مدیریت اجرایی
3.04K subscribers
12.9K photos
788 videos
1.32K files
4.6K links
ارایه به روز ترین اطلاعات ، دانش، مهارت وتوانایی در خصوص مدیریت ،سازمان واقتصاد زیر نظر دکتر امیرصادقی(پژوهشگر،مشاور و مدرس درزمینه کسب وکار) تاسیس کانال ۲۰۱۵
(۰۹۱۲۳۱۱۶۴۷۳) تلفن همراه
Download Telegram
✳️ #نکات_مدیریتی
آماده سازی شخصی، نخستین گام در راستای ارائه سخنرانی مناسب

ترس از سخنرانی در حضور دیگران یکی از موارد شایع میان کارمندان و در برخی مواقع مدیران است. بررسی ریشه های چنین نگرانی هایی در روانشناسی اغلب به دوران کودکی ارجاع داده می شود. با این حال در ایده حاضر قصد بررسی پایه های روان شناختی چنین مسئله ای را نداریم. آنچه من را وادار کرد تا ایده این نکته مدیریتی را به چنین بحثی اختصاص دهم، گسترش خطرناک آن در محیط های کاری است.

اگر شما استعداد ذاتی خوبی در زمینه ارائه کنفرانس یا سخنرانی دارید، به احتمال زیاد چه در جمع های کوچک و چه در مقابل هزاران نفر با مشکل خاصی مواجه نخواهید شد، البته اندکی نگرانی در خصوص سخنرانی های تلویزیونی طبیعی است. مشکل از جایی آغاز می شود که بدانیم در بسیاری از شرکت ها ارائه گزارش در گردهمایی ماهانه بخش های مختلف، امری طبیعی است و شما نیز به عنوان یک کارمند یا مدیر با نگرانی هایی در سخنرانی مواجه هستید.

اگر گمان می کنید این قبیل مشکلات طبیعی است و تأثیر چندانی در موقعیت سازمانی افراد نخواهد داشت، باید شما را نسبت به شرط استخدام بسیاری از شرکت های خصوصی و دولتی آگاه سازم؛ «توانایی برقراری ارتباط مناسب.»

راهکارهای مختلفی برای غلبه بر ترس های ناگوار از سخنرانی وجود دارد. در این ایده ابتدا از یک شیوه متداول شروع می کنیم. در واقع توصیه نخست آن است که داوطلب ارائه سخنرانی یا گزارش شوید.

شاید در نگاه نخست این یک دیوانگی به نظر برسد، اما باور داشته باشید یا نه، به جز شما هیچ کس قادر به بهبود وضعیت تان نیست. قرار گرفتن در شرایط دشوار به فرد کمک می کند هرطور که شده راه حلی پیدا کند.

در گام بعدی اگر نتوانستید با راهکار نخست سازگاری پیدا کرده یا شجاعت داوطلب شدن را (به هر علتی) نداشتید، مراجعه به کلاس های مربوطه، توصیه ای منطقی به نظر می رسد.

معمولاً با جست وجوی ساده در اینترنت یا پرس و جو از همکاران می توان مؤسسه های مناسبی را پیدا کرد. ذکر یک نکته در این میان ضروری است؛ در صورت گذراندن کلاس های آموزشی در زمینه ارائه مطلب یا سخنرانی باید این موارد را در رزومه خود ثبت کنید.

همانطور که در بحث مربوط به رزومه ها (ایده های 20 تا 25) اشاره شد، هر نکته مثبتی را باید در رزومه درج کرد، البته این اصل یک قید نیز دارد و آن نکات غیر مرتبط با شغل موردنظر است. با این حال شکی وجود ندارد که طی دوره های آموزشی فن بیان یا کنترل ترس از سخنرانی تأثیر غیرقابل انکاری روی دیدگاه شرکت مقابل به منظور استخدام شما خواهد داشت.

در هنگام سخنرانی نکته طلایی، آمادگی و تمرین پیش از موعد مقرر است. به این منظور می توانید در خلوت تان متن سخنرانی را با صدای رسا قرائت کرده و ایرادهای احتمالی خود را رفع کنید.

همچنین پررنگ کردن بخش هایی از متن سخنرانی نیز می تواند تأثیر مثبتی روی عملکردتان به هنگام ارائه داشته باشد. توجه کنید که در یک سخنرانی باید چارچوب معینی را انتخاب و آن را در تمام طول ارائه تان رعایت کنید.

به همین منظور یک متغیر مشخص (برای مثال در یک کنفرانس اقتصادی نقش تولید مازاد بر وضعیت بازاریابی شرکت ها) را انتخاب کرده و حول همان محور به سخنرانی و ارائه اطلاعات بپردازید. کلی گویی و ارائه داده های خام مشکلی است که اغلب سخنرانی ها را کسل کننده و خواب آور می کند.

به عنوان نکته پایانی باید به رعایت زمان در نظر گرفته شده برای شما نیز اشاره کنم. عدم رعایت این زمان بدون شک موجب اخلال و تغییر نظم پیش بینی شده برگزار کننده همایش یا کنفرانس خواهد شد.

✅توصیه های حرفه ای از مدیران موفق

ریچارد هامفریس، سازنده سریال در مورد ارائه سخنرانی عقیده جالبی دارد. وی در این مورد این گونه اظهارنظر کرده است: «سخنرانی بیشتر در ارتباط با آنها (مخاطبان) است تا فرد پشت میکروفون. اگر این نکته کوچک را رعایت کنید، ارائه تان برای مدت ها در یاد حاضران خواهد ماند. البته طبیعی است که بسیاری از افراد از چنین درکی عاجز بوده و سخنرانی شان را خراب می کنند، اما شما می توانید متفاوت عمل کنید.»
✳️رفتارهای مشترک بین افراد ثروت ساز
Rich Habits

تام کارلی، نویسنده آمریکایی برای مدت ۵ سال عادات روزانه ۲۳۳ پولدار و ۱۲۸ فرد با وضع خراب مالی را دنبال کرد و کتاب پرفروش Rich Habits را نوشت. او در این کتاب ۲۰۰ رفتار مشترک میان پولدارها را شناسایی کرده و توضیح می‌دهد که عادات روزانه پولدارها و غیرپولدارها به شدت متفاوت است و با توجه به عادات روزانه یک شخص می‌توان وضعیت مالی‌اش را پیش‌بینی کرد.
او در مورد این طبقه پولدار که درباره‌شان تحقیق کرده نوشته: «جالب اینجاست ۸۵ تا ۸۸ درصد میلیونرهای آمریکایی پولدارهایی خودساخته و نسل اولی هستند.»

این ده عادت را بدانیم :

1⃣۷۰ درصد پولدارها روزانه کمتر از ۳۰۰ کالری هله‌هوله (junk food) مصرف می‌کنند. ۹۷ درصد بی‌پول‌ها روزانه بیشتر از ۳۰۰ کالری هله‌هوله می‌خورند.

2⃣۸۰درصد پولدارها روی «یک» هدف مشخص تمرکز کرده‌اند. فقط ۱۲ درصد بی‌پول‌ها چنین کاری می‌کنند.

3⃣۷۶ درصد پولدارها چهار روز در هفته ورزش می‌کنند. ۲۳ درصد بی‌پول‌ها اهل ورزش مرتب هستند.

4⃣۶۳ درصد پولدارها موقع رفتن سر کار به کتاب‌های صوتی گوش می‌دهند. فقط ۵ درصد بی‌پول‌ها چنین عادتی دارند.

5⃣۸۱ درصد پول‌دارها کارهایی را که باید انجام بدهند لیست می‌کنند (to-do list دارند). ۱۹ درصد بی‌پول‌ها to-do list دارند.

6⃣۶۳ درصد والدین پولدار بچه‌هایشان را مجبور می‌کنند که ماهی دو جلد یا بیشتر کتاب غیرداستانی بخوانند. ۳ درصد بی‌پول‌ها چنین عادتی دارند.

7⃣۲۳ درصد پولدارها اهل قمار هستند. ۵۲ درصد بی‌پول‌ها قمار می‌کنند.

8⃣۸۰ درصد پولدارها به دیگران زنگ می‌زنند تا تولدشان را تبریک بگویند. ۱۱ درصد بی‌پول‌ها چنین کاری می‌کنند.

9⃣۶۷ درصد پولدارها اهداف‌شان را روزی کاغذ می‌آورند. ۱۷ درصد بی‌پول‌ها از این کارها می‌کنند.

🔟۸۸ درصد پولدارها روزی نیم ساعت یا بیشتر را به مطالعه با هدف کاری یا آموزشی می‌‌گذرانند. فقط ۲ درصد بی‌پول‌ها چنین عادتی دارند.
✳️چگونه خود را متعالی کنیم تا شغلمان رویایی شود؟

در اینجا قصد داریم شما را با شش استراتژی کاربردی در دنیای امروز برای رشد و تعالی فردی، فرصت‌های حرفه‌ای و در نهایت دست‌یابی به شغلی رویایی آشنا کنیم:

۱. ایده‌های خود را به اشتراک بگذارید

اشتراک‌گذاری ایده‌های شخصی در دنیای امروز بسیار ساده‌تر از قبل شده است، و شما دیگر نیازی به کسب مجوزهای قانونی خاصی از مقامات ذی‌صلاح ندارید تا در نهایت بتوانید محصول یا ایده‌ی خود را تجاری نموده و از آن کسب منفعت کنید.

۲. شبکه خود را توسعه دهید

امروزه با وجود انواع و اقسام شبکه‌های اجتماعی تمامی افراد تریبونی برای خود دارند که می‌توانند از طریق آن به ترویج و تبلیغ خود و خدمات نوآورانه‌شان بپردازند.

۳. از منابع برخط( آن‌لاین) به خوبی سود ببرید

این روزها هر کسی خود را به گونه‌ای در عرصه‌ی آن‌لاین مطرح می‌نماید، که می‌تواند یک وبلاگ شخصی، حساب شبکه‌های اجتماعی یا حتی یک حساب پست الکترونیکی ساده باشد. بدین ترتیب می‌توانید بکوشید تا یک ارائه‌ی بسیار خوب از خود را در بستر آن‌لاین داشته باشید

۴. از تجربیات آنلاین خود پول بدست آورید

اگر شما علاقه‌مند به بستر آنلاین و شبکه‌های اجتماعی هستید، این حضور آن‌لاین می‌تواند از منظر دیگری برای شما کسب پول کند و جالب است بدانید بسیاری از افراد، سازمان‌ها و شرکت‌ها نیازمند همان تخصص‌های پیش پا افتاده‌ای هستند که شما دارید!

۵. دورکاری یعنی کار کردن در زمان‌های دلخواه

امروزه شرکت‌ها ترجیح می‌دهند با توجه به هزینه‌های بالای به کارگیری پرسنل تمام وقت، از کارکنان نیمه وقت بهره ببرند. شاید شما هم بتوانید در این زمینه کار خوبی پیدا کنید که بتوان آن را به صورت دورکاری انجام داد.

۶. بارور شوید

شرکت‌های مختلف به دنبال کارکنان توانمندی هستند که از پس انجام امور آن‌لاین برآیند؛ پس اگر بتوانید جنبه‌های مثبت شخصیت خود را به آن‌ها نشان دهید می‌توانید با کنار زدن رقبای تحصیل کرده در نهایت کار را از آن خود نمایید. بدین ترتیب خواهید توانست به شغل مورد نظر خود دست پیدا کنید.
آلمانی‌ها کمتر از همه به مدیر نیاز دارند! براساس یک نظرسنجی ، به ازای هر۲۷ کارمند آلمانی یک مدیر وجود دارد. از این لحاظ آنها سرآمدند.
اما هر ۷ کارمند آمریکایی یک مدیر باید بالا سرشان باشد.
✳️تلخند؟!
در خصوص آمار بالا👆
ظاهراً ازهر ۱۰۰ کارمند ایرانی یک نفر شان کار می کند وبقیه مدیرند؟!😳😔
✳️ مفهوم ترسناک شیپل و راهی به زندگی اصیل

یک ناشر معتبر کتاب های مرجع که مالک یکی از معروف ترین دیکشنری های جهان است (به نام مریام وبستر) یک کلمه را به واژگان خود اضافه کرد که سر و صدایی به پا کرد: این واژه چه بود؟ شیپل (Sheeple)!

این مرجع در معنای واژه شیپل نوشته است: «افرادی مطیع، سازگار و به شدت تأثیر پذیر؛ در یک کلمه افرادی مثل گوسفند»!
تا اینجای کار همه چیز عادی به نظر می رسيد، اما مریام وبستر به این بسنده نکرد و در قسمت توضیح این لغت از نویسنده بخش تکنولوژی شبکه تلویزیونی سی.ان.ان مطلبی را آورد: اپل یک قاب مخصوص برای افزایش ظرفیت باتری آیفون معرفی کرده، یک محصول بی فایده و مسخره برای شیپل ها که با خوشحالی 99 دلار برایش می پردازند! یعنی اینکه برخی طرفداران متعصب شرکت اپل، شیپل هستند. حالا می دانید ریشه شیپل چیست؟ این واژه از ادغام دو کلمه انگلیسی Sheep (گوسفند) و People (مردم) ساخته شده، آمده است! یعنی انسان گوسفند!

به عقیده مریام وبستر، نقل قول سال 2015 نویسنده بخش تکنولوژی شبکه تلویزیونی سی.ان.ان بهترین گزینه برای کاربرد واژه «شیپل» در عصر حاضر به شمار می رود. البته طبق اطلاعات موجود، ریشه این کلمه به سال 1945 بر می گردد. ظاهراً در آن زمان از این اصطلاح توهین آمیز برای خطاب قرار دادن پیروان بی مغز استفاده می شد و امروز نیز می توان از آن برای استهزاء طرفداران متعصب یک شرکت یا برند خاص (مثلاً اپل) استفاده کرد. البته بعدا این سایت مثال دیگری را جایگزین کرد!

✅تحلیل و تجویز راهبردی:
راحت از روی این موضوع نگذریم. فکر نکنیم که شیپل بودن فقط محدود به یک شرکت خاص مانند اپل است. شپیل بودن همه جا می تواند باشد هر جایی که جذابیت از یک طرف و تعصب از طرف دیگر با هم گره می خورند. دست کم چهار حوزه ممکن است ما را به شیپل بودن تنزل دهد: افراد کاریزماتیک، تیم های ورزشی، برندهای محبوب و .... بنابراین شیپل بودن دور از ما نیست. خود را مصون ندانیم. چه می توان کرد؟
به جای اینکه به همه چیز و همه کس مظنون شویم، بهتر است که به آن چیزهایی که دوست داریم (اعم از افراد، تیم ها، برندها و ..) فکر کنیم و آن ها را شناسایی کنیم که احتمالا کمتر از انگشتان دو دست خواهد شد.

در گام دوم هر زمان که موضوعی مرتبط با پدیده های دوست داشتنی مان مطرح شد با دقت بیشتر از خودمان چند سوال بپرسیم؟ بعد از مدتی خواهیم دید که آزادانه تر و مستقل تر زندگی می کنیم و رفتارمان کمتر شیپلی خواهد بود. آن سوالات چیست؟

1- آیا حرفی که او می زند، اگر فرد دیگری هم بزند به همین راحتی از او قبول می کنم؟

2- آیا کاری که او می کند، برای من فایده ای دارد یا صرفا چون این کار اوست از آن خوشم می آید؟

3- آیا نظر یا اقدام او استدلال منطقی و محاسبه عقلایی (هزینه-فایده) دارد یا من اصلا آن ها را ارزیابی نمی کنم؟

زندگی زیباتر و ارزشمندتر از آن است که به تقلید کورکورانه بگذرد. خداوند بشارت داده به کسانی که امور را می سنجند و بهترین ها را انتخاب می کنند.

بازنشر:شبکه استراتژیست
دکتر محمد هاشم پسران ،اقتصاددان برجسته ایرانی دردانشگاه کالیفرنیای جنوبی امریکا و استاد بازنشسته دانشگاه کمبریج تأکید دارد که برجام و سیاست‌های اقتصادی دولت روحانی موفقیت مهمی در بازگرداندن ثبات به اقتصاد کشور از جمله مهار تورم و بازیابی سهم صادرات نفت کشور در بازار جهانی داشته است. ادامه مطلب👆👆
✳️ #درنگ
شرط اساسی اعتماد به نفس دوست داشتن خود است.
و اساسی ترین مانع اعتماد به نفس، خود شکنی است.
 ✳️۱۰ عاملی که به ارتباطات حرفه ای ضربه می زند؟!
🔸 بی‌احترامی کلامی
🔸 کنترل‌گرایی
🔸 بی اعتمادی
🔸 آویزان بودن
🔸 اولویت ندادن به طرف مقابل در مباحثه
🔸 منفی‌گرایی
🔸 درک نکردن احساسات طرف مقابل
🔸 گوش ندان به حرف‌های طرف مقابل
🔸 حمایت نکردن از رویاها و اهداف طرف مقابل
🔸 بی‌مسئولیتی
کالای جدید استراتژیک در قرن21

نشریه اکونومیست سرمقاله این هفته خود را به اهمیت اقتصاد داده‌ها و لزوم ضابطه‌مند‌سازی غول‌های اینترنت اختصاص داد. اکونومیست نوشت: امروزه ارزشمندترین منبع جهان نفت نیست، بلکه داده‌ها است. این کالای جدید، موجب ایجاد یک صنعت پرسود و به سرعت در حال رشد شده و قانون‌گذاران ضدانحصارگرایی را بر آن داشته است تا وارد عمل شوند و از کنترل جریان آن جلوگیری کنند. یک قرن پیش، منبعی که مورد پرسش قرار می‌گرفت، نفت بود. حالا نگرانی‌های مشابهی برای ابرشرکت‌ها ایجاد شده است که معاملات داده‌ها همچون نفت در عصر دیجیتال عمل می‌کند.

کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir

http://donya-e-eqtesad.com/news/1099526
#نکات_مدیریتی
#ارشیا_دکامی

✳️پس از اشتباه درست رفتار کنید

همه ی ما اشتباه کردن را دوست نداریم و تلاش می کنیم که اشتباه رخ ندهد ولی اغلب ما مدیران به خوبی می دانیم که اشتباه اجتناب ناپذیر است. ولی آنچه باعث امیدواری می شود این است که حتی بزرگترین و بدترین اشتباهات هم اگر به درستی مدیریت شوند باعث از دست دادن موقعیت شغلی و آسیب به وجه سیاسی ما در سازمان نمی شود. لذا برای مدیریت صحیح اشتباهات توصیه می کنم 3 نکته زیر را همیشه مدنظر داشته باشید تا بتوانید اعتبار و اقتدار خدشه دار شده تان را دوباره بازیابی کنید

1.بپذیرید:
اشتباهات را بپذیرید و هرگز تلاش نکنید که اشتباهات را پنهان و یا بی اهمیت جلوه دهید. اینکار ممکن است آسیب های بدتر و جبران ناپذیری به موقعیت حرفه ای و تصویر سیاسی شما وارد کند. بنابراین رو راست و شفاف باشید و مسئولیت را بدون ورود به حالت تدافعی بپذیرید.

2.اشتباه را فرصت یادگیری بدانید:
برای جلوگیری از تکرار اشتباه، دلایل آنرا ریشه یابی کنید و برای جلوگیری از تکرار آن برنامه های خود را اجرا کنید و به اطلاع همه برسانید و آنرا فرصتی برای یادگیری بدانید.

3.روی بهبود و آینده تمرکز کنید:
مراقب باشید که اشتباهات شما را نترسانند و جلوی خطر کردن مجدد شما بگیرند. اغلب بعد از اشتباه کردن جرات و شهامت خود را از دست می دهیم. بنابراین بعد از عبور از اشتباه شهامت خود را حفظ و روی آینده تمرکز کنید.
🤔وقتی تعاملات بیش از حد کارکنان مخرب می‌شود❗️ صفحه ۱/٣


این روزها بسیاری از رهبران کسب‌وکار از خطرهای همکاری بیش از حد کارکنان (Collaboration Overload) و استفاده بیش از حد از ابزارهای همکاری (Collaboration-tool Overload) در محیط کار باخبرند. شواهد حاکی از آن است که در بسیاری از سازمان‌ها، هزینه‌ها و مضرات جلسات، ایمیل‌ها، ابزارهای پیام‌رسانی فوری و سایر فرم‌های مشارکت نیروی کار، حالا از فوایدش بیشتر شده است.

اما در میان آمارهای تکان‌دهنده در رابطه با همکاری بیش از حد کارکنان، یک حقیقت از نظرها پنهان مانده است: همکاری بیش از حد معمولا از یک مشکل ریشه‌ای‌تر در بدنه سازمان خبر می‌دهد؛ مشکلی که مانند یک بیماری مزمن به خودی خود قابل درمان نیست. بعضی از سازمان‌ها کوشیده‌اند با کمک ابزارهایی مثل Microsoft Teams، Slack و Box، زمان‌های بدون بازده و عواملی را که وقت کارکنان را هدر می‌دهند به حداقل برسانند. بعضی شرکت‌ها نیز قوانین و مقررات مربوط به جلسات را اصلاح کرده‌اند. اما تحقیقات نشان داده که این تلاش‌ها بی نتیجه‌اند، مگر اینکه ریشه اصلی این بیماری پیدا و با آن مقابله شود. تنها شرکت‌هایی توانسته‌اند این بیماری را درمان کنند که به جای تمرکز بر نشانه‌ها، عوامل و ریشه‌ها را کشف کرده و به مقابله با آنها پرداخته‌اند. جلسات، ایمیل‌ها، پیام‌های فوری و سایر تعاملات محیط کار بی دلیل اتفاق نمی‌افتند؛ آنها نتیجه فرعی ساختار شرکت‌ها هستند. این تعاملات منعکس‌کننده تلاش‌های مدیران و کارکنان برای به انجام رساندن کارها در چارچوب فرآیندها و هنجارهای از پیش تعیین‌شده‌اند. تجربه به ما نشان داده که تعاملات ناسالم، معمولا از دو اختلال پنهان در ساختار سازمان‌ خبر می‌دهند: ۱) پیچیدگی سازمانی ۲) فرهنگ مشارکت صرفا برای مشارکت.

پیچیدگی سازمانی

سازمان‌ها همزمان با رشد و توسعه کسب‌وکارشان، طبیعتا ابعاد فعالیت‌های خود را گسترش می‌دهند. مثلا شرکتی که تاکنون تنها یک نوع محصول تولید می‌کرده، ممکن است خط تولید محصول جدیدی را افتتاح کند، روی طیف جدیدی از مشتریان تمرکز کند یا حتی وارد یک بازار هدف جدید شود. هر کدام از این فعالیت‌ها مستلزم تعاملات بیشتر صاحبان سهام برای اتخاذ و اجرای تصمیمات مهم هستند. هرچه تعداد عملیات، محصولات، مشتریان، شعب یا سایر ابعاد جدیدی که به فعالیت‌های یک سازمان اضافه می‌شوند بیشتر باشد، پیچیدگی نیز بیشتر خواهد بود. به‌عنوان مثال، تاسیس یک شعبه در یک منطقه جغرافیایی جدید مستلزم این است که مدیران شعبه جدید، فعالیت‌های مختلف را با سایر نمایندگی‌ها، تیم‌های تولید محصول و تیم‌های پشتیبانی هماهنگ کنند. در نتیجه، تعداد افراد دخیل در تصمیم‌گیری‌ها بیشتر خواهد شد و نتیجه چیزی نخواهد بود جز جلسات، ایمیل‌ها و پیام‌های بیشتر و در نتیجه، زمان بیشتری صرف مشارکت میان افراد می‌شود. در این حالت تلاش مدیران، حتی در سطوح ارشد، برای کاهش تعداد جلسات و ایمیل‌ها چندان نتیجه‌بخش نخواهد بود، چرا که ریشه اصلی تعاملات بیش از حد کارکنان، پیچیدگی سازمان است.

فرهنگ مشارکت صرفا برای مشارکت

مشارکت بیشتر، در ظاهر یک ویژگی مثبت است. به هر حال از قدیم گفته‌اند که یک دست صدا ندارد. اما اگر بر تعاملات کارکنان نظارت نشود، مشارکت بیشتر می‌تواند به شکل‌گیری فرهنگ «مشارکت صرفا برای مشارکت» منجر شود؛ فرهنگی که به کاهش بهره‌وری می‌انجامد. جلسات کارکنان را در نظر بگیرید. اگر جلسات تبدیل به هنجار شوند، طوری که انجام کارها منوط به شرکت در جلسات باشد، دیگر از یک کارمند به صورت منفرد کار چندانی برنمی‌آید. اگر یک کارمند از سوی مدیرش به جلسه‌ای دعوت شود، او حق انتخابی ندارد. یا باید در جلسه حاضر شود یا خطر سرزنش شدن را به جان بخرد. به مرور زمان، جلسات به نماد منزلت تبدیل می‌شوند، یعنی هرچه یک کارمند به جلسات بیشتری دعوت شود، از نگاه دیگران فرد مهم‌تری است. از آن بدتر، جلسات ممکن است جایگزین تعاملات سازنده رهبران شوند. بعضی از رهبران، به‌جای آنکه زمان بگذارند و موضوعات مهم مطرح‌شده در جلسات را با غایبان جلسه در میان بگذارند، ترجیح می‌دهند هر بار لشکری از کارکنان را به جلسات دعوت کنند. وقتی یک مدیر نتواند پس از اتمام یک جلسه، اطلاعات مهم را به سایرین منتقل کند، کارکنان به مرور به این باور می‌رسند که اگر در جلسات شرکت نکنند، از قافله عقب خواهند ماند. در نتیجه جلسات بیشتری تشکیل خواهد شد و به مرور، جلساتی که با نیت جلب مشارکت کارکنان تشکیل می‌شدند، به محلی برای اتلاف وقت تبدیل خواهند شد. در یک چنین فرهنگی، تعداد افرادی که در تصمیم‌گیری‌های مهم دخیل هستند، بیش از تعداد موردنیاز است.

✅گروه #مدیران_حرفه_ای_منابع_انسانی
🌎 goo.gl/H1bCGf
🌐 @HRMIR
 🤔وقتی تعاملات بیش از حد کارکنان مخرب می‌شود❗️ صفحه ٢/٣

کشف ریشه‌های مشکل

اما می‌توانیم این وضعیت را تغییر دهیم. تحقیقات شرکت آمریکایی «بین اند کمپانی» که با حمایت واحد اطلاعات نشریه اکونومیست صورت گرفته، نشان می‌دهد که پربازده‌ترین شرکت‌ها، زمان خود را ۵۰ درصد کمتر از سایر شرکت‌ها برای مشارکت‌های غیرضروری و غیرمفید هدر می‌دهند (ما به این منظور روی ۳۰۰ شرکت بزرگ جهان مطالعه کردیم و منظور ما از سازمان‌های پربازده، شرکت‌هایی هستند که از نظر عملکرد در بالاترین چارک قرار دارند). در شرکت‌های موفق از طریق کاهش اصطکاک سازمانی، در طول هفته بیش از ۱۲ ساعت در زمان کارکنان صرفه‌جویی می‌شود. اصطکاک سازمانی (Organizational Drag) عبارتی است برای اشاره به تمام عواملی که باعث کندی فعالیت‌ها، کاهش بازده و تخلیه انرژی کارکنان می‌شوند. این شرکت‌ها وقتی با مشکل مشارکت بیش از حد مواجه می‌شوند، برای افزایش بازده کارکنان، نشانه‌ها را هدف نمی‌گیرند بلکه راه‌حل را در عوامل ایجاد مشکل جست‌وجو می‌کنند. چند راه حل ساده برای کاهش مشارکت غیرمفید کارکنان از این قرارند:

ساده‌سازی مدل عملیاتی. مدل عملیاتی یک سازمان مجموعه‌ای از نقش‌ها، مهارت‌ها، دارایی‌ها، مسوولیت‌پذیری و سایر عناصری است که به سازمان کمک می‌کنند ارزش‌های کلیدی‌اش را به مشتریان ارائه کند. این مدل همچنین دربرگیرنده ساختار سازمان، نحوه اداره و انجام فعالیت‌ها است. مدل عملیاتی تعیین می‌کند که برای اتخاذ و اجرای تصمیمات مهم چه فرآیندهایی باید طی شوند و چه تعداد تداخل میان افراد صورت بگیرد. در یک مدل عملیاتی پیچیده، تعداد تداخل‌ها بیشتر است و در نتیجه مشارکت افراد از حد و مرز خارج خواهد شد. اما یک مدل هدفمند، مشارکت‌های غیرمفید را کاهش می‌دهد و در نتیجه، زمان بیشتری به فعالیت‌های مفید اختصاص می‌یابد. در سال ۲۰۰۸، شرکت سرمایه‌گذاری «تری‌جی کپیتال» شرکت «انهایزر بوش» را خریداری کرد و نام آن را به AB InBev تغییر داد. این شرکت برای جلوگیری از تعاملات بیش از حد، تعداد مدیران دخیل در تصمیم‌گیری‌های کلیدی را به میزان چشمگیری کاهش داد. آنها همچنین چندین لایه مدیریتی خود را حذف و سازمان را مسطح کردند. این شرکت تدابیری اندیشید تا تمام کارکنان ارشد اجرایی بتوانند در یک اتاق کنفرانس عمومی کار کنند. مثلا از رهبران زنجیره تامین انتظار می‌رود که با بازاریابان در تعامل باشند و مشکلات پیچیده را در مدت زمان کوتاه حل کنند. آنها لازم نیست در جلسات طولانی ارزیابی عملکرد حاضر شوند یا برای حل مشکلات، دست به دامن کارمندان سطوح پایین شوند. شرکت تری‌جی کپیتال تعداد تعاملات لازم برای انجام کارها را به میزان قابل‌توجهی کاهش داد و همین امر موجب کاهش هزینه‌ها و تسریع در تصمیم‌گیری‌ها شد.

هماهنگ‌سازی گروه‌ها. حتی اگر ساختار یک سازمان از نظر  تعداد فرآیندها و افراد کاملا مطابق با استانداردها باشد، بازهم ممکن است در نحوه سازماندهی تیم‌ها ناهماهنگی وجود داشته باشد. در نتیجه، تعاملات میان افراد بیش از میزانی خواهد شد که برای انجام یک عملیات لازم است. مثلا در حوزه تکنولوژی، فرآیند فروش بسیار پیچیده است و افراد زیادی از جمله فروشندگان کل‌گرا، کارشناسان توسعه محصول و تکنسین‌های فروش در آن دخیل هستند. اگر نحوه سازماندهی هر یک از این گروه‌ها با بقیه متفاوت باشد، تعداد تعاملات لازم برای فروش یک محصول سر به فلک خواهد کشید.شرکت تکنولوژی «دل» با این مشکل مواجه شد. وقتی تیم رهبری، تعداد تعاملات لازم برای فروش یک محصول عادی را اندازه‌گیری کردند، معلوم شد که ۱۱ نفر در امر فروش دخیل هستند، شامل چند متصدی رسیدگی به امور مشتریان (که به صورت عمودی و در چند سطح طبقه‌بندی شده بودند)، چند کارشناس توسعه محصول (که بر اساس نوع محصول گروه‌بندی شده بودند) و چند تکنسین (که بر اساس نوع محصول و منطقه جغرافیایی سازماندهی شده بودند). به همین علت، فروش دو کالای یکسان به دو مشتری مشابه در یک منطقه جغرافیایی، ممکن بود توسط دو گروه متشکل از افراد کاملا متفاوت انجام شود که همین امر باعث شده بود کارگروهی برای افراد به یک چالش تبدیل شود. شرکت دل برای کاهش تعداد تعاملات فروش، همه کارکنان حوزه فروش، یعنی فروشندگان، کارشناسان و تکنسین‌ها را بر اساس منطقه جغرافیایی طبقه‌بندی کرد و به این ترتیب تعداد تعاملات به نصف رسید، کارکنان با یکدیگر بیشتر آشنا شدند و بهره‌وری نیز افزایش یافت. این شرکت توانست به این موفقیت دست پیدا کند بدون آنکه هیچ‌یک از نیروهای فروش قربانی شوند.

✅گروه #مدیران_حرفه_ای_منابع_انسانی
🌎 goo.gl/H1bCGf
🌐 @HRMIR
🤔وقتی تعاملات بیش از حد کارکنان مخرب می‌شود❗️ صفحه ٣/٣

مدیریت زمان به روش بودجه‌بندی بر مبنای صفر (Zero-Based). یکی از روش‌های موثر برای کاهش تعداد جلسات  غیرضروری، ایجاد یک حساب بانکی فرضی برای سپرده‌گذاری زمان است. یک حساب فرضی باز کنید و زمان تمام جلسات آینده را از این حساب برداشت کنید. برای شروع، مجموع زمانی را که اخیرا به جلسات اختصاص داده‌اید مشخص کنید (مثلا بیست ساعت). سپس برای آن یک سقف در نظر بگیرید. شما نمی‌توانید بیشتر از محدوده‌ای که در نظر گرفته‌اید برای تشکیل جلسات، زمان صرف کنید. حالا اگر هر یک از مدیران از شما درخواست تشکیل جلسه کند، باید از او بخواهید تا یکی از جلسات با مدت زمان یکسان (یا طولانی‌تر) را لغو کند. این رویکرد در ابتدا به شما کمک می‌کند تا مدت زمان اختصاص یافته به جلسات را همواره زیر نظر داشته باشید. به مرور زمان می‌توانید سقف زمانی خود را کوتاه‌تر کنید و زمان جلسات را کاهش دهید و از زمانی که صرف فعالیت‌های غیرمفید می‌شود، به صورت بهینه استفاده کنید.

لزوم طراحی یک مورد کسب‌وکار برای سرمایه‌گذاری‌های جدید. زمانی که یک شرکت یک سرمایه‌گذاری بزرگ انجام می‌دهد، مدیران ارشد معمولا به یک مورد کسب‌وکار نیاز پیدا می‌کنند. مورد کسب‌وکار (Business Case) بیانیه‌ای است مکتوب که هزینه‌ها و سود احتمالی پروژه جدید را با یکدیگر مقایسه کرده و به تصمیم‌گیرندگان توضیح می‌دهد که چرا اجرای این پروژه به نفع سازمان است. پروژه‌های جدید معمولا زمان‌بر هستند و مدیران ارشد ناچارند بخش اعظمی از زمان خود را در جلسات بگذرانند، اما شرکت‌ها معمولا روی جنبه‌های مالی پروژه‌ها تمرکز می‌کنند و از سرمایه‌ای که به همان اندازه حائز اهمیت است، غفلت می‌کنند: زمان. در نتیجه در اغلب شرکت‌ها پروژه‌ها پشت سر هم کلید می‌خورند، بدون آنکه زمانی برای اجرای آنها در نظر گرفته شود و در نهایت، اجرای همزمان ده‌ها پروژه، به تعامل بیش از حد کارکنان می‌انجامد. بنابراین بهتر است پیش از آغاز هر پروژه‌ای که نیازمند دخالت مستقیم رهبران ارشد است، یک مورد کسب‌وکار طراحی کنید تا هم تعداد پروژه‌های جدید را کاهش دهید و هم پروژه‌های فعلی را غربال کنید.

ارائه بازخورد بی‌درنگ. بسیاری از کارکنان ناچارند در هفته صدها ایمیل‌ دریافت و ارسال کنند و در ده‌ها جلسه شرکت کنند. بسیاری از رهبران از فشاری که روی شانه‌های کارکنان سنگینی می‌کند، بی‌خبرند. گاهی می‌توانیم با ارائه داده‌های مربوط به این فعالیت‌ها به رهبران، هنجارهای فرهنگی سازمان را اصلاح کنیم. ابزارهایی مثل Microsoft Workplace Analytics به مدیران اجرایی این امکان را می‌دهند که از کارکنان بازخورد دریافت کنند و از هزینه‌های ناخواسته این فعالیت‌ها آگاه شوند. به مرور زمان، مدیران می‌توانند در سایه این بازخوردها رفتار خود را اصلاح کنند، مثلا جلسات غیرضروری را لغو کنند، تعداد شرکت‌کنندگان یا مدت زمان جلسات را کاهش دهند یا هنگام ارسال ایمیل، از قابلیت «ارسال به همه» کمتر استفاده کنند. اگر به‌عنوان یک مدیر، خودتان را به رعایت این نکات ملزم بدانید، سالانه هزاران ساعت در زمان صرفه‌جویی می‌شود و تعاملات غیرضروری به حداقل خواهند رسید.

تعاملات میان کارکنان هم می‌تواند مفید باشد هم مضر. همه ما از شرکت در جلسات غیر ضروری، دریافت ایمیل‌های غیر مهم و سایر تعاملات غیرمفید به ستوه آمده‌ایم. تعاملات بیش از حد، انرژی کارکنان را تحلیل می‌‌برد. کارکنان معمولا نمی‌توانند وظایف خود را طی ساعات کاری به اتمام برسانند. به همین علت ساعت‌ها پس از تعطیلی شرکت، حتی در خانه و در تعطیلات آخر هفته ناچارند کار کنند، اما بهره‌برداری از جنبه‌های مثبت تعامل و کاهش جنبه‌های منفی آن امکان‌پذیر است. به این منظور باید کل سازمان، ساختار، فرآیندها و هنجارهای فرهنگی‌اش را زیر ذره‌بین قرار دهید و عوامل همکاری بیش از حد را شناسایی و رفع کنید. تنها به دنبال نشانه‌ها نباشید. ریشه‌ مشکل را پیدا کنید.

نویسنده: Michael Mankins
مترجم: سرکار خانم مریم مرادخانی
منبع: HBR

✅گروه #مدیران_حرفه_ای_منابع_انسانی
🌎 goo.gl/H1bCGf
🌐 @HRMIR