نسل Z ها تمركز گریز هستند. یكی از بزرگترین چالش های موجود با افراد نسل Z آن است كه مدت زمانی زیادی برای تمركز یك موضوع اختصاص نمی دهند و خیلی زود از این یك موضوع خسته می شوند. اصولا این افراد همه چیز را شبیه صفحه گوشی موبایل خود فرض می كنند.(یعنی شاید بیش از تر 8 ثانیه تحمل تمركز روی موضوع را ندارند!)
2-نسل Z ها به شدت چارچوب ناپذیر هستند. شما نمی توانید انتظار داشته باشید كه این نسل راس ساعت 8 صبح در محل كار حاضر شوند و كارت ساعت بزنند و راس ساعت 5 بعدازظهر از محل كار خارج شوند. این نسل متفاوت دوست دارند تا پاسی از شب بیدار باشند و در شبكه های مجازی چرخ بزنند و هر وقت توانستند شاید 9 یا 10 صبح در محل كار حاضر شوند ضمنا اگر هم در طول روز خسته شوند، بلافاصله و اغلب بدون هماهنگی از محل كار بیرون می زنند!
3- نسل Z ها باید كانون توجه باشند! نسل متمایز اینترنتی همیشه باید مورد توجه همكاران و رئیس خود باشند و اگر اندكی كم توجهی و بی مهری نسبت به آنها صورت گیرد ممكن است هرگز به محل كار قبلی خود برنگردند.
4- این نسل سلسله مراتب سازمانی نمی شناسد. در نسل های گذشته رعایت سلسله مراتب هم نشانی از احترام به مافوق و هم بخشی از الزامات سازمانی بود اما نسل Z ها، این موضوع را یك شوخی بزرگ می دانند آنها هر وقت اراده كنند باید بتوانند مدیرعامل را ببینند و به طور مستقیم حرف و نظر خود را به وی انتقال دهند در غیر این صورت بسیار بهم ریخته و ناآرام خواهند شد.
5- نسل Z ها از موبایل خود هرگز جدا نمی شوند.اخیرا بررسی در جامعه آمریكا انجام شده بود كه نتایچ حیرت انگیزی داشت! از هر پنج نفر در آمریكا چهار نفر در هنگام ورود به دستشویی موبایل خود را به همراه می برند و طاقت لحظه ای دوری از آن را ندارند. حتی از زوج های جوان سوال شده بود كه بین رابطه جنسی و چك كردن پیام های خود در تلفن همراه، كدام را ترجیح می دهند، كه در عین ناباوری بیش از هفتاد درصد آنها چك كردن گوشی را ترجیح داده بودند! این نتیجه نشان میدهد كه نسل بعدی نیروی چالش های بزرگی برای حضور در محل كار و بهره وری برای كارفرمایان خود ایجاد می كنند.
باید یادمان باشد بخش عمده ای از نیروی كار آینده در كشور نسل Z ها هستند بنابراین باید سازمان ها خود را برای تغییرات رفتاری این گروه كاملا آماده كنند.البته بخش زیادی از این چالش ها با آموزش، مربی گری و یادگیری مستمر قابل بهبود است.
#سیدمحمداعظمی_نژاد
#بهار۹۶
https://goo.gl/mhhqcI
⚜ کانال مدیریت و منابع انسانی
⚜ t.me/hrjournalist
✳️تمرکز بر روی هدف
کمانگیر پیر و عاقلی در دشتی در حال آموزش تیراندازی به دو جنگجوی جوان بود در آن سوی دشت نشانه کوچکی که از درختی آویزان شده بود به چشم می خورد.
جنگجوی اولی تیری را در کمانش می گذارد و نشانه می رود کماندار پیر از او می خواهد آنچه را میبیند شرح دهد می گوید: آسمان را میبینم ابرها را، درختان را، شاخه های درختان و هدف را،کمانگیر پیر می گوید: کمانت را بگذار زمین تو آماده نیستی.
جنگجوی دومی آماده می شود.
کمانگیر پیر می گوید: آنچه را می بینی شرح بده جنگجو می گوید: فقط هدف را می بینم،پیرمرد فرمان می دهد: پس تیرت را بینداز،تیر بر نشان می نشیند.
کمانگیرپیر می گوید: عالی بود.
موقعی که تنها هدف را می بینید و تنها تمرکزتان به روی هدفتان باشد،نشانه گیریتان درست خواهد بود و تیرتان بر طبق میل تان به پرواز در خواهد آمد.
✅نتیجه گیری راهبردی:
تمركز افكار بر روی هدف به سادگی حاصل نمی شود،اما مهارتی است كه كسب آن امكان پذير است و ارزش آن در زندگی همچون تيراندازی بسيار زياد است.همچنان که یک کماندار تیرهای خود را می تراشد و صاف می کند، هر انسانی نیز می تواند افکار آشفته خود را جهت دهد.
کمانگیر پیر و عاقلی در دشتی در حال آموزش تیراندازی به دو جنگجوی جوان بود در آن سوی دشت نشانه کوچکی که از درختی آویزان شده بود به چشم می خورد.
جنگجوی اولی تیری را در کمانش می گذارد و نشانه می رود کماندار پیر از او می خواهد آنچه را میبیند شرح دهد می گوید: آسمان را میبینم ابرها را، درختان را، شاخه های درختان و هدف را،کمانگیر پیر می گوید: کمانت را بگذار زمین تو آماده نیستی.
جنگجوی دومی آماده می شود.
کمانگیر پیر می گوید: آنچه را می بینی شرح بده جنگجو می گوید: فقط هدف را می بینم،پیرمرد فرمان می دهد: پس تیرت را بینداز،تیر بر نشان می نشیند.
کمانگیرپیر می گوید: عالی بود.
موقعی که تنها هدف را می بینید و تنها تمرکزتان به روی هدفتان باشد،نشانه گیریتان درست خواهد بود و تیرتان بر طبق میل تان به پرواز در خواهد آمد.
✅نتیجه گیری راهبردی:
تمركز افكار بر روی هدف به سادگی حاصل نمی شود،اما مهارتی است كه كسب آن امكان پذير است و ارزش آن در زندگی همچون تيراندازی بسيار زياد است.همچنان که یک کماندار تیرهای خود را می تراشد و صاف می کند، هر انسانی نیز می تواند افکار آشفته خود را جهت دهد.
✳️ #درنگ
ایده های بزرگ هنگامی به ذهن راه می یابند که مصمم به رسیدن به هدف های بزرگ باشیم.
ایده های بزرگ هنگامی به ذهن راه می یابند که مصمم به رسیدن به هدف های بزرگ باشیم.
✳️ #درنگ
بزرگترین خطر برای اغلب ما،اهدافِ بلندپروازانهی محققنشده نیست؛بلکه اهدافِ کوچکِ محققشده است.
بزرگترین خطر برای اغلب ما،اهدافِ بلندپروازانهی محققنشده نیست؛بلکه اهدافِ کوچکِ محققشده است.
#درنگ
اغلب افراد همیشه به دنبال عشق،پول وموفقیت هستند؛اماکافیست تا خود را بهبود دهید وبه بهترین نسخه خودتبدیل شوید،آن موقع همهی این ها خود به دنبال شما می آیند.
اغلب افراد همیشه به دنبال عشق،پول وموفقیت هستند؛اماکافیست تا خود را بهبود دهید وبه بهترین نسخه خودتبدیل شوید،آن موقع همهی این ها خود به دنبال شما می آیند.
✳️ #درنگ
بهترین مدیر کسی است که
قادر باشد افرادی مناسب برای اجرای کارهایش بیاید و به اندازه ی کافی خوددار باشد تا در اجرای کارها توسط آن افراد دخالت نکند.
بهترین مدیر کسی است که
قادر باشد افرادی مناسب برای اجرای کارهایش بیاید و به اندازه ی کافی خوددار باشد تا در اجرای کارها توسط آن افراد دخالت نکند.
✳️روشی کارآمد برای پرورش مدیران خط مقدم
تحقیقات نشان داده است که افراد «شرکتها» را ترک نمیکنند، بلکه «مدیران» را ترک میکنند.تحقیقات موسسه «برینگ پوینت» در سال ۲۰۱۵ میگوید: بسیاری از مدیران خط مقدم، کارکنانی در سِمتهای پایینتر بودهاند که بهدلیل عملکرد موفق ترفیع رتبه گرفتهاند، صرفنظر از اینکه جایگاه شغلی قبلی آنها چه بوده است. بنابراین، بسیاری از این مدیران به صورت تصادفی به مقام مدیریت رسیدهاند و برای موفقیت در جایگاه جدید به اندازه کافی آماده و مجهز نیستند. گزارش «بیزنس وایر» در سال ۲۰۰۷: حدود ۶۰ درصد مدیران خط مقدم، طی دو سال اول مدیریتشان عملکرد موفقی ندارند که باعث شکاف عملکرد و افزایش نرخ جابهجایی کارکنان در سطوح ارشد سازمان میشوند.
از آنجا که سطوح ارشد سازمان حائز اهمیتهستند، این نارسایی میتواند مشکلساز شود. اما برای از بین بردن این شکاف یک راه حل وجود دارد. بسیاری از سازمانها فاقد یک برنامه مناسب برای پرورش رهبران هستند. اگر هم برنامهای در کار باشد، مدیران تازهکار در بهکارگیری دانش و آموختههای خود در جایگاه شغلی جدید دچار چالش هستند. به گزارش «نالج ادوایزرز» در سال ۲۰۱۵، ۴۱ درصد آموزشهای ارائه شده به رهبران، در عمل بهکار گرفته نمیشوند.اما مشکل به اینجا محدود نمیشود. فرض کنیم که شرکت شما جزو معدود سازمانهایی است که برنامههای آموزشی و حمایتیاش موثر واقع شده است. با این وجود، احتمالا نتوانستهاید نتایج این برنامهها را اندازهگیری کنید. طبق گزارش موسسه بازگشت سرمایه ROI، ۹۶ درصد مدیران ارشد شرکتهای فورچون ۵۰۰، مایلند از تاثیرات مالی برنامههای آموزشی باخبر شوند. اما از این میان تنها ۸ درصد از آنها این تاثیرات را اندازهگیری میکنند.
تحقیقات نشان داده است که افراد «شرکتها» را ترک نمیکنند، بلکه «مدیران» را ترک میکنند.تحقیقات موسسه «برینگ پوینت» در سال ۲۰۱۵ میگوید: بسیاری از مدیران خط مقدم، کارکنانی در سِمتهای پایینتر بودهاند که بهدلیل عملکرد موفق ترفیع رتبه گرفتهاند، صرفنظر از اینکه جایگاه شغلی قبلی آنها چه بوده است. بنابراین، بسیاری از این مدیران به صورت تصادفی به مقام مدیریت رسیدهاند و برای موفقیت در جایگاه جدید به اندازه کافی آماده و مجهز نیستند. گزارش «بیزنس وایر» در سال ۲۰۰۷: حدود ۶۰ درصد مدیران خط مقدم، طی دو سال اول مدیریتشان عملکرد موفقی ندارند که باعث شکاف عملکرد و افزایش نرخ جابهجایی کارکنان در سطوح ارشد سازمان میشوند.
از آنجا که سطوح ارشد سازمان حائز اهمیتهستند، این نارسایی میتواند مشکلساز شود. اما برای از بین بردن این شکاف یک راه حل وجود دارد. بسیاری از سازمانها فاقد یک برنامه مناسب برای پرورش رهبران هستند. اگر هم برنامهای در کار باشد، مدیران تازهکار در بهکارگیری دانش و آموختههای خود در جایگاه شغلی جدید دچار چالش هستند. به گزارش «نالج ادوایزرز» در سال ۲۰۱۵، ۴۱ درصد آموزشهای ارائه شده به رهبران، در عمل بهکار گرفته نمیشوند.اما مشکل به اینجا محدود نمیشود. فرض کنیم که شرکت شما جزو معدود سازمانهایی است که برنامههای آموزشی و حمایتیاش موثر واقع شده است. با این وجود، احتمالا نتوانستهاید نتایج این برنامهها را اندازهگیری کنید. طبق گزارش موسسه بازگشت سرمایه ROI، ۹۶ درصد مدیران ارشد شرکتهای فورچون ۵۰۰، مایلند از تاثیرات مالی برنامههای آموزشی باخبر شوند. اما از این میان تنها ۸ درصد از آنها این تاثیرات را اندازهگیری میکنند.
✳️ رهبری نوین در مدیریت و کسب و کار
رهبری مدیریت و کسب و کار موضوعی است که در سالهای اخیر بسیار به آن پرداخته شده و تئوریها و مدلهای مختلفی برای آن ارائه شده است. در صحنهی پایانی سهگانه بتمن ساخته کریستوفر نولان، بتمن میگوید: امروز هرکسی میتواند قهرمان باشد. در این فیلم هم که نمادی از قهرمانپروری آمریکایی است بهخوبی میتوان تغییر رویکرد را از تک قهرمانی به دستیابی مشارکتی به نتایج دید.
البته مشارکت بحث جدیدی در دنیا نیست اما همواره باید یک هدایتکننده و کسی که مقصد و وظایف را تعریف کند وجود میداشته است. اما امروز تعریف مشارکت، شکلدهی گروهی مقصد و همآفرینی آیندهی مطلوب و همراهی و همدلی در طول مسیر است. رهبران این گروهها افرادی مثبتگرا هستند که با کلنگری خود تصمیمهایی میگیرند که به سود همه مشارکتکنندگان باشد. آنها میخواهند که با همراهی اعضای سازمان راههای بهتری برای پیشبرد کسب و کار پیدا کنند. این رهبران با ارزشمند دانستن تفاوت عقاید و نظرات، افراد را گرد هم میآورند تا به روشهای خلاقانهتر در زمینه پیشبرد کسب و کار دست پیدا کنند.
در کتاب Appreciative Leadership، رهبرانی که چنین رویکردی را داشتهاند با خصوصیات زیر معرفی می شوند:
✴️ آنها از یادگیری و تغییر استقبال میکنند.
این رهبران میدانند که یادگیری و تغییر برتمام ابعاد زندگیشان تاثیر میگذارد و برای شکلدهی تحولات سازمانی ابتدا باید خودشان تغییری باشند که میخواهند در دنیا ببینند
✴️ آنها به قدرت مثبت بودن عمیقا باورد دارند.
این رهبران میدانند که صرفا تمرکز بر مشکلات مسائل را حل نمیکند بلکه برای حرکت رو بهجلو باید به امکانات و فرصتها توجه کرد.
✴️آنها به افراد توجه میکنند و معمولا کار سازمان خود را کمک به دیگران برای رشد، یادگیری و توسعه تعریف میکنند.
آنچه که در رویکردهای جدید رهبری سازمانها میتوان دید، افزایش وزن اهمیت ارتباط در موفقیتهای سازمانی است و رهبری از تعریف دورنماها و استراتژیها به سمت چگونه ارتباط برقرار کردن، چگونه رشد دادن انسانها، چگونه همدلی و همراهی کردن و چگونه به زندگی نگاه کردن در حال تغییر شکل است.
رهبری مدیریت و کسب و کار موضوعی است که در سالهای اخیر بسیار به آن پرداخته شده و تئوریها و مدلهای مختلفی برای آن ارائه شده است. در صحنهی پایانی سهگانه بتمن ساخته کریستوفر نولان، بتمن میگوید: امروز هرکسی میتواند قهرمان باشد. در این فیلم هم که نمادی از قهرمانپروری آمریکایی است بهخوبی میتوان تغییر رویکرد را از تک قهرمانی به دستیابی مشارکتی به نتایج دید.
البته مشارکت بحث جدیدی در دنیا نیست اما همواره باید یک هدایتکننده و کسی که مقصد و وظایف را تعریف کند وجود میداشته است. اما امروز تعریف مشارکت، شکلدهی گروهی مقصد و همآفرینی آیندهی مطلوب و همراهی و همدلی در طول مسیر است. رهبران این گروهها افرادی مثبتگرا هستند که با کلنگری خود تصمیمهایی میگیرند که به سود همه مشارکتکنندگان باشد. آنها میخواهند که با همراهی اعضای سازمان راههای بهتری برای پیشبرد کسب و کار پیدا کنند. این رهبران با ارزشمند دانستن تفاوت عقاید و نظرات، افراد را گرد هم میآورند تا به روشهای خلاقانهتر در زمینه پیشبرد کسب و کار دست پیدا کنند.
در کتاب Appreciative Leadership، رهبرانی که چنین رویکردی را داشتهاند با خصوصیات زیر معرفی می شوند:
✴️ آنها از یادگیری و تغییر استقبال میکنند.
این رهبران میدانند که یادگیری و تغییر برتمام ابعاد زندگیشان تاثیر میگذارد و برای شکلدهی تحولات سازمانی ابتدا باید خودشان تغییری باشند که میخواهند در دنیا ببینند
✴️ آنها به قدرت مثبت بودن عمیقا باورد دارند.
این رهبران میدانند که صرفا تمرکز بر مشکلات مسائل را حل نمیکند بلکه برای حرکت رو بهجلو باید به امکانات و فرصتها توجه کرد.
✴️آنها به افراد توجه میکنند و معمولا کار سازمان خود را کمک به دیگران برای رشد، یادگیری و توسعه تعریف میکنند.
آنچه که در رویکردهای جدید رهبری سازمانها میتوان دید، افزایش وزن اهمیت ارتباط در موفقیتهای سازمانی است و رهبری از تعریف دورنماها و استراتژیها به سمت چگونه ارتباط برقرار کردن، چگونه رشد دادن انسانها، چگونه همدلی و همراهی کردن و چگونه به زندگی نگاه کردن در حال تغییر شکل است.
✳️ گفتگوی آمرانه نداشته باشید
بعضي از افراد و از جمله برخي از مديران هنگامي كه با افراد به منظور تقاضاي انجام كاري گفتوگو ميكنند، داراي لحن خشك و آمرانه هستند. آنان با اين لحن، خود را با مخاطرات زيادي مواجه ميسازند. اين درحالي است كه در فرايند ارتباطات، روش ارتباط آمرانه و يك سويه جايي ندارد. زيرا به هدف هم نزديك نميشود.
در گفتوگوها بايد به ياد داشته باشيم كه فرد مقابل هم به اندازه ما حق انتخاب دارد. اگر از فردي چيزي را درخواست كرديم و توجه چنداني نكرد، حداكثر ميتوانيم خطرهايي را كه در انتظارش خواهد بود به وي گوشزد كنيم. در واقع، براي اين كه در مناسبات خود با ديگران با كمترين مقاومت روبهرو شويم، بايد از دستور آمرانه و تهديدكردن اجتناب كنيم.
هنگامي كه چيزي را تقاضا ميكنيم، رفتارمان بايد براساس احترام متقابل شكل بگيرد، باب بحث و تبادل نظر را بگشاييم و در نتيجه امكان تشريك مساعي، همكاري و سازش را فراهم كنيم. براي اين كار ميتوان از راههاي مؤثر ارتباطي استفاده كرد. مهمترين آنها درخواست يا تقاضاي مستقيم و غيرمستقيم ميباشد.
✴️ درخواست غيرمستقيم
بهترين روش تقاضاي انجام كار است.
تقاضاي غيرمستقيم بسيار نافذ ميباشد.
از تذكر، تهديد، فرمان و شكايت به مراتب مؤثرتر است.
بدون اين كه فرد مقابل مقصر شمرده شود يا مقاومت وي برانگيخته شود، احتمال برآورده شدن درخواست افزايش مييابد.
✴️ درخواست مستقيم را به دليل حساس بودن آن كه به آساني آمرانه خواهد شد، ميبايست در سه مرحله حسابشده به اجرا گذاشت:
بدون مقصر شمردن فرد مقابل و بدون به كار بردن كلمات و عبارات تحريكآميز، بايد موضوع را صريح و روشن مطرح كنيم.
گفت و گو يا درخواست را با كلمه «من» آغاز كنيم و احساساتمان را بگوييم.
به اهميت موضوع اشاره كنيم.
بعضي از افراد و از جمله برخي از مديران هنگامي كه با افراد به منظور تقاضاي انجام كاري گفتوگو ميكنند، داراي لحن خشك و آمرانه هستند. آنان با اين لحن، خود را با مخاطرات زيادي مواجه ميسازند. اين درحالي است كه در فرايند ارتباطات، روش ارتباط آمرانه و يك سويه جايي ندارد. زيرا به هدف هم نزديك نميشود.
در گفتوگوها بايد به ياد داشته باشيم كه فرد مقابل هم به اندازه ما حق انتخاب دارد. اگر از فردي چيزي را درخواست كرديم و توجه چنداني نكرد، حداكثر ميتوانيم خطرهايي را كه در انتظارش خواهد بود به وي گوشزد كنيم. در واقع، براي اين كه در مناسبات خود با ديگران با كمترين مقاومت روبهرو شويم، بايد از دستور آمرانه و تهديدكردن اجتناب كنيم.
هنگامي كه چيزي را تقاضا ميكنيم، رفتارمان بايد براساس احترام متقابل شكل بگيرد، باب بحث و تبادل نظر را بگشاييم و در نتيجه امكان تشريك مساعي، همكاري و سازش را فراهم كنيم. براي اين كار ميتوان از راههاي مؤثر ارتباطي استفاده كرد. مهمترين آنها درخواست يا تقاضاي مستقيم و غيرمستقيم ميباشد.
✴️ درخواست غيرمستقيم
بهترين روش تقاضاي انجام كار است.
تقاضاي غيرمستقيم بسيار نافذ ميباشد.
از تذكر، تهديد، فرمان و شكايت به مراتب مؤثرتر است.
بدون اين كه فرد مقابل مقصر شمرده شود يا مقاومت وي برانگيخته شود، احتمال برآورده شدن درخواست افزايش مييابد.
✴️ درخواست مستقيم را به دليل حساس بودن آن كه به آساني آمرانه خواهد شد، ميبايست در سه مرحله حسابشده به اجرا گذاشت:
بدون مقصر شمردن فرد مقابل و بدون به كار بردن كلمات و عبارات تحريكآميز، بايد موضوع را صريح و روشن مطرح كنيم.
گفت و گو يا درخواست را با كلمه «من» آغاز كنيم و احساساتمان را بگوييم.
به اهميت موضوع اشاره كنيم.
✳️ چهار کاری که باید در زمان اختتام پروژه انجام دهید
یکی از مهمترین وظایفی که برعهده یک مدیر پروژه است، مرحله تکمیل یا اختتام پروژه میباشد. این مرحله می تواند برای هر مدیر یا کارشناس پروژه ، یک تجربه یادگیری و فعالیت بهبود مستمر باشد که قطعاً در پروژه های آینده برای آنها مفید خواهد بود.
هر پروژه ای صرف از نظر از اینکه با موفقیت تمام فعالیتهای خود را تکمیل کرده باشد و یا اینکه بدلایلی در میانه راه متوقف شده باشد، به پایان می رسد، در اینجا بهترین راه برای حصول اطمینان از اینکه آیا پروژه کاملا پایان یافته است چیست؟ برای این منظور باید حتما در ابتدای پروژه، پایان آن را تعریف کنید، با این کار شما می توانید قعالیتهایی را که برای انجام مرحله اختتام مورد نیاز است در طول اجرای پروژه انجام دهید تا اینکه بخواهید حجم زیادی از کارهای مرحله اختتام را در زمان پایانی پروژه انجام دهید. منظور از تعریف پایان پروژه تعریف شرایطی است که منجر به پایان پروژه می شود مانند تعیین اینکه محصول چه زمانی و با چه کیفیتی و در چه شرایطی به مشتری تحویل داده می شود؟
با فرض اینکه شما در ابتدای پروژه، پایان پروژه را تعریف کرده اید، می خواهیم 4 کار کلیدی که باید در مرحله اختتام یک پروژه انجام دهید به شما معرفی کنیم:
1- تایید مشتری و حامی پروژه را با توجه معیارهای قابل پذیرش که برای محصول تعریف کرده اید دریافت کنید.
2- ارزیابی کاملی از پروژه انجام دهید و از ذی نفعان بازخور بگیرید.
3- مستند سازی کامل پروژه را انجام دهید.
4- جشن پایان پروژه را با حضور کلیه افراد تیم برگزار نمایید.
یکی از مهمترین وظایفی که برعهده یک مدیر پروژه است، مرحله تکمیل یا اختتام پروژه میباشد. این مرحله می تواند برای هر مدیر یا کارشناس پروژه ، یک تجربه یادگیری و فعالیت بهبود مستمر باشد که قطعاً در پروژه های آینده برای آنها مفید خواهد بود.
هر پروژه ای صرف از نظر از اینکه با موفقیت تمام فعالیتهای خود را تکمیل کرده باشد و یا اینکه بدلایلی در میانه راه متوقف شده باشد، به پایان می رسد، در اینجا بهترین راه برای حصول اطمینان از اینکه آیا پروژه کاملا پایان یافته است چیست؟ برای این منظور باید حتما در ابتدای پروژه، پایان آن را تعریف کنید، با این کار شما می توانید قعالیتهایی را که برای انجام مرحله اختتام مورد نیاز است در طول اجرای پروژه انجام دهید تا اینکه بخواهید حجم زیادی از کارهای مرحله اختتام را در زمان پایانی پروژه انجام دهید. منظور از تعریف پایان پروژه تعریف شرایطی است که منجر به پایان پروژه می شود مانند تعیین اینکه محصول چه زمانی و با چه کیفیتی و در چه شرایطی به مشتری تحویل داده می شود؟
با فرض اینکه شما در ابتدای پروژه، پایان پروژه را تعریف کرده اید، می خواهیم 4 کار کلیدی که باید در مرحله اختتام یک پروژه انجام دهید به شما معرفی کنیم:
1- تایید مشتری و حامی پروژه را با توجه معیارهای قابل پذیرش که برای محصول تعریف کرده اید دریافت کنید.
2- ارزیابی کاملی از پروژه انجام دهید و از ذی نفعان بازخور بگیرید.
3- مستند سازی کامل پروژه را انجام دهید.
4- جشن پایان پروژه را با حضور کلیه افراد تیم برگزار نمایید.
✳️اهمیت و ضرورت مدیریت بر خود:
شخصیتهای برجسته تاریخی همیشه بر خویشتن مدیریت میکردند. در واقع این امر بود که از آنان افرادی برجسته و موفق ساخت. امروزه، ضروری است که اکثریت ما، حتی تعدادی از ما، که استعداد و تواناییهایی معمولی دارند، مدیریت بر خویشتن را بیاموزند. مدیریت بر خود، ممکن است، کاملا واضح به نظر آید. اما به اموری نو، بیسابقه و به ویژه به افراد علمی نیاز دارد. برای موثر بودن مدیریت بر خویشتن، ضرورت دارد که هر فرد علمی همانند یک مدیر اجرایی بیندیشد و رفتار کند. افزون بر آن، تبدیل شدن از فردی یدی که فقط به آنچه به او گفته میشود عمل میکند، به یک فرد علمی که خودش را مدیریت میکند حائز اهمیت است. در گذشته هر نوع جامعهای حتی فردگراترین آن اگر نیمه هوشیار بود، ناگزیر به تأمل بر دو امر میشد. این که سازمانها بیش از کارمندانشان عمر میکنند، و این که بیشتر افراد کنار گذشته میشوند. اما امروزه برعکس آن صادق است. یعنی کارکنان علمی بیش از سازمانها عمر میکنند و توانایی تحرک دارند. بنابراین نیاز و ضرورت مدیریت بر خویشتن، انقلابی در امور و ارتباطات انسانی پدید میآورد.
پژوهشهای انجام شده در زمینه مدیریت با توجه بسیار به ادارةجوامع، سازمانها، گروهها و افراد صورت گرفته است و با کمال تعجب هیچ یک از آنها توجهی به اداره موثر "خود" نکردهاند. در حالی که خود مدیریتی پیش نیاز اساسی مدیریت اثربخش است. با عنایت به اهمیت خود مدیریتی در مدیریتی موثر، افراد، سازمانها و جوامع، نخست مفاهیم زیر مورد بررسی قرار میگیرد:
1- ادراک از خود: "خود" شالودة وجود خودآگاه آدمی است. آگاهی از "خود" را ادراک از خود مینامند. "ادراک از خود" را به عنوان مفهومی که آدمی از خودش به عنوان وجود فیزیکی، اجتماعی، روحی یا اخلاقی دارد تعریف میکند به عبارت دیگر، اگر فردی ادراک از خود دارد خودش را به عنوان یک انسان متمایز از دیگران میشناسد. ادراک از خود بدون وجود ظرفیت اندیشیدن غیرممکن است.
2- احترام به خود: اگر انسانی توانش از حد متوسط بالا رفته باشد، به تواناییهای بالفعل و بالقوه خودش شناخت پیدا کرده است. این آگاهی او از تواناییهایش ممکن است موجب عزت نفس او شود که این بعد مثبت احترام به خود به شمار میآید، اما بعد دیگر مغروریت است. این بعد، بعد منفی احترام به خود است که در رفتار شخص نمود پیدا میکند.
3- احترام به خود ناشی از سازمان: یعنی هر چه مدیر سازمان به منابع انسانیاش بیشتر احترام بگذارد، این باعث میشود، احترام افراد آن سازمان به خودشان بیشتر شود. اگر انسان بخواهد در مسیر رشد و تعالی حرکت کند راهی نیست جزء اینکه در ابتدا خود را بشناسد. در مدیریت رسیدن به خود کنترلی هدف است. به این معنا که انسان به آن درجه از تزکیه رسیده باشد که بدون نظارت مافوق، خود به نظارت و کنترل خویش بپردازد.
شخصیتهای برجسته تاریخی همیشه بر خویشتن مدیریت میکردند. در واقع این امر بود که از آنان افرادی برجسته و موفق ساخت. امروزه، ضروری است که اکثریت ما، حتی تعدادی از ما، که استعداد و تواناییهایی معمولی دارند، مدیریت بر خویشتن را بیاموزند. مدیریت بر خود، ممکن است، کاملا واضح به نظر آید. اما به اموری نو، بیسابقه و به ویژه به افراد علمی نیاز دارد. برای موثر بودن مدیریت بر خویشتن، ضرورت دارد که هر فرد علمی همانند یک مدیر اجرایی بیندیشد و رفتار کند. افزون بر آن، تبدیل شدن از فردی یدی که فقط به آنچه به او گفته میشود عمل میکند، به یک فرد علمی که خودش را مدیریت میکند حائز اهمیت است. در گذشته هر نوع جامعهای حتی فردگراترین آن اگر نیمه هوشیار بود، ناگزیر به تأمل بر دو امر میشد. این که سازمانها بیش از کارمندانشان عمر میکنند، و این که بیشتر افراد کنار گذشته میشوند. اما امروزه برعکس آن صادق است. یعنی کارکنان علمی بیش از سازمانها عمر میکنند و توانایی تحرک دارند. بنابراین نیاز و ضرورت مدیریت بر خویشتن، انقلابی در امور و ارتباطات انسانی پدید میآورد.
پژوهشهای انجام شده در زمینه مدیریت با توجه بسیار به ادارةجوامع، سازمانها، گروهها و افراد صورت گرفته است و با کمال تعجب هیچ یک از آنها توجهی به اداره موثر "خود" نکردهاند. در حالی که خود مدیریتی پیش نیاز اساسی مدیریت اثربخش است. با عنایت به اهمیت خود مدیریتی در مدیریتی موثر، افراد، سازمانها و جوامع، نخست مفاهیم زیر مورد بررسی قرار میگیرد:
1- ادراک از خود: "خود" شالودة وجود خودآگاه آدمی است. آگاهی از "خود" را ادراک از خود مینامند. "ادراک از خود" را به عنوان مفهومی که آدمی از خودش به عنوان وجود فیزیکی، اجتماعی، روحی یا اخلاقی دارد تعریف میکند به عبارت دیگر، اگر فردی ادراک از خود دارد خودش را به عنوان یک انسان متمایز از دیگران میشناسد. ادراک از خود بدون وجود ظرفیت اندیشیدن غیرممکن است.
2- احترام به خود: اگر انسانی توانش از حد متوسط بالا رفته باشد، به تواناییهای بالفعل و بالقوه خودش شناخت پیدا کرده است. این آگاهی او از تواناییهایش ممکن است موجب عزت نفس او شود که این بعد مثبت احترام به خود به شمار میآید، اما بعد دیگر مغروریت است. این بعد، بعد منفی احترام به خود است که در رفتار شخص نمود پیدا میکند.
3- احترام به خود ناشی از سازمان: یعنی هر چه مدیر سازمان به منابع انسانیاش بیشتر احترام بگذارد، این باعث میشود، احترام افراد آن سازمان به خودشان بیشتر شود. اگر انسان بخواهد در مسیر رشد و تعالی حرکت کند راهی نیست جزء اینکه در ابتدا خود را بشناسد. در مدیریت رسیدن به خود کنترلی هدف است. به این معنا که انسان به آن درجه از تزکیه رسیده باشد که بدون نظارت مافوق، خود به نظارت و کنترل خویش بپردازد.